kavitavishwa-kavitechi-ek-ol-26mar2012-कविताविश्व-कवितेची-एक-ओळ

  • 184 views
Uploaded on

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
184
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
4
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. ……………………………………………………………………………………… ए ओळिर्ष : १ले, ऄंक : सहािा मार्ष २०१२ पाने : ५२ पुस्तकार्े नाि : कविताविश्व, ए ओळ प्रकाशनददनांक : २५ मार्ष २०११ प्रकाशक : मराठी कविता समूह सजािट : अटषिर्लडष वडझाइनसष, औरं गाबाद. अवण सोनम पराडकर संपादक मंडळ:  तुर्ार जोशी,नागपूर (९८२२२२०३६५)  सारं ग भणगे, पुणे (९८२३०२३३५५)  रणवजत पराडकर,मुंबइ (८१०८६८४९३३)  नीरज अडे, नांदड ( ९८९००९६१६६) े  ऄनुजा मुळे, पुणे ( ९४२०३२२९८६)  डॉ. ऄशोक कु लकणी, पुणे (९४२२७०१६५०)  रमेश ठोंबरे , औरं गाबाद (९८२३१९५८८९)  सोनम पराडकर,औरं गाबाद (८९२८०४४४५८)  क्ांवत साडेकर, नागपूर (९४२०८५७१४४)  के तन बारापात्रे, नागपूर (९९७०४०९३००)मराठी कविता समूह ____________________________________________________________2
  • 2. ……………………………………………………………………………………… ए ओळ ऄनुक्मवणका : किी/ कवियत्री - पान क्मांक किी/ कवियत्री - पान क्मांक १] लननता तेंडूरकय-बफलरकय ६ २३] M. ३१ २] याजील भावरूऱकय ७ २४] ळ - ३२ ३] भशें द्र काांफऱे . ८ २५] ३३ ४] यवऩ.... [यणजजत ऩयाडकय] ९ २६] ळ ळ ३४ ५] वलनम काऱीकय १० २७] ३५ ६] श्रीधय जशागगयदाय ११ २८] ३६ ७] याजील भावरूऱकय १२ २९] ३७ ८] डॉ ऩयभेश्लय १३ ३०] ३८ ९] ळांकय ऩाटीर १४ ३१] ३९ १०] चेतन १५ ३२] ४० ११] वुरुगच १६ ३३] ४१ १२] प्राजक्त १७ ३४] ४२ १३] वौ कल्ऩी जोळी १८ ३५] ( - ) ४३ १४] ( ) १९ ३६] ४४ १५] २१ ३७] , ४५ १६] ळ २२ ३८] ४६ १७] . २३ ३९] ४७ १८] २५ ४०] ४८ १९] ळ २६ ४१] ४९ २०] २७ ४२] ५० २१] २८ ४३] ळ ५१ २२] २९ ४४] ५२मराठी कविता समूह ____________________________________________________________3
  • 3. ……………………………………………………………………………………… ए ओळ “मराठीकविता”समहाविषयीथोडेसे ... ू‘मराठी कविता समूह’ - एक ऄसा ऑकुष ट ि फे सबुक समूह ज्याने ऄनेकांना वलवहतंके लं, निकिींच्या कवितांना हक्कार्ं व्यासपीठ वमळिून ददलं. या समूहार्े अजच्या घडीला ४६हजाराहून जास्त सभासद अहेत, जे भारताच्यार् नव्हे तर जगाच्या कानाकोपऱ्यात सिषदर ूपसरलेले अहेत. आथे २४ तास, ३६५ ददिस ऄखंड काव्यमहायज्ञ सुरू ऄसतो. काव्यलेखन,िार्न अवण रसग्रहण ऄसा वतहेरी रसास्िादजगभरातून सुरू ऄसतो.सिष ियोगटातील मराठी किींर्ी ऑनलाइन मैफल येथे वनरं तर सुरू ऄसते, त्यार्बरोबर समूहअता ऄनेक शहरांमधून काव्यमेळािेही अयोवजत करत अहे. पुणे, मुंबइ, ठाणे, औरं गाबाद,नावशक, नागपूर इ. शहरांमध्ये झालेर्लया समूहाच्या काव्यामेळाव्यांस ऄनेक रवसक ि किींर्ीईपवस्थती लाभली.याबरोबरर् समूहािर काव्यलेखनास िावहलेले ऄनेक ईपक्म वनयवमत सुरु ऄसतात.ओळीिरून कविता, कविता एक - ऄनुिाद ऄनेक, प्रसंगािरून गीत, ऄशी जगािी गजल,काव्य छंदऄशा ईपक्मांतून वलवहणाऱ्यांर्ी संख्याही ददिसेंददिस िाढत अहे. ह्या ईपक्मांमुळेसुनीत, ओिी सारखे विस्मरणात र्ाललेले काव्यप्रकार पुन्हा एकदा हाताळले जातात. ऄनिटिृत्ांतील रर्ना वलवहण्यार्े यशस्िी प्रयत्न के ले जातात अवण फु लणाऱ्या प्रवतभेला निनिे ऄंकुरफु टतात..!समूहार्ा विस्तार िाढत िाढत अज समूहानेवविटर ि यु-ट्युबिरही अपले ऄवस्तत्ि वनमाषणके ले अहे.ऑकुष टवशिाय आं टरनेट िापरणा-या प्रत्येक किी अवण काव्यरवसकापयंत समूहािरील किींच्याकविता पोहोर्ाव्यात यासाठीर् ‘मराठी कविता’ समूह, "कविता विश्व" या इ-पुस्तकाद्वारेअपर्लयाला वनयवमत भेटणार अहे.http://www.marathi-kavita.com/मराठी कविता समूह ____________________________________________________________4
  • 4. ……………………………………………………………………………………… ए ओळ "वलहा ओळीिरून कविता" विर्यी थोडेस… ेअयुष्याला कलाटणी वमळते ती कसर्लयातरी प्रेरणेने. तसंर् काहीसं कवितेर्. मनात कधी कधी खूप अभाळ ंदाटून येत. पण बरसत नाही.. ऄश्या िेळी कामी येतो तो कु ठर्लयाश्या ओळींर्ा एक ट्रिगर..! ह्यार् धरतीिर ंऄनेक निकिींना प्रेरणा वमळािी अवण ताज्या दमाच्या लेखण्या वलवहत्या व्हाव्या ह्यासाठी "मराठी कवितासमूहा"ने र्ालू के लेला एक सुपरवहट ईपक्म म्हणजे "वलहा ओळीिर कविता"!!माती सारखीर् ऄसली तरीही वशर्लपकार वतला घेउन िेगिेगळ्या मूती तयार करतात, तसेर् काही शब्द सारखेऄसले तरीही किीच्या मनातून जेव्हा ते पाझरतात तेव्हा त्यांच्यामध्ये वमसळते त्या त्या किीच्याऄनुभि विश्वार्ी झळाळी. मग तयार होतात त्यार् शब्दांना िापरून पण स्ितःर्े एक विशेर् ऄवस्तत्ि, र्ट्ररत्रऄसणाऱ्या अशयघन कविता.जसे प्रत्येक िाद्याला झंकारर्लयािर ते िाद्य अपर्लयार् विवशष्ट नादात िाजायला लागते तसेर् वलहा ओळीिरकविता’ ईपक्मात ददलेली ओळ किीच्या ऄंतमषनात एक नाद वनमाषण करते पण जे शब्दसंगीत जन्माला येते तेत्या त्या किीर्े ऄसते. वनवमत् म्हणून अलेली ती एक ओळ, एक निी कविता देउन जाते, निी कविता नव्हेएक निा अनंद देउन जाते.अता अता कविता वलहू लागलेर्लया सृजकांना ती ओळ पुन्हा निे वलवहण्यार्ी प्रेरणा देते तर वसद्धहस्त कविताकरणाऱ्या किींना ती ओळ कोणत्यातरी राहून गेलेर्लया ऄनावमक भािनेला शब्दबद्ध करण्यार्े वनवमत् देत. ेएकार् ओळीिर ऄनेक किी कविता वलहू लागले की तीर् एक ओळ ऄनेक किींना भािवनक पातळीिर सुद्धाएकत्र अणते. कवितेच्या प्रिासात र्ार शब्द एकत्र र्ालायला वमळार्लयार्ा अनंद अवण कविता पालखीलाअपला पण एकदा हात लागर्लयार्े समाधान या ओळी मुळे प्राप्त होते. ऄश्या वलहा ओळीिर कविताईपक्माच्या वनवमत्ाने तयार झालेर्लया ऄनेक ऄनावमक भािनांच्या छटा, ऄनेक ऄंतमषनातील सूप्त कर्लपनांर्ीऄलौदकक शब्दवर्त्रे अपर्लयाला या कविताविश्व च्या या ऄंकात िार्ायला वमळतील. जतनकरून ठे िायला वमळतील.तुम्हालाही हे इ-पुस्तक नक्की अिडेल ऄशी अशा बाळगतो."मराठी कविता समूह" संर्ालक मंडळमराठी कविता समूह ____________________________________________________________5
  • 5. ……………………………………………………………………………………… ए ओळअभाळापरी ऄफाट होते ख ‎ ूऩच खाव लर्णिरा आशे व कवलतेच्मा एका ओऱीचा भहशभा. जऱी-स्थऱी-काष्ठी-ऩाऴाणीसागरापरी ऄथांग होते अलघां वलश्ल व्माऩन उयते कवलता. अवां ूआंद्रधनुर्ी बाहू पसरूनी म्शणतात, की प्रत्मेक व्मक्तीत एक रशान भूर दडरेरां अवतां, तवाच कवलऩण दडरेरा अवतोदहा ददशांना किेत घेते प्रत्मेकाच्मा भनात. काशी व्मक्त शोतात, काशीकवितेर्ी एक ओळ ऄशी अव्मक्त याशूनशी आऩरां कवलभन जऩतर्रार्राला व्यापून ईरते.... यशातात. ननवगि, भानली बालबालना, बरे-फुये वलचाय-वलकाय-वलखाय वगऱां काशी प्रकट कयते कवलतेची एक ओऱ. तीनरोक, चायधाभ, ऩांचभशाबुत, वशाऋत, वप्तवूय, अष्टअांगे, नलयव, े ूकधी र्ांदणे झेलून घेते नलयां ग, दशाहदळा वाऱ्मावाऱ्माांना व्माऩन उयते ूकधी कोिळी पहाट होते कवलतेची एक ओऱ.कधी ओलेत्या शब्दांमधुनी वांजीलनी भयाठे त्माांच्मा एका कवलतेत म्शणतात की मा स्लयवांदय जीलनभांहदयातरे शळरारेख ुधुंद बािरा प्रणय पेरते म्शणजे कवलता! तुझ्मा यचनेच्मा अखेयच्माकवितेर्ी एक ओळ ऄशी कडव्मात भरा शीच बालना आढऱून आरी.कणाकणाला फु लिीत जाते..... अनतळम वुयेख आशे यचना तुझी. ओऱीचा ऩूणि वायाांळ उतयरा आशे तुझ्मा यचनेत. भनाऩावून आलडरी तुझी शी यचना. :)मौनातून ती सिष बोलते ~ क्ाांतीऄलगत मनीर्े भाि जाणतेकधी जळते कधी जाळतेशृंगारतून कधी लाजतेकवितेर्ी एक ओळ ऄशीनउ रसांतून ईमलून येते....मूर्लयांर्े ती बीज रुजितेसंस्कारांर्े ससर्न करतेशब्दरूपी या मातीमधुनीनव्या ईद्यार्े वशर्लप घडवितेकवितेर्ी एक ओळ ऄशीवपढ्यावपढ्यातून वझरपत जाते... िवनतामराठी कविता समूह ____________________________________________________________6
  • 6. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एकर् ओळ ज ‎ गण्माचा तोर वालयणायी कवलतेची एक ओऱजगण्यार्ा सािरते तोल शी कल्ऩनाच खूऩ भस्त! ककती ककती कामनात्यामंधर्लया गुंत्यालाही काम घडलते कवलतेची एक ओऱ! अगदीसोडिते ऄन् अणते ओल एकणएक ळब्द चऩखर, वभऩिक आर्ण ू ओऱीरा ऩूणि न्माम दे णाया आशे. अनतळमनव्या युगार्ा देते कौल उत्तभ यचना.कधी िरिर कधी गंभीर खोलनार्त िाजत गाजत येते ननयाळरेल्मा दे ते स्पती ू व्मावांगी लाढलते कीतीअयुष्यार्ा बनते डौल शे खूऩ आलडरां. इथे भरा फा. ब. फोयकयाांच्मावनराशलेर्लया देते स्फू ती जस्भते जमाांची चैतन्मपरे ुव्यासंगी िाढिते कीती ळब्द जमाांचे नलदीऩकऱेकवितेच्या एका ओळीतून कृतीत जमाांच्मा बवलष्म उजऱेडोळे ईभारती साक्षात मूती प्रेभवललेकी जे खरती ु तेथे कय भाझे जऱती ु मा ओऱी आठलल्मा.नाविन्यार्े लािण्यार्े वुांदय यचना.बोलून बोल वपटते ढोलजगण्यार्े दाखिते मोल ~ क्ाांतीकवितेर्ी ही एकर् ओळ !राजीि मासरूळकरमराठी कविता समूह ____________________________________________________________7
  • 7. ……………………………………………………………………………………… ए ओळऄस्िस्थ अयुष्य ऄन् व ‎ ध्माच जगणां शे एक जीलघेणी स्ऩधाि शोऊनवजिार्ी या तळमळ फवरम ऩण त्मातनशी आऩरे छां द शे ूडोळ्यातुनही रे दुःख लाऱलांटातल्मा ओअॎवीववायखे अवतात जेिाहू लागे घळघळ जगणां वुकय कयतात शे च तभच्मा कवलतेतल्मा ुदेइ ददलासा वनखळ प्रत्मेक ओऱीतन ठवत जातां. ..अगदी अचक ू ूकवितेर्ी एक ओळ.. भाांडरां आशे तुम्शी. धालधालुनी थकता ठवठवताांना लऱ...घुसमटलेलं वजणं शोई काहशरी काहशरी..सार्लेली मरगळ अळी वोवताांना झऱ ...अनंदाच्या झ-यार्ीही दे ई रढामाचां फऱ.. कवलतेची एक ओऱ...अटलेली खळखळ... ह्मा ओऱी खूऩ बालल्मा ....आर्ण भनाऩावन ूकरी अयुष्य िेर्लहाळ.. ऩटल्मा ....यचना वुयेख ...कवितेर्ी एक ओळ... ~ अनुजा भुऱेधािधािुनी थकताठसठसतांना िळ...होइ कावहली कावहली..ऄशी सोसतांना झळ...देइ लढायार्ं बळं ..कवितेर्ी एक ओळ...महेंद्र कांबळे .मराठी कविता समूह ____________________________________________________________8
  • 8. ……………………………………………………………………………………… ए ओळवतला पाहून कविता अता हलके हलकेवलवहताना झाला घोळ येते दुरून ईडू नवतच्या बटेिर झुले कवितेर्ी एक ओळकवितेर्ी एक ओळ येते डोळ्यात भरूनकशी मला ती वमळािी एक थेंब दुराव्यार्ाबट थांबता थांबेना एक वतच्या नकारार्ामाझी कविता ऄडली एक ऄधुऱ्याश्या माझ्याकाही म्हणता सुर्ेना वनरागस कवितेर्ा...क्षण एक रें गाळली ....रसप....बट वतच्या गालािरीमाझी नजर गोठलीऄशी वतर्ी जादुगरी नेशभीप्रभाणे नेटकी यचना यणजीत... लाचामराशी रमीत आर्ण ळब्द वाधे अवरे तयीर्ाफे कळीस लावडक वुांदय भाांडणीभुऱे कवलता छान लाटते. ऩूणिबट वतने लपेटली लाचत अवताना एखादा ड्रीभशवक्लेन्व फघतोममाझा जीि कासािीस अवां लाटतां आर्ण जो anticlimax घेतरामकविताही बहकली त्माभुऱे यचना जास्त उठालदाय झारी आशे. प्रेभातरे तवेच वलयशातरे दोन्शी बाल कलऱ ेददला सोडू न मी नाद चायचाय ओऱीत कवलता भस्त भाांडून जाते...कवितेस वलवहण्यार्ा गराफाचां पर ु ू शातात घेऊन त्माचा कोभरकवितेर्ी एक ओळ स्ऩळि अनबलत अवतानाच अचानक काटा ुबटेिर माळण्यार्ा फोचाला तवां काशीवां पीशरांग तुझी कवलता दे ते .... आता थोडे कान खेचते, ऩहशल्मा ओऱीत घोऱ ळब्द जया अप्रस्तुत लाटतो म्शणजे भरा आलडरा नाशी तो कवलतेच्मा भऱच्मा भादि लतेरा ककां गचत धक्का ू दे तो ... फाकी वुयेख नीटनेटकी यचना ~ अनुजा भुऱेमराठी कविता समूह ____________________________________________________________9
  • 9. ……………………………………………………………………………………… ए ओळवमळे ना वमळे ना कु ठे र् नाही वमळणारए मना शोध ना शोधून नाही सापडणारसशपर्लयात,तळाशी तुझ्या ऄशीर् नाही गिसणारवनळ्यात,नभाशी तुझ्या कवितेर्ी एक ओळ …कप्पप्पयाकप्पप्पयात तुझ्याकवितेर्ी एक ओळ … छेडता मनार्ी तार करे ल हृदय एर्लगारडोंगर माथ्यािरी नव्या कर्लपनेलार् वमळणारकडे -कपारीतुनी कवितेर्ी एक ओळ. …िाऱ्याच्या झोक्यािारीवनझषर झऱ्यातुनी _विनय काळीकर –पानाफु लातूनवह न वमळेकवितेर्ी एक ओळ … प्र ‎ मत्न चाांगरा आशे ....कल्ऩनाशी चाांगरीविर्ार माहेरिावशणीला भाांडरी आशे ...तभची कवलता शा खऱ्मा ु भनातून उतयणाऱ्मा कवलतेचा ळोधप्रलाविादळातील घायाळ तरुला आशे ...लाऩयरेरी रुऩक ऩण उत्कृष्ट ांविरहात दफरणाऱ्या धरे ला आशे त...कवितेर्ी एक ओळ … कवलतेभागची बालना प्राभार्णक आशे . ती ऩोशोचवलण्मात तम्शी मळस्ली ठयरा ु आशात. ~ अनजा भुऱे ुमराठी कविता समूह ____________________________________________________________10
  • 10. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ बािरी, भीक मागते हात कोिळेकु ठे ही रुजते, कु ठे ही हसते! रस्त्यािरती, मन र्ुटपुटते; दंग, हत्या, पेपरातुनी ेबार्लकनीच्या कुं डी मधले िार्त ऄसता, मन पुटपुटते;फू ल बनुनी कधी ईमलते; कवितेर्ी एक ओळ मनस्िीवखडकी मधले नभ र्ौकोनी कु ठे ही ददसते, कु ठे ही ऄसते !र्ांदिताना, वतथे ईमगते;कवितेर्ी एक ओळ बािरी, भेट ऄर्ानक: "दकती िर्ांनी?कु ठे ही रमते, कु ठे ही जमते! ऄसतोस कु ठे ? अहे कां स्मरते? कशा र्ालर्लया तुझ्या कविता?कधी बटेच्या सहदोळ्यािर ह्यांना नेहमी सांगत ऄसते"झुलता झुलता ऄलगद पडते, कवितेर्ी एक ओळ पुराणीगालािरती खुलता खुलता खुदकन हसते, मनात सलते!!लाजत लाजत खळीत दडते.कवितेर्ी एक ओळ सािळी, कवितेर्ी एक ओळ पोरकीऄशी हरखते, ऄशी मुरकते ! ऄथाष मुकते, िहीत सुकते !!कू मष गतीच्या रांगेमध्ये - श्रीधर जहावगरदारिीज गतीने मनी र्मकते,रे टारे टीत लोकल मधर्लया एक अनबली दजेदाय शरखाणाची अनुबूती तुभची कवलता दे त. ु ेगुंजन ऄर्ललड कानी करते, ...अगदी मोग्म भाांडरां आशे तुम्शी वशज वयत्मा आमुष्मातकवितेर्ी एक ओळ बािरी, कवलतेची एखादी ओऱ गऱाबेट घेतल्माप्रभाणे वशजयीत्मा बेटूनकु ठे ही रुजते, कु ठे ही ठसते! जाते भयगऱरेल्मा भनालय एक ऩाण्माचा शळफका भारून जाते ....कधी आऩल्मा वोफतीने आऩरच द:ख जगते ...कधी शुयशुयती ुबाजारी ती शृंगाराच्या आठलण फनते .....शे वगऱां वगऱां तभच्मा कवलतेतून खूऩ वुयेख ुके विलिाणी पदी वथरकते; उतयरांम ...अजारी िृद्धांच्या नयनी ....दै नांहदन याभयगाड्मात जळी एक कवलतेची ओऱ बेटून भस्त लाटून जाते, तळी तभची यचना ताजी टलटलीत आशे . ुकातर, एकाकी थरथरतेकवितेर्ी एक ओळ कािरी, ~ अनजा भुऱे ुकधी सरकते,कधी थबकते!मराठी कविता समूह ____________________________________________________________11
  • 11. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकविमनार्ा झळाळ तु ‎ भच्मा दवऱ्मा कवलतेची वुरुलातच एकदभ ुकवितेर्ी एक ओळ ! दभदाय आशे . खयच, ऩहशरी ओऱ वुचताच खद्द कलीरा झऱाऱून गेल्मावायख शोत. तो ुतन मन होइ लीन झऱाऱ ळेलटऩमंत हटकलन ठे लण शे ूऄसो राि ऄसो दीन कलीऩढचे खये आव्शान!. ुजाइ हृदयी सरळकवितेर्ी एक ओळ भानली आमष्मातीर लेगलेगळ्मा ु ऩरयजस्थती- लाध्मिक्म,क्ाांती,प्रीती- जजथेजेव्हा मन वनराशते कवलतेची एक ओऱ आधाय ठयते, छानिृद्ध शरीर झुकते वलऴद कल्मात. वलिच कडली ओऱीरा ेदेते जगण्यार्े बळ न्माम दे णायी. वाधेऩणा शे तभच्मा कवलतेचे ुकवितेर्ी एक ओळ लैशळष््म. "प्रीतपराांची ओँ जऱ" शी ओऱ ु भरा वलळेऴ आलडरी.करी शासनर् छळ ~ श्रीधय जशागगयदायदेशा लागे पानगळदेइ क्ांतीला ती हाळकवितेर्ी एक ओळधुंद ओठािर गानखऱ्या अनंदार्ी खाण ँप्रीतफु लांर्ी ओजळकवितेर्ी एक ओळ !कवितेर्ी एक ओळ !- राजीि मासरूळकरमराठी कविता समूह ____________________________________________________________12
  • 12. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकशी पडली भूल क ‎ वलतेच्मा एका ओऱीलयची शी तभची ुनाही लागली र्ाहूल आगऱी कवलता.. काव्मोचीत अनबल तय ुशब्द झाले मुके मुके शभऱाराम, तो व्मक्त कयण्माची तगभग वुरू झारेरी, ऩण भनालय ऩडरेरीकु ठे िाजेना पाउल.... अनबलाची बूर इतकी गडद की एयली ु वशज वाऩडणाये ळब्द, वाधी चाशूरशी रागू दे त नाशीत. ऩोटनतडकीने करेरी ळब्द- े दे लाची आजिलां लामा जाताना ऩाशून आरेरीलाख विनिण्या के र्लया अगनतकता तम्शी पायच वाध्मा आर्ण ुदकती अजषिेही के ली यवाऱ ळब्दात भाांडरीत. शे ह्मा कवलतेचांशब्दांनी परी माझ्या फरस्थान. कठरा अनबल वलऴद कयण्माची ु ुजाणीिही नाही ददली इतकी धडऩड चाररेरी आशे शा प्रश्न भनात उबा याशतो. ऩण ते कऱते तय ह्मा कवलतेची यचना कयामची गयजच नवती! ...व्यक्त झार्लयाविना ऄसे एक ताांबिक फाफ: ळेलटच्मा कडव्मातीरमज राहिेना जरा नतवयी ओऱ जया फदररीत तय रमशब्दांनी परी माझे तटणाय नाशी, अव भरा लाटत.. ुऐकले ना जरा जरा ~ श्रीधय जशागगयदायमज पामरािरी कातुम्ही अणली ही िेळतुम्हािीण पुरी न होइकवितेर्ी एक ओळडॉ परमेश्वरमराठी कविता समूह ____________________________________________________________13
  • 13. ……………………………………………………………………………………… ए ओळविशाल सावहत्यससधूत कधी देते कु णास प्रेरणाविलीन होणाऱ्या काव्यसट्ररतेर्ी कधी होउन दकरण अशेर्ाशाखा, एक छोटासा ओहोळ करी दूर मनार्ा झाकोळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळऄनंत ब्रम्हांडातील पृथ्िीिरील करते कधी मोठा घोळऄवतविशाल प्रदेशातील एका माजिते हलकर्ललोळ अवणछोट्याशा गािातील बोळ ईठिते अग्या मोहोळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळकधी डोळे खोलणारातर कधी डोळे ददपिणारा शंकर पाटीलप्रर्ंड विजेर्ा लोळकवितेर्ी एक ओळ क ‎ वलता वलश्लव्माऩी अवते शे अनेक बाऴातल्मा भशान काव्मातून आऩण अनुबलरेरे आशे. आऩल्मा कवलतेतरी ऩहशरी दोन कडली शे स्ऩष्टऩणे वाांगून जातात. कवलतेच्मा एका ओऱीचे ह्मा वाऱ्मादुखािलेर्लया हृदयाच्या डोळ्यातून ऩवाऱ्मात अवरेरे छोटे ऩण भशत्लाचे स्थान आऩण छान शरहशरेत.टपकणारा ऄश्रूर्ा एक ओघळ आळमाचा आलाका, मभकाांची जुऱलणी, स्तुत्म. कधीकधी मभक ओढूनमनार्ं वहरिं पान कु रतडणारा टोळ आणल्माप्रभाणे लाटरे भरा उदा. नतवये कडले. वयालाने मभक अगधक ओघलते शोतीरच. "प्रचांड वलजेचा रोऱ" ,"भनाचां हशयलां ऩानकवितेर्ी एक ओळ कयतडणाया टोऱ", शी रूऩक वलळेऴ आलडरी भरा. भनाच्मा ु े बालवलश्लात, तवेच व्मक्त झाल्मालय फाशे यच्मा जगात एक ओऱ काम ऩरयणाभ वाधते शे ककती छान वाांगगतरेत! कवलता जया जमादा गद्म झारीमे अवशी लाटर. ..आळमाव धक्का न रालता अनालश्मक ळब्द (आर्ण, तय, मावायखे) काढता आरे तय ऩशा, अगधक ओघलती शोईर अवे लाटते. आऩल्मा उत्स्पति कवलताांवाठी भनाऩावन ळबेच्छा... ू ू ु ~ श्रीधय जशागगयदायमराठी कविता समूह ____________________________________________________________14
  • 14. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळईं र् अभाळात नेते कोदकळाला शब्द देतेकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळपाखरांर्े गाणे देते मृगजळां ऄथष देतेकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळखोल खोल ईतरते दुःखाला तारण होतेकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळथेंब थेंब ओघळते जगाया कारण होतेकवितेर्ी एक ओळ -र्ेतन...कधी कधी नशा होतेकवितेर्ी एक ओळकधी टाळी, हशा होते अष्टाषयीतरी शी यचना खऩ रमफद्ध, वयऱ आर्ण अथिऩूणि म्शणनच ू ूकवितेर्ी एक ओळ खूऩ आलडरी. कवलता जजथे जजथेअवते (ऩण ती नवते कठे ?) त्मा वलि ुहळु िार कळ देते जागा तुम्शी ओऱीओऱीतून दाखलन हदल्मात आर्ण कवलता वलि ूकवितेर्ी एक ओळ चयाचय, बिकाऱ, व्माऩन अवते शे शी वलऴद करेत. यशवकाांच्मा भनाचा ू ेपंखांमध्ये बळ देते ठाल घेताना ती कळी ळब्दाळब्दागर्णक - थेंफथेंफ ओघऱते आर्णआऩल्मा अथाितून खोरखोर उतयते; भैकपरीत कधी नळा तय कधी शळा अवा प्रनतवाद आर्ण भनात एक पर शोऊन उभररेरी ओऱ दोन भनाांना ूकवितेर्ी एक ओळ जोडणाया ऩूर शोऊ ळकते शे छानच वाांगगतरत. कवलतेची एक ओऱ शेमनातलं फू ल होते ऩारुऩद शयएक ओऱीऐलजी दोन ओऱीांनांतय आरे अवते तय कवलताकवितेर्ी एक ओळ अगधक प्रबाली आर्ण प्रलाशी झारी नवती का? भी ती तळी लाचरीदोघांतला पूल होते आर्ण भरा ती अगधक बालरी. खऩच छान यचना.. अशबनांदन! ूकवितेर्ी एक ओळ ~ श्रीधय जशागगयदायमागे दूरदूर नेतेकवितेर्ी एक ओळकधी हुरहूर होतेकवितेर्ी एक ओळर्ांदण्यांत हरितेकवितेर्ी एक ओळसांजिेळी अठितेमराठी कविता समूह ____________________________________________________________15
  • 15. ……………………………………………………………………………………… ए ओळहळिीशी कवितेर्ी एक ओळ हातातले हात, र्ांदण्यांर्े तळेईच्चारताना झाकलेला अतला कर्ललोळ मंतरलेर्लया मनांर्े अभाळ वनळे वनळेशब्द येइना ओठािर, डोळ्यांनार् ओहोळ स्िप्ांच्या ऄत्रार्ी कु पी जशी गोलहळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ.................१ हळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ.................६कु ठू नशी येते कळतर् नाही सैर भैर होतनाही हिी हिी िाटेिळिािी काही तर िळतर् नाही नको नको म्हणताना मन भर दाटेनुसतीर् घालमेल, नुसतार् घोळ पुसुन टाकू म्हणताना रुजे खोल खोलहळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ.................२ हळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ................७शब्दांर्े िेढे फे र धरून नार्तात सुरुवर्पुसटसे र्ेहरे जिळ भासतातकानािर ऄलगद कु ठलेसे बोल श ‎ ी कवलता लाचताना वप्रम व्मक्तीच्मा चाशुरीने शोणायी "वैयबय" अलस्था कवलताबय जाणलरी आर्ण काां जाणलू नमे? कवलतेची ओऱहळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ...................३ अवतेच कलीभनाची वप्रमा.. त्मातून आऩल्मारा चाशूर रालणायी शी ओऱ तय "शऱली ओऱ"... त्माभुऱे नतरा जऩण, वांबाऱण म्शणजेथरथरत्या हातातून वनखळती लेखणी भोठ्मा शभनतलायीने "कठूनळी" "चाांदण्माच्मा तळ्माळी" बेटीरा ुथेंब भर शाइर्ी के िढी ही अखणी? आरेरी शी ओऱ रुवून, यागालून गेरी तय शी बीती ... ह्माभुऱे तय ळब्द ओठालय मामरा घाफयत नाशी ना? खयच, एकदा आळमाची शीहरिलेले गिसते काही ऄनमोल! लाट धयरी की तभची कवलता अषयळ: "अत्तयाची कऩी" फनून ु ुहळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ..................४ भनबय दाटून याशते... खूऩ वुांदयऩणे, प्राजक्ताच्मा लेचरेल्मा पराांना ु शाताच्मा तऱव्मालय वाांबाऱत दे लघयात आणालां, तळी यचरीत शी कवलता. "थेंफबय ळाईची कभार"! प्रत्मेक कडव्मातरी बालनाएकदा दोनदा, दकत्येकदा गािी? लेगऱी.. वुांदय.. कठे कठे रम वुटल्मावायखी लाटते, कायण "ककत्मेकदा" ु ुप्रत्येक िेळी अतून यािी "उच्चायताना" कठीण ळब्द मोजरेगेरेत, भरा ते एकदय जमा ांप्रत्येकर् िेळी सािरािा तोल शऱलेऩणाने कवलता यचरी गेरी नतरा भायक लाटरे. एक प्रश्न...हळिीशी, कवितेर्ी एक ओळ.................५ ळेलटल्मा कडव्मात शोत नाशी म्शणामचे आशे की शोतानाशी? अथिऩारट शोतो म्शणन स्ऩष्ट कयाले... ऩढीर रेखनाव ळबेच्छा!! ू ु ु ~ श्रीधय जशागगयदायमराठी कविता समूह ____________________________________________________________16
  • 16. ……………………………………………………………………………………… ए ओळअभाळ भाजत्या सुयाषला श ‎ ाती आरेरा कनलाव वशज यां गलता मेतो, ॎवनतळ वनळ्याशा दयाषला भाथ्मालयचे आकाळ शाताने कवे यां गलाले? तभची ु कवलता भाझ्मावभोय शा प्रश्न घेऊन उबीवपसाट सपजार िा-याला अवल्मावायखी लाटतेम! तयी प्रमत्न कयतोम. घट्ट ळब्दात गशन अनबती व्मक्त कयण्माच्मा ु ूडोळाथेंब पा-याला तुभच्मा प्रनतबेरा वराभ! एक ळब्द जास्तीचा नाशी.. स्लल्ऩवा वलयाभशी नाशी जमाभुऱे आतजोखड जखम त्रासाला डोकालन अदभाव घ्माला.. ूईं बरठे र् जार्ाला काशी ळब्दफांध खूऩ आलडरे (जोखड जखभ िाव). काशी वभजामरा अलघड लाटरे (डोऱाथेंफ ऩाम, रुद्रवालळ्मा वऩयारा, दे शफालळ्माथरसुरकु तर्लया गालाला ऩोयारा ). एक ओऱ कवलतेचीकळी, मि - ति-निथर ऄिखळ फु लाला वलिि शऱली पकय ठयते शे अनेक प्रनतभातून ांु वुयेख वूगचत करेत. ळेलटच्मा कडव्मात, ेलाल गोब-या गालाला वातत्माने मेणाऱ्मा "आरा" ह्मा स्लयमभकारा फगर काां हदरीत? ह्मातून काशी वूगचत कयामचेदंग विठु च्या टाळाला आशे का?ईन्हं सांडर्लया कौलाला ~ श्रीधय जशागगयदायभेग र्ालर्लया पाउलालारुद्र सािळ्या वपरालादेह बािळ्या पोरालाएक फुं कर हळिीशीएक ओळ कवितेर्ी- प्राजक्तमराठी कविता समूह ____________________________________________________________17
  • 17. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळबाहेर काढते मळमळ बणिते दुसरी ओळकधीतरी कु णासाठी ओळीिर ओळी घेतऄसलेली जळफ़ळ करीत नेते शब्दछळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळजाळत जाते खोलिर यज्ञार्ी्र् कळकळके व्हातरी कशासाठी मागषस्थ साधकांर्ीपळत नेते दूरिर ज्ञानददप र्ळिळकवितेर्ी एक ओळ सौ कर्लपी जोशीईसिते पळ पळसांडता कु णासाठीअतून पक्षी पळापळ कवलतेची ऩण एक गम्भत आशे..ती जणू ओरी भातीच! रशान भर ूकवितेर्ी एक ओळ शाती ऩडरेल्मा भातीतून कधी एक आकाय तय दवऱ्माषणी दवया ु ुलािते म्हातारर्ळ आकाय घडलत जाते, तवे कडव्माकडव्मातन तम्शी लेगलेगऱे बालाकाय ू ुईछृ ंखल शब्दांर्ी घडलरेत. शे आलडरे. वुरुलातच भनातीर कणाफद्दरचा याग, जऱपऱ ुती विनाशी िळिळ काढामरा कवलतेची ओऱ उऩमोगी मेते शे वाांगगतरेत.. शी भऱभऱ शी "जऱपऱ" कळाभऱे शे कवलतेत कठे च कऱत नवल्माने लाचकारा ु ुकवितेर्ी एक ओळ वशानुबूती दाखलण कठीण जाईर. भाि त्माऐलजी कवलतेची वुयलात,अधारार्ी नाळ जोड भन जोडणाऱ्मा कवलताओऱीने झारी अवती तय भरा अगधकऄंधाराच्या घुसमटीत आलडरी अवती.. कवलता लाचकावाठी अवेर तय त्माच्माळी वुरुलातीराच वांलाद जुऱामरा शला अवे भरा तयी लाटते. ऩाचव्माफ़ु टलेला ऄंत:फ़ोड कडव्मात तुम्शी शरहशरेरी आधायाची नाऱजोड खूऩ काशी वाांगून जाते... खय तय त्मा चायी ओऱी भरा तुभच्मा ह्मा यचनेचा गाबा लाटतात. आर्ण ळेलटचे कडले, तुभच्मा यचनेरा इजच्छत उां चीलय नेत! े ~ श्रीधय जशागगयदायमराठी कविता समूह ____________________________________________________________18
  • 18. ……………………………………………………………………………………… ए ओळवतने डोळ्याखाली ऄख्खा कृ ष्णडोह रे खला ऄलगद वतने पांघरलाअवण र्ुकार ऄर्ललद बटीने सूयषकेशरी झळाळकपाळी एक कवशदा काढला तसा तलम तलम पदरातूनसांडत गेली मग सांडला सौंदयष सडानजरेतून वतच्या.. कमरे च्या िळणािळणातूनतरल ईलगडली.. बांधला सोनसळी शृंगारकवितेर्ी एक ओळ !. हातांच्या कदषळीतून खाली कं कणांर्े र्ार िार घरं गळू न त्यािरून दकणदकणलीभुिइच्या द्वंद्वात कवितेर्ी एक ओळ !!र्ंद्र ईतरला तोऱ्यातनाकामध्ये र्मकू न गेली सूर लाख दकणदकणतेर्ांदणमाया क्षणात वतने पायी घातलेओठांच्या के शरकाडीिर जणू काही नीरजासहलके र् दफरिला गुलाब जरा भ्रमराने िेढलेकाट्यातून मग शहारली ती लगबग र्ालताकवितेर्ी एक ओळ ! नुपूर गळ्यातून साकारली कवितेर्ी एक ओळ !!भर ददिसा दाटून अलेवतने के स मोकळे के ले िेळ झाली िादळार्ीकानामागून.. खाली थरारला सांज साजमघाच्यार् बटीला क्षणात सूर विरलेहलके र् ददला रुकारमग बांधून टाकलं रात्रीला वतने पांघरलेर्लया सूयषझळाळीलागोलगोल राणीत..! ग्रहणाने ग्रासलेअवण खोिलेर्लया मोगरकळीतून मोगरा पायाखाली वर्रडू नटपटपून दरिळली..... अवण भुिइर्ा र्ंद्र काळिंडूनकवितेर्ी एक ओळ !! के सातर्लया बटाबटांना िासना स्पशूषन के शरकाडी कोिळीक विस्कटून विस्कटूनमराठी कविता समूह ____________________________________________________________19
  • 19. ……………………………………………………………………………………… ए ओळऄस्ताव्यस्त पहाटेला काशी कथा लाचल्मालय काव्महश लाचल्माचा आनांद शभऱतो... अथिगबि, आळमघन,ती लपेटून घेते आरांकारयक बाऴा आर्ण प्रतीक आर्ण रुऩकाांभऱे. तुभची कवलता लाचताना े ु उत्कठालधिकऩणे उरगडणायी कथा लाचल्माचा आनांद शभऱारा. ांईधार ईरली लाज तुभच बाऴेलयच प्रबत्ल (भाझ्मावाठी) शे ला लाटण्मावायख, नतच्मालय चढलरेरे ुर्ंद्र झाकर्लया रे शामातून अरांकाय, कवलतेतीर नानमकच्मा ळगायावायखेच कवलतेरा वजलून जातात... अख्खी े ांृ कवलताच अळी नखशळखाांत वजरेरी, त्माभुऱे लेगऱे दाखरे दे त नाशी. ह्मा वभस्तखसखस वपकते श्रुांगायप्रलावात जमाप्रकाये "कवलतेची ओऱ" नानमकफयोफय लालयरी (की फालयरी?) ेकोयाष करकरीत नोटांर्ी आशे , त्मारा तोड नाशी. ती वाांडते उरगडते. ओठाांलय गराफ कपयताना, ऩुढे जे ुखळखळणायाष ऄथाषत विरत जाते लाढून ठे लरांम त्मा जाणीलेने ती चक्क का्मातून ळशायते .. आर्ण इथेचपैंजण नादाने खुळािलेली लाचकाच्मा भनातहश एक ळशाया उठतो. ( शा भधेच काटा कठून आरा? ) बय ु हदलवा दाटून आल्मालयशी, शी कवलतेची ओऱ धभि ननबालल्मावायखी दयलऱते,मोगयाषने िेडािलेली घयां गऱते ककणककणते ... फशोत खफ! भ्रभयाांच्मा वलऱख्मात वाऩडरेरी शी कभरा.. ूकमरे च्या ऄधीर िळणािर इथऩमंत ह्मा ओऱीने एक वुांदय रम हटकलून ठे लरी.... ऩुढे शी रम ऩूणऩणे ि वलस्कटते... कायण लादऱ, कायण वगऱच वलस्कटरेर! कठरी रम हटकन यशाणाय ु ूवस्थरािलेली .... त्माऩढे? आर्ण भरा शे पाय आलडरे. ह्मा कवलतेरा ह्माभऱे एक दृश्म-श्राव्म ु ुकवितेर्ी एक ओळ ...!! ऩरयभाण राबल्मावायख लाटर. अथि- व्मलशाय झाल्मालय नानमका उधाय उयरी राज रऩेटून घेते नतथे शी रम ऩयत वाऩडते. कायण नतरा ह्मा चक्ाच्मा दवऱ्मा ु आलतािव वाभोये जामचे अवते... कवलता लाचन वांऩल्मालयशी ती याख उयल्मा ूराख ईरर्लया सुगंधासारखी वुगांधा वायखी भनात शबयशबयत याशतेच... अनुजा, एक यशवक म्शणन वराभ! ूमग वभरवभरत राहते ~ श्रीधय जशागगयदायईदास डोळ्यातून ओथंबलेलीकवितेर्ी एक ओळ ..!!- ऄनुजा (स्िप्जा)मराठी कविता समूह ____________________________________________________________20
  • 20. ……………………………………………………………………………………… ए ओळआिलीशी र्ांदणी धुक्यामधे दफरली सांजेला पाहुणी परतून र्ाललीदवहिर झेलत वझरवमर झरली डोळाभर माया असिांत दाटलीरानभरी िाऱ्यानं लुकलुक ताऱ्यानं मागे मागे िळे , जीि तळमळेर्ांदणीर्ी परडी फु लांनी भरली गळा वमठी पडली न् माय गवहिरलीर्ांदणी लेकीच्या रुपात विरली कवितेर्ी एक ओळ काळजात झरलीकवितेर्ी एक ओळ काळजात झरली क्ांवतछु नछु न तोरड्ांनी ऄंगणभर नार्ली भ ‎ याठी बाऴेतरे इटुकरे-वऩटुकरे नादभम ळब्दझुळझुळ झुळूक खुद्कन हासली ककती वुांदय ऩेयरेत ह्मा कवलतेत... र्झयशभय, रकरुक, छनछन, दडूदडू, वयवय, रुणझण ... नाद- ु ु ु ु ु ुर्ंद्रकोर ट्रटकली, पािलांत वबजली गचि उब कयण्माची शी ककभमा शळकण्मावायखी.बघतंय का कु णीतरी? र्मकु न लाजली ( अथाित त्मावाठी कान तमाय अवामरा शलेतच)लाजली न् अइच्या पदरात वशरली . रेकी फद्दरची शी कवलता..नतरा लाढताना फघताना कळी एक एक ओऱ आईच्माकवितेर्ी एक ओळ काळजात झरली काऱजात झयत जाते, नतच इलरेऩण – चाांदणीळी खेऱणाय, त्माची ऩरयणीती आईच्मा नजये तून - चाांदणी रेकीच्मा रुऩात वलयरी , ननधािस्तकलाबतू झालर झग्याला लािली खेऱता खेऱता नतच्मा भनात शळयरेरवमरित दुडूदडू घरभर धािली ु राजये ऩण आर्ण इथे ऩयत झयरेरी एक ओऱ...गरगर वगरकी सभगरीसारखी आर्ण भग नतच लमात मेणां, रगीन रागण आर्ण नतरा ननयोऩ दे ण... आर्ण दयलेऱी एकाधरायला बघते अपलीर् सािली कवलतेच्मा ओऱीच झयण..क्मा फात.. ऩयक्माचीगाभुळ्या दुपारी झड सरसरली वालरी शा लाक्प्रमोग ककती चऩखर.. खूऩकवितेर्ी एक ओळ काळजात झरली आलडरा... एकच... ह्मा प्रत्मेक ओऱीची, आईच्मा काऱजात झयताना यां गछटा लेगऱी अवणाय.. तेयांग-गचिशी आम्शारा हदवरां अवत तय? (परक्यार्ी सािली माहेरी िाढली "तम्शारा नाशी वभजामचां आईच भन" ह्मारा ुज्यार्ी होती त्यानं पालखी धाडली उत्तय दे ता आर अवत.. )रुणुझुणू मासोळी, गळा पोत काळी ~ श्रीधय जशागगयदायमोहऱ्या ओिाळु न ऄलाबला काढलीखणानारळानं ओटी वतर्ी भरलीकवितेर्ी एक ओळ काळजात झरलीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________21
  • 21. ……………………………………………………………………………………… ए ओळडांबलीय ऄंधार कोठडीत उ ‎ ऩक्भात वादय करेरी शी आऩरी दवयी े ुबोथटर्लयात संिेदना कवलता. ऩहशल्मा कवलतेतरी आश्लावक ओऱमनािर पांघरलय वर्लखत... ह्मा कवलतेत शतफर झारेरी... ककां फशुना वभजून उभजून "अांधाय कोठडीत डाांफरेरी" ... शीसहा िर्ीय मुलीिर बलात्कार.. कवलतेची ओऱ वाभान्म भाणवाचा आतराकाळजात कालित नाही आलाज म्शणून आऩल्मारा अशबप्रेत अवालाप्रवतष्ठेसाठी मुलीर्ा खुन.. अव भरा वायख लाटत याहशरां. आवऩाव घटना अळा घडताशे त...वांलेदना गोठलन टाकणाऱ्मा... ूकाहीर् िाटत नाही.. भाणवातरां ऩळुऩण ऩयाकोटीरा ऩोशचरेर, भािभुकेजून फोडलेला टाहो शयएक आऩल्मातच भग्न... वभजन उभजन ू ूजात नाही वर्रत काळजं.. घेतरेरी "शयकाम्माची" बूशभका, ह्मा वाऱ्मा भनपुंडाइ पाहून देतो.. वलऴण्ण कयणाऱ्मा लातालयणात आऩण काशीच कयत नाशी ह्मा अऩयाधी बालनेरा वभजालणायीस्ितःला वशखंडी समज... "शळखांडीवभज".... आता कृतीच नाशी तयदुस-यार् यश पाहुन वलचायशी शळखांडी झारेत... आर्ण शीच ह्मा वभाजाची ळोकाांनतका.. एकच आळा:जळफळाट जळफळाट होतो...सरस काम नकोर्... कधीतयी लाटर शोतां.. शी कवलतेची एक ओऱ..साहेबांर्ा हरकाम्या होण्यात धन्यता मानतो.. अांधाय जाऱत वटेर.. ुमशगुल अहे स्ितःत.. अन ् अांधायल्मा आमुष्मातददमाखात वमरितोय डबक्यातला कू पमंडूक ताज.. तेजोभमी ताांफड पटे र.. ु ांऄवधक लक्ष कोसर्लयार्े धागे मजबूत करण्यात... कवलतेचा ळेलट "ऩण ती तय डाांफरीम अांधाय कोठडीत , कवलतेची एक ओऱ... ..." ह्मा ऩहशल्मापण कधीतरी िाटल होतं.. ओऱी शरशून झारा अवता तय कवलतेबयही कवितेर्ी एक ओळ.. ऩवयरेरी शतफर शताऴता अधोये र्खत झारीऄंधार जाळत सुटेल.. अवती अव भरा लाटत.ऄन् ऄंधारर्लया अयुष्यात ~ श्रीधय जशागगयदायतेजोमयी तांबड फु टेल..महेंद्र कांबळे .मराठी कविता समूह ____________________________________________________________22
  • 22. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळमातृत्िाने फु लणारी, ऄंगाइ गीत गाणारी,निजीिाच्या जन्मासिे रात्र रात्र जागुनीकाव्य होउन प्रसिणारी बाळास सुखात नीजिणारी.कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळिात्सर्लयातून िाहणारी, अत्मविश्वास ईं र्ािणारीहंबरणाऱ्या गाइसम हरूनही सजकण्यासिासरास र्ाटणारी . पुन्हा प्रिृत् करणारी.कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळअइर्ा पदर पांघरणारी, भरभरून अशीिाषद देणारी मुलाच्या यशातर्साती स्िगष मानुनी, सारे जग सजकणारी.कु शीत ऄलगद वशरणारी. कवितेर्ी एक ओळकवितेर्ी एक ओळ कन्या दान करणारी,अधार बोटार्ा घेणारी, फु लासम जपून ओंजळीत,सुकुमार पािलांर्े दुसऱ्या हाती सोपिणारी.ठसे मनी ईमटिणारी. कवितेर्ी एक ओळकवितेर्ी एक ओळ काळजास पार्ाण करणारीिरण भातातून दरिळणारी, पंखात बळ देउनीवर्उ काउच्या घासाने वपलास ईं र् ईडविणारी.बाळमुखी भरिणारी.मराठी कविता समूह ____________________________________________________________23
  • 23. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ वुांदय यचना.. भातत्लाच्मा अनुबूती ऩावून वुरु शोणायी ृघरटे ओसाड करणारी कवलतेची एक ओऱ त्मा नव्मा जीलाच्मा फयोफयीने एकक ेओलािलेर्लया मनातुनी ऩामयी चढत ऩुढे जाते. लात्वल्म, प्रेभ, भामा, आधाय, आर्ण अखेयीव अगनतकता अळा एकका भुक्काभारा गाठत वऩरां ेऄश्रुधारा झरणारी. स्लमांऩणि शोऊन घय्मातन उडून गेरी, की एकाकी ू ू याशणाऱ्मा भात्मावऩत्माांची बालना खूऩ वुांदय यीतीने व्मक्त करी आशे व. ेकवितेर्ी एक ओळएकटेपणा जाणिणारी कवलतेची एक ओऱआतरांना अधार देउनी लयण बातातून दयलऱणायी,स्ित: वनराधार होणारी. गचलूकालूच्मा घावाने फाळ्भखी बयलणायी. ु मा ओऱी खूऩ आलडल्मा.सौ.पर्ललिी ठाकरे भारस्कर ळेलटच्मा दोन कडव्माांनी गहदभाांच्मा एकटी गचिऩटातल्मा चर वोडून शा दे ळ ऩक्षषणी मा गाण्माची आठलण करून हदरी. भोडून ऩडरी घयटी कोटी कळी याशळीर इथे एकटी इथे न नाांदे कोणी जजलरग, नवे आप्तशी कोणी चर वोडून शा दे ळ ऩक्षषणी अनतळम तयर, वुयेख यचना! ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________24
  • 24. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ िाऱ्याने पांघरली अनतळम वुांदय कल्ऩनाांनी नटरेरी आऩरीदूर कु णी तीर् ओळ छातीशी थोपटली कवलतेची एक ओऱ खूऩ बालरी. तयर, ख्माऱ, शऱुलाय बालऩूणि यचनेत कवलतेच्मागार गार या हिेत कु ठली र्ाहूल घेत ओऱीने करेरा स्लाबावलक, वाजत्लक ळांगाय ऩणि े ृ ूकवितेर्ी एक ओळ मंद मंद सळसळली कवलतेरा लेगळ्माच वुांदय लाटे लय घेऊन जातोम.... खयच लाऱ्माने ऩाांघयरेरी यचना आशे शी, उडत्मा चारीतल्मा भोशक गीतावायखी.घेउन ऄंदाज तुझे सोबत अिाज तुझेया खट्याळ कवितेर्ी एक ओळ कु जबुजली लाया गाई गाणे प्रीती चे तयाणे धांद आज लेरी, धांद पर ऩाने ....शे गीत ु ु ूओलेती लाज तुझी नजर झुके अज तुझी आठलरे.कवितेर्ी एक ओळ सर्ब सर्ब थरथरली भांद भांद वऱवऱरी, गचांफ गचांफ थयथयरी माये वमठीमधे खुशाल.. वनजलेले भोिताल ळब्दाांनी अनतळम नादभधय लातालयण ननशभिती ु करी आशे. खूऩ वुांदय यचना आशे शी आर्ण ेकवितेर्ी एक ओळ मी हळू र् मालिली ओऱीरा ऩूणि न्माम दे णायी. ~ क्ाांतीथरथरत्या ऄधरांिर ऄन गोऱ्या ऄंगािरकवितेर्ी एक ओळ ओठांनी गुणगुणलीरं गपंर्मी सरली पण मनामधे ईरलीश्वास तुझे पांघरून माझी कविता वनजलीऄज्ञात..मराठी कविता समूह ____________________________________________________________25
  • 25. ……………………………………………………………………………………… ए ओळदुवनयार्ी रीत न्यारीमांडण्यास ऄपुरे शब्दमोठमोठे लेखही मांडू न शकती शब्दत्यापेक्षा सुटसुटीत न घालता घोळमांडते ऄथष मोठाकवितेर्ी एक ओळ !श्रीकांत गोंधळे कर खूऩच भोजक्मा ळब्दाांत खूऩ काशी वाांगगतरां आशे . वाध्माशी ळब्दाांत आळम कधी भोठा ककती आढऱे ! ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________26
  • 26. ……………………………………………………………………………………… ए ओळगूढ ऄंधारार्ी रात, र्ांद नाही ऄंबरात ईं र् दफरे अभाळात, वहरव्याश्या सहदोळ्यातर्ांदण्यार्ी बात नाही, ददव्यामध्ये िात नाही पायी बांधुनीया र्ाळ, नार् नार्े लडीिाळनाही नक्षत्रांर्ा र्ुरा.. नाही हळिासा िारा ईरली ने भय काही.. बागडते ददशा दाहीभीि दाटली दाटली.. कशी मनात गोठली कर्लपनांर्ा ग शृंगार.. सृजनार्ा अविष्कारकवितेर्ी एक ओळ.. कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळ.. कवितेर्ी एक ओळकोणी येइल का दारी.. अस ऄधांतरी सारी -प्राजुिाट पाहतो ईं बरा.. दीप ईजाडेल घरा कवलतेची एक ओऱ ‘तभवोभा जमोनतगिभम’ची आठलण करूनपानांमध्ये सळसळ.. खोल ईरी खळबळ दे ते आशे थेट. अगदी वुन्न, वलयाण, अांधाऱ्मा यािीत गोठरेरीमनी भीतीर्े तरं ग.. ईभी र्ोरुनीया ऄंग कवलतेची ओऱ प्रकाळाची लाट ऩशाणायी, घाफयरेरी, फालयरेरीकवितेर्ी एक ओळ.. कवितेर्ी एक ओळ तझ्मा लणिनातन इतकी खाव उतयरी आशे! ु ू एखादी गचिभाशरका डोऱमाांऩुढे उरगडत जातेम अवां लणिन करां ेरातदकडे दकरकीर.. पाकोळ्यांर्ी वभरवभर आशे व त. ऩहशल्मा तीन कडव्माांतरी नतची अनाशभक बीती, ू शुयशूय, आर्ण नतच्मा अलतीबलतीचां लातालयण अगदी अांगालयऄसा जहरी फू त्कार.. हाय काळोखार्ा िार काटा माला अवां! आर्ण नांतय ऩशाटे ऩावून नतचा फदररेरा नूयघाला घालतो वजव्हारी, मध्यरातीच्या प्रहरी अनतळम वुयेख! ळेलटचां कडलां तय कवलता काम आर्ण कळी अवाली, माचां उत्तभ उदाशयण झारां आशे.कधी होइल पहाट, िेडी पाहतेय िाट ऩुन्शा एकदा भरा वांजीलनी भयाठे माांच्मा ओऱी आठलतात,कवितेर्ी एक ओळ.. कवितेर्ी एक ओळ कब यवाांचे शळयी घेउनी ळब्दाांच्मा गौऱणी ांु नजये ऩढती ठुभकत मेती रूऩलती काशभनी ुमग डोंगरापर्लयाड.. रिी डोकािला द्वाड शवती रुवती वलवालती कगध तयां गती अांफयीलागलार् हळू हळू .. काळोखही विरघळू स्लप्नवख्मात्मा ननजाकृतीचा लेध रावलती उयी त्माांच्मा नादे करू ऩाशते ऩदन्माव भी कळीऄंधाराच्या ईरािर.. लख्ख बांधुवनया घरएक वगरकी घेउन, खेळे प्रसन्न हसून एक उत्तभ कवलता. ळब्दाांची ननलड, भाांडणी, आर्ण चढत जाणायी यां गत अळी वुयेख यचना करी आशे. ेकवितेर्ी एक ओळ.. कवितेर्ी एक ओळ ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________27
  • 27. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ आ ‎ ठलणीतरी कवलता! अनतळम तयर, शऱलीकाळजात ईठविते कळ! बालऩूणि यचना आशे शी. कवलतेची भाांडणीपुन्हा तुझी सय भोशक आशे. कवलतेची एक ओऱ कठे कठे ु ुपुन्हा दाटते अभाळ ! घेऊन जाते यानोभाऱ कपयणाऱ्मा आठलणीांचा शात धरून! कवलतेच्मा एका ओऱीत ककती आर्ण काम काम खजजना दडरा आशे .एक एक ददिा लागेएक एक अठिे पळ गचांफ शबजल्मा भनातधाित वबलगती येईन गाय गाय लाऱ्माततुझ्या स्मृती रानोमाळ ! ओघऱणां वलवरून गारालयती ‘भोती’जऱ !मन जाय शाळे पाशी शे कडलां खूऩच आलडरां. भोतीजऱ शी कल्ऩनाअवण सर्र्ेच्या झाडाशी अप्रनतभ! कवलतेरा अांत नाशी, कवलतेरा अांतअठिते भेट पवहली नवतो. नतची एक ओऱ एकका षणाळी ेयाद देइ पाउसकाळ ! ननगडीत अवते. म्शणनच ती आजन्भ-आभयण ू वांगत वोफत कयत याशाते आऩरी. वुांदय कवलता!सर्ब वभजर्लया मनातगार गार िाऱ्यात ~ क्ाांतीओघळणं विसरूनगालािरती ‘मोती’ जळ !कवितेर्ी एक ओळअठि देइ कातर िेळमना ओढ वभजण्यार्ीपरी मनात काहूर !शरद दातारमराठी कविता समूह ____________________________________________________________28
  • 28. ……………………………………………………………………………………… ए ओळऄक्षरे जोडू न देते कबीराच्या दोह्यातलीशब्दांना तोलून घेते ज्ञानोबाच्या ओिीतलीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळकविता होउन येते. मुक्ताइच्या मुखातली.मोहर्लयात हाळी देते भर्लयाबुऱ्यार्ी िाताष तीप्रेक्षालयी टाळी घेते नाथाच्या भारुडातलीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळऄंगाइर्े गीत होते. तुक्याच्या ऄभंगातली.थरथर थंडीतून मीरे च्या भजनातलीसर्ब ओर्लया सरीतून दासाच्या िर्नातलीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळगरजते दरीतून. गावलबच्या शेरातली.मातीतर्लया कणातून लािणी पठ्ठे बापुर्ीअकाशीच्या घनातून भूपाळी ती होनाजीर्ीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळऄंकुरते जनातून. थाप ऄमर शेखार्ी.दुःखाला किटाळते बवहणाइच्या संसारीिेदनेला सांभाळते विनायके स्फु रणारीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळक्ोध होउन जाळते. भुर्णार्ी ललकारी.कधी असिे ढाळते मूतष प्रवतमा स्ितः तीकधी कु णाला टाळते कधी न जाइ िृथा तीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळस्ितःिरर् भाळते. र्पल विद्द्युर्ललता ती.मराठी कविता समूह ____________________________________________________________29
  • 29. ……………………………………………………………………………………… ए ओळदशददशांना व्यापते कवलतेची एक ओऱ इतकी वलिव्माऩी आशे, की नतने कवलतेच्मानिरसांना तोर्ते प्रत्मेक रूऩाचा, गुणाचा, यचनावौंदमािचा, प्रकायाांचा इतकच नाशी, तय ांकवितेर्ी एक ओळ कवल-कलनमिीांचा दे र्खर आढाला आर्ण तोशी काव्मात घेतरा आशे!सप्तसुरांना भारते. तुभच्मा प्रनतबेरा भुजया!फु लण्यार्ा ध्यास होते जाता मेता रबालणायी, वबागशात गाजणायी कवलता अांगाईचे वय ु ृ ूझुलण्यार्ा भास होते आऱलत ळाांत झोऩलते. ननवगि, भानलीभन, आचाय-वलचाय-वलकाय वगऱां काशी व्मक्त कयणायी कवलतेची ओऱ वांत-भशां ताांची लाणीकवितेर्ी एक ओळ झारी, फहशणाईची गाणी झारी, स्लातांत्र्मलीय वालयकयाांची स्पती ूजगण्यार्ा श्वास होते. झारी, कवलबूऴणाची कीती झारी. नलयव, वप्तवूय, वगऱी कडे घुभत याहशरेरी शी कवलतेची एक ओऱ यशवकाांना अऩून तुम्शी खूऩ ि भोराची दे णगी हदरी आशे, अवां म्शटरां तय त्मात अनतळमोक्तीबाळमुखी बागडली नक्कीच शोणाय नाशी.नादब्रम्ह वननादली द्खारा कलटाऱते ुकवितेर्ी एक ओळ लेदनेरा वाांबाऱतेब्रम्हांडाने अळिली. कवलतेची एक ओऱ क्ोध शोऊन जाऱते.सृजनशील मनात कधी आव लेढाऱतेप्रवतभेने साकारली कधी कणारा टाऱते ुकवितेर्ी एक ओळ कवलतेची एक ओऱ स्लत्लयच बाऱते.रवसकांना ऄर्पपयली. मा ओऱी खऩच बालल्मा. अनतळम उत्तभ यचना! ूवशिाजी सािंत ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________30
  • 30. ……………………………………………………………………………………… ए ओळअठिणीत “ती” आ ‎ ठलणी दाटतात, धक जवे ऩवयाले ु ेदाटली दक,... जे घडरे ते वगऱे वाांग कवे वलवयाले ?र्ुकायला लागतो, मा प्रश्नाचां उत्तय म्शणजे शी कवलता! वांदय भाांडणी शे मा कवलतेचां खाव लैशळष््म. ुअयुष्यार्ा सिष ताळमेळ..., नतचां आठलणीांत दाटणां जेव्शा जेव्शा अस्लस्थऄशािेळी, कयतां, तेव्शा तेव्शा वालरून घेते ती कवलतेचीसािरून घेते ती फक्त, एक ओऱ.कवितेर्ी,... एक ओळ..... एका आति, वलपर भन:जस्थतीतून शऱुलायऩणे शात धरून फाशे य काढणायी शी यचना खऩच ू खाव जभरी आशे. मभकाांची लेगऱी आर्णअठिणीत “ती” आकऴिक भाांडणी अगदी उत्तभ.दाटली दक,...ऄंधारायला लागते , प्रत्मेक कडव्माच्मा वुरुलातीचा अांधायाकडे नेणाऱ्मा लाटे रा ऩुढच्मा तीन ओऱीांतविर्ण्ण काळी कातरिेळ..., भांदजमोतीप्रभाणे तेलून प्रकाळाने उजऱणायीऄशािेळी, कवलतेची एक ओऱ खूऩ वुांदय!ददिा लािते, ती फक्त ~ क्ाांतीकवितेर्ी,... एक ओळ.....अठिणीत “ती”दाटली दक,........ऄसह्य होतो,अयुष्यार्ा सारा खेळ...,ऄशािेळी,जगिते ती फक्तकवितेर्ी,... एक ओळ.....M. प्रसाद.मराठी कविता समूह ____________________________________________________________31
  • 31. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळतुझ्या बटेशी खेळते तुझ्या करांर्ी गुंफणवतला सािरू पहाता त्यात धागे मी गुंफताधीर स्पंदनांर्ा सुटे मन मोग~या अंदणकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळतुझ्या डोळ्यांत ईमटे तुझ्या नख~या पैंजणीवतला डोळ्यांनी लुटता नाद मधुर गुंजतानभ होइ वथटे वथटे देह होय रुणझुणीकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळतुझ्या लाज~या श्वासांत तुझ्या स्पशाषत वभजतेवतला श्वासांनी र्ुंवबता सर्ब सर्ब जीि होताकाळीज हे नादाितं काव्य ईराईरी भेटेकवितेर्ी एक ओळ असािरी के ळकर-िाइकरतुझ्या खळीत ईमलेवतला ऄर्ललद िेर्ता अ ‎ नतळम नादभधय, रमफद्ध आर्ण खऱ रालणायी आशे शी यचना. ु ूमनरं गांशी नव्हाळे धीय स्ऩांदनाांचा वुटे, दे शाचाांदणां रऩेटे, दे श शोम रुणझणी अळा ु वगळ्मा ओऱी इतक्मा वुयेर आर्ण वुयेख जभल्मा आशे त, की गणगणत याशालीळी लाटते कवलता. ु ुकवितेर्ी एक ओळतुझ्या ओठांशी रुळते शी कवलता लाचत अवताना आयती प्रबूांचां ‘तू तेव्शा तळी, तू तेव्शा अळी’शे गाणां का कोण जाणे, भनात घभत याहशरां. मा ुवतला ओठांनी ट्रटपता कवलतेच्मा कौतुकारा ळब्द ऩुयेवे नाशीत. :)देहा र्ांदणं लपेटे ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________32
  • 32. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ व ‎ ुांदय, रमफद्ध अष्टाषयी! जोळ जागलणायी, भदशोळ कयणायी शीअवण मदहोश हिा कवलतेची एक ओऱ आतन आरेरी आशे आर्ण म्शणनच ती ू ूथोडा थोडा मनामधे वशजच दोघाांच्मा जीलनाची धून शोऊन गेरी आशे.जागलेला जोश निा कवलतेची एक ओऱ ककतीदा गाऊन झारीकवितेर्ी एक ओळ तयी तीच तुझ्माऩयीम्हणतांना मनातुन ऩुन्शा ह्रदमात आरीसुर्लेली तुझ्यामाझ्याजीिनार्ी एक धुन मा ओऱीांनी वाशीय रगधमानली माांच्मा ‘तभ अगय वाथ दे ने ु ु का लादा कयो, भैं मुांशी भस्त नगभे रुटाता यशूां | तुभ भुझे दे खकय भुस्कयाती यशो, भैं तुम्शें दे खकय गीत गाता यशूां’मा ुकवितेर्ी एक ओळ गीताची आठलण करून हदरी.दकतीदा गाउन झालीतरी तीर् तुझ्यापरी ळेलटच्मा ओऱी अनतळम वुयेख! एकच ओऱ भाझी, आर्णपुन्हा ह्रदयात अली फाकी वायी कवलता तुझी शी कल्ऩना खूऩच वुांदय आर्ण तयर आशे , ती कवलतेत नततक्माच वशजऩणे आरी आशे. खावच आशे यचना.कवितेर्ी एक ओळमाझी अहे माझी होती ~ क्ाांतीबाकी सारी कविता हीतुझे गाणे गात होतीऄंबरीर् देशपांडेमराठी कविता समूह ____________________________________________________________33
  • 33. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ फये चदा अवां शोतांना, की एखादां गीत हदलवबयरुळते ओठात माझ्या आऩल्मा भनात आर्ण ओठाांलय भक्काभ ठोकन ु ू फवतां, त्मा शळलाम दवयां काशी वचतच नाशी ु ुयेणाऱ्या शब्दांना आऩल्मारा. तळी तुझ्मा कवलतेची रुऱणायी ओऱमांडते गीतात माझ्या ||१|| छानच. स्ऩांदनातून आर्ण डोळ्माांच्मा बाऴेत फोरणायीकवितेर्ी एक ओळ कवलतेची एक ओऱ शी कल्ऩनाशी वुांदय.सांगते स्पंदने हृदयातली अचानक ध्मानी भनी नवताना वखी वभोय माली आर्ण त्माने नादालून जाले, तळी शीलाजऱ्या डोळ्यांनाही कळते कवलतेची ओऱ त्मारा खुऱालते. ळेलटचे कडलेशीभार्ा मग प्रेमातली ||२|| छान रुणझणते. ु वगळ्मा कल्ऩना आर्ण प्रनतभा वदय आशे त, ुांकवितेर्ी एक ओळ पक्त एकच वाांगू? शी कवलता जय रमीत आरी, तय भस्त गणगणता मेईर. ु ुयेते त्याच्या समोरनादािते त्यालाही ~ क्ाांतीजेव्हा ददसे मी समोर ||३||कवितेर्ी एक ओळकरते जाता जाता आशारारुणुझुणु िाजणाऱ्या पैंजणांनीदेहािरी सरसरला एक िेगळार् शहारा ||४||स्िप्ामराठी कविता समूह ____________________________________________________________34
  • 34. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ, कवितेर्ी एक ओळ,वतच्या मददर डोवळयांत सझगते., वतच्या ऄखंड गप्पपांमधे सापडते.,ईतरून येते देउन जातेएक कविता शराबी | कवितेला शब्द |कवितेर्ी एक ओळ, कवितेर्ी एक ओळ,खळीखुळ्या गालांिर रं गते., मौनातर्लया कर्ललोळात हरिते.,ईमटू न जाते ठे उन जातेएक कविता गुलाबी || कोरे र् कागद ||कवितेर्ी एक ओळ, नीरज अडेवतच्या लावडक हासण्यात बहरते.,ईमलून येते कली भन नेशभी तरूण अवतां शे वत्म तुझ्मा कवलतेच्मा ळब्दाळब्दातून ओवांडूनएक कविता अनंदी | लाशतम. ती स्लत्च एक कवलता तय आशे च ऩण नतच्मा अनेक छटाांभधन ूकवितेर्ी एक ओळ, कवलतेची ओऱ कळी स्पयत जाते माचा तुझ्मा कवलतेतरा अशलार खूऩ तयर ुरे शीम कुं तलात लहरते., आर्ण भनारा भुग्ध कयणाया आशे. भदीय डोऱे , खऱी खुऱेगार, शे ळब्द कवलतेरादरिळू न जाते खाव वौंदमि प्रदान कयतात. तू शे जाणन करेव की आऩोआऩ झारे ठाऊक नाशी ू ेएक कविता सुगंधी || ऩण ते रषात आल्मालय जीलघेणा आनांद शभऱतो. ते म्शणजे शी कवलता डोळ्माांऩावून वुरू शोते, भग गाराांकडे लऱते, नांतय ओठाांलयच्मा शास्माकडे घवयते आर्ण भग नतच्मा कवात फागडते आर्ण ळेलटी नतच्माच स्ऩऴािलय मेऊन ेकवितेर्ी एक ओळ, स्थीयालते. शे वगऱी भूति वांकत ऩाय कल्मालय कवलता लऱते अभूति गणाांकडे े े ुवतच्या नाजूक स्पशाषने शहारते., नतच्मा गप्ऩाांभधे शभऱणाया आनांद आर्ण नतच्मा भौनाचा, (की वलयशाचा?) शोणायावलहून जाते दां ळ…. अगधक काम फोरू कवलता शे वलि शरहशल्मालय ऩुन्शा ऩुन्शा ककभान दोनएक कविता थरथरणारी | नतनदा तयी लाचामची इच्छा झारी आशे.कवितेर्ी एक ओळ, (गचयतरूण)लटक्या रुसव्याने मोहरते., ~ तुऴायवलहून घेतेएक कविता हुरहुरणारी ||मराठी कविता समूह ____________________________________________________________35
  • 35. ……………………………………………………………………………………… ए ओळप्रेम बीम झूट अहे, वनरस मन थोटं अहे,सगळी सगळी लुट अहे. दु:ख दकती मोठं अहे ...सगळं सगळं लुटून एक ओळ कवितेर्ीशेिटी ताटातूट अहे. बाकी सगळं खोटं अहे !बजेट वबजेट थेर अहे - रमेश ठोंबरेईगी जीिाला घोर अहेभांडणारा वह र्ोर अवणमांडणारा वह र्ोर अहे कवलता लाचता लाचता आता कवलतेची एक ओऱ कधी मेणाय माची अगधयता रागरी शोती. ळेलटी ळेलटच्मा कडव्मात ती आरी आर्ण नवती आरीच नाशी तय दणक्मात आरी. मालेऱेवची ओऱ जया ुनेत्याकडू न विश्वास नाही, काव्मात्भक आशे च आर्ण शी ओऱ घेउन व्मालशारयक आर्णवतकडू न कु ठलीर् अस नाही. उऩशावात्भक वलदायक गचि कोणी उबे कये र अवे लाटते नव्शते ऩण तम्शी ते करून दाखलरेत. वध्मा जमा काशी चीड आणणाऱ्मा गोष्टी ुएक पंर्िार्पर्क संपली दक आजूफाजरा घडताशे त त्मा कलीभनारा मातना दे तातच आर्ण त्माांच्मा ूबाकी काहीर् खास नाही. फद्दर शरहशरेच ऩाहशजे. तुभची कवलता वुरू तय प्रेभा शोते म्शणजे प्रेभालयच्मा यागाने आर्ण अचानक याजकायणालय आर्णवशक्षणाच्या अयर्ा घो ळाऱे लय घवयते माचे कतुशर लाटरे. ऩण मा वलाित अवभाधानाचा ु वभान धागा तुम्शी कामभ ठे लरा आशे . वलि कडव्मात नतडीक आर्णवशकू न सिरून कपडे धो ! चीड नेभकी जाणलते शे च मा कवलतेचे मळ आशे. मा वलिऄंगठे बहाद्दर संस्था र्ालक अवभाधानालय उऩाम आर्ण कवलतेचा कऱव म्शणजे वभाधानाची एकनुसता करतो यस -नो ! गोष्ट जजचा उल्रेख तुम्शी आऩल्मा उऩक्भाची ओऱ भाऱून करा े आशे , तो राजलाफ आशे. तुम्शी मा कवलतेवाठी फोरगाणी ळैरी लाऩयरी ती मा कवलतेरा वाजेळीच आशे. वाध्मा ळब्दातूनशी गांबीय उद्लेगमाझं-माझं कसलं काय ? जाणलन दे णे शे मा कवलतेचे फरस्थान आशे. एक कली म्शणन मा ू ूखाली मुंडकं िर पाय ! कवलतेतून तुभचे कवलतेच्माप्रती अवरेरे प्रेभ ऩण शवद्ध शोते.कालपयंत सुंदर होतं (कवलताप्रेभी)अज काहीर् ददसत नाय. ~ तुऴायमराठी कविता समूह ____________________________________________________________36
  • 36. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ तभच्मा कवलतेच्मा ऩहशल्मा कडव्मात ुकु ठे कशी ऄडकू न ऄसते कवलतेची एक ओऱ कधी कधी कळीसहजगत्या कधी कधी अडकन अवते आर्ण तीच कधी कधी कळी ूसैल बंध सोडू न वनघते फांध वैर वोडून ननघते माचा वलयोधाबाव छान भाांडरा गेराम. दवये कडले त्माच ुकवितेर्ी एक ओळ ओऱीचे आत (भनात) उतयत जाणे आर्णईतरत जाते अत अत कधी कधी दय (फाशे य) कल्रोऱात नेणे ूओढत नेते तनामनास , दाखलते. दय नतथे कल्रोऱात म्शणजे ूदुर वतथे कर्ललोळात भनाच्मा फाशे य, गदीत अवे वभजरे तय शे कडले ऩण छान वलयोधाबाव भाांडते अवे लाटते. वलज ऩडता लादऱाची, काऱीजविज पडता िादळार्ी जऱत जातां शे ऩटरां, आर्ण मानांतयच्माकाळीज अत जळत जातं दोन ओऱी अांधक आशे त. कवलतेरा व्मक्त ुकु स बदलून एक कोकरु व्शामचे आशे ऩण शोता मेत नाशी शीपापणी ऄलगद वभजित जातं तभच्मा कवलतेतरी तगभग ळब्दाांभधून ु नेभकी जाणलते. ळेलटी कठे तयी गूढ ुघुसमट वतर्ी बघित नाही गाबाऱ्मात तम्शारा कवलता वाऩडते आर्ण ुर्ार लोकात बसित नाही ती उगभते माचा वांदबि आल्माने ळेलटीवनसटत जाते सहज ऄलगद प्रश्नाचे उत्तय शभऱारेरे कवलतेचे वभाऩनहुरहुर लाित ,गिसत नाही हदवरे. (~ तऴाय) ुगुढ मनाच्या गाभा-यातघुसमट अतून वनिळतेशद्ब झरझर िळत जातातकविता वतथून ईगमतेकर्लपी जोशीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________37
  • 37. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकणा कणात रुतते त ‎ नीभनी, योभयोभी शबनणायी कवलतेची ओऱकवितेर्ी एक ओळ ककती बाल जागलते, कधी शवलते, कधी यडलते.नसा नसात फु लते खयां च मा एका ओऱीत अपाट, अचाट वाभथ्मिकवितेर्ी एक ओळ आशे . ढार शोते, धीय दे तेमनी अनंद पेरते कवलतेची एक ओऱकवितेर्ी एक ओळकधी रड रडविते इथे भरा ‘ऩाठीलय शात ठे लून पक्त रढकवितेर्ी एक ओळ म्शणा’शीच ओऱ आठलरी. कवलतेची एक ओऱ कधी, कठून, कळा रुऩात ु वाभोयी मेईर, काशी वाांगता मेत नाशी.ढाल होते धीर देते लाऱलांटातशी स्लगि लवलण्माचां नतचां व्रत तीकवितेर्ी एक ओळ कयत याशाते, भनाांना जोडत याशाते, ऩलिताची उां चीहेलािून जीि घेते आर्ण वागयाची खोरी अवणायी शी ओऱकवितेर्ी एक ओळ वप्रमतभेच्मा प्रेभा वायखी शऱुलाय, वुांदय, शलीशलीळी आशे. अनतळम वुयेख ळेलट करा ेराखेतून ऄंकुरते आशे व. वशज वांदय यचना! ुकवितेर्ी एक ओळ ~ क्ाांतीभास होउन ईरतेकवितेर्ी एक ओळखोल तरी साधी ददसेकवितेर्ी एक ओळमाझे वतर्े प्रेम जसेकवितेर्ी एक ओळतुर्ार जोशीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________38
  • 38. ……………………………………………………………………………………… ए ओळदकती रवर्ली किने खूऩच वुयेख कवलता. भानाचा भुजया!फु टे शब्दांर्े मोहोळ ककती कराकृती शातून घडल्मा, तयी त्मातदकती पेरले विर्ार कठे तयी कभी आशे, शी खांत कराकायारा नेशेभीच ुभािनांर्े ते कर्ललोळ जाणलत याशते, भग तो गचिकाय, कली, वांगीतकाय, अशबनेता, शळल्ऩकाय अवो की गामक अवो. ‘भाझी वगळ्मात चाांगरी कराकृती अजूनपट ट ला ट जोडीला मामचीच आशे’शा जयी यशवकाांना त्मायमकांर्ा के ला घोळ कराकायाचा वलनम लाटत अवरा, तयीगझल वन ओिी, के ला कराकायारा भाि ती खोरलय अवरेरी फोचमुक्तछंद तो जिळ अवते. आजलय जे करां ते कलऱ लाया.... े े करेतरे वगऱे प्रकाय रीरमा शाताऱणाया कराकाय वद्धा जेव्शा ‘ते काशी वलळेऴ ुऄन अली ती ग अली नव्शतां’अवां म्शणतो, तेव्शा त्मारा आणखी उां चीजमे वनखालस मेळ गाठामची भनीऴा अवते. आर्ण भग एक षण अवा मेतो, जमा लेऱी त्मारा आऩरांच काभअभाळाला पेलणारी आलडून जातां, ते खयोखयीच वाथि, शलां तवां झारां"कवितेर्ी एक ओळ" आशे माचां वभाधान त्मारा शभऱून जातां आर्ण ती कराकृती ‘आबाऱारा ऩेरणायी’शोऊन जाते. अनतळम आगऱा लेगऱा आळम घेउन आरेरीऄनुराधा म्हापणकर शी वुांदय यचना खूऩ थोड्मा ळब्दाांत खूऩ भोठां यशस्म वाांगन गेरी आशे . अप्रनतभ कवलता, ू उत्तभ भाांडणी. ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________39
  • 39. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ..कधीर्ी घरात कोंडलेली वजर्ा मी ऄंश अहेमाझ्यासोबत जगताना ऄशी ..व्यिधानात हरिलेली कवितेर्ी एक ओळ.रोजर् व्याकु ळपणेअज जाउ नको ना म्हणणारी - मेघा देशपांडेमलाही सोबत घे.. र्ालावडक हट्ट करणारीव्यिहाराला जपतानाविदीणष मनािर अगदी वशजी घडणाऱ्मा प्रनतक्षषप्त कक्माांवायखी कऱत-नकऱत आमष्मारा ु व्माऩून उयरेरी कवलतेची एक ओऱ खूऩ काशी व्मक्त करून गेरी भेघाओलािा सशपडणारी. तुझ्मा मा कवलतेतून. घयात कोंडरेरी अवूनशी जऱी-स्थऱी-काष्ठी-ऩाऴाणीकोणीर् नसतं त्या रात्री अवणायी शी एक ओऱ. कधी राडडक, शट्टी फाऱावायखी तय कधीघुसळू न घुसळू न जस्थतप्रस, वभजूतदाय वखी वायखी. वगऱां काशी जाणन, वभजून-उभजून ूकु शीत वशरणारी. जगण्मारा अथि दे णायी कवलतेची एक ओऱ, तेच आऩरां अजस्तत्ल, तेच आऩल्मा आमुष्माचां वाय शी बालना खूऩ चाांगरी भाांडरी आशेव.तू नव्हतीसर् कधी माझ्यातईद्वेगाने जेव्हा म्हंटलं होतं भाझी शभजाव ..भाझा अशां कायवनमुटपणे अज्ञेर्ी िाट पहात षणात ननशभऴभाि कयणायी अजस्तत्लारा कारातीत जागलणायीबोटात र्ूटपूटलेली . भाझां जगणां वलिव्माऩी कयणायी.जगाने शहाणपण वशकिर्लयािरमाझं िेडपण हळु िार जपणारी े जजचा भी अांळ आशेजगण्यार्े ऄथष बदलत जाताना अळी ..जाणीिेसोबत शब्दबद्ध ऄसलेली. कवलतेची एक ओऱ. शे तय अत्मच्च! अगदी आतन आरेरी, वुांदय यचना. ु ूधारणा.. भािना.. मुर्लययांर्ी िाताहात होत ऄसताना ~ क्ाांतीऄलगद मला किेत घेउनहलके हलके होउन ईडणारी.माझी वमजास ..माझा ऄहंकारक्षणात वनवमर्मात्र करणारीऄवस्तत्िाला कालातीत जागिणारीमाझं जगणं सिषव्यापी करणारी.मराठी कविता समूह ____________________________________________________________40
  • 40. ……………………………………………………………………………………… ए ओळतुझ्या ओळीसारखीर् एक ओळ शी एक ओऱ वुद्धा वशी! जजथे नतथे वालरीमाझ्याही घरी राहते वायखी भागे भागे याशणायी, कधीशी कठे शी ुकोंडू न दकतीही ठे िली जरी काजव्माने चभकाले तळी चभकन जाणायी ूतरी कधीकधी .. शी एक ओऱ खयां च वऩच्छा वोडत नाशी!माझ्या बोटाला धरूनर् वुांदय आशे शी छोटीळी भुक्तछां दी यचना.पडते घराबाहेर तीही ... ~ क्ाांतीईगार् कामात मध्ये मध्ये करतेप्रिासातही ऄसते बाजूच्यार् सीटिरवर्मटीत पकडू न बाजूला ठे िली तरीबॉसच्या के वबन मधेही येते मागोमागकधी फायलीत सापडते.कधी डायरीत.. .कधी पसषच्या पसषनल कप्पप्पयाताही.काय करािंकाही कळत नाहीही ..."कवितेर्ी एक ओळ" ...... वपच्छा सोडत नाही.. !!ऄनुराधामराठी कविता समूह ____________________________________________________________41
  • 41. ……………………………………………………………………………………… ए ओळऄस्िस्थ करून जाते , ककतीतयी बालनाांचा कल्रोऱ जागलतेकवितेर्ी एक ओळ कवलतेची एक ओऱ! लाचता लाचताघोर लािून जाते, डोळ्मातून लाशून जाणायी कवलतेची ओऱकवितेर्ी एक ओळ अस्लस्थशी कयते, जजलारा घोय रालून जाते! मा ऩूणि यचनेतरा भाशभिकजेव्हा वतने िार्ली, वलयोधाबाव खऩ आलडरा. कधी ू खऱाऱणायी, तय कधी ळाांत नदी अवालीकवितेर्ी एक ओळ तळी कवलतेची एक ओऱ खाव! भौनातरेडोळ्यातून िावहलीकवितेर्ी एक ओळ वांलाद जाणणायी, कधी काहशरी तय कधी गायला शोणायी शी कवलतेची एक ओऱ आऩल्मा कवलतेत छानच रशयते आशे ,जणू मनार्ी सट्ररता , झऱझुऱत्मा झऱ्मावायखी. ुकवितेर्ी एक ओळकधी खळखळ ,शांत िा ~ क्ाांतीकवितेर्ी एक ओळसंिादास पुरेशी,कवितेर्ी एक ओळमौनास बोल देइ ,कवितेर्ी एक ओळकधी पेटिी िणिा,कवितेर्ी एक ओळकधी मनास गारिाकवितेर्ी एक ओळ ....ऄरसिदमराठी कविता समूह ____________________________________________________________42
  • 42. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ वलहा कवितेर्ी एक ओळ वलहारसग्रहण फु कट वमळे ल .. कु णी प्रसंग मांडा बाका..तुमर्ी कविता आतरांनार् काय .. कु णी त्यात ऄंगार टाका..तुमर्ी तुम्हाला नव्याने कळे ल !!१ कु णी शृंगार रसरशीत झाका ..!!६कवितेर्ी एक ओळ वलहा कु णी ऄष्टाक्षरी धुंद वलहा ,ऄन सारखे सारखे बघत रहा,, कु णी बेफाम मुक्तछं द वलहा ..कोण लाइक देतो? कोण लायकी काढतो.. िृत्ात नसलेली ,पण लयीत ऄसलेली (?)एकु ण काय ?मला पहा ऄन फु ले िहा!!२ कवितेर्ी एक ओळ वलहा !!७एक ताइ मळमळ काढते .. कवितेर्ी एक ओळ वलहादुसरी ताइ वतला ठोकते .. आवतहासात तुम्हाला स्थान राहील ..कवितेर्ी एक ओळ वलहा .. म.क. च्या कविता कोशातऄन अपण अपले गप्पप रहा ..!!३ तुमच्या नािे एक पान राहील ..!!८कवितेर्ी एक ओळ वलहा -खुशाल (खुश-हाल )तुम्हाला ऄजून काय सुर्ते ते पहा..आथे रे कॉडष होत अहेतुमर्े काव्य पुष्प त्यात िहा !!४ त ‎ ुभची शी कवलता म्शणजेच आताऩमंत उऩक्भात आरेल्मा वगळ्मा कवलताांचां यवग्रशण आशे . तुम्शी तय कवलतेच्मा एका ओऱीत मा उऩक्भाचा इनतशावच भाांडरा की.कवितेर्ी एक ओळ वलहादकती जणांना खुम -खुमी पहा .. तुभचां ‘भरा ऩशा, परे लशा’पायच आलडरां फला आऩल्मारा! एकदभ बायी. ु ुथोडा यमक जिळ करा .. आता इतक्मा जोयदाय कवलतेलय भी काम शरहशणाय? पक्त _/_ एलढां करूऄन र्ार र्ार ओळीत पेरा !!५ ळकते! खूऩच भाशभिक कवलता आशे तुभची. कवलतेची एक ओऱ शरशा इनतशावात तुम्शारा स्थान याशीर .. भ.क. च्मा कवलताकोळात तुभच्मा नाले एक ऩान याशीर ..!!८ शे खूऩ खूऩ जास्त आलडरां. भक लयच्मा वगळ्मा उऩक्भाांचा अवाच काव्मफद्ध इनतशाव तुम्शी शरशाला, एलढीच इच्छा! :) ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________43
  • 43. ……………………………………………………………………………………… ए ओळवप्रयेच्या ऄभंगापासून ल ‎ ा! भस्त प्रमत्न आशे शा! आऩल्मा उऩक्भाांचांददसतात मग "जाल तू गेलीस ते"र्ेलोळ शे च तय लैशळष््म आशे वभीय. इतयाांचां लाचन ू आऩल्माराशी काशीतयी शरशून ऩाशण्माचीअमर्ीही कधी तरी आच्छा होते, खुभखभी माली, आर्ण अवां शरहशता शरहशता ुखरडू न पहािी "कवितेर्ी एक ओळ" एक हदलव अनुयाधा म्शणते, तळी ‘आबाऱारा"बायको"पासून "रम"पयंत ऩेरणायी’एक ओऱ आऩल्मा शातन शरशून ू व्शाली, शे च तय इांगगत आशे मा वभूशालयअम्हाला काहीही िज्यष नाही वातत्माने वुरू अवणाऱ्मा काव्म वलऴमकपण"यमक,गण अवण िृत्ांच्या"तािडीत चऱलऱीचां."कवितेर्ी एक ओळ "काही ईतरत नाही आर्ण आम्शाराशी भुक्तछां द, लेगलेगऱे वलऴम,"बायको"पासून "रम"पयंत वलनामभक, लत्त-गण-भािा न वाांबाऱणायी ृहोतो िेगिेगळे ऄथष शोधून एकर् मनामध्ये कवलता लजमि नाशी फयां . :) आऩल्मा वगळ्माकर्ललोळ वलऴमाांलयच्मा, वगळ्मा प्रकायाांच्मा कवलता"मराठी कविता समुहार्े"अभार लाचामची उत्वुकता आशे आम्शारा. तुम्शी शरशातय खयां . ळाई-कागदाच्मा फट्टमाफोऱाचा ्त्यानी अम्हास ही संधी ददली ऄनुभिायर्ी काम वलचाय कयताम एलढा! काम पयक ऩडतोम"कवितेर्ी एक ओळ" त्माने, इतका भोठा आकाळाचा कागद आर्णबस झाला अता वभद्राची ळाई हदरीम ना आऩल्मारा ुशाइ ऄन कागदार्ा हा बवट्याबोळ उऩयलाल्माने! शरशा बफनधास्त!सगळे ददी लोक गोड करून घ्याल हा प्रयत्न ~ क्ाांतीवलवहण्यार्ा"कवितेर्ी एक ओळ"समीरमराठी कविता समूह ____________________________________________________________44
  • 44. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ काम वशी कल्ऩना आशे शी. भयाठी कवलतेचा थोडक्मात इनतशावच वाांगणायी शी एक ओऱ भनाऩावन आलडरी. ूप्रेमस्िरूप अइ म्हणुनी करीती हळिे कवल मळलांताांची आई ऐकन ककां ला लाचून डोऱे ूकवितेर्ी एक ओळ हळिे करून रडिे बरून मेणाय नाशीत, अवा भयाठी भाणव ू जगाच्मा ऩाठीलय कठे शी नवेर. ुजयोस्तुते म्हणोनी करते कधी ती घोर् स्ला. वालयकयाांच्मा ‘जमोस्तुते श्रीभशन्भांगरे’मा ओऱीने स्लातांत्र्म रढ्माचे स्पजल्रांग चेतलरे ुकवितेर्ी एक ओळ भरते मनात जोश प्रत्मेक भयाठी भनात. कली फी माांची ‘गाई ऩाण्मालय काम म्शणनी ुगाइ पाण्यािर अर्लया कथुनी कधी प्रसंग आल्मा’मा रेकीवाठी करेल्मा यचनेने वऩत्माची ेकवितेर्ी एक ओळ ममतेत होइ दंग भभता जागलरी. कळलवुताांची ‘एक तुतायी द्मा भज आणनी’शी े ु यचना अलािचीन काव्माचा नाद गगनातकधी िाजिी तुतारी कधी लागते वजव्हारी ऩोशोचलते.कवितेर्ी एक ओळ घेते नभी भरारी फारकलीांची परयाणी ननवगि वौंदमािचा अनुऩभ ु आवलष्काय कयते आर्ण माच भाशरकत ऩढे े ु अनेक ऩुष्ऩे गांपत गुांपत शी कवलतेची एक ुफु लराणी सारखी ती ऐटीमधेर् र्ाले ओऱ ‘तुष्की’आर्ण त्माच्मावायख्मा वगळ्माकवितेर्ी एक ओळ पाना फु लात डोले काव्मप्रेभीांच्मा आमुष्मात लवांत परलते. :) ु काम वुयेख गांपण करी आशे व तू वगळ्मा ु े वुांदय आठलणीतल्मा कवलताांची! खूऩ खूऩध्यानात ठे ि तुष्की पाळू नकोस खंत आलडरी शी कवलता.कवितेर्ी एक ओळ म्हणता फु ले िसंत मा उऩक्भातरी भरा वगळ्माांत जास्त आलडरेरी शी यचना आशे!तुर्ार जोशी, नागपूर तुष्की ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________45
  • 45. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ म्हणजे वुरुलातच इतकी वुांदय! कवलतेची एक ओऱमाझी जणू जिळर्ी सखी म्शणजे जलऱची वखी. अनतळम आलडरीवतर्ी साथ ऄखंड लाभता शी कल्ऩना. भनातरां वगऱां काशी जाणन ूहिे काय मला अणखी || १|| त्मारा ळब्दरूऩ दे ण्माची शी ककभमा पक्त कवलतेची आर्ण ती कवलता जय जलऱचीशब्दास शब्द जोडता वखी अवेर, नतची अखांड वाथ अवेर तयओळ ती तयार होता आणखी काम शलां आशे ? अगदी भनाऩावूनओळीस ओळ जोडू नी ऩटरां, बालरां. वगळ्माच कडव्माांत कवलतेचांतयार होते पहा कविता || २ || जे रूऩ भाांडरां आशे व, ते खऩच वशी आशे . ू तराशी स्लप्ना वायखांच एक वुचलू? थोडीळी ुमाझ्या मनीच्या भािना खोल रमीत आरी न शी कवलता, तय आणखीती जाणते त्यातील ओल उठून हदवेर.जाता माझ्या भािनांर्ा तोल आलडरी तझी वखी, म्शणजेच कवलतेची ुसांभाळे मला ती ठरुनी ऄनमोल || ३ || एक ओऱ. :)ती ईलगडे शब्दांर्े ऄथष ~ क्ाांतीिाटे वतच्यािीण सारे र् व्यथषमनीर्े भाि व्यक्त करण्याती ऄसते नेहमीर् समथष || ४ ||मनीर्ा र्ाफे कर दीवक्षतमराठी कविता समूह ____________________________________________________________46
  • 46. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ, कवितेर्ी एक ओळलपून छपून येते; वतर्े वनदषय घाि;कधी सुख, कधी दु;ख अनंदाच्या क्षणीदेखीलहाती देउन जाते. वतर्ेर् ओठी नाि.कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळदबा धरून ऄसते; ऄखंड अहे हाि;गाठू न मला एकाकी आतके सारे वलहूनहीमानगुटीिर बसते. ऄव्यक्त दकती भाि.कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळमनािरती स्िार; सोबत वतच्या श्वासनाही होत व्यक्त तोिर वतच्याविना कसेपाही व्याकू ळ, वनराधार. कळले ऄसते भास?कवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळऄशी वतर्ी धार; मात्र हरिून गेली खास;पण सोबत वतर्ी हिी शोधात अहे वतच्या मीजरी ऄखंड वतर्े िार. वतर्ार् अहे ध्यास.कवितेर्ी एक ओळ अवतिासअतबवट्यार्ा खेळ;सांगून सािरून नाही येत क ‎ वलतेच्मा एका ओऱीत ककती भोठी व्माप्ती आशे, तयीशी कठे तयी काशीतयी कभी आशे, शाती ुनाही पाळत िेळ. आरी म्शणता म्शणता ननवटून जातेम कवलतेची एक ओऱ, शी बालना, शी खांत खूऩ उत्तभयीतीने व्मक्त करी आशे मा यचनेत. दफा धरून फवणायी कवलतेची एक ओऱ लेऱीअलेऱी ेकवितेर्ी एक ओळ छऱत याशाते, काशी म्शणता काशी वुचू दे त नाशी. भोकऱां शोईऩमंत वोवत याशाव्मा रागतात मासुटून जाते खोळ; वजनाच्मा कऱा. त्मा भोकऱां शोण्मारा ना लेऱ ना काऱ! तयीशी शी अलघडरेरी अलस्था ृवनस्तरण्यार्ी लढाइ शलीशलीळी लाटणायी आशे.अत – बाहेरर्ा घोळ. वुख-द:ख, उन-वालरी, लवांत-ग्रीष्भ वगऱां काशी अनुबलामरा रालणायी, लयलय नकोळी लाटणायी ु ऩण शलीशलीळी कवलतेची एक ओऱ खयां च श्लावाांत गांतरेरी अवते. ती आबावी आशे , ती ु ननदि मी आशे, तयीशी शली आशे, नतच्मालाचन जगणां अळक्म आशे. खऱ्मा कलीचां शे च तय भभि ू आशे . नतचा ळोध नक्की रागेर, नतचा ध्माव ती जाणन घेईर आर्ण ऩुन्शा नव्मा चैतन्मावश ू मेईर अचानक वभोय, कठे तयी अजाण, असात दे ळी एखादी फारऩणीची भैिीण अजाणते ऩणी ु बेटाली तळी. :) आलडरी यचना. ~ क्ाांतीमराठी कविता समूह ____________________________________________________________47
  • 47. ……………………………………………………………………………………… ए ओळती कवितेर्ी एक ओळ जणू व ‎ ुांदय उऩभा! भोत्माांचा वय अवाला तळीसर मोत्यांर्ा जसा ऄसे कवलतेची ओऱ भोती झयरे की नतच्मासरी ऄशा त्या मग झरझरती शास्मावायखी बावते! आठलणी जागलणायीति हसण्यार्े रूप तसे आर्ण भनाच्मा शबांतीलय चाांदण्माांचे कलडवे अवालेत तळी कवलतेची ओऱ खऩ वांदय! ू ु ननरचांद्र शा ळब्द नलीन लाटरा.ती कवितेर्ी एक ओळ मगस्िर जागविती अठिणींर्े अन कवलतेची एक ओऱ तीमनावर्या या सभतीिरती दां लओल्मा भद ू तणाांकयाांचे ृ ृ ूलाख किडसे वनलर्ंद्रार्े स्ऩळिच हशयले घेलून मेते भऊ भखभारी भमूयवऩवाांचेऄन कवितेर्ी एक ओळ ती शी कल्ऩनाशी वयेख. ऩशाटे च्मा दहशलयात ुदंिओर्लया मृद ू तृणांकूरांर्े शबजरेरी कोलऱी गलतऩाती आर्ण परे ुस्पशषर् वहरिे घेउन येते डोळ्माांवभोय आरी.मउ मखमाली मयूरवपसांर्े ळेलटच्मा दोन ओऱी भरा थोड्मा वांहदग्ध लाटल्मा. फाकी यचना छानच.ती कवितेर्ी एक ओळ जरीदकतीतरी ती सांगून जाते ~ क्ाांतीमाझ्या मनीच्या जखमेिर मगनिी जखम ती देउन जातेजगदीश वशकेमराठी कविता समूह ____________________________________________________________48
  • 48. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळतुझा हा मुखर्ंद्रमा हे विशाल वनतंबभारकवितेर्ी एक ओळमुखािरर्ी लावलमा कवितेर्ी एक ओळ मधुर ते तुझे वस्मतकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी एक ओळर्ाफे कळी नावसका ऄधोदृष्टी ती लवितकवितेर्ी एक ओळमोती दंतमावलका वप्रये तुझे ऄंग ऄंग फु लविते सौंदयषऄभाकवितेर्ी एक ओळ कवितेर्ी ओळ ओळनेत्र ति मृगासमान खुलविते ती काव्यप्रभाकवितेर्ी एक ओळभृकुटी जशी कमान शंकर पाटीलकवितेर्ी एक ओळते तुझे विशाल भालकवितेर्ी एक ओळ क ‎ वलतेच्मा एका ओऱीत काम काम अवेर, ते त्मा ईश्लयारा वुद्धा जाणता मेणाय नाशी!खळीदार तुझे गाल ते पक्त कलीरा कऱे र. वुांदय कल्ऩना. वप्रमेच्मा लणिनावाठी कवलतेची एक ओऱ शी कल्ऩना नावलन्मऩूणि जयी नवरी, तयी इथे ती नलीन रुऩात हदवरी आशे .कवितेर्ी एक ओळरे शमी कुं तल तुझे फाकी कवलतेफद्दर कवलता स्लत:च वगऱां काशी फोरतेम, भी काम फोरणाय? :)कवितेर्ी एक ओळ एका हशांदी गाण्मातल्मा दोन ओऱी आठलल्मा मा यचनेलरून.कानीर्े कुं डल तुझे तेयी आांखें नशीां, दो शभवये शैंकवितेर्ी एक ओळ तेयी आांखें गज़र वभझता शूां !ति कर मृणालसम ~ क्ाांतीकवितेर्ी एक ओळपाद ते कदषलस्तंभकवितेर्ी एक ओळकटी ती के सरी जेिीकवितेर्ी एक ओळपदवर्न्ह ते पद्म तेिीकवितेर्ी एक ओळसंपन्न ते ईरोजभारमराठी कविता समूह ____________________________________________________________49
  • 49. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ भस्त ऩांगत फवरी आशे, याांगोळ्माांच्मा कभानीांचीगोल गोल िळली, आयाव आशे, चांदन अगयफत्तीचा भांद वुगांधपाकामध्ये बुडतार् दयलऱतो आशे , रजजतदाय ऩाककृतीांचावजलबीला कळली... घभघभाट वुटरा आशे आर्ण ऩांचऩक्लान्नाचे ताट भाांडरे आशे वभोय. अळा लेऱी जे भनात मेतांनां, ते भनात आरां शी कवलता लाचून.कवितेर्ी एक ओळ, आधी तय तोंडारा ऩाणी वुटरां. नललऴािच्मामुठीमध्ये िळली, ऩहशल्माच हदलळी इतकी यवीरी कवलता लाचरी,मोतीर्ूर दाण्यागत आता नक्कीच लऴिबय अळाच यवबयीत कवलतालाडिात रुळली.... लाचामरा शभऱणाय माची खािी झारी. खूऩच खाव यचना! अगदी फदाभ-वऩस्ते-लेरची- कळयमुक्त श्रीखांड अवालां, तळी कवलतेची एक ेकवितेर्ी एक ओळ, ओऱ! आता यवग्रशण कयण्माऩेषा यव ग्रशणदह्यामध्ये सांडली, कयाला! :)कापडात बांधतार् ~ क्ाांतीश्रीखंडाशी भांडली...कवितेर्ी एक ओळदुधामध्ये नासली,मउ मउ रसगुर्लर्लयातगोड गोड भासली ...कवितेर्ी एक ओळलांब लांब लांबली,शेियार्ी के शर िळीदुधामध्ये थांबली...- श्रीधर जहावगरदारमराठी कविता समूह ____________________________________________________________50
  • 50. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ च ‎ ाांगरा प्रमत्न. कवलतेची एक ओऱ भनाराछंद मनाला लािून गेली , छां द रालून कवलतेत वलरून गेरीशी कल्ऩनामज सुर्ािी ती ..तोर् वांदय. ळब्दवयाांची प्रीत जडलणायी कवलतेची ु ुऄलगद कवितेत विरून गेली .. ओऱ आणखी चाांगरां आर्ण वुयेख शरशामरा प्रलत्त कये र, शी वहदच्छा. अजून ृ शरशा, शरशीत यशा. ळेलटच्मा ओऱीत भनाराशब्दांर्े ते सूर गुण-गुणलो अवणक रागरेरी आव अळीच याशू द्मा, ती आवचप्रीत मनी ही जडू न गेली उत्तभ शरशामची प्रेयणा आशे . :)मी मागािे तुवझयापाशी ती, ~ क्ाांतीऄन तीर् मला हेरून गेली....मी विसरािे पुन्हा पुन्हा पणनकळत माझ्या या सुरात सूर ती वमळिून गेलीनको-नको म्हणता-म्हणताअयुष्यभर (कवितेर्ी एक ओळ)मनाला असलािून गेली...वक्षतीजमराठी कविता समूह ____________________________________________________________51
  • 51. ……………………………………………………………………………………… ए ओळकवितेर्ी एक ओळ ती, त्याला नसािा सण साजरा,अज निीन िाटली, हर ऊतू बोडका ऄसािा !जुन्या पानात कधीतरी, समजािी ककमत क्षणार्ी ,होती गुरफटलेली! सुखाला तो परका ऄसािा !वतने मग ठरिले, कवितेर्ी एक ओळ वह,अता बोलके व्हािे, मग मी पुन्हा खोडािी,दुरािलेले धागे विणािे, आतकी दाहकता कशी यािी?पुन्हा त्याला वलहािे! यात वभरवभरािी..!तो तसार् ऄसािा, कु . नम्रता संजय र्ांदिडकरऄगदी ट्ररता ट्ररता !तोही ऄसार् झुरािा, जु ‎ न्मा लशीतन वाऩडणायी कवलतेची एक ओऱ ूमाझ्यासारखा येत जाता! खूऩ भागे घेउन जाते, आठलणीांच्मा दे ळात आर्ण भग नतथे कपयता कपयता त्मारा ऩन्शा ळोधामचा ु प्रमत्न कयाला, शी कल्ऩना आलडरी. त्मारा द:ख ुरुर्ािे त्याला म्हणून, व्शालां, त्मारा वुखाची जाणील शोऊ नमे, त्माच्माकाय काय ..दकती दकती! आमुष्मात लवांत नवाला अळी अऩेषा कयता कयता एकदभच शे वगऱां लाटणां ककती चकीचां ुभांडण खोटी खोटी, आशे , तो आऩरा नवरा, तयी त्माच्मा द:खाची ुखोट खोटर् रुसायर्ी! अऩेषा का कयाली, इतकी दाशकता त्मा ओऱीत मेऊ नमे अवां लाटणां शे च खऱ्मा प्रेभाचां मळ आशे . छान भाांडरी आशे व शी तऱभऱ त. ूवतने घ्यािा श्वास निा,माजिी स्िप्े ऄन ददशा, ~ क्ाांतीशोधािे सूर निे, रं गही निा,ताल अता मोकळा ऄसािा !मराठी कविता समूह ____________________________________________________________52