Voices from the edge
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Voices from the edge

on

  • 517 views

 

Statistics

Views

Total Views
517
Views on SlideShare
517
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
1
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Voices from the edge Voices from the edge Document Transcript

  • Georgia Voices from the Edge 2011 ”ჩვენ დავიბადეთ განსხვავებულნი, მაგრამ თანასწორნი”!“We are Born Different but Equal!” Our vision for every child, life in all its fullness; Our prayers for every heart, the will to make it so
  • წინასიტყვაობა Introduction”რამდენიმე თვის წინ ბლოგზე ჩემი თანატოლი, ეტლს ”Few months ago, I’ve got an anonymous letter on theმიჯაჭვული გოგონა, ანონიმურად შემეხმიანა. მისი blog from my peer girl with disability. Her letter was veryწერილი ემოციური იყო. მისი გადასახედიდან მე სხვათვალით აღვიქვი გარემო და პრობლემებიც დავინახე. impressive and emotional. After reading her message, I’veსწორედ მაშინ მომივიდა იდეა შემეგროვებინა started to reassess many things around me and have real-შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანების ized those problems persons with disabilities are facing inცოცხალი ისტორიები, რომელიც ყველაზე our community. That moment was inspirational for me toთვალნათლივ დაგვანახებდა, თუ როგორ იბრძვიან დარამდენ ძალისხმევას იჩენენ ადამიანები იმისათვის, collect real stories that would take us to the very heart ofრომ ჩვენს საზოგადოებაში ”შეზღუდულის” სტატუსით the profoundly personal struggles that inevitably arise inიცხოვრონ,” - წერს ანა მხატვარი, 16 წლის მოსწავლე an individual effort to live with disability,” says Ana Mkhat-ბათუმიდან. vari, 16 years old girl from Batumi.საქართველოში ბავშვები და მოზარდები”შეზღუდელები” არიან არა იმიტომ, რომ მათ ”სხვების” In Georgia, a person is not "disabled" because he/sheმსგავსად რაღაცის კეთება არ შეუძლიათ, არამედ cannot do something like "others," but because the societyიმიტომ, რომ საზოგადოება აღიქვამს მათ”შეზღუდულებად” და ”ინვალიდებად”. დღეს perceives him/her as "disabled" or “invalid” (implying notყველასათვის ნათელია, რომ შეზღუდული valid!) person. Nowadays, it is evident that the main ne-შესაძლებლობების მქონე ადამიანებთან მიმართებით cessity in Georgia is to foster positive attitudinal shift to-ყველაზე მნიშვნელოვან მხარეს საზოგადოებისდამოკიდებულების შეცვლა წარმოადგენს. ward disability and inclusion.ანას პროექტის ”მომავალი მომავლისათვის” მიზანიც The major goal of Ana’s project “Future for Future” is toსწორედ ეს არის - ისტორიების მოყოლით წარმოაჩინოს, depict the lives of persons with disabilities, the struggle forთუ როგორ ცხოვრობენ დღეს შეზღუდული self-realization and their fight against existing stigma ofშესაძლებლობების მქონე ადამიანები საქართველოში,როგორ ცდილობენ ისინი თვითდამკვიდრებას და the society by demonstrating each and every day that theyროგორ ებრძვიან საზოგადოებაში არსებულ სტიგმას are “normal” people - just like us!ყოველ დღე იმის მტკიცებით, რომ ისინიც ჩვენსავით”ჩვეულებრივი” ადამიანები არიან. Rusudan Chanturiaრუსუდან ჭანტურია Manager of the “Youth Civic Education and CommunityWorld Vision საქართველოს ”ახალგაზრდებისსამოქალაქო განათლებისა და სათემო ჩართულობის Participation” Project at World Vision International inპროექტის” მენეჯერი Georgia
  • ა ობ ლ ღებ მიმ CE AN PT CE AC “I am writing this letter to my peer girl. I don’t know her first or last name. I was just enchanted by her” ”ამ წერილს ვწერ ჩემ თანატოლ გოგონას, მისი eyes since they did not gaze at me with compassionარც სახელი ვიცი, არც გვარი. მომხიბლა მისმა or pity. I want to tell her that I love new dresses, Iთვალებმა, რადგან მე მის მზერაში არ მიგვრძვნია often try to have new hairstyle…შეცოდება. მე შემიძლია მას ვუთხრა, რომ მიყვარსახალი კაბები, ხშირად ვიგონებ ახალ But I don’t know what does it mean to run wearingვარცხნილობას... მაგრამ, მე არ ვიცი რა არის new dress, I cannot swing in front of mirror, no oneსირბილი ახალი კაბით, ვერასოდეს would never tell me - “be careful while walking inდავტრიალდები სარკის წინ, არავინ მეტყვის the rain, don’t jump into the puddle…” I sit in the”ფრთხილად იარე წვიმაში გუბეში არ ჩახტეო”… wheelchair… I hate when people express pity to myმე ეტლში ვზივარ… ვერ ვიტან, როცა დედაჩემს mother.თანაუგრძნობენ. I am labeled “disabled.” Though, from the bottom ofმე უნარშეზღუდული ბავშვი მქვია. მაგრამ, მთელი my heart, I want to surmount this constrained envi-ჩემი არსებით მინდა ამ შეზღუდული სამყაროს ronment, cross this border and just BE with you.საზღვარი გადავლახო და თქვენთან ერთად ვიყო”. Please, accept me the way I am!მიმიღეთ ისეთი როგორიც ვარ!
  • მეგი სულ რაღაც 18 დღის იყო, როცა ექიმებმა “IMegi was just 18 days old when doctorsრამდენიმე სახის შეზღუდულობა დაუდგინეს. diagnosed her with several disabilities.”არანაირი კომპლექსები არ გამაჩნდა და მცირე “I did not have any inferiority complex and wentხნის განმავლობაში სკოლაშიც დავდიოდი. to school for a while. I am a beneficiary of theUუკვე 4 წელია ბავშვთა ცენტრში დავდივარ და Child Center 4 years already.მიუხედავად ყველაფრისა, ვცდილობვისწავლო და ავიმაღლო ინტელექტი. Despite everything, I am trying to study and advance my knowledge.აქტიურად ვიყენებ სოციალურ ქსელებს, მყავს I also intensely use social networks; have lotsმეგობრები და ვიბრძვი, რომ საზოგადოებაში of friends and still fight to find my place in thisჩემი ადგილი დავიმკვიდრო". society.” ’t know Self-relianceთვითდამკვიდრება
  • Zviad was 8 years old when he was injured in the car accident and doctors were forced to amputate his leg. At first, he evaded to be actively engaged in the societal life of the country. After several years though he reassessed his situation, changed attitudes and became willing to be an active member of theდამოკიდებულების შეცვლა society.ზვიადი 8 წლის იყო, როცა “I am 23 years old already, live with healthyავტოკატასტროფაში მოყვა და ფეხის lifestyle, study at Georgian Technical Universityამპუტაცია გაუკეთეს. თავდაპირველად, and try to be keenly involved in the life of the so-საზოგადოებაში ყოფნას თავს ciety I live in. My future plans are related to theარიდებდა. თუმცა, დროთა support of children with disabilities in Georgia.”განმავლობაში შეხედულებები შეეცვალადა სურვილი გაუჩნდა აქტიურიმოქალაქე გამხდარიყო.“უკვე 23 წლის ვარ, ჯანსაღი ცხოვრებისწესით ვცხოვრობ, ვსწავლობსაქართველოს ტექნიკურუნივერსიტეტში და აქტიურად ვარჩართული სამოქალაქო ცხოვრებაში. Att itu din alჩემი მომავალი გეგმები Sh iftშეზღუდული შესაძლებლობების მქონებავშვების დახმარებას უკავშირდება”.
  • Pur suit of H app ines s Ana is 8 years old. She cannot walk and uses wheelchair. She is very communicative, does not have inferiority complex, makes lots of friends and is easily adaptable to the environment. She thinks that all these are true due to the effortsანა 8 წლისაა. ის ვერ დადის, of her parents, the society she lives in andეტლით გადაადგილდება. her teachers. Her dream is to become a teacher and help her peers.ძალიან კომუნიკაბელური გოგოა, Ana is HAPPY!არა აქვს კომპლექსები,მეგობრობს ბავშვებთან, ადვილადადაპტირდება გარემოში და ესყველაფერი თვლის, რომმშობლების, საზოგადოების დაპედაგოგების ძალისხმევითმოხდა.ანა ოცნებობს გახდეს პედაგოგიდა დაეხმაროს თავის მსგავსადამიანებს. A სწრა ფ ვ ა ბე დნიანა ბედნიერია! ერებ ი სკენ
  • ქეთევანი 71 წლისაა და მოხუცთათავშესაფარში ცხოვრობს. რამდენიმეწელია აღარ შეუძლია თავის მოვლა. ჰყავს 3 შვილი, მაგრამ მასზემზრუნველობა არავინ აიღო თავისთავზე. მიუხედავად ამისა, მაინცბედნიერია, რომ სახელმწიფოსაღმოაჩნდა სახსრები იზრუნოს მასზე.ოცნებობს საქართველო ძლიერი და Ketevan is 71 years woman living in the Shelter for Eld-მდიდარი ქვეყანა გახდეს და erly People. She’s not been able to take care of herselfმ ო ხ უ ც ე ბ ზ ე ზ რ უ ნ ვ ა already for several years. She has 3 children, thoughგაუმჯობესდეს. none of them expressed willingness to look after the mother. Despite this, Ketevan is still happy that the RE CA state could allocate enough funds to take care of her. She dreams of Georgia being strong and rich country so that the state cares even more for elderly people.ლილი 68 წლისაა. რამდენიმე წელიაეტლს არის მიჯაჭვული. ქალიშვილისგარდაცვალების შემდეგ, შვილიშვილებმა ზრ უნმოხუცთა თავშესაფარში მოიყვანეს… ვა Lili is 68 years old. She has been attached to wheel-უნდა ყველას უსურვოს ბედნიერი და chair already for years for now. After her daughterჯანმრთელი სიბერე. “გადაადგილება რომ passed away, her grandchildren took her to the Shelterშემძლებოდა, ალბათ შევძლებდი ოჯახში for Elderly People…დარჩენას. ახლა კი გარიყული ვარახლობლებისგან”, - ამბობს She wishes that everyone has happy and healthy old age. “If I could have walked maybe I would have beenიმედგაცრუებული 68 წლის მუხუცი. able to stay with my family. Now, I am isolated and alien- ated from my beloved ones,” – says 68 years old Lili with disappointment.
  • ალექსანდრე მაშინ გაერიყა საზოგადოებას, როცა ძლიერი და აქტიური იყო. მანაც, როგორც ბევრმა მისმაG თანამედროვემ, დაკარგა სამსახური, ოჯახი და უნარი შებრძოლებოდა ცვლილებებს. ამას დაემატა სერიოზული ტრავმა, რამაც ეტლს მიაჯაჭვა. დღეს ის კრიტიკულად აფასებს განვლილ ცხოვრებას და აქვს სინანულის შეგრძნება, რომ ვერაფერი კარგი ვერ გააკეთა, ვერ მიაღწია მიზნებს. თუმცა, ახლა უკვე ცდილობს თვითდამკვიდრებას, სწავლობს გიტარაზე დაკვრას და თვლის, რომ არასდროს არის გვიანი აისრულო ოცნება. Alexander was alienated from the society when he was still strong and active. Similar to შესაძლებლობა many his peers, he lost his job, family and abil- ity to fight against existing challenges. That was followed by a serious trauma that forced Opportunity him to be immobilized in the wheelchair. To- day, while looking back to his life, he regrets that he was not able to do anything vital and achieve his goals. Now, however, he pursues toward self-realization, learns how to play the guitar and firmly believes that it’s never too late to make dreams come true.
  • ბექა 10 წლისაა. მას მეტყველების პრობლემა აქვს და RT გარეგნულადაც განსხვავდება თანატოლებისაგან. ის საოცრად PO თბილი ბავშვია. Mმან კარგად იცის რა არის ტკივილი.SUP ”იცით რა მასწავლა ჩემმა მეგობარმა ირაკლიმ? “სითბოს სითბოთი უნდა უპასუხო, სხვისი ტკვილი დაინახო და იგრძნო... და თუ ძლიერი ხარ სხვასაც დაეხმარო”. Beka is 10 years old. He has speech problems and has some physical disabilities as well. He is an extremely affable child. He knows very well what it means when some- thing hurts you.მხა რდ ა ჭერ “You know what my friend Irakli taught me? You have to answer warmth with affection, ა feel other’s pain and... if you are strong enough help someone else who needs your support.”
  • ელენეს ჩვილობის ასაკში დაუსვეს მძიმე დიაგნოზი. 6 წლის ასაკში მეორე მძიმე დაავადება გამოუვლინდა. სკოლაში ხშირად ცუდად ხდებოდა, რაც მის მეგობრებსა და მასწავლებლებს აშინებდა. ელენემ გადაწყვიტა არ ევლო სკოლაში. ახლა უკვე მისი ცუდად ყოფნის გამო არავის შეეშინდებოდა. ერთადერთი მეგობარი დედა აღმოჩნდა. ელენე კარგად ხატავს. დედის დახმარებით, ის კვლავ ცდილობს გააგრძელოს განათლების მიღება. თვლის, რომ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვებისათვის მნიშვნელოვანი საყრდენი არის მეგობრული ოჯახი. ოცნებობს, რომ ჩვენს ქვეყანას ჰქონდეს შესაძლებლობა ფინანსურად დაეხმაროს ასეთ ოჯახებს. ოჯ ახი Elene was still a baby when she was diagnosed with a severe disease. At the age of 6, doctors found out that she had another health problem. While S being at school, she often felt sick that made her friend and teachers TIE frightened. She decided to quit from going to school. Now, no one would Y M IL be scared because of her sickness. Her only friend is her mother. Elene isFA good at painting. She still tries to pursue her study and believes that friendly and supportive family is the most important for children with dis- abilities. She dreams that our country could provide such families with fi- nancial support.
  • გოჩა ასეთი დაიბადა. 11 წლის ასაკში ის უკვე ნათლად აცნობიერებდა, რომ სხვებისაგან განსხვავებული იყოდა მის მდგომარეობაში ბევრს ვერაფერს შეცვლიდა. ყველაზე რეალურ გზად მან თვითგანათლება მიიჩნიადა ცდილობდა ამ გზით დაემკვიდრებინა თავი საზოგადოებაში.ჯერ კიდევ 1975 წელს მან შექმნა ორგანიზაცია, რომელიც შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანებისსაზოგადოებაში ინტეგრაციას ისახავდა მიზნად.”ჩემი გამოცდილებიდან შემიძლია ვთქვა, რომ დიდ ცვლილებებს ჩემი და ჩემი მსგავსი ადამიანების მიმართვერ ვხედავ,” - ამბობს გოჩა. წლების განმავლობაში ის იძიებდა დონორებსა და გრანტებს. იყო პარლამენტისწევრი. დღევანდელ ვითარებაში, მას კვლავ სამოქალაქო საზოგადოების იმედი აქვს. ოცნებობს თვითონჩამოაყალიბოს ისეთი ორგანიზაცია, რომელიც შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანებსდაეხმარება.INTEGRATION ინტეგრაცია Gocha just was born this way. At the age of 11, he already realized that he was different and could not make big difference in this regard. Therefore, he decided to pursue self-education and find his place in the society. Back in 1975, he established an organization that fostered integration of persons with disabilities into the so- ciety. “From my experience, I can say that I do not see substantial changes toward me and people like me, “- says Gocha. For several years, he was trying to find donors and attract funds. He became a member of the Parliament. At this point, he still believes that civil society can do a lot for people with disabilities. He dreams of establishing an organization that would further support persons with disabilities in Georgia.
  • ისტორიები შეაგროვა ბათუმის ”გორდას” სკოლის The stories are collected by 11th grade student of11-ე კლასის მოსწავლემ ანა მხატვარმა World Batumi School “Gorda” Ana Mkhatvari for the “YouthVision საქართველოს ”ახალგაზრდების Civic Education and Community Participationსამოქალაქო განათლებისა და სათემო Project” (YCECP) of World Vision International inჩართულობის პროექტის” ფარგლებში. Georgia.პროექტი დაფინანსებულია გაეროს განვითარების The project is implemented with the financial supportპროგრამის, რუმინეთის საგარეო საქმეთა of UNDP Georgia, Ministry of Foreign Affairs ofსამინისტროს და World Vision ავსტრიის მიერ. Romania and World Vision Austria.შენიშვნა: პუბლიკაციაში გამოყენებულია სურათები არა იმ ადამიანებისა, რომლებიც ისტორიებს ჰყვებიან, არამედპროექტის აქტივობების ფოტოები.Note: The photos used in the publication are not of the people the stories have been collected but from the YCECP project activities.