10gc 3.11
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

10gc 3.11

on

  • 205 views

 

Statistics

Views

Total Views
205
Views on SlideShare
202
Embed Views
3

Actions

Likes
0
Downloads
1
Comments
0

1 Embed 3

http://lj-toys.com 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    10gc 3.11 10gc 3.11 Presentation Transcript

    • Het is woensdag middag, 1 uur. Magda en Joël zitten in de gloednieuwe bijkamer. De zonnestralen die door het raam glippen verlengen hun schaduw. Joël legt zijn hand onder Magda’s knieën en tilt haar op zijn schoot. Magda lacht en slaat haar armen om hem heen.
    • “Waar was dat goed voor?” grinnikt Magda. “Ik had het koud.” verklaart Joël, zijn gezicht serieus. Nu kan Magda haar lachen echt niet meer inhouden. “Gek, het is een bloedhete dag.” Joël lacht net zo hard mee.
    • Joël duwt Magda diep achterover in de bank. “Nee, wat dacht je dan dat ik wilde doen?” fluistert hij. Magda kijkt hem onschuldig aan. “Ehm, mij opwarmen?” Joël lacht hoofdschuddend en drukt een lange kus op haar lippen.
    • Magda drukt Joël dicht tegen zich aan en zoent hem met alle kracht die ze in zich heeft. Joël beantwoord de kus passievol. Als hun gezichten iets van elkaar af liggen fluistert Joël: “Wil je met me trouwen?” Magda komt onmiddellijk geschokt overeind. “Kunnen we dat wel maken, zonder Mirthe en Leon? Zouden we niet liever wachten tot ze thuiskomen?” Joël legt een vinger op haar lippen. “Natuurlijk kunnen we dat maken. Suze kreeg toch ook niet op haar kop omdat ze net iets eerder getrouwd was?” Magda grinnikt. “Vooruit dan.” “Yes miss!” roept Joël uit, terwijl hij salueert en van de bank afspringt om de ringen te gaan pakken.
    • “Ben je er klaar voor?” vraagt Joël als hij de ringen heeft gehaald en voor Magda staat. Magda lacht zenuwachtig. “Ik denk het.” Joël grinnikt, en pakt Magda’s hand. “Magda, ik heb net zo min voorbereid als jij, maar ik kan toch zeggen dat ik verliefd op je was vanaf het moment dat ik je daar zag zingen, in dat schuurtje achter de sporthal.” Voorzichtig schuift hij de ring om haar vinger. “Ik weet zeker dat dat nooit overgaat, daarom vraag ik je nu Magda Bruijn te worden.”
    • Magda glimlacht en pakt haar ring van het bijzettafeltje. “Joël, ik kan gerust zeggen dat ik harder en vrolijker begon te zingen toen ik jou zag. Ik kan ook zeggen dat ik niets liever wil dan voor het leven en daarna bij jou te zijn, met jou verbonden te zijn.” Magda schuift de ring om zijn vinger. “En daarom geef ik jou als antwoord ja. Natuurlijk wil ik dat.”
    • Joël pakt Magda’s handen vast en knijpt er zachtjes in. Magda glimlacht. “Nou Joël Bruijn, you may now kiss the bride.” Dat laat Joël zich geen twee keer zeggen. Voor passie kust hij zijn kersverse vrouw.
    • “Weet je wat ik altijd al eens heb willen doen?” fluistert Joël, als hij Magda eindelijk heeft losgelaten. “Mijn huwlijksnacht, overdag, in het bubbelbad.” Magda giechelt. “Gek.” Joël grinnikt ook zachtjes. “Maar, oke.” lacht Magda dan.
    • Magda drukt lachend nog een laatste kus op zijn lippen. “Moest er hier niet iemand werk gaan zoeken?” Joël maakt een protesterend geluidje. Magda grinnikt, drukt nog een lange kus op zijn lippen en stapt uit het bubbelbad. “Ik weet niet wat jij gaat doen, maar ik ga de danszaal uitproberen.” glimlacht ze, voor ze heupwiegend naar binnen loopt. Joël grinnikt. Zijn vrouw (zo denken moet hij zich nog een beetje aanwennen) heeft gelijk. Hij springt uit het bubbelbad een gaat zich aankleden.
    • Joël zoekt tussen de vacatures in de krant en op het internet en komt uiteindelijk op een telefoonnummer uit van een carrière in de muziek. Nieuwsgierig belt hij het nummer. Uiteindelijk komt hij op het een na hoogste topje van de baan te staan. Dirigent. Joël pakt Koko op en zwiert vrolijk met hem door de kamer. Koko miauwt zachtjes, maar Joël hoort het niet eens. Hier heeft hij altijd al van gedroomd!
    • Na Koko neergezet te hebben, loopt hij even naar de schuur om een van de grote canvassen te pakken die ze hebben gekocht. Hij is de eerste om er mee te experimenteren. Hij spuit wat verf op een palet en begint te schilderen.
    • Magda heeft wat gemakkelijkers aangetrokken en loopt op haar gymschoenen de danszaal in. Niemand heeft de barre nog aangeraakt, niemand heeft nog over de vloer gelopen, de cd-speler is nog leeg… Magda gaat er verandering in brengen. Ze loopt naar een van de cd rekken en kiest de cd Riot! van Paramore uit.
    • Harde drumslagen beginnen. Magda grijpt aan de barre vast. ‘No sir, I don’t wanna be the blame, not anymore, it’s your turn…’ Vrolijk beweegt ze op de muziek. De zolen van haar schoenen piepen op de vloer. ‘Thats what you get when you let you’re heart win!’
    • Koko zit op de krabpaal in de woonkamer. Vanaf hier kan hij over zijn hele terrein heen kijken. Gerust spint hij als hij merkt dat niemand behalve de standaard mensen en anderen aanwezig is.
    • Koko kijkt over zijn poten heen naar beneden. Ginger krabt beneden aan de paal waar hij op zit. Hij steekt zijn kopje naar beneden en miauwt waarschuwend. Ginger haalt een paar keer uit en springt dan naar beneden om in haar mandje te gaan liggen. Koko knikt goedkeurend en springt dan ook naar beneden om de rest van zijn territorium te gaan bekijken.
    • Hij vind de grootste groep katten in de keuken. Blijkbaar zijn de bakjes net bijgevuld. Ook zijn vrouwtje, Noah eet rustig. Als ze hem opmerkt loopt ze naar hem toe. Koko geeft haar een kopje. Noah spint.
    • Als Mirthe thuiskomt, hebben Magda, Joël en Leon zich verzameld in de woonkamer. Onwillekeurig moet ze glimlachen. Het doet haar denken aan het gesprek dat ze een hele tijd geleden met haar moeder had, over de 10 generaties katten challenge, en een tijd daarna, met Joël en Suze. “Waar wacht iedereen op?” grinnikt ze onwillekeurig.
    • Magda en Joël grinniken zachtjes mee, maar Leon kan er niet om lachen. “Ze wouden ergens met ons over praten, het klonk serieus en ze wouden niet begonnen voor jij thuis was.” Mirthe propt zich naast Leon en kijkt afwachtend naar haar zoon. Het is zijn vrouw die het woord neemt.
    • “We hebben niet op jullie gewacht. Ik heet Magda Bruijn.” Joël bloost. Hij had het iets subtieler willen zeggen, maar waarschijnlijk is dit wel de beste oplossing. “Het spijt me, jullie waren er vast graag bij geweest.”
    • “Doe niet zo gek, als jullie het zo wouden, dan moet het zo.” glimlacht Mirthe. Ze staat op en neemt haar zoon in haar armen. Leon doet hetzelfde. “Nu hoor je echt bij de familie, je komt niet meer van ons af.” fluistert hij in Magda’s oor. Magda grinnikt. “Blij toe, ik zou niets anders willen.” antwoord ze.