Alfabeto latino 1.2

O ALFABETO LATINO

O ALFABETO LATINO * Foto de Sebastià Giralt: Estela funeraria de Aurelius Hermia e a súa dona Aurelia Philematium. s. I a.C, Museo Británico. Álvaro P. Vilariño v.1.2 (sep-2010)

Índice Orixe Clasiﬁcacións dos sons Sistemas de Fonemas consonánticos representación gráﬁca latinos O alfabeto latino Fonemas vocálicos latinos: localización e apertura Pronunciación I Fonemas vocálicos latinos: Pronunciación II cantidade Sons vocálicos e Ditongos latinos semivocálicos Acentuación latina Puntualizacións

Sistemas de representación gráﬁca

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade.

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos inﬁnidade de mensaxes

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos inﬁnidade de mensaxes Sistemas non fonéticos:

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos inﬁnidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos inﬁnidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo Ideogramas: Representación de obxectos e ideas por medio dunha imaxe convencional ou símbolo.

Sistemas de representación gráﬁca O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos inﬁnidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo Ideogramas: Representación de obxectos e ideas por medio dunha imaxe convencional ou símbolo. Sistemas fonéticos:

Sistemas de representación gráfica O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos infinidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo Ideogramas: Representación de obxectos e ideas por medio dunha imaxe convencional ou símbolo. Sistemas fonéticos: Xeroglíficos: debuxos que representan sons.

Sistemas de representación gráfica O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos infinidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo Ideogramas: Representación de obxectos e ideas por medio dunha imaxe convencional ou símbolo. Sistemas fonéticos: Xeroglíficos: debuxos que representan sons. Silabarios: Signos que representan sílabas

Sistemas de representación gráfica O alfabeto: un dos maiores logros da Humanidade. Cun número limitado de signos creamos infinidade de mensaxes Sistemas non fonéticos: Pictogramas: representación dunha realidade por medio do seu debuxo Ideogramas: Representación de obxectos e ideas por medio dunha imaxe convencional ou símbolo. Sistemas fonéticos: Xeroglíficos: debuxos que representan sons. Silabarios: Signos que representan sílabas Alfabetos: signos que representan fonemas (maioritariamente)

Pictogramas

Pictogramas Ideogramas

Xeroglíﬁco de Gizá (Exipto) http://www.ﬂickr.com/photos/candelo/3181062872/

Xeroglífico de Gizá (Exipto) http://www.flickr.com/photos/candelo/3181062872/ Silabario: Iraklion (Isla de Creta): Museo. Tablilla de barro cocido con inscripciones en Lineal B http://www.flickr.com/photos/gislenofl/3202532804/

ORIXE ALFABETO FENICIO

ORIXE ALFABETO FENICIO ALFABETO GREGO

ORIXE ALFABETO FENICIO ALFABETO GREGO ALFABETO ETRUSCO

ORIXE ALFABETO FENICIO ALFABETO GREGO ALFABETO ETRUSCO ALFABETO LATINO

ORIXE ALFABETO FENICIO ALFABETO GREGO Foron os exipcios os primeiros en representar os pensamentos, por medio de ﬁguras de animais (...) e consideran que foron eles os inventores das letras; ALFABETO ETRUSCO que logo os fenicios, polo seu dominio do mar, introduciron en Grecia (...) En Italia os etruscos aprendéronas do corintio Demarato e os aboríxenes, do arcadio Evandro; a ALFABETO LATINO forma das letras latinas é a das gregas máis antigas. TACITO, Anales XI, 14.

ALFABETO LATINO

ALFABETO LATINO ABCDEFGHIKLMNOPQRSTVXYZ abcdefghiklmnopqrstuxyz 23 signos en época clásica Pronúnciase case igual que no galego Ver animación da súa evolución

Evolución do alfabeto latino

Pronunciación I

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar qu > Queror, Quintus Cuestión, cuidado

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar qu > Queror, Quintus Cuestión, cuidado gu > Inguen, sanguis Lingüeta, pingüín

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar qu > Queror, Quintus Cuestión, cuidado gu > Inguen, sanguis Lingüeta, pingüín [l], pero con corte silábico: ll > asellus asel-lus, castel...o

Pronunciación I c> celer, circum queixo, quilo g> Gelu, gigno Guerra, guiar qu > Queror, Quintus Cuestión, cuidado gu > Inguen, sanguis Lingüeta, pingüín [l], pero con corte silábico: ll > asellus asel-lus, castel...o ch > Chaos, chorus caos, coro

Pronunciación II

Pronunciación II th > Theatrum Teatro

Pronunciación II th > Theatrum Teatro philosophia, ph > filosofía, triunfo triumphus

Pronunciación II th > Theatrum Teatro philosophia, ph > filosofía, triunfo triumphus x> exitus, saxum éxito, saxofón

Pronunciación II th > Theatrum Teatro philosophia, ph > filosofía, triunfo triumphus x> exitus, saxum éxito, saxofón z> zona, zephyrus Son dobre: [ds]

Pronunciación II th > Theatrum Teatro philosophia, ph > filosofía, triunfo triumphus x> exitus, saxum éxito, saxofón z> zona, zephyrus Son dobre: [ds] son da u francesa (moi y> papyrus pechada) o ü alemana

Sons vocálicos ou semivocálicos

Sons vocálicos ou semivocálicos vocálico iter, bilis ira, bicicleta i> semivocálico iam maior iate, maior

Sons vocálicos ou semivocálicos vocálico iter, bilis ira, bicicleta i> semivocálico iam maior iate, maior vocálico ubi, ultimus un, último, música u> vivis, volo, (pronúnciese u) semivocálico vadis uiuis, uolo, uadis

Sons vocálicos ou semivocálicos vocálico iter, bilis ira, bicicleta i> semivocálico iam maior iate, maior vocálico ubi, ultimus un, último, música u> vivis, volo, (pronúnciese u) semivocálico vadis uiuis, uolo, uadis * Foto http://www.ﬂickr.com/photos/galerieopweg/1498918115/in/photostream/

Puntualizacións

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”:

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit]

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo :

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus civis

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus civis Na actualidade a grafía “j” tende a non empregarse, deixando o “i”tanto para vocal como para semivocal.

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus civis Na actualidade a grafía “j” tende a non empregarse, deixando o “i”tanto para vocal como para semivocal. Sen embargo manténse a distinción gráﬁca de “u”vocal e “v” semivocal: iuvenis

Puntualizacións Na época imperial obsérvase unha pronuciación semellante ao noso “v”: “vivit” xa se pronunciaba como [bibit] O humanista francés Petrus Ramus (1515-1572) propuxo : a grafía “i” para o son i vocálico pleno e “j” para o semiconsoántico ira jam a grafía “u” para o son u vocálico pleno e “v” para o semiconsoántico unus civis Na actualidade a grafía “j” tende a non empregarse, deixando o “i”tanto para vocal como para semivocal. Sen embargo manténse a distinción gráﬁca de “u”vocal e “v” semivocal: iuvenis Algúns editores escriben sempre u para vocal e semivocal: iuuenis.

Aínda que a proposta de Petrus Ramus para a grafía do i como semivocal non é recollida pola maioría dos editores, si podemos encontrala no diccionario Blánquez Petrus Ramus. Francia: 1515-1571

Grafía do u semivocálico na editorial Alma Mater nun volume das Metamorfoses de Ovidio

Clasiﬁcación dos sons

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico:

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación Vibración das cordas vocais

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación Vibración das cordas vocais Sistema vocálico

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación Vibración das cordas vocais Sistema vocálico Localización

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación Vibración das cordas vocais Sistema vocálico Localización Apertura

Clasiﬁcación dos sons Sistema consonántico: Punto de articulación Modo de articulación Vibración das cordas vocais Sistema vocálico Localización Apertura Cantidade

Fonemas consonánticos latinos

Fonemas consonánticos latinos Punto de articulación Vibración bilabiais labio-dentais dentais alveolares velares Modo de cordas vocais articulación p t c (k,q) xordas oclusivas b d g sonoras fricativas f s xordas laterais l líquidas vibrantes r sonoras nasais m n

Fonemas vocálicos latinos: localización e apertura

Fonemas vocálicos latinos: localización e apertura Localización anterior posterior central (palatal) (velar) Abertura pechada i u media e o aberta a

Fonemas vocálicos latinos: cantidade

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” lĕgit, “le” / lēgit, “leu”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” lĕgit, “le” / lēgit, “leu” mălum, “mal” / mālum, “mazá”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” lĕgit, “le” / lēgit, “leu” mălum, “mal” / mālum, “mazá” En inglés:

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” lĕgit, “le” / lēgit, “leu” mălum, “mal” / mālum, “mazá” En inglés: bin, “cesta” / bean, “xudía”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” lĕgit, “le” / lēgit, “leu” mălum, “mal” / mālum, “mazá” En inglés: bin, “cesta” / bean, “xudía” shit, “merda” / sheet, “sabana, folla”

Fonemas vocálicos latinos: cantidade vocais breves ă ĕ ĭ ŏ ŭ vocais longas ā ē ī ō ū Diferencias de signiﬁcado en latín En galego a apertura é un sŏlum, “solo, chan" / sōlum, “só” rasgo distintivo, como no latín o é a cantidade. vĕnit, “ven” / vēnit, “veu” Fonemas [o] [e] abertos/pechados lĕgit, “le” / lēgit, “leu” póla / pola mălum, “mal” / mālum, “mazá” como / comes En inglés: vén / ven bin, “cesta” / bean, “xudía” pega / pega shit, “merda” / sheet, “sabana, folla”

Ditongos latinos

Ditongos latinos ditongos exemplos

Ditongos latinos ditongos exemplos au pau-cum, mau-rum

Ditongos latinos ditongos exemplos au pau-cum, mau-rum oe foe-dum, moe-ni-a

Ditongos latinos ditongos exemplos au pau-cum, mau-rum oe foe-dum, moe-ni-a ae cae-lum, sae-pe

Ditongos latinos ditongos exemplos au pau-cum, mau-rum oe foe-dum, moe-ni-a ae cae-lum, sae-pe En latín a secuencia vocal pechada + vocal aberta non forma ditongo: fa-mi-li-a, a-ni-ma-li-a qu-an-tus, qu-a-lis

Acentuación latina

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba:

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves:

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a Regras xerais para determinar a cantidade das vocais:

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a Regras xerais para determinar a cantidade das vocais: os ditongos son sempre longos > in-cau-tus

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a Regras xerais para determinar a cantidade das vocais: os ditongos son sempre longos > in-cau-tus vocal seguida de dous ou máis consonantes é longa > vic-tor, con-dū-xi (x=ks)

Acentuación latina En latín non existe acento gráﬁco. O acento vén marcado pola cantidade da penúltima sílaba: en latín non hai palabras agudas si a penúltima sílaba é longa a palabra é grave: vē-nit, au-rum, vic-tor si a penúltima sílaba é breve a palabra é esdrúxula: e-xĭ-tus, ca-vĕ-a, fa-mi-lĭ-a Sílabas longas e breves: Sílabas longas: as que teñen unha vocal longa ou ditongo: clo-ā-ca, vīc-tor, in-cau-tus Sílabas breves: as que teñen unha vocal breve: ma-xĭ-mus, fa-mi-lĭ-a Regras xerais para determinar a cantidade das vocais: os ditongos son sempre longos > in-cau-tus vocal seguida de dous ou máis consonantes é longa > vic-tor, con-dū-xi (x=ks) vocal seguida doutra vocal é breve > fa-mi-lĭ-a

Alfabeto latino 1.2

by Dives Gallaecia

Accessibility

Upload Details

Usage Rights

2 Embeds 2

Statistics

Alfabeto latino 1.2 Presentation Transcript

http://treintasiglos.blogspot.com	1
http://www.treintasiglos.blogspot.com	1