• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Evolucion Latin
 

Evolucion Latin

on

  • 2,989 views

Evolución do latín: orixe, latín culto e vulgar, etapas, expansión e fragmentación do latín. As linguas romances.

Evolución do latín: orixe, latín culto e vulgar, etapas, expansión e fragmentación do latín. As linguas romances.

Statistics

Views

Total Views
2,989
Views on SlideShare
2,842
Embed Views
147

Actions

Likes
0
Downloads
51
Comments
0

8 Embeds 147

http://linguasvivas.blogspot.com.es 79
http://glosematico.blogspot.com 31
http://www.linguasvivas.blogspot.com.es 23
http://linguasvivas.blogspot.com 7
http://www.slideshare.net 2
http://lalengualatina.blogspot.mx 2
http://lalengualatina.blogspot.com.es 2
http://www.aula21.net 1
More...

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

CC Attribution-NonCommercial-ShareAlike LicenseCC Attribution-NonCommercial-ShareAlike LicenseCC Attribution-NonCommercial-ShareAlike License

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Evolucion Latin Evolucion Latin Presentation Transcript

    • Evolución do latín. As linguas romances Álvaro P. Vilariño v.1.0 1
    • Index Nacemento do latín Primeiros documentos do latín Latín literario ou culto Latín vulgar Etapas do latín culto: introdución Etapas do latín culto I Etapas do latín culto II Expansión do latín vulgar Fragmentación do latín As linguas romances 2
    • Nacemento do latín Indoeuropeos en Italia intercambio lingüístico e cultural diversidade de pobos e linguas Hexemonía de Roma, pequena aldea do Lacio: dominio militar imposición da súa lingua e costumes aos demais pobos itálicos O latín: lingua de Roma 3
    • Primeiros documentos do latín Non literarios, arcaísmo e rusticidade documentos oficiais cantos rituais textos de loubanza das familias nobres Exemplo: lapis niger 4
    • Lapis niger Imaxe: http://www.imperioromano.com/99/lapis-niger.html O Lapis Níger (pedra negra), está situado na parte noroeste do Foro, datado nos séculos VI-V a.C. A lectura do texto está suxeita a debate, xa que, aínda que as palabras son claras, están fragmentadas. Así pois é complicada a súa interpretación. Crese que se refire a unha Lex Sacra do santuario que avisaría dunha maldición para quen violasen o lugar sagrado. 5
    • Latín literario ou latín culto Nacemento da literatura latina (s. III-II a.C.) Perfeccionamento do idioma Loubanza das victorias de Roma Grecia, modelo a seguir: canon literario préstamos léxicos e sintácticos Xéneros literarios: historiografía, épica, lírica, teatro, filosofía, epistolografía, oratoria 6
    • Latín vulgar Vulgus: “pobo”: Fala dos soldados, labregos, comerciantes, escravos Tamén chamado: sermo plebeius, sermo cotidianus, sermo rusticus Distanciamento progresivo entre o latín culto e o vulgar Latín vulgar: lingua non fixada pola gramática Evolución libre e rápida abundancia de neoloxismos Poucos testemuños escritos (a diferencia do latín culto) Graffitis de Pompeia pegadas no latín literario (novela “O Satiricón”, de Petronio) comparación das linguas romances (lingüística comparada) 7
    • Graffiti pompeianos Imaxe: http://www.proel.org Imaxe: http://terraeantiqvae.blogia.com/2005/010902-graffiti-la- permanencia-de-lo-efimero.-pompeya-en-un-grito-mudo.php 8
    • Etapas do latín culto: introdución Evolución co paso do tempo Latín literario: lingua uniforme, estable dende o III a.C. (inicio latín literario) ata o V d.C. (caída do Imperio romano) O latín, como lingua escrita, seguiu moitos séculos sendo lingua de prestixio, de obras literarias e científicas A aparción das linguas romances (s. IX) e a súa utilización posterior como lingua literaria supuxo un progresivo abandono do latín 9
    • Etapas do latín culto I Livio Andronico (Épica, “Odussia”) Período s. III-II Nevio, Ennio (Teatro e Épica) arcaico a.C. Plauto e Terencio (Teatro) Cicerón (Oratoria) Período s. I a.C. - I César e Tito Livio (Historiografía) clásico d.C. Virxilio (Épica, Didáctica) Horacio, Catulo, Ovidio (Lírica) Séneca (Filosofía, Teatro) Período s. I-II d.C. Marcial, Xuvenal (Lírica: Epigrama) post-clásico Tácito (Historiografía) s. III-VII Autores cristiáns: Tertuliano, S. Xerome, S. Latín tardío d.C. Agostiño 10
    • Etapas do latín culto II Latín literario: igrexa, corte, escola Latín vulgar: evolución acelerada Latín s.VIII - Latín lingua franca: intelectuais, políticos da medieval XIV época de Carlomagno Os copistas medievais: a transmisión da cultura clásica A volta cara a Antigüidade Clásica Latín Petrarca, Erasmo, Luis Vives, Nebrija s.XV - XVI renacentista Uso simultáneo das linguas nacionais > enriquecemento a partir do latín (cultismos) Descartes, Newton, Spinoza, Leibniz Latín s.XVII - Linneo: sistema de clasificación das plantas (+ científico XVIII adiante tamén a zooloxía) Latín Lingua oficial da igrexa católica (publicacións s.XXI eclesiástico en latín, misa en latín, etc.) 11
    • Expansión do latín vulgar Definición de romanización Desprazamento das linguas vernáculas > trunfo do latín Latín: lingua dunha cultura moi superior lingua de prestixio facilidade nas relacións comerciais, culturais e sociais Fases da adopción do latín: 1ª fase: cidades (centros administración, milicia e comercio) 2ª fase: esténcese a zonas rurais, bilingüismo 3ª fase: latín en tódolos ámbitos 12
    • Fragmentación do latín vulgar Unidade política e latín como lingua oficial Separación xeográfica > variantes dialectais (acento, léxico, etc) A caída do Imperio romano: s. III-V (invasións bárbaras) Ruptura de comunicacións entre provincias crise na escola > libre evolución da lingua (sen normas nin correcións) Fragmentación en dialectos do latín Influenza das linguas das tribus xermánicas invasoras Disgregación política > fragmentación lingüística 13
    • As linguas romances Introdución Linguas romances 14
    • Introdución 813: Concilio de Tours. Autorización de sermones na rustica romana lingua. Van aparecendo as novas linguas. Lingua latina: herdanza máis importante de Roma. Linguas procedentes do latín: romances ou neolatinas Resultado da fragmentación do latín en dialectos. Co paso do tempo os dialectos convértense en linguas. Rasgos distintivos de cada lingua, resultado de: paso do tempo contacto con linguas veciñas influenza dos substratos lingüísticos (substrato, adstrato, superestrato) presion doutros pobos 15
    • Linguas romances Portugués, galego, castelá, catalá, provenzal, francés, sardo, italiano, rumano e retorromano. Latín Galego- Castelán Catalán Provenzal Francés Sardo Italiano Rumano Vulgar portugués *septe sete siete set set sept sette sette sapte *vacca vaca vaca vaca vaca vache bakka vacca vaca *forte forte fuerte fort fort fort forte forte foarte *herba herva hierva herba erba herbe erva erba iarba *porcu porco puerco porc porc porc porcu porco porc 16
    • O castelán e variantes dialectais Lingua romance máis estendida no mundo (300 millóns s. XXI) Descubrimento do Novo Mundo: México, América Central e do sur (excepto Brasil e Guaiana), USA (Arizona, Novo México, Colorado, Nova Iorque...) Variantes dialectais: extremeño andaluz murciano canario español de América xudeoespañol (sefardíes) Foto: páxina 72 do Códice Emilianense 60 de San Millán de la Cogolla 17
    • Galego e portugués Linguas distintas pero de orixe común: galego-portugués da Idade Media. Portugués: Portugal, antigas colonias, Azores, Madeira e Brasil. Galego: Galicia, Bierzo, zonas limítrofes. Cooficialidade na Constitución de 1978. Galego normativo <> outras Ilustración: cantigas de Santa María de Alfonso X o sabio correntes (lusista) 18
    • Catalán Catalunya, Valencia, Baleares, Andorra e sur de Francia (Rosellón e Cerdaña), zona fronteiriza de Aragón e Alguer (Cerdeña). Cooficialidade na República Mapa: wikimedia 19
    • Dialectos históricos Mapa: wikimedia Astur-leonés: Asturias, León, Zamora e Salamanca Bable, asturianu Terminacións masculinas en -u (perru, añu, otru) Plurais en -es (vaques, cases) n- incial como ñ- (ñariz, ñabu) Navarro-aragonés Puntos illados dos pirineos Fabla (dialecto artificial): sen esdrúxula en pajaro, arboles, diminutivo en -ico. 20
    • Dominio lingüístico: Francés Europa: Francia, sur de Bélxica e parte de Suíza. América: Canadá (Quebec), Haití, Pequenas Antillas, Guaiana e Illas Reunión e Mauricio África: Marrocos, Alxeria, Túnez, Mozambique, etc. Oceanía: polinesia francesa Francia: lingua oficial o latín e francés lingua oficial en Inglaterra ata o século XV. Mapa: wikimedia 21
    • Provenzal Sur de Francia (Provenza < antiga “provincia” de Roma) Occitano ou Lingua de Oc (oposto a oil=oui) Mapa: http://www.proel.org 22
    • Retorromano Lingua romance menos estendida Conxunto de dialectos falados nos Alpes centrais e orientais (Suíza, Tirol, Italia) 4ª lingua oficial de Suíza Retorromano < Retia (antiga provincia do Imperio romano) Tamén chamado “romanche” ou “ladino” 23
    • Italiano Dominio lingüístico Italia República de San Marino Cantón suízo de Tesino Córcega e Malta Gran cantidade de dialectos Son resultado dos moi distintos sustratos lingüísticos + aportación de pobos invasores lombardo, emiliano, veneciano, calabrés, napolitano, siciliano... uso en familia Italiano actual formado dende o dialecto toscano medieval lingua literaria no s. XIII (Dante, Petrarca, Bocaccio) 24
    • Sardo Dominio lingüístico Illa de Cerdeña (antiga Sardinia) Non chegou a ter lingua literaria Moitos dialectos Na localidade de Alguer fálase o catalán (posesión da coroa de Aragón durante séculos) 25
    • Rumano Dominio lingüístico Actual Rumanía (antiga provincia romana da Dacia) Zonas da antiga Iugoslavia, Bulgaria, Albania, Istria e Grecia Zona inmersa no dominio lingüístico eslavo Semellanzas co italiano Plurais masculinos en -i (lupi: “lobos”; porci: “porcos”) 26