God heeft een brede rug. De zoektocht van een religieus agnost.Jan VerachtertGarant, 2009Het is moeilijk om als jonge snaa...
Een samenvatting van de inhoud wil ik verder niet geven omdat ik het veel belangrijker vindom even stil te staan bij de ve...
zullen experimenten moeten zijn waar mensen leren en ondervinden dat er meer grond isonder ons bestaan dan het louter ‘afk...
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

2009 el-god heeft een brede rug

279

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
279
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Transcript of "2009 el-god heeft een brede rug"

  1. 1. God heeft een brede rug. De zoektocht van een religieus agnost.Jan VerachtertGarant, 2009Het is moeilijk om als jonge snaak een boek te bespreken dat geschreven is door een man metheel wat levenservaring. Doorheen heel het boek voel je dat Jan Verachtert heel veel stadiaheeft doorlopen in zijn worsteling met het goddelijke en de joods-christelijke traditie. Op eenopen, directe en eerlijke manier vind je het verslag van zijn denk- en leefwerk dat uiteindelijkin religieus agnosticisme is beland: religieus, agnost en zoekend.Zijn boeiend essay start met een leeswijzer. Het typeert ook de verdere schrijfstijl van hetboek: op een persoonlijke maar toch zo objectief mogelijke manier zijn inzichten verwoordenvoor een breder publiek en daarbij wetenschappelijk, deducerend tewerk gaan. Hier en daardoorspekt met stukjes biografie. Doorheen heel het verdere lezen voel je de continuebezorgdheid voor het goed verstaan. En het goed verstaan is in deze materie heel belangrijk.Na de leeswijzer komt een overzicht van de begrippen belangrijk voor het welverstaan van hetboek. Geen makkelijke bladzijden om doorheen te worstelen. Toch heel interressant enleerrijk omdat hij haarfijn een aantal begrippen scherp probeert te stellen: religie, postchristen,monotheïsme,... Je zou deze bladzijden kunnen overslaan, maar voor een goede lezing lijkenze me noodzakelijk.Over het woord agnosticisme vind je onder andere de volgende definitie: eenzingevingssysteem, volgens hetwelk ons menselijk brein niet in staat mag geacht wordendefinitieve uitspraken te doen over het transcendente. Zeg maar gemakshalve: over ‘God’.(p28) Deze omschrijving toont dat je niet zomaar iets over ‘God’ kan zeggen. Dat hebbenagnosten gemeen met atheïsten.Maar ‘religieus’ agnosticisme gaat dan weer verder dan de kritiek van de atheïsten enveronderstelt een zoeken naar het Mysterie, zonder dat te willen benoemen. Het houdt hetgeloof in dat er zo’n mysterie is en dat je het ook kan ervaren. Zo staat een religieus agnostook heel dicht bij gelovigen, wat dat woord vandaag dan ook nog mag betekenen.Na de uitgebreide inleiding wordt het boek gelukkig wat concreter. Het handelt danover spiritualiteit, ethiek en religiositeit (vieringsmomenten) in agnostisch perspectief, meerbepaald over de voorwaarden daartoe en de praktische uitwerking ervan.. Hoe verder je in hetboek vordert hoe meer voorbeelden en concrete praxis aan bod komen. Je landt goed op heteinde.
  2. 2. Een samenvatting van de inhoud wil ik verder niet geven omdat ik het veel belangrijker vindom even stil te staan bij de verschillende vragen die gesteld worden en die ons als christelijkebasisbeweging zouden moeten uitdagen: - Wat doen we in onze bewegingen met agnosten, atheïsten of andere levensbeschouwingen? Of willen we liever vasthouden aan onze eigen club? - Durven we ons eigen godsgeloof in twijfel trekken? - Hoe komt het dat ook de nieuwe liturgieprojecten (De Vleugel, De brug, De Lier,…) weinig kinderen, jongeren, jongvolwassenen trekken? Ook daar is er een probleem van opvolging, net als in de Kerk. - Hoe zien wij de toekomst van het ‘vieren’ en wat zijn dan de voorwaarden om te vieren? - Wat is de plaats van de Bijbel in onze gemeenschappen? Is elke passage goed genoeg of maken we een selectie? - Hoe staan we tegenover transreligieus vieren? Hoe kunnen we met onze eigen identiteit en vanuit onze eigen traditie toch andere religieus voelende mensen ontmoeten in vierings- en verdichtingsmomenten? En met welke symbolen geven we die viering dan gestalte?Het boek mag gerust gelezen worden als reflectie op ons handelen in de basisbeweging, medeomdat de auteur zelf actief is in De Vleugel. Als religieus agnost kan er daar gevierd worden‘rondom de leegte’, met heel veel openheid, teksten uit alle wijsheidstradities en de filosofie,maar vooral ook stilte en meditatie.Over de toekomst is hij hoopvol, of zoals hij zelf zegt: een bedachtzaam optimist. Want demensheid wordt geroepen tot steeds grotere verfijning van de samenlevingsverbanden, en datzal in niet onbelangrijke mate het resultaat zijn van de steeds beschaafdere interpretaties diezij als invulling geeft aan ‘het transcendente’. (p194)Het boek heeft me verschillende malen tot reflectie aangezet. Vooral over mijn eigengodsgeloof, over het vrijzinnig christendom en de toekomst van onze vieringsplekken. Naasteen degelijke uitleg en onderbouwde visie ontwaarde ik een blijvende passie om te zoekennaar vormen van religieus samenkomen in de 21ste eeuw.Toch schiet het voor mij op één punt wat tekort. De jeugd wordt een aantal keer vermeld,maar er wordt niet dieper op ingegaan.Toch is dit volgens mij een erg belangrijke zaak voor de toekomst. Het zal van hetallergrootste belang zijn om niet alleen jongeren, maar ook (jonge) gezinnen uit te dagen omzinvolle vieringen mee te helpen dragen en vormgeven. In onze maatschappij engagerenmensen zich niet zo snel meer. Het zullen projecten van hoop en zin moeten zijn om mensenover de streep te trekken.De maatschappij hebben we wat tegen ons: het neoliberale kapitalisme zit diep ingebakken bijonze kinderen en generaties van gezinnen. Het heeft ons hele denken en handelengepenetreerd. Het zal voor elke groep aan de basis dan ook een gigantische uitdaging wordenom deze mensen los te laten komen van oppervlakkig consumentisme. Onze gemeenschappen
  3. 3. zullen experimenten moeten zijn waar mensen leren en ondervinden dat er meer grond isonder ons bestaan dan het louter ‘afkopen van geluk’.Voor mij is een project als ‘O de vie’ -waar onder andere Remi Verwimp nog één van deaanstekers van was- ontzettend belangrijk voor onze toekomst. (www.odevie.net)Kwaliteitsvolle rituelen aanbieden in samenspraak met mensen op een drempel in hun levenkan hen doen dorsten naar meer. En het kan hun ook doen ervaren wat het is om met mensensamen te zoeken in het vieren van ons bestaan. Enkel door met concrete modellen naar buitente komen die overdacht en volwassen genoeg zijn kunnen er nog nieuwe mensenaangesproken worden. De religieuze nood is hoog maar ons aanbod is nog veel te klein. Als ikiets geleerd heb uit dit boek is dat we moeten losbreken uit onze eigen beweging. We moetenop zoek naar andere invalshoeken en overtuigingen die ons zullen bevragen en verder helpen.

×