Tema 2 division celular

Tema 2: As Funcións da Célula FUNCIONAMENTO CELULAR. Vídeo

Onde está o ADN ?

ESTRUTURA DUN CROMOSOMA Cada Cromosoma está formado por dúas partes idénticas, chamadas CROMÁTIDAS ; éstas están unidas entre sí por un punto chamado CENTRÓMERO . Cada Cromátida está formada por un filamento enrolado de CROMATINA. O filamento de Cromatina está constituido por cadenas de ADN enroladas sobre unhas proteinas chamadas HISTONAS . O ADN disponse nunha estrutura característica denominada DOBRE HÉLICE . IMPORTANTE!!! Vídeo

NÚMERO E TIPO DE CROMOSOMAS . CONCEPTOS IMPORTANTES CARIOTIPO É o conxunto de cromosomas dun individuo ordenados por parellas, segundo o seu tamaño e estrutura. Cariotipo dunha muller (XX) Cariotipo dun home (XY) PARELLAS DE CROMOSOMAS HOMOLOGOS CROMOSOMAS SEXUAIS

OS XENES Un Xen é un segmento de ADN coa información necesaria para producir unha determinada proteina. Os xenes ordénanse linealmente dentro de cada cromosoma. Cariotipo masculino cos xenes transcritos Mostra forense

Enfermidades ligadas ós Xenes Cromosoma 1: Cancro de próstata - Glaucoma Cromosoma 2: Cancro de colon e recto Cromosoma 3: Enfermidade de Von Hippel – Lindau, inflamacion dos vasos sanguineos Cromosoma 4: Parkinson Cromosoma 6: Diabetes – Esquizofrenia - Dislexia Cromosoma 10: Cataratas Cromosoma 12: Raquitismo Cromosoma 13: Cancro de mama Cromosoma 14: Leucemia - Alzheimer Cromosoma 15: Epilepsia xuvenil Cromosoma 17: Osteoporosis Cromosoma 19: Arteriosclerose Cromosoma 21: Sarcoma de Ewing, cancro de osos

O Ciclo de vida da Célula

O ciclo celular é o proceso ordeado e repetitivo no tempo mediante o cal as células crecen e se dividen dando lugar, na maioría dos casos, a dúas células fillas.
Todas as células se orixinan únicamente de outra existente con anterioridade.
O ciclo celular comeza no intre no que aparece unha nova célula, descendente doutra que se divide; e remata no momento en que dita célula, por división subseguinte, orixina dúas novas células fillas .
CICLO CELULAR

INTERFASE: É o período comprendido entre divisións celulares . É a fase máis longa do ciclo celular, ocupando case o 95% do ciclo, trascorre entre dúas mitoses e comprende tres etapas:
Fase G1 : É a primeira fase do ciclo celular, na que existe crecemento celular con sínteses de proteínas e de ARN . É o período que trascorre entre o fin dunha mitose e o comezo da síntese de ADN. Ten unha duración de entre 6 e 12 horas, e durante este tempo a célula dobra o seu tamaño e masa debido á continua síntese de tódolos seus compoñentes (orgánulos citoplasmáticos) segundo marquen os seus xenes.
FASES DO CICLO CELULAR

Fase S : É a segunda fase do ciclo, na que se produce a replicación ou síntese do ADN , como resultado cada cromosoma se duplica e queda formado por dúas cromátidas idénticas. Coa duplicación do ADN, o núcleo conten o dobre de proteínas nucleares e de ADN có comezo. Ten unha duración dunhas 6-8 horas.
Fase G2 : É a segunda fase de crecemento do ciclo celular na que continúa a síntese de proteínas e ARN . Ao final deste período obsérvanse ao microscopio cambios na estrutura celular , que indican o principio da división celular . Ten unha duración entre 3 e 4 horas. Remata cando os cromosomas comezan a condensarse ao inicio da mitose.

É a división celular na que unha célula proxenitora se divide en dúas células fillas idénticas . Esta fase inclúe:
mitose , á súa vez dividida en: profase, metafase, anafase, telofase
citoceneses , que se inicia xa na telofase mitótica .
Si o ciclo completo durara 24 h, a fase M duraría aproximadamente media hora.
FASE M : MITOSIS e CTOCINESIS Vídeo Resumo

A Mitosis

¿Que é?
É o proceso mediante o cal se reparte equitativamente o material cromosómico entre as dúas células fillas, co cal se asegura que a información xenética se transmita sen variación dunhas células a outras.
Mitoses

Importancia biolóxica Todos os organismos vivos utilizan a división celular, ben como mecanismo de reprodución, ou como mecanismo de crecemento. En organismos pluricelulares a división celular convértese nun proceso cíclico destinado á produción de múltiples células, idénticas entre si, que posteriormente derivan nunha especialización. Agrúpanse en tecidos, órganos e sistemas.

ETAPAS
ETAPA 1: Profase
O nucléolo empaqueta toda a súa maquinaria da transcrición e a reparte entre os distintos cromosomas organizadores do nucléolo, o que provoca a súa desintegración.
Os cromosomas condénsanse e comezan a facerse visibles coas súas dúas cromátidas unidas polo centrómero.
Os microtúbulos do citoesqueleto reorganízanse e fórmase o fuso mitótico, que servirá para arrastrar as cromátidas de cada cromosoma cara aos polos opostos. Finalmente, a lámina fibrosa disgrégase e empeza a desaparecer a envoltura nuclear.

ETAPA 2: Metafase
Desaparece a membrana nuclear e o fuso mitótico esténdese dun polo a outro. Nel diferéncianse tres tipos de microtúbulos: cinetocórico, polares e astrais.
Os microtúbulos polares do fuso alónganse en direccion aos cromosomas e cando se encontra co cinetoro dun destes, captúrao. Estes microtubulos unidos aos seus cinetocoros son denomidados, microtúbulos cinetocórico.
Estes microtúbulos sitúan os cromosomas no plano ecuatorial do fuso, cuxas cromátidas miran a un polo distinto da célula. Os cromosomas aliñados no plano ecuatorial forman a placa ecuatorial, que é a estrutura que caracteriza a metafase.

METAFASE

ETAPA 3: Anafase
Os cromosomas rómpense polo centrómero e as cromátidas transfórmanse nun cromosoma individual.
Os microtúbulos polares e cinetocórico son os responsables do movemento das cromátidas cara a polos apostos.
Alóngase o fuso por medio dos microtúbulos polares e astrais e sepáranse os polos celulares

ANAFASE

ETAPA 4: Telofase
Os microtúbulos polares alónganse, separando ao máximo os dous polos da célula, mentres que os cinetocórico se acurtan ata desaparecer, de maneira que as cromátidas chegan aos polos da célula.
Arredor de cada grupo de cromátidas, libres xa de microtúbulos, comezan a formarse de novo a lámina fibrosa e a dobre membrana nuclear. Reaparece o nucléolo.
Os novos cromosomas inician o proceso de desenrolamento.
Os microtúbulos do fuso sóldanse e forman un eixe no centro da célula, que rompe, á vez que se inicia a citocinese. Os microtúbulos reorganízanse e volve aparecer o citoesqueleto

TELOFASE

¿Que é?
É un proceso distinto ao da mitose, aínda que están sincronizados. Consiste na fragmentación do citoplasma, que se reparte entre as dúas células fillas, mediante unha serie de procesos distintos, segundo se trate de células animais ou vexetais.
CITOCINESIS

En células animais:
Na rexión situada entre os dous núcleos fórmase un anel contráctil de feixes de microfilamentos de actina e miosina. A medida que o anel estreita, orixina un suco de segmentación que remata por estrangular o citoplasma e separar completamente as dúas células fillas

En células vexetais:
A parede de celulosa non permite o estrangulamento, polo que a citocinese acontece por formación dun tabique de separación (fragmoplasto) que divide a célula nai en dúas células fillas. O fragmoplasto orixínase na zona previamente ocupada pola placa ecuatorial (nomeada na metafase) a partir da fusión de microtúbulos e vesículas do aparato de Golgi. Ao finalizar a fusión permanecen algunhas pontes que conectan directamente o citoplasma das dúas células fillas. Estas conexións citoplasmático son os plasmodesmos.

mitosis mitosis 3D Animación Mitosis

Meiosis

Meiosis
É unha secuencia de dúas divisións nucleares.
A primeira división é redutora
A segunda división é ecuacional

Profase I - Leptoteno
A cromatina é visible e consiste en 2 cromátidas unidas por un centrómero .

Profase I - Zygoteno
Visibles os cromosomas homólogos.
Ocorre sinapses. Esta comeza nos telómeros e nos centrómeros.
Os pares formados coñéncese como bivalentes.

Profase I - Paquiteno
Intercambio de material xenético entre cromosomas (‘crossing over”).
Formación das quiasmas.

CROSSING-OVER Intercambio dun segmento de DNA entre os dous Cromosomas homólogos durante a meiose, o seu resultado é unha combinación nova de material Xenético no gameto A recombinación xenética é o proceso mediante o cal a información xenética se redistribue. Gracias a ela dase a diversidade na evolución ó crear diversidade nos alelos de distintos xenes. Exame Video

Quiasma é o punto (lugar físico) onde ocorre intercambio de material xenético o “crossing over”.

Profase I - Diploteno
Os cromosomas homólogos se repelen uns aos outros e se comezan a separar.
Aínda seguen unidos polos quiasmas.

Profase I - Diacinesis
Os cromosomas estan no seu maior estado de condensación.
Ocorre a terminalización dos quiasmas.

Os centrómeros únense ás fibras do fuso mitótico.
Os bivalentes comezan a migrar cara ao ecuador debido á acción das fibras do fuso mitótico.
A membrana nuclear rompe e o nucléolo desaparece.

Metafase I
Os cromosomas homólogos se alinean no plano ecuatorial.

Anafase I
Redución do material xenético.
A estes cromosomas coñéceselles como diadas ou univalentes (cromosomas de dobre febra que xa non estan apareados).

Telofase I
Os cromosomas desenrólanse.
O nucléolo e a membrana nuclear reaparecen.

Intercinesis
Período curto ou ausente.
Non acontece síntese de DNA.
SIMILAR á interfase pero non é o mesmo.

Meiosis II

Profase II
Os cromosomas comezan a enrrollarse e acúrtanse.
Membrana nuclear rompe.
As diadas únense ás fibras do fuso mitótico e comezan a migrar cara ao plano ecuatorial da célula.

Metafase II
Cromosomas (univalentes) estan alineados no ecuador.

Anafase II
Comeza cando os centrómeros xa se dividiron e remata cando os cromosomas chegan aos polos.

Telofase II
Os cromosomas estan nos polos.
Os Cromosomas se desenrrollan.
Fórmase a membrana nuclear e o nucléolo.
Acontece división celular; citocinesis.

meiosis Animación Meiosis

Exame: Diferenza entre MITOSIS e MEIOSIS Exame MITOSIS MEIOSIS Ocorre na maioría das células eucarióticas. Ocorre na formación de gametos en células eucarióticas. Non hai apareamento de cromosomas homólogos. Os cromosomas homólogos se aparean en sinapses e pode ocorrer entrecruzamento. Mantense o número de cromosomas. O número de cromosomas se divide de diploide a monoploide. Unha división. Duas divisions. Producense duas células fillas. Producense catro células fillas. As células fillas son idénticas entre sí e á célula nai. As células fillas teñen combinacions variadas de cromosomas e non son idénticas á célula nai.

Gametoxénese Exame A gametoxénese é o proceso de formación de gametos nas gónadas por medio da meiosis a partir de células xerminais. Mediante este proceso, o número de cromosomas que existe nas células sexuais redúcese de diploide a haploide, é dicir, á metade do número de cromosomas que contén unha célula normal da especie de que se trate.

Espermatoxénese Exame A ESPERMATOXÉNESE é o proceso de formación dos espermatozoides. Nos Testículos existen células diploides (2n) chamadas ESPERMATOGONIAS que se reproducen por Mitosis orixinando células chamadas ESPERMATOCITOS PRIMARIOS. Alguns destes reprodúcense por Meiosis e orixinan células haploides (n) denominadas ESPERMATOCITOS SECUNDARIOS. Cada un destes últimos reprodúcese mitóticamente dando orixe a células chamadas ESPERMÁTIDAS que evolucionan ata formar os ESPERMATOZOIDES. En síntese: Cada 4 células orixinadas resultan todas Espermatozoides, aptos para a reprodución.

Ovoxénese Exame A OVOXÉNESE é o proceso de formación dos óvulos. Nos ovarios existen células diploides (2n) chamadas OVOGONIAS que se reproducen mitóticamente orixinando células chamadas OVOCITOS PRIMARIOS. Algúns destes ovocitos reprodúcense por Meiosis orixinando cada un 2 células haploides (n). Unha delas conserva a maior parte da célula orixinal e denomínase OVOCITO SECUNDARIO; a outra, de escaso citoplasma, chámase PRIMEIRO GLÓBULO POLAR. As 2 células formadas (Ovocito Secunadrio e Primeiro Glóbulo Polar) sofren un novo proceso mitótico do cal o Ovocito Secundario orixina a un ÓVULO e un Glóbulo Polar, mentres que o primeiro glóbulo polar orixina 2 novos Glóbulos Polares. En síntese: De cada 4 células finais (Un ÓVULO e 3 GLÓBULOS POLARES) só UNHA, o ÓVULO, é apta para a reprodución.

RELACION NAS CÉLULAS
A función de relación celular baséase na sensibilidade , ou capacidade de recibir estímulos do exterior, e na emisión de respostas ante eses estímulos.
Os estímulos son as variacións do medio ambiente capaces de provocar na célula algún tipo de resposta. Hai moitos tipos de estímulos, entre outros os estímulos térmicos, os químicos, os eléctricos, os gravitatorios, etc. As respostas son as reaccións da célula ante os estímulos que se producen sobre ela.
As respostas celulares poden ser RESPOSTAS DINÁMICAS , cando na célula prodúcese movemento, ou RESPOSTAS ESTÁTICAS , no caso de que a célula permaneza inmóbil.
As respostas dinámicas
Denomínanse taxias ou tactismos , e poden ser debidas a un estímulo :
térmico , ou termotactismo.
químico , quimiotactismo.
eléctrico , galvanotactismo.
luminoso , fototactismo.

RELACION NAS CÉLULAS As respostas dinámicas implican movemento celular , que pode ser de achegamento ao estímulo ou resposta positiva ; ou de afastamento do estímulo ou resposta negativa . As distintas células teñen diversos mecanismos para moverse: CILIOS . Son conxuntos de fíos curtos, moi numerosos, que vibran sincronizadamente e así permiten o movemento das células ciliadas. FLAXELOS . Son fíos moi longos, pouco numerosos, un ou dous xeralmente en cada célula, cuxo movemento ondulatorio e xiratorio permite o avance das células flaxeladas. PSEUDÓPODOS OU FALSOS PÉS . Son prolongacións citoplasmáticas que permiten o movemento das células. Este movemento por pseudópodos chámase tamén movemento ameboide . A palabra ameboide provén dunha célula ou protozoo ( son organismos microscópicos, unicelulares eucarióticos; heterótrofos que viven en ambentes húmidos ), con pseudópodos denominada ameba .

FUNCIÓN DE RELACIÓN CILIOS: araña Latrodectus mactans de Chile . CILIOS: Tráquea e Bronquios . Movemento dos cilios.

FUNCIÓN DE RELACIÓN Representación dunha célula con Flaxelos Células biflaxeladas da alga verde unicelular Chlamydomonas Movemento dos Flaxelos.

FUNCIÓN DE RELACIÓN EMISIÓN DE PSEUDÓPODOS por parte de células

RELACION NAS CÉLULAS As respostas estáticas As respostas estáticas son todas aquelas respostas nas que non se produce movemento algún . Un exemplo de resposta estática é a secreción de diversas sustancias, coas que se forman capas protectores cando o estímulo afecta negativamente á célula. Así ocorre no caso do enquistamento . Cando as condicións externas varían negativamente, como aumento excesivo da calor, sequidade, falta de alimento, etc., certas células segregan sustancias que forman unha cuberta dura e resistente que as illa por completo do medio externo. Dentro do quiste , a célula mantén unha vida latente á espera de que as condicións tórnense favorables. Chegado este momento, a célula rompe a cuberta e sae ao exterior. Movimiento celular. Exemplos

Tema 2 division celular

by montx189

Accessibility

Upload Details

Usage Rights

2 Embeds 8

Statistics