2.16 a
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

2.16 a

on

  • 567 views

 

Statistics

Views

Total Views
567
Views on SlideShare
360
Embed Views
207

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 207

http://lj-toys.com 188
http://l.lj-toys.com 19

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

2.16 a 2.16 a Presentation Transcript

  • Chloé Nadat Mike weg is, stort Chloé in. Het leven drukt te zwaar op haar schouders met alle taken die ze ineens op zich krijgt. Ze moet leren, want ze zit in haar examenjaar, maar er is niemand die haar aanmoedigt. Ze moet Avril opvoeden, maar er is niemand die haar ermee kan helpen. Chloé laat haar hoofd in haar handen vallen. Ze kan niet meer, ze is echt kapot. De bel gaat. Chloé gromt en trekt zich op aan de bank.
  • Als ze de deur open maakt staan daar Liam en Jess. Liam glimlacht naar haar.‘Heeft er iemand twee paar extra handen nodig?’ Chloé haalt haarschouders op. Liam knikt. ‘Aha, dat zie ik dan als een, “Oh Jess en Liam, watgezellig dat jullie er zijn, wat fijn dat jullie komen helpen, kom vooral binnenen doe je jas uit!” goed?’ Hij trekt Jess mee naar binnen.
  • Jess gaat ongemakkelijk op de rand van de bank zitten. ‘En wat doet zijhier?’ snauwt Chloé. Liam fronst zijn wenkbrauwen. ‘Kom op Klo, Jess is hierook gewoon om te helpen.’ ‘Ik wil niet dat ze me helpt, ik kan het best zelf.’Liam schudt zijn hoofd. ‘Goed, ik ga wat soep voor jullie maken, gaan julliehet maar uitpraten in de slaapkamer ofzo, ik hoef het niet te horen.’
  • Chloé staat op en loopt richting de slaapkamer. Jess volgt haar en Chloé blijftstilstaan. ‘En wat nou als ik niet wil praten?’ Jess rolt met haar ogen. ‘Komop, doe even volwassen.’ ‘Pfft.’ Jess pakt haar arm vast en trekt haar meenaar de slaapkamer.
  • ‘Waarom haat je me toch zo?’ Chloé slaat haar armen over elkaar. ‘Gewoon.’Jess rolt met haar ogen. ‘Kom op, er is overal een reden voor, het leek devorige keer dat we elkaar zagen toch goed te gaan?’ ‘Dat heb jij danmisschien gezien, maar ik niet hoor.’ ‘My god, wat ben je toch altijd eenbitch tegen mij, doe ik iets fout ofzo?’
  • Chloé springt gestoken van het bed af. ‘Sórry?’ Jess staat ook op. ‘Ja, ik vinddat ik het nu wel lang genoeg verdragen heb. Ik ben het zát, helemaal zat. Ikdoe mijn best om aardig te zijn, maar toch vind je niets goed, wat is jouwprobleem?’
  • ‘Weet je wat mijn probleem is? Dat een of andere hoer mijn familie binnenvalt en mijn broer in beslag neemt, dat is mijn probleem!’ Jess slaat haararmen over elkaar. ‘Wat zijn we weer egoïstisch, het is niet alsof je vooreeuwig Liam kunt claimen hoor, hij heeft ook een leven.’ ‘Ik had hemgewoon liever met iemand anders gezien.’ ‘Oh, dus ik ben niet goedgenoeg?’
  • ‘Nee, ik zie niet hoe jullie elkaar goed genoeg hebben kunnen kennen omelkaar in het echt te ontmoeten. En iemand die zomaar uit de kleren gaatvoor de webcam is helemaal niet goed genoeg.’ ‘We waren jong en hij deedhet zelf ook hoor, dus kijk maar niet zo naar me.’ ‘LIAM?!’
  • ‘Is dat waar?’ Liam blijft ongemakkelijk voor zich uit staren. ‘Wat, ik weetniet waar jullie het net over hadden?’ ‘Oh Liam, doe niet alsof je ons nietaan het afluisteren was, ik ken je te goed.’ Liam bloost. ‘Oke-uh, ja. Maar hetwas Jess’ voorstel!’ Jess werpt hem een boze blik toe. ‘En bedankt Liam.’Liam kijkt haar wanhopig aan. ‘Ik ben nog niet klaar om te sterven.’
  • Dan, tot ieders verbazing, valt Chloé huilend op bed. ‘Uh, Klo?’ ‘Ik kan ditniet meer, ik kan niet meer, ik- zo- ik- geen-’ Jess gaat voorzichtig naast haarzitten. ‘Is het door wat ik gezegd heb, want dan, echt sorry.’ Chloé schudthaar hoofd. ‘Nee, ik ben gewoon zo- zo moe. Ik kan dit niet allemaal aan.’Haar stem haalt uit. ‘Ik mis Mike zo.’
  • Jess zucht en klopt ongemakkelijk op haar rug. ‘Weetje, ik heb het ookmoeilijk gehad. Ik weet dat het nu niets meer zegt, want het is het verleden,maar ik heb er zo veel van geleerd. Weetje waarom dat met de webcam isgebeurd?’ Chloé haalde onverschillig haar schouders op. ‘Nou?’
  • ‘Toen ik tiener was, was ik super populair. Ik had een vriendje en iedereenkeek naar me op. Ik- ik had met mijn vriendje afgesproken dat we onzeeerste keer samen gingen hebben.’ Liam’s blik betrekt. ‘Toen kende ik jounog niet! In elk geval, toen ik eenmaal mijn kleren uithad, lachte hij me uit.Hij lachte me recht in mijn gezicht uit en nam foto’s van me, die hij door dehele klas stuurde.’
  • ‘Ik kon niet meer normaal naar school, want iedereen lachte me uit. Ik wasenorm onzeker en zat echt in een dip. Toen zijn we verhuisd en werd allesanders. Niemand kende me daar, niemand wist wat er op mijn vorige schoolgebeurd was. Ik hield me een beetje op de achtergrond en toen ontmoetteik Liam. Ik vond hem meteen zo leuk. Daarom ging ik meteen naakt staan, ikwas zo bang dat ik hem kwijt zou raken. Het klinkt echt heel dom en het isgeen reden, dat weet ik ook wel, maar ik was gewoon zo bang en naïeftoen.’
  • Ze veegt een traan van haar wang weg. ‘Oh mijn god, ik ben ook zoemotioneel. Sorry hoor. Ik vind het niet raar als jullie me nu helemaal gekvinden.’ Even is het stil. Chloé schud langzaam haar hoofd. ‘Nee, ik sorry. Datwist ik niet.’ Jess haalt haar schouders op. ‘Niemand weet het, behalve demensen van mijn oude school.’ ‘En die zijn het vast al lang vergeten,’ troostChloé haar.
  • ‘Weetje, ik was gewoon zo bang dat ik mijn broer kwijt raakte, het isnatuurlijk onzin, want ik ben hem nu nog steeds niet kwijt.’ Jess knikte. ‘Iksnap het wel.’ Ze lacht. ‘Kijk nou naar ons, allebei aan het huilen en waaromnou helemaal?’ Liam grijnst. ‘Allemaal om mij. Geen ruzie dames, er isgenoeg Liam voor iedereen.’
  • Chloé negeert hem en knuffelt Jess. ‘Laten we geen ruzie meer maken,goed?’ Jess glimlacht. ‘Nee, zeker niet nu we familie worden.’ Liam ploftnaast ze neer en slaat zijn armen om hen heen. ‘Dat zijn mijn meisjes.’ Erklinkt gehuil uit de woonkamer. ‘Ik geloof dat Avril aandacht wil, Klo. Het istenslotte haar verjaardag.’ Chloé werpt een snelle blik op haar horloge. ‘Ohcrap, het is al bijna zes uur, laten we de taart maar klaarzetten.’
  • Ze zetten de taart neer en lopen er met Avril naartoe. Chloé lacht naar haardochtertje en grinnikt als die vrolijk terug lacht. Avril word nu al peuter en zeis zelf nog niet eens afgestudeerd… Maar wat maakt het ook uit, als ze zodat vrolijke gezichtje ziet, zou ze nooit anders willen. Ze blaast de kaarsjesvoor haar uit en gooit haar de lucht in.
  • Die avond zitten ze samen een tijd voor de tv. Eigenlijk is Avril de enige dienaar de programma’s kijkt, want Chloé kan niet stoppen met naar haardochtertje staren. Ze had zichzelf nooit als moeder voorgesteld, maar nu heter eenmaal was… Ze hield heel veel van haar.
  • Zo zitten ze een tijdje op de bank, tot Avril in slaapt valt. Chloé knuffelt haaren valt langzaam ook in slaap. Ze gaan het samen wel redden.