Oczywiste - zapominane

Prawo popytu i podaży Na rynku - dużo arbuzów => Na rynku - mało arbuzów => Cena arbuza - wysoka Cena arbuza - niska

Prawo popytu i podaży To prawo jest ogólne, więc aktualne i dla arbuzów i dla mieszkań. Ξ

Mało mieszkań Stawki czynszów rosną => Podaż mieszkań nie jest elastyczna => Zakaz podwyższania stawek czynszu

Kontrolowane stawki czynszu Nieekonomiczne gospodarowanie powierzchnią mieszkaniową. => Faworyzowanie tych, którzy są objęci regulacjami czynszów, kosztem reszty. Właściciele ubożeją i nie stać ich na remonty i nowe budownictwo. Nowi inwestorzy boją się tu inwestować. Skutki stosowania kontrolowanych stawek czynszu są tym gorsze, im dłużej system ten jest stosowany. Wynajmujący i najemcy antagonizują się. Państwo rozpoczyna realizację gigantycznego programu budownictwa mieszkaniowego finansowanego z pieniędzy podatników Ten system, im bardziej jest on nierealistyczny, drakoński i niesprawiedliwy, tym bardziej zapamiętale przytaczane są polityczne argumenty za jego utrzymaniem.

Hybryda: kontrolowane stawki czynszu dla ubogich i wolny rynek dla bogatych. Jakość lokali o niższym standardzie z czasem obniża się, a ilość tych lokali dostępnych na rynku nie zwiększa się. Przy wzroście liczby mieszkańców ten niedobór pogłębia się. Wzrost stawek czynszów mieszkań luksusowych uwalnia inwestycje i budowę nowych mieszkań luksusowych, co po pewnym czasie, przy nadmiarze podaży powoduje spadek stawek tych czynszów. Zwolennicy kontrolowanych stawek czynszu i ludzie opowiadający się za wysokim poziomem świadczeń społecznych nie przyznają się, że popełnili błąd, jak twierdzą, państwo winno wkroczyć do akcji i uruchomić program taniego budownictwa czynszowego.