+ Follow

Betaalbaarheid vws

by minvws on Jun 12, 2012

2,109 views

De zorguitgaven stijgen in Nederland jaar in jaar uit. Wat weinigen zich realiseren, is dat op dit moment een modaal gezin bijna 25% van zijn inkomen uitgeeft aan zorg. Dit zal zich bij ongewijzigd beleid de komende decennia bijna gaan verdubbelen. De zorg dreigt hiermee onbetaalbaar te worden.

Kijk voor meer informatie op facebook.com/minvws

Of praat mee op https://www.facebook.com/MinVWS/app_148635311916345

Accessibility

View text version

Upload Details

Uploaded via SlideShare as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

File a copyright complaint

4 Embeds 421

http://minvws.thevalleyfacebookcampagnes.nl	310
http://minvws.thevalleyfbcampagnes.nl	60
http://www.medicalfacts.nl	41
http://minvws.thevalleyfacebookcampagnes.nl.staging.thepeoplesvalley.net	10

Statistics

Likes: 0
Downloads: 13
Comments: 1
Embed Views: 421
Views on SlideShare: 1,688
Total Views: 2,109

Trea van der Wijk, Eigenaar at Passievoorzorg & vdwijk Advies De discussie m.b.t. gezondheid is sterk gericht op 'overleven'. Mensen op oudere leeftijd die een bepaalde ziekte onder de leden krijgen, zijn bezig met 'willen leven'. Onze maatschappij is er niet opgericht om te spreken over 'acceptatie', tevreden zijn met wat het leven heeft gebracht, en dat aan al het goede een 'einde' komt. En een ding is zeker, we gaan allemaal een keer dood. Van dichtbij heb ik een lijdensweg van mijn moeder meegemaakt. De gezondheidzorg kon mijn moeder niet beter maken, maar wel het leven rekken. Dit betekende elke maandag naar het VU voor een dure chemo kuur. De vraag is wat heeft het gebracht aan kwaliteit van leven en levensduur. Vier a vijf van de zeven dagen beroerd, en dat 6 maanden lang. Dit zet je aan het denken. Zeker na een lezing van Ab Klink waarin hij een onderzoek als voorbeeld in brengt uit Amerika, waarbij twee doelgroepen werden gevolgd met kanker. De ene groep kreeg alleen pijnstillers om het leven dragelijk te houden en de andere groep werd behandeld voor de kanker (chemo, OK, bestraling e.d.). Uit dit onderzoek kwam naar voren dat de groep die alleen aan pijnbestrijding deed, langer leefden, minder geld kosten voor de gezondheidzorg, en een beter kwaliteit van leven ondergingen. Mijn vraag is dan ook, wordt het geen tijd om met elkaar te leren praten over het leren accepteren dat het leven grenzen kent, en dat welke medicatie en technologie er ook uit de kast getrokken wordt, we blij mogen zijn dat we een goed leven hebben gehad, en tijdens ons ziekbed ons leven kunnen overdenken en accepteren dat het einde in zicht is. De zorg regelen vanuit een zorggemeenschap lijkt mij een verstandige en noodzakelijke keuze. Een verzorgingshuis in Tilburg vertelt bij het intake gesprek van de nieuwe bewoner aan de familie dat er voor de familie niets verandert, met het enige verschil dat het verzorgingshuis 24 uur veiligheid biedt en zorg levert daar waar nodig, maar dat zaken als op bezoek komen, een wandeling maken, de ouder(s) op visite laten komen, e.d. in het verzorgingshuis gewoon door kan gaan, zoals ook wanneer de ouder thuis woont. De zorggemeenschap is bij ZNM te Rotterdam een filosofie die uitgedragen wordt, en zijn vruchten afwerpt. De zorg wordt daar georganiseerd en ondersteund op basis van de wensen van bewoners/clienten met als doel in het verzorgingshuis/verpleeghuis ook een goed leven in eigen ogen te leiden. Deze werkwijze vraagt om een andere denkwijze van de professional. De zorg organiseren vanuit het klantperspectief maakt dat die zorg geboden wordt die nodig is, maar ook dat wensen die niet binnen de zzp's vallen op andere manieren georganiseerd worden door familie, vrienden, vrijwilligers of tegen betaling. Zorg betaalbaar houden begint bij ons zelf. Bewust nagaan wat jezelf kunt doen om gezond te blijven. De mate waarin wordt vooraf al voor een deel bepaald door erfelijkheid, aangeboren aandoeningen e.d. Hier kan de persoon in kwestie niets aan doen, maar iedereen met of zonder beperking kan bewuster omgaan met zijn / haar eigen leven. Bewuster leven op het gebied van eten, drinken, bewegen, ont/inspanning. Tot slot zie ik ook verbeter kansen binnen de WMO. Burgers van een gemeente kunnen met hun beperkingen op basis van vragen rondom vervoer, mobiliteit ed voorzieningen aanvragen. Toch blijft het vreemd dat we tot deze beperkingen fietsen, auto's, taxi, busvervoer kunnen betalen. Dan mogen we geen auto meer rijden, zijn slecht ter been, verkopen de auto en krijgen dan een scootmobiel van de gemeente. De vraag is, is dat nodig? Kunnen we zelf deze voorziening niet betalen? Ik denk dat door het ontvangen van dit soort 'aanbiedingen', de mens afhankelijk wordt gemaakt, en de creativiteit de kop in wordt gedrukt. 9 months ago

Are you sure you want to