Your SlideShare is downloading. ×
0
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
2.18
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

2.18

400

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
400
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. Chloé When youre dreaming with a broken heart The waking up is the hardest part You roll outta bed and down on your knees And for the moment you can hardly breathe Wondering, was she really here? Is she standing in my room? No shes not, cause shes gone, gone, gone, gone, gone....
  • 2. When youre dreaming with a broken heart The giving up is the hardest part She takes you in with your crying eyes Then all at once you have to say goodbye Wondering could you stay my love? Will you wake up by my side?No she cant, cause shes gone, gone, gone, gone, gone....
  • 3. Now do I have to fall asleep with roses in my hand Do I have to fall asleep with roses in my hand? Do I have to fall asleep with roses in my hand? Do I have to fall asleep with roses in my hand? Baby wont you get them if I did?No you wont, cause youre gone, gone, gone, gone, gone
  • 4. When youre dreaming with a broken heart The waking up is the hardest part..
  • 5. ~
  • 6. ‘Kijk Avril, is deze niet leuk?’ kirt Chloé vrolijk. Avril knikt en staart afwezignaar de andere kant van de kamer. Als een verlaat verjaardagscadeautjemag ze een dier uitzoeken in de dierenwinkel. Ze loopt geïnteresseerd in derichting van haar blik.
  • 7. Ze zet haar handen tegen het raam. ‘Awh, wil jij wel een baasje dan?’ Hetbeestje loopt door de kooi heen en maakt piepende geluidjes. Het is eencavia met lange haren. ‘Mama?!’
  • 8. Chloé komt naar haar toe lopen en kijkt geïnteresseerd de kooi in. Zeglimlacht. ‘Ja oke, hij is inderdaad lief. Weet je zeker dat je hem wilt, Avril?’Avril knikt enthousiast. ‘Ja, ik wil hem en ik noem hem Charlie en we wordenbeste vriendjes.’ Chloé lacht en haalt haar portemonnee tevoorschijn. ‘Oke,dan ga ik afrekenen.’
  • 9. Chloé rekent af bij de jongen die achter de kassa staat, en krijgt meteen tipsover het verzorgen van de cavia, die blijkbaar een zeldzame, specialebehandeling moet hebben voor zijn vachtje. Het duurt niet lang voor ze meteen doos en alle noodzakelijke spullen de zaak uitkomen.
  • 10. Thuis zetten ze meteen de kooi op en laten ze Charlie erin los. Chloé vult zijnvoerbakjes. De bel gaat en ze loopt weg. Avril steekt haar hand in de kooi enaait het beestje over zijn zachte vacht.
  • 11. Ze pakt hem op en drukt een kus op zijn kopje. ‘Wij worden beste vriendjes,hè Charlie?’ De cavia spartelt zachtjes en piept instemmend.
  • 12. Chloé loopt naar de deur toe. Zou het Mike zijn? Zodra ze zichzelf op degedachte betrapt duwt ze hem weg. Natuurlijk niet, het enige moment datze hem ziet is als ze op vrijdag Avril aan hem meegeeft en hij haar opmaandag weer terug brengt. Ze maakt de deur open. Het is Ethan. ‘Oh. Hoi.’Ethan glimlacht zijn witte tanden bloot. ‘Dag schoonheid.’ Hij loopt naarbinnen en gaat op de bank zitten.
  • 13. Chloé gaat voorzichtig naast hem zitten. Ethan slaat een arm om hem heen.‘Hé, ik wou even zeggen, sorry van de vorige keer, ik snap het natuurlijk welals je even geen gedoe wilt.’ Chloé glimlacht. Zie je wel, hij begreep het.‘Dankje.’ Hij leunt naar haar toe. ‘Maar eh, ik ben altijd beschikbaar hoor, alsde kleine weg is ofzo.’ Hij knipoogt. ‘Jaja.’ Zag hij dan niet dat ze gewoon nietgeïnteresseerd was?
  • 14. De bel gaat en Chloé weet niet hoe snel ze bij de deur moet komen. Savedby the bell... Maar zodra ze de deur open doet, neemt ze haar woordenterug. Dit is niet uit de problemen komen, het is een nieuwe. In dedeuropening staat Mike, en hij kijkt niet heel blij naar Ethan.
  • 15. Liam & Jess Liam staart geconcentreerd naar het boek dat voor hem ligt zonder de letters te zien. Morgen zijn de examens afgelopen en dan is hij klaar. Afgestudeerd. Terug naar huis. Trouwen, gezinnetje stichten. Maar hij voelt zich nog niet klaar. Hij wil nog dingen zien, nieuwe dingen leren. ‘Stop je nou eens?’ Liam kijkt op.
  • 16. Hij glimlacht. ‘Misschien.’ Jess lacht. ‘Moet je nou eens kijken, vier jaarvoorbij en de rollen zijn omgedraaid. Ik vier feest, jij leert. Stop nou, het istoch al bijna tijd om te gaan.’ Liam zucht en duwt de opdrachten weg. ‘Datkan wel zo zijn, maar als ik het hard genoeg wil, krijg ik er dit nog wel in.’Jess haalt haar schouders op. ‘Dat kan ik helaas niet toestaan.’
  • 17. Ze ploft op zijn schoot. ‘Ik wil dat je aandacht besteed aan je vriendin of-sorry- fiancé.’ Liam lacht. ‘Ik moet ook leren om mijn vrouw te gaangehoorzamen.’ ‘Dat moet je zeker, maar ik krijg je wel getemd.’ Ze kust hem.‘Hou van je.’ ‘Ik ook van jou- nou, ga van mijn schoot af, dan kunnen wegaan.’ Jess grinnikt en staat op. ~
  • 18. Lachend zwaaien Liam en Jess tussen de feestende menigte door. ‘Kun je hetje voorstellen, allebei summa cum laude! Dat had ik niet van je verwachthoor.’ Liam port zijn verloofde in haar zij. ‘Dat moet jij nodig zeggen, met aldat gefeest van je de laatste tijd.’ Ze mengen zich in het feestgewoel, maarLiam kan één gedachte maar niet van zich afschudden.
  • 19. Jess knijpt haar ogen samen. ‘Is er iets?’ Liam blijft even stil en staart voorzich uit. ‘Hallo, aarde aan Liam?’ ‘Zullen we gewoon gaan?’ Stoot hij plotsuit. Verward kijkt Jess hem aan. ‘Hoezo weg, we zouden we het feestmissen, we gaan morgen wel naar huis.’ Liam schud zijn hoofd. ‘Dat bedoelik niet- ik bedoel, gewoon weg, met het vliegtuig, even helemaal weg vanalles, voor de uitdaging verder gaat.’
  • 20. ‘Je bedoelt, je wilt nog niet volwassen zijn.’ Het klinkt opgelucht. Liamglimlacht. ‘Nee, maar nu je het zegt, misschien.’ ‘Ik ken je wel.’ ‘Een beetjemaar.’ Jess haalt haar schouders op. ‘Dus, we pakken onze koffers, kopentickets voor morgen?’ ‘Nee, ik bedoel, nu. We gooien wat kleding in koffersen kijken welk vliegtuig er als eerste vertrekt.’ Jess grijnst. ‘Liam, hoeveelheb jij al gedronken?’ ‘Ik meen het, ik-he-ei- avontuur.’ Stottert hij. Jesslacht. ‘Oké.’ ‘Maar, ik bedoel- wat, echt waar?’ ‘Ja.’ ~
  • 21. Liam staart naar zijn mobiel. ‘Weet je zeker dat ik eerst moet bellen?’ Jessknikt. ‘Je ouders zullen je vermoorden als je niets van je laat horen en ineensverdwenen bent.’ Liam zucht. ‘Ja, daar zul je wel gelijk in hebben, maar ikben zo bang dat ze woedend op me zijn.’ Jess haalt haar schouders op. ‘Er ismaar een manier om daar achter te komen.’ Ze pakt zijn mobiel af, toetstzijn thuis-nummer in, en duwt hem terug in zijn handen.
  • 22. Liam protesteert even, maar het duurt niet lang voor er opgenomen word.‘Hai mam. Ehm- ik zit in een vliegtuig.’ ‘Een vliegtuig?! Liam, wat ben je ingodsnaam aan het doen?’ klinkt het bezorgd aan de andere kant. Liamaarzelt even. ‘Ik geloof dat ik helemaal weg moest voor het hele nieuwegeneratie, nieuw leven, gebeuren begon. En we zijn niet lang weg-’ Hij kijkteven vragend naar Jess, die haar schouders ophaalt. ‘We blijven maar eenmidweekje.’ zegt hij dan maar. Jess knikt goedkeurend.
  • 23. Even is het stil. ‘Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. In elk geval fijn dat jeeven belt.’ Liam zucht opgelucht. Noëlle grinnikt. ‘Dus, waar ben je naar opweg, of weten de studentjes dat ook niet?’ ‘Eh, jawel hoor.’ Liam rommeltsnel in Jess’ tas, op zoek naar de tickets. ‘We zijn op weg naar... Twikkii!’ Hetklinkt iets wat verbaasder dan normaal, maar hij krijgt de toon zo snel nietuit zijn stem. Een stewardess loopt door het gangpad naar ze toe. ‘Oh, mam,ik denk dat ik moet gaan.’ De stewardess komt tot stilstand en glimlachtlieflijk. ‘Meneer, zou u alstublieft uw telefoon uit willen zetten?’
  • 24. Liam knikt vlug naar de stewardess. ‘Goed, ik zie je over een week. Tot dan.’Hij wacht even tot zijn moeder ook afscheid genomen heeft en hangt danop. ~
  • 25. Liam en Jess lopen door de warme lucht van Twikkii eiland. Genietend knijptJess haar ogen dicht tegen de zon. ‘Nou, ik moet zeggen dat we geluk gehadhebben.’ Liam kijkt opzij. ‘Hoezo?’ Jess haalt haar schouders op. ‘We haddentwee tickets voor Alaska gekocht kunnen hebben.’ Liam grinnikt. ‘Daarhadden we het ook wel kunnen vinden. Maar je hebt gelijk, het is prachtighier.’ Ze lopen over het strand, dat gloeit van de zon die er de hele dag opgestaan heeft. Er is niemand en de bosjes ritselen zachtjes door het briesjedat er staat. Allerlei exotische planten staan er tussen.
  • 26. Liam blijft stilstaan. ‘Dus, waar gaan we slapen? Jij bepaalt, want ik heb detickets al gekocht.’ Jess haalt haar schouders op. ‘Het maakt me echt nietsuit. Ik weet trouwens niet of er wel een hotel in de buurt is hier, jij wel?’Liam grijnst. ‘Ik heb werkelijk geen idee waar we zijn.’ Ze beginnen te lachen.Liam ploft in het zand neer en trekt Jess naast zich. ‘Wat een belachelijk ideeeigenlijk, we zitten in een onbekend land, op een onbekende plek, wehebben geen eten of drinken en hebben geen flauw idee waar we vannachtslapen.’
  • 27. ‘Als ze het vragen, het is niet mijn idee.’ Liam lacht. ‘Oh, nu is het weer mijnfout. Verrader.’ Jess kijkt naar de heldere blauwe lucht terwijl ze haarslippers aan en uit laat glijden. ‘Ik ben zeker een verrader. Ik wil wel graageten hebben vanavond, mannetje. Ga jagen ofzo.’ Liam werkt zich op zijnellenbogen omhoog. ‘Sorry? Moet de vrouw niet gaan koken?’ Jess kijkt hemuitdagend aan. ‘Nee. Niet als de vrouw gekidnapt is naar een vreemdeiland.’ Liam grinnikt. ‘Goed dan, ik ga voor eten zorgen.’ Hij verdwijnt uithet zicht.
  • 28. Jess knikt tevreden en trekt de tassen naar zich toe. Misschien kan ze alvastde tent opzetten. Ze glimlacht. Daar had Liam in elk geval gelijk in gehad. Alsze naar een koud land gevlogen waren, hadden ze niets aan de tent gehad.Ze haalt hem uit zijn hoesje en kijkt even paniekerig naar de grotehoeveelheid stokken en het canvas doek. Ze had nog nooit gekampeerd ententen waren altijd al opgezet, geen verpakking te bekennen, in een etalage.‘Kom Jess,’ spreekt ze zichzelf toe. ‘Je bent een verstandige, volwassenvrouw, je kunt dit oplossen.’ Ze zoekt even naar een gebruiksaanwijzing enzucht diep wanneer ze hem vindt. ‘We laten het niet aan Liam over om ditop te lossen, hij zal je uitlachen.’
  • 29. Geconcentreerd maakt ze stok A vast aan stok B, die weer vast gaat aan stokC- of was het D? Het resultaat is een groot bouwwerk van stokken dat, alzegt ze het zelf, een waar kunstwerk is. Moderne kunst. Zo’n beeld datnergens op slaat en waar je ook niets van kunt maken. Ze kijkt eventwijfelend naar de gebruiksaanwijzing. Het lijkt er echt voor geen meter op.Ze zakt op haar knieën neer bij een knooppunt dat er ook wel erg verdachtuitziet en maakt de stokken los. Meteen schiet het hele bouwwerk los. Jessvloekt en gooit de laatste twee stokken op de stapel. ‘Lukt het?’ Jess kijk op.Liam staat vanuit de bosjes geamuseerd naar haar te kijken.
  • 30. ‘Hoe lang sta je daar al?’ Liam haalt zijn schouders op en komt langzaamdichterbij. ‘Lang genoeg.’ ‘Je had me even kunnen komen helpen.’ ‘Ja, dathad gekund ja.’ Jess kijkt geïrriteerd op naar Liams grote grijns. ‘Kun jij hetbeter dan’ Liam gebaart naar de gebruiksaanwijzing. ‘Zo moeilijk kan hettoch niet zijn, je hebt een gebruiksaanwijzing.’ Jess krabbelt mopperendovereind. ‘Ik héb de gebruiksaanwijzing gebruikt. Het is niet mijn schuld datdat ding niet duidelijk genoeg is.’
  • 31. Liam glimlacht. ‘Wat denk je ervan om even te gaan zwemmen? Dan zet ikde tent wel op.’ Jess kijkt verlangend naar het helderblauwe water. ‘Toe noumaar, mopperkont.’ Jess grist een van de tassen van de grond. ‘Vooruit.Maar alleen omdat je er zo op aandringt.’ Voegt ze er snel aan toe. Liamklopt lachend op haar schouder. ‘Kom, als je terug komt staat dat ding en,’Hij tilt de boodschappentas een stukje op. ‘krijg je eten en drinken. Goededeal of niet?’ Even blijft het stil. Liam grijnst. ‘Hm?’ ‘Deal.’ Geeft Jess danuiteindelijk schoorvoetend toe.
  • 32. Nadat ze een uur lang uitgebreid gezwommen heeft -en zich meteen eenstuk beter voelt- dringt de geur van gebraden vlees haar neusgaten binnen.Zodra ze bij de tent aankomt, glimlacht ze. Liam ligt in de schaduw van deopgezette tent bij een vuurtje waar twee borden met een heerlijke maaltijdbij liggen. ‘Mijn vijand verslagen en nog meer bereikt zelfs.’ Ze ploft bij hemneer in het zand. Liam grijnst. ‘En je hebt het toetje nog niet gezien.’ Jess’gezicht klaart nog verder op. ‘Toetje?’ ‘Gebakken ijsberg.’ Jess zuchtverlekkerd. ‘Jezus Liam, wat heb je allemaal voor geweldige koelkasten enovens geïnstalleerd in onze tent?’ Liam lacht. ‘Geen, helaas. Goedesupermarkt.’ ~
  • 33. De volgende dag gaan ze door de bosjes heen op weg naar het dorpje dat inde buurt ligt. Dit alleen nadat Liam Jess ervan verzekerd heeft dat het echtheel dichtbij is en helemaal niet lang lopen. En hij krijgt gelijk. Na eenwandeling van vijf minuten door de prachtige natuur, komen ze aan bij eenklein dorpje. Er lopen mensen langs de straat die midden in het pad ligt,kinderen spelen op het plein... ‘En had ik gelijk? Jess port Liam in zijn zij. Ohhoud je mond, jij hebt altijd gelijk.’ ‘Dat hoor ik graag.’ ‘Veel te graag.’
  • 34. Liam gebaart naar het plein. ‘Dus, waar wil madame als eerste heen?’Terwijl Jess geïnteresseerd de gebouwen observeert, draait Liam zich om omnaar de andere kant van de straat te kijken. De kinderen schoppen een balheen en weer. Hij glimlacht. Een meisje mist de bal, en hij rolt naar deoverkant van de straat. De rest van de groep roept luidruchtig dat ze hemzelf maar moet halen, en mopperend rent ze er achteraan. Een auto toetertluid...
  • 35. Liam beweegt vliegensvlug. Voor het meisje helemaal door heeft dat er eenauto aankwam, heeft Liam haar van de straat af getrokken. De bal wordplatgedrukt onder de banden. Met wijd open ogen staart het meisje ernaar.Jess komt aanrennen. Ze knielt neer bij de twee. ‘Ik zag het niet gebeuren.Oh god. Jezus Liam, maar goed dat je je net omdraaide.’ Ze wend zich tot hetmeisje. ‘Gaat het?’ Het meisje maakt zich voorzichtig los van Liam. Ze knikt.Liam steekt zijn hand uit. ‘Ik ben Liam, hoe heet jij?’ ‘Emma.’
  • 36. Liam glimlacht vriendelijk naar haar. ‘Nou Emma, zal ik even met je meenaar huis lopen?’ Emma knikt. ‘Ik woon bij het strand in de buurt, een paarstraten verderop.’ Ze aarzelt even. ‘Maar ik kan het wel zelf hoor.’ Jessgrinnikt. ‘Dat zal best, het is altijd handig om te weten waar je woont. Maarje bent vast erg geschrokken, en wij hadden toch niets gepland.’ Liamgebaart naar de stoep. ‘Ik zou zeggen, lead the way.’ Ze lopen met Emmamee. Langzaam voelt het meisje zich een beetje beter op haar gemak. ‘Zijnjullie op vakantie?’ Jess knikt. ‘We zijn gisteren aangekomen. We kampereneven verderop op het strand.’
  • 37. ‘Gaan jullie trouwen?’ Liam slaat een arm om Jess’ schouder. ‘Dat gaan wezeker. Waarschijnlijk als we thuiskomen ergens. Hoewel ik geloof dat mijnouders het nog beter weten dan ik.’ Emma richt zich tot Jess, enthousiastdat ze nu net een romantisch koppel heeft getroffen. ‘Heb je een mooiejurk? Waar gaan jullie trouwen? Gaan jullie daarna in een kasteel wonen?’Jess lacht. ‘Pff, nou, ik heb nog geen jurk, dat moet ik ook nog regelen als ikthuiskom. Waar we gaan trouwen weten we nog niet, en in een kasteelzeker niet, we gaan bij zijn ouders wonen.’ Emma knikt begripvol. Liamglimlacht. ‘En, is het kruisverhoor dan voorbij?’ Emma lijkt even diep na tedenken. ‘Ja. Voor nu.’
  • 38. Even lopen ze in stilte verder. Dan wijst Emma naar een huis. ‘Daar woon ik.’Ze gaat op haar tenen staan om bij de bel te komen. Een jonge vrouw meteen vriendelijk gezicht doet open. ‘Hallo Emma, heb je gastenmeegebracht?’ Emma knikt enthousiast. ‘Dit zijn Jess en Liam, ze gaantrouwen en dan doet Jess een prinsessen jurk aan en dan gaan ze in eenkasteel wonen.’ Ze wiebelt heen en weer op haar voeten. Liam grijnst. ‘Eneen balzaal, we moeten natuurlijk wel een bal houden. En een eenhoorn,om nog maar niet te spreken over de eenhoorn.’ Dan kan Emma het nietmeer aan. Ze rent naar binnen om al haar broers en zussen te vertellen overhet koppel.
  • 39. De vrouw glimlacht. ‘Ik ben Edna. Ik neem niet aan dat jullie mijn dochter zomaar tegen gekomen zijn en zijn uitverkoren om haar beste vrienden teworden?’ Liam schud zijn hoofd. ‘We liepen rond op het plein toen ikgetoeter hoorde. Emma was de weg op gerend en ik kon haar nogwegtrekken.’ Edna ziet er geschrokken uit. ‘Oh ik weet niet hoe ik je moetbedanken.’ Liam haalt zijn schouders op. ‘Het is wel goed, ik kon haar tochniet zomaar laten gaan. Het is puur toeval dat ik het zag.’ Edna schud drukhaar hoofd. ‘Nee, jullie blijven eten, dat is nog wel het minste dat ik kandoen.’ Jess knijpt in Liam’s hand. ‘Alleen als het niet teveel moeite is hoor.’Edna glimlacht. ‘Het is nooit teveel moeite.’ ~
  • 40. Na uitgebreid afscheid genomen te hebben, lopen Liam en Jess via het strandterug naar hun kampeerplek. Jess trekt haar slippers uit en loopt door debranding. ‘Kun je je voorstellen wat er gebeurd was als je haar niet gezien had...’Liam schud zijn hoofd. ‘Liever niet.’ Even is het stil. Jess glimlacht. ‘Ze mocht je erggraag.’ ‘Net zo graag als jou.’ Jess grinnikt en blijft stilstaan. ‘Wat is dit nou, Liamdie complimentjes zo maar afslaat? Wat is er gebeurd met deze wereld?’ Liamhaalt zijn schouders op. ‘Ik schrok echt, weetje. Ik heb echt lang nagedacht overhoe het ook had af kunnen lopen, het was zon aardig meisje.’ Jess glimlacht.‘Maar dat is niet gebeurd, want jij hebt het voorkomen.’ ‘Weet ik wel, maar toch.’‘Ik hou van je.’ Liam is even van zijn stuk gebracht. ‘Een erg interessante wendingvan zon serieus gesprek.’
  • 41. ‘Ik ben ook serieus. Je kon zo goed met die kinderen overweg, en iedereenmocht je, zonder dat je er maar je best voor deed. Ik heb geluk dat je mijgekozen hebt, want dat had ook anders kunnen lopen.’ Liam glimlacht.‘Laten we trouwen.’ Verbouwereerd kijkt Jess om zich heen. ‘Wat, hier, nu?’Liam haalt zijn schouders op en gebaart naar de ondergaande zon. ‘Kun jij jeeen mooiere plek voorstellen dan?’ ‘Nee, maar ik bedoel, we hebben eengetuigen nodig en mensen en wat is er met het feest gebeurd, hm, ikherinner me nog, waarom zouden we het houden als we geen feest geven,waar is die gedachte gebleven?’ Ratelt ze. ‘Weggespoeld met de zee.’ Jessgrinnikt. ‘Oh, nu zijn we diep bezig.’
  • 42. ‘Toe Jess, ik ben serieus, dan zijn we wel niet wettelijk getrouwd, maar datregelen we wel als we thuiskomen, dan gaan we even langs hetgemeentehuis.’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Wat is het ook eigenlijk meerdan een papiertje. Als wij gewoon samen afspreken dat we getrouwd zijn,dan is dat zo.’ Jess glimlacht. ‘Oké.’ ‘Echt?’ ‘Ja, oké. Het gaat nietromantischer worden dan dit, dus waarom in godsnaam ook niet.’ Liamgrinnikt. ‘Oké.’ Even is het stil. Jess aarzelt even. ‘Dus. En nu?’ ‘Nu moetenwe iets zeggen, vind ik, dan voelt het echter.’ ‘Als jij wat weet, dan vind ik hetgoed.’ Liam lacht en pakt haar handen vast. ‘Wij zijn hier allen bij een omhet huwelijk van Liam en Jess te vieren. Met wij bedoel ik dan ons twee enmisschien de bomen, of als er een wild dier bij is, ook leuk.’ Jess lacht.
  • 43. ‘En dan weet ik het niet meer.’ Gaat Liam verder. ‘Maar ik weet wel dat ikheel veel van je houd, en dat ik de rest van mijn leven bij jou wil zijn. Dus,lieve, lieve Jess- god wat klinkt dat standaard- neem jij deze nederige Liam -die vast wel een paar keer zal koken of op zijn minst mee zal gaan naar desupermarkt- tot je nog-niet-zo-wettige echtgenoot?’ Jess glimlacht.‘Natuurlijk doe ik dat.’ ‘Dat is mooi, want ik ook. Eh- jou dan.’ Ze lachen. ‘Endan mag u nu de bruid kussen.’ Verklaart Jess plechtig. ‘Ik dacht dat je hetnooit zou zeggen.’ Hij kust haar.
  • 44. ‘En, zijn we nu dan getrouwd?’ ‘Ja, en nu draag ik je over onze prachtigetijdelijke drempel.’ Hij trekt met zijn teen een streep in het zand, tilt Jess open stapt er overheen.
  • 45. I wont give up on us Even if the skies get rough Im giving you all my love Im still looking upAnd when youre needing your space To do some navigating Ill be here patiently waiting To see what you find
  • 46. Cause even the stars they burn Some even fall to the earth Weve got a lot to learn God knows were worth it No, I wont give up ~
  • 47. Hoofdhuis Zodra de taxi de straat in rijd, loopt Daniël er naar toe. Liam en Jess stappen uit, met een aantal koffers waar ze bij konden. Daniël gebaart naar het hoofdhuis. ‘Welkom bij jullie nieuwe huis. We hebben het een beetje voorbereid op jullie komst. Ik hoop dat jullie je er thuis gaan voelen.’ Jess glimlacht. ‘Dat zal wel lukken hoor.’ Liam haalt de laatste paar koffers uit de achterbak en betaalt de taxi, die meteen wegrijdt. ‘Goed, zal ik jullie rondleiden?’ Liam aarzelt even. ‘Eh, we moeten jullie eigenlijk eerst iets vertellen. Waar is mam?’ Daniël kijkt zijn zoon even onderzoekend aan. ‘We zaten net in de tuin, kom maar mee.’ Jess en Liam volgen hem naar de tuin.
  • 48. Noëlle zit op een van de tuinstoelen een tijdschrift te lezen. Ze kijkt op. ‘Ah,daar zijn ze. Hallo jongens, hebben jullie een fijne vakantie gehad?’ Liamknikt. ‘Heerlijk. Mooi weer, alleen de laatste dag heeft het even geregend,maar toen waren we gelukkig voornamelijk aan het reizen.’ ‘Heb je nu ietsmeer het gevoel dat je er klaar voor bent?’ Ze gaan zitten. ‘Ja, ik denk hetwel ja.’ ‘Hebben jullie mooie dingen gezien?’ Noëlle schenkt een kopjes theevoor de twee in- of ze het nou willen of niet. ‘Vertel.’ Liam glimlacht om haarenthousiasme. ‘Ja hoor. Maar, mam, we moeten jullie eerst iets vertellen.’
  • 49. Noëlle kijkt op. ‘Oooh, ik zie al waar dit heen gaat. Is Jess zwanger? Wanneerkomt de baby? Oh Daan, we worden grootouders!’ Ratelt ze. Jess lachtzenuwachtig. ‘Eh, nee, dat is het niet. Zo ver zijn we nog niet.’ Ze kijkt evenvragend naar Liam, die aanmoedigend knikt, al lang blij dat hij het niet hoeftte zeggen. Zijn ouders waren nogal enthousiast over het bruiloftsfeestgeweest. Jess steekt haar hand uit. Aan haar ringvinger glimt een simpelegouden ring. ‘We zijn getrouwd toen we op vakantie waren. Net zijn weeven langs het stadhuis geweest om het officieel te maken.’ Er valt eenstilte.
  • 50. Daniël glimlacht. ‘Gefeliciteerd.’ Liam waagt het erop omhoog te kijken vanzijn kop thee. ‘Echt, ben je niet boos?’ Daniël schudt zijn hoofd. ‘Natuurlijkniet, ik neem aan dat het daar prachtig was, en het is jullie bruiloft, julliemogen trouwen waar jullie willen.’ Hij kijkt opzij naar Noëlle, die nog eenbeetje stil is. ‘No?’ Noëlle knikt. ‘Ja, natuurlijk, daar ben ik het mee eens. Hetis jullie bruiloft.’ Ze glimlacht. ‘Maar ik wil wel graag kleinkinderen zien.’ Jessglimlacht ongemakkelijk. Liam grinnikt. ‘Mám.’
  • 51. Noëlle lacht mee. ‘Nee hoor.’ Ze legt een troostende hand op Jess’ arm. ‘Datkomt wanneer jullie het willen, als jullie het al willen. Hoewel, vanwege dechallenge is het natuurlijk wel handig als er een derde generatie komt,maar-’ Daniël grijnst. ‘Kom, ik leid jullie even rond.’ Jess knikt opgelucht.‘Graag.’ Noëlle en Daniël gaan ze voor het huis in.
  • 52. Liam richt zich tot Jess. ‘Je raakt wel aan ze gewend hoor.’ Jess haalt haarschouders op. ‘Je ouders zijn hele aardige mensen, maar ik weet niet of ik alkinderen wil hoor.’ Liam knikt. ‘Nou, dat is ook onze beslissing toch. Ik in wilelk geval wel.’ Jess glimlacht. ‘Zozo, mijn kleine Liam is groot geworden.’Liam grinnikt. ‘Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat.’

×