„Nie chcę czegoś takiego w domu” - z Robertem Koniecznym rozmawia Dorota Leśniak - Rychlak, Przestrzenie prywatne

Dorota Leśniak-Rychlak: Czy mógłbyś opisać dl-r: Czy Twoja narzeczona też ma kompeten- dl-r: A meble? swoją przestrzeń prywatną? cje zawodowe, czy też jej udział w urządzaniu rk: Z pewnością ukryte. Takie, których nie widać. Robert Konieczny: Moją, w której mieszkam? domu wynika z tego, że to zazwyczaj kobiety dl-r: W ogóle? dl-r: Tak, o nią mi właśnie chodzi. urządzają wnętrza i ona chce mieć wpływ na rk: Tak. To nie chodzi już nawet o względy czy- rk: Moja przestrzeń prywatna, z racji zawirowań swoją przestrzeń? sto estetyczne, tylko o funkcjonalność. Popatrz, tu w życiu prywatnym, często się zmieniała. Teraz moja rk: Nie, profesjonalnie nie jest przygotowana, mamy te półeczki w biurze i zobacz, jak to wygląda... najnowsza przestrzeń prywatna to dziesiąte piętro ale ma wyczucie i fajne pomysły. Ma też naturalną Założenie było takie, że tu nic nie będzie odkładane. w wielkiej płycie. świeżość, jaką może mieć tylko laik. Ja już jestem A jest jeden wielki syf i kurz. Gdyby tu nie przycho- dl-r: A jak jest w środku? mocno ukierunkowany, pewne rzeczy mi się kiedyś dziła pani Janka, która sprząta, kichalibyśmy na rk: W środku – tak zwany ciągły remont. bardziej podobały, teraz już mniej, dojrzewam też okrągło. Nie chcę czegoś takiego w domu, bo chcę Bardzo biało, bo lubię. Moja kobieta za bardzo nie do czegoś. Jestem już na innym etapie. sobie żyć na luzie. lubi, więc zatrzymaliśmy się w pół drogi, bo ona dl-r: A zatem zakładamy, że mieszkasz dl-r: A gdy odkładasz colę, gazetę, ściągasz chce kolorowo, a ja chcę biało. Ponieważ nie lubię w przestrzeni tymczasowej. A Twoja idealna wysłużone kapcie... kompromisów, rzucam hasłem: ok., albo rób po przestrzeń prywatna? rk: Jeżeli zrobisz takie wnętrze, że nie masz tego swojemu, albo robimy tak, jak ja chcę, do końca. rk: To będzie dom. Dom, który – nie wiem, czy gdzie położyć, to zmuszasz się sama do tego... To jest groźne, przyznaję [śmiech]. Ale z drugiej moja narzeczona będzie to czytać [śmiech], chyba dl-r: Ale po co się zmuszać? strony chcę się u siebie czuć w miarę dobrze. Ja nie przyniosę „Autoportretu” do domu – urządzę tak rk: Żeby nie było syfu... naprawdę się w czymś takim dobrze czuję. To nie naprawdę po swojemu. Oczywiście zostawię takie dl-r: Bo jak gdzieś popuścisz, to on już wejdzie jest żaden manifest. Lubię białe jasne wnętrza, miejsca, w które będzie można ingerować. wszędzie? lubię światło. dl-r: Jak tam będzie wrażeniowo? Oprócz tego, rk: Właśnie tak. W domu mamy na wejściu W tym mieszkaniu nie mam dziury tam, gdzie że będzie biało. jeden taki fotel, który wygląda jak wielki barłóg. Bo chciałbym, żeby była. Bo jeżeli zostaję w kuchni, rk: Tego jeszcze nie wiem. Na pewno będzie każdy, kto wchodzi, albo kto tamtędy przechodzi, coś a wszyscy znajomi są oddzielnie i sobie rozma- jasno, dom będzie się otwierał na to, co się dzieje na nim odkłada i potem sprzątanie polega na tym, że wiają, czuję się tam wyobcowany, wyalienowany. na zewnątrz. Te światy się gdzieś będą przenikały. opróżniamy ten mebel. Dlatego nie chciałbym takich Brakuje mi tej dziury. A moja narzeczona twierdzi, U nas w biurze projektujemy, za każdym razem mebli. Dom musi być bardzo praktyczny, funkcjonal- że dziura już tam jest niepotrzebna... I wiesz, ta zaczynając jakby od początku – zanim wpadniemy ny, ale te wnęki... Inaczej – te meble, to muszą być przestrzeń.... na pomysł, nigdy nie wiemy, co nam wyjdzie. Toteż wnęki. Które zamykam i mam fajnie, czysto. dl-r: staje się przestrzenią negocjacji? uczciwie powiem, że nie mając nawet działki, nie dl-r: Ale dlaczego fajnie to znaczy czysto? rk: Dokładnie tak. jestem w stanie tego określić. Czy nie masz takiego wrażenia, że powinno być przytulnie? Słowo „przytulnie” jest w ogóle praktycznie nieużywane przez architektów, a przecież do tego ludzie dążą. rk: Wczoraj właśnie użyłem tego słowa. Po- wiedziałem w jakiejś rozmowie, że moje wnętrza są przytulne, że muszą być przytulne, ale przytulne inaczej. Nie na takiej zasadzie, że małe bibelociki, półeczki, serduszka, dzbaneczki... dl-r: Przecież to też jest życie... ktoś może ze sobą coś takiego nieść... i naturalne jest, że chce to mieć w domu. rk: Ale to musisz lubić. Ja nie jestem w taki sposób sentymentalny. dl-r: Załóżmy, że Twój klient lubi... rk: Jeśli klient lubi, to mu to daję. dl-r: Ale jak? Jak to łączysz z pustą przestrze- nią? Pamiętam takie zdarzenie, jak kiedyś fotografując Wasz Dom z ziemi śląskiej, wyno- siliście ogromną choinkę, żeby było tak ładnie, pusto. Jak Twoje domy, jeżeli w nich bywasz 36 37

– a zakładam, że bywasz, bo nie wszyscy co chce, jak chce i ja się z tym już pogodziłem. inwestorzy mają Cię dość – jak one asymilują Nawet nie jeżdżę na budowę. Zależy mi tylko na codzienność? To jest dla mnie bardzo ważne tym, żeby ta skorupa była dobrze zrobiona. Jest wszystkie fot. w artykule: © kwk promes pytanie. Są przecież sceną dla normalnego to eksperyment, dla mnie wygodny. Oczywiście życia – jak to życie tam wygląda? Czy nie ma kłamałbym, gdybym powiedział, że nie marzy mi estetycznego zderzenia? się, żeby wnętrze było takie, jak ja chcę. Każdy rk: Myślałem o tym. Kiedyś, na samym po- architekt o tym myśli, każdy architekt o tym marzy... czątku, mieliśmy inne podejście. A teraz też już Udało się to w Domu aatrialnym, ale tylko dlatego, jest inne, bo do pewnych rzeczy musiałem auten- że mieliśmy klienta, który wręcz nie lubi ciepłych tycznie dojrzeć i zrozumieć. W Domu trójkątnym, rzeczy, który lubi chłodne wnętrza, jest perfekcjo- pierwszym naszym budynku, dochodziło do tego, nistą, pedantem. Wszystko sprząta. Ludzie mówią, że nawet sztućce próbowaliśmy dobierać naszym że tam jest jak w muzeum, a ja odpowiadam: ten klientom, żeby jak je już wyjmą z szuflady, całość dom wygląda jak muzeum, bo on się dobrze w tym była perfekcyjna. To już było bardzo chore. Z drugiej czuje. Kiedy wszedłem do jego poprzedniego domu, strony, oni się na to godzili, a nawet tego oczekiwali. kiedy zaczynaliśmy projektowanie, to nawet mi tam Nie mieli świadomości pewnych rzeczy i cieszyli było za zimno. Wszystko było białe i takie lodowate, się, że im pomagamy. Ale nie wszyscy się na to żadnego drewna, płytki na ziemi. Czułem się tam godzą, bo chcesz mieć w domu jakąś prywatność... nie najlepiej. i czasami było bardzo niefajnie, dochodziło do spięć, dl-r: A w Domu aatrialnym na posadzce jest awaryjnych sytuacji. Dopiero po jakimś czasie beton? zrozumiałem, że tak nie można. Pomógł mi w tym rk: Tak, jest beton w połączeniu z granitem. Dom otwarty, z szufladami. Pomysł sprawił, że udało dl-r: Raz mówisz, że biały jest przyjemny i przy- się stworzyć dwa rodzaje przestrzeni: prywatną, tulny, a przed sekundą powiedziałeś, że u tego w której klienci robią, co chcą, i tę ogólnie dostępną, klienta było biało, więc lodowato i nieprzyjem- czystą, bardzo nowoczesną, którą realizują pod nie. Na czym polega to przejście? moje dyktando. To się bardzo dobrze sprawdziło rk: To jest kwestia niuansów. Bo jeżeli masz i na etapie realizacji, i potem w życiu, bo oni już tam na ziemi płytki, które są zimne zarówno optycznie, mieszkają, chociaż dom nie jest jeszcze skończony. jak i fizycznie, to poczucie zimna towarzyszy Ci Po tym doświadczeniu odczułem sporą ulgę, a przy ciągle. Ale kiedy masz białe wnętrze z wstawkami okazji zwietrzyłem coś... drewnianymi (a ja lubię drewno), kiedy masz fajną dl-r: ...szansę? panoramę na ogród, który Cię otacza, na lasek – to rk: Szansę, ale i wygodę, bo jednak ta szar- rewelacyjna sprawa. Wtedy bardziej myślisz o tym, paczka z klientami była morderczą sprawą. Gdzieś co jest na zewnątrz, niż o tym, co jest w środku. się spalałeś, wykańczałeś na jakiś pierdołach, które Wnętrze Cię odsyła do czegoś innego. nie miały tak naprawdę żadnego znaczenia. A tu dl-r: Chcę Cię jeszcze zapytać o biel. Niektórzy pojawił się pomysł, który jest sposobem na klienta. architekci projektują tak jakby kolorów w ogóle I na siebie, w sumie. Tak projektujesz, że on jest zanie było. Ubierają się na czarno – no, nie wszy- dowolony i ty jesteś zadowolony. Te perspektywy się scy. Czy to nie jest tak, że to jest jakiś rodzaj w jakiś sposób dopełniają i nawet fajnie kontrastują. ucieczki przed kolorem? Przed kolorem się tro- W kolejnym projekcie, w Domu bezpiecznym, klient chę ucieka, bo jest to taki instrument, na którym robi już, co chce. Oczywiście dotyczy to wnętrza, trzeba umieć grać. Może to jest bezpieczniejsze bo skorupa zewnętrzna jest nasza i stanowi sens – robić wszystko na biało? tego budynku. rk: Pewnie też.W moim wypadku jednak jest dl-r: A co we wnętrzu? tak, że biel bardzo lubiłem od zawsze, jak sięgam rk: Wnętrze tak naprawdę zaprojektował pamięcią. Kiedy w ogólniaku chciałem sobie zrobić sobie właściciel, a ja mu je tylko dopracowałem pokój, to on mi się zawsze marzył biały. Lubię ten i poprawiłem, likwidując błędy funkcjonalne. Ma kolor. być utrzymane w biało-szarych barwach, dobrze dl-r: Czy eksperymentowałeś z różnymi kontrastujących z brązem skorupy. Właściciel robi, barwami? 38 39

rk: Bawiliśmy się kolorami przy kilku projek- rk: Dzieje się... z różnym efektem. O gustach się dzieje pod spodem. Stąd jest on bardzo klasyczny tach, które nie zostały zrealizowane. Przy czym nie dyskutuje, ale są ludzie, którzy gustu po prostu nie w wyrazie; prosty, betonowy, ale nic nowego. Nie doszedłem do tego, że lubię taki kolor, który wy- mają i nic na to nie poradzisz. Teraz skupiam się na powiem, kusiło nas, żeby zrobić jakąś geometrycznie nika z natury materiału. Można zrobić coś bardzo tym, żeby zrobić jakąś sensowną otoczkę, ramę dla bardziej zawiłą bryłę – tylko po co? Osłabiłaby ona mocnego dlatego, że dany materiał taki jest. Wtedy tego wszystkiego, co się nazywa życiem. oddziaływanie tego, co jest na dole. Zrezygnowali- przestajesz kombinować i wyczuwać. Faktycznie dl-r: Czyli bardziej demokratycznie? śmy, i to się sprawdziło. mam duże wyczucie koloru, jednak staram się rk: Tak. dl-r: W każdym z tych przypadków, o których z niego nie korzystać. Wybrałem taką drogę, gdzie dl-r: Ale w Domu aatrialnym, który jest przecież rozmawiamy, mówisz o idei, która wynika to projektowanie na wyczucie jest zminimalizowane świeżą realizacją, nie jest demokratycznie... z działki. Ale gdzie jest człowiek kupujący – choć oczywiście zawsze ma swój udział. Jest rk: Ależ właśnie jest. To klient doprowadził do działkę? Czy on jakoś na projekt wpływa? Bo zmarginalizowane po to, żeby projekty były logiczne, tego, że pojawiły się wstawki czerni w tym minimali- przecież to on będzie na tej działce – w swojej wytłumaczalne, żeby w pewnym sensie broniły się stycznym budynku. Początkowo założenie było takie, przestrzeni prywatnej – przebywał cały czas. przed upływem czasu. że będzie tylko beton i szkło. Właściciele oczekiwali Czy on jest obecny w fazie samej koncepcji, dl-r: Właśnie – jak się Twoje domy/realizacje jednak chłodu, a nie nudy, więc pojawiły się zmiany. czy jesteś tylko Ty i miejsce? starzeją? Bo to też w jakiś sposób bywa, albo dl-r: Ich było dwoje? I ona też taka? rk: My ją tworzymy od razu dla niego, żeby mu przynajmniej powinno być, zaplanowane. rk: Ona też taka, on ją bardziej temperował, się wygodnie żyło. Bo przecież jest dużo projektów, rk: Niektóre lepiej, niektóre gorzej. Z tego też chociaż tak naprawdę, kto tam podejmował decyzje, w których wjeżdżasz na działkę od południa, i jest tam trzeba wyciągać wnioski. Na początku byłem zafa- to nie wiem – ciężko powiedzieć. Chyba jednak ona. droga dojazdowa. To był ukłon w jego stronę – bardzo scynowany samą budową – dlatego moment, kiedy Tak jak kobieta: drąży, drąży, aż wydrąży... Mebli pragmatyczne podejście do tematu, żeby nie było ko- coś już powstawało, uważałem za zakończenie. Nie tam nie wybierałem. lizji, żeby właściciel się w tym ogrodzie czuł zupełnie myślałem, co będzie dalej. dl-r: Popatrz, gdyby oni sobie tam wstawili wy- na luzie, żeby mu tam żadne auta nie jeździły, żeby dl-r: To jest też etap, który najczęściej chwyta poczynek [komplet mebli wypoczynkowych – przyp. listonosz mu nie wchodził przez taras do domu. I teraz fotografia. red.], jakiś klasyczny wypoczynek, to czy Ty byś miał to naprawdę działa, oboje są zadowoleni. rk: Tak. Masz zdjęcie i obiekt już dla Ciebie nie szansę na Dom Roku? Na początku oni nawet z nami nie podpisali umo- istnieje. To był błędny sposób myślenia, chociaż także rk: Myślę, że tak. Mimo wszystko. Bo Dom Roku, wy (teraz już tak nie robimy [śmiech]). Pokażcie nam znak czasu, bo tak funkcjonuje większość młodych ar- jak podkreślają ci, którzy wręczali tę nagrodę, nie jest jakiś pomysł – powiedzieli. Narysowaliśmy drogę, która chitektów. Nie myśli się o starości, i w podobny sposób przyznawany za realizację neomodernistyczną. To już się zagłębia. To było absolutnie szyte dla klienta. nie myśli się też o starzeniu się budynków. Teraz już przeszłość. To nagroda za znalezienie nowego typu dl-r: Czy oglądacie wnętrza mieszkań Waszych inaczej na to patrzę i szukam takich rozwiązań, które budynku będącego odwrotnością domu atrialnego, klientów, zanim zaczniecie projektować dla dadzą za chwilę tę patynę na budynku, spowodują, znanego od czasów rzymskich. Dom atrialny zamyka nich dom, spotykacie się tylko w biurze czy że zacznie się on ładnie starzeć. Lubię drewno, ale się z zewnątrz, a otwiera się do środka. W Domu też u inwestora w mieszkaniu, w prywatnej z zastosowaniem sklejki, która mi się zawsze podo- aatrialnym jest odwrotnie. Specjalnie posłużyłem się przestrzeni? bała, jest problem, bo sklejka się źle starzeje, zaczyna klasyczną już formą budynku, by nie odwracała uwagi rk: Jeżeli u klienta, to na zasadzie przypadku. się paczyć. Deski możesz wymienić, a tu masz od tego, co naprawdę ważne. Byliśmy w domu inwestorów Domu aatrialnego, jedną wielką płaszczyznę, której warstwa wierzchnia dl-r: Przecież nowoczesność, wyraz moder- ale już na późniejszym etapie. Najpierw oni do nas zaczyna bardzo pracować i całość przestaje dobrze nistyczny, to już jest kostium, jakiś rodzaj przyjeżdżali. wyglądać. To już nie jest kwestia ładnego czy brzyd- historyzmu. Dla mnie, a to są doświadczenia wyciągnięte kiego starzenia się materiału, to jest dramat. rk: Oczywiście. Często mówię, że zrealizowaliśmy na przestrzeni lat, najważniejsza w architekturze jest dl-r: Chciałam jeszcze wrócić do kwestii dwa czy trzy obiekty, które przypominają modernizm, dobrze wygrana przestrzeń. Jeżeli chodzi o materiał, kontroli. Loos pisał, że jak ktoś sobie buduje a już wszyscy automatycznie utożsamiają nas z tym to już nie jest takie ważne. Niektórzy się strasznie dom, powinien wnętrze urządzać sam i nie nurtem. Tymczasem w Domu ślimaku zastosowaliśmy spinają, wyczuwając materiały. To jest istotne, ale Dom ślimak wpuszczać tam architekta, Ewentualnie po- to samo myślenie, a on w ogóle nie jest modernistycz- dla mnie na drugim miejscu. Gdy wygenerujesz jakąś Dom na działce, której mankamentem jest dojazd od strony południowo-zachodniej. magał swoim klientom wybrać dywany czy ny, jest tylko logiczny, wynikowy. My jesteśmy koncep- przestrzeń, to kwestia, czy ona będzie wykończona krzesła. Jak Ty to widzisz? O Twoich domach tualistami, to pomysł przynosi nam rozwiązanie. tradycyjnie, czy nowocześnie, nie ma już takiego Aby zlikwidować kolizję między dojazdem a ogrodem, droga została zagłębiona można przecież powiedzieć, że są nowoczesne; Jeszcze raz wrócę do Domu aatrialnego, który znaczenia; sama przestrzeń jako taka ma już być w ziemi. Część wejściowa znalazła się dwa i pół metra pod poziomem ogrodu, przymiotnik nowoczesny sam się ciśnie na usta. jest taki, a nie inny, z dwóch powodów. Po pierwsze, ciekawa. To mnie w projektowaniu najbardziej pociąga dlatego cały dom został ułożony na wznoszącej się pochylni. Jego zawinięty kształt Jak byś widział na przykład starą szafę w Twojej znajduje się w miejscu, gdzie dominują kostki z lat i cieszę się, że zaczął się teraz w architekturze taki umożliwia płynne przemieszczenie się od wejścia znajdującego się od strony przestrzeni czy w tych przestrzeniach, które sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Nawiązujemy okres, w którym bardziej szanuje się człowieka. północnej do części dziennej, otwartej na południe, znajdującej się na poziomie projektujesz dla innych? zatem do architektury otoczenia poprzez transforma- dl-r: Sądzisz, że to jest już tendencja? ogrodu. Dalej pochylnia prowadzi do oderwanej od ziemi części nocnej. Podłoga rk: Teraz już widzę. cję kostki. A drugi powód: dla mnie w tym projekcie rk: Myślę, że to jest trend, który się kiedyś skoń- dl-r: Ale tak się dzieje, czy tylko dopuszczasz najważniejszy jest nowatorski podjazd, dlatego czy. Ten mi o tyle pasuje, że mogę się skupić na tym, domu staje się więc przedłużeniem drogi dojazdowej, a zielony dach naturalną taką możliwość? chciałem, by dom nie odciągał uwagi od tego, co się co jest naprawdę ważne w architekturze. kontynuacją ogrodu. 40 41

http://autoportret.pl	56
http://www.slideshare.net	5
http://webcache.googleusercontent.com	1

„Nie chcę czegoś takiego w domu” - z Robertem Koniecznym rozmawia Dorota Leśniak - Rychlak, Przestrzenie prywatne

by Małopolski Instytut Kultury on Oct 07, 2009

Accessibility

Upload Details

Usage Rights

3 Embeds 62

Statistics

„Nie chcę czegoś takiego w domu” - z Robertem Koniecznym rozmawia Dorota Leśniak - Rychlak, Przestrzenie prywatne — Presentation Transcript