• Save
Ostra niewydolność oddechowa.
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Ostra niewydolność oddechowa.

on

  • 12,352 views

Autor: z. Kruszyński.

Autor: z. Kruszyński.

Statistics

Views

Total Views
12,352
Views on SlideShare
12,323
Embed Views
29

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 29

http://www.slideshare.net 28
http://static.slidesharecdn.com 1

Accessibility

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Ostra niewydolność oddechowa. Ostra niewydolność oddechowa. Presentation Transcript

    • Zdzisław Kruszyński
      Postępowanie
      w ostrej niewydolności
      oddechowej
    • Definicja ONO
      Ostra niewydolność oddechowa jest stanem, w którym układ oddechowy nie zapewnia utrzymania prężności O2 i CO2 we krwi tętniczej
      ( PaO2 , PaCO2)
    • Podział ONO
      Typ I
      Uszkodzenie płuc typu ALI i ARDS (SIRS)
      Typ II
      1.Hipodynamiczna
      - wadliwa czynność ośrodka oddechowego (zapalenie
      mózgu, udar mózgu, przedawkowanie opioidów)
      - przerwanie przewodnictwa nerwowego (uraz rdzenia,
      zapalenie rdzenia, tężec, blokada n.-mięśniowa)
      - niewydolność mięśni oddechowych (zanik bądź
      zwyrodnienie mięśni, miopatie polekowe - steroidy!)
      2. Ograniczająca (restrykcyjna)
      - zapalenie płuc,kardiogenny obrzęk płuc, odma prężna
      3. Zaporowa (obturacyjna)
      - dychawica oskrzelowa, ciało obce, obrzęk głośni
    • TYP I ONO (ALI, ARDS)
      Uszkodzenie w procesie SIRS dotyczy:
      - przede wszystkim śródbłonka włośniczek płucnych
      - w mniejszym stopniu pęcherzyków płucnych
      i struktur śrómiąższowych
      Towarzyszy następującym stanom:
      - wstrząs
      - stłuczenie płuca
      - zapalenie trzustki
      Cechy kliniczne:
      - rozwija się w przeciągu kilku-kilkunastu godzin
      nie dotyczy w zasadzie pomocy przedszpitalnej !
      - dominuje hipoksemia !!
      - prawidłowy, a nawet obniżony poziom PaCO2
      - spadek powietrzności płuc (niedodma rozsiana) ze
      spadkiem FRC i wzrostem elastycznej pracy oddych.
      Niepewne rokowanie, trudna wentylacja mechaniczna !
    • TYP II ONO
      Zazwyczaj:
      - łatwiejsza w leczeniu
      - lepsze rokowanie dla chorego
      W typie II hipoksemia i hipercarbia rozwijają się równolegle !!
    • Przyczyny zaburzeń wymiany gazowej w ONO typu I i II
      - hipowentylacja,
      - zaburzenia stosunku wentylacji do perfuzji
      - przeciek nieutlenowanej krwi w płucach
      (shunt płucny),
      - hamowanie dyfuzji gazów
      ONO wywołana być może jedną lub kilkoma z wymienionych przyczyn
    • Kryteria rozpoznawcze ONO
      Kliniczne
      Laboratoryjne
      1. Duszność
      2. Tachypnoe
      3. Zaburzenie świadomości
      4. Osłabienie szmeru pęch.
      5. Uruchamianie dodatkow.
      mięśni oddechowych
      1. PaO2< 50 mmHg
      (przy FiO2=0,21)
      2. PaCO2> 50 mmHg
      3. pH < 7,2O
      4. VC < 10 ml/kg
      5. CL < 7O ml/cmH2O
      2 kryteria kliniczne + 2 kryteria laboratoryjne = ONO
    • Przedszpitalne leczenie ONO
      1. Kontrola drożności dróg oddechowych
      - ułożenie chorego (pozycja boczna ustabilizowana)
      - rurka ustno-gardłowa, nosowo-gardłowa, LM
      - intubacja dotchawicza, combitube
      - cricothyrotomia
      2. Tlenoterapia
      (b.skuteczna w hipowentylacji i zaburz. VA/QC)
      - cewnik donosowy, wąsy
      - maska twarzowa (możliwa kontrola FiO2)
      Hipoksja głównym zabójcą w ONO !!
      3. Farmakoterapia
      - leki rozszerz. oskrzela i przeciwzapalne (astma)
      - diuretyki, morfina (kardiogenny obrzek płuc)
      - adrenalina w aerozolu (s.c.) (pseudokrup, astma)
      4. Wentylacja mechaniczna
      - IPPV- technika podstawowa
      (respirator, albo worek samorozprężalny)
    • Szpitale leczenie ONO
      1. Kontrola dróg oddechowych
      - intubacja dotchawicza
      (jeśli nie wykonano wcześniej)
      - tracheostomia
      2. Wentylacja mechaniczna
      - techniki zaawansowane: CPAP, PSV, PCV
      3. Wentylacja nieinwazyjna
    • Wskazania do wentylacji mechanicznej
      1. Ostra niewydolność oddechowa (ONO)
      2. Zaostrzenie przewlekłej niewydolności
      oddechowej (grupa chorób ABE)
      3. Urazy czaszki (obniżenie ICP)
      4. Stan drgawkowy
    • Wentylacja mechaniczna definicja
      Transfer gazów do płuc pacjenta
      wymuszony mechanicznym generowaniem
      różnicy ciśnień pomiędzy źródłem gazu
      a pęcherzykiem płucnym .
    • Techniki wentylacji mechanicznej(podział ze względu na ciśnienie w drogach oddech.)
      1. IPPV - wentylacja przerywanym ciśnieniem
      dodatnim
      - konwencjonalna
      - tzw. „szybka wentylacja”
      2. CPAP - wentylacja ze stałym ciśnieniem
      dodatnim w drogach oddechowych
      - PEEP nosowy i na maskę
      3. Wentylacja z ograniczeniem cisnienia
      (PCV - pressure controlled ventilation)
    • Wentylacja IPPVintermittent positive pressure ventilation
      Po ukończeniu fazy wdechu ciśnienie
      w pęcherzykach spada do zera
      1. Jest podstawową techniką wentylacji:
      - w aparatach do znieczulenia
      - w respiratorach transportowych
      - podczas resuscytacji (worek samorozpręż.)
      2. Sprzyja zapadaniu pęcherzyków płucnych
      3. Stosowana podczas krótkotrwałej wentylacji
    • Wentylacja CPAPcontinuous positive airway pressure
      Po ukończeniu fazy wdechu ciśnienie nie
      spada do zera (utrzymuje zadaną wartość)
      1. Zwiększa powietrzność płuc, a tym samym
      skuteczność wymiany gazowej w płucach
      2. Może uzupełniać oddech samoistny oraz
      wentylację mechaniczną
      3. Nie stosować wartości < 5 i >15 cmH2O
      5. PEEP nosowy i na maskę - w mniej
      nasilonych postaciach ALI
    • Ciśnienie w pęcherzyku płucnymIPPV, CPAP, CPPV
    • Wentylacja z ograniczeniem ciśnieniaPCV - pressure controlled ventilation
      Zalety:
      1. Niższe ciśnienie szczytowe
      2. Mniejsze zaburzenia VA/QC
      (wydłużenie fazy wdechu !!)
      Wady:
      1. Wzrost średniego ciśnienia w drogach odde-
      chowych z efektem kardiodepresyjnym
      2. Możliwy wzrost wewnętrznego PEEP
      3. Przy b.długim TI spadek wentylacji minutowej
    • Wentylacja z ograniczeniem ciśnieniaPCV - pressure controlled ventilation
      P
      Pmax
      TI
      TE
      20
      10
      T
    • Techniki wentylacji mechanicznej(podział ze względu na inicjację fazy wdechu)
      1. Wentylacja kontrolowana
      - CMV-continous mechanical ventilation
      - CV- controlled ventilation
      2. Wentylacja A/C (assisted-controlled)
      3. Wentylacja okresowo wymuszana
      - SIMV- synchronized intermittent ventilation
      2. Wentylacja wspomagana
      - ciśnieniem (PSV - pressure support ventilation)
      - przepływem (FSV - flow support ventilation)
    • Pressure Support Ventilation(Inspiratory Assist Ventilation)
      1. Inicjacja wdechu przez chorego
      2. Mechaniczna komponenta wdechu do uzyskania
      zaprogramowanego ciśnienia wspomagania
      (chory kontroluje częstość i obętość oddechową)
      3. Technika przydatna na wszystkich etapach wentylacji
      mechanicznej (o ile utrzymany jest oddech chorego)
      - przy wyższym ciśnieniu wspomagania właściwie
      assist ventilation
      - przy niskim ciśnieniu wspomagania (< 10 cmH2O)
      wyłącznie kompensacja oporów oddechowych
      W połączeniu z CPAP podstawowa technika wentylacji !!
    • Alternatywne techniki intubacji
      1. Bronchofiberoskopia
      2. Intubacja z utrzymanym oddechem
      - nosowo tchawicza
      - ustno - tchawicza
      3. Maska krtaniowa (laryngeal mask - LM)
      4. Rurka krtaniowa (laryngeal tube - LT)
      5. Rurka COPA
      6. Combitube
      7. Cricothyrotomia
      8. Tracheostomia
    • Maska krtaniowa
    • Maska krtaniowa
      1. Zaprojektowana do znieczuleń wziewnych
      z utrzymanym oddechem własnym
      2. Umożliwia IPPV z ciśnieniem < 20cmH2O, ale
      nie zapewnia pełnej szczelności (wykonano
      nawet operację w krążeniu pozaustrojowym)
      3. Coraz częściej stosowana w trudnej intubacji
      i pomocy doraźnej (lepsza od rurki COPA!)
      4. Łatwa i bezpieczna nauka
      W przypadku oporów w drogach oddechowych
      i niebezpieczeństwa aspiracji:
      1. Intubacja dotchawicza z prowadnicą „bougie”
      2. Intubacja dotchawicza „przez maskę”
    • Rurka krtaniowa - budowa
    • Rurka krtaniowa - zakładanie
    • Rurka krtaniowa
      1. Zaprojektowana do znieczuleń wziewnych
      z utrzymanym oddechem własnym
      2. Umożliwia IPPV z ciśnieniem do 30 cmH2O
      3. Zapewnia szczelność dróg oddechowych
      4. Łatwe zakładanie (podobnie jak LM)
      W przypadku silnych wymiotów niebezpieczeństwo pęknięcia przełyku!!
    • Rurka COPA
      Cuffed
      OroPharyngeal
      Airway
    • Rurka COPA
      1. Zaprojektowana do znieczuleń wziewnych
      z utrzymanym oddechem własnym
      2. Jednorazowego użytku
      3. Mniej inwazyjna, niż LM
      4. Jeszcze łatwiejsze zakładanie, niż LM
      W przypadku wymiotów i ulania duże niebezpieczeństwo aspiracji!!
    • Combitube
      1. Trudniejsza w manipulacji od maski
      krtaniowej
      2. Zapewnia szczelność dróg oddecho-
      wych (małe ryzyko aspiracji
      3. Częste uszkodzenia śluzówki gardła
      Nie jest polecana u ciężarnych oraz
      u chorych z zaburzeniami krzepnięcia!
    • Combitube - konstrukcja
      1 - rurka „przełykowa”
      2 - rurka „tchawicza”
      3 - perforacje rurki „przeły-
      kowej”
      4 - zaślepiony koniec rurki
      „przełykowej”
      5 - otwór rurki „tchawiczej”
      6- mankiet przełykowy
      (10-15 ml)
      7 - mankiet gardłowy
      (100 ml)
      8 - marker
    • Combitube - założenie
    • Cricothyrotomia
      1. Zestawy fabryczne (Quicktrach, Minitrach)
      pozwalają wprowadzić rurkę 3 - 4 mm, co
      umożliwia IPPV
      2. Nakłucie igłą Venflon:
      - oksygenacja „apneiczna”
      - wentylacja dyszowa (HFJV)
      Wykonywana w stanach zagrożenia życia, ale
      nie czekać do zatrzymania krążenia, ponieważ
      resuscytacja z cricothyrotomią nieskuteczna!
    • Cricothyrotomia igłowa
    • Tracheostomia
      1. Wykonywana w warunkach sali operacyjnej
      2. Wskazaniem do wcześniejszej tracheostomii
      obecność gęstej wydzieliny oraz krwawienie
      z płuc z formowaniem skrzepów
      3. Modyfikacje
      - minitracheostomia (konwencjonalna)
      - zestawy do szybkiej tracheostomii
      Tracheostomia nie jest zabiegiem doraźnym !!
    • Wentylacja nieinwazyjna - niPPV
      Zalety
      - Pozwala uniknąć intubacji
      - Niepotrzebna sedacja
      - Małe ryzyko zakażenia płuc
      Wady
      - Trudno uzyskać szczelność maski
      - Wymagana współpraca chorego
      - Częste nietolerowanie maski
    • niPPV - maska twarzowa