ZONAS MALACOLÓXICAS-ZONAS MALACOLOGICAS
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Like this? Share it with your network

Share

ZONAS MALACOLÓXICAS-ZONAS MALACOLOGICAS

  • 1,391 views
Uploaded on

Actividad para explicar en detalle os fondos da sección de Malacoloxía do Museo do Mar de San Ciprian

Actividad para explicar en detalle os fondos da sección de Malacoloxía do Museo do Mar de San Ciprian

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
No Downloads

Views

Total Views
1,391
On Slideshare
1,389
From Embeds
2
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
5
Comments
0
Likes
1

Embeds 2

http://encarnalagogonzalez.blogspot.com 2

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. REXIÓNS MALACOLÓXICAS Lugar: Sala de malacoloxía Duración: 30 minutos Días: 9, 10, 11, 12 - 16, 17, 18, 19 - 23, 26 - 30, 2 – 6, 7, 8, 9 – 13, 14, 15, 16 Hora: 17:30 horas Sen inscrición
  • 2. Martes 9 de Decembro. Provincia Ártica. Provincia Aleutiana. Formada polos fríos mares polares. En contra do que puidera parecer, non é especialmente escasa en moluscos, se ben é certo que as especies destes lugares non son tan chamativas e coloridas como as tropicais. Algúns autores consideran a provincia aleutiana como subprovincia da ártica. Nome da cuncha: Vieira islandica Clasificación: Phylum Mollusca; Clase Bivalvia; Orden Ostreoida; Familia Pectinidae; Género y especie Chlamys islandica Materia: Material orgánico Descripción: A vieira islándica “Chlamys islandica (O.F.Miller) es un bivalvo ártico boreal. Pode chegar a ter un diámetro de 11 cm, pero comúnmente sólo mide uns poucos centímetros. Ten un gran número de crestas irradiando dende a marxe dorsal. A cor é xeneralmente marrón, vermello, rosa, laranxa. As dúas valvas son aproximadamente do mesmo tamaño e iguais. Hábitat e ecoloxía: As vieiras viven en auga fría de entre 0 a 8 y 10 grados baixo cero na area grosa ou fondos arenosos máis finos, a una profundidade de 20 a 100 metros (Ekman 1953 Wiborg 1963) Distribución: Circumpolar Procedencia e profundidade: Noruega (Lofoten) a 20 metros. Categoría: Común. Es la especie más abundante de las vieiras en el Atlántico sub-ártico y regiones Árticas (Ekman 1953, Wiborg 1963, Luka et al 1987). Uso: Comestible Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 3. Mércores 10 de Decembro. Provincia Atlantoboreal: Augas menos frías que as anteriores. Os moluscos predominantes son: os da familia Mitilidae (comunmente chamados mellillóns); as familias Solenidae e Pharidae (navallas); Bivalvos con cunchas con surcos transversais (almexas), ou son surcos lonxitudinais (berberechos, vieiras) Nome da cuncha: Aviñeira Clasificación xenérica: Phylum Mollusca; Clase Bivalvia; Orden Ostreoida; Familia Pectinidae; Género y especie Pecten maximus Materia: Materia orgánica Descripción: Hábitat e ecoloxía: Distribución: Dende Noruega ata Portugal Procedencia: Bretaña Francesa Profundidade: 15 metros Uso: Comestible, instrumento musical Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 4. Xoves 11 de Decembro. Provincia Lusitana: ou Mediterránea, ou mediterráneo lusitana. Augas temperadas. Bastante rica en especies que coinciden case na súa maioría coas do apartado anterior. Dende a apertura do canal do Suez estase a producir un intercambio de especies co Mar Roxo (pertence a outra provincia). Nome da cuncha: Aviñeira, Concha de pelegrín Clasificación xenérica: Phylum Mollusca; Clase Bivalvia; Orden Ostreoida; Familia Pectinidae; Género y especie Pecten jacobaeus Materia: Materia orgánica Descripción: Cuncha de ata 13 cm de lonxitude, coa valva inferior aplanada ea superior convexa. Presentan costelas radiais, de sección rectangular e estrías de crecemento. Umbo terminal, con dúas orellas d mesmo tamaño. Cor da valva superior vermella ou parda, con manchas, e a inferior rosada. Hábitat e ecoloxía: Fondos de area, grava, ou fango en augas profundas. Vive semienterrada no sustrato. Distribución: Dende Noruega ata Portugal Procedencia: Italia Profundidade: 20 metros. Uso: Comestible. Recipiente co que bebían os pelegríns. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 5. Venres 12 de Decembro. Provincia Atlantoafricana: Augas tropicais moi pouco exploradas Nome da Cuncha: Argonauta argo, Linnaeus 1758 Clasificación xenérica: Reino Animalia, Filum Mollusca, Clase Cephalopoda, Subclase coleoidea, Orden octópoda, Suborden Incírrata, Familia Argonautidae, Xénero e especie Argonauta argo Materia: Materia orgánica Descripción: Cefalópodo cun notable dimorfismo sexual, pois as femia miden 10 – 12 cm de lonxitude e os machos tan solo 1 cm, A femia ten unha concha branca traslúcida, cunha sola cámara, fráxil, cunha quilla dorsal non moi grosa e con dúas filas máis pequenas ó seu carón, que se parten polas numerosas crestas máis ou menos onduladas que percorren transversalmente a cuncha. O macho carece de cuncha. Hábitat e ecoloxía: Xeneralmente nadando en zonas próximas á costa, pero ás veces atópase reptando no fondo. Distribución: Cosmopolita Procedencia: Angola Profundidade: Uso: ornamental para o home. A femia do animal emprega a súa cuncha para protexer os ovos. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 6. Martes 16 de Decembro. Provincia Sudafricana: Augas temperadas a frías. Correspóndese case exactamente coa República Sudafricana. Posúe algúns grupos de especies moi interesantes coma os seus exclusivos cónidos. Nome da cuncha: Lambis digitata Clasificación xenérica: Reino Animalia, Filo Molluscos, Clase Gasterópodos, Familia Strombidae, Xénero e especie Lambis digitata. Materia: Materia orgánica Descripción: Nas primeiras espiras hai costelas radiais desenroladas que as empregan para poder alimentarse dos moluscos bivalvos. Nos codos e nas espiras presentan varices con nós redondeados. A cor exterior e branca e marrón ocre. No seu interior mostra unha textura nacarada con fondo raiado en branco e marrón escuro. Hábitat e ecoloxía: Os animais viven sobre a area e o fango e aliméntase das algas e dos detritus vexetais. Distribución: Indopacífico occidental Procedencia: Mozambique Profundidade: 20 metros Uso: ornamental Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 7. Mércores 17 de Decembro. Provincia Indopacífica: Augas tropicais. É a máis grande e a que maior variedade e cantidade de especies ofrece. Poden distinguirse nela varias subprovincias coma a do Mar Roxo ou a das Illas Hawaii Nome da cuncha: Cypraea moneta Clasificación xenérica: Reino Animales, Filo Moluscos, Clase gasterópodos, Orden Sorbeoconcha, Familia Cypraeidae, Género Cypraea, Especie C. Moneta. Materia: Materia orgánica Descripción: A cuncha é pequena (de 2 a 4 cm de longo). Cores branco verdoso pálido, e moitas veces ten un anel dourado o redor da área dorsal. Capa de esmalte aporcelanado e debuxo verde coloreado. Cuncha barriguda e piriforme, cónica, ovoide, esférica, fusiforme, casi cilíndrica. Lado dorsal máis fortemente abombado. Lado ventral ou base menos abombado ata plano, dividido en dous lados por un surco que ten escavacións a modo de fosiñas cara o interior da cuncha. Hábitat e ecoloxía: Esta carcola vive en áreas de rochas intermareales. Poden ser atopadas sobre ou baixo rocas en augas pouco profundas e sobre corais expostos na marea baixa. Aliméntanse de algas e vexetación marina que crece sobre as rochas e pezas de coral morto. Distribución: Augas tropicais Indopacíficas Procedencia: Filipinas Profundidade: 4 metros Uso: Caracolas de este tipo foron comunmente usadas como medio de intercambio en moitas áreas tropicais (África, Asia e Illas Pacíficas) no s XIX. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 8. Xoves 18 de Decembro. Provincia Australiana: Augas subtropicais e temperadas. Nome da cuncha: Trompeta australina Clasificación xenérica: Reino animales, Filo moluscos, clase gasterópodos, Orden Monotocardia, Familia Melongenidae, Género Syrinx, Especia S. aruanus Materia: Materia orgánica Descripción: É a cuncha máis grande do mundo. Na súa xuventude forma, a partir de 8 espiras de igual tamaño e anchura, un ápice de estraña forma que posteriormente expulsa. Cor de concha amarelo – laranxa. Pode pesar 18 kg e medir 89 cm de longo por 116 de circunferencia. Hábitat e ecoloxía: Caracois de grandes a moi grandes que viven en augas someras. Depredadores e carroñeros. Aliméntanse de gusanos poliquetos. Distribución: Costa Oeste e norte de Australia Procedencia: Australia Uso: Os indíxenas empregaban esta gran concha para coller auga. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 9. Martes 23 de Decembro. Provincia Neozelandesa: Augas temperadas a frías. Nome da cuncha: Murex zealandica Clasificación xenérica: Reino animales, Filo Moluscos, Clase gasterópoda, Orden monotocardia, Familia Muricidae, Xénero Murex, Especie Murex zealandica. Materia: Materia orgánica Descripción: Cunchas dotadas de púas. Cunchas con espirais frecuentemente barrigudas, cun ápice curto e con fortes varicosidades Hábitat e ecoloxía: Viven nas zonas de marea, orillas pedregosas, arrecifes de coral, substrato pedregoso ou arenoso – fangoso (hábiat demoluscos máis pequenos cuxa carne sérvelles como alimento) Distribución: A familia, cunhas 1000 especies vivientes, está ampliamente expandida, principalmente nos mares tropicales e cálidos. Procedencia: Nueva Zelanda Uso: En Creta 1600 anos a.c., na antigua Roma (Plinius) e ata a Idade Media, foron empregadas para colorear valiosos tecidos e tapices (traxes monárquicos e sacerdotais), debido a súa pureza de cor. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 10. Mércores 26 de Decembro. Provincia Nipona: Augas temperadas. Comprende os mares de Xapón e Corea. Ten especies moi interesantes Nome da cuncha: Biplex perca Clasificación xenérica: Reino Animales, Filo Moluscos, Clase gasterópodos, Familia Ranellidae, Xénero Biplex e Especie B. perca Materia: Materia orgánica Descripción: Caracola con poderosa escultura espiral. Forma da cuncha moi peculiar. Cuncha cunha expansión alar a cada volta da espira. Cada expansión alar presenta rugosidade radial centrífuga. Cada volta da espira presenta rugosidade radial lonxitudinal. Avertura opercular ovoide, que se prolonga nun canal sifonal non extremadamente longo. Hábitat e ecoloxía: Viven por debaixo da zona de marea e a máis profundidade, principalmente preto de arrecifes coralinos e sobre a area. Estos animais son depredadores, principalmente de equinodermos, gusanos, caracoles máis pequenos e bivalvos. Procedencia: Xapón Profundidade: 30 metros Uso: Ornamental Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 11. Venres 2 de Xaneiro. Provincia Californiana: Adóitase dividir en dúas sub-provincias: Oregoniana ó norte con augas temperadas – frías Californiana ó Sur, con augas temperadas Nome da cuncha: Diodora crenulata Clasificación xenérica: Reino animales, Filo mosluscos, Clase gasterópodos, Orden Diotocardia, Familia Fissurellidae, Xénero Diodora, Especie D. Crenulata. Materia: Materia orágnica Descripción: Cuncha con forma de gorro ou cunco de cor branquecino. Interiomente é aporcelanada. Cuncha cun orificio no ápice. Borde do orificio rodeado interiormente por unha callosidade achatada posteriormente. Textura definida por costelas finas e borde dentado. Pode medir ata 10 cm. Hábitat e ecoloxía: Habitantes da zona inferior de mareas e do sublitoral superior, principalmente nos mares temperados. Os animais son vexetarianos, perante o día permanecen fixos e pola noite pastan as pedras cubertas de algas. Distribución: Costa californiana Procedencia: California Uso: Ornamental Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 12. Martes 6 de Xaneiro. Provincia Panameña: Abarca dende México ata ó Ecuador e as súas augas son subtropicais. Nome da cuncha: Caracoles coco Clasificación xenérica: Reino animales, Filo moluscos, clase gasterópodos, Orden Monotocardia, Familia Melongenidae, Género Melongena, Especia M. patulla Materia: Materia orgánica Descripción: Cunchas cónico –ovaladas con espiral levantada e espiras rugosas de textura moi fina definida por liñas lonxitudinais. Cor escura, neste caso cuberta de sedimentos secos Hábitat e ecoloxía: Viven en augas someras, na zona intermareal e en áreas fangosas como baixo as árbores de manglares. So depredadoras carroñeras, e aliméntanse de pequenos bivalvos, incluso poden ser caníbales. Distribución: Oeste de México ata Ecuador. Procedencia: México Uso: Comestible Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 13. Venres 7 de Xaneiro. Provincia Peruana: Augas subtropicais e temperadas. Exténdese dende o Ecuador ata o centro de Chile. Rexión con especies moi interesantes. Nome da cuncha: Murex regius Clasificación xenérica: Reino animales, Filo Moluscos, Clase gasterópoda, Orden monotocardia, Familia Muricidae, Xénero Murex, Especie Murex regius Materia: Materio orgánica Descripción: Cunchas dotadas de púas. Cunchas con espirais frecuentemente barrigudas, cun ápice curto e con fortes varicosidades. Labios cor rosa luminosos, callosidade parietal con manchas de pardo escuras a pardo negruzcas. Púas torcidas. De 10 a 12 cm. Hábitat e ecoloxía: Viven en augas tranquilas en zonas de mareas. Distribución: Dende a parte Sur do Golfo de California ata Perú. Procedencia: Perú Uso: Ornamental Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 14. Venres 9 de Xaneiro. Provincia Patagónica: Augas temperadas e subtropicais. Comprende dende o centro de Arxentina ata Bahía (Brasil) Nome da cuncha: Zidonia dufresnei Clasificación xenérica: Reino Animales, Filo Moluscos, Clase gasterópodos, Orden Monotocardia, Familia Volutidae, Xénero Zidonia, Especie Zidona dufresnei Descripción: Concha fusiforme cor branquecino con debuxos en zig-zag marróns escuras. Boca alongada, por enbaixo achatada e máis ou menos profundamente recortada. Ápice da espira en forma de agulla. Hábitat e ecoloxía: Os animais clávanse na area ou no fango arenoso. Son depredadores. Habita a profundidades de 10 a 100 metros Distribución: Mares cálidos. Indopacífico occidental. Procedencia: Uruguay Profundidade: 20 metros Uso: Ornamental Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 15. Martes 13 de Xaneiro. Provincia Caribeña: Augas tropicais. Constitúe a segunda rexión mundial en canto á variedade de especies atopadas. A diferencia da Rexión Mediterránea, aquí case non se dan intercambios de especies coa rexión Panameña a través do canal de Panamá, debido as características da súa construcción Nome do Obxecto: Caracola estrela Clasificación xenérica: Reino Animales, Filo Moluscos, Clase gasterópodos, Orden Diotocardia, Familia Turbinidae, Xénero Astraea , Especie Astraea tecta Materia: Materia orgánica Descripción: Cuncha sólida de forma cñonica ata de trompo con cara inferior plana e largas apófisis máis ou menos numerosas. Fortemente esculpida. Interior nacarado. Superficie con relieves (aneis espirais ou nodosidades nos cantos das espiras). Hábitat e ecoloxía: Vive en solos arenosos. É herbívora, pois aliméntase de diatomeas e de cyanobacterias. Distribución: Espandiada por todo o mundo, principalmente no Indopacífico e na costa occidental de Centroamérica. Procedencia: Brasil Uso: Caracola de acuario, limpa os cristais o se alimentar dos fíos algais. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 16. Mércores 14 de Xaneiro. Provincia Transatlántica: Augas temperadas a frías. Abarca a costa de Estados Unidos. Nome da cuncha: Bucino de iluminación Clasificación xenérica: Reino animales, Filo moluscos, clase gasterópodos, Orden Monotocardia, Familia Melongenidae, Género Busycon, Especia M. B. Contraria. Materia: Materia orgánica Descripción: Caracola levógira ou “zurda”, pois a pertura opercular está disposta cara a esquerda colocando a cuncha co ápice da espira hacia arriba. Es espira xira hacia a esquerda e está comprimida. A cuncha ten unha bonita cor blanca cálida, con matices difuminados marróns violáceos, trazos verticais marróns e lunares marróns escuros. Canal sifonal longo. Mide de 10 a 15 cm. Hábitat e ecoloxía: Vive en augas pouco profundas e fondos arenosos. Tamén en augas estuáricas, atopándose moitas en calas ou ensenadas. Aliméntase de ameixas. Distribución: Dende as playas de California ás de Florida. Procedencia: Florida Profundidade: 20 metros Uso: É comestible pero non é unha delicatesen. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección
  • 17. Xoves 15 de Xaneiro. Fosa Atlántica: Chámase fosa oceánica ás zonas do solo submarino deprimidas e alongadas onde aumenta a profundidade do océano. É unha forma de relevo que se atopa no océano e que pode chegas ata os 12 km de profundidade. Neste caso sitúase ó londo do Océano Atlántico. Aunque non o pareza, nas fosas oceánicas existe vida mariña, como por exemplo os moluscos. Clasificación xenérica: Reino Animales, Filo Moluscos, Clase bivalvos, Xénero Bathimodiolus, Especie B. Childresi. Materia: Bathimodiolus childresi Descripción: Dúas valvas de aproximadamente 5 cm. De cor negra – azul moi escuro e gris. Valvas máis ou menos alongadas e redondeadas nos dous estremos. Valvas abombadas. Hábitat e ecoloxía: Fosa oceánica. Distribución: Fosa Oceánica Atlántica Procedencia: Fosa Atlántica Profundidade: 1770 metros Uso: Colección. Peza importante e pouco común. Forma de ingreso: Exposición temporal Fonte de Ingreso: David A. López Álvarez Procedemento: Colección