Definisi kebudayaan

  • 1,296 views
Uploaded on

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
1,296
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
63
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. 1.0 DEFINISI KEBUDAYAAN Menurut kamus, kebudayaan dimaksudkan sebagai satu cara kehidupan. Kamus Dewan (2005) mendefinisikan budaya sebagai kemajuan fikiran, akal budi (cara berfikir), berkelakuan dan sebagainya. Justeru , budaya boleh didefinisikan sebagai suatu cara hidup yang diamalkan oleh kumpulan tertentu dan meliputi sistem sosial, susunan organisasi ekonomi, politik, agama, kepercayaan, adat resam , sikap dan nilai. Ralph L. Beals dan Harry Hoijer dalam bukunya An Introduction to Antropology menyatakan konsep kebudayaan ialah mengenalpasti kelakuan yang biasa dipraktikkan, diperolehi melalui pembelajaran oleh sesuatu kumpulan masyarakat. Prof. Dr. Koentjaraningrat (1970) dalam bukunya Pengantar Antropoloji menyatakan bahawa kebudayaan berasal daripada kata Sanskrit buddhayah iaitu buddhi yang membawa maksud “budi” atau “ akal”. Oleh sebab itu, kebudayaan dapat diertikan sebagai “ hal-hal bersangkutan dengan akal”. Menurut Edward B. Taylor dalam bukunya Primative Culture, kebudayaan ialah satu keseluruhan sistem yang kompleks, di dalamnya terkandung unsur-unsur pengetahuan, kepercayaan, seni , moral, undang-undang, adat istiadat. Lucy Mair dalam bukunya berjudul An Introduction to Social Anthropology menyatakan bahawa kebudayaan ialah milik bersama sesuatu masyarakat yang mempunyai tradisi yang sama. Ibnu Khaldun berpendapat budaya merujuk kepada kebiasaan cara hidup. Manusia mempunyai intelek dan daya fikir, melalui intelek manusia dapat memahami satu sama lain. Manusia dapat menyesuaikan cara hidup dengan alam sekeliling, proses penyesuaian melahirkan budaya yang berbeza-beza antara kawasan. Kesimpulannya, kebudayaan merujuk kepada tamadun sesuatu masyarakat yang diwarisi dan yang bersifat dinamik. Di samping itu, ada unsur menerima dan menolak yang dipraktiskan oleh sesuatu masyarakat dalam satu keseluruhan sistem kehidupan, didalamnya terkandung unsur teknologi, ekonomi, organisasi sosial, kepercayaan dan sistem simbol yang menjadi milik bersama sesuatu masyarakat.
  • 2. 2.0 CIRI- CIRI KEBUDAYAAN Masyarakat mempunyai budaya yang tersendiri. Budaya yang menjadi amalan masyarakatnya melambangkan keperibadian, identiti dan jati diri masyarakat tersebut. Sikap, amalan dan penerimaan masyarakat terhadap budayanya menjelaskan budaya masyarakat tersebut. Edward B. Taylor menyatakan ciri yang paling utama ialah perkaitan antara wujudnya kebudayaan. Kebudayaan tidak wujud sekiranya tidak ada masyarakat, kerana kebudayaan meliputi seluruh sistem dan aktiviti kehidupan sesuatu masyarakat tersebut. Ciri yang kedua ialah kebudayaan bersifat dinamik kerana kebudayaan mengalami perubahan yang pesat. Kebudayaan Melayu boleh dikatakan amat dinamik kerana individu dalam masyarakat yang mendukung kebudayaan menenerima perubahan. Masyarakat Melayu misalnya, menerima kedatangan Islam dengan sennag hati tanpa ada sikap penolakan. Lama-kelamaan, budaya Hindu dan Buddha dalam diri masyarakat Melayu terpinggir dan semakin dilupakan. Dari sudut pekerjaan, perubahan berlaku dengan wujudnya keperluan semasa. Pertanian merupakan pekerjaan masyarakat Melayu pada masa dahulu, namun kini mereka terlibat dengan sektor perindustrian dan perdagangan. Faktor menerima dan menolak pula adalah faktor yang merupakan fenomena biasa dalam kebudayaan. Penolakan atau penentangan terhadap perubahan asalnya didorong oleh sikap masyarakat yang ingin mempertahankan dan mengekalkan nilainilai dan cara hidup lama yang sedia ada. Ada juga penolakan berlaku disebabkan unsur yang masuk tidak sesuai dengan masyarakat berkenaan. Penerimaan terhadap unsur yang baharu pula berlaku kerana anggota masyarakat bersedia untuk memasukkan idea-idea baharu yang membawa kebaikan kepada masyarakat. Perubahan ini diterima dengan syarat tidak bercanggah dengan kepercayaan dan nilai yang dipegang. Ciri yang paling penting ialah kebudayaan yang diwarisi dan diperturunkan dari generasi ke generasi. Kebudayaan yang menjadi amalan nenek moyang suatu masa dahulu diperturunkan kepada generasi baharu dan secara tidak langsung menjadi amalan dan perlakuan masyarakatnya. Sebagai contoh, adat perkahwinan yang
  • 3. diwarisi daripada nenek moyang dahulu masih dikekalkan, seperti berandam, malam berinai, khatam Al-Quran dan adat bersanding. Adat tersebut masih diamalkan walaupun ada perbezaan dari segi pelaksanaannya akibat peredaran zaman. Setiap kebudayaan dalam dunia ini mengalami perubahan dan proses kesinambungan. Proses kesinambungan berlaku sama ada dalam bentuk seni bina, peralatan, dan budaya bukan kebendaan seperti kepercayaan, nilai, dan adat resam. Misalnya,budaya seni bina yang dahulunya dalam bentuk sederhana mengalami proses kesinambungan yang berterusan sehingga melahirkan daya kreativiti msyarakat untuk mencipta berbaagi-bagai bentuk seni bina rumah pada hari ini. Dat resam juga diteruskan walaupun terdapat sedikit perubahan di sana sini. 3.0 PENGARUH ANIMISME DALAM MASYARAKAT TRADISI Menurut Rahim Syam dan Norhale (1985), animisme ialah sistem kepercayaan masyarakat primitif. Shananisme , Totemisme (sistem kepercayaan yang menyatakan nenek moyang manusia ada hubungan roh dengan binatang) dan pemujaan roh nenek moyang, boleh digolongkan dalam kepercayaan animisme. Sisitem kepercayaan ini wujud kerana manusia percaya ada satu kuasa ghaib yang menentukan peraturan alam dan makhluk yang hidup di alam ini. Antara kepercayaan animisme ini ialah percaya kepada penunggu yang kononnya mempunyai kuasa ghaib dalam menetapkan tuah, dan kecelakaan kepada kehidupan manusia. Jampi mentera digunakan oleh dukun dalam upacara pemujaan semangat, penunggu dan roh sebagai cara berkomunikasi. Di Indonesia, roh datuk nenek dikenali sebagai Hyang. Biasanya roh ini dipercayai berada di puncak gunung yang tinggi. Tempat pemujaan yang terkenal di Indonesia ialah Hyang Tanggal di Gunung Bieng, Sang Hyang di Gunung Sanggiang di Nusatenggara, Parahiyangan di Sunda dan Periangan di Padang Panjang, Minangkabau. Mengikut Durkheim, kepercayaan animisme luas tersebar dalam kalangan masyarakat Melanesia dan Polenesia. Mereka percaya kepada konsep semangat
  • 4. dalam diri manusia, tempat dan tumbuh-tumbuhan. Sistem kepercayaan animisme berasaskan mitos dan simbol. Terdapat pelbagai corak animisme dalam masyarakat Melayu antaranya ialah percaya kepada semnagat seperti semangat padi. Padi dianggap seperti tuan puteri. Pemujaan semangat padi dijalankan dalam upacarat tertentu. Dewi Sri atau Sang Hyang Sri adalah nama kepada padi. Padi dijaga dengan baik tanpa tanpa sebarang rombakan pembaharuan seperti penggunaan jentera yang boleh menjauhkan semangat padi. Pada waktu siang manusia mencari rezeki dan pada waktu malam timbullah perasaan takut kerana gelap. Binatang buas dan serangga sering mengganggu manusia pada waktu malam. Timbullah kepercayaan bahawa di samping semangat padi , dewa matahari turut mempunyai hubungan dengan dengan keselamatan manusia. Akhirnya, manusia menganggap matahari sebagai Tuhan. Orang Melayu percaya penunggu terdapat di busut, gunung, pokok dan bukitbukit. Penunggu hendaklah dipuja dan diberi kehormatan supaya tidak mengganggu ketenteraman dan menimbulkan bencana. Upacara jamuan yang disertai dengan pemujaan telah dijalankan sebagai memberi makanan kepada hantu. Orang Jawa dan orang Asli telah menjadikan puncak gunung dan bukit sebagai tempat simpanan mayat, supaya generasi akan datang cinta kepada tempat tersebut. Sikap ini meninggalkan dua kesan dalam jiwa manusia, iaitu takut dan cinta. Mereka takut akan gangguan roh yang datang menuntut janji kerana masyarakat tidak memberi penghormatan dan cinta kepada roh itu. Upacara pengebumian bagi masyarakat Negrito di Semenanjung Malaysia bermula dengan mengikat dua batang kayu di pinggang si mati sebagai tanda pengenalan diri. Si mati dimasukkan ke dalam lubang sedalam tiga kaki sebelum di timbus. Dua batang kayu ditanda dengan arang dicacakkan di hujung dan di pangkal kubur bagi melindungi daripada harimau. Sebatang kayu lagi dicacakkan di atas bumbung pondok untuk menolong orang mati itu menuju ke matahari. Selepas istiadat itu dijalankan, kaum keluarga akan menangis dengan kuat sambil lagu pemujaaan dinyanyikan. Kemudian , kaum Negrito akan berpindah ke kawasan lain kerana takut roh si mati akan merayau. Kadang kala , setelah beberapa hari datuk dan nenek mereka mati, kedengaranlah bunyi harimau mengaum pada waktu malam. Di sini timbullah
  • 5. kepercayaan bahawa nenek mereka telah menjelma atau menjadi harimau “jadijadian”. Kepercayaan terhadap penjelmaan roh datuk nenek dengan bentuk binatang ini dikenali dengan konsep “anthromophisism”. Berlainan pula dengan upacara Magang bagi kaum Kadazan. Upacara ini berupa upacara penyerahan tengkorak keluarga, hanya keluarga pahlawan yang terkenal, keluarga pendeta dan penghulu sahaja yang menyaksikan upacara ini. Tengkorak itu melambangkan keberanian, semangat, kemahiran memburu kepala dan mendapat pengiktirafan sosial dalam kalangan kaum mereka. Upacara Magang selalunya dirayakan selama tujuh hari. Tengkorak –tengkorak yang kering dibawa ke jelapang padi iaitu tempat kepala-kepala tengkorak itu disimpan dan kemudian diarak di khalayak ramai. Selain itu, terdapat upacara pemujaan taakar suci. Upacara ini terhad dalam kalangan kaum Kadazan sahaja. Tujuan upacara ini ialah untuk mengusir hantu syaitan yang berkumpul dalam kampung itu. upacara ini dijalankan oleh pendeta dan kaum wanita dengan cara berarak dari satu rumah kepada satu rumah di samping membaca doa dan menari. Mereka membawa besi berani. Menurut kepercayaan mereka, besi berani ini akan menarik semua hantu syaitan dari semua sudut dan penjuru rumah. Perarakan ini kemudian menuju ke tebing sungai. Upacara puja pantai ini masih diamalkan oleh kaum nelayan. Mereka mengadakan penyemahan pantai kerana menghalau hantu, supaya nelayan tidak diganggu syaitan. Upacara menjamu hantu ini dijalankan dengan cara pembuangan ancak yang mengandungi santapan yang istimewa untuk makanan hantu laut. Ancak ini kemudian dibuang ke laut oleh dukun-dukun melalui doa, jampi dan mantera. Mereka berharap semoga para nelayan mendapat rezeki tangkapan yang banyak dan selamat. Orang Melayu mempunyai cara tersendiri untuk memulihkan semangat diri. Satu daripada cara memulihkan semangat yang hilang ialah dengan cara menabur beras kunyit dan kenduri untuk memanggil kembali semangat itu. Biasanya semangat itu dipuja untuk memulihkan semangat si pesakit atau orang yang beada dalam kecemasan. Di samping itu, alat-alat tertentu seperti keris yang dipercayai sakti juga muncul dalam masyarakat animisme sebagai penawar, ubat menghilangkn bisa kepada orang sakit.
  • 6. Perkahwinan dalam masyarakat primitif Terdapat pelbagai cara dalam sistem perkahwinan masyarakat ialah : Monogami- sistem perkahwinan yang melibatkan seorang suami dan seorang isteri. Perkahwinan monogami ini adalah sistem yang biasa dalam masyarakat. Poligami- perkahwinan yang terdiri daripada seorang suami dan lebih daripada seorang isteri. Poliandri – sistem perkahwinan yang melibatkan seorang isteri dan lebih daripada seorang suami. Dalam masyarakat Tibet, suami itu terdiri daripada adik-beradik suaminya. Perkahwinan kelompok- perkahwinan ini berlaku dalam kalangan sekumpulan lelaki dan sekumpulan perempuan. Anak yang dilahirkan itu menjadi tanggungjawab bersama. Penzinaan-iaitu pergaulan bebas di antara lelaki dan perempuan di dalam sesebuah masyarakat. Pergaulan bebas itu melahirkan anak yang masing-masing dipertanggungjawabkan. Sumbang – perkahwinan yang tidak lazim misalnya abang dengan adik perempuan atau sebaliknya. 3.1 Jampi Mantera Dalam Masyarakat Animisme Jampi merupakan satu rawatan tradisional yang menggunakan kekuatan ghaib. Melalui jampi dan serapah , kuasa-kuasa ghaib yang baik dipanggil untuk melawan kejahatan. Jampi dan serapah digunakan untuk menjadikan kawasan tertentu terhindar daripada bencana dan bahaya kejahatan. Dalam peristiwa kelahiran bayi, terdapat jampi dan serapah untuk mengelak pengaruh jahat dan bencana yang mengancam si ibu dan bayi itu. Jampi dan mantera diamalkan oleh pawang dan bomoh-bomoh yang berpengalaman.
  • 7. Bahasa yang mereka gunakan ialah bahasa Melayu Kuno di smaping unsur Hindu dan Islam. Terdapat beberapa panggilan perkataan bagi memuja sesuatu dalam upacara jampi serapah iaitu mengikut unsur Hindu seperti Dewa, Dewata, Dewi, Batara, Batara Guru, Bisnu, Durga, Baruna, Batara Yama, Buda, Brahmana, Guru. Mengikut unsur Islam ialah Tuhan, Allah, Puji, Puja, Swarga, Naraka, Patala, Nyawa, Puwasa, Brahala, Pancalima, Satrawan,Guna , Ubat, Mantera. Upacara ini memerlukan belanja yang banyak kerana melibatkan seluruh penduduk kampung. Jampi dan serapah masih lagi digunakan bagi membangunkan rumah baru. Dalam istiadat ini, benda-benda seperti tanam-tanaman di kawasan rumah, makanan dan lain-lain lagi termasuk paku-paku dimasukkan ke dalam empat buah periuk atau mangkuk. Benda-benda ini kemudian dijampi oleh bomoh. Kemenyan dibakar di sepanjang upacara ini. Upacara jampi ini bertujuan untuk menjauhkan hantu-hantu dan pencuri dari kawasan rumah. 3.2 Pantang Larang Dalam Masyarakat Melayu Menurut Rahim Syam dan Norhale (1988), pantang larang membawa maksud tegahan kerana kepercayaan atau undang-undang dan peraturan ataupun sesuatu yang sedia diterima sebagai dogma walaupun tiada bertulis. Pantang –larang yang bersangkutan dengan adat istiadat merupakan pantang larang yang berbentuk aturan. Contohnya, dalam istiadat menghadap raja, seseorang rakyat haruslah tidak membelakangki baginda, tidak memperolok-olokkan raja atau melakonkan perlakuan seperti raja. Pantang larang dalam upacara khas, contohnya, sesiapa pun tidak boleh melangkah batang pisang tempat wayangan itu dipacakkan. Pantang larang yang menjadi kebiasaan dalam sebutan hari-hari. Misalnya, anak dara tidak boleh menyanyi di dapur nanti mendapat suami orang tua, bila makan nasi tidak boleh berubah tempat duduk nanti dapat banyak suami atau isteri, tidak boleh bersiul dalam rumah nanti akan dinaiki ular. Pantang larang ini sebenarnya mempunyai petunjuk atau pengajaran.
  • 8. 4.0 PENGARUH HINDU DALAM SISTEM HIDUP MAYARAKAT TRADISI Pengaruh Hindu di Semenanjung Malaysia tidak ketara seperti pengaruh Hindu di Jawa. Berdasarkan kepada penemuaan beberapa buah candi , misalnya di Sungai Selinsing, Candi Batu Pahat di Lembah Bujang, memang terdapat pengaruh Hindu di Semenanjung Malaysia. Namun, punca Hindu di Semenanjung ini datangnya daripada sistem kerajaan orang Melayu itu sendiri. Raja Melayu telah banyak membawa unsur falsafah dan konsep Hindu dalam pentadbiran. Raja merupkan jelmaan dewa Hindu. Adat istiadat Hindu dilaksanakan dalam upacara pertabalan. Dalam upacara pertabalan , raja duduk di atas takhta di samping alat negeri iaitu keris, sundang dan berbagai senjata. Raja dipakaikan dengan pakaian kebesaran negeri , iaitu gelang, kalung berdokoh, mencium keris kerajaan dan sebagainya. Pertabalan itu diiringi dengan paluan nobat iaitu alat bunyian raja. Orang besar dan golongan bangsawan akan melafazkan taat setia yang diikuti oleh seruan daulat tuanku. Baginda juga diperasap dan ditepung tawar. Dalam zaman Kerajaan Melaka, undang-undang dan peraturan telah dicatatkan adalah terpengaruh dengan agama Hindu. Misalnya, memakai perhiasan daripada emas adalah khas kepada keluarga diraja kecuali apabila seseorang itu dianugerah oleh raja. Rakyat biasa tidak boleh memakai payung kuning dan putih kerana payung tersebut adalah khusus untuk keluarga diraja sahaja. Apabila melawat , raja akan diusung dan diiringi ileh beberpa juah, betara, biduanda dan ceteria. Ketika menghadap, raja akan bersemayam di atas singgahsana dan dihadap oleh pembesar. Itu Orang Melayu menganggap raja itu amat mulia, iaitu wakil dari penjelmaan para dewa. Raja ada daulat, iaitu karisme dan sifat yang abstrak wujud dalam diri dalam kalangan raja. Daulat raja menyebabkan negara itu akan maju dan makmur. Raja yang berdaulat akan mengalami kejayaan dalam zaman pemerintahannya. Antara adat raja yang menampakkan ciri Hindu ialah peranan keris sebagai wakil raja untuk bersanding dengan isterinya. Perkahwinan seperti ini berlaku kerana isteri raja itu rendah darjat atau bukan daripada kalangan bangsawan. Masyarakat Melayu dalam zaman Hindu ini boleh dibahagikan kepada tiga kumpulan penting iaitu:
  • 9. Pemerintah Raja Golongan Pertengahan golongan pemerintah yang dilantik oleh raja secara "ad hoc" atau jawatan diwarisi. Golongan Rakyat/ Bawahan a. rakyat bebas (peniaga) b. hamba raja (perajurit, pahlawan) c.hamba(hamba tawanan, hamba berhutang, hamba serah, abdi) 4.1 Pengaruh Hindu Dalam Kalangan Masyarakat Dalam sistem kerajaan, raja berfungsi sebagai penjelmaan dewa Hindu, unsur ini jelas terdapat dalam kalangan raja-raja Jawa di zaman kuno dan pertengahan. Dalam candi Borobodur dan Perambanan terdapat patung dewa Siva dan Visynu di samping raja-raja Jawa. Begitu juga tentang keturunan raja Melayu yang dikaitkan dengan Raja Suran yang berasal dari India. Dalam istiadat perkahwinan bagi orang Melayu kebiasaannya diadakan adat merisik, wakil daripada pihak lelaki yang terdiri daripada ibu saudara atau perempuan tua yang menjadi kepercayaan pihak lelaki akan merisik bakal isterinya. Tujuan merisik ini memastikan bahawa gadis yang mahu dipinang itu masih belum berpunya dan pihak keluarga gadis itu bersetuju menerima pihak lelaki. Kemudian acara penetapan hari pertunangan. Cincin akan diberikan kepada si gadis sebagai tanda dia akan dilamar oleh pihak lelaki berkenaan. Seterusnya , kedua-dua pihak
  • 10. berunding untuk menentukan tarikh dan wakil untuk melaksanakan upacara perkahwinan. Sebelum hari perkahwinan dilaksanakan, dua pihak keluarga bakal pengantin melantik para pekerja. Mereka terdiri daripada penduduk tempatan yang bekerja sebagai sukarela. Para lelaki mendirikan tempat makan, basuh pinggan manakala pekerja wanita menghias pelamin, menyediakan persediaan untuk jamuan misalnya mengupas kentang, bawang, halia dan sebagainya. Sehari sebelum upacara berinai besar diadakan pula upacara berandan dan berinai sorok. Sehari sebelum bersanding, diadakan pula malam berinai besar. Sebelum kedua bakal pengantin berinai, mereka diijabkabulkan oleh jurunikah. Selepas itu, pengantin lelaki dijemput naik ke atas pelamin , ditepung tawar dan direnjis dengan air mawar. Kemudian, pengantin perempuan pula diperlakukan sedemikian. Upacara ini dilakukan pada waktu malam di rumah pengantin perempuan. Kemudian, kedua keluaga sibuk memasak makanan untuk jamuan pada hari persandingan. Kemudian, acara persandingan dilakukan. Semasa upacara persandingan, diadakan pula “mandi sampat”. Upacara ini didahului oleh keluarga tertua di sebelah pihak perempuan menyimbahkan air kepada tetamu. Pada hari keesokannya pula, diadakan istiadat bertandang iaitu pihak lelaki membawa isteri berjumpa saudara maranya. Di rumah lelaki diadakan pula sekali lagi upacara persandingan dan mandi sampat. Adat membawa isteri ke rumah pihak lelaki dikenali juga dengan nama bertandang. Perkembangan hidup individu juga dipengaruhi oleh Hindu. Semasa di dalam kandungan lagi, individu telah dijaga rapi. Ibu yang mengandung tidak digalakkan berjalan di waktu rembang dan senja. Ibu yang mengandung tidak digalakkan melihat binatang yang buruk terutama dari segi rupa dan kelakuan kerana ditakuti kena kenan kepada anak yang dikandung. Si ibu juga tidak boleh benci kepada seseorang kerana ditakuti kena kenan. Masa mengandung bakal ibu itu dilarang duduk di tengah pintu kerana ditakuti bayi yang akan lahir mengalami kesukaran sewaktu bersalin.
  • 11. Setelah bayi dalam kandungan berusia enam hingga tujuh bulan, maka bidan pun ditempah. Mak bidan akan mengadakan upacara melenggang perut. Mak bidan akan memberi selusuh kepada bakal ibu , kemudian mandi dalam sehelai kain yang longgar. Sebiji kelapa yang sudah dimantera dijatuhkan daripada bahagian kepala hingga ke bawah. Tujuan supaya ibu tersebut tidak mengalami kesukaran bersalin. Apabila sampai tempoh bersalin, anak yang lahir diazankan sebelah telinga kanan dan kamat di sebelah telinga kiri. Tembuni bayi ditanam di hadapan rumah jika bayi lelaki dan di belakang rumah jika bayi perempuan. Bayi itu diletakkan di atas tilam yang disediakan khas. Di bawah tilam itu dibubuh kacip, pisau dan sebarang senjata tajam, dahi bayi itu dibuat pangkah dengan menggunakan arang. Tujuannya untuk mengelakkan daripada diganggu oleh hantu syaitan. Pusat bayi itu dipotong dengan sembilu. Pengaruh Hindu juga banyak mempengaruhi urusan kematian. Antaranya ialah waktu mayat di dalam rumah mayat itu dijaga supaya tidak dilangkah oleh kucing hitam. Sementara itu, kemenyan dan gaharu dibakar supaya menghilangkan bau mayat. Ketika memandikan mayat, mayat itu dimandikan dengan air tujuh iaitu air limau nipis, air kapur barus, air bauan, air bunga dan air biasa. Tujuannya supaya menghilangkan bau mayat. Kemudian, mayat dikafankan, diikat di bahagian kaki, pusat, dada dan kepala. Semasa mayat diturunkan sanak-saudara yang rapat dengan mayat terpaksa melintas bawah keranda supaya mereka tidak rindu kepada saudara mereka yang meninggal itu. Selepas mayat dikebumikan, diadakan kenduri pada malam pertama hingga malam ketujuh. Dalam kehidupan seharian, banyak juga unsur Hindu yang mempengaruhi kehidupan orang Melayu. Salah satu daripada pengaruh Hindu itu ialah mandi safar. Mandi safar ini ialah upacara mandi beramai-ramai kerana menolak bala yang berlaku pada bulan Safar. Di samping itu, orang Melayu percaya pada keramat yang terletak pada pokok, kuburan, perigi. Orang Melayu membayar nazar di tempat keramat ini. Sebenarnya, kepercayaan keramat ini adalah antara pengaruh kepercayaan Hindu.