Your SlideShare is downloading. ×
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Alfabeto Latino
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Alfabeto Latino

2,412

Published on

Alfabeto latino: orixe e a súa pronunciación. Clasificacion de consonantes, vocais e ditongos.

Alfabeto latino: orixe e a súa pronunciación. Clasificacion de consonantes, vocais e ditongos.

0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total Views
2,412
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
6
Actions
Shares
0
Downloads
30
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. O ALFABETO LATINO * Foto de Sebastià Giralt: Estela funeraria de Aurelius Hermia e a súa dona Aurelia Philematium. s. I a.C, Museo Británico. Álvaro P. Vilariño v.1.0 1
  • 2. Índice Orixe Fonemas consonánticos latinos O alfabeto latino Fonemas vocálicos latinos: Pronunciación I localización e apertura Pronunciación II Fonemas vocálicos latinos: cantidade Sons vocálicos e semivocálicos Ditongos latinos Puntualizacións Acentuación latina Clasificacións dos sons Cuestións 2
  • 3. ORIXE ALFABETO FENICIO ALFABETO GREGO Foron os exipcios os primeiros en representar os pensamentos, por medio de figuras de animais (...) e consideran que foron eles os inventores das letras; ALFABETO ETRUSCO que logo os fenicios, polo seu dominio do mar, introduciron en Grecia (...) En Italia os etruscos aprendéronnas do corintio Demarato e os aboríxenes, do arcadio Evandro; a ALFABETO LATINO forma das letras latinas é a das gregas máis antigas. TACITO, Anales XI, 14. 3
  • 4. ALFABETO LATINO ABCDEFGHIKLMNOPQRSTVXYZ abcdefghiklmnopqrstuxyz 23 signos en época clásica Pronúnciase case igual que no galego Ver animación da súa evolución 4
  • 5. Evolución do alfabeto latino 5
  • 6. Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar qu > Queror, Quintus Cuestión, cuidado gu > Inguen, sanguis Lingüeta, pingüín [l], pero con corte silábico: ll > asellus asel-lus, castel...o ch > Chaos, chorus caos, coro 6
  • 7. Pronunciación II th > Theatrum Teatro philosophia, ph > filosofía, trunfo triumphus x> exitus, saxum exito, saxofón z> zona, zephyrus Son dobre: [ds] son da u francesa (moi y> papyrus pechada) o ü alemana 7
  • 8. Sons vocálicos ou semivocálicos vocálico iter, bilis ira, bicicleta i> semivocálico iam maior iate, maior vocálico ubi, ultimus un, último, música u> (pronúnciese u) semivocálico vivis, volo uiuis, uolo 8
  • 9. Puntualizacións Na época imperial xa se observa unha pronuciación semellante á nosa “v”: “vivit” pronunciábase como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus civis Na actualidade a grafía “j” tende a non empregarse, deixando a “i”tanto para vocal como para semivocal. Sen embargo manténse a distinción gráfica de “u”vocal e “v” semivocal: iuvenis Outros editores escriben sempre u para vocal e semivocal: iuuenis. 9
  • 10. Entrada da grafía da i como semivocal no diccionario Blánquez Petrus Ramus. Francia: 1515-1571 10
  • 11. Clasificación dos sons Sistema consonántico: punto de articulación modo de articulación vibración das cordas vocais Sistema vocálico localización abertura cantidade 11
  • 12. Fonemas consonánticos latinos Punto de articulación Vibración bilabiais labio-dentais dentais alveolares velares Modo de cordas vocais articulación p t c (k,q) xordas oclusivas b d g sonoras fricativas f s xordas laterais l líquidas vibrantes r sonoras nasais m n 12
  • 13. Fonemas vocálicos latinos: localización e apertura Localización anterior posterior central (palatal) (velar) Abertura pechada i u media e o aberta a 13
  • 14. Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de significado en latín O rasgo distintivo da sŏlum, “solo, chanquot; / sōlum, “só” apertura en galego. Fonemas [e] [o] vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” póla / pola lĕgit, “le” / lēgit, “leu” pega / pega mălum, “mal” / mālum, “mazá” como / comes En inglés: vén / ven bin, “cesta” / bean, “xudía” shit, “merda” / sheet, “sabana, folla” 14
  • 15. Ditongos latinos ditongos exemplos au pau-cum, mau-rum oe foe-dum, moe-ni-a ae cae-lum, sae-pe En latín a secuencia vocal pechada + vocal aberta non forma ditongo: fa-mi-li-a, a-ni-ma-li-a qu-an-tus, qu-a-lis 15
  • 16. Acentuación latina En latín non existe acento gráfico. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a Regras xerais para determinar a cantidade das vocais: os ditongos son sempre longos > in-cau-tus vocal seguida de dous ou máis consonantes é longa > vic-tor, con-dū-xi (x=ks) vocal seguida doutra vocal é breve > fa-mi-lĭ-a 16

×