2.1
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

2.1

on

  • 416 views

 

Statistics

Views

Total Views
416
Views on SlideShare
416
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

2.1 Presentation Transcript

  • 1. Chloé & Mike ‘Het is geweldig!’ Chloé zit midden in een berg rotzooi en dozen. ‘Het is nog niet allemaal uitgepakt, maar het huisje is echt perfect. En het studentenleven gaat me sowieso wel bevallen hier.’ Ze graait in een doos achter zich en haalt er een dik studieboek uit. Specialisatie Literatuur. ‘En de stof is zoveel interessanter!’ Liam lacht. ‘En ik neem aan dat het ook wel gezellig is met Mike?’
  • 2. ‘Oh zeker wel. Het is net alsof we een klein gezinnetje zijn zo, zo awsome!’kirt Chloé vrolijk. Liam grinnikt. ‘Maak het niet te gezellig hoor. Het zal nietlang duren voor ik ook kom, en dan kan ik zo maar ineens binnen vallen.’Chloé grijnst. ‘Misschien laat ik je wel helemaal niet binnen dan.’ ‘Misschienheb ik daar wel helemaal geen boodschap aan.’
  • 3. Liam’s gezicht betrekt. ‘Het is wel saai sinds jij er niet meer bent hoor. AlsJess er niet is ben ik best wel vriendloos.’ Hij werpt een blik achterom naarzijn ouders. ‘Pa en ma hebben alle remmen losgegooid, want ze voelen zichoud ofzo.’ Chloé lacht. ‘Ach, ik denk dat jij het studentenleven wel gaatwaarderen. Het is echt iets voor jou.’
  • 4. Liam grinnikt. ‘Ik wil je ook wel zo snel mogelijk opvolgen. Misschien najouw eerste examen ofzo, dan ben ik er wel klaar voor.’ Chloé staat op enloopt richting de keuken. ‘Hee, uhm, ik denk dat ik ga. Het is tijd voor eenstevige kop koffie, en dan gaan wij verder met schilderen en inrichten hier.’‘Oke, ik zie je snel, hoop ik dan.’ ‘Tot snel!’
  • 5. Chloé ploft naast Mike op de bank neer en rekt zich luid geeuwend uit. ‘En?’vraagt Mike. Chloé haalt haar schouders op. ‘Hij verveelt zich kapot thuis, enziet het studentenleven wel zitten.’ Mike grijnst. ‘Geef hem eens ongelijk.’ Ervalt een stilte. ‘Dat van die koffie meende ik overigens, ik lust ook wel eenmok.’ Mike steekt zijn tong uit. ‘Dan kun je hem zelf gaan halen.’
  • 6. En Chloé heeft geen woord gelogen. Ze is dol op het studentenleven, en ze isinderdaad het perfecte stel met Mike. Ze houd van elke minuut dat ze eenklein gezinnetje zijn. Het zijn alle kleine dingen. Het geluid van zijn stem, demanier waarop hij altijd even komt helpen als ze kookt, alles…
  • 7. En omdat hun college pas ‘s middags begint, kunnen ze tot laat in deochtend uitslapen- wat ze allebei heel erg goed bevalt, gezien ze dat in huntienertijd niet bepaald konden.
  • 8. ‘Klo, ben je wakker?’ Chloé kruipt in zijn armen. ‘Mhm. Het is nog donkerbuiten.’ Mike grinnikt en knuffelt haar stevig. ‘Maar ben je wakker?’ Chloéglimlacht maar houd haar ogen gesloten. ‘Mhmja.’ Mike lacht. ‘We hebbende tijd. Slaap maar lekker door.’ Chloé kijkt op. ‘Maar jij bent welklaarwakker, wil jij er dan niet uit?’ Mike glimlacht. ‘Ik ga nergens heen, blijfmaar gewoon liggen.’
  • 9. Tegen de tijd dat iedereen helemaal wakker is, is het al helemaal lichtbuiten. Moeizaam komen ze uit bed. Chloé zet de bovenkant van het raamopen en schild haar ogen tegen het felle licht. ‘Ugh, al die zon.’ Mike lacht.‘Je hebt me nooit verteld dat je een vampier was.’ Chloé grijnst. ‘Oh crap, hijis erachter.’
  • 10. Ze laat zich op haar knieën vallen en klauwt met haar handen wanhopignaar de lucht. ‘Aaaah, neee, al het zonlicht, ik moet- neee- aaah!’ roept zeuit. Mike komt niet meer bij van het lachen. Chloé lacht vrolijk met hemmee. ‘Nou, ik vind dat ik kan zeggen dat doodgaan een interessant begin vande dag is.’
  • 11. Grinnikend komt ze overeind. Mike grijnst. ‘Oh Klo, wat hou ik toch van je.’Chloé trekt haar wenkbrauwen op. ‘Maar Mike, dat weet ik toch.’ Ze lachen.‘Had je niet beter specialisatie drama kunnen kiezen.’ Plagend geeft Chloéhem een duwtje. ‘Breng me nou niet aan het twijfelen.’
  • 12. Na een vluchtig ontbijt –cornflakes, want hé, bij iets ingewikkelders vliegthet huis misschien nog in de fik ook, zoals Mike vrolijk opmerkte- is het tochecht al tijd om naar college te gaan.
  • 13. De dagen worden langzaam routine, en naast een hoop duidelijkevoordelen…
  • 14. …krijgen ze ook te maken met een paar duidelijke nadelen. En langzaamkomt het eerste examen steeds dichterbij.
  • 15. ‘Hee Klo, wat doe jij zo laat nog in de woonkamer?’ Geschrokken kijkt Chloéop. ‘Sorry, heb ik je wakker gemaakt?’ Er klinkt een lichte paniek in haarstem. Mike glimlacht. ‘Ik kon niet slapen. Maar serieus, het is vier uur ‘snachts.’ ‘Juist!’ piept Chloé. ‘Over zes uur hebben we examen, en ik ken hetallemaal niet, ik weet niet alles over Shakespeare, ik weet niet alles overCharles Dickens, ik ga het niet halen, ik red het niet!’ gilt ze paniekerigterwijl ze wanhopig in haar boeken begint te bladeren.
  • 16. Mike gaat naast haar op de grond zitten, slaat de boeken dicht, en legt zijnarm om haar schouder. ‘Je leert al dagen achter elkaar, je hebt je paper af enje hebt altijd je huiswerk gemaakt, Klo, je kent het echt wel.’ ‘Shakespeareleefde van 1564 tot 1616, toch?’ negeert Chloé Mike’s woorden. Mike lacht.‘Weet ik veel, ik studeer geen literatuur. Kom, je hebt er ook niets aan als jemidden in je proefwerken in slaap valt.’
  • 17. Chloé laat zich door hem overeind hebben en zucht. ‘En daar heb weer gelijkin. Maar ik wil gewoon niet meteen een onvoldoende halen voor mijn eersteexamen.’ Mike glimlacht en omhelst haar. ‘Dat ga je ook niet doen, je kenthet hartstikke goed, Klo.’
  • 18. En natuurlijk krijgt Mike gelijk. Voor hun eerste examen krijgen beiden een10+. En naarmate het semester vordert, en ze tweedejaars worden, krijgenze wederom een 10+.
  • 19. Mike trekt Chloé op het gras en slaat een arm om haar heen. ‘Ik ben zo trotsop ons, we zijn eindelijk geen miezerige eerstejaars meer.’ Chloé lacht. ‘Alsofdat zo erg was. Maar ja, ik ben wel blij dat we de eerste twee examensachter de rug hebben, dat was wel stressvol genoeg.’
  • 20. Mike knuffelt haar. ‘Maar nu kunnen we weer eventjes rustig aan doen.’Chloé grinnikt en legt haar hoofd op zijn borst. ‘Dat ligt eraan, we moetennog wel even door hoor.’ Mike grijnst. ‘Maar nu nog niet. Laten we vanavonduit eten gaan ofzo.’ Voetstappen komen hun kant op. ‘En ook hallo allemaal.’Mike kijkt verbaasd op. ‘Wat doe jij hier?’
  • 21. Hoofdhuis Daniël kijkt toe hoe de carpool wegrijd en zucht. Nou, dat was het dan weer. De derde keer al dat hij ontslagen was. Misschien was een baan in het onderwijs dan toch niets voor hem, ook al was het zijn levenswens. Hij had het zo vaak geprobeerd… En toch had hij echt het juiste gedaan, hield hij zichzelf voor. De vrouw waarvoor hij inviel had de kinderen enkel snoep gevoerd en hun cijfers vervalst, in plaats van les te geven. En dat had dan de prijs voor leraar van het jaar gekregen!
  • 22. Hij loopt naar binnen en ploft op de bank. Dan was het toch volledig juistgeweest om naar de directeur te stappen? Wat had hij anders kunnen doen,de kinderen gewoon snoep geven en verder niets doen? Dat die vrouwtoevallig goed bevriend was met de directeur en daar thee aan het drinkenwas, om vervolgens hem de schuld te geven, had hij toch ook niet kunnenweten?
  • 23. Hij hoort de voetstappen van zijn zoon de kamer inkomen, maar kijkt nietop. ‘Is het weer zo ver?’ Daniël haalt zijn schouders op. ‘Het was niet mijnschuld,’ herhaalt hij. Liam glimlacht. ‘Oh pa, voel je er niet zo schuldig om,het is niet alsof je echt een gezin moet onderhouden ofzo, we redden het zoook prima.’
  • 24. ‘Maar het is mijn levenswens.’ Liam grist de krant van tafel af. ‘Oké, als hetdan zo belangrijk voor je is. Je moet echt in de krant kijken voor je depressiefword.’ Daniël vouwt de krant open en kijkt recht op een vacature voorinvallende leraar. Hij lacht. ‘Liam, zeg dat dan meteen.’ ‘En me die lolbesparen? Dacht het even niet hé.’ Hij grijnst breed en ploft voor de tv.
  • 25. Even later komt Noëlle thuis. Ze werpt een blik op de krant die opgerold opde grond ligt en zucht. ‘Is het weer zo ver?’ Liam knikt. ‘Oh Liam, laat jevader toch niet telkens zo schrikken, hij word ook weer een dagje ouder.’Liam grijnst. ‘Moet dat, zo’n grote schok is het nou ook weer niet.’ Noëlleglimlacht.
  • 26. ‘Mam, mag ik naar de universiteit?’ Geschrokken kijkt Noëlle hem aan. ‘Wat,nu?’ Liam schud zijn hoofd. ‘Nog niet, maar wel snel. Ik ben hier gewoon opuitgekeken, ik wil ook het studentenleven in.’ Noëlle zucht. ‘We kunnen hetje moeilijk ontzeggen, je zus mocht ook.’ Ze werpt een blik naar de keuken.‘Waar is je vader?’ Liam haalt zijn schouders op. ‘In de tuin de plantensnoeien geloof ik.’
  • 27. Noëlle loopt de tuin in. ‘Liam wil ook.’ Daniël kijkt achterom. Ze hadden heter pas over gehad, dus hij wist precies waar het over ging. Hij zucht. ‘Wehadden het kunnen verwachten.’ Noëlle haalt haar schouders op. ‘Hij isjonger dan Klo toen ze ging.’ Liam schud zijn hoofd. ‘Maar het scheelt nietveel.’
  • 28. ‘Maar-’ Daniël slaat zijn armen om haar heen. ‘No, ooit gaat hij toch willen.Hij profiteert van het pad dat Chloé vrijgemaakt heeft. En het is toch logisch,toen ik naar de universiteit ging was ik nog jonger.’ Noëlle glimlachtschuldbewust. ‘Ik ook.’ Daniël grinnikt.
  • 29. Noëlle zucht. ‘We worden oud.’ Daniël grinnikt. ‘Iedereen word oud, zo’ngroot probleem is het niet. We moeten onze kinderen toestaan kennis tevergaren,’ zegt hij zangerig. Noëlle lacht. ‘Wat wijs van je.’
  • 30. Zo komt ook Liam in de dagen die erop volgen voor de beslissing te staan diezijn zus al genomen heeft: Wat mee te nemen? Hij hoeft niet voor veelmeubels te zorgen, want hij is van plan om in een studentenhuis te trekken.Hij kan later altijd nog wel een huisje op de campus huren.
  • 31. En dan gaan de dagen veel sneller dan iedereen wil, en komt de dag van hetvertrek aan. Daniël sluit Liam in zijn armen. ‘Veel succes jongen. Kijk uit voorde koe-mascotte’s, feest niet alleen, leer ook, en-’ hij houd een bestraffendevinger op. ‘Geen cheerleaders. Blijf maar gewoon bij die Jess van je.’ Liamglimlacht. ‘Dat klinkt simpel.’
  • 32. Noëlle zucht en omhelst Liam ook. ‘Doe maar gewoon geen domme dingen,oké?’ Liam grinnikt. ‘Dat zal wel lukken. Ik zal je jullie meteen bellen, enjullie mogen snel eens op bezoek komen, goed?’ Buiten toetert een taxi.
  • 33. Door het raam kijken Daniël en Noëlle toe hoe de taxi wegrijd. Noëlle begintzachtjes te huilen. ‘Nou, dat was het dan, onze taak zit erop.’ Daniëlglimlacht en slaat zorgzaam een arm om haar heen. Ook bij hem wellentranen op, maar het lijkt hem slimmer om dat niet te laten merken. ‘Ach,denk maar zo, als Liam straks trouwt, en Chloé zwanger is, zullen ze tocheerst langs ons moeten.’ ‘Oh god, laat dat nog maar heel lang duren.’ Zelachen. Daniël drukt een kus op haar lippen.
  • 34. Liam Chloé kijkt kort naar de afgetrapte gympen en weet al wie er voor haar staat voor ze ook maar opkijkt. Ze grijnst en kijkt op. ‘Dat was snel.’ Hij grijnst terug. ‘Wat een interessante begroeting Mike, ik voel me echt geweldig welkom nu.’
  • 35. Chloé komt moeizaam overeind en glimlacht vrolijk naar Liam. ‘Wat heb jemet pa en ma moeten doen voor je nu al naar de uni mocht, ze gemarteld?-Oh god, ze leven nog wel toch?’ Liam lacht. ‘Het was makkelijker dan je zoudenken hoor.’ Opgewekt klopt hij haar op haar schouder. ‘Jij hebt de weg alvoor me vrijgemaakt.’
  • 36. Mike komt tussen hen instaan legt een arm op Liams schouder. ‘Onze kleineeerstejaars hier kan het hier wel overleven, toch?’ Chloé grijnst. ‘Zeker.’Liam’s gezicht betrekt. ‘Noem me niet zo.’ Chloé wrijft door Liam’s haren.‘Ach, ons kleine jochie wil niet dat we hem pesten, laten we niet gemeenzijn, Mike.’ Liam steekt zijn neus de lucht in en loopt weg.
  • 37. ‘Hoe lang ben je eigenlijk al hier?’ Liam grijnst tevreden. ‘Ik ben netaangekomen, ik dacht, ik ga even bij mijn lieve zusje langs. Maar ik zal welweer gaan.’ Chloé glimlacht. Ze kent haar broer veel te goed. ‘Goed dan,kom maar even binnen voor een kop koffie, we kunnen wel een gaatje voorje maken.’
  • 38. Authors notes:En toen was iedereen naar de uni. Wat worden ze toch snel groot *snif*Goed, ik heb geen rondleidingen gegeven, want ik kreeg het nergens leuk ingepastofzo (oke, eigenlijk gingen ze met zijn allen uit eten, en dan zouden ze het eroverhebben, maar als Liam belde kon hij alleen Jess meenemen, en als Mike of Klo belde,konden ze alleen elkaar meenemen, dus, goed dan, dan maar geen leuk etentje, ikpas wel zoiets koels in de volgende update in ofzo O.o), maar ik neem aan dat julliewel willen zien hoe alles ingericht is. En zo niet, nou-nou dan niet. Maar ik heb foto’sen ze zitten in deze powerpoint dus bekijk ze :]
  • 39. CHLOÉ & MIKE
  • 40. Woonkamer/studeerkamer/hal
  • 41. Woonkamer (die blokjes zijn een lamp, is dat niet freaking awsome? :D)
  • 42. Eetkamerish
  • 43. Open keuken
  • 44. Slaapkamer
  • 45. Badkamer
  • 46. Minituintje
  • 47. LIAM & JESS.
  • 48. Liams bunker, rommelig als altijd :]
  • 49. Jess domein, naast Liam :]
  • 50. Jess in avondjurk. Your argument is invalid.