Toponimia de Redondela. Miguel Martínez Cabaleiro 1º Bacharelato B

Toponimia de Redondela Traballo realizado por: Miguel Martínez Cabaleiro 1º Bacharelato B

Cabeiro (San Xoán): (Ven de cabo: (latín CAPUT, “cabo” + sufixo ARIU )
A igrexa: (lat. vg. ECLESIAM “asemblea”)
Porto cabeiro: (lat. PORTUS,US “porto”/ abertura ou paso entre montes)

Cedeira (Santo André): (lat. Cerdeira “cedeira” abundancia destas ábores* )
A Aldea: (ár. Al-dai’a “campo” < ´´arabe)
O Cruceiro: (de cruz: lat. CRUCEM “cruce”)
A Eira Pedriña: (lat. Area “terreo”/ lat. PETRA(m) “pedra + sufixo -iña)
A Formiga: (lat. FORMICA “formiga)
Fortóns: (relacionado co adx. forte ou co subs. Forte “fortificación”)
A Portela: (lat. PORTUS, US + sufixo ellam “porta pequena”) Entrada dun porto
Rande: (posúe unha base do indoeuropeo “r-a/o” e co sufixo “ande”, xenitivo de Nandu, do xermánico Naps “audaz”)

Cesantes (San Pedro): (non ten etimoloxía)
O Carballiño (prerrom. Carba) Onde abundan carballos ou leña miúda
O Coto< CAUTUM terreo acoutado (límite)
Outeiro de Penas (lat. ALTARIUM < altus/ lat. PENNA “amea”)
San Pedro: (de SANCTUM PETRUM)
San Simón: (de SANCTUM SIMEON ou Simón)

Chapela (San Fausto): (do baixo latín Cappella, diminutivo de Cappa “capiña”)
Angorén: (do antroponimo ANCURIUS, formado mediante o sufixo onomástico –en)
Cidadelle: (lat. CIVITAS, TIS, derivado de Civis “cidade fortificada” + sufixo -ellus)
A Igrexa: (lat. vg. ECLESIAM “asemblea”)
Laredo: (GLARETUM de Glarea “cascalleira, areal”.
Parada: (de parar: lat. PARARE “v. parar”)

Negros (San Estevo): (lat. Niger, Nigra-um “negro” posiblemente por ter un chan rico en humus)
Fixón: (lat. FOVEA “foxo”)
Negros: (lat. NIGER, -A, -UM “negro”)
Pregal: (non ten etimoloxía)

Quintela (San Mamede): (non ten etimoloxía)
A Costeira: (de costa: lat. COSTAM “lado”)
O Quinteiro: (lat. QUINTERIUS(m) “colono que paga o quinto ou arrendada unha quinta”)

Reboreda (Santa María): (lat. ROBUR “roble”)
Asnelle de Arriba/ Abaixo: preindoeuropeo ar- “curso de auga”
Quintana: (lat. QUINTUS) quinta parte da herdade
Santo Paio de Arriba/ Abaixo:
Lat: SANCTUM PELAGIUM por situarse unha capela en honor deste santo

Redondela (Santiago): (lat. vg. Retondus, lat. Rotundus “redondo mais –elo-a”)
Redondela: (lat. vg. RETUNDUS, lat. ROTUNDUS “redondo mais –elo-a”)
Vilavella ( lat: VILLA+VETULA)

Saxamonde (San Román): (non ten etimoloxía)
Casal do Monte: (lat. Casa “choza” CASAL é un conxunto de casas/lat. MONS, MONTIS “monte”)
Padrón: aumentativo de PETRA “ROCHA”
O Souto: (lat. SALTUM “pastizal” ou terreo de castiñeiros)
Os Valos: (lat. VALLUM “terraplén”). Lugar formado por costas pendentes

Trasmañó (San Vicente): (preindoeuropeo mun-n, mun-d- “monte”)
Cabanas: (lat. serodio CAPANNA “casa pequena, cabana”)
Trasmañó: (preindoeuropeo mun-n, mun-d- “monte”)

Ventosela (San Martiño): (de ventoso mais –ella. Lugar azoutado polo vento)
Castiñeira: (de castiñeiro: lat. CASTINEA, variante de castanea “castaña”)
O Vilar do Mato: (lat. Villare(m) “propio da casa de campo”/de mata: lat. tard. MATTA“esteira”)

Vilar de Infesta (San Martiño): (lat. VILLARIS(m) “poboación”/lat. INFESTUS < in+fastus (cume) “costa arriba, pendente”)
Millarada: (lat. MILLUM + sufixo –ARIU “sementado de millo”)

O Viso (Santa María): (lat. Visu(m) participio de VIDEO “ lugar alto desde onde se ve moito terreo”)
A Nogueira: (lat. vg. NUCARIAM “nogueira” < NUCEM “noz”)
Saramagoso: (de saramago: ar. Sarmaq “saramago”)
Soutoxuste: (souto procede do lat. SALTUS “paso estreito”/xuste procede da apócope e posterior recuperación da vogal final: justu- just(o))
A Peneda: do céltico penn-/pinn- “rocha, outeiro”
Tuimil: (non ten etimoloxía)

Toponimia de Redondela. Miguel Martínez Cabaleiro 1º Bacharelato B

by Marcelino José Veiguela Fuentes on Mar 26, 2008

Accessibility

Categories

Upload Details

Usage Rights

Statistics

Toponimia de Redondela. Miguel Martínez Cabaleiro 1º Bacharelato B Presentation Transcript