Your SlideShare is downloading. ×
0
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

10.G van Velds - Hoofdstuk 2.1

424

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
424
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1.
  • 2. Challengefields 1<br />Hoofdhuis<br />‘s Ochtends loopt Luuk naar beneden. Hij kijkt verbaast wanneer hij zijn vader op de bankt ziet liggen.<br />“Pap?”<br />Joey reageert niet.<br />“Pap?” herhaalt Luuk wat luider.<br />
  • 3. Langzaam komt Joey overeind en rekt hij zich uit. Luuk kijkt nog steeds verbaast toe.<br />“Pap, waarom sliep je hier?”<br />
  • 4. Joey kijkt stilletjes naar zijn zoon, die dichterbij komt.<br />“Ik… Het lukte gewoon niet om naar binnen te gaan…” zegt Joey zacht, haast fluisterend.<br />“Waarom zei je dan gisteravond dat het goed ging? Ik had toch nog bij je kunnen blijven?”<br />
  • 5. Joey zucht en kijkt langs Luuk heen. “Ik wil niemand tot last zijn.”<br />“Je bent niemand tot last. En als je steun nodig hebt, zijn we er voor je.”<br />“Dat weet ik.” Joey staat langzaam op. “Ik ga douchen.”<br />Luuk kijkt zijn vader na terwijl die de trap oploopt.<br />
  • 6. “Dus opa heeft de hele nacht op de bank gelegen?” vraagt Lily wanneer Joey in de badkamer is en de rest van het gezin aan het ontbijt zit.<br />“Ja…” zegt Luuk met een zucht. “Hij heeft het nu echt moeilijk.”<br />
  • 7. “Maar waarom slaapt opa dan op de bank als hij verdrietig is?” vraagt Ruben, die het niet snapt. “Ik vond het juist fijn om mijn eigen bed in te kunnen.”<br />“In dat bed heeft hij altijd met oma geslapen.” legt Tamara uit. “Hij vindt het dan heel vreemd om haar niet bij zich te hebben.”<br />“Oh…”<br />
  • 8. “Denk je dat we iets voor hem kunnen doen?” vraagt Tamara aan Luuk.<br />Luuk schudt daarop zijn hoofd. “Nee, ik weet niks om hem te kunnen helpen…”<br />
  • 9. “Ik denk dat opa gewoon wat tijd nodig heeft. Tijd om te wennen dat oma er niet meer is.”<br />
  • 10. Het onderwerp van gesprek is inmiddels onder de douche vandaan en staat weer voor de deur van zijn slaapkamer. Maar deze keer pakt hij de deurknop vast en stapt naar binnen.<br />
  • 11. Stilletjes kijkt hij rond. Zijn blik blijft hangen op het bed. Het bed wat hij lange tijd met Christine heeft gedeeld. Hij voelt zich erg verdrietig worden.<br />
  • 12. Dan verschijnt er plotseling een glimlach op zijn gezicht.<br />‘Ik moet hier niet triest worden. Ik moet hier denken aan de leuke tijden die we hebben gehad. En dat waren er hier een hoop.’<br />
  • 13. Beneden staat Tamara plotseling op van tafel. “Ik ben zo terug.” mompelt ze en dan gaat ze zo snel mogelijk de keuken uit.<br />
  • 14. Eenmaal uit de keuken sprint Tamara naar het toilet, waar ze haar hele maag weer leegt.<br />‘Oef… Dat voelt niet goed. Ik hoop niet dat ik een griepje heb.’<br />
  • 15. Wanneer Tamara terug de keuken in loopt, zijn de kinderen al naar school en doet Luuk de kommetjes in de vaatwasser. Luuk draait zich snel om naar Tamara.<br />“Gaat het wel?” vraagt Luuk bezorgd.<br />
  • 16. “Ja, het gaat wel. Gewoon wat last van mijn maag.” zegt Tamara geruststellend.<br />“Gelukkig. Ik wil niet dat er iets met je gebeurd.”<br />
  • 17. “Je bent zo lief voor me… Waar heb ik jou toch aan verdiend?” vraagt Tamara zich hardop af.<br />Luuk lacht zachtjes en trekt Tamara tegen zich aan. “Aan gewoon jezelf zijn. Want je bent geweldig. Ik kan echt niet zonder je.” Dan zoent hij haar.<br />
  • 18. Vroeg in de middag komt Lily weer uit school. Maar ze is niet alleen.<br />“Hoi opa. Ik heb Marnix meegenomen uit school, dat is toch niet erg?”<br />
  • 19. “Natuurlijk is dat geen probleem! Familie is altijd welkom.”<br />“Kan ik dan ook even samen met je praten, opa? Ik zit met een probleempje…”<br />
  • 20. Lily gaat naar buiten en Joey en Marnix gaan op de bank zitten.<br />“Vertel eens, wat is er?”<br />“Nou, het gaat om mijn levenswens. En hoe ik dat aan mijn ouders moet vertellen.”<br />“Wat is je levenswens dan?”<br />
  • 21. “Uhm… Nou, ik wil twintig verschillende meiden mijn bed in krijgen.”<br />Joey schiet in de lach. “Ik snap dat je dat niet aan je ouders wil vertellen.”<br />Marnix lacht zachtjes mee. “Maar kan je me helpen?”<br />
  • 22. Joey dankt even na. “Kan je niet gewoon zeggen dat je de top van een baan wil halen? Kies iets uit wat bij je past, iets wat je na de universiteit toch wel zal gaan doen. Dan hoef je het helemaal niet te vertellen. Dat is makkelijker voor jou en voor je ouders. Want zij zullen zo’n wens niet snappen.”<br />“Wow, dat is een goed idee!”<br />
  • 23. “Je oude opa heeft soms nog goede plannetjes.”<br />“Dat is zeker waar.” zegt Marnix en hij geeft Joey een dikke knuffel. “Bedankt opa.”<br />
  • 24. “Dat is inderdaad een slimme oplossing.” zegt Lily wanneer Marnix haar alles heeft verteld.<br />“Jup, opa is geniaal.” lacht Marnix. “Wat is jouw levenswens eigenlijk?”<br />“Ik wil burgemeester worden.”<br />
  • 25. “De politiek in?” vraagt Marnix verbaast.<br />“Ja. Problemen mee?”<br />“Nee hoor, zeker niet. Maar ik zou verwachten dat je iets als model zou worden. Je bent er knap genoeg voor.”<br />
  • 26. Lily trekt een wenkbrauw op.<br />“Wat? Je bent knap, mag ik dat niet zeggen?”<br />Lily kijkt Marnix alleen maar aan.<br />
  • 27. “Ho, wacht, nee, zo bedoel ik het niet! Echt niet. Je bent mijn nichtje!”<br />“Goed dat je dat nog weet.”<br />“Wat, je denkt toch niet dat ik je aan mijn nog niet eens bestaande lijstje aan ‘veroveringen’ wil toevoegen? No way, je bent familie.”<br />
  • 28. Giechelend staat Lily op. “En als je het toch zou doen, zou mijn vader niet rusten tot hij je te pakken heeft.”<br />
  • 29. Meteen springt Marnix op. “Ga je ook nog dreigen?” vraagt hij plagend. “Weet je wel zeker dat je dat wilt?” Dan geeft hij Lily een kietelaanval.<br />“Hou op, daar kan ik niet tegen!”<br />
  • 30. Gelukkig voor Lily wordt Marnix al snel afgeleid doordat Ruben op hem afstormt en hem om zijn nek vliegt.<br />“Hallo knul. Hoe is het?”<br />“Wel goed, hoor.”<br />
  • 31. “Mooi zo. Was het leuk op school?”<br />“Ja, al het is wel vreemd zonder jullie en Milan en Ilse. Gelukkig kan ik voortaan in de pauze ook met Kelsi spelen. Want die is vandaag jarig. Maar blijf je eten?”<br />“Nee, ik ga zo naar huis. Ik heb nog wat te doen.”<br />“Jammer.”<br />
  • 32. Even later geeft Marnix Lily en Ruben allebei een knuffel en dan gaat hij naar huis.<br />
  • 33. Lily en Ruben blijven nog buiten en Ruben krijgt zijn zus zover hem te duwen op de schommel.<br />
  • 34. “Wow! Kijk hoe hoog ik ga!”<br />“Heel hoog ja! Hou je goed vast!”<br />Zo spelen ze nog een tijdje door, tot Luuk ze naar binnen roept.<br />
  • 35. Binnen gaan de kinderen met Luuk in de hobby en studeerkamer zitten.<br />“Ik moet even met jullie praten.”<br />“Ja, dat hadden we door, pap. Anders zaten we hier niet.” plaagt Lily.<br />Luuk lacht even voor hij weer serieus wordt. “Wat weten jullie over de 10 Generatie Challenge?”<br />
  • 36. “Ik heb er wel iets over gehoord… Maar wat het is weet ik niet.” zegt Lily<br />“Ik ook niet.” voegt Ruben er meteen aan toe.<br />
  • 37. Zo duidelijk mogelijk legt Luuk uit wat de Challenge inhoud en wat dat voor hun betekend.<br />
  • 38. “Dus… Dus jij en mama hadden een zoon nodig?” vraagt Lily voorzichtig.<br />
  • 39. “Ja, maar voordat je wat anders gaat denken, mama en ik houden echt niet minder van je omdat je een meisje bent. En als jullie moeder het niet zo zwaar zou hebben gehad tijdens haar zwangerschappen, hadden jullie waarschijnlijk nog wel een broertje of zusje gehad. Misschien zelfs meerdere.”<br />Dat stelt Lily duidelijk gerust.<br />
  • 40. “En ik moet dus hier blijven wonen? En trouwen en kinderen krijgen?”<br />“Dat zou wel heel fijn zijn. Maar als je het niet wilt, dan accepteren we dat ook.”<br />“Nou, ik moet er nu nog niet aan denken, eigenlijk. Maar ik zal het wel proberen.”<br />
  • 41. “Dat vind ik erg fijn, Ruben. Daar maak je me echt blij mee.” Luuk kijkt even naar zijn beiden kinderen en voelt zich heel trots. Dan schiet hem iets te binnen. “Hebben jullie geen huiswerk?”<br />
  • 42. En daardoor zitten Ruben en Lily even later te ploeteren.<br />
  • 43. Challengefields 4<br />Eenmaal thuis pakt Marnix meteen de telefoon.<br />“Dus u komt meteen langs?”<br />“…”<br />“Oké, tot zo!”<br />
  • 44. Even later begroet Marnix een zigeunerin.<br />“U kunt me dus een date bezorgen?”<br />“Ja, dat kan ik. Maar daar staat natuurlijk wel wat tegenover.”<br />
  • 45. Daar had Marnix al rekening mee gehouden.<br />“Ja, nu weet ik zeker dat ik je wel een leuke date kan bezorgen.” zegt de zigeunerin.<br />
  • 46. Ze haalt een glazen bol tevoorschijn. Na wat gemompel begint de bol te gloeien. Marnix kijkt geboeid toe.<br />
  • 47. En tot Marnix’ grote verbazing valt er een meisje uit de lucht.<br />
  • 48. Geschrokken help Marnix het meisje meteen overeind. Verward kijkt het meisje even om zich heen, tot ze de zigeunerin ziet. Dan glimlacht ze naar Marnix. “Jij wilde een date?”<br />Marnix knikt. “Vind je dat erg?”<br />Het meisje lacht en zegt; “Nee hoor. Ik ben dol op daten. Ik heet trouwens Roos. En jij?”<br />“Marnix.”<br />
  • 49. Marnix neemt Roos mee naar binnen, naar zijn kamer. Het klikt enorm tussen de twee en ze hebben al snel de grootste lol.<br />
  • 50. En ook hebben ze al snel door dat ze ook op een andere manier samen plezier kunnen hebben.<br />
  • 51. Het duurt dan ook niet lang voordat Marnix zijn eerste zoen binnen heeft.<br />
  • 52. En na die eerste zoen volgen er nog aardig wat meer.<br />
  • 53. Ze houden pas weer op met zoenen als Roos zegt; “Ik moet gaan.”<br />“Kan je niet nog even blijven?”<br />Roos schudt haar hoofd.<br />
  • 54. Marnix loopt met Roos mee naar buiten en is erg blij dat zijn ouders niet in de kamer waren. Voordat Roos kan gaan legt Marnix zijn hand op haar wang.<br />“Ik vond het erg leuk dat je hier was.”<br />
  • 55. “Je bent niet de enige.” zegt Roos en ze pakt Marnix vast.<br />
  • 56. Ze geven elkaar nog even een zoen. En dan moet Roos echt gaan.<br />
  • 57. Na Roos te hebben uitgezwaaid gaat Marnix achter de computer zitten. Hij stuurt een aantal mailtjes waarin hij iedereen de zigeunerin aanraad.<br />
  • 58. “En? Was het gezellig?”<br />Marnix schrikt van zijn moeder, maar houdt zijn blik op het scherm. “Uhm…”<br />
  • 59. “Waarschijnlijk dus wel.” zegt Larissa plagend.<br />Marnix geeft geen antwoord. Larissa haalt haar hand even door zijn haar. <br />“Zorg alleen dat je jezelf niet in de problemen werkt.”<br />Daarop moet Marnix glimlachen. “Dat zit wel goed, mam. Ik zal me uit de problemen houden.”<br />
  • 60. Challengefields 3<br />“Ilse, wil je zo even helpen met de verjaardag van je broertje en zusjes? Je vader is er niet, en ik kan niet in mijn eentje 3 kinderen helpen opgroeien.”<br />“Mag ik Kelsi dan helpen met opgroeien?” vraagt Ilse enthousiast.<br />“Natuurlijk mag dat. Weet je waar Milan is? Dan kan ik vragen of hij 1 van de tweeling wil helpen.”<br />
  • 61. Ilse verteld dat Milan boven is en wanneer Esmay hem vraagt of hij ook wilt helpen, zegt hij dat hij dat graag doet.<br />
  • 62. Ilse heeft al snel haar zusje in haar armen. Kelsi is dol op Ilse en geeft haar een dikke knuffel.<br />
  • 63. Wanneer Kelsi Ilse weer loslaat, zegt Ilse; “Zo wordt je een grote meid. Heb je er een beetje zin in?”<br />“Ja! Ik wordt groot! Net zo groot als jij!”<br />Ilse lacht. “Daar zal je nog wat meer geduld voor moeten hebben.”<br />
  • 64. Even later staan Esmay, Milan en Ilse met de drie jongste kinderen in de keuken, bij de taarten.<br />
  • 65. Als eerste vliegt Lindsay de lucht in. Met gemengde gevoelens laat Esmay haar jongste kind opgroeien.<br />‘Ik dit zal de laatste keer zijn dat ik een baby van mezelf laat opgroeien… Mijn enige kind met mama’s haarkleur…’<br />
  • 66. Maar ze is toch trots als ze een opgegroeide Lindsay in haar armen houdt.<br />“Weet je, volgens mij ben jij de eerste waarbij ik niet de outfit of het kapsel hoef te veranderen.”<br />
  • 67. Dan vliegt William de lucht in.<br />
  • 68. “Nou, jij krijgt wel andere kleding! En een ander kapsel, want nu lijk je wel heel erg op Sil.”<br />
  • 69. Als laatste groeit Kelsi op. Ilse moedigt haar enorm aan. Zonder problemen springt ze de lucht in.<br />
  • 70. En helemaal hyper komt ze weer op de grond.<br />“Ja! Wow, wat ben ik nu groot! Dit is zo gaaf!”<br />
  • 71. “Maar je kleding is niet zo geweldig, Kels.” plaagt Lis.<br />Kelsi kijkt naar beneden. “Hmm, je hebt gelijk. Ik ga wat anders aan doen!”<br />“Je kamer is nu boven, Kelsi.” zegt Esmay. “Jij bent nu groot genoeg om de trap op te kunnen. Ik hoop dat je het niet erg vindt.”<br />
  • 72. Kelsi heeft daar helemaal geen problemen mee. Ze vindt haar kamer en haar nieuwe kleding geweldig.<br />
  • 73. Maar moe is ze wel, dus ze ligt al snel in bed.<br />
  • 74. Milan heeft William ondertussen meegenomen voor een ander kapsel en andere kleding.<br />“Zo, dat is beter.” Milan houdt zijn broertje ondersteboven. Die schatert het uit.<br />
  • 75. Dan krijgen beide kleintjes een flesje breinmelk. Ze vinden het allebei heerlijk.<br />“Op!” roept William als eerste.<br />
  • 76. En dus neemt Esmay hem mee om hem op het potje te zetten.<br />
  • 77. Nadat hij klaar is laat William een enorme geeuw horen. Esmay doet hem dus meteen zijn pyjama aan.<br />“Welterusten Will, slaap lekker.”<br />
  • 78. Wanneer Esmay de keuken weer inloopt, ziet ze tot haar grote verbazing dat Milan zijn zusje leert lopen.<br />“Ik dacht dat jij een pleziersim was?”<br />Milan kijkt op met een schaapachtige glimlach. “Ben ik ook. Lindsay leren lopen is erg leuk. Maar luiers verschonen doe ik niet!”<br />
  • 79. Dan komt Kristof thuis. “Hallo allemaal!”<br />“Papa!” roept Lis en ze geeft haar vader een knuffel.<br />“Hallo Lis.” Kristof kijkt even naar haar en Sil. Dan trekt hij zijn wenkbrauw op. “Moet jullie niet naar bed?”<br />“Ah, pap, we willen nog niet…”<br />
  • 80. Lis en Sil moeten toch hun bed in en Milan brengt Lindsay naar bed.<br />“Dag zusje, slaap lekker.”<br />“Dada.”<br />
  • 81. “Weet je, ik hoef ze niet zelf, maar die kleintjes zijn toch best wel schattig.” zegt Milan even later tegen Ilse.<br />“Ja, al had ik liever toch iets minder broertjes en zusjes gehad. Het is hier nooit rustig.”<br />
  • 82. “Ik vind het wel gezellig. Stilte is niks voor mij.”<br />“Dat weet ik inmiddels.” zegt Ilse met een glimlach. “Maar ik ga slapen. Zie je morgen.”<br />
  • 83. En gapend stapt Ilse even later in bed.<br />
  • 84. Challengefields 1<br />Hoofdhuis<br />Diep in de nacht, wanneer iedereen in huis slaapt, wordt Tamara wakker.<br />
  • 85. En dat heeft een reden…<br />‘Ik ben weer zwanger!’<br />Geschokt kijkt Tamara naar haar buik.<br />
  • 86. ‘Maar hoe kan dit? We hebben voorzichtig gedaan…’ Dan valt het kwartje. ‘Na Christine’s overlijden hebben we niet zo goed opgelet… En dan krijg je dit.’<br />
  • 87. Stilletjes stapt ze weer naast Luuk in bed, die nog van niks weet.<br />‘Ik vertel het hem straks wel…’<br />
  • 88. Wanneer Luuk wakker wordt, merkt hij dat Tamara al op is. Snel maakt hij het bed op. Dan gaat hij op zoek naar zijn vrouw.<br />
  • 89. Maar lang hoeft hij niet te zoeken, aangezien Tamara de badkamer uitkomt.<br />“Hé lieverd, wat ben je vroeg op. Ik dacht…” Luuk valt stil wanneer zijn blik op Tamara’s buik valt.<br />
  • 90. Langzaam loopt Luuk naar Tamara. Hij kan zijn ogen niet van haar buik afhouden. Voorzichtig legt hij zijn hand op haar buik.<br />
  • 91. Luuk weet niet wat hij moet doen. Aan de ene kant wil hij het uitschreeuwen van vreugde. Maar aan de andere kant is hij enorm bezorgd.<br />“Hoe voel je je?”<br />“Momenteel wel oké. Alleen wat last van mijn buik.”<br />“Oké…”<br />
  • 92. “Lieverd. Je mag best blij zijn. We hadden hier niet op gerekend. Maar er is nu niks meer aan te doen. We krijgen nog een kindje.”<br />Dan pas durft Luuk breeduit te glimlachen. “Nog een kindje.” Hij legt zijn hand op haar wang. “We worden weer ouders.” Even staart Luuk in Tamara’s ogen.<br />
  • 93. Dan pakt hij Tamara stevig beet en laat merken hoe blij hij is.<br />
  • 94. Al snel zijn Tamara en Luuk zo met elkaar bezig dat ze niet horen dat er iemand de trap opkomt. <br />“Gatver! Moeten jullie dat hier doen!?”<br />
  • 95. Geschrokken laten Luuk en Tamara elkaar los.<br />“Serieus. Jullie kamer is maar een klein stukje verderop.” Dan ziet Lilyhaar moeders buik. “Mam? Ben je… Ben je zwanger?”<br />
  • 96. Tamara knikt en Lily loopt meteen naar haar moeder.<br />“Cool. Ik krijg nog een broertje of zusje.” Even legt Lily haar hand op de bolle buik. Dan kijkt ze lachend op. “De baby schopt me!”<br />
  • 97. Dan richt Lily zich tot haar vader. “Gefeliciteerd pap. Nu wordt je toch nog een keertje vader.”<br />“Dank je, Lily.”<br />
  • 98. Lily laat haar ouders alleen zodat ze verder kunnen met de zwangerschap vieren. Beneden pakt ze de mobiel die ze verlaat voor haar verjaardag heeft gekregen.<br />
  • 99. “…”<br />“Oké, dan zie ik u zo.”<br />
  • 100. Lily heeft na het lezen van Marnix’ mailtje besloten dat ze de zigeunerin zelf eens uitnodigt. <br />“Jij wilt dus een date?”<br />“Ja, mijn neef heeft u aangeraden.”<br />“Oké. Dan weet je ook dat er iets tegenover staat?”<br />
  • 101. Dat weet Lily inderdaad. En niet veel later valt er een jongen uit de lucht.<br />
  • 102. Maar de jongen moet helemaal niks hebben van Lily en hij is al snel weg.<br />
  • 103. “Dat ging niet echt lekker.” zegt ze tegen de zigeunerin, die er nog is.<br />
  • 104. De zigeunerin besluit Lily met korting een tweede date te geven.<br />
  • 105. Met deze jongen kan Lily het wel vinden, maar meer dan vriendschap zit er niet in tussen de twee.<br />
  • 106. En dus hangt Lily even later, na overleg met haar ouders en opa, weer aan de telefoon.<br />“U komt meteen langs?”<br />“…”<br />“Fijn, tot zo.”<br />
  • 107. “Goedemiddag.”<br />“Hallo, ik ben Koosje van der Graai.”<br />“Lily van Velds.”<br />“Jij wilt lid worden van de tuinvereniging worden?”<br />
  • 108. Lily vertelt dat ze dat inderdaad graag wilt en na nog even gepraat te hebben, pak Koosje haar telefoon om haar collega’s te bellen.<br />
  • 109. Zodra die collega’s er zijn, leid Lily ze naar de tuin. Die heeft recent weer flinke veranderingen ondergaan.<br />
  • 110. Koosje en haar collega&amp;apos;s lopen met notitieblokjes door de tuin. Lily vangt hier en daar gespreksflarden op en hoort dat de mensen van de tuinvereniging erg positief zijn over de tuin.<br />
  • 111. Ze zijn zelfs zo positief, dat het gezin buiten een lidmaatschap en een geldbonus, ook nog een wensput krijgen.<br />
  • 112. Het was Lily eigenlijk om die wensput te doen. Ze heeft gehoord dat er flink wat mee mogelijk is.<br />
  • 113. Lily haalt een muntje tevoorschijn. Ze is een beetje sceptisch, maar ja, de zigeunerin kon ook dates regelen. Even denk Lily na.<br />‘Hmm. Ik kan wel wensen voor een leuke jongen. Maar misschien is het slimmer om voor wat anders te wensen.’<br />
  • 114. En dus gooit Lily het muntje in de put met de wens voor nieuwe vrienden. Opeens komt er een groene gloed uit de put.<br />
  • 115. Lily is blij te merken dat de wensput werkt. Er verschijnen drie meiden in de tuin.<br />
  • 116. Wanneer Lily even later de grootste lol heeft met de meiden, is ze erg blij dat ze deze wens gekozen heeft. <br />‘Deze vriendinnen zijn beter dan een vriendje.’<br />
  • 117. Challengefields 4<br />“Ik vind echt dat je prachtige ogen hebt, Didi.” zegt Marnix flirterig. Didi Oeverloos vindt het niet erg dat Marnix zo complimenteus is.<br />
  • 118. Helemaal niet erg. Ze vindt het juist erg leuk.<br />
  • 119. En wanneer Marnix haar zoent, voelen ze zich allebei in de zevende hemel.<br />
  • 120. “Cisko, laat ze nou.” zegt Larissa als ze haar man naar Marnix’ kamer ziet gaan.<br />Gepikeerd draait Cisko zich om. “Maar dit kan hij toch niet maken? Hij heeft nu een ander meisje dan gister op zijn kamer.”<br />
  • 121. Larissa loopt naar Cisko en pakt hem vast. “Lieverd. Hij is nou eenmaal een Romantieksim. Daar kunnen we niks aan veranderen. Hij zal waarschijnlijk altijd meerdere vriendinnetjes hebben.”<br />“Ik denk dat je gelijk hebt. Ik zal wel blij moeten zijn dat hij tenminste geen vreemde wens heeft, maar dat hij gewoon de top van de Horeca wilt halen.”<br />
  • 122. Marnix zelf is gewoon blij dat zijn ouders zijn verhaal geloofden en dat hij een leuk meisje in zijn armen heeft.<br />
  • 123. Challengefields 3<br />“Goed zo, Lindsay. Nu kan je het helemaal zelf. Geen luiers meer!” roept Ilse enthousiast. William is vlak daarvoor zindelijk gemaakt door Esmay, dus luiers verschonen is inderdaad niet meer nodig.<br />
  • 124. Milan maakt dat even niks uit. Ook hij heeft een zigeunerin gebeld.<br />“Zo, jij ook al een date? Wij zigeuners doen hier momenteel goede zaken.”<br />“Ik zal jullie wel bezig houden. Ik wil heel veel dates, en hier in Challengefields zelf zijn alle tieners familie.”<br />
  • 125. En even later staat er een blond meisje voor zijn neus, Felicia Alberda. <br />
  • 126. Felicia wil duidelijk graag wat liefde ontvangen. Het kost Milan dan ook niet veel moeite haar hoofd op hol te brengen. <br />
  • 127. Zijn eerste zoen heeft hij dus al snel binnen.<br />
  • 128. En na die eerste zoen volgen er nog een aantal.<br />
  • 129. Ilse heeft geen zin om te daten.<br />‘Ik kan mijn tijd wel beter besteden.’<br />En dus gaat ze op zoek naar een baantje.<br />
  • 130. Een tienerbaantje in de Sport kan ze niet vinden, dus ze gaat voor een baantje in het Leger. Door haar goede vaardigheidspunten hoeft ze niet eens helemaal onderaan te beginnen.<br />
  • 131. Felicia moet al vroeg weg. Milan besluit nog eens op een date te gaan. Hij wil er uiteindelijk toch 50 hebben gehad.<br />
  • 132. Weer staat er een blondine voor hem.<br />“Ik ben Milan Dekker.”<br />“Didi de Koning. Aangenaam.”<br />
  • 133. Milan vond Felicia wel aardig, maar Didi vindt hij echt leuk. Ze is veel gezelliger en komt niet zo wanhopig over.<br />
  • 134. De gevoelens van Milan komen niet van 1 kant. Didi vindt hem net zo leuk.<br />
  • 135. En na hun eerste zoen, neemt Didi zelfs het heft in handen door hem flink terug te zoenen.<br />
  • 136. Ilse heeft dan wel niet gezoend, maar ze voelt zich net zo geweldig als haar tweelingbroer. Ze heeft na 1 dag werken al de top van haar tiener carrière gehaald.<br />‘Zo, dat is ook weer een leuke beurs voor de universiteit binnen.’<br />
  • 137. Zo, dit was dan het eerste deel van de 10.G die ik op LJ heb geplaatst.<br />Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen. En ik hoop dat de indeling van de pagina’s ook fijn is. Ik ben nog steeds een beetje aan het kijken wat het beste werkt, maar dit doet het volgens mij wel goed.<br />En nu stop ik dus, maar niet zonder deze babyfoto. Maar ja, wie is de baby?<br />Xx Marieke<br />

×