• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Hoofdstuk 2
 

Hoofdstuk 2

on

  • 360 views

 

Statistics

Views

Total Views
360
Views on SlideShare
360
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as OpenOffice

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Hoofdstuk 2 Hoofdstuk 2 Presentation Transcript

    • Verder met het verhaal Rose stapt naar binnen en kijkt om zich heen, ze staat in een troosteloze hal met twee deuren. Op elke deur hangt een bordje. Eetkamer/keuken staat op de deur voor haar. Ze kijkt naar links, woonruimte staat er op het bordje. Ze bijt op haar lip en loopt voorzichtig naar de keuken.
    • Op de tafel ligt een enveloppe, Rose maakt hem open en begint de brief die eruit valt fluisterend voor. Beste Rose, dacht je nou echt, dat je in een mooie kliniek terechtkwam? We hebben je natuurlijk te pakken genomen. Dit is een kliniek waar je opgenomen word als je gek in je hoofd bent, een gekkenhuis eigenlijk. Je medebewoners, staan onder zware medicatie. Jij niet, je mag pas uit deze kliniek als je je levenswens hebt vervuld. In jou geval is dit, hoofd van de SCIA worden. Als dit is vervuld word je vrijgelaten tot die tijd zul je opgesloten zitten. Met vriendelijke groeten, Annabel Jansen
    • Rose zucht, natuurlijk. Ze had die Annabel niet moeten vertrouwen. Maar als rijkdomssim, kun je haar makkelijk ompraten met geld. Weer zucht ze. Zal ze de rest van het huis gaan bekijken? Ze staat op van haar stoel.
    • Rose gaat voor het raam staan, dikke druppels regen dalen neer op het gebouw. Ze kijkt naar de hoge stenen muur en voelt zich verslagen, ze zal hier niet zo snel weg kunnen. Eigenlijk zal ze hier helemaal niet weg kunnen. Ze heeft dan wel een verlofpasje maar dat is alleen om naar haar baan te gaan. Annabel met haar mooie praatjes en haar geheimzinnige gedrag over de beloning...
    • Rose loopt naar de opening in de muur. Daardoor komt ze in de troosteloze keuken. De zwarte tegels op de vloer en de grijs met witte tegels op de muur geven het een armzalig geheel. Ze kijkt naar de wasbak, de enige in heel het huis. Bij de bref had namelijk ook nog een lijst van sanitaire voorzieningen gezeten. Waarop te zien was dat er een douche, een wc, en een gootsteen in huis aanwezig waren.
    • Als ze de deur met woonruimte binnenkomt, komt ze in een groot vertrek. Naast de deur staat een grote piano. Waarom hij in dat hoekje staat word Rose niet duidelijk. De muren zijn wit en er ligt een houten vloer. Aan het plafond hangen geen lampen. Dat verbaast Rose, zit iedereen hier in de avond dan in het donker. En waar zijn de andere bewoners eigenlijk?
    • Ze gaat de hoek om en komt in een afgelegen deel van de woonruimte, er is een open haard en een stoel. Op de schouw staat een vaas met een verlepte bloem. De rest van de kamer is leeg, en kaal op een schilderij van wat fruit na.
    • Terug in de grote woonruimte, valt haar de telescoop op die voor het grote raam staat. Dus zo kun je naar de lucht, met een telescoop voor het raam. Rose grinnikt en loopt verder. Zich steeds verbazend dat ze nog geen patiënt heeft gezien.
    • Ze gaat op de bank in de kleine zithoek zitten. Behalve een bank een stoel en een tafeltje met weer een verlepte bloem staat er niks. Om het geheel een beetje op te leuken, hebben ze er een schilderij van het zonnestelsel opgehangen. Rose laat haar ogen door de ruimte glijden. 'Wat is het hier saai!' mompelt ze.
    • Als ze door een deur in een gang komt, die uitloopt in een grote open ruimte, ziet ze een spiegel. Waarschijnlijk de enige in het hele huis. De deur naast de spiegel gaat naar de badkamer ziet ze aan het bordje.
    • Rose gaat de badkamer binnen en gaat voorzichtig op het toilet zitten. De kamer is leeg, op het toilet en de douche na. Op de muren en de vloer zitten dezelfde tegels als in de keuken. Als ze heeft doorgespoeld merkt ze dat ze toch wel een beetje honger heeft...
    • Als ze de woonruimte weer binnenkomt ziet ze dat er verschillende medepatiënten in de kamer zijn. Een man speelt piano terwijl een vrouw staat te luisteren. Een vrouw met een capuchon over haar hoofd getrokken zit in een dagboek te krabbelen. En weer een andere vrouw kijkt door de telescoop naar de blauwe lucht. 'Ik ben Rose.' ze verwacht geen reactie, als ze dan toch de kamer uit wil lopen hoort ze de vrouw bij de telescoop. 'Frederique, mijn naam is Frederique.'
    • Als Rose de deur naar de keuken openmaakt ziet ze dat er niemand is. 'Gelukkig maar.' mompelt ze. Ze loopt verder de keuken in en kijkt naar het kleine tafeltje met twee stoelen. 'Waarom staan er hier maar twee stoelen?' vraagt ze hardop.
    • Ze loopt naar de keuken en haalt een brood en ham uit de kast, ze smeert een stapel boterhammen, zodat de anderen ook wat te eten hebben. Zelf pakt ze natuurlijk ook een boterham.
    • Ze gaat aan het tafeltje zitten en eet haar boterham op. 'Nate, ik wou dat je hier was. Met jou zou het in dit gekkenhuis nog een beetje leuk zijn...' mompelt ze. Ze eet de boterham snel op.
    • Als de boterham op is, wast ze af. Het uitzicht door het raam boven de gootsteen is niet heel leuk. De bakstenen muur. Zo snel als ze kan wast ze het bord af om niet meer tegen de muur aan te hoeven kijken.
    • Wanneer Rose de woonruimte inloopt, ziet ze dat een van de mannen met iemand zit te praten, op de grond. Frederique staat te kijken naar een vrouw bij de piano. Ze krabt op haar hoofd en kijkt het groepje rond.
    • Als ik mijn levenswens moet vervullen, zal ik toch snel een baan bij de geheime dienst moeten zoeken. Ze pakt de krant en slaat hem open. Maar geluk heeft Rose niet, geen baan bij de geheime dienst... 'Hopelijk morgen wel, ik wil hier niet al te lange tijd zitten.' mompelt ze.
    • Rose gaat op de bank zitten en zet de tv aan, Frederique de enige die ze bij naam kent komt naast haar zitten. 'Waarom ben jij hier?' vraagt ze aan Frederique. Die haalt haar schouders op en kijkt dan weer onafgebroken naar het scherm. Rose kijkt nar het plafond boven haar, ze zal het hier nog moeilijk gaan krijgen...
    • Dan loopt Frederique weg, en blijft Rose alleen op de bank achter. De tv zet ze uit, er is niet veel meer op en veel zenders zijn in het belang van de patiënten geblokkeerd. Alleen het nieuws, het weer, de kookprogramma's, sport en een kinderzender zijn niet gesneuveld. Rose baalt, alle leuke dingen uit het leven lijken haar ontnomen.
    • Als Rose een boek uit de kast haalt, ziet ze dat er een man die ze nog niet heeft gezien op de bank is gaan zitten. Hij maakt wilde gebaren, maar woorden komen niet uit zijn hoofd. Rose wendt geschrokken haar hoofd af.
    • Als ze het boek heeft weggezet, en nog even tv wil kijken ziet ze dat alle zitplaatsen in de woonkamer bezet zijn, daarom gaat ze maar voor de tv staan. Haar blik gericht op het scherm waar een saaie soap, die wonder boven wonder niet geblokkeerd is, bezig is. Rose loopt al snel weer van het scherm weg.
    • Tegen vijf uur, eet ze nog een boterham, er zit nog een vrouw aan de tafel, ze zegt dat ze Eva heet, maar voor de rest blijft het stil. Rose mompelt nog wat over zichzelf maar is blij dat haar boterham op is en ze van de tafel op kan staan.
    • Rose loopt naar de keuken om haar bord op te ruimen en neemt ook meteen het bord van Eva mee. Als ze ziet dat de gootsteen nu al onder het vuil zit haalt ze een spons uit het kastje en boent de gootsteen helemaal schoon.
    • Als ze de woonruimte weer binnenloopt legt ze meteen haar handen op haar oren. Het geluid van iemand die niet kan piano spelen maar die het wel probeert kan ze niet uitstaan.
    • Rose gaat om het geluid te ontkomen nog even in het stuk met de open haard zitten. Maar daar dringt het geluid van de piano toch nog binnen...
    • Als Rose naar een van de slaapkamers loopt, ziet ze Eva op een van de bedden liggen. 'Sorry, ik ga wel naar de andere slaapkamer.' Rose maakt de deur weer dicht en gaat de andere deur binnen.
    • In de andere slaapkamer gaat ze op het bed liggen. Ze voelt aan de matras. Hij is keihard, de deken is ruw en het kussen is hard en dun. Ze kijkt uit het raam, alweer de saaie stenen muur. Ze word er gek van. Hoe lang zal ik hier nog opgesloten zitten? Hoe lang zal ik hier moeten wonen? Hoelang zal ik geen eigen huisje kunnen hebben? Na een tijdje in gedachten verzonken op de harde matras te hebben gelegen, staat ze op.
    • Rose loopt snel naar de badkamer. Ze hoort het geluid van de douche en de wc. Ze blijft even voor de deur wachten. Als de deur opengaat, komt er een man uit de badkamer lopen. Rose loopt meteen naar de douche, in de kleine cabine wast ze haar haar en zeept de rest van haar lichaam grondig in.
    • Na de korte douche, gaat Rose nog even naar het toilet. Ondertussen blinken sterren aan de hemel boven de grote stenen muur. Zou ze ooit nog gelukkig worden, hier in dit huis, of op een andere plek?
    • Na haar badkamer bezoek, gaat Rose vroeg naar een van de slaapkamers, ze trekt haar pyjama aan en hangt haar kleren op aan het rekje wat er staat. Ze duwt de ruwe deken weg en kruipt in haar bed.
    • Bedankt voor het lezen! Binnenkort Meer! Hopelijk vonden jullie deze update weer leuk. Binnenkort meer, maar eerst een update van mijn andere dagboek Amore Eterno, de volgende update daarvan zal ook op LiveJournal komen... Moos