D66 en GroenLinks bezorgd over toekomstouderparticipatiecrèchesPolitiek 0 november 17, 2011 om 10:30 Door: Redactie Views:...
Na dertig jaar dreigt het einde voorcrècheEline van Suchtelen − 20/11/11, 13:51 TROUWAls Hans Edens (38) crèche de Bombard...
Utrechts fenomeen uit de jaren tachtigOuderparticipatiecrèche de Bombardon stamt uit de jaren tachtig, toen studentenuit U...
De Krakeling is een ouderparticipatiecrèche. De ouders letten hier ieder eendagdeel per week op de kinderen en houden de c...
Sneuvelt deouderparticipatiecrèche?Geplaatst door Pauline van Wierst op 20 november, 2011 - 19:00En het was juist zon leuk...
Vandaag de dag is de ouderparticipatiecrèche echter een kostbaarfenomeen. Überhaupt mogen we de ouders al koesteren die de...
Uit onderzoek van de vakcentrale onder duizend ouders blijkt dat 65 procent van deouders overweegt minder crèche-uren af t...
Daarbij zij aangetekend dat ze economisch een nog vrij marginale betekenis hebben. De grote vraagis dan ook of het collect...
ontwikkeling van deze institutie voor collectieve actie en wordt het initiatief van de burger zo in dekiem gesmoord.De hui...
Geplaatst op 8-2-2012 15:50 www.buurtalliantie.nl door:Jos TendijckProgrammamanager BuurtalliantieEigen beheer is in. De r...
Voordat ouders in de Oase mogen werken, draaien ze eerst een proef­periode mee, waarnagezamenlijk besloten wordt al dan ni...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Media aandacht opc

552 views
397 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
552
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
4
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Media aandacht opc

  1. 1. D66 en GroenLinks bezorgd over toekomstouderparticipatiecrèchesPolitiek 0 november 17, 2011 om 10:30 Door: Redactie Views: 66 www.kdvdekrakeling.nlD66 en GroenLinks Utrecht zijn bezorgd over de plannen van minister Kampom de typisch Utrechtse ouderparticipatiecrèches hun erkende status teontnemen. Ouders zouden niet voldoen aan beroepskwalificatie-eisen, zoalsgesteld in de nieuwe wet OKE (Ontwikkelingskansen door Kansen enEducatie). Van de 6 ouderparticipatiecrèches in Nederland staan er 4 inUtrecht en is een 5e in oprichting, ook in Utrecht. Voor Utrecht betekent hetdat deze 4 ouderparticipatiecrèches – met in totaal 98 kindplaatsen optermijn zullen verdwijnen of over moeten gaan tot reguliere professionelekinderopvang.D66 en GroenLinks zijn groot voorstander van kinderopvang in zelfbeheer.Raadslid Gerda Oskam: ‘Het is zeker zo dat alle kinderopvang aan goede enstrenge kwalificatie-eisen moeten voldoen. Dat doen de ouderparticipatiecrèchesin Utrecht via een stringente selectie van de ouders door de andere ouders enuitgebreide statuten en toezicht. Er zijn dan ook nog nooit klachten over deze vormvan kinderopvang binnengekomen. Het kost daarnaast slechts een kwart van watde reguliere kinderopvang kost. Kortom, het is slimmer en beter om de huidigeuitzonderingspositie in de wet te handhaven.’Tijdens de laatste commissievergadering Mens en Samenleving stelde D66 over deouderparticipatiecrèches en de plannen van minister Kamp al vragen aan deverantwoordelijk Utrechtse wethouder Kreijkamp (onderwijs en kinderopvang). D66en GroenLinks nodigen ouders die participeren in ouderparticipatiecrèches uit omhun zorgen over de plannen van minister Kamp en de gevolgen die dit heeft opdeze Utrechtse vorm van kinderopvang, te delen met de gemeenteraad tijdens eenRaadsinformatieavond.Op petitie.nl is inmiddels gelegenheid om de petitie voor het voortbestaan van deouderparticipatiecrèches te tekenen.
  2. 2. Na dertig jaar dreigt het einde voorcrècheEline van Suchtelen − 20/11/11, 13:51 TROUWAls Hans Edens (38) crèche de Bombardon in Utrecht binnenkomt, rent Roos(3) naar hem toe. Het meisje begint enthousiast aan zijn broek te trekken."Dag meneertje, dag meneertje", roept ze vrolijk. Hans is een bekende bij dekinderen omdat hij één dagdeel per week als leider voor de groep staat. In ruildaarvoor kunnen zijn eigen kinderen er twee dagen per week terecht voor1,25 euro per uur. Dat is goedkoper dan de reguliere opvang, waar rond de6,50 wordt gevraagd.Hoewel de ouderparticipatiecrèche al bijna dertig jaar bestaat, dreigt de opvangzich nu te moeten omvormen tot een normale crèche. Minister Kamp van socialezaken wil dat alle crèches vóór 2013 aan dezelfde eisen voldoen. Dus ook dekinderdagopvang gerund door ouders, waarvan er vier in Utrecht zitten en één inAmsterdam. Anders worden ze niet langer erkend en krijgen ouders die hun kind ernaartoe sturen geen toeslag meer. De lokale fracties van D66 en GroenLinks willende oudercrèches juist behouden en hebben ouders uitgenodigd om dinsdag overhet onderwerp te praten.Bij een normale crèche moeten medewerkers een relevant diploma hebben, maardat hebben de meeste ouders van de Bombardon niet. Dat is ook helemaal nietnodig, legt Edens uit tussen hoopjes verkleedkleding en speelgoed. "Als ouders bijons beginnen krijgen ze een mentor die hen alles bijbrengt. En ze moeten allemaaleen EHBO-diploma hebben en een Verklaring Omtrent het Gedrag inleveren. Hethalen van een diploma kost drie jaar. Dan zullen minder ouders mee willen doen."Het voordeel van de oudercrèche is volgens Edens dat ouders uit de buurt eenhecht netwerk vormen. "Je leert elkaar heel goed kennen waardoor je nooit meeralleen naar de speeltuin hoeft."Edwin Tol (40) brengt zijn zoon elke week naar de Bombardon. Zijn vrouw is ééndagdeel in de week leidster. "In het begin was dat zwaar, legt Tol uit. "Plotselingstond ze voor een grote groep kinderen waar er soms vijf tegelijk gingenschreeuwen dat ze bijvoorbeeld moesten poepen." Ook is het voor ouders somslastig dat hun eigen kind in de groep zit. Edens: "In het begin vond mijn zoontje datmoeilijk, dus liet ik hem iets vaker samen dingen met mij doen. Nu draait hijgewoon mee met de rest."Als de kinderen terugkomen van het buitenspelen, worden de broodtrommelstevoorschijn gehaald. Yuki (3) heeft een roze, haar lievelingskleur. In het bakjeliggen drie bolletjes rijst met stukjes ham erop. "Yuki eet een Chinese boterham",legt de leidster uit. Naast Yuki zit Roos. Door het spelen is haar paarse haarbandop de grond gevallen. Als ze dat pas minuten later merkt en hem niet kan vinden,trekt ze een pruillip. Achter in de zaal springt Yuki in de rondte. Met de paarsehaarband van Roos.
  3. 3. Utrechts fenomeen uit de jaren tachtigOuderparticipatiecrèche de Bombardon stamt uit de jaren tachtig, toen studentenuit Utrecht op elkaars kinderen gingen passen zodat ze daarnaast nog kondenstuderen. Volgens Edwin Tol, wiens zoon naar de kinderdagopvang gaat, had hetontstaan ook te maken met de aandacht die er toen was voor de opvoeding vankinderen. "Mensen wilden meer tijd doorbrengen met de kinderen. Door thuis eencrèche op te richten, kon dat."Gevaar dreigt voor crècheswaar ouders zelf voor dekinderen zorgenCharlotte Huisman − 19/11/11, 20:54 De VolkskrantIn kinderdagverblijf De Krakeling in Utrecht zijn de ouders ook de begeleiders. © RaymondRutting / de VolkskrantDe zes ouderparticipatie-crèches in Nederland komen in de problemen als deminister de wet strikt gaat handhaven die vereist dat alle begeleidersopgeleid zijn.Uiterlijk verschilt De Krakeling niet van andere kinderdagverblijven.Sinterklaasliedjes schallen door de speelhoek, acht babys en peuters eten hunbakjes met biologisch fruit onder toeziend oog van Maike Sanders, moeder vanFloor (2).
  4. 4. De Krakeling is een ouderparticipatiecrèche. De ouders letten hier ieder eendagdeel per week op de kinderen en houden de crèche draaiende. Ze zijn razendenthousiast. Willeke Binnendijk had zoontje Rein (1) eerst op een andere crèchezitten, toen ze van vriendinnen over De Krakeling hoorde. Het is uniek dat je ditmet zn allen doet en voor elkaars kinderen zorgt. Een verborgen pareltje.Eigen inzichtDe Krakeling dankt zijn naam aan zijn kraakverleden: ruim dertig jaar geledeneigende een groep ouders zich een pand toe voor kinderopvang naar eigen inzicht.Aan die wilde jaren, waarin het zelfs mogelijk was een kampvuur te stoken in deopvangruimte, herinneren alleen nog enkele fotos. Nu is het strak, zegt vader MarkSanders. We voldoen aan alle eisen van GGD en brandweer.Maar de actieve ouders maken zich grote zorgen. Minister Kamp van SocialeZaken wil strikt de kinderopvangwet handhaven die verplicht dat begeleiders in dekinderopvang daartoe een opleiding hebben gevolgd. De GGD heeft tot nog toe decrèches in zelfbeheer niet op dit punt gecontroleerd. Niet dat de minister meteendeze crèches wil sluiten, schrijft hij aan de Tweede Kamer, maar de ouders die hunkind onderbrengen bij kinderopvang die niet aan alle regels voldoet, verliezen welvanaf eind volgend jaar hun recht op kinderopvangtoeslag.DoodsteekHet is de doodsteek voor dit initiatief, zegt Sanders, die namens de zes crèches hetwoord voert. Minister Kamp wil strak zijn, na allerlei misstanden bij gastouders enmisbruikexcessen als met Robert M. Deze vorm van opvang, die veel goedkoper isdan de reguliere en waar nog nooit iets is misgegaan, wordt daarvan de dupe.Ouders moeten hier al heel veel doen, je kunt niet verwachten dat ze ook nog eenopleiding gaan volgen.Binnendijk: Als je hier begint als begeleider, leggen ze je heel precies alle regelsuit. Je wilt als ouder natuurlijk het beste voor je eigen kind. Een liberaal als Kampzou dit eigen initiatief moeten toejuichen.Van de zes ouderparticipatiecrèches in Nederland, met in totaal tegen de 150kinderen, staan er vier in Wittevrouwen, een welvarende Utrechtse wijk metbovengemiddeld veel hoogopgeleide, progressieve bewoners. De lokale fractiesvan D66 en GroenLinks hebben zich al achter de strijd van de crèches voor hunvoortbestaan geschaard. De crèches zijn een typisch Utrechts verschijnsel, datbehouden moet blijven. Het gaat om veel kindplaatsen tegen lage kosten, zegtD66-raadslid Gerda Oskam.De ouders zien meer voordelen. Ongeveer eenderde van de begeleiders is man.Mannelijke rolmodellen ontbreken vaak in de opvang, zegt Sanders. Binnendijk:Mijn zoontje vindt juist die wilde spelletjes van sommige vaders hier heel leuk.De ouders roemen de samenhorigheid die ontstaat door het zorgen voor elkaarskinderen. Sinterklaas wordt samen gevierd, er zijn borrels enkampeerevenementen. Sanders sluit niet uit dat sommige ouders nog een kindnemen om weer lekker naar De Krakeling te kunnen.
  5. 5. Sneuvelt deouderparticipatiecrèche?Geplaatst door Pauline van Wierst op 20 november, 2011 - 19:00En het was juist zon leuk initiatief... Ouders zorgen voor elkaars kinderen enrunnen zelf de crèche. Maar helaas, het mag niet meer. Minister Kamp(Sociale Zaken) wil de ouderparticipatiecrèches hun erkende statusontnemen. De minister is in moeilijkheden gebracht door excessen zoals dierondom Robert M.. Eeuwig zonde dat deze voorbeeldige vorm vankinderopvang daar de dupe van zal worden.De ouderparticipatiecrèche is een voornamelijk Utrechts fenomeen.Bovengemiddeld veel hoogopgeleide ouders zorgen een dagdeel in de weekvoor hun eigen en andermans kinderen. Deze crèches hebben veelvoordelen, zoals de lage kostprijs waardoor deze ouders 30 procent minderkinderopvangtoeslag hoeven te krijgen.Helaas, de tijd van onbezorgde en bevlogen initiatieven is voorbij. De nieuwewet OKE (OntwikkelingsKansen en Educatie) vereist dat alle begeleidersopgeleid zijn. Genoodzaakt door recente misstanden en excessen, wilMinister Kamp de kinderopvangwet strikt handhaven die verplicht datbegeleiders in de kinderopvang daartoe een opleiding hebben gevolgd.Ouderparticipatiecrèches hoeven niet direct te worden gesloten, maar oudersdie hun kind onderbrengen bij kinderopvang die niet aan alle regels voldoetverliezen wel vanaf eind volgend jaar hun recht op kinderopvangtoeslag.De oorsprong van de ouderparticipatiecrèche is natuurlijk niet direct ietswaarmee we ons willen identificeren. Ze is voortgekomen uit anti-autoritairgedoe, en zelfs kampvuren in de opvangruimte waren in den beginne nietongewoon.
  6. 6. Vandaag de dag is de ouderparticipatiecrèche echter een kostbaarfenomeen. Überhaupt mogen we de ouders al koesteren die de crèche nietzomaar als kinderdumpplaats beschouwen voor alle uren dat het kroostwakker is en dus aandacht behoeft. Daarbij kenmerkt deze vorm van crècheszich door extreme saamhorigheid. Zowel links als rechts uit het politiekespectrum zou hier bijzonder blij mee moeten zijn.Een van de ouders in de Volkskrant:De ouders roemen de samenhorigheid die ontstaat door het zorgen voorelkaars kinderen. Sinterklaas wordt samen gevierd, er zijn borrels enkampeerevenementen. Sanders sluit niet uit dat sommige ouders nog eenkind nemen om weer lekker naar De Krakeling te kunnen.Precies zoals we het willen, toch?Foto: www.photobucket.com door bestphillycondosDuurdere crèche heeft gevolgennu.nl 23 nov 2011AMSTERDAM - De hogere kosten voor kinderopvang hebben ernstige gevolgenvoor kwaliteit van de opvang en op de arbeidsparticipatie. Daarvoor waarschuwtvakcentrale FNV in een brief aan de Kamer.
  7. 7. Uit onderzoek van de vakcentrale onder duizend ouders blijkt dat 65 procent van deouders overweegt minder crèche-uren af te nemen, als de kosten voor opvangurentoenemen.Het huidige kabinet verlaagt de kinderopvangtoeslag en heeft het maximumtariefgeschrapt. "Ouders en dan voornamelijk moeders gaan massaal minder werken als dekosten te hoog worden", stelt de FNV.De vakcentrale slaat tegelijkertijd alarm over de kwaliteit van de opvang. Door de hogerekosten verwacht de FNV dat kinderopvanginstellingen gaan concurreren op prijs. "Onzevrees is dat hierdoor vooral op het personeel in de kinderopvang bezuinigd gaat wordenmet alle gevolgen voor de kwaliteit."Regels onduidelijkDe FNV pleit daarnaast voor duidelijker regels, bijvoorbeeld over het aantal kinderen dateen groepsleider mag opvangen. Nu zijn die regels onduidelijk, vindt de vakcentrale.De Tweede Kamer vergadert woensdagmiddag over de kinderopvang.Verstuurd vanaf mijn iPhoneDe herontdekking van het collectiefSociale Vraagstukken | |15:00 donderdag 22 maart 2012TAGS: gemeenschap, verantwoordelijkheidbron www. sargossaTen gevolge van de forse overheidsbezuinigingen ontstaan er tal van initiatieven waarbij de burgerzelf het heft in handen neemt. De middeleeuwse en vroegmoderne geschiedenis leert dat de burgersheel goed in staat zijn om zelf hun instituties op te richten en te beheren, zonder al te veelbemoeienis van bovenaf, meent Tine de Moor.Tot begin 19e eeuw organiseerden de burgers bij ontstentenis van een krachtige overheid hun eigeninstituties. In de steden verenigden zij zich in ambachts- en buurtgilden; op het platteland maaktenze collectief gebruik van gemeenschappelijke weidegronden (meenten en markegenootschappen) enwerden collectieve afspraken gemaakt over het beheer van de waterhuishouding. In het Engelstaligejargon verwijst de term commons naar allerlei vormen van gedeeld gebruik en verantwoordelijkheidover diensten en goederen.De verschillende vormen van do-it-yourself-governance boden eeuwenlang een alternatief voorregulering van bovenaf of door de vrije markt. Omdat steeds duidelijker wordt dat de overheid nietbij machte is om alle sociale problemen op te lossen, bieden ze ook nu een wenkend perspectief. Deonvrede van de samenleving over de ‘onmacht’ van de overheid uit zich in een groeiend populisme,maar tegenwoordig ook steeds meer in de herontdekking van collectieve instituties.Er zijn inmiddels tal van voorbeelden van collaborative consumption (initiatieven zoals autodelenof samenaankoop van energie) en collaborative production (de coöperatie als bedrijfsmodel).
  8. 8. Daarbij zij aangetekend dat ze economisch een nog vrij marginale betekenis hebben. De grote vraagis dan ook of het collectief de kracht van een echt maatschappelijk alternatief kan krijgen.Opbouw van onderaf en zelfbeheer kenmerken de collectieve institutiesEr is een aantalelementen dat je kenmerkend zou kunnen noemen voor collectieve instituties. Ze komen voort uiteen initiatief van onderop en degenen die het nauwst betrokken zijn bij het initiatief stellen zelf eenreglement op. Ook zien ze toe op sanctionering wanneer de stakeholders het niet zo nauw nemenmet het naleven van de afgesproken regels voor bijvoorbeeld het beheren van de buurtwinkel, voorde deelname aan de ouderparticipatiecrèche of voor het onderhoud van het buurtpark.Voor een helder begrip van de theorie over collectieve instituties is een studie van de Amerikaansepolitiek-econoom en Nobelprijswinnaar Elinor Ostrom onontbeerlijk. In haar boek Governing thecommons. Institutions for collective action benadrukt ze het belang van de eerder genoemdefactoren en de expliciete erkenning door de overheid, als noodzakelijke voorwaarden om eeninitiatief tot een veerkrachtige institutie te laten uitgroeien.Een mooi voorbeeld van een geslaagde institutie is de vereniging Draagt Elkanders Lasten, devereniging die vooral bekend is onder haar acroniem DELA. Ze werd in 1937 opgericht door eengroep Eindhovenaren die zich stoorden aan de misstanden bij begrafenissen. De oorspronkelijkeconsumentencoöperatie is in 75 jaar uitgegroeid tot de grootste uitvaartonderneming in Nederlanden België.Een institutie van recentere datum is de ouderparticipatiecrèche. Hoewel het hier over heel anderegoederen lijkt te gaan, zijn er duidelijke gelijkenissen: beide instituties zijn gericht op het voorzienvan zogenaamde confidence goods, waarbij je vertrouwen moet hebben in de uitvoering ervanzonder dat je er zelf (altijd) bij bent. Ook gaat het in beide gevallen over noodzakelijke maarmoeilijk verkoopbare goederen: doorgaans willen mensen niet dat er met begrafenissen noch metkinderen grof geld verdiend wordt, al is dat laatste binnen de huidige Nederlandse contextbetwistbaar.Minister Henk Kamp dwarsboomt ontwikkeling van institutiesIn een ouderparticipatiecrèche zorgen de ouders onderling voor de opvang van elkaars kinderen.Voor de kosten van dit systeem kunnen ouders als de crèches voldoen aan de kwaliteitseisen van deWet Kinderopvang terugvallen op de kinderopvangtoeslag. Hoewel het met die eisen wel meevalt,is deze relatief goedkope vorm van opvang toch slechts een marginaal fenomeen binnen de gehelesector.Er zijn zes ouderparticipatiecrèches, allemaal opgericht door voornamelijk hoogopgeleide ouders.Dat is om twee redenen een gemiste kans. Ten eerste, zou het voor de minder gegoede bevolkingeen goedkope en laagdrempelige oplossing kunnen zijn waardoor ze tenminste in deeltijd zoudenkunnen gaan werken, een effect dat met het huidige commerciële kinderopvangbeleid onvoldoendebereikt wordt. Anderzijds zou je vanuit economisch oogpunt kunnen stellen dat het menselijkkapitaal van hoogopgeleiden beter binnen de reguliere arbeidsmarkt benut kan worden.Gelet op noodzaak tot bezuinigen, zou je verwachten dat de overheid initiatieven van burgers metveel enthousiasme ondersteunt, maar het tegendeel is soms eerder waar. De minister voor SocialeZaken en Werkgelegenheid Henk Kamp bijvoorbeeld eist dat ouders die hun kinderen in eenouderparticipatiecrèche opvangen in het bezit zijn van een erkend diploma. Ouders die in gebrekeblijven, verspelen hun recht op kinderopvangtoeslag. Met deze maatregel heeft minister Kamp nietalleen een bom gelegd onder een werkzaam en betaalbaar alternatief voor de commerciële, dure enweinig kwalitatieve kinderopvang in Nederland, maar dwarsboomt hij tegelijkertijd de verdere
  9. 9. ontwikkeling van deze institutie voor collectieve actie en wordt het initiatief van de burger zo in dekiem gesmoord.De huidige houding van de regering in deze materie is strijdig met de wens van diezelfdebestuurders om meer verantwoordelijkheid bij de burger te leggen. En roept ook de vraag op of erwel de politieke wil bestaat om een publieke-collectieve samenwerking te bevorderen. De overheidheeft veel vertrouwen in de zogenaamde public-private partnerships. Maar klaarblijkelijk niet in demogelijkheid tot het opzetten van public-collective partnerships.We zijn het afgeleerd om in termen van collectiviteiten te denkenVóór het bestaan van de welvaartsstaat verenigden burgers zich om gemeenschappelijkevoorzieningen te creëren. Deels uit gebrek aan beter, overheid en markt functioneerden nietafdoende om dit te realiseren, en deels omdat samenwerken nu eenmaal een aantal interessantevoordelen biedt. Uit de geschiedenis van de toenmalige instituties voor collectieve actie kan demoderne burger lering trekken. Ze kan hem leren (weer) in collectiviteiten te denken. Dat is hardnodig omdat de huidige overheid zich op tal van terreinen terugtrekt en burgers daardoornoodgedwongen zelf de verantwoordelijkheid voor allerlei collectieve voorzieningen moet nemen.Er blijft overigens altijd een vooral faciliterende rol voor de overheid weggelegd. Zij kan een solidemaar ook toepasselijk juridisch kader ontwikkelen en lokale samenwerkingsinitiatieven (h)erkennenals valide alternatief. Eén van de lessen die uit het verleden kunnen getrokken worden, is datregulering flexibel moet zijn. Ook moet ze makkelijk geïnternaliseerd en begrepen kunnen worden.Gebeurt dat niet dan zullen betrokkenen de regels al dan niet bewust overtreden.Op voorwaarde dat de overheid een faciliterende en ondersteunende rol blijft spelen, kunnen dekiemen van een grotere burgerlijke zelfredzaamheid die vandaag al te ontwaren zijn uitgroeien totduurzame instituties die de samenleving als geheel een aantal collectieve voordelen kunnenopleveren, zowel van economische als sociale aard. Het vergroot de betrokkenheid van de burgermet de samenleving en met de ander. En vele problemen kunnen een stuk goedkoper opgelost danvandaag het geval is.Alweer het kinderopvangverhaal heeft uitgewezen dat vermarkting niet noodzakelijk goedkopernoch kwalitatiever is. Tegelijkertijd moet er ook voor collectieve initiatieven ook ruimte om te falenzijn. Er zijn immers ook tal van private ondernemingen die bij gebrek aan succes het loodje leggen.Het voorbeeld van kinderopvang is actueel en treffend maar er zijn tal van goederen en diensten dieonder druk van de huidige crisis moeilijker toegankelijk worden voor een groot deel van debevolking. ‘Delen is het nieuwe hebben’, wordt hier en daar gefluisterd. Zou het dan toch kunnen,het collectief als alternatief?Tine de Moor is universitair hoofddocent  verbonden aan het Onderzoeksinstituut voorGeschiedenis en Cultuur van de Universiteit Utrecht. Voor meer informatie over het onderwerp: ziewww.collective-action.info. Vanavond organiseert het kenniscentrum Instituties van de OpenSamenleving (IOS) het symposium De institutionele verbouwing van Nederland.Foto: dcipjrOase in zelfbeheerEen oase in eigen beheer
  10. 10. Geplaatst op 8-2-2012 15:50 www.buurtalliantie.nl door:Jos TendijckProgrammamanager BuurtalliantieEigen beheer is in. De regering is ervan gecharmeerd, evenals een groeiend aantal burgers. Kat ineen bakkie, zou je zeggen. Maar is dat zo? Vandaag start de nieuwsbrief een serie artikelen overzelfbeheer, te beginnen met participatiecrèche de Oase in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. Daar sta ik dan, op een herfstachtige doordeweekse middag in hartje winter op een kruising dieKanaleneiland in vieren deelt. Gedesoriënteerd bel ik mijn contactpersoon Wiesje Monster en vraaghaar de weg naar de Oase. Moet ik richting Sportvereniging Zwaluwen Utrecht 1911 (voetbal,hockey, tennis, kaarten en biljarten), onlangs als verbinder van culturen in het goede nieuws? Ofnaar Kanaleneiland Noord, waar recentelijk een Amsterdamse automobilist knock-out werd gemeptomdat hij geen voorrang verleende?De Oase is de zevende ouderparti­ci­patie­crèche (OPC) van het land.  Amsterdam heeft er twee, deandere vier bevinden zich in OPC-stad Utrecht. De crèche in zelfbeheer, die kinderen opvangt vanafzes weken tot vier jaar oud, blijkt in een rustiger deel van Kanaleneiland te zitten, Transwijk Zuid,op de begane grond van een flatcomplex, in de schoot van een woonzorgcentrum.Wiesje Monster is psycholoog en moeder. In 2009 begint ze samen met haar vriendin SaraHeesterbeek aan het initiatief. Ze onderzoeken in welke wijk behoefte aan kinderopvang is -Kanaleneiland - en gaan op zoek naar een geschikte ruimte. Met hulp van Stichting OOK-kinderopvang doen ze bij de Gemeente Utrecht een aanvraag voor een eenmalige financiëleondersteuning. Die wordt gehonoreerd en met het geld richten ze de ruimte in de Lomanlaan zo in,dat de Oase voldoet aan de normen die de overheid en GGD aan kinderopvang stellen. Dat klinkt op papier als een glijbaan waar je even vanaf moet, maar is in werkelijkheid eentijdrovende achtbaan vol veiligheidseisen van verschillende instanties, vergunningenaanvragen eneen heuse bestemmingswijziging. Eind vorig jaar is er commotie omdat de gemeente een deel vande subsidie wil terugvorderen. De Oase heeft binnen de subsidietermijn van 2 jaar namelijk niet aanalle doelstellingen voldaan. In een recent gesprek wordt besloten het kinderdagverblijf een half jaaruitstel te geven.De initiatiefnemers voelen zich langs vele kanten moreel gesterkt. De OPC’s zijn kwalitatief beterdan de reguliere opvang, volgens de kwaliteitsmonitor van het Nederlands ConsortiumKinderopvang Onderzoek.) En uit een recent vergelijkend onderzoek van de Universiteit vanAmsterdam blijken OPC-kinderen hoger te scoren op sociale competenties.Wiesje en Sara kennen elkaar van een andere OPC waar hun beide kinderen op zaten, devoormalige ‘krakerskresj’ de Krakeling in de wijk Wittevrouwen. Op het 30-jarig bestaan, een jaargeleden, sprak hoogleraar en ex-Krakelingouder Micha de Winter de feestgangers hartelijk toe.Wiesje gelooft in De Winters Civil Society-gedachte, waar een veilige sociale opvoedomgeving,waar mensen gemeenschappelijk verantwoordelijkheid voor nemen een centrale rol speelt. Samen zelf doenHet concept van eigen beheer is eenvoudig. Ouders werken een dagdeel  in de crèche en krijgen ergoedkope (2€ per uur) en goede kinderopvang voor terug. Er zijn geen loonkosten, de inkomstenworden gebruikt voor de uitgaven voor gas, water, licht, onderhoud en sap. Ook is er geen baas, deopvang draait op enthousiasme en betrokkenheid, onderling vertrouwen en goede afspraken.
  11. 11. Voordat ouders in de Oase mogen werken, draaien ze eerst een proef­periode mee, waarnagezamenlijk besloten wordt al dan niet door te gaan. Wie doorgaat is verplicht het KinderEHBO-diploma te halen en een Verklaring van Goed Gedrag te overleggen.Betrokkenheid is de motor achter de Oase, maar grotere nabijheid betekent niet altijd minderzorgen. Zo constateerde eerder genoemd onderzoek dat OPC-ouders meer probleemgedrag bijkinderen waarnemen dan het personeel van reguliere crèches. Die score interpreteren deonderzoekers als een indicatie van grote betrokkenheid en meer inzicht op het ontwikkelingsniveauvan het eigen kind. Betrokkenheid zorgt er ook voor dat er tussen ouders van OPC’s veel meerkennisuitwisseling is over allerlei opgroei- en opvoedingsvraagstukken zoals belonen en straffen,slaapgedrag en het gebruik van speentjes. OKE?De OPC’s hebben vanwege die natuurlijke betrokkenheid een uitzonderingspositie in de wet op deKinderopvang. Maar de wet OKE (Ontwikkelingskansen door Kansen en Educatie) van ministerKamp van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (kinderopvang valt niet meer onder het Ministerievan Onderwijs) dreigt ouderparticipatiecrèches die status te ontnemen. Door de wet OKE krijgencrèches namelijk de verplichting taalachterstanden weg te werken waarvoor specialeberoepskrachten in dienst moeten komen.Afgelopen december pleit de gemeenteraad van Utrecht met ruime meerderheid voor behoud van deouderparticipatiecrèches. Diezelfde maand neemt de Tweede Kamer, met steun van het CDA, tweemoties aan die de minister vragen te onderzoeken of de diploma-eis noodzakelijk is om de kwaliteitvan ouderparticipatiecrèches te waarborgen, én om terug te komen op zijn voornemen ouders diehun kinderen naar OPC’s brengen hun recht op kinderopvangtoeslag te ontzeggen.Zich politiek breed gesteund wetend maakt Wiesje Monster zich intussen op voor haar belangrijksteopgave. Voor een sluitende exploitatie heeft de Oase vijftien kinderen nodig. Dat zijn er nu elf.Meer kinderen betekent ook meer ouders en ook dat is een prettig vooruitzicht voor als iemand ziekof zwanger wordt. Ze is optimistisch over volbrengen van haar missie, ironisch genoeg ook omdatmet de nieuwe regels voor de kinderopvangtoeslag van diezelfde regering haar oase aantrekkelijkermaken voor minder kapitaalkrachtige ouders.Meer info: zie www.kdv-oase.nl

×