Your SlideShare is downloading. ×

Ratownictwo drogowe

6,689

Published on

Published in: Health & Medicine
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
6,689
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
13
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. Ochotnicza Straż Pożarna w Nowym Dworze Gdańskim Szkolenie z zakresu Ratownictwa DrogowegoTEMAT: WYPADKI I KATASTROFY W TRANSPORCIEDROGOWYM. Ochotnicza Straż Pożarna w Nowym Dworze Gdańskim
  • 2. CELE ZAJĘĆ: - znać główne przyczyny kolizji i wypadków drogowych, - wymienić elementy organizacji terenu akcji, - określić podstawowe czynności wykonywane podczas działań ratownictwa technicznego oraz miejsca ich wykonywania,- omówić zasady i sposoby odciągania pojazdów i ich stabilizowania, cięcia elementów konstrukcyjnych, lewarowania i odginania elementów konstrukcji,
  • 3. - znać sposoby uwalniania poszkodowanych z uszkodzonych pojazdów,- dobrać metody i środki służące do zabezpieczenia ratowników i osób poszkodowanych,- określić niebezpieczeństwa wynikające z występujących zdarzeń,- umieć zabezpieczyć miejsce zdarzenia,- likwidować zagrożenia towarzyszące zdarzeniom, - wykonać stabilizowanie pojazdu w różnych warunkachterenowych- przygotować i skompletować sprzęt do działań,- przygotować miejsce składowania sprzętu ratowniczego,- wykonać cięcie, lewarowanie i odginanie elementów konstrukcji
  • 4. - zabezpieczyć poszkodowanych podczas prowadzenia czynności ratowniczych,- współdziałać przy uwalnianiu osób poszkodowanych,- prowadzić działania ratownicze w sposób bezpieczny. .
  • 5. Działania jednostek ratowniczych podczas wypadków i katastrof drogowych obejmują następujące elementy:1.Dojazd i ustawienie samochodów ratowniczych.2.Rozpoznanie zdarzenia i identyfikacja zdarzenia.3.Zabezpieczenie miejsca zdarzenia.4.Prowadzenie działań ratowniczych z uwalnianiem i wydobywaniem poszkodowanych.5.Likwidacja zagrożeń.6.Zakończenie działań.Ratownictwo drogowe to te akcje ratownicze prowadzone przezjednostki taktyczne PSP ,OSP ,WSP i inne służby ratownicze,spowodowane wypadkami i katastrofami pojazdów uczestniczącychw ruchu drogowym.Wypadek drogowy to zdarzenie na drodze, w którym uczestniczymaksimum 4 pojazdy.Katastrofa (karambol) to zdarzenie na drodze, w którymuczestniczy więcej niż 4 pojazdy.
  • 6. Główne przyczyny wypadków i katastrof drogowych.1. Niebezpieczne zachowywanie się użytkowników pojazdów i dróg (alkohol, brawura, brak umiejętności).2. Stan techniczny pojazdów mechanicznych.3. Stan techniczny dróg i budowli drogowych oraz ich oznakowanie.4. Przewożenie ładunków, stan zamocowania, rodzaj opakowania.W efekcie zdarzeń występujących na drogach najczęściejspotykane zjawiska:1. Obrażenia ciała osób uczestniczących w wypadkach (kierowcy, pasażerowie, piesi):- 75-85 % urazów to urazy głowy i kręgów szyjnych kręgosłupa,- 27 % urazy klatki piersiowej,- 25-29 % urazy kolan i uda,- 7-10 % urazy bark, brzuch, biodro, stopy.2. Ofiary śmiertelne w wyniku zmiażdżenia, rozerwania, uduszenia, spalenia, przejechania, spalenia, uderzenia, spalenia, utopienia itp..
  • 7. Procentowe proporcje obrażeń ciała osób uczestniczących w wypadkach i katastrofach drogowych.
  • 8. 3. Spalenie pojazdów spowodowane niesprawnością układów, zapaleniem się paliwa, zwarcie w instalacji elektrycznej lub innych przyczyn np.. podpalenie.4. Wystąpienie strefy skażenia chemicznego i wybuchowego lub wystąpienie strefy radioaktywnej.5. Całkowite lub częściowe zalanie lub zasypanie pojazdu.6. Pogięta i przemieszczona konstrukcja pojazdu. Charakterystyka wypadków i katastrof.- zderzenie boczne lub czołowe 2 lub kilku pojazdów,- najechanie na pojazdy będące w ruchu lub parkujące,- zderzenie z przeszkodą terenową (słup, drzewo),- zapalenie się pojazdu (instalacja elektryczna, paliwo, podpalenie itp.)- wywrócenie się pojazdu ze skarpy lub mostu,- wjechanie pojazdu do akwenu wodnego, na teren bagnisty,- przyduszenie pojazdu słupem, drzewem, konarem itp.,- rozerwanie samochodu spowodowane wybuchem mat. wybuchowego- zgubienie lub przemieszczenie się ładunku,- przysypanie pojazdu na wskutek obsunięcia się ziemi, śniegu, skał.
  • 9. I. Rozpoznanie zdarzenia i identyfikacja zagrożeń.Rozpoznanie po przybyciu na miejsce zdarzenia powinnoobejmować najbliższe otoczenie pojazdów jak i teren w odległości3-6 m od nich. Ratownicy wykonują pełne okrążenie ustalając:- z jakim zdarzeniem mają do czynienia (zderzenie pojazdów, przewrócenie, przyduszenie pojazdu drzewem, słupem, pożar, wyciek kwasu z akumulatora, zagrożenie substancjami chem.),- czy występuje zagrożenie wynikające z tarasowania jezdni, trasy,- czy występuje zagrożenie przemieszczenia się pojazdu,- jaki jest stan poszkodowanych (ranni, ofiary śmiertelne),- w jaki sposób i przez co ofiary zostały zablokowane,- w jaki sposób można najlepiej je uwolnić biorąc pod uwagę ich stan i posiadany sprzęt,- czy występuje konieczność zadysponowania inny sprzęt specjalistyczny (oświetleniowy, agregat oddymiający),- czy występuje zagrożenie zapalenia pojazdu, wybuchu zbiornika paliwa (występowanie instalacji gazowej):
  • 10. Przykładowe usytuowanie końcówek tankowania gazu w sam. osob. Końcówka tankowania gazu na płytce montażowejKońcówki tankowania gazuzamontowane na zderzaku.
  • 11. Przykładowe centralki sterujące pracą instalacji gazowej w kabinie samochodu.
  • 12. Kształty zbiorników na gaz stosowane w samochodach osobowych. przekrój walczaka toroid
  • 13. 1.Gaźnik Schemat instalacji gazowej.2.Mikser3.Wejście gazu4.Regul.najwięk.przepływu5.Reduktor-odparowywacz6.Przewódwodny7.Przyłącza dowody z układu8.Zawór elektro-magnet. gazowy9.Zawór elektro-magnet. benzyn.10.Wielozawór11.Nasada donapełn. Gazem.
  • 14. - czy potrzebna jest pomoc innych służb (pogotowie ratunkowe, energetyczne itp..),- czy występują inne zagrożenia oparte na przewidywaniach wynikających z analizy i oceny sytuacji (niezadziałanie poduszek powietrznych i in.) W przypadku niezadziałania poduszki (kierowcy, pasażera) należy przestrzegać następujących zasad:1. Bez zbędnej straty czasu przystąpić do działań ratowniczych.2. Sprawdzić oznakowanie miejsca zainstalowania poduszki - napisy „AIRBAG”, „RS”, „SIR”, „SR”, „SRS”, lampka kontrolna.3. Odłączyć zasilanie akumulatora - zdjęcie klem lub przecięcie przewodów (najpierw „-”) od akumulatora.4. Nigdy nie uszkadzać modułu poduszki przez cięcie lub przewracanie.
  • 15. 5. Poduszka może zadziałać także bez zasilania w energię elektryczną (kondensator podtrzymujący max. do 20 minut) w wyniku przemieszczania części samochodowych lub przecinania wiązek kablowych. W miarę możliwości unikać oddziaływania urządzeniami ratowniczymi na kolumnę kierownicy. Unikać wprowadzania narzędzi ratowniczych lub wkładania głowy pomiędzy miejsce zainstalowania poduszki a osobę poszkodowaną. Być przygotowanym na możliwość wystąpienia huku.6. Unikać wytwarzania podwyższonych temperatur w obrębie miejsca zainstalowania poduszki.7. Jeżeli poduszka zadziałała, to pozostałości reakcji i pył nie są trujące. Natomiast w kontakcie z wodą mogą działać żrąco na oczy, błony śluzowe i rany.
  • 16. 8. Z punktu widzenia taktyki gaszenia poduszka nie stanowi problemu, przy temperaturze powyżej 180°C następuje spalanie kontrolowane bez eksplozji.9. Powstająca fala dźwiękowa (ok..160 - 180 dB) może powodować uszkodzenie słuchu, które może się objawić dopiero po latach.Relatywna średnia prędkość przy której mechanizm się uruchamiajest między 20 a 30 km/h, poniżej tej prędkości pojazdumechanizm się nie uruchamia. Specjalny kondensator służy jakorezerwa energii na wypadek przerwania zasilania w trakciezderzenia. Poduszki powietrzne to worki o pojemności średnio 35 lpo stronie kierowcy i 65 l po stronie pasażera, odpowiedniozłożony i talkowany. Przy pełnym napełnieniu poduszki azotem wpoduszce panuje nadciśnienie ok.. 1 bar.Największy współczynnik pewności zadziałania przednich poduszekwystępuje przy zderzeniu czołowym i odchyleniu do kąta 30°.
  • 17. Oznakowanie poduszki powietrznej. „AIRBAG” „SIR” „RS” „SR”
  • 18. Oznakowanie występowania poduszki powietrznej.
  • 19. Budowa modułu poduszki z zapłonem elektrycznym.1.Poduszkazabezp.kie-rowcę2.Pokrywa znitką rozryw.3.Głowicageneratoragazu4.Złączekontaktowe5.Lampkasygnalizacyj-na.
  • 20. Zabezpieczenie kierowcy przed eksplozją poduszki powietrznej.
  • 21. Zabezpieczenie poduszki na kole kierownicy przed eksplozją.
  • 22. II. Zabezpieczenie miejsca zdarzenia.Zabezpieczenie miejsca odbywa się porzez:1. Ustawienie samochodów ratowniczych i gaśniczych jak najbliżej miejsca zdarzenia biorąc pod uwagę następujące czynniki:- bezpieczeństwo ratowników - odbywający się ruch drogowy,- dojazd pogotowia ratunkowego,- występowanie palnych cieczy, chemikaliów i gazów,- konieczność użycia sprzętu gaśniczego, specjalistycznego itp.,- warunki atmosferyczne (kierunek wiatru i in.)- pozostawienie oświetlenia awaryjnego, ostrzegawczego, mijania.2. Ustawienie trójkątów ostrzegawczych.
  • 23. 3. Oznakowanie terenu akcji poprzez otoczenie terenu taśmami, lampami sygnalizacyjnymi, płotkami, linami, posterunkami, w celu ostrzegania nadjeżdżających i niedopuszczenia gromadzenia się innych pojazdów i gapiów.4. Wyłączenie zapłonu i wyciągnięcie kluczyków ze stacyjek pojazdów uczestniczących w zdarzeniu.5. Pokrycie pianą wyciekającego paliwa lub innych substancji stwarzających zagrożenie pożarowe.6. Kierowanie ruchem, wyznaczanie objazdów.7. Przygotowanie sprzętu gaśniczego na wypadek powstania pożaru.
  • 24. III. Prowadzenie działań - stabilizujących pojazd, określenie miejsc cięcia, lewarowanie, odginanie konstrukcji.1. Stabilizacja pojazdu (ów).Przed przystąpieniem do działań ratowniczych podstawowączynnością jest ocena czy pojazd wymaga stabilizacji ze względuna:- pozycję pojazdu (stoi na kołach, leży na boku, leży na dachu itp.),- miejsce zdarzenia (skarpa, rów, teren podmokły itp.),- osoby poszkodowane znajdujące się w pojeździe (z uszkodzonym kręgosłupem).Stabilizację pojazdu przeprowadza się poprzez stosowanie:- podpór z klinów schodkowych, bloków, klocków, klinów itp.,- poduszek podnoszących niskociśnieniowych i wysokociśnieniowych,- spuszczania powietrza z kół porzez wentyl (nie przecinając opon),- wyciągarki z użyciem liny.
  • 25. Stabilizacja pojazdu przy użyciu klocków.
  • 26. Stabilizacja pojazdu przy użyciu klocków i klinów.
  • 27. Stabilizacja pojazdu przy użyciu bloków i klinów.
  • 28. Stabilizacja pojazdu przy użyciu klocków, klinów schodkowych.
  • 29. Użycie wyciągarki.
  • 30. Stabilizacja pojazdu przy użyciu poduszek niskociśnieniowych.
  • 31. Stabilizacja pojazdu przy użyciu poduszek wysokociśnieniowych.
  • 32. Działania ratownicze polegają na:- wydobyciu ofiar i poszkodowanych;- udzielaniu rannym pomocy przedlekarskiej;- w przypadku uwięzienia osób - rozmontowanie (cięcie, rozpieranie, lewarowanie, odginanie itp.) konstrukcji pojazdu w zakresie niezbędnym do ich wydostania;- ewakuacja innych osób zagrożonych. *Przed rozpoczęciem działań związanych z rozmontowywaniempojazdu należy sprawdzić możliwość dostania się do osóbposzkodowanych poprzez otwarcie drzwi zamkiem od zewnątrzlub po uprzednim usunięciu szyby od wnętrza samochodu.
  • 33. 2. Rozmontowywanie pojazdu.W celu wydobycia osób poszkodowanych z rozbitych samochodówczęsto trzeba w znacznym stopniu rozmontować je przy pomocyurządzeń hydraulicznych, pneumatycznych, mechanicznych i in. Umiejętność systematycznego rozmontowywania pojazdu wniezbędnym zakresie oraz szybkie i prawidłowe rozpoznanie przezjakie elementy pojazdu uwięziona jest osoba, pozwala na sprawneprzeprowadzenie akcji ratowniczej.Znajomość ogólnej budowy pojazdów jest niezbędna do stosowaniaskutecznych technik prowadzenia działań.Podział samochodu:- przedział pasażerski,- przedział silnikowy,- przedział bagażowy,- podwozie (rama).Właściwa i ujednolicona terminologia pozwala skutecznieporozumiewać się między ratownikami.
  • 34. Ogólna budowa pojazdu (wersja sedan). słupki tylne słupek przedniej ozn. D szyby ozn. A próg pokrywa przedziałumaska przedziału słupek bagażowego silnikowego środkowy słupek przednich ozn. C drzwi ozn. B
  • 35. - usuwanie szyb pojazdu;Jeśli wystąpi konieczność siłowego usuwania drzwi, dachuzniszczonego pojazdu wyjmuje lub tłucze się szyby, aby niepowodować dodatkowego zagrożenia dla uwięzionych wewnątrzludzi jak i ratowników od odłamków szkła, które może popękać na wskutek powstających naprężeń. Ponadto usunięcie szyb dajerównież dostęp do środka pojazdu oraz umożliwia dopływ świeżego powietrza. Podczas usuwania szyb należy zabezpieczać osobyposzkodowane poprzez osłonięcie kocem, płytą itp..a) usuwanie szyby przedniej i tylnej mocowanych uszczelkami:W starszego typu samochodach szyby przednie są hartowane lublaminowane (klejone) zamocowane do nadwozia przy pomocyuszczelek. W związku z tym, po usunięciu zabezpieczenia uszczelkilub przecięciu uszczelki nożem, dłutem szybę można wyciągnąćprzy pomocy przyssawek, podważając wkrętakiem lub innymostrym narzędziem lub gdy szyba jest obluzowana wypchnąć odśrodka. Szyby tylne są szybami hartowanymi mocowanymi donadwozia za pomocą uszczelek.
  • 36. Usuwanie szyby przy pomocy przyssawki.
  • 37. Usuwanie szyby przy pomocy wkrętaka i noża.
  • 38. Usuwanie szyby poprzez wyciąganie uszczelki.
  • 39. b) usuwanie szyb wklejanych w karoserię:Obecnie większość masowo produkowanych samochodów ma szybyprzednie wklejane w karoserię za pomocą klejów, taśm klejących iwtapianie. Sposób ten zwiększa wytrzymałość i trwałość szyb. Wprzypadku usunięcia takiej szyby metody wcześniej wymienione niesą skuteczne.Aby usunąć szybę klejoną stosuje się następujące metody:- przecinanie szyby przy użyciu specjalnych noży (np. PIRANHA),- odcinanie szyby od kroserii w miejscu klejenia przy użyciu specjalnego noża,- przecinanie szyby narzędziami ręcznymi typu siekierołom, siekiera, topór strażacki,- wypychanie szyby poduszkami wysokociśnieniowymi,- poprzez wycięcie części słupków przednich i przemieszczanie dachu przy użyciu dwóch rozpieraczy szczękowych (następuje odrywanie szyby od dachu w miejscu klejenia).
  • 40. Przecinanie szyby klejonejprzy użyciu noża PIRANHA.
  • 41. Usuwanie szyby klejonej przy pomocy specjalnego noża.
  • 42. Przecinanie szybyklejonej przy użyciu siekiery.
  • 43. Przecinanie szyby klejonej przy użyciu siekierołomu.
  • 44. c) tłuczenie szyb bocznychSzyby boczne są szybami hartowanymi, dlatego też szyby teusuwamy je poprzez tłuczenie za pomocą „punktaka sprężynowego”, przy użyciu wkrętaka poprzez sile uderzenie twardym narzędziemitp.. lub innym narzędziem (topór, siekierołom itp.).
  • 45. - usuwanie boków pojazdu,Podstawową i najbardziej oczywistą metodą dostania się do wnętrza rozbitego pojazdu jest wejście przez drzwi po nieuszkodzonejstronie samochodu przy użyciu konwencjonalnych metod.W ostateczności można uzyskać dostęp do ofiar przez wybite okna.Przy otwieraniu wszelkich drzwi należy najpierw sprawdzić, czynie są one zamknięte na zamek. Należy zwolnić wszelkie blokady.Jeśli nie udało się otworzyć drzwi klamkami zewnętrznymiwówczas należy sprawdzić możliwość otwierania klamkami wewnętrzu pojazdu poprzez otwory po wybitych szybach.Po wypadku akumulator może jeszcze funkcjonować, co pozwalana normalne otwarcie elektrycznie sterowanych drzwiJeśli metody konwencjonalne okażą się nieskuteczne wówczasnależy zastosować siłowe otwieranie drzwi. Podczas tych działańnależy zabezpieczać osoby poszkodowane płytą, dechą itp. przedoddziaływaniem elementów konstrukcji, odpryskami tworzywa, szkła itp..
  • 46. a) rozpychanieNie zawsze istnieje możliwość łatwego oparcia rozpieraczy.* Miejsce przyłożenia najłatwiej jest uzyskać poprzez odgięciełomem, dużym śrubokrętem, siekierołomem lub uniwersalnymnarzędziem ratowniczym na wysokości zamka lub zawiasów(przebijak wieloostrzowy, HOOLIGAN itp.).
  • 47. * Innym sposobemstworzenia szczeliny dowprowadzenia rozpieraka od strony zamka lub zawiasów jest tzw. „uszczypnięcie” przy użyciu rozpieraka.
  • 48. „Uszczypnięcie” zewnętrznego poszycia drzwi.
  • 49. * Stworzenie szczeliny poprzez deformację drzwi w otworze okiennym.
  • 50. Gniecenie drzwi na wysokości zamka.
  • 51. Przy rozpieraniuzawiasów należyszukać punktów podparcia wnajmocniejszychmiejscach słupka.
  • 52. Zgniatanie przedniego błotnika
  • 53. Odcinanie zawiasów drzwiowych.
  • 54. Miejsce cięcia podstawy słupka.
  • 55. Ze względu nagrubość słupkanacięcie progu wcelu osłabieniakonstrukcji. Cięciapowinny byćukośne i spotkaćsię ze sobą.Należy ominąćnapinacz pasówbezpieczeństwa.
  • 56. Usunięcie tylnych drzwi poprzez przecięcie słupka w górnej części i nacięcie progu po obu stronach słupka w dolnej jego części.
  • 57. Odsłonięte wnętrze 4-o drzwiowego samochodu.
  • 58. Odsłonięte wnętrze poprzez otwarcie tylnych drzwi wraz ze słupkiem i przednimi drzwiami.
  • 59. Odcinanie tylnej 1/4 (ćwiartki, trzecich drzwi) w pojeździe dwudrzwiowym.
  • 60. Częściowe usunięcie tylnej 1/4.
  • 61. Częściowe usunięcie tylnej 1/4 poprzez ominięcie wlewu paliwa i urządzenia napinającego pasy bezpieczeństwa.
  • 62. Usuwanie tylnej 1/4 z mechanizmem opuszczania szyby.
  • 63. - odcinanie dachu pojazdu,
  • 64. Konstrukcja pojazdu z szyberdachem.
  • 65. Zabezpieczenie odciętego dachu liną przed samopowrotem na skutek oddziaływania silnego wiatru.
  • 66. - przesuwanie i usuwanie foteli,
  • 67. Siłowe odchylanie oparcia.
  • 68. Siłowe odsuwanie przedniego fotela.
  • 69. Odcinanie fotela.
  • 70. Wyrywanie fotela przy użyciu dwóch rozpieraczy.
  • 71. Wyrywanie fotela przy użyciu rozpieraka i nożyc.
  • 72. Wyrywanie fotela przedniego rozpierakiem celem uwolnienia osoby poszkodowanej znajdującej się na tylnym siedzeniu.
  • 73. Uwięzienie ofiary w przedniej części pojazdu.Stopień uwięzienia ofiary w przestrzeni przed przednim fotelemmoże być bardzo różny. Określają go następujące czynniki:a) zablokowanie w ograniczonej przestrzeni,b) zablokowanie przez opadnięcie deski rozdzielczej, kierownicy i jej kolumny,c) zablokowanie przez wgniecenie płyty przedniej i pedałów,d) zablokowanie przez odgięcie progu i podłogi,e) zablokowanie przez elementy zawieszenia, układu kierowniczego i wgniecenie do wnętrza pojazdu przedniego koła.Rodzaj zablokowania ofiary można rozpoznać już na pierwszy rzutoka; skrócenie pojazdu w wyniku poważnego zderzenia czołowegomoże prowadzić do zablokowania w przednim fotelu w związku zprzesunięciem silnika i skrzyni biegów, płyty przedniej deskirozdzielczej i kolumny kierownicy.
  • 74. - uwięzienie ofiar w przedniej części pojazdu,a) odcinanie pedałów hamulca, sprzęgła i gazu:
  • 75. b) odginanie pedałów hamulca, sprzęgła i gazu przy użyciu pasa:
  • 76. c) podniesienie deski rozdzielczej przy użyciu rozpieracza:
  • 77. d) rozpychanie poprzeczne słupków drzwiowych (B):
  • 78. e) rozpychanie konstrukcji między progiem a słupkiem środkowym (C)
  • 79. f) odciąganie kolumny kierowniczej przy użyciu rozpieracza i zestawu łańcuchów: klocki drewniane
  • 80. Mocowanie łańcucha na kolumnie kierowniczej.
  • 81. Odcięcie koła kierownicy nożycamihydraulicznymi.
  • 82. g) odciąganie kolumny kierowniczej przy użyciu poduszek wysokociśnieniowych i zestawu pasów:
  • 83. Mocowanie pasa na kolumnie kierowniczej.
  • 84. Podnoszenie deski rozdzielczej z wykorzystaniem podkładu progowego. podkład progowy
  • 85. Miejsce oparcia cylindra ratowniczego.Miejsce przecięcia nożycamihydraulicznymi w celu osłabienia konstrukcji.
  • 86. Odgięcie przodu pojazdu z zastosowaniem wyciągarki stacjonarnej.
  • 87. Odciąganie kolumny kierowniczej i koła wykorzystując cylinder ratowniczy.
  • 88. Przewrócenie pojazdu.Ze względu na naturę wypadku traktowanie ofiary w razieprzewrócenia pojazdu wymaga całkowicie odmiennego podejścia.Ofiara, oszołomiona i ranna, jest zazwyczaj całkowiciezdezorientowana. Dotyczy to również osób jadących na tylnymfotelu. Tak, jak zawsze w razie wypadku, wyjmowanie ofiaryuzależniać będziemy od jej stanu. Należy wziąć pod uwagę jejułożenie. Poruszenia takie, jak pociągnięcie lub przekręcenie, opróczdodatkowego bólu, mogą spowodować pogorszenie stanu ofiaryprzez wywołanie krwotoku, szoku, urazu kręgosłupa itp.Jeśli doszło do przewrócenia pojazdu, istnieje spore zagrożeniepożarem. Nawet jeśli zbiornik paliwa nie został uszkodzony,możliwe, że paliwo będzie wyciekać poprzez korek wlewu. Jeżelipojazd spoczywa na dachu, nie będzie możliwe odłączenieakumulatora. Odwrócony lub uszkodzony akumulator przecieka akwas jest substancją niezwykle groźną tak dla ratowników, jak idla ofiar. NIE NALEŻY PODEJMOWAĆ PRÓBY NATYCHMIASTOWEGO ODWRÓCENIA POJAZDU DO NORMALNEJ POZYCJI.
  • 89. Usuwanie dachu pojazdu w pojeździe leżącym na boku:
  • 90. Odcięcie płyty podłogi wraz z wzmocnieniem i fotelem w pojeździe leżącym na dachu.
  • 91. Odcięty fotel z podłogą.
  • 92. Usuwanie przodu pojazdu w samochodzie dostawczym.
  • 93. Odcięcie części dachu w połączeniu z odciąganiem przodu pojazdu za pomocą wyciągarki.
  • 94. Przecięcie słupków dachowych i łączące je elementy konstrukcji w ciężarówce.
  • 95. Odgięcie dachu do przoduprzy częściowym przecięciu słupków.
  • 96. Całkowite usunięcie dachu.
  • 97. IV. Uwalnianie i wydobywanie poszkodowanych.1. Kontrola stanu poszkodowanego..Podczas uwalniania poszkodowanego należy stale sprawdzać jegostan, a także udzielać wsparcia psychicznego. Zazwyczaj jeden zratowników wchodzi do rozbitego pojazdu i siada możliwie bliskoposzkodowanego. Dzięki temu możliwy jest ciągły kontakt zposzkodowanym.2. Unieruchomienie poszkodowanego.Najlepszym sposobem usztywnienia odcinka szyjnego jestzastosowanie kołnierza usztywniającego. Przy wyjmowaniu z pojazdu,poszkodowanego należy położyć płasko w luźnej pozycji i delikatniepodpierać mu głowę. Uszkodzenie kręgosłupa w odcinku piersiowymi lędźwiowym również należy unieruchomićZłamane górne kończyny można unieruchomić szyną lub zlecićposzkodowanemu ich podtrzymywanie.
  • 98. Często dochodzi do złamań kości udowej. Również należyunieruchomić przy pomocy szyny co ogranicza możliwość powstaniapowikłań, zmniejsza ból i nie pozwala na zbyt dużą utratę krwi. Wwielu sytuacjach do wyjęcia pacjenta z wraku wystarczyprzywiązanie uszkodzonej nogi do nogi sprawnej. Jednak w takiejsytuacji należy zastosować odpowiednią szynę natychmiast poprzeniesieniu pacjenta na nosze.Złamania kości piszczelowej, kości strzałkowej i stawu skokowegonajlepiej jest unieruchamiać w szynach skrzynkowych.3. Uwolnienie poszkodowanego.Wyjmowanie poszkodowanego z wraku należy przeprowadzać zwielką ostrożnością, gdyż na tym etapie każda pomyłka może wiązać się z tragedią. Ostatecznym uwolnieniem powinna kierowaćodpowiednia osoba z karetki pogotowia po przeprowadzeniuodpowiedniej rozmowy z wszystkimi pracującymi przy wypadku. Podręką muszą być wszystkie potrzebne narzędzia i nosze lub wózek.Na czas przenoszenia pacjenta można przerwać podawaniekroplówki. Należy podać środki przeciwbólowe.
  • 99. 4. Dodatkowe komplikacje związane z zablokowaniem.W najpoważniejszych przypadkach dochodzi do przeszycia jamybrzusznej, klatki piersiowej, głowy lub szyi. Rany najczęściejpowodują elementy nadwozia pojazdu. Mimo, że rodzaje obrażeńznacznie się między sobą różnią, istnieje kilka ogólnych zasad:I. Nie należy próbować wyciągać wbitego przedmiotu. Podczas wyjmowania poszkodowanego z wraku należy zrobić wszystko, aby przedmiot ten nie poruszał się.II. Należy jak najszybciej rozpocząć dożylne podawanie płynów, środków przeciwbólowych i leków.5. Amputacja urazowa, w nagłych wypadkach, w przypadku zgonu.Decyzje powyższe podejmują lekarze.
  • 100. 6. Sposoby uwolnienia (zablokowanie przez uszkodzenia karoserii).Działania ratowników ograniczają się do zdobycia tylko takiejilości przestrzeni, jaka potrzebna jest do wyjęcia ofiary z wraku.Stosowane metody:1) Wejście: Otwieranie drzwi, usuwanie boku i dachu.2) Unoszenie deski rozdzielczej: Zablokowanie w przestrzeni przed fotelem.3) Rozpychanie, rozciąganie, przecinanie: Zablokowanie wprzestrzeni przed fotelem.4) Poważne załamanie słupków B i C.5) Siłowe przesuwanie foteli.6) Siłowe usuwanie pedałów.Należy pamiętać, że dobro ofiary jest wartością nadrzędną i jeśli totylko możliwe, należy usuwać pojazd z ofiary, a nie ofiarę zpojazdu. Nasze działanie nie mogą w żaden sposób wpływać napogorszenie stanu ofiary.
  • 101. 7. Prawdopodobny sposób zranienia.Zniszczenia pojazdu wskazują w pewnym stopniu, jakie obrażeniaodniósł pacjent.Zderzenie czołowe.Uszkodzenia stóp i łydek, kolan, złamania kości udowej,zwichnięcia stawu biodrowego, pęknięcie miednicy.Uderzenie przednie w przednią 1/4.Jak w przypadku zderzenia czołowego, częstsze przypadkiuszkodzeń stóp i łydek, zwłaszcza jeśli pojazd ma tunel wałunapędowego.Jeśli zniekształcenia pojazdu są poważniejsze, zderzenia czołowemogą powodować dodatkowe obrażenia. Ich symptomami są:Wygięcie koła kierownicy.Rozdarcie krezkowe, uszkodzenia jelit, śledziony, wątroby,pęknięcie mostka, uszkodzenia mięśnia sercowego.
  • 102. Promieniste popękanie przedniej szyby.Uszkodzenia rdzenia kręgowego, urazy głowy (złamanie kościtwarzoczaszki powodujące utrudnienie oddychania), wstrząs mózgu i zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.Wgniecenie boku pojazdu.W czasie zderzeń czołowych elementy nadwozia absorbują znacznączęść energii i do pewnego stopnia chronią pasażerów. Niestety,pojazdy nie chronią swych użytkowników przed skutkami uderzeńbocznych.Obrażenia łokcia, przedramienia i nadgarstka. Uszkodzenie czaszki.Zwichnięcie stawu barkowego i złamanie obojczyka, uszkodzeniewątroby, śledziony, pęknięcie miednicy, złamanie kości udowej,żeber, uszkodzenie płuc, rdzenia kręgowego, wstrząs mózgu,podniesienie ciśnienia śródczaszkowego.Przewrócenie pojazdu.Przewrócenie pojazdu może być następstwem dowolnego uderzenia,obrażenia jak wyżej przede wszystkim uszkodzenie rdzeniakręgowego, obrażenia głowy oraz deformacje kończyn.
  • 103. Tylne uderzenie.Uszkodzenie odcinka szyjnego kręgosłupa i rdzenia kręgowego.Poważne odkształcenie nadwozia pojazdu.Jeśli ofiara została przygnieciona w fotelu, należy zastanowić sięnad sztucznym podtrzymywaniem ciśnienia krwi oraz ograniczeniem wewnętrznych krwotoków. Należy oczywiście zwrócić uwagę naoddychanie pacjenta.
  • 104. V. Zabezpieczenie ratowników.Urządzenia ratownicze mogą obsługiwać tylko osoby przeszkolone,znające zasady pracy urządzeń, jego obsługi, uruchamiania iwyłączania.Podczas pracy urządzeniami ratowniczymi ratownicy powinnikorzystać z ochrony osobistej:1. Obuwie ochronne.2. Ubranie lub kombinezon ochronny.3. Rękawice ochronne lub rękawice jednorazowe do udzielania pomocy medycznej.4. Hełm z wizjerem lub okularami ochronnymi.Jeżeli działania będą prowadzone w obecności ognia należystosować sprzęt ochrony dróg oddechowych bądź w strefie skażonej należy stosować CUG-i.
  • 105. VI. Zasady bezpieczeństwa prac.Z uwagi na duże zagrożenie dla zdrowia i życia ratowników iosób poszkodowanych na terenie akcji ratowniczej należyoznakować miejsce prowadzenia działań.
  • 106. Podsumowanie.1. Wymień główne przyczyny wypadków i katastrof drogowych.2. Wymień najczęstsze obrażenia osób uczestniczących w zdarzeniach.3. Wymień niebezpieczeństwa wynikające z występujących zdarzeń.4. Wymień elementy organizacji terenu akcji.5. Omów sposoby stabilizacji pojazdu.6. Omów sposoby usuwania szyb pojazdu.7. Omów metody usuwania boku pojazdu.8. Omów sposoby uwalniania osób z przedniej części pojazdu.9. Omów sposoby zabezpieczania poszkodowanych podczas prowadzenia czynności ratowniczych.
  • 107. Ochotnicza Straż Pożarna w NowymDworze Gdańskim dziękuje zaobejrzenie Prezentacji . Dziękuję

×