2012 02-21-marcus 1-roeping vissers

  • 89 views
Uploaded on

 

More in: Spiritual
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
89
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Marcus 1,14-20: roeping van de vissersNadat Johannes was gevangen genomenging Jezus naar Galileaen verkondigde er Gods Blijde Boodschap.Hij zei:“De tijd is vervuld en het Rijk Gods is nabij;bekeert u en gelooft in de Blijde Boodschap.”Toen Jezus eens langs het meer van Galilea liepzag Hij Simon en de broer van Simon, Andreas,terwijl zij bezig waren het net uit te werpen in het meer;zij waren namelijk vissers.Jezus sprak tot hen:“Komt, volgt Mij;Ik zal maken dat gij vissers van mensen wordt.”Terstond lieten zij hun netten in de steek en volgden Hem.Iets verder gaande zag Hij Jakobus, de zoon van Zebedeüs,en diens broer Johannes;ook zij waren in de boot bezig met hun netten klaar te maken.Onmiddellijk riep Hij hen.Zij lieten hun vader Zebedeüsmet de dagloners in de boot achter en volgden Hem.Johannes was gevangengenomen: een eerste stap naar de kruisdood van Jezus. De overheid ensommige ‘strak-in-de-leer-joden’ houden niet van de opruiende boodschap van Jezus. Opruiend,omdat ze de huidige stand van zaken in vraag stelt. Veel mensen houden niet van open vragen, zelaten niet graag los. Vaak voelen ons veilig bij een status quo en moet er niet te veel in twijfelgetrokken worden. Zelfs als er discriminerende zaken gebeuren zijn we geneigd alles bij het oude telaten. Liever dat, dan uit ons kot te komen.In die zin is de roeping van de vissers tot ‘vissers van mensen’ een radicaal gegeven. Mensen met eengezin, een inkomen uit de visvangst en een sociaal leven worden hier uitgedaagd door tweeeenvoudige zinnetjes van Jezus. Dat moet genoeg zijn om al het voorgaande in vraag te stellen en inte gaan op de uitdaging van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.Dit roepingsverhaal is radicaal. Het kent geen ‘misschien’. Om Jezus te volgen is een ja of een neenodig. Voor ‘misschien’ is er hier blijkbaar weinig ruimte.Wat moeten we dan aanvangen met zo’n verhaal? Wil dit dan zeggen dat we onze veilige havens, onsgezin, onze kinderen, onze geliefden moet achterlaten om Jezus te volgen? Hebben we dan geenrecht op onze comfortabele leven? Het blijven open vragen die niet beantwoord worden in hetevangelie.Wat wel zeker is dat er enkel bevrijding mogelijk is als mensen het voortouw nemen en allesachterlaten. We hebben leiders nodig die beweging maken. Die beweging kan hoop en dromenscheppen over hoe het anders kan en anders moet.
  • 2. Op dit moment heeft onze wereld zo’n nood aan hoopvolle leiders. We zouden zo gediend zijn metmensen die hun veilige boot aan de kant laten en terug perspectief in deze wereld komenverkondigen.Zeker nu gebruik gemaakt wordt van de precaire situatie in Griekenland om een neoliberaal juk op teleggen hebben we moedige mensen nodig die zich geroepen voelen om de wantoestanden aan teklagen. In het nieuwste besparingsplan moet de Griekse regering havens, overheidsgebouwen,spoorwegen verkopen (raad eens aan wie?) en wordt er massaal gespaard op solidariteit, socialezekerheid en onderwijs. Wie durft hier op te staan en te zeggen dat hier een staatsgreep bezig is vanmultinationale ondernemingen die tegen een prikje de Griekse overheidsbezittingen zullenaanwenden om hun winst te maximaliseren? Spreken over een ‘reddingsplan’ is in elk geval cynischin een land dat gedicteerd zal worden door het IMF, de Eurogroep en multinationals die de armoedeaan het organiseren zijn.Het is de eerste keer bij mijn weten dat deze tactiek wordt toegepast in niet-oorlogsgebied. Wantnormaal is dit scenario kenmerkend voor een post-oorlogssituatie. Denken we maar aan deAmerikaanse bedrijven die een monopolie verworven hebben in de heropbouw van Irak na hetterugtrekken van de troepen.Soevereiniteit van een land is een hol begrip geworden. Bij de minste tegenspraak over deneoliberale grondbeginselen van de EU is het kot te klein: denken we maar aan de uitspraken vanminister Paul Magnette in het kader van de eerste besparingsronde. Hij is één van de weinigesocialisten die spreekt als een socialist en wordt onmiddellijk teruggefloten, zelfs vanuit zijn eigenpartij!Waar blijft de authentieke roeping? Geen roeping om in gehoorzaamheid te leven op jouw plaats ineen hiërarchie, maar een roeping die trouw wil blijven aan een Woord van Bevrijding. Een echteroeping herdenkt de woestijnervaring en roept het volk tot beweging richting bevrijding.We hebben vissers van mensen nodig. Niet in eerste instantie om onze kerken te vullen, maar omhen uit te leggen en te tonen waar slavernij zoal heerst in onze wereld. Na dit inzicht kunnen ze dezemensen meenemen in hun net, in hun kielzog om nieuwe perspectieven te zoeken. Perspectievengericht op het Koninkrijk van God.