Glasscherven #2
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Like this? Share it with your network

Share
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
307
On Slideshare
307
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1.  
  • 2.  
  • 3.
    • Het hield maar niet op. Haar hoofd bonkte, het felle licht van de lampen in de keuken deed pijn aan haar ogen. Het gekrijs ging nog een niveau hoger en Liv had het idee dat haar oren begonnen te suizen.
    2.
  • 4.
    • Dit kon ze er nu niet bij hebben. Echt niet. Ze had slecht geslapen.
    • “ David, alsjeblieft, pak hem even op en zet hem in zijn stoel.” Ze zette haar vingertoppen tegen haar slapen en ze sloot haar ogen. Achter haar hoorde ze David zuchten.
  • 5.
    • Ze draaide zich om. “Ik kan er ook niets aan doen dat de ochtend zo verloopt!” Riep ze gefrustreerd. Ze moest over een half uur op haar werk zijn en dat terwijl Quint nog aangekleed, gevoed en naar India gebracht moest worden.
  • 6.
    • David zette Quint in zijn stoel. “Het was een stuk makkelijker toen jij niet werkte en thuis was voor Quint en het huishouden.” Mompelde hij, terwijl hij zijn krant weer oppakte en aan tafel ging zitten.
  • 7.
    • “ O, dus nu mag ik ook al niet meer werken? Ik heb altijd gewerkt en ik houd van mijn werk! Wat ga je me nog meer verbieden?” Liv duwde haar lunchpakketje in haar tas en pakte Quint uit zijn stoel.
  • 8.
    • “ Liv, alsjeblieft, zo bedoelde ik-” Maar Liv had de keuken al verlaten.
    • Boven trokt ze Quint zijn kleertjes aan en zonk weg in haar gedachten…
  • 9.
    • Ze kon hem zo makkelijk voor zich zien. Ze hoefde maar aan hem te denken of ze zag hem al; grijnzend naar haar, met die lieve, blauwe ogen en dat wilde, blonde haar.
    • Ze wist het nog zo goed; de eerste keer dat ze hem zag.
  • 10.
    • Het was haar eerste werkdag en ze werd aan hem voorgesteld. Het was bij haar liefde op het eerste gezicht. Alleen al als ze aan dat moment terugdacht, dat moment van zijn hand in de hare, het horen van zijn stem, voelde ze opnieuw de vlinders in haar buik kriebelen.
  • 11.
    • Toen schrok ze op. Quint trok aan haar bruine haar. In een flits werd Liv terug in de realiteit geworpen. “Ja, ja, meneertje, we gaan eten.” Liv nam Quint mee naar beneden, waar David op het punt stond om naar zijn werk te vertrekken.
  • 12.
    • “ Het spijt me, Liv. Ik bedoelde het niet zo.” “Nee, maar je zei het wel.” Liv was altijd al koppig geweest. Dat was niet altijd een goede eigenschap. David liep naar haar toe en gaf haar een kus. “Het spijt me echt. Laten we er vanavond rustig over praten, oké?”
  • 13.
    • “ Prima.” Toen David vertrokken was en Liv Quint aan het voeden was, wist ze al dat dat vanavond toch niet ging gebeuren. David zei dat wel altijd, maar het kwam er uiteindelijk nooit van. Ze had zich er maar bij neergelegd.
  • 14.
    • Even later stond Liv voor het huis van India. India was sinds vier jaar financieel onafhankelijk. Brett had haar nogal wat geld nagelaten en dus hoefde India, in principe, niet meer te werken.
  • 15.
    • Maar na haar wereldreis richtte ze een stichting op voor alleenstaande moeders. Daarvoor regelt ze regelmatig benefieten, veilingen en sponsorfeesten om geld op te halen. Ze werkt dus altijd thuis.
  • 16.
    • Daardoor is ze er altijd voor Noa en past ze ook vier dagen in de week op Quint, als Liv aan het werk is. Als compensatie past Liv regelmatig in het weekend op Noa, als India bijvoorbeeld zo’n benefiet, veiling of sponsorfeest organiseert.
  • 17.
    • “ Goedemorgen!” Liv wist niet wat het was, maar zodra ze over de drempel van India’s huis was, voelde ze zich direct ontspannen, elke keer weer. “Goedemorgen!” India kwam net de keuken ingelopen, toen Liv de keuken betrad.
  • 18.
    • “ Hallo, Quint. Ben je er weer klaar voor om Noa naar school te brengen?” Het jongetje knikte enthousiast. “Bedankt, India. Tot vanavond!” “Werk ze!” Liv boog zich voorover om Quint een kus te geven.
  • 19.
    • “ Lief zijn, kleine man.” Quint nam haar hoofd tussen zijn kleine handjes en gaf haar een kus terug. Het was iets wat ze elke ochtend bij het afscheid deden.
    • Toen reed Liv door naar haar werk, niet wetend wat voor wending deze dag aan haar leven zou gaan geven…
  • 20.