‫ﺻﻔﺎﺀ ﻋﺒﺪ ﺍﳌﻨﻌﻢ‬




            ‫ﺘﺼﻤﻴﻡ ﺍﻟﻐﻼﻑ: ﻫﺎﺒﻰ‬
‫ﻃﺒﻘﺎ ﻟﻘﻮﺍﻧﲔ ﺍﳌﻠﻜﻴﺔ ﺍﻟﻔﻜﺮﻳﺔ‬
              ‫א‬         ‫א‬           ‫א‬
      ‫.‬                                        ...
‫)ﻜل ﻤﺭﺓ ﻴﻤﺤﻭﻥ ﻓﻴﻬﺎ ﺸﺨﺼﻲ‬
     ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺨﺘﻔﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﺠﻭﺩ‬
‫ﻭﺤﻴﺩﺓ ﻭﻤﻥ ﻋﻴﻨﻲ ﺘﺴﻴل ﺩﻤﻭﻉ‬
    ‫ﻜﻨﺕ ﺃﻤﺸﻲ ﻭﺭﺍﺀ ﺘﺎﺒﻭﺘﻲ‬
  ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺭﺒﻁ ﻋﻘﺩ...
‫‪‬‬


‫ﺴﺄﺘﺴﻠﺢ ﺍﻟﻠﻴﻠﺔ ﺒﺄﺸﻴﺎﺀ ﺠﺩﻴﺩﺓ ﻋﻠﻰ، ﺤﺘـﻰ ﻻ ﺘﺭﺒﻜﻨـﻲ‬
                ‫‪‬‬
‫ﻭﺃﻨﺕ ﺘﻁﻠﺏ ﺍﻟﻘﺒﻠﺔ ﺍﻷﺨﻴﺭﺓ ﻗﺒل ﺍﻟﻨـﻭﻡ. ﻓﻠـ...
‫ﺍﺴﻤﻊ .. ﻗﺭﺏ ﺍﻟﻨﺎﻓﺫﻩ‬
‫ﻭﻜﻌﺎﺯﻑ ﻴﺠﻴﺩ ﺍﻟﻌﺯﻑ ﻋﻠﻰ ﺁﻟﺘﻪ، ﺘﻐﻔﺭ ﺒﺨﻔـﺔ ﻤـﻥ‬
‫ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ ﺇﻟﻰ ﺍﻷﺭﺽ، ﻭﻤﻥ ﺍﻷﺭﺽ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ، ﻭﻜﻠﻤﺎ ﺭﺃﻴﺕ‬
    ...
‫‪   ‬‬
                ‫‪‬‬


‫ﺴﺄﻗﻔﺯ ﻤﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﻜﺘﺏ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ، ﻭﺃﻋـﺩ ﻭﺠﺒـﺔ‬
‫ﺴﺎﺨﻨﺔ. ﺴﺄﻗﺭﺃ ﻋﻥ ﺇﻀﺭﺍﺏ ﺍﻟﻨﺴﺎﺀ ﻓـ...
‫ﻭﺤﻴﺩﺓ ﻤﻥ ﻋﻴﻨﻲ ﺘﺴﻴل ﺩﻤﻭﻉ‬
                       ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺭﺒﻁ ﻋﻘﺩﺓ ﻓﻰ ﻤﻨﺩﻴﻠﻲ‬
                               ‫ﻭﻟﻜﻨﻨﻰ ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺴﻰ...
‫‪  ‬‬


‫ﻤﻥ ﻤﻨﺎ ﻟﻡ ﺘﺠﻥ ﻋﻨﺩﻤﺎ ﺭﺃﺕ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻹﻋﺩﺍﺩﻴـﺔ‬
                                ‫ﹸ‪‬‬
‫ﻷﻭل ﻤﺭﺓ ﻭﺍﻟﻌﺼﺎ...
‫ﻓﻰ ﻴﻭﻡ ﺭﺃﻴﻨﺎ ﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻷﻟﻌﺎﺏ، ﺘﻘـﻑ ﻤﻨﻬـﺎﺭﺓ ﻓـﻰ‬
             ‫ﺍﻟﺤﻭﺵ، ﻭﻨﺎﻅﺭﺓ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺘﻌﻨﻔﻬﺎ ﺃﻤﺎﻡ ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ:‬
             ‫ﻴﺎ ﺃﺒ...
‫‪ ‬‬
                           ‫‪‬‬


‫ﺒﻌﺩ ﻟﺤﻅﺎﺕ ، ﺴﻴﻐﻠﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﻋﻠﻰ ﻨﻔﺴـﻪ ، ﻭﻴﺠﻠـﺱ‬
‫ﻭﺤﻴﺩﺍ ، ﻭﻴﺠﺭﺏ ﺁﺨﺭ ﻜﻠﻤﺎﺕ ...
‫ﻜﺄﻥ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﺘﺴﻜﻨﻪ ﺍﻟﻤﻼﺌﻜﺔ ﻭﺍﻟﺭﺠل ﺍﻟﻘﺎﻁﻥ ﺍﻟﺤﺠـﺭﺓ‬
‫ﺍﻟﻤﺠﺎﻭﺭﺓ ، ﺘﺩﺨل ﺒﺸﺭﺍﻫﺔ، ﻭﻴﺸﻌل ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻤـﻥ ﺴـﻴﺠﺎﺭﺓ ،‬
                     ...
‫‪ ‬‬


‫ﺃﺤﺏ ﺍﻟﻨﻅـﺭ ﺇﻟـﻰ ﺍﻟﻤـﺎﺭﺓ ، ﻭﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ، ﻭﺍﻟﺒﻨـﺎﺕ‬
‫ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻟﺩﺭﺍﺴﻲ، ﻭﻫﻥ ﻋﺎﺌﺩﺍﺕ، ﺘﺤﻤل ﻜل...
‫ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﻴﺨﺒﺌﻥ ﺍﻟﻠﺒﻥ ﺩﺍﺨل ﺃﺜﺩﺍﺌﻬﻥ ﻟﺴﻨﻭﺍﺕ‬
                                                     ‫ﻗﺎﺩﻤﺔ.‬
‫) ﻜﻨﺯ ﺍﻟﻠ...
‫ﻋﻥ ﻴﻤﻴﻨﻬﺎ ﻭﺘﻁﻌﻤﻪ ﺍﻟﻌﻴﺵ ﺍﻟﻔﻴﻨﻭ ﺍﻟﻤﺤﺸﻭ ﺒﺎﻟﺒﻴﺽ . ﻭﺍﻟﺒﻨـﺕ‬
‫ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ، ﺘﺫﻫﺏ ﺼﺒﺎﺤﺎ ﺒﺠﻭﺍﺭ ﺸﺠﺭﺓ ﻤﺭﻴﻡ، ﻭﺘﺩﺨل‬
            ...
‫ﺘﻤﻁﺭ ، ﺘﻁل ﻤﻥ ﺍﻟﺒﻠﻜﻭﻨﺔ ، ﺘﻨﻅﺭ ﺇﻟـﻰ ﺍﻟﻤـﺎﺭﺓ ﻭﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ‬
‫ﻭﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﺍﻟﻌﺎﺌﺩﺍﺕ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻟﺩﺭﺍﺴﻲ ﻴﺤﻤﻠـﻥ‬
‫ﻋﻠﻰ ﺃﻜﺘﺎﻓ...
‫‪‬‬
             ‫) ﺇﻟﻰ " ﺃﺭﻭﻱ ﺼﺎﻟﺢ " (‬


‫ﻋﻨﺩﻤﺎ ﺘﻔﺘﺢ ﻏﺭﻓﺘﻲ، ﻭﺘﺠﺩ ﻤﻼﺒﺴﻲ ﺍﻟﺩﺍﺨﻠﻴﺔ ﻤﻠﻘﺎﺓ ﻋﻠﻰ‬
‫ﺍﻷﺭﺽ ﻓﻰ ﺇﻫﻤﺎل، ﻭﺃﺜﺭ ﺍﻟﻨ...
‫ﺍﻟﺴﺎﺨﻥ ﻻ ﻴﺒﻌﺙ ﺍﻟﺩﻑﺀ ﻭﺍﻟﻤﻌﺩﺓ ﺒﺩﺃﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﺤﺭﻜـﺔ، ﺘﺘـﺫﻜﺭ‬
                         ‫ﻁﺒﻕ ﺍﻷﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ، ﻓﻴﺴﻴل ﻟﻌﺎﺒﻙ.‬
           ...
‫- ﺃﻨﺎ ﺘﻌﺒﺎﻨﻪ ﻭﻋﺎﻴﺯﺓ ﺃﺭﻭﺡ‬
                                       ‫- ﺘﺎﻜﺴﻲ‬
                                  ‫- ﺁﺠﻲ ﻤﻌﺎﻜﻲ...
‫ﻋﻥ ﺇﺫﻨﻙ ﻋﻨﺩﻱ ﺸﻐل.‬
     ‫ﺘﻤﺘﺹ ﻋﻴﻨﺎﻙ ﺍﻟﻭﺍﻗﻑ ﺃﻤﺎﻤﻙ ﻓﻰ ﺒﺭﻭﺩﺓ ﻭﺍﺒﺘﺴﺎﻡ.‬
‫ﻭﺘﻌﻭﺩ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﺤﺠﺭ، ﻭﺘﻔـﺘﺢ ﺍﻟﺒـﺎﺏ، ﺘﺠـﺩ ﻤﻼﺒﺴـﻲ‬
‫ﺍﻟﺩﺍﺨﻠ...
‫ﻜﻠﻤﺎ ﺨﻠﻭﺕ ﺇﻟﻰ ﻨﻔﺴﻙ، ﺘﻔﺘﺢ ﻤﻠﻔـﺎﺕ ﻗﻠﺒـﻙ ﺍﻟﻘـﺩﻴﻡ،‬
‫ﻭﺘﺭﺩﺩ ﻓﻰ ﺩﺍﺨﻠﻙ ﻜل ﺍﻟﺼﺩﻗﺎﺕ، ﻭﺍﻟﻤﺤـﺎﻭﺭﺍﺕ ﻭﺍﻟﺸـﺘﺎﺀﺍﺕ‬
            ‫ﺍﻟﺴﺎﺒﻘﺔ،...
‫ﻭﺃﻋﻭﺩ ﺒﻌﺩ ﻗﻠﻴل، ﺃﺠﺩﻙ ﺘﺎﺭﻜﺎ ﻟﻲ ﻋﻠﺒﺔ ﺴﺠﺎﺌﺭ ﻭﻤﺸﻁ‬
                    ‫ﹰ‬
                                  ‫ﻜﺒﺭﻴﺕ ﻭﺒﻌﺽ ﺍﻟﻌﺭ...
‫) ﺍﻟﻘﺎﻫﺭﺓ ٥١ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ:‬
                                  ‫ﻋﺯﻴﺯﻱ " ﺹ "‬
‫ﺒﺎﻜﺘﺒﻠﻙ ﻭﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﻤﺘﺄﻜﺩﺓ ﺇﻨﻲ ﺤﺄﻜﻤل ﺍﻟﺠﻭﺍﺏ ﺩﻩ ﻷﻨﻲ‬
‫ﻤ...
‫ﺃﻋﺭﻓﻙ ﺃﻥ " ﻋﻤﺭ ﻨﺠﻡ " ﻤﺎﺕ، ﻨﺘﻴﺠﺔ ﺃﺯﻤﺔ ﻗﻠﺒﻴﺔ، ﻤﻊ‬
‫ﺍﻟﻌﻠﻡ ﺃﻨﻲ ﺭﺃﻴﺘﻪ ﻴﻭﻡ ﺍﻟﺜﻼﺜﺎﺀ ﻓﻰ ﺍﻷﺘﻴﻠﻴﻪ، ﻭﻜﺎﻥ ﻴﻀﺤﻙ. ﻜﻤـﺎ‬
‫ﻤﺎﺕ ﺃﻨﻭﺭ ﻜﺎﻤل،...
‫ﻭﻻ ﺃﻗﻭﻟﻙ.‬
‫) ﺒﺎﺨﺘﺼﺎﺭ .. ﺃﻨﺎ ﺃﺨﻴﺭﺍ ﺒﺎﺤﺼل ﻋﻠـﻰ ﻨـﻭﻉ ﻤـﻥ‬
                     ‫‪‬‬
   ‫ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻜﻨﺕ ﺒﺎﺩﻭﺭ ﻋﻠﻴﻪ ﻤﻥ ﺴﺎﻋﺔ ﻤﺎ ﻭﻋ...
‫ﺃﻏﻠﻕ ﺴﻭﺴﺘﻪ ﺍﻟﺠﺎﻜﺕ ﺍﻟﺫﻯ ﺘﺭﻜﺘﻪ ﻟﻲ، ﻋﻠـﻰ ﻓﻜـﺭﺓ‬
‫ﺃﺸﻜﺭﻙ ﻋﻠﻰ ﺸﻬﺎﻤﺘﻙ ﺩﻱ، ﻹﻥ ﺒﺭﻩ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﺭﺩ، ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺍﻨـﺕ‬
                      ...
‫ﺍﻟﺨﻴﺎﻤﻴﺔ ﻭﺍﻟﻤﺸﺭﺒﻴﺎﺕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﻨﻤﺭ ﻤﻥ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﺨﻠﻕ ﺇﻟﻰ ﺒـﺎﺏ‬
                                                    ‫ﺯﻭﻴﻠﻪ.‬
    ...
‫ﻭﻤﻌﺫﺏ ﻭﻤﺘﻴﻡ ﻭﺠﺭﻴﺢ‬
                                            ‫‪ ‬ﹼ‬
                   ‫ﺒﺎﻨﺘﻁﻁ ﻭﺍﺘﻌﻔﺭﺕ ﻭﺍﺘﺭﻗﺹ ﻜﺩﻩ‬
   ...
‫ﺒﻤﺼﺭ، ﺒﻤﺭﻀﻙ ﻓﻰ ﺃﺸﺒﻴﻠﻴﻪ، ﺃﺸﺒﻴﻠﻴﻪ ﺒﺎﻟﻌﺭﺒﻲ ﺘﻌﻨـﻲ‬
                                                     ‫ﺴﻴﻔﻠﻴﺎ.‬
           ...
‫ﺤ ـﺩ ﺯﻱ ﺍﻟﺤﻴﻁ ـﺔ ﺍﻟﺴ ـﺩ ، ﻜ ـﺎﻥ" ﻗ ـﺩﺭ ﺍﻟﻐ ـﺭﻑ‬
  ‫ـ‬       ‫ـ‬      ‫ـ‬      ‫ـ‬      ‫ـ‬           ‫ـ‬
                ...
‫ﻴﻤﻜﻥ ﻴﺤﺭﻕ ﻗﻠﺒﻲ ﻭﻴﻔﺤﻤﻪ ﻭﻴﺨﻠﻴﻪ ﻴﺒﻁل ﺩﻕ‬
         ‫ﺃﻭ ﺘﺴﻴﺦ ﺭﻭﺤﻲ ﻋﻠﻴﺎ ﻭﺃﻤﻭﺕ ..‬
         ‫***********‬
                      ...
‫‪ ‬‬


‫‪ ‬ﻁﺏ ﻗﻭﻤﻲ ﺍﻋﻤﻠﻴﻠﻲ ﺸـﺎﻱ ﻜﺸـﺭﻱ ﺴـﻜﺭ‬
‫ﺨﻔﻴﻑ، ﻭﺤﻴﺎﺘﻙ ﺃﻋﺭﻑ ﺃﻥ ﺼﻭﺘﻲ ﺍﻟﻤﺭﺘﻔﻊ ﻴﺯﻋﺠﻬﺎ ﻜﺜﻴـﺭﺍ،‬
  ‫‪‬‬
       ...
‫- ﺍﻟﺭﻭﺍﻴﺔ.‬
    ‫ﻤﺎ ﺃﻋﺭﻓﺵ ﺃﻓﺘﺢ ﻜﺘﺎﺏ ﺇﻻ ﻟﻤﺎ ﺍﺨﻠﺹ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﻌﺎﻴﺎ.‬
                 ‫ﹼ‬
‫ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﺤﺱ ﺇﻨﻲ ﺭﻭﻤﺎﻨﺴـﻴﺔ ﺃﻜﺜـﺭ ﻤـﻥ ﺍﻟـﻼ...
‫- ﻴﺎ ﺒﺨﺘﻙ.‬
     ‫ﺒﺘﻘﺩﺭﻱ ﺘﻌﻤﻠﻲ ﺍﻟﻠﻲ ﺍﻨﺕ ﻋﺎﻴﺯﺍﻩ ﻭﻭﻗﺕ ﻤﺎ ﺘﺤﺒﻲ‬
                         ‫ِ‬
‫ﺃﻨﺎ ﺍﻤﺒﺎﺭﺡ، ﻤﺴﻜﺕ ﺍﻟﻘﻠﻡ ﻋﺸﺎﻥ ﺍﻜ...
‫- ﺃﻴﺎﻡ ﻜﺘﻴﺭ ﺒﺘﻤﺭ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻜﻼﻡ.‬
                                  ‫ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻤﻌﻨﻲ‬
                                  ‫ﻤﻥ...
‫ﻨﻔﺴﻲ ﺍﺸﻭﻑ ﺍﻟﻨﻴل ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﺤﺎﺠﺯ.‬
                             ‫ﺤﺎﺴﻪ ﺇﻨﻲ ﻫﺎﺘﺨﻨﻕ.‬
                ‫ﻁﺏ ﻭﺍﺭﺏ ﺍﻟﻀﻠﻔﺔ ﺤﺒﻪ.. ﺃﻴﻭﻩ ...
‫ﺩﺍﻟﻭ ﻤﺵ ﻴﻀﺎﻴﻘﻙ.‬
                                    ‫- ﺁﻩ ﻴﺎﺭﻴﺕ‬
‫ﻅﻠﺕ ﺠﺎﻟﺴﺔ ﻤﻜﺎﻨﻬﺎ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺘﺭﺍﺒﻴﺯﺓ ﺍﻟﻤﻭﺍﺠﻬﺔ ﻟﻠﺸﺒﺎﻙ،‬
‫ﻭﺍﻟﻬ...
‫- ﺍﺘﻨﻴﻥ ﺤﻤﺹ ، ﻭﻜﺘﺭ ﺍﻟﺸﻁﻪ.‬
   ‫- ﺃﻨﺎ ﺒﺤﺏ ﺍﻟﻨﻴل. ﻭﻜﺎﻥ ﻨﻔﺴﻲ ﻴﺒﻘﻲ ﻟﻲ ﺒﻴﺕ ﺒﻌﻴﺩ.‬
‫" ﻓﻭﻕ ﺠﺯﻴﺭﺓ ﻟﻭﺤﺩﻨﺎ .. ﻭﺍﻟﻌﻨﺏ ﻁﺎﺭﺡ .. ﻭﺭﻴﺤـﻪ...
‫، ﻭﻁﻭﺍﺒﻴﺭ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺃﺴﺘﺩﻓﺊ ﺒﺼﻤﺘﻬﻡ، ﺃﺨﺭﺝ ﻤﻥ ﺸـﺎﺭﻉ ﺇﻟـﻰ‬
‫ﺸﺎﺭﻉ، ﺇﻟﻰ ﺃﻥ ﺫﻫﺒﺕ ﺇﻟﻰ ﻤﻴﺩﺍﻥ ﺍﻟﻌﺘﺒﺔ، ﺩﺨﻠـﺕ ﻤـﻥ ﻋﺒـﺩ‬
‫ﺍﻟﺨﺎﻟﻕ ﺜﺭﻭﺕ ﺇﻟﻰ ...
‫- ﻭﺒﻌﺩﻴﻥ؟‬
                                     ‫ﺍﺘﺠﻭﺯﺕ.‬
                                       ‫ﻭﺍﻨﺕ ؟‬
‫- ﻴﺎ ﺨﺴﺎﺭﺓ ﺍﻟﺤ...
‫ﻭﻨﻔﺴﻲ ﺃﻋﻴﺵ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﺒﺴﺎﻁﻪ. ﻭﻟﻤﺎ ﺍﺤـﺏ ﺍﺠـﺭﻱ..‬
‫ﺃﺠﺭﻱ.. ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﻭﺼل ﻟﻠﺠﻨﻭﻥ. ﻭﺍﻗﻑ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺤﺎﻓﺔ، ﻭﺍﺭﺠﻊ‬
‫ﺍﻻﻗﻲ ﺭﺠﻠﻴﺎ ﺜﺎﺒﺘﻴﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻷ...
‫.. ﺃﻤﻲ ﻁﻴﺒﺔ ﻗﻭﻱ. ﻭﺤﺯﻴﻨﺔ . ﺒﺘﻀﺤﻙ ﻟﻤﺎ ﺘﺤـﺱ ﺇﻥ‬
‫ﻋﻤﺭﻫﺎ ﺍﺘﺴﺭﻕ، ﻭﻜﺎﻥ ﻤﻤﻜﻥ ﺘﻌﻤل ﺤﺎﺠﺎﺕ ﺘﺎﻨﻴـﺔ. ﻭﺘﻘـﻭل :‬
‫ﺍﻟﺒﺭﻜﺔ ﻓﻴﻜﻡ، ﻴﺎ ﺘﺭﻱ ﺇﺤ...
‫ﻜﺎﻥ ﻜﺎﺯﻨﻴﻭ ) ﺍﻟﺸﺠﺭﺓ ( ﺃﻤﺎﻤﻨﺎ ﺒﺄﻀﻭﺍﺌﻪ ﺍﻟﺒﺎﻫﺘﻪ ﻭﻗﻠﺔ‬
                                            ‫ﻴﺨﺭﺠﻭﻥ ﻤﻨﻪ‬
             ...
‫ﻜﺎﻨﺕ ﺍﻟﻤﻔﺎﺠﺄﺓ ﻗﺎﺴﻴﺔ ﺒﺎﻟﻨﺴﺒﺔ ﻟﻲ. ﻭﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﻨﻐﺭﺴﺔ ﻓـﻰ‬
    ‫ﺍﻟﻌﻤل ﻭﺍﻟﻌﻴﺎل. ﻭﺍﻟﻤﻭﺍﺼﻼﺕ ﻭﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ. ﻟﻡ ﺃﺭﻫﺎ ﺇﻻ ﺍﻟﻴﻭﻡ.‬
‫٠ )ﻫﺎﺒﻲ ﻻﻨ...
‫ﺍﻵﻥ ﺃﺼﺒﺤﺕ ﺫﺍﻜﺭﺍﺘﻲ ﺘﻀﻌﻑ ﺒﻌﺽ ﺍﻟﺸـﻰﺀ، ﻭﻻ‬
          ‫ﺃﺫﻜﺭ ﻤﻥ ﻤﻭﺍﻋﻴﺩﻱ ﻏﻴﺭﺃﻨﻨﻲ ﺃﺫﻫﺏ ﻟﻠﻌﻤل ﻜل ﻴﻭﻡ.‬
‫ﺨﻤﺴﺔ ﻭﺜﻼﺜﻭﻥ ﻋﺎﻤﺎ، ﺘﻐﻴﺭ ﻜل ...
‫ﻤﺎ ﻤﻌﻲ ، ﻭﺃﺸﺭﺏ ﺒﻴﺭﺓ ﻭﺃﺩﺨﻥ، ﻭﺃﺸﺘﺭﻱ ﺘﺫﻜﺎﺭﺍ، ﺃﺴﻴﺭ ﻓـﻰ‬
           ‫‪‬‬
‫ﺍﻟﺸﻭﺍﺭﻉ، ﺩﻭﻥ ﻫﺩﻑ، ﺩﻭﻥ ﺇﺭﺍﺩﺓ، ﺩﻭﻥ ﺃﻥ ﺃﺴﺄل ﻨﻔﺴﻲ، ﻤﺎﺫﺍ...
‫- ﻴﺎﺴﺘﻲ ﺃﻨﺎ ﻏﻴﺭﻙ . ﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﺒﻜﺘﺏ ﻗﺼﺔ، ﻭﻻ ﻗﺭﻴﺕ‬
‫" ﻜﻭﻨﺩﻴﺭﺍ " ﻭﻻ ﺒﺤﺏ ﺠﺎﻫﻴﻥ، ﻭﻻ ﺭﺤﺕ ﺒﻴـﺘﻜﻡ، ﻭﻻ ﻟﺒﺴـﺕ‬
                        ...
‫- ....‬
‫_ ﺃﻤﺎ ﻓﻰ ﺴﺒﺘﻤﺒﺭ ٠٧ ﻟﻔﻴﺘﻲ ﺍﻟﺸﻭﺍﺭﻉ ﺘﺒﻜﻲ ﻤﻊ ﺍﻟﻌﻴﺎل‬
‫ﺸﺎﻴﻠﻴﻥ ﺍﻟﻌﻠﻡ ﺍﻻﺴﻭﺩ ﺒﺘﺼﺭﺨﻭ " ﺴﺎﺒﻠﻙ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺼﺒﻴﺔ .. ﺤﺒﻴﺒﻙ‬
      ...
‫- ﻨﻔﺴﻲ ﻓﻰ ﺤﺎﺠﺎﺕ ﻜﺘﻴﺭ ﻤـﺵ ﻭﺍﻀـﺤﺔ ، ﻭﻤـﺵ‬
                                                  ‫ﻤﺤﺩﺩﺓ.‬
                      ...
‫ﻓﻰ ﻋﺼﺭ ﺍﻟﻤﻤﺎﻟﻴﻙ، ﻋﺸﺕ ﻭﺴﻁ ﺍﻟﻨﺎﺱ، ﻓﻰ ﺍﻟﻘﺎﻫﺭﺓ‬
‫ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﺃﻤﺴﻜﺕ ﺍﻟﻔﺎﻨﻭﺱ ، ﻭﺴﺭﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﺤﻭﺍﺭ، ﻭﺍﻟﻁﺭﻗـﺎﺕ‬
‫ﺭﺃﻴﺕ ﺍﻟﻅﺎﻫﺭ ﺒﻴﺒﺭﺱ، ﻭﺴﻤﻌ...
‫ﺃﻥ ﺃﻁﻠﺏ ﻤﻨﻬﺎ ﺃﻥ ﺘﻌﻁﻴﻨﻲ ﺇﻴﺎﻫﺎ، ﻭﻟﻜﻥ ﺸﺘﺎﺀ ﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﻴﺴـﻴﻁﺭ‬
       ‫ﻋﻠﻰ ﻭﻴﻤﻠﻙ ﻤﺸﺎﻋﺭﻱ ﻭﻴﻁﻔﺌﻬﺎ، ﻭﻜل ﻤﺎ ﻓﻌﻠﺘﻪ ﺴﺄﻟﺘﻬﺎ:‬
        ‫-...
‫ﺒﺸﻭﺯ ﺃﺯﺭﻕ ﻤﺠ ِﺏ؟ ﻭﺃﺭﺘﺩﻱ ﻓﺴﺘﺎﻨﺎ " ﹶـﺕ " ﻤﻨـﺫ ﺜـﻼﺙ‬
            ‫ﹰ ﻜ ﹾ‬                 ‫ِ ‪‬ﺭ‬
‫ﺴﻨﻭﺍﺕ،ﻜﻠ ‪ ‬ﻟﻭ ﹸﻪ، ﻭﺒﻬﺘﺕ...
‫ﺍﻟﺭﻋﻭﻨﺔ ﻁﺒﻊ ﻤﻥ ﻁﺒﺎﻋﻲ ﺍﻟﻤﻌﺘﺩﺩﺓ ﻭﺍﻟﻤﺨﺘﻠﻔـﺔ، ﻓـﻰ‬
‫ﻟﺤﻅﺔ ﺃﻜﻭﻥ ﻫﺎﺩﺌﺔ. ﻭﻓﻰ ﻟﺤﻅﺔ ﺃﻜﻭﻥ ﻫﺎﺌﺠﺔ ﻜﺎﻟﺒﺤﺭ، ﻭﺃﻓـﻭﺭ‬
‫ﻭﺃﺯﺒﺩ، ﻭﻴﺭﺘﻔﻊ ﺍﻟﻤﻭﺝ...
‫ﺘﻔﻀﺢ ﺭﻋﻭﻨﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﻫﻘﺔ ﻭﺒﻭﺍﺩﺭ ﺍﻟﺸﺒﺎﺏ، ﻭﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﻨﺸﻴﻁﺎﺕ ﻓﻰ‬
    ‫ﺍﻟﺭﻗﺹ، ﻭﺍﻟﺤﺭﻜﺔ، ﻭﺍﻟﻤﻜﻴﺎﺝ ، ﻭﺘﺴﺭﻴﺢ ﺍﻟﺸﻌﺭ ، ﻭﺍﻟﺤﺏ.‬
‫ﺨﻔﺔ ﺭﻭﺤﻬﻥ ﺘ...
‫ﻭﺍﻟﻤﻼﺒﺱ ﺍﻷﻨﻴﻘﺔ، ﺴﺤﺭ ﻻ ﻴﻘﺎﻭﻡ ، ﻭﺍﻟﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻬﻥ ﻁﻭﻴﻼ ﻴﺠﻠﺏ‬
     ‫ﹰ‬
                                   ‫ﺃﺤﺴﺎﺴﺎ ﻤﺎ ﺒﺎﻟﻐﻤﻭﺽ.‬
  ...
‫ﻜﺎﻥ ﺍﻷﻁﻔﺎل ﺍﻟﺼﻐﺎﺭ ﻴﺩﻗﻭﻥ ﺒﺄﻴﺩﻴﻬﻡ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺼـﻔﺎﺌﺢ،‬
           ‫ﻭﺃﻏﻁﻴﺔ ﺍﻟﺤﻠل ﻭﺃﻨﺎ ﻭﺍﻗﻔﺔ ﺃﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻬﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ.‬
               ...
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
616
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

616

599 views
447 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
599
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
5
Actions
Shares
0
Downloads
5
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

616

  1. 1. ‫ﺻﻔﺎﺀ ﻋﺒﺪ ﺍﳌﻨﻌﻢ‬ ‫ﺘﺼﻤﻴﻡ ﺍﻟﻐﻼﻑ: ﻫﺎﺒﻰ‬
  2. 2. ‫ﻃﺒﻘﺎ ﻟﻘﻮﺍﻧﲔ ﺍﳌﻠﻜﻴﺔ ﺍﻟﻔﻜﺮﻳﺔ‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫אא‬ ‫א‬ ‫)ﻋـﱪ ﺍﻻﻧﱰﻧـﺖ ﺃﻭ‬ ‫א‬ ‫אא‬ ‫ﻟﻠﻤﻜﺘﺒــﺎﺕ ﺍﻻﻟﻜﱰﻭﻧﻴــﺔ ﺃﻭ ﺍﻷﻗــﺮﺍﺹ ﺍﳌﺪﳎــﺔ ﺃﻭ ﺍﻯ‬ ‫א‬ ‫ﻭﺳﻴﻠﺔ ﺃﺧﺮﻯ (‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫.‬ ‫א א‬
  3. 3. ‫)ﻜل ﻤﺭﺓ ﻴﻤﺤﻭﻥ ﻓﻴﻬﺎ ﺸﺨﺼﻲ‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺨﺘﻔﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﺠﻭﺩ‬ ‫ﻭﺤﻴﺩﺓ ﻭﻤﻥ ﻋﻴﻨﻲ ﺘﺴﻴل ﺩﻤﻭﻉ‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺃﻤﺸﻲ ﻭﺭﺍﺀ ﺘﺎﺒﻭﺘﻲ‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺭﺒﻁ ﻋﻘﺩﺓ ﻓﻰ ﻤﻨﺩﻴﻠﻲ‬ ‫ﻭﻟﻜﻨﻨﻲ ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺴﻰ‬ ‫ﺃﻥ ﻫﺫﻩ ﻟﻡ ﺘﻜﻥ ﻤﻭﺘﺘﻲ ﺍﻷﻭﻟﻲ‬ ‫ﻓﺄﺒﺩﺃ ﺍﻟﻐﻨﺎﺀ ﻤﻥ ﺠﺩﻴﺩ‬ ‫) ﺃﻏﻨﻴﻪ ﻤﻥ ﺍﻷﺭﺠﻨﺘﻴﻥ (‬
  4. 4. ‫‪‬‬ ‫ﺴﺄﺘﺴﻠﺢ ﺍﻟﻠﻴﻠﺔ ﺒﺄﺸﻴﺎﺀ ﺠﺩﻴﺩﺓ ﻋﻠﻰ، ﺤﺘـﻰ ﻻ ﺘﺭﺒﻜﻨـﻲ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻭﺃﻨﺕ ﺘﻁﻠﺏ ﺍﻟﻘﺒﻠﺔ ﺍﻷﺨﻴﺭﺓ ﻗﺒل ﺍﻟﻨـﻭﻡ. ﻓﻠـﻥ ﺃﺩﻋـﻲ ﺃﻨﻨـﻲ‬ ‫ﻤﺭﻴﻀﺔ، ﺃﻭ ﺃﻨﻨﻲ ﻤﺘﻌﺒﻪ ﻤﻥ ﺍﻟﻌﻤل، ﻭﻟﻥ ﺃﻓﺴﺢ ﻟﻙ ﻤﻜﺎﻨﺎ ﺃﻜﺜﺭ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻤﻤﺎ ﻴﺘﻴﺢ ﻟﺠﺴﺩﻙ ﺃﻥ ﻴﻅل ﻋﻠﻰ ﺠﺎﻨﺏ ﻭﺍﺤﺩ ﻻ ﻴﻐﻴـﺭﻩ. ﺒـل‬ ‫ﺴﺄﺩﻋﻲ ﺍﻟﺭﻀﺎ، ﻜل ﺍﻟﺭﻀﺎ، ﻭﺃﻋﺩﻙ ﺒﺎﻟﻤﺯﻴﺩ ﻤـﻥ ﺍﻟﻘـﺒﻼﺕ،‬ ‫ﻭﺭﺒﻤﺎ ﺃﻁﻤﻌﻙ ﻓﻴﻤﺎ ﻫﻭ ﺃﻜﺜﺭ ﻤـﻥ ﺫﻟـﻙ، ﺸـﺭﻁ ﺃﻥ ﺘﻁـﺭﺩ‬ ‫ﺍﻟﻨﺎﻤﻭﺴﺔ ﺍﻟﺘﻰ ﺘﺯﻥ ﻓﻰ ﺃﺫﻨﻲ، ﻭﺘﻘﻠﻕ ﺭﺍﺤﺘﻲ.‬ ‫ﻋﻥ ﻁﻴﺏ ﺨﺎﻁﺭ، ﺘﺸﻌﺭ ﺒﺴﻌﺎﺩﺓ، ﺘﻐﻠﻕ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ، ﻭﺘﺤﻜﻡ‬ ‫ﻏﻠﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﻭﺭﺒﻤﺎ ﺘﻁﻔﺊ ﺍﻟﻨﻭﺭ، ﻭﺘﺤﺎﻭل ، ﺒل ﺘﺒﺫل ﺠﻬﺩﺍ ﻋﻠﻰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻏﻴﺭ ﻋﺎﺩﺘﻙ ﻟﻤﻁﺎﺭﺩﺓ ﻫﺫﻩ ﺍﻟﻨﺎﻤﻭﺴﺔ. ﻭﻜﻠﻤـﺎ ﺴـﻤﻌﺕ ﺯﻨﻬـﺎ،‬ ‫ﺃﺸﺭﺕ ﻟﻙ ﺒﺈﺼﺒﻌﻲ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ ﺘﺴﺭﻉ ﺇﻟﻴﻪ، ﻓﺄﺸﻴﺭ ﺒﻴﺩﻱ ﺇﻟـﻰ‬ ‫ﺍﻟﺠﺎﻨﺏ ﺍﻷﺨﺭ:‬ ‫ﻓﻭﻕ ﺍﻟﺘﺴﺭﻴﺤﺔ.‬ ‫ﻷ ... ﻷ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﻀﻠﻔﺔ ﺍﻟﺩﻭﻻﺏ‬
  5. 5. ‫ﺍﺴﻤﻊ .. ﻗﺭﺏ ﺍﻟﻨﺎﻓﺫﻩ‬ ‫ﻭﻜﻌﺎﺯﻑ ﻴﺠﻴﺩ ﺍﻟﻌﺯﻑ ﻋﻠﻰ ﺁﻟﺘﻪ، ﺘﻐﻔﺭ ﺒﺨﻔـﺔ ﻤـﻥ‬ ‫ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ ﺇﻟﻰ ﺍﻷﺭﺽ، ﻭﻤﻥ ﺍﻷﺭﺽ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ، ﻭﻜﻠﻤﺎ ﺭﺃﻴﺕ‬ ‫ﺤﻤﺎﺴﻙ ﻴﺸﺘﺩ، ﺃﺯﺩﺍﺩ ﺘﺸﺒﺜﺎ ﺒﻘﺘﻠﻬﺎ.‬ ‫ﹰ‬ ‫*********‬
  6. 6. ‫‪   ‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﺴﺄﻗﻔﺯ ﻤﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﻜﺘﺏ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ، ﻭﺃﻋـﺩ ﻭﺠﺒـﺔ‬ ‫ﺴﺎﺨﻨﺔ. ﺴﺄﻗﺭﺃ ﻋﻥ ﺇﻀﺭﺍﺏ ﺍﻟﻨﺴﺎﺀ ﻓـﻰ ﺍﻷﺭﺠﻨﺘـﻴﻥ، ﻭﻋـﻥ‬ ‫ﺍﻟﺤﺠﺎﺏ ﻓﻰ ﺘﺭﻜﻲ، ﻭﻋﻥ ﻨﺴﺎﺀ ﺇﻴﻁﺎﻟﻴﺎ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻅﺎﻫﺭﺍﺕ، ﺴﺄﻗﺭﺃ‬ ‫ﻜل ﻤﺎ ﻴﻘﻊ ﻋﻠﻴﻪ ﻴﺩﻱ ﻋﻥ ﺍﻟﻤﺭﺃﺓ ﻭﺍﻟﺭﺠل، ﻋﻥ ﺍﻟﺤـﺏ، ﻋـﻥ‬ ‫ﺍﻟﺩﻴﻥ ﻭﺍﻟﺴﻠﻁﺔ ﻭﺍﻟﺠﻨﺱ، ﻋﻥ ﻜﻴﻔﻴﺔ ﺍﻟﺨﺭﻭﺝ ﻤـﻥ ﺍﻟﺤﻅـﺎﺌﺭ‬ ‫ﺍﻟﻤﻐﻠﻘﺔ ﻋﻥ ﺍﺴﺘﻀﺎﻓﺔ ﺃﺼﺩﻗﺎﺌﻲ ﺒﺤﺭﻴﻪ ﺒﺎﻟﻐﺔ، ﻭﺍﻟﺘﺤـﺩﺙ ﻓـﻰ‬ ‫ﻤﻭﻀﻭﻋﺎﺕ ﺸﺘﻲ ﻋﻥ ﺍﻟﺴﻴﺎﺴﺔ ﻭﺍﻟﻌﻨﻑ ﻭﺍﻟﻌﻤل ﻓـﻰ ﻤﺼـﺎﻨﻊ‬ ‫ﻤﻐﻠﻘﺔ، ﻜﻠﻬﺎ ﺤﺭﻴﻡ، ﺃﻭ ﻜﻠﻬﺎ ﺭﺠﺎل، ﻋﻥ ﺴﻭﺀ ﺍﻟﺘﻐﺫﻴﺔ، ﻭﺍﻟﺤﻤل‬ ‫ﻭﺍﻹﺠﻬﺎﺽ، ﻋﻥ ﺍﻟﻤﻭﻀﺔ، ﻋﻥ ﺍﻟﺒﻨـﺎﺕ ﺍﻟﻤﺤﺠﺒـﺎﺕ ﺩﺍﺨـل‬ ‫ﻤﺩﺭﺠﺎﺕ ﺍﻟﺠﺎﻤﻌﺔ، ﻋﻥ ﺸـﺒﺎﺏ ﺍﻟﺨـﺭﻴﺠﻴﻥ، ﻋـﻥ ﺴـﺎﺌﻘﻲ‬ ‫ﺍﻟﺘﺎﻜﺴﻲ، ﻋﻥ ﺤﻕ ﺍﻟﻤﻭﺍﻁﻨﺔ.‬ ‫ﻜل ﺫﻟﻙ ﺴﻭﻑ ﺃﻓﺘﺢ ﺘﺎﺭﻴﺨﻪ، ﻭﻜﻲ ﻻ ﺃﻜـﻭﻥ ﺜﻠ ‪‬ـﺎ،‬ ‫ﺠ‬ ‫ﺴﺄﺭﺩﺩ ﺃﻏﻨﻴﺔ ﻤﻥ ﺍﻷﺭﺠﻨﺘﻴﻥ ﻟـ " ﻤﺭﺴﻴﺩﺱ ﺴﻭﺴﺎ "‬ ‫"ﻜل ﻤﺭﺓ ﻴﻤﺤﻭﻥ ﻓﻴﻬﺎ ﺸﺨﺼﻰ‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺨﺘﻔﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﺠﻭﺩ‬
  7. 7. ‫ﻭﺤﻴﺩﺓ ﻤﻥ ﻋﻴﻨﻲ ﺘﺴﻴل ﺩﻤﻭﻉ‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺃﺭﺒﻁ ﻋﻘﺩﺓ ﻓﻰ ﻤﻨﺩﻴﻠﻲ‬ ‫ﻭﻟﻜﻨﻨﻰ ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺴﻰ‬ ‫ﺃﻥ ﻫﺫﻩ ﻟﻡ ﺘﻜﻥ ﻤﻭﺘﺘﻲ ﺍﻷﻭﻟﻲ‬ ‫ﻓﺄﺒﺩﺃ ﺍﻟﻐﻨﺎﺀ ﻤﻥ ﺠﺩﻴﺩ.‬ ‫ﻜﻴﻑ ﺠﺭﺅ ﺍﻟﺘﺎﺭﻴﺦ ﻋﻠﻰ ﺍﺨﺘﺯﺍل ﻜل ﻫﺫﻩ ﺍﻵﻫﺎﺕ..؟‬ ‫ﻁﻌﻡ ﺍﻟﺸﺎﻱ ﺍﻟﺴﺎﺨﻥ ﻴﺜﻴﺭ ﺃﺤﻘﺎﺩﻱ ﻨﺤﻭ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ، ﻁﺎﻟﻤـﺎ‬ ‫ﻟﻥ ﻴﺫﻜﺭ ﻓﻴﻬﺎ ﺃﻨﻨﻲ ﻜﻨﺕ ﻴﻭ ‪‬ـﺎ ﺃﺤـﺎﻭل ﺃﻥ ﺃﻜـﻭﻥ ﺸﺨﺼـﻴﺎ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻤ‬ ‫ﻤﺴﺘﻘﻼ.‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺃﺒﺭﻴل ٧٩٩١‬
  8. 8. ‫‪  ‬‬ ‫ﻤﻥ ﻤﻨﺎ ﻟﻡ ﺘﺠﻥ ﻋﻨﺩﻤﺎ ﺭﺃﺕ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻹﻋﺩﺍﺩﻴـﺔ‬ ‫ﹸ‪‬‬ ‫ﻷﻭل ﻤﺭﺓ ﻭﺍﻟﻌﺼﺎﻓﻴﺭ ﺍﻟﻨﺎﻓﺭﺓ ﺘﺯﻗﺯﻕ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﻘﻤﺼﺎﻥ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ.‬ ‫ﻭﻷﻭل ﻤﺭﺓ ﺘﺼﺒﺢ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺒﻨﺎﺕ ﻓﻰ ﺒﻨﺎﺕ.‬ ‫ﻜﺎﻨﺕ ﺍﻟﺤﺠﻠﺔ ﻟﻌﺒﺔ ﺠﺩﻴﺩﺓ ﺘﻀﺎﻑ ﺇﻟﻰ ﺇﺭﺙ ﺍﻷﻟﻌـﺎﺏ‬ ‫ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﻭﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﻜﺒﻴﺭﺍﺕ ﺘﺴﺭﻗﻥ ﺍﻟﻤﻘﺎﻋـﺩ ﻭﻨﺠﻠـﺱ ﻨﺤـﻥ‬ ‫ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ، ﻓﺼﻭل ﺴﻨﺔ ﺃﻭﻟﻲ، ﻓﻭﻕ ﺍﻟﺩﻜﻙ.‬ ‫ﻤﺘﻰ ﻨﻜﺒﺭ ﻜﻲ ﻨﺴﺘﺭﺩ ﻤﺎ ﺃﺨﺫﺘﻪ ﻤﻨﺎ ﺍﻟﻜﺒﻴﺭﺍﺕ...؟‬ ‫ﺍﻟﻜﺒﻴﺭﺍﺕ ﺃﺠﺴﺎﺩﻫﻥ ﻀﺨﻤﺔ، ﻭﺼﺩﻭﺭﻫﻥ ﺒﺎﺭﺯﺓ ﻭﺃﺒﻠﺔ‬ ‫ﺍﻷﻟﻌﺎﺏ ﺘﺼﺭ ﻋﻠﻰ ﻟﻌﺒﺔ ﺍﻟﺘﻭﺍﺯﻥ، ﻭﻨﻁﺔ ﺍﻟﺤﺼﺎﻥ.‬ ‫ﻓﺼﻭل ﺴﻨﺔ ﺃﻭﻟﻲ ﻻ ﺘﻬﺘﻡ ﺒﺤﺼﺔ ﺍﻟﻨﺤﻭ، ﺨﺎﺼـﺔ ﻭﺃﻥ‬ ‫ﺍﻟﻤﺩﺭﺱ ﻜﺜﻴﺭ ﺍﻟﻐﻴﺎﺏ، ﻓﻘﻁ ﻴﺘﺭﺼﺼﻥ ﻤﺫﻫﻭﻻﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﻨﻭﺍﻓـﺫ‬ ‫ﻟﻠﻔﺭﺠﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﻭﻟﻌﺒﺔ ﺍﻟﺘﻭﺍﺯﻥ ﻓﻭﻕ ﺍﻟﺴﻭﺭ.‬
  9. 9. ‫ﻓﻰ ﻴﻭﻡ ﺭﺃﻴﻨﺎ ﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻷﻟﻌﺎﺏ، ﺘﻘـﻑ ﻤﻨﻬـﺎﺭﺓ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﺤﻭﺵ، ﻭﻨﺎﻅﺭﺓ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺘﻌﻨﻔﻬﺎ ﺃﻤﺎﻡ ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ:‬ ‫ﻴﺎ ﺃﺒﻠﻪ.. ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﻋﻁﺭﺘﻬﺎ ﺘﻨﻁ ﻤﻨﻬﺎ ...‬ ‫ﺘﻭﺩﻴﻨﺎ ﻓﻰ ﺩﺍﻫﻴﻪ...‬ ‫ﺒﻁﻠﻲ ﺠﻨﻭﻥ ﺒﻘﻰ‬ ‫ﻟﻌﺒﻴﻬﻡ ﻟﻌﺒﺔ ﻋﻠﻰ ﻗﺩﻫﻡ.‬ ‫ﻭﻻ ﺃﻗﻭﻟﻙ ﺒﻼﺵ ﻟﻌﺏ ﺃﺤﺴﻥ.‬ ‫ﺘﻭﻗﻔﺕ ﺤﺼﺹ ﺍﻷﻟﻌﺎﺏ‬ ‫ﻓﻜﺎﻨﺕ ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﻓﻰ ﻟﻌﺒﺔ ﺍﻟﺤﺠﻠﺔ ﺘﻨﻁ، ﺘﺘﻘﺎﻓﺯ‬ ‫ﻭﻨﺤﻥ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﻨﺠﺭﻱ ﻤﻬﺭﻭﻻﺕ، ﺨﺎﺌﻔﺎﺕ ﺃﻥ ﻨﻘﻊ.‬ ‫ﻴﻭﻨﻴﻪ ٧٩٩١‬
  10. 10. ‫‪ ‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﺒﻌﺩ ﻟﺤﻅﺎﺕ ، ﺴﻴﻐﻠﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﻋﻠﻰ ﻨﻔﺴـﻪ ، ﻭﻴﺠﻠـﺱ‬ ‫ﻭﺤﻴﺩﺍ ، ﻭﻴﺠﺭﺏ ﺁﺨﺭ ﻜﻠﻤﺎﺕ ﻗﺭﺃﻫﺎ، ﻭ ﻴﻘﻀﻡ ﺃﻅﺎﻓﺭﻩ ﺤﺘـﻰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺘﺒﻴﺽ ، ﻭﻴﺸﻌل ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻤﻥ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ، ﻭ ﻴـﺩﺨﻥ ﺒﺸـﺭﺍﻫﺔ‬ ‫ﺍﻟﻤﺴﺘﻤﺘﻊ.‬ ‫ﺇﻨﻪ ﻻ ﻴﺴﻤﻊ ﺍﻟﻤﻭﺴﻴﻘﻰ ﺍﻵﻥ، ﻭﻻ ﻴﺤـﺏ ﺍﻟﺨﺭﺍﻓـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺩﻴﻨﻴﺔ ﻭﻻ ﻴﺸﻡ ﺍﻟﺭﺍﺌﺤﺔ ﺍﻟﻨﺘﻨﺔ ﺍﻟﻤﻨﺒﻌﺜﺔ ﻤﻥ ﺃﺼﺎﺒﻊ ﻗﺩﻴﻤﺔ.‬ ‫ﺇﻨﻪ ﻻ ﻴﺒﺎﻟﻰ ﺒﻤﺎ ﻴﺤﺩﺙ ﺨﺎﺭﺝ ﺍﻟﺤﺠﺭﺓ ﺍﻵﻥ.‬ ‫ﺍﻟﺯﻭﺠﺔ ﺘﻌﺩ ﻁﻌﺎﻡ ﺍﻟﻌﺸﺎﺀ، ﻭﺘﻐﻠﻕ ﺸﺒﺎﺒﻴﻙ ﺍﻟﺒﻴﺕ،‬ ‫ﺘﻁﻔﺊ ﺍﻟﺴﺨﺎﻥ ﺒﻌﺩ ﺃﻥ ﻏﻠﻲ ﺍﻟﻤﺎﺀ‬ ‫ﺇﻨﻬﺎ ﺘﺠﻬﺯ ﻨﻔﺴﻬﺎ‬ ‫ﺘﺨﺭﺝ ﻤﻥ ﺍﻟﺩﻭﻻﺏ ﻗﻤﻴﺹ ﻨﻭﻡ ﺃﺯﺭﻕ، ﻓﺭﺵ ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ‬ ‫ﺃﺯﺭﻕ ﺤﺠﺭﺓ ﺍﻟﻨﻭﻡ ﺒﻴﻀﺎﺀ ﻨﺎﺼﻌﺔ، ﺘﻀﻔﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺯﺭﻕ‬ ‫ﺸﺒﺎﺒﺎ ﻭﺩﻓﺌﺎ ﻭﻨﻌﻭﻤﺔ. ﺍﻟﺒﻴﺕ ﺃﺒﻴﺽ ﻓﻰ ﺃﺒﻴﺽ.‬ ‫ً‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ ﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻟﺴﺘﺎﺌﺭ ﺒﻴﻀـﺎﺀ، ﻭﺃﻁﺒـﺎﻕ ﺍﻟﻁﻌـﺎﻡ‬ ‫ﺒﻴﻀﺎﺀ.‬
  11. 11. ‫ﻜﺄﻥ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﺘﺴﻜﻨﻪ ﺍﻟﻤﻼﺌﻜﺔ ﻭﺍﻟﺭﺠل ﺍﻟﻘﺎﻁﻥ ﺍﻟﺤﺠـﺭﺓ‬ ‫ﺍﻟﻤﺠﺎﻭﺭﺓ ، ﺘﺩﺨل ﺒﺸﺭﺍﻫﺔ، ﻭﻴﺸﻌل ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻤـﻥ ﺴـﻴﺠﺎﺭﺓ ،‬ ‫ﻭﻴﺴﺘﻤﺘﻊ.‬ ‫ﻻ ﻴﺒﺎﻟﻲ ﺒﻤﺎ ﻴﺤﺩﺙ ﺨﺎﺭﺝ ﺍﻟﺤﺠﺭﺓ.‬ ‫" ﻋﺸﻘﻲ ﺍﻷﻭﺤﺩ "‬ ‫ﺃﻜﺘﺏ ﻭﺃﻨﺎ ﺃﺤﺱ ﺒﺸﻭﻕ ﺇﻟﻴﻙ ﻴﺠﺘﺎﺤﻨﻲ، ﺸﻭﻕ ﺍﻟﺒﺤـﺭ‬ ‫ﻷﻥ ﻴﻨﺩﺍﺡ ﻓﻭﻕ ﺸﺎﻁﺌﻪ ﺍﻟﺠﻤﻴل، ﻤﺒﻌﺜﺭ ﻋﻠﻰ ﺠﺴﺩﻩ ﺍﻟﻤﻼﺌﻜـﻲ‬ ‫ﻜﺎﺌﻨﺎﺘﻪ ﺍﻟﻤﻔﺭﻁﺔ ﺍﻟﺤﺴﺎﺴﻴﺔ ﻭﺍﻟﻀﻌﻑ، ﻜﻲ ﺘﺴﺘﻤﺩ ﻨﺒﺽ ﺤﻴﺎﺘﻬﺎ‬ ‫ﺍﻟﺩﺍﺌﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺍﻷﺯﺭﻕ ﺍﻟﺼﺎﻓﻲ ﺍﻟﺫﻯ ﺘﺸﻌﻪ ﻋﻴﻨﺎﻙ ﻓﻰ ﻋﻤﻕ‬ ‫ﺒﺤﺭﻱ ﺍﻟﺫﻯ ﺁﻤﻥ ﺒﻌﺩ ﺘﻼﻁﻡ ﺃﻤﻭﺍﺠﻪ .. ﺃﻥ ﻟﻠﺒﺤﺭ ﻀﻔﺔ ﻭﺍﺤﺩﺓ‬ ‫*‬ ‫"‬ ‫ﻭﻫﻜﺫﺍ، ﻴﻨﺴﺞ ﺘﺼﻭﺭﺍﺕ ﺯﺭﻗﺎﺀ.‬ ‫ﻭﻴﻨﻔﺙ ﻫﻭﺍﺀ ﺍﻟﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻭﻴﺩﻓﻌﻪ ﻋﺎﻟﻴﺎ ﻭﻴﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻪ.‬ ‫‪‬‬ ‫ﻁﻭﻴﻼ ، ﺜﻡ ﻴﺸﻌل ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻤﻥ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ، ﻭﻫﻲ ﺘﺠﻬـﺯ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻨﻔﺴﻬﺎ.‬ ‫**********‬ ‫ﻴﻨﺎﻴﺭ ٧٩٩١‬ ‫*‬ ‫ﻤﻥ ﺨﻁﺎﺏ ﻟﻠﺸﺎﻋﺭ ﻤﺠﺩﻱ ﺍﻟﺠﺎﺒﺭﻱ.‬
  12. 12. ‫‪ ‬‬ ‫ﺃﺤﺏ ﺍﻟﻨﻅـﺭ ﺇﻟـﻰ ﺍﻟﻤـﺎﺭﺓ ، ﻭﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ، ﻭﺍﻟﺒﻨـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻟﺩﺭﺍﺴﻲ، ﻭﻫﻥ ﻋﺎﺌﺩﺍﺕ، ﺘﺤﻤل ﻜل‬ ‫ﻤﻨﻬﻥ ﻋﻠﻰ ﻜﺘﻔﻬﺎ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﻴﻭﻡ ﻁﻭﻴل ﻤﻥ ﺍﻷﺴﺌﻠﺔ، ﻭﺸﻨﻁﺔ ﻤﻠﻴﺌـﺔ‬ ‫ﺒﺎﻟﻜﺭﺍﺴﺎﺕ، ﻭﺃﺼﺎﺒﻊ ﺒﺎﺭﺩﺓ ﻤﻥ ﻜﺜﺭﺓ ﺍﻟﻭﻀـﻭﺀ. ﻜـل ﻫـﺫﺍ‬ ‫ﻴﺠﻌﻠﻨﻲ ﺃﺸﻌﺭ ﺒﻠﺫﺓ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﺍﻟﻘﺭﻥ ﺍﻟﻌﺸﺭﻴﻥ ﻭﺴـﻁﻭﺓ‬ ‫ﻤﻭﺕ ﺨﻁﻑ ﺃﺨﻲ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭ، ﺜﻡ ﺃﺨﺘﻲ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ، ﻭﺍﻟﺘﻰ ﺘﻤﻨﻴﺕ‬ ‫ﻁﻭﻴﻼ ﺃﻥ ﻴﻤﻨﺤﻨﻲ ﺍﷲ ﺇﻴﺎﻫﺎ، ﻭﻜﺎﻨﺕ ﺒﻴﻀﺎﺀ ، ﺠﻤﻴﻠﺔ ، ﺒﺸﻌﺭﻫﺎ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺃﺴﻭﺩ ﻁﻭﻴل، ﺘﺸﺒﻪ ) ﻤﻲ( ﻓﻰ ﺨﻔﻪ ﺩﻤﻬﺎ، ﻭﺴﻜﺎﺭﺓ ﺭﻴﻘﻬﺎ ﺍﻟﻠﺫﻴﺫ‬ ‫ﺍﻟﺫﻯ ﻜﻠﻤﺎ ﺃﺸﺭﺏ ﻤﻨﻪ ﻻ ﺃﺭﺘﻭﻱ، ﺭﻴﻕ ﻴﺒﻌـﺙ ﻓﻴـﻙ ﺍﻟﺤﻴـﺎﺓ‬ ‫ﻭﺍﻟﻁﻤﺄﻨﻴﻨﺔ، ﻭﺃﻨﻙ ﻟﻥ ﺘﻐﺎﺩﺭ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ ﺍﻟﺠﺎﻟﺴﺔ ﻓﻴﻪ ﻗﺒـل ﺃﻥ‬ ‫ﺘﻌﺒﺊ ﺒﻁﻨﻙ ﻭﺘﻤﻸ ﺭﺌﺘﻴﻙ ﻤﻥ ﻫﻭﺍﺀ ﺯﻓﻴﺭﻫﺎ. ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ‬ ‫ﻟﻬﻥ ﺭﻭﺍﺌﺢ ﺨﺎﺼﺔ، ﻭﻻ ﻫﻲ ﺒﺎﻟﺯﻫﻭﺭ ﻭﻻ ﺒـﺎﻟﻌﻁﺭ، ﺭﻭﺍﺌـﺢ‬ ‫ﺍﻟﻠﺒﻥ ﺍﻟﻤﻤﺯﻭﺝ ﺒﺭﺍﺌﺤﺔ ﺒﺭﺍﺯﻫﻥ ﻭﻋﺭﻕ ﺍﻟﺠﻠﺩ ﻭﺒﻭﺩﺭﺓ ﺍﻟﺘﻠـﻙ.‬ ‫ﺭﺍﺌﺤﺔ ﺘﺠﻌﻠﻙ ﺘﻤﺩ ﺃﻨﻔﻙ ﻁﻭﻴﻼ ﺒﻴﻥ ﺜﻨﻴﺎﺕ ﺭﻗـﺎﺒﻬﻥ، ﻭﺘﺘﺸـﻤﻡ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻁﻭﻴﻼ، ﻓﺘﺼﺩﺭ ﻋﻨﻙ ﺁﻩ ﻁﻭﻴﻠﺔ ﻭﺘﻅل ﻋﻴﻨﺎﻙ ﻤﺴﺒﻠﺘﻴﻥ ﻭﺘﺭﺩﺩ:‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺍﷲ .. ﺍﷲ ﻋﺴل ﻭﺴﻜﺭ . ﻭﺘﺸﻡ ، ﻭﺘﺸﻡ ، ﺘﺸﻡ.‬
  13. 13. ‫ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﻴﺨﺒﺌﻥ ﺍﻟﻠﺒﻥ ﺩﺍﺨل ﺃﺜﺩﺍﺌﻬﻥ ﻟﺴﻨﻭﺍﺕ‬ ‫ﻗﺎﺩﻤﺔ.‬ ‫) ﻜﻨﺯ ﺍﻟﻠﺒﻥ ﺍﻟﻤﺨﺒﺄ ﻟﻤﺼﻪ، ﻭﻜﻨﺯ ﺍﻟﺩﻡ ﺍﻟﻤﺨﺒﺄ ﻟﻔﻀـﻪ،‬ ‫ﻭﻜﻨﺯ ﺍﻟﻘﻠﻭﺏ ﺍﻟﻤﺭﺍﻫﻘﺔ ﻟﻠﺤﺏ، ﻭﻜﻨﺯ ﺍﻟﺘﺼﻭﺭﺍﺕ ﻭﺍﻟﺘﺨـﻴﻼﺕ‬ ‫ﻋﻥ ﺤﺼﺎﻥ ﺃﺒﻴﺽ ﻭﻓﺎﺭﺱ ﺠﻤﻴل، ﻴﺸﺒﻪ " ﺃﺒـﻭ ﺯﻴـﺩ " ﻓـﻰ‬ ‫ﺠﺴﺎﺭﺘﻪ ﻭﻋﻨﺘﺭﺓ ﻓﻰ ﺤﺒﻪ، ﻭﺍﻟﺸﺎﻁﺭ ﺤﺴﻥ ﻓﻰ ﺨﻁﻔـﺔ ﻟﺴـﺕ‬ ‫ﺍﻟﺤﺴﻥ(‬ ‫ﻜﻨﻭﺯ ﻤﺨﺒﺄﺓ ﺩﺍﺨـل ﺠـﻭﻨﻼﺕ ﺍﻟﺼـﻨﻑ ﺍﻟﺨـﺎﻤﺱ‬ ‫ﻭﺍﻟﺴﺎﺩﺱ، ﻭﺼﻭﺕ ﺠﻤﺎل ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻨﺎﺼﺭ ﻓﻰ ... " ﺒﺎﺴﻡ ﺍﻷﻤﺔ ،‬ ‫ﻭﺒﺎﺴﻡ ﺍﻟﺸﻌﺏ ، ﻭﺒﺎﺴﻡ ﺍﻟﺤﺭﻴﺔ".‬ ‫ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺍﻟﺸﻘﻲ ﺍﺒﻥ ﺍﻟﺠﻴﺭﺍﻥ ﺍﻟﺠﺎﻟﺱ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻘﻌﺩ ﺍﻟﻤﻘﺎﺒـل‬ ‫ﻟﻠﺒﻨﺕ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ, ﺍﻟﺘﻰ ﻴﻨﺯ ﻋﺭﻗﻬـﺎ ﺒﺭﺍﺌﺤـﺔ ﺍﻟﺒـﻴﺽ‬ ‫ﺍﻟﻤﺴﻠﻭﻕ ﻭﺍﻟﻌﻴﺵ ﻭﺍﻟﻔﻴﻨﻭ، ﻭﻴﻌﻁﻴﻬﺎ ﺼﻭﺭﺓ ﺍﻟﻌﺫﺭﺍﺀ ﻭﺍﻟﺴـﻤﻴﺢ‬ ‫ﻭﺍﻟﻤﻼﺌﻜﺔ.‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨـﺯﺓ ﺍﻟﻤﺤﻤﻠـﺔ ﺒﺭﺍﺌﺤـﺔ ﺍﻟﻜﺒـﺩﺓ‬ ‫ﺍﻟﻤﺤﻤﺭﺓ ﺒﺎﻟﺒﺼل ﻭﺍﻟﺜﻭﻡ، ﺘﻌﻁﻲ ﺍﻟﻭﻟـﺩ ﺍﻟﺸـﻘﻲ ﺴﻨﺩﻭﺘﺸـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺒﻴﺽ ﻤﻘﺎﺒل ﺼﻭﺭﺓ ﺍﻟﻌﺫﺭﺍﺀ ﻭﺍﻟﻤﻼﺌﻜﺔ. ﺘﺠﻤـﻊ ﻜـل ﻫـﺫﻩ‬ ‫ﺍﻟﺼﻭﺭ ﺩﺍﺨل ﻗﻠﺒﻬﺎ، ﻭﻻ ﺘﻔﺭﻏﻬﺎ ﺇﻻ ﻓﻰ ﺍﻟﻠﻴل ﻓﺘﺠﻠﺱ ﺍﻟﻤﺴـﻴﺢ‬
  14. 14. ‫ﻋﻥ ﻴﻤﻴﻨﻬﺎ ﻭﺘﻁﻌﻤﻪ ﺍﻟﻌﻴﺵ ﺍﻟﻔﻴﻨﻭ ﺍﻟﻤﺤﺸﻭ ﺒﺎﻟﺒﻴﺽ . ﻭﺍﻟﺒﻨـﺕ‬ ‫ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ، ﺘﺫﻫﺏ ﺼﺒﺎﺤﺎ ﺒﺠﻭﺍﺭ ﺸﺠﺭﺓ ﻤﺭﻴﻡ، ﻭﺘﺩﺨل‬ ‫‪‬‬ ‫ﻗﺒﻠﻬﺎ ﻓﺘﺤﺘﻭﻴﻬﺎ ﺍﻟﺸﺠﺭﺓ ﻭﺘﻅﻠل ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺒﺄﻭﺭﺍﻗﻬﺎ.‬ ‫ﺍﻷﻭﻻﺩ ﻴﺯﻓﻭﻨﻬﺎ ﻜل ﻴﻭﻡ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﺭﻭﺍﺡ ) ﻴﺎﺘﺨﻴﻨﻪ ﻴﺎﻓﺸﻠﻪ‬ ‫ﻴﺎ ﻤﺭﺍﺕ ﺍﻟﻌﺴﻜﺭﻱ..(‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ، ﺘﺨﺭﺝ ﻤﻥ ﺠﻴـﺏ ﻗﻤﻴﺼـﻬﺎ‬ ‫ﺼﻭﺭﺓ ﺍﻟﻤﺴﻴﺢ ﻭﺘﻁﻌﻤﻪ ﺍﻟﻔﻴﻨﻭ ﺒﺎﻟﺒﻴﺽ.‬ ‫ﻫﺫﻩ ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺘﺠﻠﺱ ﺍﻵﻥ ﻭﺤﻴﺩﺓ ﺩﺍﺨل ﺠـﺩﺭﺍﻥ ﺃﺭﺒـﻊ،‬ ‫ﺘﺭﻀﻊ ﻤﻥ ﺜﺩﻴﻬﺎ ﺍﻟﻠﺒﻥ – ﺍﻟﻜﻨﺯ – ﺍﻟﻤﺨﺒﺄ ﻟـ " ﻤﻲ ".‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ، ﺍﻵﻥ ﺘﺠﻠﺱ ﻭﺤﻴـﺩﺓ ﻓـﻭﻕ‬ ‫ﻓﺭﺸﺘﻬﺎ، ﻭﺘﻜﺘﺏ ﻋﻥ ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻟﻤﺨﺒﺄﺓ ﻓﻰ ﺸﺠﺭﺓ ﻤﺭﻴﻡ،‬ ‫ﻭﺘﻌﺒﺙ ﺒﺄﺼﺎﺒﻌﻬﺎ ﺍﻟﺒﺎﺭﺩﺓ ﻓـﻰ ﺭﻗﺒـﺔ ﺼـﻐﻴﺭﺘﻬﺎ ﺍﻟﺒﻴﻀـﺎﺀ‬ ‫ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ، ﻓﺘﺨﺭﺝ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺭﺍﺌﺤﺔ ﺍﻟﻠﺒﻥ ﺍﻟﻤﻤﺯﻭﺝ ﺒﺎﻟﺒﺭﺍﺯ ﻭﺒﻭﺩﺭﺓ‬ ‫ﺍﻟﺘﻠﻙ ﻭﺭﺍﺌﺤﺔ ﺍﻟﺠﻠﺩ ﻭﺭﻴﺎﻟﺔ " ﻤﻲ ".‬ ‫ﺘﻤﺩ ﻓﻤﻬﺎ ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ ﺘﻌﻠﻕ ﺒﻪ ﺭﻴﺎﻟﺔ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﻭﺘﻌﺒﺊ ﺒﻁﻨﻬﺎ‬ ‫ﻭﺘﻤﻸ ﺼﺩﺭﻫﺎ ﻭﺘﺴﻴل ﺩﻤﻭﻋﻬـﺎ ﻭﺘـﺭﺩﺩ : ﺍﷲ .. ﺍﷲ ﻋﺴـل‬ ‫ﻭﺴﻜﺭ ﻭﺘﺸﻡ ، ﻭﺘﺸﻡ ، ﺘﺸﻡ .ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺍﻵﻥ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ‬ ‫ﺍﻟﻘﺭﻥ ﺍﻟﻌﺸﺭﻴﻥ ، ﺴﻨﺔ ٨٩ ، ﺍﻟﺴﺎﻋﺔ ﺍﻟﺨﺎﻤﺴﺔ ﻤﺴﺎﺀ. ﺍﻟﺴـﻤﺎﺀ‬
  15. 15. ‫ﺘﻤﻁﺭ ، ﺘﻁل ﻤﻥ ﺍﻟﺒﻠﻜﻭﻨﺔ ، ﺘﻨﻅﺭ ﺇﻟـﻰ ﺍﻟﻤـﺎﺭﺓ ﻭﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ‬ ‫ﻭﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ ﺍﻟﻌﺎﺌﺩﺍﺕ ﻓﻰ ﻨﻬﺎﻴﺔ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻟﺩﺭﺍﺴﻲ ﻴﺤﻤﻠـﻥ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺃﻜﺘﺎﻓﻬﻥ ﺍﻟﺸﻨﻁ ﺩﺍﺨﻠﻬﺎ ﺍﻟﻜﺭﺍﺴـﺎﺕ ﻭﻁﺒﺎﺸـﻴﺭ ﺃﺒـﻴﺽ،‬ ‫ﻭﺃﺼﺎﺒﻊ ﺒﺎﺭﺩﺓ.‬ ‫ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺘﻨﺎﺩﻱ ﺼﻐﻴﺭﺘﻬﺎ: ﻴﺎﻫﺎﻤﻴﺱ، ﻴﺎﻤﻲ.‬ ‫ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﺘﻤﻁﺭ ﺘﻌﺎﻟﻭ ﺸﻭﻓﻭ‬ ‫ﺍﻟﻤﻜﺘﻨﺯﺓ ﺍﻟﺒﻴﻀﺎﺀ ﺘﻨﻅﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﻠﻜﻭﻨـﺔ ﻋﻠـﻰ ﺍﻟﺒﻨـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺍﺕ.‬ ‫ﻓﺒﺭﺍﻴﺭ ٨٩٩١‬
  16. 16. ‫‪‬‬ ‫) ﺇﻟﻰ " ﺃﺭﻭﻱ ﺼﺎﻟﺢ " (‬ ‫ﻋﻨﺩﻤﺎ ﺘﻔﺘﺢ ﻏﺭﻓﺘﻲ، ﻭﺘﺠﺩ ﻤﻼﺒﺴﻲ ﺍﻟﺩﺍﺨﻠﻴﺔ ﻤﻠﻘﺎﺓ ﻋﻠﻰ‬ ‫ﺍﻷﺭﺽ ﻓﻰ ﺇﻫﻤﺎل، ﻭﺃﺜﺭ ﺍﻟﻨﻭﻡ ﻭﺭﺍﺌﺤﺔ ﺍﻟﻌﺭﻕ ﺘﻤﻸ ﺍﻟﻐﺭﻓـﺔ،‬ ‫ﻭﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺩﺭﺍﻥ ﻤﻌﻠﻕ ﺠﺩﻭل ﺍﻟﻀﺭﺏ، ﻭﺠـﺩﻭل ﺍﻟﺤﺼـﺹ‬ ‫ﻭﺠﺩﻭﻟﺔ ﺒﻌﺽ ﺍﻟﺩﻴﻭﺍﻥ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﺃﻋﻠﻡ ﺠﻴﺩﺍ ﺃﻥ ﺍﻟﺭﺍﺌﺤﺔ ﺘﻤﻠﺅﻙ،‬ ‫‪‬‬ ‫ﻭﺃﻨﻙ ﺴﺘﺤﺎﻭل ﺘﺭﺘﻴﺏ ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ ﺍﻟﻤﻬﻤل، ﻭﺭﺹ ﺃﻜﻭﺍﺏ ﺍﻟﺸـﺎﻱ‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ، ﻭﻏﺴل ﺍﻷﻁﺒﺎﻕ ﺍﻟﻌﻔﻨﺔ، ﻭﻤﺤﺎﻭﻟﺔ ﺠﺭﻴﺌـﺔ ﻤﻨـﻙ‬ ‫ﻁﺒﺦ ﻁﺒﻕ ﺃﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ، ﻭﻭﻀﻌﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﺜﻼﺠﺔ.‬ ‫ﻷﻨﻙ ﺘﻌﻠﻡ ﺃﻨﻨﻲ ﺃﺤﺏ ﻫﺫﻩ ﺍﻷﺸﻴﺎﺀ.‬ ‫ﻏﺴل ﺍﻷﻁﺒﺎﻕ‬ ‫ﺼﻨﺎﻋﺔ ﺍﻷﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ،‬ ‫ﺴﻭﻑ ﺘﻔﻌل ﺫﻟﻙ ﻭﺃﻨﺕ ﺘﺼﻔﺭ ﻤﻨﺘﺸﻴﺎ ﻟﺩﺭﺠﺔ ﻨﺴـﻴﺎﻥ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺼﻨﺩﻭﻕ ﺍﻟﻘﻤﺎﻤﺔ ﻋﻠﻰ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﺸﻘﺔ، ﻭﺍﻟﻨﺯﻭل ﻓﻰ ﺨﻔﺔ ﻭﺴـﺭﻋﺔ‬ ‫ﺇﻟﻰ ﺃﻗﺭﺏ ﻤﻘﻬﻲ ﻓﻰ ﺍﻨﺘﻅﺎﺭﻱ.‬ ‫ﺍﻟﺴﺎﻋﺔ ﺘﺠﺎﻭﺯﺕ ﺍﻵﻥ ﺍﻟﻌﺎﺸﺭﺓ ﻤﺴﺎﺀ ﻭﺍﻟﺠـﻭ ﺒـﺎﺭﺩ‬ ‫ﺒﻌﺽ ﺍﻟﺸﺊ، ﻭﻴﺎﻗﺔ ﺍﻟﺠﺎﻜﺕ ﻏﻴﺭ ﻤﺤﻜﻤـﺔ ﺍﻟﻐﻠـﻕ، ﻭﺍﻟﺸـﺎﻱ‬
  17. 17. ‫ﺍﻟﺴﺎﺨﻥ ﻻ ﻴﺒﻌﺙ ﺍﻟﺩﻑﺀ ﻭﺍﻟﻤﻌﺩﺓ ﺒﺩﺃﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﺤﺭﻜـﺔ، ﺘﺘـﺫﻜﺭ‬ ‫ﻁﺒﻕ ﺍﻷﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ، ﻓﻴﺴﻴل ﻟﻌﺎﺒﻙ.‬ ‫- ﻭﺤﻴﺎﺓ ﻭﺍﻟﺩﻙ .. ﻁﺒﻕ ﻜﺸﺭﻱ.‬ ‫ﻭﻜﺘﺭ ﺍﻟﺩﻗﺔ‬ ‫ﹼ‬ ‫ﺘﻠﺘﻬﻡ ﺍﻟﻁﺒﻕ ﻓﻰ ﻋﺠﺎﻟﺔ ﻭﺃﻨﺕ ﺘﻨﻅﺭ ﺇﻟﻰ ﺴﺎﻋﺔ ﻴﺩﻙ.‬ ‫- ﻴﺎﻩ ... ﺍﺘﺄﺨﺭﺕ ﻗﻭﻱ.‬ ‫ﺒﺎﻴﻥ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻤﺵ ﺭﺍﺠﻌﺔ‬ ‫ﻴﺎﻋﻤﻨﺎ .‬ ‫ﻁﺒﻕ ﻜﻤﺎﻟﺔ ، ﻭﺤﻴﺎﺓ ﻭﺍﻟﺩﻙ.‬ ‫" ﺍﻟﻤﻌﺩﺓ ﻁﺎﺤﻭﻨﺔ ﺍﻟﻭﻗﺕ " ﻫﻜﺫﺍ ﻜﻨﺕ ﺘﻘﻭل ﻟـﻲ ﻓـﻰ‬ ‫ﺸﺘﺎﺀﺍﺘﻨﺎ ﺍﻟﺴﺎﺒﻘﺔ ﻭﻨﺤﻥ ﻨﻤﺭ ﻤﻥ ﺒﺎﺏ ﺯﻭﻴﻠﺔ ﺇﻟﻰ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﺭﺒﻊ..‬ ‫- ﺘﻌﺭﻓﻲ ﻓﻰ ﺍﻟﻐﻭﺭﻴﺔ ﻭﺍﺤﺩ ﺒﻴﻌﻤل‬ ‫ﺸﻭﻴﺔ ﻁﻌﻤﻴﺔ، ﺇﻨﻤﺎ ﺃﻴﻪ ... ﻋﺠﺏ.‬ ‫ﻭﻨﺸﺭﺏ ﺸﻭﻴﺘﻴﻥ ﺸﺎﻱ ﻓﻰ ﺍﻟﺤﺴﻴﻥ.‬ ‫ﻋﻨﺩ ﻻ ﺒﻴﺽ‬ ‫ﻭﺒﻌﺩﻫﺎ ﻨﺭﻭﺡ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺇﻻ ﺍﻨﺕ ﻗﺭﻴﺕ ﻜﺘﺎﺏ " ﺍﻟﻤﺴﺒﺘﺴﺭﻭﻥ" ..؟‬ ‫-ﻷ‬
  18. 18. ‫- ﺃﻨﺎ ﺘﻌﺒﺎﻨﻪ ﻭﻋﺎﻴﺯﺓ ﺃﺭﻭﺡ‬ ‫- ﺘﺎﻜﺴﻲ‬ ‫- ﺁﺠﻲ ﻤﻌﺎﻜﻲ‬ ‫- ﻷ .. ﺨﻠﻴﻙ‬ ‫ﺘﺼﺒﺢ ﻋﻠﻰ ﺨﻴﺭ‬ ‫ﺘﻤﺴﺢ ﺭﺃﺴﻙ، ﺒﻴﺩﻙ، ﻭﺘﺘﺭﻜﻨﻲ ﻏﻴﺭ ﻤﺤﻜﻤـﺔ ﺍﻟﻐﻠـﻕ،‬ ‫ﻫﻜﺫﺍ ﺘﻌﻭﺩﻨﺎ، ﻨﻠﺘﻘﻲ ﺃﺘﺭﻜﻙ ﻭﺤﻴﺩﺍ، ﻭﺃﻋﻭﺩ، ﻭﻟﺴﻨﻭﺍﺕ ﻁﻭﻴﻠـﺔ،‬ ‫‪‬‬ ‫ﺃﻨﺘﻅﺭﻙ ، ﺃﻥ ﺘﻁﺭﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ، ﻭﺘﻘﺘﺤﻤﻨﻲ.‬ ‫ﺇﻻ ﺃﻨﻙ ﺘﻅل ﻭﺍﻗﻔﺎ ﻓﻰ ﺁﺨﺭ ﺍﻟﻁﺭﻴﻕ، ﻭﺍﻟﺘﺎﻜﺴﻲ ﻴﻤﺭﻕ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻤﻥ ﺃﻤﺎﻡ ﻋﻴﻨﻴﻙ ﻤﺒﺘﻌﺩﺍ، ﺜﻡ ﺘﻤﺴﺢ ﺭﺃﺴﻙ ﺒﻴﺩﻙ ، ﻭﺘﻌـﻭﺩ ﺇﻟـﻰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﻤﻘﻬﻲ.‬ ‫ﺘﺠﻠﺱ ﻓﻰ ﺒﺭﺍﺀﺓ، ﻭﺼﻤﺕ، ﺘـﺩﺨﻥ ﻋﻠﺒـﺔ ﺴـﺠﺎﺌﺭ،‬ ‫ﻭﺘﺸﺭﺏ ﺸﺎﻴﺎ ﻜﺜﻴﺭﺍ ﻭﺘﺭﺍﻨﻲ ﻜل ﺼﺒﺎﺡ ﺃﻤﺎﻡ ﺍﻟﺒﻴـﺕ، ﺸـﻌﺭﻱ‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﻏﻴﺭ ﻤﺭﺘﺏ، ﻤﻼﺒﺴﻲ ﻴﺒﺩﻭ ﻭﻋﻠﻴﻬﺎ ﺃﺜﺭ ﺍﻟﻨﻭﻡ، ﻭﻓـﻰ ﺃﺴـﻨﺎﻨﻲ‬ ‫ﺃﺼﻔﺭﺍﺭ ﺨﻔﻴﻑ.‬ ‫- ﺼﺒﺎﺡ ﺍﻟﺨﻴﺭ.‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺍﷲ ﺘﻜﻭﻨﻲ ﻨﻤﺘﻲ ﻜﻭﻴﺱ..؟‬ ‫- ﻴﻌﻨﻲ .‬
  19. 19. ‫ﻋﻥ ﺇﺫﻨﻙ ﻋﻨﺩﻱ ﺸﻐل.‬ ‫ﺘﻤﺘﺹ ﻋﻴﻨﺎﻙ ﺍﻟﻭﺍﻗﻑ ﺃﻤﺎﻤﻙ ﻓﻰ ﺒﺭﻭﺩﺓ ﻭﺍﺒﺘﺴﺎﻡ.‬ ‫ﻭﺘﻌﻭﺩ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﺤﺠﺭ، ﻭﺘﻔـﺘﺢ ﺍﻟﺒـﺎﺏ، ﺘﺠـﺩ ﻤﻼﺒﺴـﻲ‬ ‫ﺍﻟﺩﺍﺨﻠﻴﺔ ﻤﻠﻘﺎﺓ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ ﻓﻰ ﺇﻫﻤﺎل، ﻭﺃﺜﺭ ﺍﻟﻨﻭﻡ، ﻭﺭﺍﺌﺤـﺔ‬ ‫ﺍﻟﻌﺭﻕ ﺘﻤﻸ ﺍﻟﻐﺭﻓﺔ، ﻭﺘﺩﺨل ﻓﻰ ﻋﺠﺎﻟﺔ، ﻭﺘﻐﻠﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ، ﻭﺘﻨـﺎﻡ‬ ‫ﺒﻜﺎﻤل ﺜﻴﺎﺒﻙ ﻤﻤﺩﺍ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ ﻓﻰ ﻭﺩﺍﻋﺔ ﻭﻫﺩﻭﺀ.‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﺸﻤﺱ ﺘﻁل ﺒﺭﺃﺴﻬﺎ ﻤﻥ ﺜﻘﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ، ﺘﺴـﻤﻊ ﻁﺭ ﹰـﺎ‬ ‫ﻗ‬ ‫ﺨﻔﻴﻔﺎ ﻓﻰ ﺭﺃﺴﻙ، ﺘﻘﻭﻡ ﻓﻰ ﻁﻴﺒﺔ، ﺘﻔﺘﺢ ﻴﺩﻙ ﻟﺒﺎﺌﻊ ﺍﻟﻠﺒﻥ.‬ ‫ﹰ‬ ‫- ﺼﺒﺎﺡ ﺍﻟﺨﻴﺭ ﻴﺄﺴﺘﺎﺫ.‬ ‫ﺍﻟﺴﺕ ﻜﺎﺕ ﻁﺎﻟﺒﺔ ﻜﻴﻠﻭ ﻟﺒﻥ..‬ ‫ﺒﺎﻟﻬﻨﺎ ﻭﺍﻟﺸﻔﺎ‬ ‫ﺘﻔﺘﺢ ﺍﻟﺜﻼﺠﺔ، ﺘﻀﻊ ﺍﻟﻜﻴﺱ، ﺜﻡ ﺘﺘﺭﺩﺩ ﻗﻠﻴﻼ، ﻓﺘﻌﻭﺩ ﺇﻟﻰ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ ﺘﺼﻨﻊ ﻁﺒﻘﺎ ﻤﻥ ﺍﻷﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ، ﻭﺘﻀﻌﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﺜﻼﺠﺔ.‬ ‫ﹰ‬ ‫" ﻴﺎ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻜﻠﻤﺎ ﻫﺏ ﺍﻟﻬﻭﻱ... ﻭﺸﺩﺍ ﺍﻟﺒﻠﺒل "‬ ‫ﻨﺸﻭﻱ ﺤﺒﻪ ... ﻟﻔﻨﻲ ﻤﻥ ﻭﺤﺸﺔ ﺍﻟﻌﻤﺭ .... ﻓﻴﺭﻭﺯ ،‬ ‫ﻭﺍﻟﺨﻁﺎﺒﺎﺕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ ﻭﻤﺎﺌﺔ ﻋﺎﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﻌﺯﻟﺔ.‬ ‫ﺃﺸﻴﺎﺀ ﺘﺤﺏ ﺃﻥ ﺘﺠﻤﻌﻬﺎ ﻓﻰ ﻭﺤﺩﺘﻙ.‬
  20. 20. ‫ﻜﻠﻤﺎ ﺨﻠﻭﺕ ﺇﻟﻰ ﻨﻔﺴﻙ، ﺘﻔﺘﺢ ﻤﻠﻔـﺎﺕ ﻗﻠﺒـﻙ ﺍﻟﻘـﺩﻴﻡ،‬ ‫ﻭﺘﺭﺩﺩ ﻓﻰ ﺩﺍﺨﻠﻙ ﻜل ﺍﻟﺼﺩﻗﺎﺕ، ﻭﺍﻟﻤﺤـﺎﻭﺭﺍﺕ ﻭﺍﻟﺸـﺘﺎﺀﺍﺕ‬ ‫ﺍﻟﺴﺎﺒﻘﺔ، ﻋﻠﻙ ﺘﺠﺩ ﻤﺎ ﻴﺭﻀﻲ ﻏﺭﻭﺭﻙ ﻭﺼﻤﺘﻙ.‬ ‫) ﻭﻴﺒﻘﻲ ﺍﻟﺠﻨﺱ ﻏﻴﺭ ﻤﺸﺒﻊ: ﻟﻡ ﺘﻌﺩ ﺍﻷﺠﻭﺍﺀ‬ ‫ﺍﻟﺒﺎﺫﺨﺔ ﺘﻜﻔﻲ ﻟﺨﻠﻕ ﺍﻟﻤﺘﻌﺔ ﺍﻟﻬﺎﺭﺒﺔ ..(‬ ‫ﺘﻐﻠﻕ ﻗﻠﺒﻙ ﻋﻠﻰ ﺼﻭﺭﻱ ﺍﻟﻤﻌﻠﻘﺔ ﺃﻤﺎﻤﻙ، ﻭﺃﻨﺕ ﺘﺘﺼﻔﺢ‬ ‫ﺍﻟﻭﺭﻴﻘﺎﺕ ﺍﻟﻤﻬﻤﻠﺔ.‬ ‫ﻜﻨﺕ ﺒﺎﻷﻤﺱ ﺃﺤﺎﻭل ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ، ﻭﻟﻜﻥ ﺨﺎﻨﺘﻨﻲ ﺍﻟﺠﻤل، ﺃﻨﺎ‬ ‫ﻻ ﺃﺩﻋﻲ ﺍﻹﺒﺩﺍﻉ، ﻭﻟﻜﻥ ﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﻫﻭﺍﺠﺱ ﻭﻜﺘﺎﺒـﺎﺕ ﺃﺭﻴـﺩ ﺃﻥ‬ ‫ﺘﺨﺭﺝ، ﻜﻤﺎ ﻫﻲ ﺒﻌﻔﻭﻴﺘﻬﺎ، ﺒﺄﺨﻁﺎﺌﻬـﺎ ﺒﺎﻟﺼـﺭﺍﺤﺔ ﺍﻟﻤﻁﻠﻘـﺔ‬ ‫ﺩﺍﺨﻠﻬﺎ.‬ ‫) ﺤﻴﻥ ﻴﺘﺤﺩﺙ ﺍﻟﺒﺭﺠﻭﺍﺯﻱ ﻋﻥ ﺍﻟﺤﺏ، ﻓﺈﻨﻪ ﻴﻌﻨﻲ ﺒﻪ "‬ ‫ﺤﺎﻟﺔ" ﺤﺎﻟﺔ ﺍﻟﺴﺨﻭﻨﺔ، ﻭﺍﻻﻟﺘﻬﺎﺏ ﺍﻟﺘﻰ ﺘﻐﻤﺭ ﺍﻟﻜﻴﺎﻥ ﻟﻠﺤﻅﺎﺕ(.‬ ‫ﺘﻘﻭﻡ ﻓﺎﺭﺩﺍ ﺃﺠﻨﺤﺔ ﺍﻟﻭﺤﺩﺓ، ﻤﺤﻠﻘﺎ ﺒﻤﺎﻀﻴﻙ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ،‬ ‫ﹰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺘﺘﺭﻙ ﻤﺎ ﺒﻴﻥ ﻴﺩﻴﻙ ﻴﺴﻘﻁ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ ﻓﻰ ﺇﻫﻤﺎل، ﻭﺘﺨﺭﺝ.‬ ‫ﺍﻟﺴﺎﻋﺔ ﺘﺩﻕ ﺍﻟﻌﺎﺸﺭﺓ ﻤﺴﺎﺀ.‬ ‫ﻭﺍﻟﺠﻭ ﺒﺎﺭﺩ ، ﻭﻴﺎﻗﺔ ﺍﻟﺠﺎﻜﺕ ﻏﻴـﺭ ﻤﺤﻜﻤـﺔ ﺍﻟﻐﻠـﻕ،‬ ‫ﺘﺠﻠﺱ ﻭﺤﻴﺩﺍ، ﺘﺩﺨﻥ ﻋﻠﺒﺔ ﺴﺠﺎﺌﺭ، ﻭﺘﺸﺭﺏ ﺸﺎﻴﺎ ﻜﺜﻴﺭﺍ.‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬
  21. 21. ‫ﻭﺃﻋﻭﺩ ﺒﻌﺩ ﻗﻠﻴل، ﺃﺠﺩﻙ ﺘﺎﺭﻜﺎ ﻟﻲ ﻋﻠﺒﺔ ﺴﺠﺎﺌﺭ ﻭﻤﺸﻁ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻜﺒﺭﻴﺕ ﻭﺒﻌﺽ ﺍﻟﻌﺭﻕ.‬ ‫ﻜﺎﻟﻌﺎﺩﺓ، ﺃﺘﻨﺎﻭل ﺒﻌﺽ ﺍﻷﻭﺭﺍﻕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤـﺔ ﻤـﻥ ﻋﻠـﻰ‬ ‫ﺍﻟﺭﻑ، ﺃﻗﺭﺃ ﻓﻰ ﻫﺩﻭﺀ ﺍﻟﻤﺘﻌﻭﺩ ﻋﻠﻰ ﻓﻙ ﺸﻔﺭﺓ ﺍﻟﻤﺤﺒﻴﻥ.‬ ‫) ﻫﺅﻻﺀ ﺍﻟﺫﻴﻥ ﺍﻋﺘﺎﺩﻭﺍ ﺃﻻ ﻴﺘﺤﻤﻠـﻭﺍ ﻋـﺏﺀ ﺍﻟﻠﻌﺒـﺔ‬ ‫ﺍﻟﺨﺸﻨﺔ، ﻭﺍﻥ ﻴﺠﺩﻭﺍ ﻤﻥ ﻴﻘﻭﻡ ﺒﺎﻟﺤﺴﺎﺏ ﺒﺎﻟﻨﻴﺎﺒﺔ ﻋـﻨﻬﻡ، ﻭﻫـﻡ‬ ‫ﺍﻟﻐﻨﻴﻤﺔ ﺍﻟﺠﺎﻫﺯﺓ (.‬ ‫ﺘﻤﻠﺅﻨﻲ ﻭﺤﺸﺔ ﻏﻴﺭ ﻋﺎﺩﻴﺔ، ﺃﺨﻠﻊ ﻜل ﻤﻼﺒﺴﻲ، ﻭﺃﻨـﺎﻡ‬ ‫ﻋﺎﺭﻴﻪ، ﻨﺎﻅﺭﺓ ﺘﺠﺎﻩ ﺍﻷﻭﺭﺍﻕ ﺍﻟﻤﺒﻌﺜﺭﺓ، ﻭﺍﻟﻌﻨﺎﻭﻴﻥ ﺍﻟﻭﺍﻀـﺤﺔ،‬ ‫ﻭﺍﻟﺼﻔﺤﺎﺕ ﻏﻴﺭ ﺍﻟﻤﻜﺘﻤﻠﺔ.‬ ‫ﻁﺭﻕ ﺨﻔﻴﻑ.‬ ‫ﺃﻓﺘﺢ .‬ ‫- ﺍﻹﻴﺠﺎﺭ ﻴﺎ ﺒﻨﺘﻲ،‬ ‫ﺩﻩ ﺘﺎﻟﺕ ﺸﻬﺭ ﻫل ﻋﻠﻴﻨﺎ‬ ‫ّ‬ ‫ﻻ ﺍﻨﺘﻲ ﻭﻻ ﺍﻷﺴﺘﺎﺫ ﺒﺘﺩﻓﻌﻭﺍ.‬ ‫ﺃﻏﻠﻕ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﻓﻰ ﺤﺴﻡ ﻭﺘﺭﻭ ﻋﻠﻰ ﻭﺤﺩﺘﻲ، ﺃﺠﻠﺱ ﺒﻴﻥ‬ ‫ٍ‬ ‫ﺃﺸﻴﺎﺌﻲ ﺍﻟﻤﺒﻌﺜﺭﺓ، ﻭﺃﻋﻀﺎﺌﻲ ﺍﻟﻌﺎﺭﻴﺔ، ﻭﻋﻠﺒﺔ ﺴـﺠﺎﺌﺭﻙ ﺍﻟﺘـﻰ‬ ‫ﺃﻭﺸﻜﺕ ﺃﻥ ﺘﻨﺘﻬﻲ.‬
  22. 22. ‫) ﺍﻟﻘﺎﻫﺭﺓ ٥١ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ:‬ ‫ﻋﺯﻴﺯﻱ " ﺹ "‬ ‫ﺒﺎﻜﺘﺒﻠﻙ ﻭﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﻤﺘﺄﻜﺩﺓ ﺇﻨﻲ ﺤﺄﻜﻤل ﺍﻟﺠﻭﺍﺏ ﺩﻩ ﻷﻨﻲ‬ ‫ﻤﺵ ﻤﺘﺄﻜﺩﺓ ﺇﻨﻲ ﻗﺎﺩﺭﺓ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ ﺩﻟﻭﻗﺘﻲ – ﺒﺱ ﻓﻜﺭﺓ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ‬ ‫– ﻋﻥ ﻨﻔﺴﻲ ﻟﻨﻔﺴﻲ ﺒﺩﺕ ﻟﻲ ﻗﺒﺤﻴﻪ ﻗﻭﻯ (.‬ ‫ﺃﺠﺩ ﺒﻴﻥ ﻤﻼﺒﺴﻙ ﺃﻭﺭﺍﻗﺎ ﻗﺩﻴﻤﺔ، ﺃﺘﺭﻜﻬـﺎ ﻜﻤـﺎ ﻫـﻲ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺼﻔﺭﺍﺀ ﺒﺎﻟﻴﺔ.‬ ‫ﺃﺸﻌﺭ ﺒﺎﻟﺠﻭﻉ ﻭﺍﻟﺒﺭﺩ ، ﺃﻓﺘﺢ ﺍﻟﺜﻼﺠﺔ، ﺃﺨـﺭﺝ ﻁﺒـﻕ‬ ‫ﺍﻷﺭﺯ ﺒﺎﻟﻠﺒﻥ، ﺃﻤﻀﻎ ﻓﻰ ﺼﻤﺕ.‬ ‫ﻋﻴﻨﺎﻱ ﺘﺘﺎﺒﻊ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺎﺕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ ﺍﻟﺘﻰ ﺭﺒﻤﺎ ﺃﻜـﻭﻥ ﻗـﺩ‬ ‫ﻨﺴﻴﺘﻬﺎ.‬ ‫) ﻓﻰ ٧٦ ﻜﺎﻥ ﺍﻟﻨﻅﺎﻡ )ﻴﻨﻭﻱ( ﻤﺤﺎﻭﻟﺔ ﺍﻟﺤﻔﺎﻅ ﻋﻠﻰ ﻤﺎ‬ ‫ﺃﻤﻜﻥ ﻤﻥ ﻤﻨﺠﺯﺍﺘﻪ )ﺍﻟﻘﻭﻤﻴﺔ( ﻭﻓﻲ ٣٧ ﻜﺎﻥ ﻗﺩ ﺃﺩﺭﻙ ﺃﻥ ﻫـﺫﺍ‬ ‫ﻤﺴﺘﺤﻴل، ﻭﻟﻜﻨﻪ ﻜﺎﻥ ﻤﺘﻭﺭﻁﺎ ﻓﻰ ﺴﻨﻴﻥ ﻁﻭﻴﻠﺔ ﻴﻤـﺘﺹ ﻓﻴﻬـﺎ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻏﻀﺏ ﺍﻟﺸﻌﺏ – ﻭﻴﺨﺭﺴﻪ(.‬ ‫ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ ﺍﻵﻥ ﻫﻲ ﺃﻭﻟﻰ ﺃﻥ ﺘﻌﺎﺵ ؟ ﺃﻡ ﻫﻲ ﻤﺤـﺎﻭﻻﺕ‬ ‫ﺃﺨﺭﻱ ﻟﻠﺤﻜﻲ، ﻭﻨﺭﻴﺩ ﺃﻥ ﻨﺤﻴﺎﻫﺎ، ﺃﻭ ﻨﻘﺒﺽ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻜﺎﻤﻠﺔ.‬
  23. 23. ‫ﺃﻋﺭﻓﻙ ﺃﻥ " ﻋﻤﺭ ﻨﺠﻡ " ﻤﺎﺕ، ﻨﺘﻴﺠﺔ ﺃﺯﻤﺔ ﻗﻠﺒﻴﺔ، ﻤﻊ‬ ‫ﺍﻟﻌﻠﻡ ﺃﻨﻲ ﺭﺃﻴﺘﻪ ﻴﻭﻡ ﺍﻟﺜﻼﺜﺎﺀ ﻓﻰ ﺍﻷﺘﻴﻠﻴﻪ، ﻭﻜﺎﻥ ﻴﻀﺤﻙ. ﻜﻤـﺎ‬ ‫ﻤﺎﺕ ﺃﻨﻭﺭ ﻜﺎﻤل، ﺃﺨﺭ ﺍﻟﺴﻭﺭﻴﺎﻟﻴﻴﻥ. ﻤﺎﺕ . ﻤﺎﺕ ﻓﻰ ﺼـﻤﺕ‬ ‫ﺍﻟﻤﺤﺒﻴﻥ ﺍﻟﻬﺎﺩﺉ، ﺩﻭﻥ ﺇﺯﻋﺎﺝ.‬ ‫ﻜﻤﺎ ﻤﺎﺕ ﺨﺎﻟﺩ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻤﻨﻌﻡ ﻓﻰ ﻭﺩﺍﻋﻪ ﻭﺤـﺏ، ﺭﺃﻴﺘـﻪ‬ ‫ﻗﺒل ﻤﻭﺘﻪ ﺒﺜﻼﺜﺔ ﺃﻴﺎﻡ، ﻜﺎﻥ ﻴﺤﻤل ﻫﺎﻤﻴﺱ ﺍﺒﻨﻪ ﻤﺠﺩﻯ ﺍﻟﺠﺎﺒﺭﻱ،‬ ‫ﻴﻘﺒﻠﻬﺎ ، ﻭﻴﺭﻓﻌﻬﺎ ﻋﺎﻟﻴﺎ ﺒﻴﻥ ﺫﺭﺍﻋﻴﻪ، ﻭﺃﻤﻬﺎ ﺘﺠﻠـﺱ ﺒﺎﺴـﻤﺔ،‬ ‫‪‬‬ ‫ﻭﻋﻴﻨﺎﻫﺎ ﺘﺩﻤﻊ ﻓﻰ ﻓﺭﺡ.‬ ‫) ﺩﻟﻭﻗﺘﻲ ﺒﺱ ﻓﻬﻤﺕ ﺇﻴﻪ ﺍﻟﺴﺭ ﻓﻰ ﻤﻘﺩﺍﺭ ﺍﻟﻤﺫﻟﺔ ﺍﻟﻠـﻲ‬ ‫ﻨﻀﺤﺕ ﻓﻰ ﺃﻴﺎﻡ ﻤﺭﻀﻲ ، ﻜﺎﻨﺕ ﻤﺘﻭﺤﺸﺔ ﻤﻊ ﻜـل ﺼـﻔﻌﺔ‬ ‫ﺨﺩﺘﻬﺎ ﻭﺃﻨﺎ ﺒﺄﻤﺩ ﺇﻴﺩﻱ ﻟﻺﻨﺴﺎﻥ ﻭﺒﺎﺘﻁﻠﻌﻪ ﻭﻜﻠﻲ ﻋﺸﻡ ﺃﻨـﻪ ﻫـﺎ‬ ‫ﻴﻘﻭﻟﻠﻲ ﺍﻟﻜﻠﻤﺔ ﺍﻟﺴﺤﺭﻴﺔ ﺍﻟﻠﻲ ﺤﺎﺘﺭﻴﺤﻨﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻌﺫﺍﺏ ﻭﺘﺼﺎﻟﺤﻨﻲ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﻨﻔﺴﻲ(.‬ ‫ﻋﻠﻰ ﻓﻜﺭﺓ ﺇﻤﺒﺎﺭﺡ ﻓﻰ ﺍﻟﺸﻐل ، ﺍﻟﻤﻴﺩﺭ ﻁﻠﺒﻨﻲ، ﻭﻗـﺎل‬ ‫ﺒﻭﻗﺎﺤﺔ.‬ ‫ﻴﺎﺭﻴﺕ ﺃﺒﻌﺩ، ﻭﺒﻼﺵ ﺁﺠﻲ. ﻴﺎﺘﺭﻯ ﺘﻘﺩﺭ ﺘﻘﻭﻟﻠﻲ، ﺃﻋﻤل‬ ‫ﺇﻴﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﻭﺭﻁﺔ ﺩﻯ؟ ﺃﺒﻌﺩ ﺼﺤﻴﺢ ﻭﻻ ﺃﻭﺭﺡ ﻏﻀـﺏ ﻋﻨـﻪ،‬ ‫ﻭﺒﻴﻨﻲ ﻭﺒﻴﻨﻪ ﺍﻟﺤﻜﻭﻤﺔ..؟!‬
  24. 24. ‫ﻭﻻ ﺃﻗﻭﻟﻙ.‬ ‫) ﺒﺎﺨﺘﺼﺎﺭ .. ﺃﻨﺎ ﺃﺨﻴﺭﺍ ﺒﺎﺤﺼل ﻋﻠـﻰ ﻨـﻭﻉ ﻤـﻥ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻜﻨﺕ ﺒﺎﺩﻭﺭ ﻋﻠﻴﻪ ﻤﻥ ﺴﺎﻋﺔ ﻤﺎ ﻭﻋﻴﺕ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺩﻴﻨﺎ (.‬ ‫‪‬‬ ‫ﺨﻼﺹ ﻫﺴﻠﻡ ﻟﻘﻭﺓ ﻤﻨﻁﻕ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ ﻤﺵ ﻫﺎﺭﻭﺡ ﺍﻟﺸﻐل.‬ ‫ﻭﻫﺎﺘﻔﺭﻍ ﻟﻜﺘﺎﺒﺔ ﺘﺠﺭﺒﺘﻲ ﻋﻥ ﺠﺒل ﺍﻟﻤﺜﻘﻔﻴﻥ ﺍﻟﻴﺴﺎﺭﻴﻴﻥ‬ ‫ﻤﻥ ﺠﺒل ﺍﻟﺴﺘﻴﻨﺎﺕ.‬ ‫ﺇﻴﻪ ﺭﺃﻴﻙ ﺘﻨﻔﻊ ﺘﺘﺤﻜﻲ ...؟ ﻭﻻ ﻗﺩﻴﻤﺔ، ﻭﺒﺎﻴﺨﺔ، ﻭﻓﻴﻬﺎ‬ ‫ﻤﻁﺒﺎﺕ ﻜﺘﻴﺭ ﺇﺴﻤﻊ ﻜﺩﺍ.. ) ﺘﺤﻭل ﺯﻤﻥ ﻋﺒـﺩ ﺍﻟﻨﺎﺼـﺭ ﺇﻟـﻰ‬ ‫ﻤﺎﻀﻲ ﻀﺎﻋﺕ ﻤﻌﺎﻟﻤﻪ، ﻭﺘﻬﻨﺎ: ﻭﻟﻡ ﻨﺠﺩ ﻤﺎ ﻨﺘﻭﻜﺄ ﻋﻠﻴﻪ ﺴـﻭﻯ‬ ‫ﺍﻟﺤﻨﻴﻥ(.‬ ‫ﺇﻴﻪ ﺭﺃﻴﻙ ﺃﻀﻴﻊ ﻭﻗﺘﻲ، ﻭﺃﺼﻴﻎ ﺒـﺎﻗﻰ ﺍﻟﺤﻜﺎﻴـﺔ، ﻭﻻ‬ ‫ﺃﺒﻁل ﻭﺒﻼﺵ ﻫﺒل؟‬ ‫ﺘﻌﺭﻑ ﺒﺤﻥ ﻟﺫﻜﺭﻴﺎﺕ ﻗﺩﻴﻤﺔ، ﻭﻟﻤﺎ ﺃﺸﻭﻓﻬﺎ ﻗﺩﺍﻡ ﻋﻴﻨﻲ‬ ‫ﺒﺘﺘﺠﺴﺩ ﻓﻰ ﺸﺭﻴﻁ ﺃﻭ ﻓﻴﻠﻡ، ﺃﺭﺠﻊ ﻋﻥ ﺭﺃﻴﻲ.‬ ‫)ﻤﺎ ﺍﻟﺫﻯ ﻴﺒﻘﻲ ﻟﻨﺎ ﻤﻥ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﺘﺎﺭﻴﺦ ﺍﻟﺫﻯ ﻫـﻭ ﺒـﺅﺭﺓ‬ ‫ﻤﺎﻀﻴﻨﺎ ﻭﻤﺭﻜﺯ ﻭﻋﻴﻨﺎ، ﻀﻤﻴﺭﻨﺎ(..‬
  25. 25. ‫ﺃﻏﻠﻕ ﺴﻭﺴﺘﻪ ﺍﻟﺠﺎﻜﺕ ﺍﻟﺫﻯ ﺘﺭﻜﺘﻪ ﻟﻲ، ﻋﻠـﻰ ﻓﻜـﺭﺓ‬ ‫ﺃﺸﻜﺭﻙ ﻋﻠﻰ ﺸﻬﺎﻤﺘﻙ ﺩﻱ، ﻹﻥ ﺒﺭﻩ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﺭﺩ، ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺍﻨـﺕ‬ ‫ﻋﺎﻤل ﺇﻴﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﺸﺘﺎ ﺩﻩ...؟‬ ‫ﺃﺨﺭﺝ، ﺃﺸﻌﺭ ﺒﺘﻴﺎﺭ ﺒﺎﺭﺩ ﻴﻠﺴﻊ ﻭﺠﻬﻲ ﻭﻜﺘﻔـﻲ، ﺃﻤـﺭ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﺴﺘﺎﻥ ﻤﺭ ﺍﻟﻜﺭﺍﻡ، ﻭﻟﻡ ﻴﻌﺩ ﻟﻸﺼـﺩﻗﺎﺀ ﻤﻌﻨـﻲ ﻭﻫـﻡ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺠﺎﻟﺴﻭﻥ، ﻴﺩﺨﻨﻭﻥ ﻓﻰ ﺸﺭﺍﻫﺔ ﻭﺃﻟﻡ، ﺃﺘﺎﻤل ﻭﺠـﻭﻫﻤﻡ، ﺃﻓﺎﺠـﺄ‬ ‫ﺒﺄﺤﺩﻫﻡ ﻴﻀﻊ ﻴﺩﻩ ﻋﻠﻰ ﻜﺘﻔﻲ، ﻭﻴﺒﺘﺴﻡ:‬ ‫- ﻤﻴﻥ .. " ﺃﺭﻭﻱ "؟‬ ‫ﺇﺯﻴﻙ‬ ‫ﻋﺎﺵ ﻤﻥ ﺸﺎﻓﻙ‬ ‫ﻓﻴﻥ ﺃﻴﺎﻤﻙ ؟‬ ‫ﻭﺤﺸﺎﻨﻲ‬ ‫- ﺇﻴﻪ‬ ‫ﻋﺎﻴﺸﻪ‬ ‫ﺇﺯﻴﻙ ﺃﻨﺕ‬ ‫ﹶ‬ ‫ﺃﺘﺭﻙ ﻴﺩﻩ ﻤﺎﺯﺍﻟﺕ ﻋﻠﻰ ﻜﺘﻔﻲ، ﻭﺃﺴﻴﺭ ﻭﺤﻴﺩﺓ ، ﻭﻤـﻥ‬ ‫ﺒﺎﺏ ﺍﻟﻠﻭﻕ، ﺇﻟﻰ ﻋﺎﺒﺩﻴﻥ ، ﺇﻟﻰ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﺭﺒﻊ، ﺤﻴﺙ ﻭﻗﻔﻨﺎ ﻨﺘﺎﻤل‬
  26. 26. ‫ﺍﻟﺨﻴﺎﻤﻴﺔ ﻭﺍﻟﻤﺸﺭﺒﻴﺎﺕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﻨﻤﺭ ﻤﻥ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﺨﻠﻕ ﺇﻟﻰ ﺒـﺎﺏ‬ ‫ﺯﻭﻴﻠﻪ.‬ ‫" ﻓﻰ ﺍﻟﻐﻭﺭﻴﺔ ﻭﺍﺤﺩ ﺒﻴﻌﻤل‬ ‫ﺸﻭﻴﺔ ﻁﻌﻤﻴﺔ، ﺇﻨﻤﺎ ﺃﻴﻪ .. ﻋﺠﺏ ..‬ ‫- ﻭﺍﺤﺩ ﻁﻌﻤﻴﺔ ﻭﺤﻴﺎﺘﻙ‬ ‫ﺒﺱ ﺘﻜﻭﻥ ﺴﺨﻨﺔ‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻜﺭﺓ ، ﺍﻻﺴﺘﺎﺫ ﻟﺴﻪ ﻤﻌﺩﻱ‬ ‫- ﺃﺴﺘﺎﺫ ﻤﻴﻥ؟‬ ‫-ﺍﻷﺴﺘﺎﺫ!‬ ‫ﺃﻀﺤﻙ ﻁﻭﻴﻼ، ﺃﺴﻴﺭ ﺒﻤﻔﺭﺩﻯ، ﺃﻤﻀﻎ ﺍﻟﻁﻌﺎﻡ..‬ ‫ﹰ‬ ‫" ﺃﻨﺎ ﺩﺒﺕ ﻭﺠﺯﻤﺘﻲ ﻨﻌﻠﻬﺎ ﺩﺍﺏ‬ ‫ﻤﻥ ﻜﺘﺭ ﺍﻟﺘﺩﻭﻴﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺤﺒﺎﺏ‬ ‫ﻴﺎ ﺴﻠﻤﻠﻡ ﻟﻭ ﺃﻋﺘﺭ ﻓﻰ ﺤﺒﻴﺏ‬ ‫ﺃﻨﺎ ﺃﺭﻗﺹ ﻤﻥ ﻜﺘﺭ ﺍﻹﻋﺠﺎﺏ.‬ ‫ﻜﺩﻫﻪ.. ﻜﺩﻫﻪ... ﻜﺩﻫﻪ..!‬ ‫ﺃﻨﺎ ﻗﻠﺒﻲ ﻤﺯﻴﻜﺎ ﺒﻤﻔﺎﺘﻴﺢ‬ ‫ﻤﻥ ﻟﻤﺴﻪ ﻴﻐﻨﻲ ﻟﻙ ﺘﻔﺎﺭﻴﺢ‬ ‫ﻤﻊ ﺇﻨﻲ ﻤﺎﻓﻁﺭﺘﺵ ﻭﺠﻌﺎﻥ‬
  27. 27. ‫ﻭﻤﻌﺫﺏ ﻭﻤﺘﻴﻡ ﻭﺠﺭﻴﺢ‬ ‫‪ ‬ﹼ‬ ‫ﺒﺎﻨﺘﻁﻁ ﻭﺍﺘﻌﻔﺭﺕ ﻭﺍﺘﺭﻗﺹ ﻜﺩﻩ‬ ‫ﻜﺩﻫﻪ... ﻜﺩﻫﻪ.. ﻜﺩﻫﻪ!‬ ‫ﺒﻴﺎﻨﻭﻻ ﻭﺃﻻ ﺒﻨﻀﻪ ﻭﺤﺭﻜﺎﺕ‬ ‫ﺇﻁﻠﻌﻲ ﺒﻘﻲ ﻴﺎﻨﺼﺎﺹ ﻴﺎﻓﺭﻨﻜﺎﺕ‬ ‫ﺃﻨﺎ ﻋﺎﺯﻤﻙ ﻴﺎ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻟﻤﺎ ﺍﻻﻗﻴﻙ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﻓﺴﺤﻪ ﻓﻰ ﺠﻤﻴﻊ ﺍﻟﻁﺭﻗﺎﺕ.‬ ‫ﺘﺘﻨﻁﻁ ﻨﺘﻌﻔﺭﺕ ﻨﺘﺭﻗﺹ ﻜﺩﻩ‬ ‫)* (‬ ‫ﻜﺩﻫﻪ... ﻜﺩﻫﻪ .. ﻜﺩﻫﻪ..!‬ ‫ﻴﺎﻩ ﻴﺎﺠﺎﻫﻴﻥ ! ؟ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ " ﺃﺭﻭﻱ" ﻤﺎﻟﻙ، ﺒﺘـﺭﻗﺹ ﻭﻻ‬ ‫ﺒﺘﺒﻜﻲ ، ﻤﺎﻟﻙ..؟‬ ‫ﻤﺵ ﻋﻠﻰ ﺒﻌﻀﻙ ﻟﻴـﻪ؟ ﺤﻨﻴﺘـﻲ ﻟﻠﻨـﺎﺱ، ﻟﻠﻨـﺎﺱ،‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺎﺭﻉ، ﻭﺍﻟﻘﻬﻭﺓ..؟‬ ‫ﻭﻟﻌﻨﻴﻪ ﺍﻟﺯﺍﻴﻐﻴﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺭﺍﻴﺢ ﻭﺍﻟﺠـﺎﻱ، ﻴﺸـﻡ ﻓـﻴﻬﻡ‬ ‫ﺭﻴﺤﺘﻙ، ﺃﻭﻴﺸﻭﻓﻙ ﻭﺍﻨﺘﻲ ﺒﺘﺒﻌﺩﻱ ﻋﻨﻪ ، ﺘﻐﻴﺒﻰ...؟‬ ‫ﺒﻴﻔﻜﺭﻙ ﺒﻤﺎﻀـﻲ ﺸـﺒﺎﺒﻙ ، ﻭﺍﻟﺠﺎﻤﻌـﺔ، ﻭﺍﻟﺤﺭﻜـﺔ‬ ‫ﺍﻟﻁﻼﺒﻴﺔ.‬ ‫*‬ ‫ﻤﻥ ﻗﺼﻴﺩﺓ ﻟﻠﺭﺍﺤل ﺼﻼﺡ ﺠﺎﻫﻴﻥ‬
  28. 28. ‫ﺒﻤﺼﺭ، ﺒﻤﺭﻀﻙ ﻓﻰ ﺃﺸﺒﻴﻠﻴﻪ، ﺃﺸﺒﻴﻠﻴﻪ ﺒﺎﻟﻌﺭﺒﻲ ﺘﻌﻨـﻲ‬ ‫ﺴﻴﻔﻠﻴﺎ.‬ ‫- ﺍﻜﺘﺸﻔﺕ ﻓﻴﻬﺎ ﺇﻨﻲ ﻟﻭﺤﺩﻱ‬ ‫ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺍﻟﺸﺘﺎ ﺍﻟﻠﻲ ﺠﺎﻱ ﻫﺎﻋﻤل ﺃﻴﻪ...؟‬ ‫ﻴﺎﺴﻼﻡ ﻴﺎ ﻋﻡ ﺠﺎﻫﻴﻥ.‬ ‫ﺍﷲ ﻴﺴﺎﻤﺤﻙ ﻴﻌﻨﻲ ﻜﺎﻥ ﻻﺯﻡ ﺘﻤﻭﺕ!‬ ‫ﺘﻤﻭﺕ‬ ‫ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻴل ﻟﻴل، ﻭﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﻘﺕ ﺒﺭﺩ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺃﻨﺕ ﻓﻴﻥ ﺩﻟﻭﻗﺕ؟‬ ‫ﻋﻨﺩ ﻻ ﺒﻴﺽ ﻭﻻ ﺴﺎﺭﺡ ﺯﻱ ﻋﺎﺩﺘﻙ.‬ ‫ﺃﻨﺎ ﺨﻼﺹ ﺘﻌﺒﺕ ، ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﻤﻜﻥ ﻴﻔﻘﺩﻩ ﺸﺨﺹ ﺯﻴﻲ‬ ‫ﺒﺎﻟﻤﻭﺕ؟‬ ‫ﺤﺎﺘﺨﻠﺹ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﻗل ﻤﻥ ﺍﻟﻭﻀﻊ ﺍﻟﻤﻬﻴﻥ ﺩﻩ!‬ ‫ﻜﺈﻥ ﻓﻴﻪ ﺤﺩ ﻭﺍﻗﻑ ﺒﻴﻨﺎ ﻤﺵ ﻗﺎﺩﺭﺓ ﺃﺘﺠﺎﻭﺯﻩ‬ ‫ﺃﻭ ﺃﺨﻁﻴﻪ‬
  29. 29. ‫ﺤ ـﺩ ﺯﻱ ﺍﻟﺤﻴﻁ ـﺔ ﺍﻟﺴ ـﺩ ، ﻜ ـﺎﻥ" ﻗ ـﺩﺭ ﺍﻟﻐ ـﺭﻑ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ﺍﻟﻤﻘﺒﻀﺔ")*(‬ ‫ﺘﻌﺭﻑ ﻤﻴﻥ ﺍﻟﺤﺩ ﺩﻩ .. ﺃﻨﺕ‬ ‫) ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﻜﺘﺏ ﺒﺎﻟﻌﺎﻤﻴﺔ، ﻭﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﺎﻟﻔﺤﺼـﻲ، ﺯﻱ‬ ‫ﺍﻟﻜﻼﻡ ﻤﺎ ﻴﺠﻲ ﻋﻠﻰ ﺒﺎﻟﻲ ﺒﻜﺘﺏ(.‬ ‫ﻋﻠﻤﻨﻲ ﺩﺴﺘﻭﻓﺴﻜﻲ ﻤﻌﻨﻲ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ، ﻭﻤﻌﻨﻲ ﺍﻟﻴﺄﺱ ، ﺃﻨـﺎ‬ ‫ﻜﺩﻩ ﺒﺸﻜﻠﻲ ﺍﻟﺒﺎﻫﺕ ، ﻭﺴﻨﺎﻨﻲ ﺍﻟﻤﺴﻭﺩﺓ، ﻭﺒﺨﺭﺝ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻨﺎﺱ.‬ ‫ﻭﺃﻀﺤﻙ ﻤﻥ ﻨﻔﺴﻲ ﻟﻤﺎ ﺘﺤﺏ ﺃﻭ ﺘﺘﺼﻭﺭ ﺤﺎﻟﺔ ﺇﻨﺴﺎﻨﻴﺔ‬ ‫ﻤﺎﺸﻴﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ(.‬ ‫ﺒﺎﻴﻨﻲ ﺯﻫﻘﺕ.‬ ‫ﻤﺵ ﻋﺎﻴﺯﺓ ﺃﻜﺘﺏ ﺩﻟﻭﻗﺕ.‬ ‫)ﻏﻀﺏ ﻋﻨﻲ ﺇﺒﺘﺩﻴﺕ ﺃﺸﻭﻑ ﻓﻜـﺭﺓ ﺠﺩﻴـﺩﺓ ﺇﺒﺘـﺩﺕ‬ ‫ﺘﺩﺍﻋﺒﻨﻲ ﻓﻜﺭﺓ ﺇﻨﻲ ﻟﻤﺎ ﺃﻭﺼل ﻤﺭﺤﻠﺔ ﻤﻌﻴﻨﺔ ﻤـﻥ ﺍﻟﻌﺠـﺯ، ﺃﻭ‬ ‫ﺃﻨﺘﺤﺭ(.‬ ‫)١(‬ ‫ﻨﻔﺴﻲ ﺃﺤﺼل ﻋﻠﻰ ﺃﻜﺒﺭ ﻗﺩﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﺤﺏ.‬ ‫ﻫﺎﻗﻭﻡ ﺃﻋﻤل ﺸﺎﻱ ﺴﺎﺩﺓ ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﺴﻜﺭ‬ ‫)*( ﻋﻨﻭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻴﺔ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺤﻜﻴﻡ ﻗﺎﺴﻡ:‬ ‫)١(- ﺒﻴﻥ ) ﺍﻷﻗﻭﺍﺱ ( ﻤﻥ ﻜﺘﺎﺏ " ﺍﻟﻤﺒﺘﺴﺭﻭﻥ" :‬ ‫ﺃﺭﻭﻱ ﺼﺎﻟﺢ.‬
  30. 30. ‫ﻴﻤﻜﻥ ﻴﺤﺭﻕ ﻗﻠﺒﻲ ﻭﻴﻔﺤﻤﻪ ﻭﻴﺨﻠﻴﻪ ﻴﺒﻁل ﺩﻕ‬ ‫ﺃﻭ ﺘﺴﻴﺦ ﺭﻭﺤﻲ ﻋﻠﻴﺎ ﻭﺃﻤﻭﺕ ..‬ ‫***********‬ ‫ﺴﺒﺘﻤﺒﺭ ٧٩٩١‬
  31. 31. ‫‪ ‬‬ ‫‪ ‬ﻁﺏ ﻗﻭﻤﻲ ﺍﻋﻤﻠﻴﻠﻲ ﺸـﺎﻱ ﻜﺸـﺭﻱ ﺴـﻜﺭ‬ ‫ﺨﻔﻴﻑ، ﻭﺤﻴﺎﺘﻙ ﺃﻋﺭﻑ ﺃﻥ ﺼﻭﺘﻲ ﺍﻟﻤﺭﺘﻔﻊ ﻴﺯﻋﺠﻬﺎ ﻜﺜﻴـﺭﺍ،‬ ‫‪‬‬ ‫ﺃﺨﻔﻀﺘﻪ.‬ ‫- ﻋﻨﺩ ﺴﺠﺎﻴﺭ؟‬ ‫ﺃﺨﺫﺕ ﺃﻋﺒﺙ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻜﺘﺏ .... ﻭﺍﻟﻜﺘﺏ ﺍﻟﻤﻠﻘـﺎﻩ ﻋﻠـﻰ‬ ‫)١(‬ ‫" ﻭ ﺃﻭﺸﻜﺕ ﺃﻥ ﺘﺼـل‬ ‫ﺍﻷﺭﺽ ﻜﺎﻨﺕ ﺘﻘﺭﺃ " ﺭﺍﻤﺔ ﻭﺍﻟﺘﻨﻴﻥ‬ ‫ﺇﻟﻰ ﻗﺭﺏ ﺍﻟﻨﻬﺎﻴﺔ ﺘﻘﺭﻴﺒﺎ ) . ﻟﻡ ﺃﻋﺭﻑ ﻨﺸﻭﺓ ﺍﻟﺴـﻌﺎﺩﺓ ﺍﻟﺘـﻰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺘﻁﻴﺭ ﺍﻟﻘﻠﺏ ﻭﺘﺘﺠﺎﻭﺯ ﺍﻟﺤﻭﺍﺱ ﺇﻻ ﻓﻰ ﺃﻴﺎﻡ ﺍﻟﻜﺸﻑ ﺍﻷﻭﻟﻲ ﺍﻟﺘﻰ‬ ‫ﻻ ﻴﻤﻜﻥ ﺃﻥ ﺘﻌﻭﺩ‬ ‫ﻋﺎﺩﺕ ﻤﻥ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ ﺘﺤﻤل ﺼـﻴﻨﻴﺔ ﺍﻟﺸـﺎﻱ. ﻭﻴـﺩﺍﻫﺎ‬ ‫ﺘﺭﺠﻔﺎﻥ، ﻭﻗﻔﺕ ﻗﻠﻴﻼ ﻗﺒل ﺃﻥ ﺘﻀﻊ ﺍﻟﺼﻨﻴﺔ ﻤﻥ ﻴﺩﻫﺎ.‬ ‫ﹰ‬ ‫- ﺇﻴﻪ ﺭﺃﻴﻙ؟‬ ‫ﻓﻰ ﺇﻴﻪ‬ ‫)1( ﺭﻭﺍﻴﺔ ) ﺭﺍﻤﻪ ﻭﺍﻟﺘﻨﻴﻥ (: ﺇﺩﻭﺍﺭ ﺍﻟﺨﺭﺍﻁ .‬
  32. 32. ‫- ﺍﻟﺭﻭﺍﻴﺔ.‬ ‫ﻤﺎ ﺃﻋﺭﻓﺵ ﺃﻓﺘﺢ ﻜﺘﺎﺏ ﺇﻻ ﻟﻤﺎ ﺍﺨﻠﺹ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﻌﺎﻴﺎ.‬ ‫ﹼ‬ ‫ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﺤﺱ ﺇﻨﻲ ﺭﻭﻤﺎﻨﺴـﻴﺔ ﺃﻜﺜـﺭ ﻤـﻥ ﺍﻟـﻼﺯﻡ،‬ ‫ﻭﺴﺎﻋﺎﺕ ﻜﻤﺎﻥ ﺃﺨﺎﻑ ﺃﻜﻭﻥ ﻋﺒﻴﻁﻪ، ﻤﺭﺓ ﻭﺍﺤﺩ ﻋﺭﻓﺘﻪ ﺯﻤـﺎﻥ‬ ‫ﻗﺎل : " ﺃﻯ ﺤﺩ ﻤﻤﻜﻥ. ﻴﺎﺨﺩ ﺍﻟﻠﻲ ﻓﻰ ﺍﻴﺩﻱ ﺒﻬﺴـﻭﻟﺔ" ﻤـﻊ ﺃﻥ‬ ‫ﻤﺎﺩﻴﺘﻭﺵ ﻏﻴﺭ ﻗﻠﻡ ﺠﺎﻑ.‬ ‫ﻭﻀﺤﻜﺕ ﺒﺴﺨﺭﻴﺔ ..... ﻭﻭﻀﻌﺕ ﺍﻟﺼـﻴﻨﻴﺔ ﻋﻠـﻰ‬ ‫ﺍﻟﻤﻜﺘﺏ، ﻭﺃﺨﺫﺕ ﺘﺭﺘﺏ ﺍﻷﻭﺭﺍﻕ ﻭﺍﻟﻜﺘﺏ ﻓﻰ ﺴﺭﻋﺔ ﻭﻨﺸـﺎﻁ.‬ ‫ﺜﻡ ﺠﻠﺴﺕ ﺃﻤﺎﻤﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻜﺭﺴﻲ ﺍﻟﻬﺯﺍﺯ، ﻭﻫﻲ ﺘﻤﺩ ﻴﺩﻫﺎ ﺒﻜﻭﺏ‬ ‫ﺍﻟﺸﺎﻱ.‬ ‫- ﺤﺎﺠﺎﺕ ﻜﺘﻴﺭ ﺼـﻐﻴﺭﻩ، ﺍﻟﻭﺍﺤـﺩ ﺒﻴﻔـﺭﻁ ﻓﻴﻬـﺎ،‬ ‫ﺒﻤﺯﺍﺠﻪ، ﻭﻟﻜﻥ ﻤﺵ ﺍﺒﻌﺩ ﻤﻥ ﻜﺩﺍ.‬ ‫ﻤﺩﺩﺕ ﻴﺩﻱ، ﺃﺨﺫﺕ ﺍﻟﻜﻭﺏ ﻤﻥ ﻴﺩﻫﺎ.‬ ‫- ﺃﻴﻪ ﺘﻘﻭﻯ!‬ ‫- ﺃﺒﺩﺍ ﻭﺤﻴﺎﺘﻙ ﻜﺘﻴﺭ ﺒﺘﺭﻋﺏ ﻟﻤﺎ ﺒﻨﺎﻡ ﻟﻭﺤﺩﻱ ، ﻟﻜـﻥ‬ ‫ِ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺒﻌﻤل ﺸﺠﺎﻋﺔ ﻭﺍﻓﺘﺢ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ ﻭﺍﻨﺎﻡ ﻓﻰ ﺍﻟﻁل، ﻭﺴﺎﻋﺎﺕ ﺃﻓـﺘﺢ‬ ‫ﹸ‬ ‫ﺯﺭﺍﻴﺭ ﺍﻟﻘﻤﻴﺹ ﻟﻠﻬﻭﻱ ﻭﺍﻭﻟﻊ ﺍﻟﺭﺍﺩﻴﻭ ﻋﻠﻰ ﺃﻯ ﺤﺎﺠﺔ ﺘـﻭﺵ ،‬ ‫ﺃﻭ ﻫﻭ ﻴﻌﻤل ﻟﻠﻭﺍﺤﺩ ﺤﺱ.‬
  33. 33. ‫- ﻴﺎ ﺒﺨﺘﻙ.‬ ‫ﺒﺘﻘﺩﺭﻱ ﺘﻌﻤﻠﻲ ﺍﻟﻠﻲ ﺍﻨﺕ ﻋﺎﻴﺯﺍﻩ ﻭﻭﻗﺕ ﻤﺎ ﺘﺤﺒﻲ‬ ‫ِ‬ ‫ﺃﻨﺎ ﺍﻤﺒﺎﺭﺡ، ﻤﺴﻜﺕ ﺍﻟﻘﻠﻡ ﻋﺸﺎﻥ ﺍﻜﺘـﺏ ، ﻤﻔـﻴﺵ ﻭﻻ‬ ‫ﻜﻠﻤﺔ ﻋﺎﻴﺯﺓ ﺘﻁﻠﻊ ﻭﻋﻤﺎﻟﺔ ﺃﺤﺎﻭل ﻤﻊ ﻨﻔﺴﻲ ﻭﺁﺨﺭ ﻤﺎﺯﻫﻘـﺕ،‬ ‫ﺭﻤﻴﺕ ﺍﻟﻘﻠﻡ ، ﻭﻗﻤﺕ ﻋﻤﻠﺕ ﺸﺎﻱ ﻜﺸﺭﻱ، ﺴﻜﺭ ﺨﻔﻴﻑ، ﻭﺨﺩﺕ‬ ‫ﺩﺵ ، ﻭﻓﺘﺤﺕ ﺍﻟﺠﺭﻨﺎل ، ﻭﻭﻟﻌﺕ ﺍﻟﺭﺍﺩﻴﻭ، ﻟﻘﻴﺕ ﻜﻼﻡ ﻜﺘﻴـﺭ‬ ‫ﻤﻠﻭﺵ ﻤﻌﻨﻲ، ﺭﻤﻴﺘﻪ ، ﻭﻤﺴﻜﺕ ﻭﺭﻗﻪ ﻭﻗﻠﻡ ﺒﻜﺘﺏ ﻜـﺈﻥ ﺤـﺩ‬ ‫ﻗﺎﻋﺩ ﻓﻰ ﺩﻤﺎﻏﻲ ﺒﻴﻤﻠﻴﻨﻲ.‬ ‫ﺃﺨﺫﺕ ﺭﺸﻔﺔ ﻤﻥ ﻜﻭﺒﻲ، ﻜﺎﻨـﺕ ﻋﻴﻨﺎﻫـﺎ ﺘﺘﻠﻭﻨـﺎﻥ،‬ ‫ﻭﺘﻨﻁﻔﺌﺎﻥ، ﻭﻴﺩﺍﻫﺎ ﺘﺭﺘﻌﺸﺎﻥ، ﻭﺍﻟﻜﺭﺴﻲ ﺍﻟﻬﺯﺍﺯ ﻴﺤﺭﻙ ﻓﻴﻬﻤـﺎ،‬ ‫ﻤﺜﻠﻤﺎ ﻴﺤﺭﻙ ﺍﻟﻁﺎﺌﺭﺓ ﺠﻨﺎﺤﻴﻪ ﻤﺤﺎﻭﻻ ﺍﻟﻁﻴﺭﺍﻥ.‬ ‫ﹰ‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﺯﻴﻙ ﺒﺎﻟﻅﺒﻁ‬ ‫ﻤﺎ ﺍﻋﺭﻓﺵ ﺍﻓﺘﺢ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﺇﻻ ﻟﻠﻲ ﻴﻌﺭﻓﻨﻲ.‬ ‫ﻭﻤﻌﺭﻓﺵ ﺍﺤﺏ ﺒﺴﻬﻭﻟﺔ.‬ ‫ﻭﻻ ﺃﻋﻤل ﺼﺩﺍﻗﺔ ﻤﻊ ﺃﻱ ﺤﺩ .‬ ‫ﻤﺩﺕ ﻴﺩﻫﺎ ، ﻭﺃﺨﺫﺕ ﻋﻠﺒﺔ ﺴﺠﺎﺌﺭﻱ، ﻭﻗﺎﻤﺕ ﺒﺎﻟﻀﻐﻁ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﻻﻋﺔ ﻓﻰ ﺘﺭﺍﺥ، ﺃﺤﺴﺴﺕ ﺃﻨﻬﺎ ﻻ ﺘﺴـﺘﻁﻴﻊ ﺃﻥ ﺘﺸـﻌل‬ ‫ٍ‬ ‫ﺍﻟﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻭﻫﻲ ﻫﻜﺫﺍ ، ﺘﺘﺄﺭﺠﺢ ﺃﻤﺎﻡ ﻋﻴﻨﻲ.‬
  34. 34. ‫- ﺃﻴﺎﻡ ﻜﺘﻴﺭ ﺒﺘﻤﺭ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻜﻼﻡ.‬ ‫ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻤﻌﻨﻲ‬ ‫ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻫﺩﻑ‬ ‫ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻤﺎ ﺍﺴﺄل ﻨﻔﺴﻲ ﺃﻨﺎ ﻋﺎﻴﺯﻩ ﺇﻴﻪ؟‬ ‫ﺍﺒﺘﺴﻤﺕ، ﻭﺃﺸﻌﻠﺕ ﺴﻴﺠﺎﺭﺘﻲ، ﻭﺘﺭﻜﺘﻬﺎ ﺘﺤﺎﻭل..‬ ‫- ﻴﻌﻨﻲ ﺠﺒﺘﻙ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻤﻌﻴﻥ...‬ ‫ﻗﻭﻤﻲ.. ﻗﻭﻤﻲ، ﺸﻭﻓﻲ ﻟﻨﺎ ﺤﺎﺠﺔ ﻓﻰ ﺍﻟﺘﻼﺠﻪ ﻨﺎﻜﻠﻬـﺎ،‬ ‫ﻟﺤﺴﻥ ﻤﺘﻨﺎ ﻤﻥ ﺍﻟﺠﻭﻉ.‬ ‫ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ ﺃﻀﻴﻕ ﻤﻥ ﺃﻥ ﻴﺴﻊ ﺍﺜﻨﺘـﻴﻥ ﻤﺘﺸـﺎﺒﻬﺘﻴﻥ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﻤﺯﺍﺝ، ﻭﺤﺩﺓ ﺍﻟﻁﺒﻊ. ﻤﻨﺫ ﺴﻨﻴﻥ ﻜﺜﻴـﺭﺓ، ﻭﻫـﻲ ﺘﻼﺯﻤﻨـﻲ،‬ ‫ﻨﻔﺘﺭﻕ، ﻭﻨﻌﻭﺩ ﻭﻨﻌﻭﺩ ﻟﻨﻔﺘﺭﻕ ﻻ ﺃﺴـﺘﻁﻴﻊ ﺍﻻﺴـﺘﻐﻨﺎﺀ ﻋﻨﻬـﺎ‬ ‫ﻜﺎﻤﻼ، ﻤﻨﺫ ﻭﺠﺩﺘﻬﺎ ﻭﺤﻴﺩﺓ ﻓﻰ ﻜﺎﺯﻴﻨﻭ ) ﻫﺎﺒﻲ ﻻﻨـﺩ ( ﺘﻨﻅـﺭ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺒﺸﺭﺍﻫﺔ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻨﻴل ﻭﺍﻟﺠﺎﻟﺴﻴﻥ ﺤﻭﻟﻬﺎ، ﺘﺤﺎﻭل ﻀﻡ ﻴﺎﻗﺔ ﺍﻟﺠﺎﻜﺕ‬ ‫ﻤﻥ ﺍﻟﺒﺭﺩ، ﻭﺘﻁﻠﺏ ﻤﻥ ﺍﻟﺠﺭﺴﻭﻥ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻭﺓ ﺴـﺎﺩﺓ ﻜﺒﻴـﺭ،‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﻟﻪ " ﻴﺎﺭﻴﺕ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻭﺓ ﻤﺎﻴﺨﻠﺼﺵ ، ﻤﻤﻜﻥ ﺘﻔﺘﺢ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ‬ ‫".‬ ‫- ﻤﺩﺍﻡ ﺃﺤﻨﺎﻓﻲ ﻓﻰ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ، ﻭﺍﻟﺠﻭ ﺒﺭﻩ ﺒﺭﺩ .‬ ‫-ﻤﻌﻠﺵ ﻋﺸﺎﻥ ﺨﺎﻁﺭﻱ.‬
  35. 35. ‫ﻨﻔﺴﻲ ﺍﺸﻭﻑ ﺍﻟﻨﻴل ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﺤﺎﺠﺯ.‬ ‫ﺤﺎﺴﻪ ﺇﻨﻲ ﻫﺎﺘﺨﻨﻕ.‬ ‫ﻁﺏ ﻭﺍﺭﺏ ﺍﻟﻀﻠﻔﺔ ﺤﺒﻪ.. ﺃﻴﻭﻩ ﻜﺩﺍ‬ ‫ﻟﺤﻅﺘﻬﺎ، ﻨﻅﺭﺕ ﺇﻟﻰ ﻋﻴﻨﻴﻬﺎ ﻜﺜﻴﺭﺍ ، ﺭﺃﻴﺕ ﻜﻼﻤﺎ ﻴﺭﻴﺩ‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﺃﻥ ﻴﺨﺭﺝ ، ﻴﻔﺭﺩ ﺠﻨﺎﺤﻴﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺎﻟﺴﻴﻥ، ﻭﻴﻁﻴﺭ ﻓﻰ ﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ‬ ‫ﻤﻊ ﺍﻟﻬﻭﺍﺀ، ﻭﺍﻟﻤﺎﺭﺓ ، ﻭﺍﻟﻌﺭﺒﺎﺕ ﻭﻭﺭﻕ ﺍﻟﺸﺠﺭ......‬ ‫ﺴﺄﻟﺘﻬﺎ ﺒﺄﺩﺏ ﺸﺩﻴﺩ : ﺍﻨﺕ ﻤﺴﺘﻨﻴﻪ ﺤﺩ ؟‬ ‫ﺭﺩﺕ ﺒﻬﺩﻭﺀ : ﻨﺎﺱ ﻤﻭﺍﻋﺩﻨﻲ. ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻅﺎﻫﺭ ﺍﺘـﺄﺨﺭﻭ،‬ ‫ِﹼ‬ ‫ﻤﻤﻜﻥ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ؟‬ ‫- ﺁﻩ ﺍﺘﻔﻀﻠﻲ.‬ ‫ﻜﺎﻨﺕ ﻋﻠﺒﻪ ﺴﺠﺎﺌﺭ ﺍﻟﻤﺎﺭﻟﺒﻭﺭ ﻤﺎﺯﺍﻟﺕ ﻜﺎﻤﻠﺔ، ﻁﻠﺒـﺕ‬ ‫ﻋﺸﺎﺀ، ﻭﺃﻜﻠﺕ ﺒﻤﻔﺭﺩﻱ. ﺃﺨﺫﺕ ﺘﻨﻅﺭ ﻁﻭﻴﻼ ﺒﻴﻨﻲ ﻭﺒﻴﻥ ﺍﻟﻨﻴـل‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺒﺎﻙ، ﻭﻫﻲ ﺘﺩﻓﻊ ﻫﻭﺍﺀ ﺍﻟﺴﻴﺠﺎﺭﺓ، ﻭﺘﺯﻴﺢ ﺸـﻌﺭﻫﺎ، ﻜـﺎﻥ‬ ‫ﺠﻤﻴﻼ، ﻭﺴﺎﺌﺤﺎ، ﻨﻅﺭﺕ ﺇﻟﻴﻬﺎ، ﻜﺎﻥ ﺍﻟﻘﺒﺢ ﻤﺘﺠﺴﺩﺍ ﻓﻰ ﺼـﻭﺭﺓ‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺠﻤﻴﻠﺔ ﻟﻡ ﺃﺭ ﻤﺜﻠﻬﺎ ﻤﻥ ﻗﺒل.‬ ‫- ﺘﺎﺨﺩﻱ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻜﻤﺎﻥ؟‬ ‫-ﺁﻩ ﺸﻜﺭﺍ.‬ ‫‪‬‬ ‫- ﻋﻠﺒﺘﻲ ﺘﺤﺕ ﺃﻤﺭﻙ . ﻤﻤﻜﻥ ﺃﺸﺭﺏ ﻗﻬﻭﻩ ﻤﻌﺎﻜﻲ؟‬
  36. 36. ‫ﺩﺍﻟﻭ ﻤﺵ ﻴﻀﺎﻴﻘﻙ.‬ ‫- ﺁﻩ ﻴﺎﺭﻴﺕ‬ ‫ﻅﻠﺕ ﺠﺎﻟﺴﺔ ﻤﻜﺎﻨﻬﺎ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺘﺭﺍﺒﻴﺯﺓ ﺍﻟﻤﻭﺍﺠﻬﺔ ﻟﻠﺸﺒﺎﻙ،‬ ‫ﻭﺍﻟﻬﻭﺍﺀ ﺍﻟﺒﺎﺭﺩ ﻴﻁﻴﺭ ﺨﺼﻼﺕ ﺸﻌﺭﻫﺎ ، ﻭﻫﻲ ﺘﻌﻴﺩﻩ ﻓﻰ ﺴﻌﺎﺩﺓ‬ ‫ﻭﻨﻌﻭﻤﺔ.‬ ‫- ﻋﻨﺩﻙ ﻋﻴﺎل؟‬ ‫- ﻷ، ﻋﻴﺎل ﺃﺨﺘﻲ ، ﺃﺼﻠﻬﻡ ﻜﺘﻴﺭ ، ﺩﺍﻴﻤﻥ ﻜـل ﻤـﺎ‬ ‫ﻴﺸﻭﻓﻨﻲ ﻴﺠﻭﺭ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺒﺎﻟﺤﻀﻥ. ﻭﻴﺒﻭﺴﻭﻨﻲ.‬ ‫ﺒﺤﺏ ﺼﻭﺘﻬﻡ ﻗﻭﻱ. ﺨﺼﻭ ‪‬ﺎ ﺃﺤﻤـﺩ. ﻋﻨـﺩﻩ ﺘﻠـﺕ‬ ‫ﺼ‬ ‫ﺴﻨﻴﻥ، ﺒﺱ ﻭﺍﺩ ﺯﻱ ﺍﻟﻌﺴل.‬ ‫- ﺒﺘﺤﺒﻴﻪ ؟‬ ‫- ﻜل ﻤﺎ ﻴﺸﻭﻓﻨﻲ، ﻴﻘﻭﻟﻲ ﺒﻁﻪ .. ﻴﺎﺒﻁـﻪ .. ﺒﺤﺒـﻙ‬ ‫ﻗﻭﻱ .. ﻗﺩ ﺍﻟﺒﺤﺭ .‬ ‫- ﻴﺎ ﺒﺨﺘﻪ.‬ ‫- ﻭﺃﻨﺕ‬ ‫- ﻭﺍﻨﺎ ﺘﻴﺠﻲ ﻨﺘﻤﺸﻲ.‬ ‫ﺍﻟﻜﻭﺭﻨﻴﺵ ﻋﺭﻴﺽ، ﻭﺍﻟﻤﺎﺭﺓ ﻗﻠﻴﻠﻭﻥ، ﻭﺒﺎﺌﻌﺔ ﺍﻟﺘﺭﻤﺱ ،‬ ‫ﻭﺤﻤﺹ ﺍﻟﺸﺎﻡ ﻴﺴﺘﺩﻓﺌﻭﻥ ﻋﻠﻰ ﻨﺎﺭ ﺍﻟﺤﻁﺏ.‬
  37. 37. ‫- ﺍﺘﻨﻴﻥ ﺤﻤﺹ ، ﻭﻜﺘﺭ ﺍﻟﺸﻁﻪ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﺒﺤﺏ ﺍﻟﻨﻴل. ﻭﻜﺎﻥ ﻨﻔﺴﻲ ﻴﺒﻘﻲ ﻟﻲ ﺒﻴﺕ ﺒﻌﻴﺩ.‬ ‫" ﻓﻭﻕ ﺠﺯﻴﺭﺓ ﻟﻭﺤﺩﻨﺎ .. ﻭﺍﻟﻌﻨﺏ ﻁﺎﺭﺡ .. ﻭﺭﻴﺤـﻪ‬ ‫ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻫﻠﻪ ".‬ ‫- ﺇﻴﻪ ﺩﺍ ﻫﺎﺘﻐﻨﻲ؟‬ ‫- ﺩﺍﻜﻼﻡ ﺴﻌﺎﺩ ﺤﺴﻨﻲ‬ ‫- ﻷ ﺩﺍ ﻜﻼﻡ ﺠﺎﻫﻴﻥ‬ ‫- ﺠﺎﻫﻴﻥ !‬ ‫- ﺃﻴﻭﻩ ﺸﺎﻋﺭ ، ﻭﻫﻭ ﺍﻟﻠﻲ ﻜﺎﺘﺏ ﺍﻟﻜﻼﻡ ﺩﻩ . ﻗﺩ ﺇﻴـﻪ‬ ‫ﺒﺤﺏ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺩﻩ ﻭﻗﺩ ﺇﻴﻪ ﺒﻜﺭﻩ ﺃﻋﻴﺵ ﻟﻭﺤﺩﻱ.‬ ‫- ﺯﻴﻙ ﺒﺎﻟﻅﺒﻁ.‬ ‫ﻭﺃﻨﺎ ﻜﻤﺎﻥ ﺒﺤﺏ ﺍﻟﻠﻤﺔ ﻭﺍﻜﺭﻩ ﺍﻟﻭﺤﺩﺓ.‬ ‫ﺸﻴﻙ ﻗﻭﻱ ﺍﻟﺘﺎﻴﻴﺭ ﺩﻩ .‬ ‫ﻭﻗﻔﺕ ﺘﻨﻅﺭ ﻟﻠﺒﺤﺭ ﻁﻴﻭﻻ ، ﻭﻅﻨﻨﺕ ﺃﻨﻪ ﺴﻴﻤﺩ ﺫﺭﺍﻋﻴﻪ،‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻭﻴﺄﺨﺫﻫﺎ ﺒﻌﻴﺩﺍ ﻓﺨﻔﺕ، ﻭﺃﺩﺭﺕ ﻭﺠﻬﻲ ﺇﻟـﻰ ﺍﻟﺸـﺎﺭﻉ، ﺤﻴـﺙ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻷﺴﻔﻠﺕ، ﻭﺍﻟﻤﺎﺭﺓ، ﻭﺍﻟﻌﺭﺒﺎﺕ ﺘﻤﺭ ﻓﻰ ﺴﺭﻋﺔ.‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﺼﺒﺎﺡ ﺃﺤﺴﺴﺕ ﺃﻨﻲ ﺃﺭﻴﺩ ﺃﻥ ﺃﻨﺩﺱ ﻭﺴﻁ ﺍﻟﻨﺎﺱ،‬ ‫ﻭﺍﻟﺯﺤﻤﺔ ﺫﻫﺒﺕ ﺇﻟﻰ ﻭﻜﺎﻟﺔ ﺍﻟﺒﻠﺢ، ﻭﻅﻠﻠﺕ ﺃﺴﻴﺭ ﻭﺴﻁ ﺍﻟﻤﺤﻼﺕ‬
  38. 38. ‫، ﻭﻁﻭﺍﺒﻴﺭ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺃﺴﺘﺩﻓﺊ ﺒﺼﻤﺘﻬﻡ، ﺃﺨﺭﺝ ﻤﻥ ﺸـﺎﺭﻉ ﺇﻟـﻰ‬ ‫ﺸﺎﺭﻉ، ﺇﻟﻰ ﺃﻥ ﺫﻫﺒﺕ ﺇﻟﻰ ﻤﻴﺩﺍﻥ ﺍﻟﻌﺘﺒﺔ، ﺩﺨﻠـﺕ ﻤـﻥ ﻋﺒـﺩ‬ ‫ﺍﻟﺨﺎﻟﻕ ﺜﺭﻭﺕ ﺇﻟﻰ ﻁﻠﻌﺕ ﺤﺭﺏ، ﻭﺇﻟﻰ ﻤﻴﺩﺍﻥ ﺍﻟﺘﺤﺭﻴﺭ، ﻭﺇﻟـﻰ‬ ‫ﻜﻭﺒﺭﻱ ﻗﺼﺭ ﺍﻟﻨﻴل ، ﻁﻠﺒﺕ ﻗﻬﻭﺓ، ﻭﺠﻠﺴـﺕ ﺃﻨﺘﻅـﺭ ﺃﺤـﺩ‬ ‫ﻴﻌﺭﻓﻨﻲ ، ﻭﺃﺘﺤﺩﺙ ﺇﻟﻴﻪ، ﻭﻓﻭﺠﺌﺕ ﺒﺼﻭﺘﻬﺎ ﻴﺭﺘﻌﺵ، ﻭﺍﻟﺒـﺭﺩ‬ ‫ﻭﺍﻀﺤﺎ ﻋﻠﻴﻬﺎ.‬ ‫‪‬‬ ‫- ﻤﺎ ﻜﻨﺘﺵ ﻤﺴﺘﻨﻴﻪ ﺤﺩ.‬ ‫ﺃﻨﺎ ﺒﺘﻜﻠﻤﻙ ﻋﻠﻰ ﺤﺩ ﻴﻌﺭﻓﻨﻲ ﻟﻜﺴﺭ ﺇﻴﻘﺎﻉ ﺍﻟﻭﺤﺩﺓ ﻤـﺵ‬ ‫ﺃﻜﺘﺭ.‬ ‫- ﻭﻟﻤﺎ ﻋﺭﻓﺘﻴﻨﻲ؟‬ ‫- ﻤﻘﺩﺭﺵ ﺃﺤﻜﻡ.‬ ‫ﻴﻤﻜﻥ ﻨﻔﺘﺭﻕ ﺒﻌﺩ ﺸﻭﻴﻪ، ﻭﻴﻤﻜﻥ ﻨﺘﻘﺎﺒل ﺘﺎﻨﻲ.‬ ‫- ﻭﻴﻤﻜﻥ ﻨﻔﻀل ﻤﻊ ﺒﻌﺽ‬ ‫- ﻓﻠﺴﻔﺔ !‬ ‫- ﻋﻤﺭﻙ ﻤﺎ ﺍﺘﻤﻨﻴﺘﻲ ﺘﻔﻀﻠﻲ ﺍﻨﺕ ﻭﻭﺍﺤﺩﻩ ﻟﻭ ﺤﺩﻜﻡ؟‬ ‫- ﻭﺍﻨﺎ ﻓﻰ ﺜﺎﻨﻭﻱ، ﻜﺎﻥ ﻟﻲ ﺼﺩﻴﻘﻪ. ﻜﻨـﺕ ﺒﺤﺒﻬـﺎ،‬ ‫ﻭﻜﺎﻨﺕ ﺒﺘﻜﺭﻩ ﺍﻟﺭﺠﺎﻟﻪ. ﻤﻌﺭﻓﺵ ﻟﻴﻪ، ﻭﻜﺎﻨﺕ ﺘﻘﻭل : ﻴﺎﺭﻴﺕ ﻟﻤﺎ‬ ‫ﻨﺘﺨﺭﺝ ﻤﺎﻨﻔﺘﺭﻗﺵ.‬
  39. 39. ‫- ﻭﺒﻌﺩﻴﻥ؟‬ ‫ﺍﺘﺠﻭﺯﺕ.‬ ‫ﻭﺍﻨﺕ ؟‬ ‫- ﻴﺎ ﺨﺴﺎﺭﺓ ﺍﻟﺤﻤﺹ ﺨﻠﺹ، ﻤﻤﻜﻥ ﻜﻭﺒﺎﻴـﺔ ﻜﻤـﺎﻥ،‬ ‫ﻟﺤﺴﻥ ﺤﺎﺴﻪ ﺒﺒﺭﺩ.‬ ‫ﻤﺵ ﻜل ﺤﺎﺠﺔ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﺍﻟﺠﻭﺍﺯ.‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﺯﻤﻥ ﺩﺍ ؟‬ ‫- ﺍﻴﻭﻩ.‬ ‫ﺩﺍ ﻜﻼﻡ ﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻓﻴﻪ ﺤﺎﺠﺎﺕ ﻜﺘﻴـﺭ ﻻﺯﻡ ﺍﺤﻘﻘﻬـﺎ. ﻋـﺎﻴﺯﺓ ﺍﻟﻠـﻲ‬ ‫ﻴﺨﺼﻨﻰ.‬ ‫- ﺍﻨﺎ ﺍﻟﻠﻲ ﻴﻘﻊ ﻓﻲ ﺴﻜﺘﻲ ﺃﻋﻴﺸﻪ.‬ ‫- ﻋﻤﻠﺕ ﻤﻐﺎﻤﺭﺍﺕ؟‬ ‫- ﺇﻴﻪ .. ﻤﺎﺘﻌﺩﻴﺵ .‬ ‫ﻜل ﺘﺠﺭﺒﺔ ﺘﻨﻭﺭ ﺃﺠﺭﻱ ﻭﺭﺍﻫﺎ ، ﻭﺒﻌﺩ ﺸﻭﻴﻪ ﺍﻨﺩﻟﻕ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻜﻭﺭﻨﻴﺵ، ﻴﻨﻁﻭﻱ ﺘﺤﺕ ﺃﺭﺠﻠﻨﺎ ، ﻭﺍﻟﺒﺭﺩ‬ ‫ﻻ ﻨﺸﻌﺭ ﺒﻠﺴﻌﺎﺘﻪ ﻓﻘﻁ ﻜﻨﺎ ﻨﺭﻱ ﺘﻭﺤﺩﺍ ﻤﺎ.‬ ‫‪‬‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﺒﻜﺘﺏ ﻗﺼﻪ.‬
  40. 40. ‫ﻭﻨﻔﺴﻲ ﺃﻋﻴﺵ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﺒﺒﺴﺎﻁﻪ. ﻭﻟﻤﺎ ﺍﺤـﺏ ﺍﺠـﺭﻱ..‬ ‫ﺃﺠﺭﻱ.. ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﻭﺼل ﻟﻠﺠﻨﻭﻥ. ﻭﺍﻗﻑ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺤﺎﻓﺔ، ﻭﺍﺭﺠﻊ‬ ‫ﺍﻻﻗﻲ ﺭﺠﻠﻴﺎ ﺜﺎﺒﺘﻴﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ، ﺃﺴﻌﺩ ﻟﺤﻅﺎﺕ ﺤﻴـﺎﺘﻲ ﻟﻤـﺎ‬ ‫ﺃﻜﻭﻥ ﻟﻭﺤﺩﻱ ، ﻏﺭﻗﺎﻨﻪ ﻟﻭﺩﺍﻨﻲ ﻓﻰ ﻗﺼـﺔ ﺠﺩﻴـﺩﺓ. ﻤﻌﻅـﻡ‬ ‫ﺃﻋﻤﺎﻟﻲ ﺒﺤﺒﻬﺎ، ﻭﻤﻥ ﻤﻭﺍﻟﻴﺩ ﺒﺭﺝ ﺍﻟﺠﺩﻱ.‬ ‫ﻤﺭﺓ ﺸﺎﻋﺭﺓ ﺼﺩﻴﻘﻪ ﻀﺤﻜﺕ ﻭﻗﺎﻟﺕ : ﻨﺴـﺎﺀ ﺒـﺭﺝ‬ ‫ﺍﻟﺠﺩﻱ، ﺍﻨﺜﻲ ﺍﻟﻔﺎﺭ، ﻴﻘﺩﺴﻥ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ ﺍﻟﺯﻭﺠﻴـﺔ. ﻭﻴﻌﻤﻠـﻥ ﻓـﻰ‬ ‫ﺼﻤﺕ، ﺸﻁﺤﺎﺘﻬﻥ ﻤﺤﺴﻭﺒﺔ. ﻋﻜﺱ ﺃﻨﺜﻲ ﺍﻟﻘـﻭﺱ. ﺤﺼـﺎﻥ‬ ‫ﺠﺎﻤﺢ، ﺒﺩﺃﺕ ﺃﺸﻌﺭ ﺒﺎﻟﺒﺭﺩ ، ﻭﺼﺎﺤﺒﺘﻲ ﻭﺍﻗﻔﻪ ﺃﻤﺎﻡ ﺍﻟﻨﻴل ﺘﺒﻜﻲ.‬ ‫- ﻤﺎﻜﻨﺘﺵ ﺍﻋﺭﻑ ﻏﻨﻙ ﻭﻗﻴﻘﻪ ﻜﺩﻩ ؟‬ ‫- ﺃﺒﺩﺍ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻜﻼﻤﻙ ﺃﺜﺭ ﻓﻴﺎ . ﺃﻨﺎ ﻜﻤﺎﻥ ﻤﻥ ﺒﺭﺝ ﺍﻟﺠﺩﻱ ، ﻭﺴﺎﻋﺎﺕ‬ ‫ﻴﻨﺘﺎﺒﻨﻲ ﻨﻔﺱ ﺍﻟﺴﺅﺍل:‬ ‫ﺃﻨﺎ ﻟﻴﻪ ﻤﺭﺒﻭﻁﺔ ﺒﺎﻷﺭﺽ؟ ﻭﻋﻴﻨﻴﺎ ﻓﻰ ﺍﻟﺴﻤﺎ؟‬ ‫ﺃﺨﺫﺕ ﻴﺩﻫﺎ ﻓﻰ ﻴﺩﻱ، ﻭﻜﺎﻨﺕ ﺒﺎﺭﺩﻩ، ﻭﻗﻠﺒﻲ ﻴﻨـﺒﺽ،‬ ‫ﻭﻫﻲ ﺘﺤﻜﻲ: ﺃﻨﺎ ﻤﻥ ﻤﻭﺍﻟﻴﺩ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ .. ﺃﻤـﻲ ﻜﺎﻨـﺕ ﺩﺍﻴﻤـﻥ‬ ‫ﺘﻀﺤﻙ، ﻭﺘﻘﻭل: ﺒﻨﺘﻲ ﻭﺍﻟﺠﻤﻌﻴﺔ ﺃﺘﻭﻟﺩﻭﺍ ﻤﻊ ﺒﻌﺽ ﻓﻰ ﺴـﻨﺔ‬ ‫ﻭﺍﺤﺩﺓ .. ﻜﺎﻥ ﺍﻟﺯﻴﺕ ﻭﺍﻟﺴﻜﺭ ﺒﺎﻟﻜﻭﻡ.‬
  41. 41. ‫.. ﺃﻤﻲ ﻁﻴﺒﺔ ﻗﻭﻱ. ﻭﺤﺯﻴﻨﺔ . ﺒﺘﻀﺤﻙ ﻟﻤﺎ ﺘﺤـﺱ ﺇﻥ‬ ‫ﻋﻤﺭﻫﺎ ﺍﺘﺴﺭﻕ، ﻭﻜﺎﻥ ﻤﻤﻜﻥ ﺘﻌﻤل ﺤﺎﺠﺎﺕ ﺘﺎﻨﻴـﺔ. ﻭﺘﻘـﻭل :‬ ‫ﺍﻟﺒﺭﻜﺔ ﻓﻴﻜﻡ، ﻴﺎ ﺘﺭﻱ ﺇﺤﻨﺎ ﻜﻤﺎﻥ ﻟﻤﺎ ﻨﻌﺠﺯ، ﻫـﻨﺤﺱ. ﻨﻔـﺱ‬ ‫ﺍﻹﺤﺴﺎﺱ ﺩﻩ..؟ ﻭﺇﻨﺕ ﻓﻴﻪ ﺤﺎﺠﺎﺕ ﺘﺎﻨﻴﺔ ﻤﻤﻜﻥ ﺘﺘﻌﻤـل ﻭﻤـﺎ‬ ‫ﺍﺘﻌﻤﻠﺘﺵ.‬ ‫- ﺠﺎﻴﺯ.‬ ‫- ﻜل ﻤﺎ ﺍﻓﺘﻜﺭ ﺍﺒﻭﻴﺎ . ﻭﺍﺤﻨﺎ ﻓﻰ ٧٦ﻭﻫﻭ ﻻﺒﺱ ﺨﻭﺫﻩ‬ ‫ﺤﺩﻴﺩ ﻋﻠﻰ ﺭﺍﺴﻪ ﻭﺒﻴﻀﺤﻙ " ﺃﻨﺎ ﺍﺘﻁﻭﻋﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﺘﻌﺒﺌﻪ ﺍﻟﻌﺎﻤﻪ" .‬ ‫ﺘﺒﻜﻲ ﺴﺘﻲ ﻭﺘﺎﺨﺩﻩ ﺒﺎﻟﺤﻀﻥ..‬ ‫ﻭﻓﻰ ﻴﻭﻡ ... ﺴﻨﺔ ٩٦ ﺠﻪ ﻓﺭﺤﺎﻥ ﻭﻤﻅﺄﻁﻁ، ﻭﻗـﺎل:‬ ‫" ﻫﺎﺴﺎﻓﺭ ﺃﺒﻭ ﻅﺒﻲ ﺘﺒﻊ ﺍﻟﺸﻐل" ﺃﻤﻲ ﻀﺤﻜﺕ ، ﻭﻤﺎﺭﻀﻴﺘﺵ.‬ ‫ﺴﺘﻲ ﻓﻀﻠﺕ ﺘﺴﺘﺤﻠﻔﻪ ﺒﺎﻟﻨﺒﻲ ﻭﺒﺎﻟﻭﻟﻲ، ﻤﺎ ﻴﺴـﺒﻨﺎﺵ .‬ ‫ﺭﺠﻊ ﻓﻰ ﻜﻼﻤﻪ ﺒﺴﺭﻋﺔ، ﺸﻔﺘﻪ ﺤﺯﻴﻥ، ﻭﺒﻴﻀﺤﻙ، ﻭﻗﺎل ﻟﻬﻡ :‬ ‫" ﺃﻨﺎ ﻜﻨﺕ ﺒﻀﺤﻙ ﻋﻠﻴﻜﻭ "‬ ‫ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺴﺎﻓﺭ ﺴﺎﻋﺘﻬﺎ ، ﻜﺎﻥ ﺒﻘﻲ ﺇﻴﻪ؟‬ ‫- ﻗﻭﻤﻲ ﻤﻌﺎﻴﺎ‬ ‫ﺍﻨﺕ ﺒﺭﺩﺘﻲ، ﻭﺍﻟﺘﺎﻴﻴﺭ ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻠﻴﻙ ﺨﻔﻴﻑ .‬ ‫ِ ‪ِ‬‬ ‫ﺨﺩﻱ ﺍﻟﺸﺎل ﺩﻩ.‬ ‫ﹸِ‬
  42. 42. ‫ﻜﺎﻥ ﻜﺎﺯﻨﻴﻭ ) ﺍﻟﺸﺠﺭﺓ ( ﺃﻤﺎﻤﻨﺎ ﺒﺄﻀﻭﺍﺌﻪ ﺍﻟﺒﺎﻫﺘﻪ ﻭﻗﻠﺔ‬ ‫ﻴﺨﺭﺠﻭﻥ ﻤﻨﻪ‬ ‫-ﺘﺎﻜﺴﻲ .. ﺘﺎﻜﺴﻲ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺘﺤﺎﺴﺒﻭ ﻴﺎ ﺒﻬﺎﻴﻡ ، ﺇﻴﻪ ﻨﺎﻴﻤﻴﻥ ﻋﻠﻰ ﻭﺩﺍﻨﻜﻡ ﺭﺒﻨﺎ‬ ‫ﻴﻘل ﻤﻥ ﺃﻤﺜﺎﻟﻜﻡ ﻋﺎﻤﻠﻴﻥ ﺯﻱ ﺍﻟﻬﻡ.‬ ‫- ﺍﻤﺎ ﺇﻨﻙ ﺴﻭﺍﻕ ﺭﺨﻡ ﺼﺤﻴﺢ. ﻭﺘﻼﻗﻴـﻙ ﻤﺒﻠﺒﻌﻠـﻙ‬ ‫ﺤﺒﺘﻴﻥ.‬ ‫-ﺃﻨﺎ ﺒﺭﻀﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﺒﻠﺒﻊ ﻴﺎ ..‬ ‫- ﺇﺤﻨﺎ ﺍﺘﺄﺨﺭﻨﺎ ﻗﻭﻱ، ﺘﻌﺎﻟﻰ ﻨﺭﺠﻊ.‬ ‫- ﻨﺭﺠﻊ ﻓﻴﻥ ؟ ﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﻤﻤﻜﻥ ﺍﺴﻴﺒﻙ ﻭﺍﻨﺕ ﻜـﺩﻩ ..‬ ‫ﻻﺯﻡ ﺍﻭﺼﻠﻙ ﻟﺤﺩ ﺍﻟﺒﻴﺕ . ﺘﺎﻜﺴﻲ .. ﺘﺎﻜﺴـﻲ.. ﻓﺎﻀـﻲ ﻴـﺎ‬ ‫ﺃﺴﻁﻲ؟‬ ‫- ﺍﻨﺕ ﺒﻨﺕ ﺤﻼل ﻗﻭﻱ.‬ ‫ِ‬ ‫ﺩﺍ ﻤﻥ ﺫﻭﻗﻙ.‬ ‫ﺨﺩﻱ ﻋﻨﻭﺍﻨﻲ ﻓﻰ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﺍﻟﺸﻐل ﻴـﺎ ﺭﻴـﺕ ﺍﺸـﻭﻓﻙ‬ ‫ﺘﺎﻨﻲ .‬ ‫- ﺴﺎﻜﻨﺔ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻁﺭﻴﺔ، ﻤﻥ ﺍﻤﺘﻲ؟‬
  43. 43. ‫ﻜﺎﻨﺕ ﺍﻟﻤﻔﺎﺠﺄﺓ ﻗﺎﺴﻴﺔ ﺒﺎﻟﻨﺴﺒﺔ ﻟﻲ. ﻭﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﻨﻐﺭﺴﺔ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﻌﻤل ﻭﺍﻟﻌﻴﺎل. ﻭﺍﻟﻤﻭﺍﺼﻼﺕ ﻭﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ. ﻟﻡ ﺃﺭﻫﺎ ﺇﻻ ﺍﻟﻴﻭﻡ.‬ ‫٠ )ﻫﺎﺒﻲ ﻻﻨﺩ ( ﻗﺩ ﺨﻼ ﺘﻤﺎﻤﺎ. ﺍﻟﺠﺭﺴﻭﻥ ﻜﺎﻥ، ﻭﺍﻗ ﹰـﺎ‬ ‫ﻔ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻭﺭﺍﺀ ﺍﻟﺒﺎﺏ .‬ ‫- ﻋﺎﻴﺯﻩ ﺒﻴﺭﺓ ﺴﺎﻗﻌﺔ ﻟﻭ ﺴﻤﺤﺕ‬ ‫- ﺒﻴﺭﻩ !‬ ‫-ﺃﻴﻭﻩ ، ﻏﺭﻴﺒﻪ ؟‬ ‫- ﺒﺱ ﻴﺎﻤﺩﺍﻡ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﻟﻴل. ﻭﻓﻴﻪ ﺸﺒﺎﺏ ﻭﺍﻗﻔﻴﻥ، ﻤﻤﻜـﻥ‬ ‫ﻴﺩﺨﻠﻭﺍ ﻟﻤﺎ ﻴﺸﻭﻓﻭﻜﻲ ﻟﻭﺤﺩﻙ.‬ ‫-ﺭﻭﺡ ، ﺭﻭﺡ. ﺒﻼﺵ ﻤﻭﺍﻋﻅ.‬ ‫ﺍﻟﻨﻴل ﺃﻤﺎﻤﻲ ﻭﻭﺭﺍﺀ ﻅﻬﺭﻱ ﺍﻟﻤﻘﺎﻋﺩ ﺨﺎﻟﻴـﺔ، ﻭﻋﻠـﻰ‬ ‫ﻨﻔﺱ ﺍﻟﺘﺭﺒﻴﺯﺓ ﺍﻟﻤﻭﺍﺠﻬﺔ ﻟﻠﺸﺒﺎﻙ ﺍﻟﻤـﻭﺍﺭﺏ، ﺠﻠﺴـﺕ ﻭﺤﻴـﺩﺓ‬ ‫ﺃﺩﺨﻥ.‬ ‫ﺍﻟﻴﻭﻡ ﻓﻘﻁ ﺃﺩﺭﻜﺕ ﺃﻨﻨﻲ ﻟﻡ ﺃﻨﺠﺯ ﺸﻴﺌﺎ، ﻁﻭﺍل ﺤﻴـﺎﺘﻲ‬ ‫ً‬ ‫ﺍﻟﻤﻤﺘﺩﺓ ﺇﻟﻰ ﺍﻵﻥ ﺍﻵﻥ ﻴﻁﻔﺄ ﺍﻟﻨﻭﺭ. ﻭﺃﻤﺩ ﺴﺎﻗﻲ ﺍﻟﻤﺘﻌﺒﺘﻴﻥ.‬ ‫ﺨﻤﺴﺔ ﻭﺜﻼﺜﻭﻥ ﻋﺎﻤﺎ، ﻭﻫﻲ ﻜل ﻤـﺎ ﺃﻤﻠـﻙ. ﺭﻭ ‪‬ـﺎ‬ ‫ﺤ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺒﻴﻀﺎﺀ ، ﻭﺸﻔﺎﻓﻴﺔ ﺘﻔﻭﻕ ﺸﻔﺎﻓﻴﺔ )ﺭﻴﻤﺩﻴﻭﺱ ﺍﻟﺠﻤﻴﻠـﺔ( ﻭﻫـﻰ‬ ‫ﺘﻁﻴﺭ ﻤﺤﻤﻠﺔ ﺒﺎﻟﺠﻤﺎل ﻭﺍﻟﻘﻭﺓ.‬
  44. 44. ‫ﺍﻵﻥ ﺃﺼﺒﺤﺕ ﺫﺍﻜﺭﺍﺘﻲ ﺘﻀﻌﻑ ﺒﻌﺽ ﺍﻟﺸـﻰﺀ، ﻭﻻ‬ ‫ﺃﺫﻜﺭ ﻤﻥ ﻤﻭﺍﻋﻴﺩﻱ ﻏﻴﺭﺃﻨﻨﻲ ﺃﺫﻫﺏ ﻟﻠﻌﻤل ﻜل ﻴﻭﻡ.‬ ‫ﺨﻤﺴﺔ ﻭﺜﻼﺜﻭﻥ ﻋﺎﻤﺎ، ﺘﻐﻴﺭ ﻜل ﺸﻰﺀ ﺍﻟﺒﻴﺕ، ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ،‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻷﺼﺩﻗﺎﺀ ﺍﻟﻘﺩﺍﻤﻲ، ﺭﺍﺌﺤﺔ ﺼﺎﺒﻭﻥ ﺍﻟﻐﺴﻴل، ﻭﺍﻷﺼـﺩﻗﺎﺀ ﻗﻠـﺔ‬ ‫ﻴﺩﺨﻠﻭﻥ ﻓﺭﺍﺩﻱ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﺭﻭﺡ ﺍﻟﻤﻨﺴﺎﺒﻪ ﻭﺭﺍﺀ ﺍﻟﻼﺸﻰﺀ.. ﻤـﺩﺩﺕ‬ ‫ﺴﺎﻗﻲ ﻗﻠﻴﻼ، ﻜﺎﻥ ﺍﻟﺒﺭﺩ ﻗﺩ ﺘﺠﺎﻭﺯ ﺍﻟﺤﺩ ﺍﻟﺫﻯ ﻻ ﺃﻁﻴﻘﻪ ، ﻭﻟﻜﻨﻨﻲ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻅﻠﻠﺕ ﺃﻨﻅﺭ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻔﺭﺍﻍ ﻭﺍﻟﻨﻴل ﻭﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل، ﺇﻟـﻰ ﺍﻷﻀـﻭﺍﺀ‬ ‫ﺍﻟﺒﺎﻫﺘﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺎﻨﺏ ﺍﻵﺨﺭ. ﺍﻵﻥ ﻓﻘﻁ، ﺃﻓﻜﺭ ﻓﻰ ﻜﺘﺎﺒﺔ ﻗﺼـﺔ‬ ‫ﻁﻭﻴﻠﺔ، ﻋﻥ ﻓﺘﺎﺘﻴﻥ، ﻤﺘﺸﺎﺒﻬﺘﻴﻥ ﻓﻰ ﺃﺸﻴﺎﺀ ﻜﺜﻴﺭﺓ، ﻭﻋﻥ ﺸـﺎﺭﻉ‬ ‫ﻋﺸﺕ ﻓﻴﻪ ﻁﻭﻴﻼ، ﻭﻟﻡ ﻴﻜﻥ ﻟﻲ ﻓﻴﻪ ﺃﺼﺩﻗﺎﺀ.‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺍﻵﻥ ﺇﻟﻰ ﺠﻭﺍﺭﻱ ﺯﺠﺎﺠﺔ ﺒﻴﺭﺓ ﺼﺎﻗﻌﺔ، ﻭﻗﻠﻡ ﺠـﺎﻑ‬ ‫ـﺔ‬ ‫ـﺔ ﺭﺍﻤــــــ‬ ‫ـﺭ ،، ﻭﺭﻭﺍﻴــــــ‬ ‫ﺃﺤﻤــــــ‬ ‫ﻭﺍﻟﺘﻨﻴﻥ ، ﻭﺴﻴﻨﺎﺭﻴﻭ )ﺃﻓﺭﺍﺡ ﺒﺎﻟﺼﺩﻓﺔ(.‬ ‫ﺍﻵﻥ ﺃﺸﻌﺭ ﺒﺄﻟﻡ ﺃﺴﻔل ﺒﻁﻨﻲ، ﻭﺼﺩﺍﻉ ﻓﻰ ﺭﺃﺴﻲ، ﻭﺃﻥ‬ ‫ﻤﻌﻲ ﺠﻨﻴﻬﺎ ﻭﺍﺤﺩﺍ ﻓﻘﻁ‬ ‫‪‬‬ ‫‪‬‬ ‫ﺨﻤﺴﺔ ﻭﺜﻼﺜﻭﻥ ﻋﺎﻤﺎ، ﻭﻜل ﻴﻭﻡ ﻓﻰ ﻨﻔﺱ ﺍﻟﻌﺎﻡ، ﺃﺠﻠﺱ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻓﻰ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ، ﺃﻨﻅﺭ ﺇﻟﻲ ﺍﻟﻨﻴل، ﻭﺃﺩﺨﻥ ﺒﺸﺭﺍﻫﺔ، ﻭﺃﺸـﺘﺭﻯ‬ ‫ﻋﻠﺒﻪ ﻤﺎﺭﻟﺒﻭﺭ ﺨﺼﻴﺼﺎ ﻟﻬﺫﺍ ﺍﻟﻴﻭﻡ، ﺃﻓﻌل ﺃﺸﻴﺎﺀ ﻜﺜﻴﺭﺓ ﺤﺴـﺏ‬ ‫‪‬‬
  45. 45. ‫ﻤﺎ ﻤﻌﻲ ، ﻭﺃﺸﺭﺏ ﺒﻴﺭﺓ ﻭﺃﺩﺨﻥ، ﻭﺃﺸﺘﺭﻱ ﺘﺫﻜﺎﺭﺍ، ﺃﺴﻴﺭ ﻓـﻰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺍﻟﺸﻭﺍﺭﻉ، ﺩﻭﻥ ﻫﺩﻑ، ﺩﻭﻥ ﺇﺭﺍﺩﺓ، ﺩﻭﻥ ﺃﻥ ﺃﺴﺄل ﻨﻔﺴﻲ، ﻤﺎﺫﺍ‬ ‫ﻴﺤﺩﺙ؟‬ ‫ﻜل ﻤﺎ ﺃﻓﻌﻠﻪ ﻫﻭ ﺃﻥ ﺃﺴﻴﺭ... ﺃﺴﻴﺭ ، ﻭ ﺃﺭﻏﻡ ﻨﻔﺴـﻲ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺸﻰﺀ . ﺃﺴﻴﺭ ﺒﺨﻔﺔ ﺍﻟﻜﺎﺌﻥ، ﺭﻴﺸﺔ ﻁﻭﺍﻓـﺔ ﺘـﺭﻑ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﻬﻭﺍﺀ، ﺍﻟﻨﺎﺱ ﻭﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﺘﺼﺒﺢ ﺃﻜﺜﺭ ﺤﻤﻴﻤﻴـﺔ ﻭﻗﺭ ‪‬ـﺎ ﻤﻨـﻲ،‬ ‫ﺒ‬ ‫ﻭﺃﺘﻤﻨﻲ ﺃﻥ ﺃﻅل ﻫﻜﺫﺍ، ﻫﺎﺌﻤﺔ ﻋﻠﻰ ﻭﺠﻬﻲ، ﺩﻭﻥ ﻫﺩﻑ .. ﺩﻭﻥ‬ ‫ﺤﺩﻭﺩ .. ﺩﻭﻥ ﻋﻭﺩﺓ .. ﺩﻭﻥ ﺘﺤﺩﻴـﺩ ﻤﻭﺍﻋﻴـﺩ .. ﺩﻭﻥ ﺇﺩﺍﺭﺓ‬ ‫ﺩﻭﻥ ﺘﻘﺎﻴﺎﻱ ﺍﻟﺘﻰ ﺃﺤﺘﻔﻅ ﺒﻬﺎ.‬ ‫ﻤﺘﻲ ﻴﺄﺨﺫﻫﺎ ﺍﻟﺒﺤﺭ، ﻭﻴﺘﺭﻜﻨﻲ ﻭﺤﻴـﺩﺓ ، ﻴـﺎﻩ ﺍﻟﺒﻴـﺭﺓ‬ ‫ﺨﻠﺼﺕ .‬ ‫- ﺠﺭﺴﻭﻥ، ﺇﺯﺍﺯﻩ ﻜﻤﺎﻥ.‬ ‫ﺨﻠﻴﻬﻡ ﺍﺘﻨﻴﻥ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﺭﻜﺒﺘﻙ ﺍﻟﺘﺎﻜﺴﻲ، ﻭﺴﺒﺘﻙ .. ﺇﻴﻪ ﺭﺠﻌﻙ؟‬ ‫- ﻤﻌﻘﻭل ﺒﻌﺩ ﻤﺎﻟﻘﻴﺘﻙ ، ﺃﺴﺒﻴﻙ!‬ ‫ﻓﻴﻪ ﺤﺩ ﻴﺴﻴﺏ ﻨﻔﺴﻪ.‬
  46. 46. ‫- ﻴﺎﺴﺘﻲ ﺃﻨﺎ ﻏﻴﺭﻙ . ﺃﻨﺎ ﻤﺵ ﺒﻜﺘﺏ ﻗﺼﺔ، ﻭﻻ ﻗﺭﻴﺕ‬ ‫" ﻜﻭﻨﺩﻴﺭﺍ " ﻭﻻ ﺒﺤﺏ ﺠﺎﻫﻴﻥ، ﻭﻻ ﺭﺤﺕ ﺒﻴـﺘﻜﻡ، ﻭﻻ ﻟﺒﺴـﺕ‬ ‫ﻫﺩﻭﻤﻙ، ﻤﺎﻟﻙ ﻭﻤﺎﻟﻲ.؟؟‬ ‫- ﻁﺏ ﺍﻨﺕ ﺍﺴﻤﻙ ﺇﻴﻪ؟‬ ‫- ﺇﺴﻤﻲ ..؟‬ ‫- ﻤﻥ ﻤﻭﺍﻟﻴﺩ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ، ﻭﻤﻥ ﺒـﺭﺝ ﺍﻟﺠـﺩﻱ. ﻭﻑ٧٦‬ ‫ﻭﻗﻌﺘﻲ ﻋﻠﻰ ﺴﻠﻡ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ، ﻭﺸﻨﻁﺘﻙ ﻀﺎﻋﺕ ﻟﻤﺎ ﺍﻟﻌﻴﺎل ﻜﺒﺴﻭ‬ ‫ﻋﻠﻴﻜﻲ، ﻭﺭﻜﺒﺘﻙ ﺍﺘﻌﻭﺭﺕ ﻟﻤﺎ ﺴﻤﻌﺘﻭ ﺼﻭﺕ ﺍﻟﻐﺎﺭﺓ.‬ ‫ﻭﻓﻰ ٩٦ ﺃﺒﻭﻜﻲ ﻜﺎﻥ ﻫﺎﻴﺴـﺎﻓﺭ ﺃﺒـﻭ ﻅﺒـﻲ؟ ﻜﻠﻬـﻡ‬ ‫ﺭﻓﻀﻭ... ﻭﻓﻀﻠﺘﻲ ﻤﺘﺸﻌﻠﻘﺔ ﻓﻰ ﺭﻗﺒﺘﻪ؟‬ ‫ﻭﺨﺩﺘﻲ ﻤﻨﻪ ﺍﻟﺨﻭﺫﺓ ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻠﻰ ﺭﺃﺴﻪ.‬ ‫...‬ ‫- ﻭﻟﻤﺎ ﻤﺩﺭﺴﺔ ﺒﺤﺭ ﺍﻟﺒﻘﺭ ﺍﻨﻀﺭﺒﺕ ، ﻗﻌـﺩﺘﻲ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﺒﻴﺕ ﺃﺴﺒﻭﻉ ﺨﺎﻴﻔﻪ ﻟﺤﺴﻥ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻟﻠﻲ ﺍﻨﺕ ﻓﻴﻬﺎ ﺘﻨﻀﺭﺏ.‬ ‫- ....‬ ‫- ﻭﺒﻌﺩﻴﻬﺎ ﺒﻜﺎﻡ ﻴﻭﻡ ، ﻤﺎﺕ ﺃﺨﻭﻜﻲ، ﺍﻟﻠﻲ ﻟﺴﻪ ﻤﻭﻟﻭﺩ‬ ‫، ﻭﻓﻀﻠﺘﻲ ﺘﺯﺤﻔﻲ ﻋﻠﻰ ﺒﻁﻨﻙ ﻤﻥ ﺘﺤﺕ ﺒﺎﺏ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻟﺤﺩﻴﺩ،‬ ‫ﻭﻫﺭﺒﺘﻲ.‬
  47. 47. ‫- ....‬ ‫_ ﺃﻤﺎ ﻓﻰ ﺴﺒﺘﻤﺒﺭ ٠٧ ﻟﻔﻴﺘﻲ ﺍﻟﺸﻭﺍﺭﻉ ﺘﺒﻜﻲ ﻤﻊ ﺍﻟﻌﻴﺎل‬ ‫ﺸﺎﻴﻠﻴﻥ ﺍﻟﻌﻠﻡ ﺍﻻﺴﻭﺩ ﺒﺘﺼﺭﺨﻭ " ﺴﺎﺒﻠﻙ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺼﺒﻴﺔ .. ﺤﺒﻴﺒﻙ‬ ‫ﻟﻤﺎ ﻤﺎﺕ "‬ ‫- ﻭﻓﻰ ١٧ ﺠﺎﻟﻙ ﻋﺭﻴﺱ ﺃﻤﻴﻥ ﺸﺭﻁﺔ، ﻭﺠﺩﻙ ﻜـﺎﻥ‬ ‫ِ‪‬‬ ‫ﻤﺎﺕ ﻤﻥ ﺴﻨﺘﻴﻥ. ﺃﻜﻤل ﻭﻻ ﻜﺩﺍ ﻜﻔﺎﻴﺔ؟‬ ‫- .....‬ ‫- ﻗﻭﻟﻴﻠﻲ ، ﺇﻨﺕ ﻤﻴﻥ ؟ ﻭﻤﻨﻴﻥ ﻁﻠﻌﺕ؟‬ ‫ِ‬ ‫ﺃﻨﺎ ﻜﻨﺕ ﻟﻭﺤـﺩﻱ ﻤﺒﺴـﻭﻁﺔ ﺒﺭﻏﺒـﺎﺘﻲ ﺍﻟﻁﺎﻴﺸـﻪ،‬ ‫ﻭﺍﺨﺘﻴﺎﺭﺍﺘﻲ .. ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺠﺎﺒﻙ ﻫﻨﺎ؟ ﻤﺎ ﻋﺭﻓﺵ.‬ ‫ﻤﻥ ﺴﺎﻋﺔ ﻤﺎ ﺘﻤﻴﺕ ﺨﻤﺴﺔ ﻭﺜﻼﺜﻴﻥ ﺴﻨﺔ، ﻭﺃﻨـﺎ ﻤـﺵ‬ ‫ﻤﺒﺴﻭﻁﺔ ﺤﺎﺴﻪ ﺇﻥ ﻜل ﻴﻭﻡ ﺒﻴﻤﺭ ﺒﺎﺘﺨﻨﻕ، ﻭﺇﻥ ﻋﻤﺭﻱ ﺒﻴﻬﺭﺏ‬ ‫ﻤﻨﻲ، ﻤﻥ ﻏﻴﺭ ﻤﺎ ﺍﻋﻤل ﺤﺎﺠﺔ ، ﻭﻜل ﻤﺸﺎﻋﺭﻱ ﺍﺘﻠﺨﺒﻁـﺕ،‬ ‫ﻤﺵ ﻋﺎﺭﻓﻪ ﻋﺎﻴﺯﻩ ﺇﻴﻪ ، ﻭﻻ ﺒﺤﺏ ﺇﻴﻪ ﻭﻻ ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺒﻜﺭﻫـﻪ،‬ ‫ﻭﺒﻘﻴﺕ ﺃﺨﺎﻑ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﺤﺩﻩ ﻭﺍﻟﻨﺎﺱ، ﻭﺒﻴﻀﻴﻕ ﻋﻠﻴﺎ ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ، ﻭﻜل‬ ‫ﻤﺎﺃﻋﻤل ﻋﻤل ﻤﺎ ﺍﺘﻤﻭﺵ، ﻭﻨﻔﺴﻲ ﺍﻨﺘﻘل ﻤﻥ ﺒﻠﺩ ﻟﺒﻠﺩ ، ﻨﻔﺴـﻲ‬ ‫ﺃﻋﻤل ﻋﻜﺱ ﻤﺎ ﻋﻤﻠﺕ، ﻨﻔﺴﻲ ﺃﻏﻴﺭ ﻫﺩﻭﻤﻲ...‬ ‫- ﻨﻔﺴﻙ ﺘﻜﺘﺏ ﻗﺼﺔ ﻭﺘﻁﻴﺭ ﺒﻴﻬﺎ .‬
  48. 48. ‫- ﻨﻔﺴﻲ ﻓﻰ ﺤﺎﺠﺎﺕ ﻜﺘﻴﺭ ﻤـﺵ ﻭﺍﻀـﺤﺔ ، ﻭﻤـﺵ‬ ‫ﻤﺤﺩﺩﺓ.‬ ‫ﻨﻔﺴﻲ ﺃﻜﻭﻥ ﺃﺠﻤل ﻤﻥ ﻜﺩﺍ..‬ ‫ﺼﻔﺼﺎﻓﺔ ﺠﺎﻓﺔ ﺘﻘﻑ ﺒﻴﻨـﻲ ﻭﺒـﻴﻥ ﻗﻠـﻲ، ﺒﺄﻭﺭﺍﻗﻬـﺎ‬ ‫ﺍﻟﺴﺎﻗﻁﺔ، ﻭﺃﻋﻀﺎﺌﻬﺎ ﺍﻟﻌﺎﺭﻴﺔ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻹﻨﺴﺎﻥ ﺍﻟﺒﺩﺍﺌﻲ ﺍﻟﻘـﺩﻴﻡ ﻋﻨـﺩﻤﺎ ﻴﺸـﻌﺭ ﺒﻌﺭﻴـﺔ‬ ‫ﻴﺘﻭﺍﺭﻱ ﺨﻠﻑ ﺃﻭﺭﺍﻕ ﺍﻟﺸﺠﺭ، ﻭﻴﺘﻌﺎﻤل ﺒﻭﺤﺸﻴﺔ ﻤـﻊ ﺍﻟﻤـﺭﺃﺓ،‬ ‫ﻭﻴﻨﺎﻡ ﺁﺨﺭ ﺍﻟﻠﻴل ﻓﻰ ﻭﺤﺩﺘﻪ ﻓﻭﻕ ﺃﻏﺼﺎﻥ ﺍﻟﺸﺠﺭﺓ.‬ ‫ﻤﺎﺫﺍ ﻴﻨﺘﺎﺒﻨﻲ ﺍﻵﻥ ﻤﻥ ﺍﻟﺨﺭﺍﻓﺎﺕ ﻭﺍﻟﺘﻌﺏ، ﺃﻨﺎ ﻻ ﺃﺼﺩﻕ‬ ‫ﻫﻭﺍﺠﺴﻲ ، ﻤﻨﺫ ﺯﻤﻥ ﻁﻭﻴل ، ﻭﺃﻨﺎ ﺃﺼﺎﺭﻉ ﻓﻜـﺭﺓ ﺒـﺩﺍﺨﻠﻲ،‬ ‫ﺇﻨﻨﻲ ﻋﺸﺕ ﺤﻴﻭﺍﺕ ﻤﺨﺘﻠﻔﺔ، ﺃﺯﻤﺎﻥ ﻤﺨﺘﻠﻔﺔ، ﻭﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﺃﺸﺨﺎﺹ‬ ‫ﻤﺨﺘﻠﻔﻭﻥ، ﻤﻨﺫ ﺍﻹﻨﺴﺎﻥ ﺍﻟﺒﺩﺍﺌﻲ ﻭﺇﻟﻰ ﺍﻵﻥ.‬ ‫ﺃﺠﺩ ﺃﺸﺨﺎﺼﺎ ﺒﻌﻴﻨﻬﻡ ﻴﺸﺒﻬﻭﻨﻨﻲ، ﻭﻋﺸـﺕ ﺒـﺩﺍﺨﻠﻬﻡ "‬ ‫‪‬‬ ‫ﺴﺎﻋﺎﺕ ﺒﺤﺱ ﺇﻨﻲ ﺃﻨﺎ ﺴﺘﻲ " ﻭﻋﻤﺘﻲ ، ﻭﻋﻤﺘﻬﺎ ﺃﺨﺕ ﺠﻭﺯﻫـﺎ‬ ‫، ﻤﻊ ﺇﻨﻲ ﻤﺎﺸﻭﻓﺘﺎﻫﺎﺵ.‬ ‫ﺃﺭﻯ ﻨﻔﺴﻲ ﻓﻰ ﺍﻨﻘﺴﺎﻡ ﻏﺭﻴﺏ، ﺸـﻁﺤﺎﺕ ﺍﻟﻌﻘـل ﻻ‬ ‫ﻴﺩﺭﻜﻬﺎ، ﻭﻟﻜﻥ ﺍﻟﺤﻭﺍﺱ ﺘﺘﻌﺎﻤل ﻤﻌﻬﺎ ﺒﺄﻤﺎﻥ ﻭﺤﺏ.‬
  49. 49. ‫ﻓﻰ ﻋﺼﺭ ﺍﻟﻤﻤﺎﻟﻴﻙ، ﻋﺸﺕ ﻭﺴﻁ ﺍﻟﻨﺎﺱ، ﻓﻰ ﺍﻟﻘﺎﻫﺭﺓ‬ ‫ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﺃﻤﺴﻜﺕ ﺍﻟﻔﺎﻨﻭﺱ ، ﻭﺴﺭﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﺤﻭﺍﺭ، ﻭﺍﻟﻁﺭﻗـﺎﺕ‬ ‫ﺭﺃﻴﺕ ﺍﻟﻅﺎﻫﺭ ﺒﻴﺒﺭﺱ، ﻭﺴﻤﻌﺕ ﺩﻕ ﺍﻟﻜﻭﺴـﺎﺕ ﻋﻠـﻰ ﺒـﺎﺏ‬ ‫ﺍﻟﻘﻠﻌﺔ. ﻭﻁﺎﻟﻌﺕ ﻫﻼل ﺭﻤﻀﺎﻥ ﻤـﻊ ﺍﻷﻭﻻﺩ، ﻭﺴـﺭﻨﺎ ﻭﺭﺍﺀ‬ ‫ﺍﻟﺸﻴﻭﺥ ﻨﻬﻠل ﻓﺭﺤﻴﻥ: ﺤﻠﻠﻭ .. ﻴﺎﺤﻠﻠﻭ .. ﺭﻤﻀﺎﻥ ﻜـﺭﻴﻡ ﻴـﺎ‬ ‫ﺤﻠﻠﻭ."‬ ‫ﻓﻰ ﺤﺭﺍﻓﻴﺵ ﻨﺠﻴﺏ ﻤﺤﻔﻭﻅ، ﺒﺸﻜل ﺃﻭ ﺁﺨﺭ، ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺎ‬ ‫ﺒﻜﺎﻤل ﻭﻋﻴﻲ، ﻋﺸﻴﻘﺔ ﺠﻼل ﺍﻟﻨﺎﺠﻲ، ﻭﺍﻟﺫﻱ ﺒﻨﻲ ﺒﺭﺠﺎ ﻟﻴﺼـل‬ ‫‪‬‬ ‫ﺒﻪ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﺠﻬﻭل، ﻭﻓﻰ ﻋﺼﺭ ﺍﻹﻨﺴﺎﻥ ﺍﻟﺒﺩﺍﺌﻲ، ﻜﻨﺕ ﺇﺤـﺩﻱ‬ ‫ﻨﺴﺎﺀ ﺍﻟﻜﻬﻭﻑ، ﻭﻜﻡ ﺴﺤﻘﺕ ﺘﺤﺕ ﺃﻗـﺩﺍﻡ ﺍﻟﺭﺠـل ﺍﻟﻬﻤﺠـﻲ،‬ ‫ﻭﺼﺎﺭﻋﺕ ﺍﻟﻀﺒﺎﻉ، ﻭﺘﺴﻠﻘﺕ ﺸﺠﺭﺓ ﺍﻟﺘـﻭﺕ ، ﻭﻨﻤـﺕ ﻓـﻰ‬ ‫ﺍﻟﺨﻼﺀ ﻋﺎﺭﻴﻪ.‬ ‫ﻓﻰ ﻤﻌﺭﺽ ﺼﺩﻴﻘﺔ ﻟﻲ ، ﻓـﻰ ﺍﻟﻬﻨـﺎﺠﺭ، ﺃﻋﺠﺒـﺕ‬ ‫ﺒﺼﻭﺭﺓ ﻻﻤﺭﺃﺓ ﺘﻘﻑ ﻋﺎﺭﻴﺔ، ﺘﻌﻁﻲ ﻅﻬﺭﻫﺎ ﻟﻠﻌـﺎﻟﻡ، ﻭﻜﺎﻨـﺕ‬ ‫ﺍﻟﻠﻭﺤﺔ ﻤﻌﻠﻘﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺤﺎﺌﻁ ﺠﻭﺍﺭ ﺍﻟﺒـﺎﺏ ، ﻭﻜﺎﻨـﺕ ﺘﺸـﺒﻬﻨﻲ‬ ‫ﺘﻤﺎﻤﺎ، ﻅﻠﻠﺕ ﺃﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻬﺎ ﻁﻭﻴﻼ ، ﻭﺃﺘﻤﻌﻥ ﻤﻼﻤـﺢ ﺭﻏﺒـﺎﺘﻲ.‬ ‫ﹰ‬ ‫‪‬‬ ‫ﻭﻋﻨﺩ ﺯﻴﺎﺭﺘﻬﺎ ﻓﻰ ﺍﻟﻤﻨﺯل، ﻓﻭﺠﺌﺕ ﺒﺎﻟﺼﻭﺭﺓ ﺃﻤﺎﻤﻲ ﻓﻰ ﻤﺩﺨل‬ ‫ﺍﻟﺤﺠﺭﺓ، ﻜﺎﻥ ﺸﻴﺌﺎ ﻴﺩﻓﻊ ﺒﻌﻀﻨﺎ ﺍﻟﺒﻌﺽ ﺘﺠﺎﻩ ﺍﻷﺨﺭ، ﻜﻨﺕ ﺃﺭﻴﺩ‬ ‫ً‬
  50. 50. ‫ﺃﻥ ﺃﻁﻠﺏ ﻤﻨﻬﺎ ﺃﻥ ﺘﻌﻁﻴﻨﻲ ﺇﻴﺎﻫﺎ، ﻭﻟﻜﻥ ﺸﺘﺎﺀ ﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﻴﺴـﻴﻁﺭ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﻭﻴﻤﻠﻙ ﻤﺸﺎﻋﺭﻱ ﻭﻴﻁﻔﺌﻬﺎ، ﻭﻜل ﻤﺎ ﻓﻌﻠﺘﻪ ﺴﺄﻟﺘﻬﺎ:‬ ‫- ﻤﺵ ﺩﻱ ﺍﻟﺼﻭﺭﺓ ﺍﻟﻠﻲ ﻜﺎﻨﺕ ﻓﻰ ﺍﻟﻬﻨﺎﺠﺭ؟‬ ‫ﺒﺎﻷﻤﺎﺭﺓ ﺍﻟﻠﻲ ﻜﺎﻨﺕ ﺠﻨﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ.‬ ‫ﻤﻜﻨﻭﻥ ﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﺘﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻻ ﺤﺩ ﻟﻬﺎ، ﻤـﻥ ﺍﻟﻤﺨـﺎﻭﻑ‬ ‫ﻭﺍﻟﺭﻏﺒﺎﺕ ﻁﻤﻭﺤﺎﺘﻲ ﻟﻴﺱ ﻟﻬﺎ ﺤﺩﻭﺩ ﺃﺤﻴﺎﻨﺎ ﺃﻗﻑ ﺨﺎﻭﻴﺔ ﺃﻤـﺎﻡ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻤﻌﺎﺭﻓﻲ، ﻭﺃﺤﻴﺎﻨﺎ ﺃﻗﺒﺽ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻜﺎﻤﻠﺔ.‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻓﻰ ﻓﻴﻠﻡ ﺍﻟﺤﺭﺍﻡ، ﺒﻜﺕ ﺍﻟﻤﺭﺃﺓ ﻁﻠﻔﻬﺎ ﻤﻥ ﺠﺩﺭ ﺍﻟﺒﻁﺎﻁﺎ،‬ ‫ﻀﺤﻙ ﺃﺒﻲ ﻤﻥ ﺒﻜﺎﺌﻲ ﺍﻟﻤﺘﻭﺍﺼل ﺃﻨﺎ ﻭﺃﻤﻲ.‬ ‫ﺒﻴﻨﻲ ﻭﺒﻴﻥ ﻨﻔﺴﻲ ﺭﻏﺒﺎﺕ ﺠﺎﻤﺤﺔ، ﺃﻜﺭﻩ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﺍﻟﺸﻴﻙ‬ ‫ﻭﺍﻟﻘﺫﺭﺓ ﻓﻰ ﺁﻥ ﻭﺍﺤﺩ، ﺤﻴﺎﺘﻲ ﻤﻠﻴﺌﺔ ﺒﺎﻟﻤﺘﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭﺍﻟﻐﻀﺏ.‬ ‫ﻴﻭﻡ ﺨﺭﺠﺕ ﻤﻥ ﻤﻌﺭﺽ ﺼﺩﻴﻘﺘﻲ ﻫﺫﻩ، ﻅﻠﻠﺕ ﺃﺴـﻴﺭ‬ ‫ﺒﻤﻔﺭﺩﻱ، ﻤﻥ ﺍﻷﻭﺒﺭﺍ، ﺇﻟﻰ ﻤﻴﺩﺍﻥ ﺍﻟﺘﺤﺭﻴﺭ، ﻭﻜﺎﻥ ﺩﺍﺨﻠﻲ ﻤﻠﻴﺌﺎ‬ ‫ً‬ ‫ﺒﺈﺤﺒﺎﻁﺎﺕ ﻻ ﺤﺩﻭﺩ ﻟﻬﺎ ﻭﻭﻗﻔﺕ ﻭﺃﺨﺫﺕ ﺃﻨﻅﺭ ﻟﻠﻨﻴل ﻁﻭﻴﻼ.‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺃﻴﻬﺎ ﺇﻻﻟﻪ " ﺤﺎﺒﻲ" ، ﺃﻨﺕ ﺍﻵﻥ ﺒﻜﺎﻤل ﻗﻭﺘـﻙ، ﺭﻏـﻡ‬ ‫ﺘﺭﻭﻴﻀﻙ ﺭﻏﻡ ﻤﺩ ﺍﻟﺠﺴﻭﺭ، ﻭﺇﻗﺎﻤـﺔ ﺍﻟﺴـﺩﻭﺩ، ﺭﻏـﻡ ﺁﻻﻑ‬ ‫ﺍﻟﺴﻨﻴﻥ ﺘﻘﻑ ﺸﺎﻤﺨﺎ، ﻭﺘﺨﺭﺝ ﻟﻨﺎ ﺃﺜﺩﺍﺀﻙ، ﻜﻲ ﻨﻤﺘﺼﻬﺎ ﻓﻰ ﻨﻬﻡ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻭﺴﺭﻭﺭ، ﻟﻜﻥ ﻟﻤﺎﺫﺍ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﻭﻅﻔﺔ ﺍﻟﺘﻌﺒﺔ ﺃﺴـﻴﺭ ﻋﻠـﻰ ﺍﻷﺭﺽ‬
  51. 51. ‫ﺒﺸﻭﺯ ﺃﺯﺭﻕ ﻤﺠ ِﺏ؟ ﻭﺃﺭﺘﺩﻱ ﻓﺴﺘﺎﻨﺎ " ﹶـﺕ " ﻤﻨـﺫ ﺜـﻼﺙ‬ ‫ﹰ ﻜ ﹾ‬ ‫ِ ‪‬ﺭ‬ ‫ﺴﻨﻭﺍﺕ،ﻜﻠ ‪ ‬ﻟﻭ ﹸﻪ، ﻭﺒﻬﺘﺕ ﻤﻌﺎﻟﻤﻪ ،ﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﺸﺩﻭﺩﺓ ﻤـﻥ ﺃﺫﻨﻴﻬـﺎ‬ ‫ﹶ ﹶﺢ ﻨ‬ ‫ﻟﻠﺤﺏ ﻭﺍﻟﻭﺍﺠﺏ ﻭﺍﻟﺼﺩﺍﻗﺔ ، ﺃﻨﺠﺏ ﻁﻠﻔـﺔ ، ﻻ ﺃﺴـﺘﻁﻴﻊ ﺃﻥ‬ ‫ﺃﺩﺨﻠﻬﺎ ﻤﺩﺍﺭﺱ ﺍﻟﻔﺭﻴﺭ " ﺃﻭ ﺍﻟﻠﻴﺴﻴﻪ "، ﺃﻭ ﺍﻟﺠﺎﻤﻌﺔ ﺍﻷﻤﺭﻴﻜﻴﺔ" ؟‬ ‫ﻟﻤﺎﺫﺍ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﺩﺀﻭﺒﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻌﻤل ، ﺃﺭﻓﺽ ﺃﻥ ﺃﻤـﺎﺭﺱ ﺴـﻠﻁﺎﺘﻲ‬ ‫ﻜﺎﻤﻠﺔ، ﻭﻻ ﺃﻨﺠﻭ ﻤﻥ ﻤﺨﺎﻭﻓﻲ، ﻟﻤﺎﺫﺍ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﺸﺩﻭﺩﺓ ﻤﻥ ﺴﻠﺴـﻠﺔ‬ ‫ﻋﻤﻭﺩﻫﺎ ﺍﻟﻔﻘﺭﻱ ﺇﻟﻰ ﺴﺭﻴﺭ ﺍﻟﺯﻭﺠﻴﺔ ﻭﺍﻟﻤﻁﺒﺦ، ﻭﺃﻨﺎﻡ ﻜل ﻟﻴﻠـﺔ‬ ‫ﻏﺎﻀﺒﺔ، ﺴﺎﺨﻁﺔ ﻷﻨﻲ ﻤﺘﻌﺒﺔ ﻭﺒﺩﺍﺨﻠﻲ ﺃﺤﺴـﺎﺱ ﻤﺴـﻴﻁﺭ ﺃﻥ‬ ‫ﺒﺴﺎﻗﻰ ﻤﺭﺽ ﺨﻁﻴﺭ؟‬ ‫‪‬‬ ‫ﻟﻤﺎﺫﺍ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﺒﻨﺕ ﺍﻟﻭﺤﻴﺩﺓ ﻷﺒﻲ، ﻭﺃﺤﻤل ﻋﺏﺀ ﻭﺘﺨﻁﻴﻁ‬ ‫ﻤﺴﺘﻘﺒل ﺍﻟﻌﺎﺌﻠﺔ....؟‬ ‫ﻭﻜﻠﻤﺎ ﻀﺎﻗﺕ ﺒﻲ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ، ﻟﺠﺄﺕ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﺔ...؟‬ ‫ﻟﻤﺎﺫﺍ ﺃﻨﺎ ﻫﻜﺫﺍ...؟ ﻤﻌﺒﺄﺓ ﺒﺘﺎﺭﻴﺦ ﺸﺨﺼﻲ، ﻭﺃﺒﻜﻲ ﻜﻠﻤﺎ‬ ‫ﺃﺤﺴﺴﺕ ﺃﻨﻨﻲ ﻻ ﺃﻋﻴﺵ ﺭﻏﺒﺎﺘﻲ.‬ ‫ﻜﺎﻨﺕ ﻟﻌﻴﻨﻴﻬﺎ ﺃﺸﻌﺔ، ﻭﺃﻟﻭﺍﻥ ، ﺇﻻ ﺃﺴﺘﻁﻴﻊ ﺃﻥ ﺃﺴﻤﻴﻬﺎ،‬ ‫ﺒﻴﻥ ﺍﻟﻌﺴل ﺍﻟﻔﺎﺘﺢ، ﻭﺍﻟﺒﻨﻲ ﺍﻟﻐﺎﻤﻕ، ﻤﺯﻴﺞ ﻤﻥ ﺍﻟﺩﻫﺸﺔ ﻭﺍﻟﺭﻋﺏ،‬ ‫ﻭﻫﻲ ﺘﻨﻅﺭ ﺇﻟﻰ ﺯﺠﺎﺠﺘﻲ ﺍﻟﺒﻴﺭﺓ ﺍﻟﻔﺎﺭﻏﺘﻴﻥ، ﻭﺍﻟﺠﺭﺴﻭﻥ ﻴﻨﻅﺭ‬ ‫‪‬‬ ‫ﺇﻟﻴﻬﺎ ﻓﻰ ﺘﺭﻗﺏ ﻋﻠﻰ ﺃﻤل ﺃﻥ ﻨﻨﺼﺭﻑ.‬
  52. 52. ‫ﺍﻟﺭﻋﻭﻨﺔ ﻁﺒﻊ ﻤﻥ ﻁﺒﺎﻋﻲ ﺍﻟﻤﻌﺘﺩﺩﺓ ﻭﺍﻟﻤﺨﺘﻠﻔـﺔ، ﻓـﻰ‬ ‫ﻟﺤﻅﺔ ﺃﻜﻭﻥ ﻫﺎﺩﺌﺔ. ﻭﻓﻰ ﻟﺤﻅﺔ ﺃﻜﻭﻥ ﻫﺎﺌﺠﺔ ﻜﺎﻟﺒﺤﺭ، ﻭﺃﻓـﻭﺭ‬ ‫ﻭﺃﺯﺒﺩ، ﻭﻴﺭﺘﻔﻊ ﺍﻟﻤﻭﺝ ﻓﻴﺄﺨﺫ ﻓﻰ ﻁﺭﻴﻘﻪ ﻜل ﺍﻟﺤﻜﺎﻴﺎﺕ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ،‬ ‫ﻭﺍﻟﺭﻏﺒﺎﺕ ﺍﻟﻤﻠﺤﺔ ﺩﺍﺨل ﺼﺩﺭﻱ، ﺤﻜﺎﻴﺎﺕ ﺍﻟﺤﺏ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﺍﻵﻥ‬ ‫ﺃﻨﺎ ﺃﻜﺜﺭ ﺘﺸﻭﻗﺎ ﺇﻟﻴﻬﺎ.‬ ‫ﹰ‬ ‫ﻓﻰ ﺸﺘﺎﺀ ﺩﻴﺴﻤﺒﺭ، ﻜﻨﺕ ﺃﺠﻠﺱ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﻜﺘﺏ ﻭﺍﻀـﻌﺔ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺍﻟﻜﺘﺏ ﺃﻤﺎﻤﻲ، ﻭﺍﻟﺭﺍﺩﻴﻭ ﻋﻠﻰ ﻤﺤﻁﺔ ﺃﻡ ﻜﻠﺜﻭﻡ ، ﻭﻜﻨﺕ ﺃﻋﺸـﻕ‬ ‫ﺃﻏﺎﻨﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺤﻠﻴﻡ ﺤﺎﻓﻅ، ﺃﻜﺘﺒﻬﺎ ﻓﻰ ﻜﺸﻜﻭل ﺨﺎﺹ، ﻭﺃﺤﻔﻅﻬﺎ.‬ ‫ﺭﺍﻫﻥ ﻤﺩﺭﺱ ﺍﻷﻨﺠﻠﺵ ﻋﻠﻰ ﺃﻨﻨﻲ ﺘﻠﻤﻴﺫﺓ ﻤﺜﺎﻟﻴﺔ ، ﻭﺃﻤﺘﺎﺯ ﺒﻘﺩﺭﺓ‬ ‫ﻋﺎﻟﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺘﺭﻜﻴﺯ، ﻭﺍﻟﺭﻫﺎﻨﺎﺕ ﺍﻟﺤﻘﻴﻘﻴﺔ ﻜﺎﻨﺕ ﺩﺍﺨﻠﻲ، ﻫل ﺃﻨﺎ‬ ‫ﺃﺤﺏ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ؟ ﺃﻡ ﺃﺤﺏ ﺍﻟﻤﻭﺕ؟ ﺃﻡ ﺃﺤﺏ ﺍﻟﻌﺯﻟﺔ؟ ﺃﻨﺎ ﺃﺤﺏ ﺍﺒـﻥ‬ ‫ﺍﻟﺠﻴﺭﺍﻥ ، ﻭﺘﻁﻴﻴﺭ ﺍﻟﻁﻴﺎﺭﺍﺕ ﺍﻟﻭﺭﻕ ، ﻜﺜﻴﺭﺍ ﺒﻜﻴﺕ ﻤﻊ ﺍﻷﻓﻼﻡ‬ ‫‪‬‬ ‫ﹶ ﹾ‬ ‫ﺍﻟﻌﺭﺒﻲ ﺍﻟﻘﺩﻴﻤﺔ، ﻭﺍﻟﺒﻁﻠﺔ ﺘﻤﻭﺕ ﻤﻭﺩﻋﺔ ﺤﺒﻴﺒﻬﺎ، ﻜﺎﻨﺕ ﺴـﻠﻭﺘﻲ‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ ﺍﻟﻤﻐﻠﻘﺔ ﻫﻲ ﺍﻷﻏﺎﻨﻲ، ﻭﺍﻵﻫﺎﺕ، ﻭﺇﺫﺍﻋﺔ ﺃﻡ ﻜﺜﻠﻭﻡ.‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﺜﺎﻨﻭﻱ ، ﺴﺭﺕ ﻋﻠﻰ ﺸﺭﻴﻁ ﻭﺍﺤﺩ، ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ‬ ‫ﻟﻠﺒﻴﺕ، ﻭﻤﻥ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻟﻠﻤﺩﺭﺴﺔ، ﻟﻡ ﺃﻏﻀﺏ ﺯﻤﻴﻼﺘﻲ، ﻟﻡ ﺃﺨﻴـﺏ‬ ‫ﻅﻥ ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﻴﻥ ﻓﻰ ﺃﻨﻨﻲ ﻁﺎﻟﺒﺔ ﺠﺩ ﻤﺅﺩﺒـﺔ، ﻭﺘﻤﻠـﻙ ﺃﺨﻼ ﹰـﺎ‬ ‫ﻗ‬ ‫ﺤﻤﻴﺩﺓ، ﻭﻜﺎﻨﺕ ﺍﻷﺒﻭﺍﺏ ﺍﻟﻤﻭﺼﺩﺓ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺩﺍﺨل ﺍﻟﻔﺼﻭل،‬
  53. 53. ‫ﺘﻔﻀﺢ ﺭﻋﻭﻨﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﻫﻘﺔ ﻭﺒﻭﺍﺩﺭ ﺍﻟﺸﺒﺎﺏ، ﻭﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﻨﺸﻴﻁﺎﺕ ﻓﻰ‬ ‫ﺍﻟﺭﻗﺹ، ﻭﺍﻟﺤﺭﻜﺔ، ﻭﺍﻟﻤﻜﻴﺎﺝ ، ﻭﺘﺴﺭﻴﺢ ﺍﻟﺸﻌﺭ ، ﻭﺍﻟﺤﺏ.‬ ‫ﺨﻔﺔ ﺭﻭﺤﻬﻥ ﺘﺒﻠل ﺍﻟﻜﺭﺍﺴﺎﺕ ﺒﺩﻤﻭﻉ ﺍﻟﺼﺩ ﻭﺍﻟﻬﺠـﺭ،‬ ‫ﻭﺠﻭﺍﺒﺎﺕ ﺍﻷﺤﺒﺔ ﻭﺃﻨﺎ ﺃﺨﻁ ﻟﻬﻥ ﺨﻁﺎﺒﺎﺕ ﺭﻗﻴﻘﺔ ﻷﺤﺒﻪ ﺘﻌﺴﺎﺀ.‬ ‫ﻋﻴﻨﺎﻱ ﺘﺘﺄﻤﻼﻥ ﺍﻟﺭﻗﺹ، ﻭﺩﻤﻭﻋﻲ ﺘﺴﻴل ﻤﻊ ﺩﻤﻭﻋﻬﻥ،‬ ‫ﻭﺭﺃﺴﻲ ﻤﻠﻲﺀ ﺏ " ﺍﻟﺭﻗﺹ ﻋﻴﺏ " ..‬ ‫ﺍﻟﻀﺤﻙ ﻋﻴﺏ‬ ‫ﺍﻟﻤﺸﻲ ﻓﻰ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺒﻌﺩ ﺍﻟﻤﻐﺭﺏ ﻋﻴﺏ ..‬ ‫ﺍﻟﻭﻗﻭﻑ ﻓﻰ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ ﻋﻴﺏ‬ ‫ﺍﻟﻘﺼﺔ ﻋﻴﺏ‬ ‫ﺍﻟﺤﺏ ﻗﻠﺔ ﺃﺩﺏ .‬ ‫ﺍﻟﺭﻏﺒﺎﺕ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﺘﺨﺘﻨﻕ ﺩﺍﺨل ﺍﻟﻜﺘـﺏ، ﻭﻜﺭﺍﺴـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﻤﺩﺭﺴﺔ ، ﻭﺤﻔﻅ ﺍﻟﺩﺭﻭﺱ ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ ﻭﺍﻷﺒﻭﺍﺏ ﺴﺘﺭﺓ ﺍﻟﺒﻨـﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﻤﺅﺩﺒﺎﺕ: " ﺨﺩﻱ ﻴﺎﻭﺯﻩ ﺍﻟﻤﺠﻠﺔ ﺩﻱ ﻭﺃﻗﺭﻱ ﻟﻨﺎ ﺍﻟﻤﻘﺎﻟـﺔ ﺩﻱ ،‬ ‫ﻟﺤﺴﻥ ﻤﻜﺴﻭﻓﻴﻥ ، ﺁﻩ ﻭﺍﻟﻨﺒﻲ ﻭﺤﻴﺎﺘﻙ " .‬ ‫ﻜﺎﻥ ﻟﺒﻨﺎﺕ ﻋﻤﻲ ﺍﻟﺭﺸﻴﻘﺎﺕ، ﺍﻟﺨﻔﻴﻔﺎﺕ، ﺍﻟﺠﻤـﻴﻼﺕ ،‬ ‫ﻁﻌﻡ ﺤﻠﻭ ﻓﻰ ﺍﻟﺯﻴﺎﺭﺍﺕ ﺍﻟﻌﺎﺌﻠﻴﺔ، ﻭﻟﻁﻼﺀ ﺍﻷﻅﺎﻓﺭ ، ﻭﺍﻟﻤﻜﻴﺎﺝ،‬
  54. 54. ‫ﻭﺍﻟﻤﻼﺒﺱ ﺍﻷﻨﻴﻘﺔ، ﺴﺤﺭ ﻻ ﻴﻘﺎﻭﻡ ، ﻭﺍﻟﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻬﻥ ﻁﻭﻴﻼ ﻴﺠﻠﺏ‬ ‫ﹰ‬ ‫ﺃﺤﺴﺎﺴﺎ ﻤﺎ ﺒﺎﻟﻐﻤﻭﺽ.‬ ‫‪‬‬ ‫ﺸﺠﺭﺓ ﺍﻟﺠﻭﺍﻓﺔ ﻓﻰ ﺤﺩﻴﻘﺔ ﺒﻴﺘﻬﻥ، ﺘﺭﻓﻊ ﺫﻴﻭل ﺍﻟﻔﺴﺎﺘﻴﻥ‬ ‫ﻭﺘﻜﺸﻑ ﻋﻥ ﺍﻟﺴﻴﻘﺎﻥ ﺍﻟﺒﻀﺔ، ﻭﺃﻨﺎ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﺸﺠﺭﺓ ﺃﻟﺘﻘﻁ ﺍﻟﺤﺒﺎﺕ‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻟﻤﺼﻔﺎﺓ ﻭﺃﺒﺘﺴﻡ:‬ ‫- ﺇﻴﻪ ﺃﺨﺒﺎﺭﻙ... ؟‬ ‫- ﺃﺒﺩﺍ ﻨﺠﺤﺕ . ﻭﺍﻨﺘﻡ...؟‬ ‫ﹰ‬ ‫- ﺯﻱ ﻜل ﺴﻨﺔ ﻴﺎﺒﻨﺘﻲ... ﺃﺨﺩﻨﺎ ﻋﻠﻰ ﻜﺩﺍ‬ ‫ﻓﻰ ﺍﻹﻋﺎﺩﺓ ﺇﻓﺎﺩﺓ.‬ ‫ﺃﺭﺒﻊ ﺒﻨـﺎﺕ ﺠـﻴﻤﻼﺕ ﻜﺒـﺭﻥ، ﻜﻤـﺎ ﻗﺎﻟـﺕ ﺍﻷﻡ ،‬ ‫ﻭﺍﻟﻌﺭﺴﺎﻥ ﺘﻁﺭﻕ ﺍﻷﺒﻭﺍﺏ.‬ ‫" ﻴﺎ ﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﺤﻭﺭ.. ﺴﻴﺒﻭ ﺍﻟﻘﻤﺭ ﻴﺩﻭﺭ... ﻴـﺎ ﻟﻁﻴـﻑ‬ ‫ﺃﻟﻁﻑ ﺒﻨﺎ، ﺩﺍ ﺍﺤﻨﺎ ﻋﺒﻴﺩﻙ ﻜﻠﻨﺎ "‬ ‫- ﻫﻭ ﻓﻴﻪ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺴﺘﻲ...؟‬ ‫- ﺍﻟﻘﻤﺭ ﻤﺨﻨﻭﻕ. ﺨﻨﻘﻭﻩ ﻭﻻﺩ ﺍﻟﺠﺎﻥ .‬ ‫- ﻭﺩﺍ ﻴﻌﻨﻲ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﻴﻌﻨﻲ ﻋﻼﻤﺎﺕ ﺍﻟﻘﻴﺎﻤﻪ.‬
  55. 55. ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻷﻁﻔﺎل ﺍﻟﺼﻐﺎﺭ ﻴﺩﻗﻭﻥ ﺒﺄﻴﺩﻴﻬﻡ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺼـﻔﺎﺌﺢ،‬ ‫ﻭﺃﻏﻁﻴﺔ ﺍﻟﺤﻠل ﻭﺃﻨﺎ ﻭﺍﻗﻔﺔ ﺃﻨﻅﺭ ﺇﻟﻴﻬﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ.‬ ‫- ﺃﻨﺯل ﻤﻌﺎﻫﻡ ﻴﺎﺴﺘﻲ ؟‬ ‫- ﺍﺨﺘﺸﻲ ﻋﻴﺏ، ﺩﺍﻨﺘﻲ ﺼﺩﺭﻙ ﻤﻼ.‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﻤﺅﺩﺒﺔ ﺘﻘﻭل ﺇﻴﻪ...؟‬ ‫- ﺘﻘﻭل ﺤﺎﻀﺭ‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﻤﺅﺩﺒﺎﺕ ﺘﺘﻭﺍﺭﻱ ﺨﻠﻑ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﺘﻨﻅﺭ ﻤﻥ ﻭﺍﺭﺀ‬ ‫ﺍﻟﺸﻴﺵ .‬ ‫ﺍﻟﺒﻨﺎﺕ ﺍﻟﻤﺅﺩﺒﺎﺕ ﺍﻟﺘﻰ ﺤﺎﻀﺕ ﻭﻤﻼ ﺼـﺩﺭﻫﺎ ﺘﻘـﻭل‬ ‫ﺇﻴﻪ...؟‬ ‫********‬

×