5321
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

5321

on

  • 437 views

 

Statistics

Views

Total Views
437
Views on SlideShare
437
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
4
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

5321 5321 Document Transcript

  • ‫ﺘﺄﻟﻴﻑ‬ ‫ﺃﲪﺪ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻜﺮﱘ‬
  • ‫ﻃﺒﻘﺎ ﻟﻘﻮﺍﻧﲔ ﺍﳌﻠﻜﻴﺔ ﺍﻟﻔﻜﺮﻳﺔ‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫אא‬ ‫א‬ ‫)ﻋـﱪ ﺍﻻﻧﱰﻧـﺖ ﺃﻭ‬ ‫א‬ ‫אא‬ ‫ﻟﻠﻤﻜﺘﺒــﺎﺕ ﺍﻻﻟﻜﱰﻭﻧﻴــﺔ ﺃﻭ ﺍﻷﻗــﺮﺍﺹ ﺍﳌﺪﳎــﺔ ﺃﻭ ﺍﻯ‬ ‫א‬ ‫ﻭﺳﻴﻠﺔ ﺃﺧﺮﻯ (‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫.‬ ‫א א‬
  • ‫ﺍﻟﻔﻬﺭﺱ‬ ‫أوﻓﺮﺗﻴﺮ .................................................................................................................... ٥‬ ‫ﻗﺼﺔ ﺑﺸﺎرة ............................................................................................................... ٨‬ ‫ﻗﺼﺔ )ﻣﻴﺴﻮ اﻟﻘﺮد( .................................................................................................... ٦١‬ ‫٣‬
  • ‫ﺒﺴﻡ ﺍﷲ ﺍﻟﺭﺤﻤﻥ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ‬ ‫- ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﻫﻭ ﻤﺤﺎﻭﻟﺔ ﻭﺘﺠﺭﺒﺔ ﻓﻲ ﻤﻨﻬﺞ ﺍﻟﺤﻜﻲ ﺍﻟﺘﻤﺜﻴﻠﻲ.. ﺍﻋﺘﻤﺩ ﺒﺸﻜل ﻜﺒﻴﺭ ﻋﻠﻰ‬ ‫ﺍﻟﺤﻜﺎﺀ ﻭﻋﻨﺎﺼﺭ ﻜﺴﺭ ﺍﻹﻴﻬﺎﻡ ﺍﻹﺨﺭﺍﺠﻴﺔ.‬ ‫- ﺤﺎﻭل ﺍﻟﻨﺹ ﺒﻘﺩﺭ ﺍﻹﻤﻜﺎﻥ ﻋﺩﻡ ﺍﻻﻋﺘﻤﺎﺩ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻬﻭﺍﻤﺵ ﻭﺍﻟﺸﺭﺡ ﺍﻹﺨﺭﺍﺠﻲ.. ﺘﺎﺭﻜﺎ‬ ‫ﻟﻠﻤﺨﺭﺝ ﻭﻤﺠﻤﻭﻋﺔ ﺍﻟﻌﻤل ﺘﺨﻴل ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ ﻭﺍﻟﺸﺨﺼﻴﺎﺕ..‬ ‫- ﺍﻋﺘﻤﺩ ﺍﻟﻨﺹ ﺃﻴﻀﺎ ﻋﻠﻰ ﺃﺸﻌﺎﺭ ﺘﺘﻘﺎﺭﺏ ﻤﻊ ﺍﻟﻔﻠﻜﻠﻭﺭ ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻤﺼﺭﻱ ﻭﻤﺩﻋﻤﺔ‬ ‫ﻟﻠﻤﻌﺎﻨﻲ ﺍﻟﺘﻲ ﻴﻘﺩﻤﻬﺎ ﺍﻟﻨﺹ.. ﻜﺫﻟﻙ ﻴﺤﺎﻭل ﺍﻟﻨﺹ ﺘﺭﻙ ﻤﺴﺎﺤﻪ ﻟﻼﺭﺘﺠﺎل ﻓﻲ ﻤﺴﺎﺤﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺤﻜﻲ ﺍﻟﺯﻤﻨﻴﺔ..‬ ‫- ﻜﺫﻟﻙ ﺭﺍﻋﻴﻨﺎ ﺍﻟﺘﺒﺎﻴﻥ ﻭﺍﻻﺨﺘﻼﻑ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻨﻴﺔ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﻠﻭﺤﺎﺕ ﺍﻟﻘﺼﺼﻴﺔ ﻟﻴﺱ ﻓﻘﻁ ﻟﻜﺴﺭ ﺍﻟﻤﻠل‬ ‫ﻟﺩﻯ ﺍﻟﺠﻤﻬﻭﺭ ﻭﺘﺸﻭﻴﻘﻪ.. ﻭﻟﻜﻥ ﺃﻴ ‪‬ﺎ ﺤﺎﻭﻟﻨﺎ ﺒﻘﺩﺭ ﺍﻹﻤﻜﺎﻥ ﺍﻟﻤﺯﺝ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﺤﻜﻲ ﻭﺍﻟﺘﻤﺜﻴل‬ ‫ﻀ‬ ‫ﺒﻁﺭﻕ ﻤﺨﺘﻠﻔﺔ.‬ ‫- ﻨﻔﺫ ﺍﻟﻌﻤل ﻓﻲ ﻜل ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﻜﺯ ﺍﻟﺜﻘﺎﻓﻲ ﺍﻟﺭﻭﺴﻲ ﺒﺎﻹﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.. ﻭﺍﻟﻤﺭﻜﺯ ﺍﻟﺜﻘﺎﻓﻲ ﺍﻟﻔﺭﻨﺴﻲ‬ ‫ﺒﺎﻟﻘﺎﻫﺭﺓ.‬ ‫٤‬
  • ‫ﺃﻭﻓﺭﺘﻴﺭ‬ ‫ﻤﻥ ﻭﺭﺍ ﻭﺭﺍ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﺔ ﻨﺎﻤﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﺔ.. ﻋـﺴﻜﺭﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﻜـﺏ ﻭﻋـﺴﻜﺭﺕ‬ ‫ﺍﻟﻴﺨﻭﺕ.. ﻭﺍﺼﻔﺭ ﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻌﺭﺒﻴﺎﺕ.. ﺯﻗﺯﻗﺕ ﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺸﺎﺭﻋﻨﺎ ﺨﻴﺎﻟﻬـﺎ ﺭﺍﻴـﺢ ﺠـﻲ‬ ‫ﻴﻤﺴﺢ ﻭﺵ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ.. ﻭﺍﻜﻤﻨﻬﺎ ﺴﺎﻋﺔ ﻤﻐﺭﺒﻴﺔ.. ﺭﻤﻰ ﺍﻟﻔﺎﻨﻭﺱ ﺒﻨـﻭﺭﻩ ﻋﻠـﻰ ﺍﻟﺤﻴﻁـﺎﻥ ﻨـﻭﺭﺕ‬ ‫ﺍﻟﺤﺠﺎﺭﺓ.. ﻭﺍﻨﻔﺘﺢ ﺒﻴﻨﻬﺎ ﺍﻟﻜﻼﻡ..‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﺃﻫل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ(‬ ‫ﺃﺤﺩﻫﻡ: - ﺤﻴﺔ ﻁﺭﺸﺔ ﻟﻁﺸﺕ ﺤﺒﻴﺸﺔ.. ﻭﺒﻘﻌﺔ ﺩﻤﻪ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﺴﺎﻟﺕ.‬ ‫ﻏﻴﺭﻩ: - ﻫﻭ ﺍﷲ.. ﻤﻌﻤﺭ ﻭﺒﺎﻗﻲ.‬ ‫ﺁﺨﺭ: - ﻤﺭﺍﺘﻪ ﻨﺎﻤﺕ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺘﺭﺏ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻴﺎ ﻤﻭﺤﺩﻴﻥ ﻏﻴﺘﻭﻨﻲ‬ ‫- ﺠﺎﺒﻭ ﺍﻟﻠﻭﻡ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﻫﻲ ﻤﺎﻟﻬﺎ ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ.. ﺼﻭﺕ ﺍﻵﺩﺍﻥ ﻤﺠﻠﺠل ﻓﻲ ﺒﻴﺘﻨﺎ ﻭﻜﻑ ﻤﺭﻴﻡ ﻤﺯﺭﻉ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﺎﺏ.‬ ‫- ﺃﻴﻭﻩ ﺍﷲ.. ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻁﻠﺕ ﻋﻤﺎﻴﺭ ﺍﻟﻤﻴﺩﺍﻥ ﻭﺸﻤﺱ ﺴﺎﻗﻌﺔ ﻤﺎﻟﺕ ﻋﻠﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺒﺈﻴﺩﻨﺎ ﻤﺎ ﻜﻨﺎ ﺒﻘﻴﻨﺎ.. ﺩﻩ ﺠﻭﻉ ﺍﻟﻭﻟﺩﻩ ﻋﻁﺵ ﻓﻲ ﻋﻴﻨﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﺠﻭﻉ ﻤﺘﻤﺴﻤﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺸﺒﺎﺒﻴﻙ ﻭﺠﻭﻩ ﺍﻟﻠﻘﻤﻪ ﺃﻟﻑ ﺸﺭﻴﻙ.‬ ‫- ﻴﺠﺭﻯ ﺍﻟﺭﻴﻕ ﻫﺭﺒﺎﻥ ﻤﻥ ﺫﻭﻗﻨﺎ.. ﻭﻴﺒﻬﺕ ﻭﺵ ﺍﻷﺭﺽ ﻋﻠﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺒﺈﻴﺩﻨﺎ ﻤﺎ ﻜﻨﺎ ﺒﻘﻴﻨﺎ...‬ ‫ﺯﻗﺯﻗﺕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻤﻥ ﻋﻔﺭﺘﺔ ﺍﻟﻌﻴﺎل.. ﺼﺭﺥ ﺭﺍﺠل ﻋﺠﻭﺯ.‬ ‫- ﺍﺘﺭﺒﻰ ﻴﺎ ﻭﻻ.. ﺼﺤﻴﺢ ﻋﻴﺎل ﻤﺎ ﺘﺨﺘﻴﺸﻴﺵ.. ﺒﻜﺭﺓ ﺘﺸﺭﺒﻭﺍ ﺤﺸﻴﺵ.‬ ‫ﺍﻟﻌﻴﺎل ﺠﺭﻴﺕ ﻭﺒﺘﻘﻭل:‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ.. ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﺴﺭﻴﻨﺎ ﻫﺎﺠﺭﺕ ﻋﻡ ﻨﻭﻴل ﻟﻬﺎ ﺒﻠﻜﻭﻨﻪ ﻓﻲ ﻭﺵ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ‬ ‫ﻭﻻ ﻋﻴل ﻤﻥ ﺩﻭل ﺸﺎﻓﻬﺎ ﻏﻴﺭﺵ ﻜل ﻭﺍﺤﺩ ﻁﻠﻊ ﻟﻘﻰ ﺃﺨﻭﻩ ﺒﻴﻘﻭل ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻟﻨﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﺼﺎﺤﺒﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ‬ ‫- ﺴﺭﻴﻨﺎ ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.. ﻜﺎﻨﺕ ﺘﺤﺩﻑ ﻟﻨﺎ ﻭﺍﺤﻨﺎ ﺼﻐﺎﺭ ﺍﻟﺤﻠﻭﻴﺎﺕ‬ ‫ﻭﺃﺨﺩﻨﺎ ﻨﻨﺩﻫﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻤﻥ ﻓﻭﻕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻭﻨﻘﻭﻟﻬﺎ ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ.. ﺍﺤﺩﻓﻲ ﺤﻼﻭﺓ ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫٥‬
  • ‫ﻭﻫﻭ ﺩﻩ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.. ﺒﺘﻔﻜﺭﻩ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﻭﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ ﺩﺍﻴﻤﺎ ﺒﺎﻟﺭﺍﺡ ﻭﻴﺘﻤﻨﻰ ﻴﺭﻭﺡ ﻭﺭﺍﻩ.. ﻭﻫﻨﺎﻙ ﻋﻠﻰ ﺸﻁ‬ ‫ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻜﺎﻨﺕ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﻪ ﺒﺘﻐﻴﺏ.. ﻭﻜﻨﺕ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﺠﺎﻟﺱ ﺍﻟﻭﺤﻴﺩ... ﻤﺘﺠﻤﻌﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺫﻜﺭﻴﺎﺕ.. ﺒﻔﻜﺭ‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻭﺤﻜﺎﻭﻴﻪ..‬ ‫٦‬
  • ‫ﻗﺼﺔ )ﺒﺸﺎﺭﺓ(‬ ‫ﺃﻏﻨﻴﺔ:-‬ ‫ـﻪ‬ ‫ـﺎﻭﻱ ﻋﺠﻤﻴـ‬ ‫ـﺎ ﺍﻡ ﺍﻟﺤﻜـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻴﺎ ﻤﺼﺭ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺍﻟﻬـﻭﺍ ﻭﺍﻟﻨـﻭﺭ ..‬ ‫ﻤﺎﺘﻭﺍ ﻤﺎ ﺸﺭﺒﻭﺍ ﻤـﻥ ﺍﻟﻤﻴـﻪ‬ ‫ﺩﻭﺭﻱ ﻴﺎ ﺴﺎﻗﻴﺔ ﺒﻤﻠﻴـﻭﻥ ﺘـﻭﺭ ..‬ ‫ﻤﺎﺘﻭﺍ ﻤﺎ ﺸﺭﺒﻭﺍ ﻤـﻥ ﺍﻟﻤﻴـﻪ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﺤﻼﻭﺓ ﻓـﻲ ﻋﻴﻨﻴﻨـﺎ‬ ‫ـﻭﺭﺓ ـﺕ ـﻰ ـﺔ ..‬ ‫ﻤﺎﻟـ ﻋﻠـ ﺯﻴﻨـ‬ ‫ﺃﻤـ‬ ‫ـﺘﻬﻡ ﺒﺈ ـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ـﻡ ﻜﺎﺴـ‬ ‫ﻭﻨﺭﺴـ‬ ‫ﻨﺭﻤـﻲ ﺸـﺒﻜﻨﺎ ﺒـﻀﻲ ﺍﻟﻌـﻴﻥ ..‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ ـ‬ ‫ـﺘﻬﻡ ﺒﺈ ـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ـﻡ ﻜﺎﺴـ‬ ‫ﻭﻨﺭﺴـ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻴﺤﺭﻕ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﺴـﻴﺠﺎﺭﺓ‬ ‫ﺤﻤﻭﺩﺓ ﺩﺍﺨـل ﻋﻠـﻰ ﺍﻟﺤـﺎﺭﺓ ..‬ ‫ﺃﺼ ـل ـﻼﻭﺓ ـﺴﺎﺭﺓ‬ ‫ﺒﺨـ‬ ‫ـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ﺸﺎﻑ ﺍﻟﺤـﻼﻭﺓ ﻭﻴﻌﻤـل ﻜﻴـﻑ ..‬ ‫ـﻰ ـﻼﻭﺓ ـﺴﺎﺭﺓ‬ ‫ﺒﺨـ‬ ‫ﺘﺒﻘـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﺃﺨﺩﻙ ﻭﻨﺴﻜﻥ ﻓـﻲ ﺍﻟﻌـﺎﻟﻲ‬ ‫ـﺯﺓ ﻭﺍﷲ ـﻰ ـﺎﻟﻲ ..‬ ‫ﻋﻠـ ﻏـ‬ ‫ﻋﺯﻴـ‬ ‫ﺒﺎﺼﺹ ﻋﻠﻰ ﻗﺼﺭ ﺍﻟـﻭﺍﻟﻲ‬ ‫ـﻊ ـﻴﻥ ..‬ ‫ـﺎﻟﻲ ـﻪ ﻴﻁﻠـ ﻓـ‬ ‫ﺩﻴـ‬ ‫ﻭﺍﻟﻌـ‬ ‫ﺒﺎﺼﺹ ﻋﻠﻰ ﻗﺼﺭ ﺍﻟـﻭﺍﻟﻲ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻋﺎﻴﺵ ﺒﻁﺒﻌﻲ ﻜـﺩﻩ ﻤـﺩﺍﺡ‬ ‫ـﻡ ـﺎﻍ ..‬ ‫ـﺔ ﻋﻤﻠﻠـ ﺼـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻨﻜﻠـ‬ ‫ﻨﻜﻠـ‬ ‫ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻁﺒﻌﻲ ﺼﻭﺘﻲ ﺴﻼﺡ‬ ‫ﻋﺎﺸﻕ ﻨـﻭﺭ ﻭﺠﻤـﺎل ﺍﻟـﺯﻴﻥ ..‬ ‫ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻁﺒﻌﻪ ﺼﻭﺘﻪ ﺴﻼﺡ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟ ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ـﻪ‬ ‫ـﺎﻭﻱ ﻋﺠﻤﻴـ‬ ‫ﻴﺎ ﻤﺼﺭ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺍﻟﻬـﻭﺍ ﻭﺍﻟﻨـﻭﺭ ... ـﺎ ﺃﻡ ﺍﻟﺤﻜـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻋﺭﻓﻙ ﻭﺭﺴﻤﻙ ﻓـﻲ ﺇﻴـﺩﻴﺎ‬ ‫ﻴﺎ ﺸﺭﺨﻪ ﺯﻴﺩﻱ ﻓﻲ ﺼﻑ ﻁﺎﺒﻭﺭ ..‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫٧‬
  • ‫ﻗﺼﺔ ﺒﺸﺎﺭﺓ‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺩﺍﻴﺏ ﻓﻲ ﺍﻷﺤﻼﻡ ﺼﺎﺤﻲ ﻨﺎﻴﻡ ﻋﻠﻴﻬﺎ، ﻟﻭ ﻏﺭﺒﺕ ﺍﻟﻨﻬـﺎﺭﺩﻩ ﺘـﺸﺭﻕ ﺒﻜـﺭﻩ‬ ‫−‬ ‫ﺃﺤﻼﻡ ﻜﺘﻴﺭ.. ﻜﺘﻴﺭ ﻋﺎﻴﻡ ﻓﻴﻬﺎ، ﻭﻁﺒ ‪‬ﺎ ﻜﺎﻨﺕ ﺃﻭل ﺃﺤﻼﻤﻪ ﻫﻲ ﻤﺎﺭﻱ ﺃﻭ ﻤﺎﺭﻴﺎ‬ ‫ﻌ‬ ‫)ﻨﺩﺍﺀ ﺒﺎﻋﺔ ﻤﺘﺠﻭﻟﻴﻥ(‬ ‫- ﻴﺎ ﺤﻼﻭﻩ... ﻴﺎ ﻁﻌﺎﻤﻪ... ﻴﺎ ﺤﻼﻭﻩ ﻋﺴﻠﻴﻪ‬ ‫- ﺃﺤﻼﻡ ﺒﺘﺩﻭﺭ ﻓﻲ ﻁﺒﻕ ﺒﻨﻭﺭ.. ﻻ ﻨﻴل ﻭﻻ ﺴﻤﺎ ﻭﻻ ﺯﻫﻭﺭ... ﻴﻜﻔﻲ ﺤﺴﻨﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.. ﻴﺎ‬ ‫ﺸﺭﺒﺎﺕ ﺍﻟﻠﻭﺯ.‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻫﺎﺕ ﺍﻟﺼﻭﺍﻨﻲ... ﻭﻤﻨﻴﻥ ﺃﺠﻴﺏ ﺍﻟﺼﻭﺍﻨﻲ... ﻭﺤﺴﻨﻙ ﺨﻼﻨﻲ... ﻤﻘﺭﻤﺵ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ‬ ‫- ﺩﻯ ﻓﻘﻴﺭﻩ ﻭﺃﻤﻴﺭﻩ... ﻋﺼﻔﻭﺭﺓ ﺒﻀﻔﻴﺭﻩ‬ ‫- ﻭﺍﻟﻌﻴﻥ ﻨﻌﺴﺎﻨﻪ... ﻤﻭﻟﻭﺩﺓ ﻋﺴﻠﻴﻪ‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺒﺘﺎﻜل ﻓﺼﻭﺹ ﺍﻟﻌﻘل‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﻟﻭ ﺃﻜﻭﻥ‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻗﻠﺒﻬﺎ ﻤﺸﻐﻭل... ﻤﺸﻐﻭل ﺒﺒﺸﺎﺭﺓ‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻭﺍﺩ ﺤﺭ ﻭﻋﺎل‬ ‫- ﺼﻨﺎﻴﻌﻲ ﻋﺩﺩﺍﺕ ﻤﻔﻴﺵ ﺃﺨﻭﻩ‬ ‫- ﺘﺭﻴﺯ ﺃﻤﻬﺎ ﻗﺎﻟﺕ ﻤﺎﻟﻴﻬﺎ ﻏﻴﺭ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻬﺎ ﺒﻭﻟﻭ‬ ‫- ﻭﺃﺯﺍﻱ ﻴﻜﻭﻥ... ﻭﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻴﻭﺍﻓﻕ‬ ‫ﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻗﺎل :‬ ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﺎ ﻭﻟﻴﻪ ﺃﺠﻭﺯﻫﺎ ﻟﻠﻭﺍﺩ ﺍﻟﻔﺴﺩﺍﻥ ﺩﻩ‬ ‫- ﻓﺴﺩﺍﻥ؟‬ ‫- ﻓﺴﺩﺍﻥ.. ﺘﻠﻔﺎﻥ.. ﺤﺎﻟﻪ ﻀﺎﻴﻊ ﺒﻴﻥ ﻨﻭﺍﺼﻲ ﺃﺘﻴﻨﺎ ﻭﺇﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.‬ ‫- ﺒﻭﻟﻭ ﺍﺒﻥ ﺃﺨﺘﻲ.. ﻭﻫﻭ ﺃﻭﻟﻰ ﺒﻴﻬﺎ‬ ‫ﺸﻐﺎل ﻤﻊ ﺃﺒﻭﻩ ﻓﻲ ﺍﻟﺠﻤﺭﻙ.... ﻭﺒﻜﺭﻩ ﻴﻌﻘل ﻭﻴﺒﻘﻰ ﻋﺎل‬ ‫- ﻭﻭﺍﻜﻴﻡ ﺩﻩ ﻜﺎﻥ ﻴﺎﻜل ﻭﺸﻰ‬ ‫ﻭﺵ ﻜﻔﺎﻴﻪ ﻤﺎ ﺴﻤﻌﺘﺵ ﻨﺼﻴﺤﺘﻪ ﻤﻥ ٠٢ ﺴﻨﻪ... ﻴﺎ ﻤﺎ ﻨﺼﺤﻨﻲ ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺭﺍﺠل.‬ ‫٨‬
  • ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﺎ ﻋﺩﻟﻲ ﺘﺘﺠﻭﺯ ﻤﻥ ﺠﺭﻴﺠﻴﻪ... ﺩﻱ ﻤﺵ ﺘﻭﺒﻨﺎ‬ ‫- ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﺩﻱ ﻤﺵ ﺠﺭﻴﺠﻴﻪ... ﺩﻱ ﻋﺎﺸﺕ ﻤﻌﺎﻨﺎ ﺃﻜﺘﺭ ﻤﺎ ﻋﺎﺸﺕ ﻓﻲ ﺒﻠﺩﻫﻡ ﺼﺎﺭﺕ ﻤﻨﺎ ﻴﺎ‬ ‫ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻭﻋﺎﺩﺍﺘﻬﻡ ﺯﻴﻨﺎ‬ ‫- ﻤﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻤﻥ ﺃﺴﻴﻭﻁ ﻋﺸﺎﻥ ﻜﺩﻩ‬ ‫- ﺨﺒﺭ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﺍﻟﺠﻭﺍﺯ ﻨﺹ ﺍﻟﺩﻴﻥ ﻴﺎ ﺃﺨﻲ.‬ ‫- ﻤﻔﻴﺵ ﻓﺎﻴﺩﻩ.. ﻜﻠﺕ ﻋﻘﻠﻙ ﺍﻟﺤﺭﻴﻤﺎﺕ.‬ ‫*****‬ ‫- ﻴﺎ ﺭﻴﺘﻨﻲ ﺴﻤﻌﺕ ﻜﻼﻤﻙ ﻴﺎ ﺨﻭﻱ.‬ ‫- ﻋﺎﺠﺒﻙ ﻗﻭﻱ ﻜﻼﻡ ﺍﻟﻤﻜﻭﺠﻲ... ﺃﻫﻭ ﻟﺤﺩ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﻤﻜﻭﺠﻲ ﻭﺃﻨﺎ ﻭﻗﻔﺕ ﺠﻨﺒﻙ ﻟﺤﺩ ﻤﺎ ﺒﻘﻴﺕ‬ ‫ﺭﻴﺱ ﻤﺼﻨﻊ ﺍﻟﺒﻭﺘﺠﺎﺯ ﻤﺵ ﺼﻨﺎﻴﻌﻲ ﺃﺠﺭﻱ ﻤﺸﺤﻡ.‬ ‫- ﺨﻠﻴﻨﺎ ﻓﻲ ﺤﻜﺎﻴﺔ ﺍﻟﺒﺕ.‬ ‫- ﺍﻟﺒﺕ ﺤﺘﺘﺠﻭﺯ ﺒﻭﻟﻭ.‬ ‫- ﻭﺃﻗﻭل ﺇﻴﻪ ﻟﺒﺸﺎﺭﺓ ﻟﻤﺎ ﻴﻌﺎﻭﺩ... ﺃﻭﺩﻱ ﻭﺸﻲ ﻤﻥ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻓﻴﻥ ﺒﺱ؟ ﻴﻘﻭل ﻋﻠﻴﻪ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻨﺎﺱ؟‬ ‫************‬ ‫** ﺭﺍﺠل ﻤﺠﺩﻭﺏ... ﺩﺍﻴﺭ ﻓﻲ ﻤﻠﻜﻭﺕ ﺍﷲ‬ ‫ﺍﺴﻤﻪ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ... ﺩﻴﺎﺭ ﻴﻘﻭل.....‬ ‫- ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ... ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ...‬ ‫- ﺍﷲ ﻴﻜﺭﻡ ﺤﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺩﺒﻭﺱ.‬ ‫- ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ...... ﺍﻨﺕ ﺒﻠﻐﺔ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﺓ.... ﻫﻪ... ﻫﻪ... ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ....‬ ‫- ﺍﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﺭﺍﺠل ﻗﻠﻴل ﺍﻟﺤﻴﺎ.... ﻴﻌﻨﻲ ﺃﻤﺩ ﺇﻴﺩﻱ ﻋﻠﻴﻙ.‬ ‫- ﺴﻴﺒﻪ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ ﺭﺒﻙ ﻋﻼﻡ ﺒﺎﻟﻨﻔﻭﺱ.... ﻫﻭ ﺩﺍﺭﻱ ﺒﺤﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺨﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺠﻤﺎل.‬ ‫- ﺨﺵ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﻴﺎ ﺤﺴﻥ ﺸﻭﻑ ﺤﺎﺠﺔ ﺘﺎﻜﻠﻬﺎ... ﺩﻩ ﺍﻨﺕ ﺤﺒﻴﺏ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫٩‬
  • ‫** ﺤﺴﻥ ﺩﺨل ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﺨﺩ ﺍﻷﻜل ﻭﺨﺭﺝ ﻁﺎﻴﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﻔﺭﺡ ﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺒﻌﺩ ﺍﻟﺭﺠﺎل ﻤﺎ ﻨﺎﻤـﺕ ﻓـﻲ ﺍﻟـﺩﺍﺭ‬ ‫ـﺎل‬ ‫ـﺎ ﺃﻡ ـﺎل ـﻲ ﺍﻟﺨﻠﺨـ‬ ‫ﺠﻤـ ﺭﻨـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟـﻭﻻ ﺸـﻴﻼﻩ ﻓـﻲ ﻋﻴـﻭﻨﻲ‬ ‫ـﺩﺍ ـﻴﻔﻬﻡ ـﺎﺭ‬ ‫ﺒﺘـ‬ ‫ـﺕ ﺍﻟﻌـ ﺴـ‬‫ﻗﺎﻟـ‬ ‫ـﻲ ـﺩﻭﻤﻲ‬ ‫ـل ـﻼ ﻗﻠﻌﻨـ ﻫـ‬ ‫ﺃﺼـ ﺍﻟﻐـ‬ ‫ـﺎ ﺃﻡ ـﺎل ـﺯﻯ ـﻭﻤﻲ‬ ‫ﻭﻗـ‬ ‫ﺠﻤـ ﻓـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻟﻜــﻥ ﺍﻟﻌــﺩﺍ ﺴــﻴﻔﻬﻡ ﺒﺘــﺎﺭ‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﻭﻻ ﺸـﻴﻼﻩ ﻓـﻲ ﻋﻴـﻭﻨﻲ‬ ‫** ﻗﺎﺒل ﺸﺭ ﺍﻟﺒﺭﻴﻪ ﻭﺭﻤﺯ ﺍﻷﺫﻴﻪ... ﻁﺒﻌﺎ ﺒﻭﻟﻭ.‬ ‫- ﺨﺩ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻗﺎل ﺍﻨﺕ ﻷ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻜﻼﻤﻪ ﻋﻠﻰ ﺤﻕ... ﻟﻭ ﺨﺕ ﺴﻴﺠﺎﺭﻩ ﻜﻨﺕ ﺤﻀﺭﺒﻙ ﻋﻠﻰ ﻗﻔﺎﻙ ﻭﻟﻭ ﻤﺨﺘﺵ‬ ‫ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺤﻀﺭﺒﻙ ﻋﻠﻰ ﻗﻔﺎﻙ.‬ ‫** ﻴﺠﺭﻱ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﻤﺠﺩﻭﺏ ﻤﺭﻋﻭﺏ ﻭﻫﻭ ﻴﻘﻭل:‬ ‫- ﺒﻠﻐﺔ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﺓ.. ﺒﻴﺎﺩﺓ ﻭﻻ ﺒﻠﻐﺔ...‬ ‫- ﻋﺎﺭﻑ ﻟﻭ ﺠﺒﺕ ﺴﻴﺭﺓ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺩﻱ ﺘﺎﻨﻲ.‬ ‫ﺤﻀﺭﺒﻙ ﺒﺎﻟﺒﻠﻐﺔ ﻴﺎ ﻤﺠﺩﻭﺏ ﻴﺎ ﻤﻌﺘﻭﻩ.‬ ‫ﻤﺎﺭﻴﺎ – ﻜل ﺩﻩ ﻋﺸﺎﻥ ﻗﺎل ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻋﻠﻰ ﻟﺴﺎﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻜﻠﻪ.... ﻤﻠﻘﺘﺵ ﻏﻴﺭ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﻐﻠﺒﺎﻥ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ؟‬ ‫- ﻟﻴﻪ؟‬ ‫- ﻤﺵ ﻜﺩﻩ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.. ﺩ ﺍﻨﺎ ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻙ.‬ ‫- ﺭﺍﻴﺤﻪ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ.‬ ‫- ﻤﻌﺎﻜﻲ ﻟﻭﺍﺯﻡ ﺍﻟﻜﺤﻙ.‬ ‫- ﻓﺎﻟﺢ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﺒﻌﺩ ﻴﻭﻤﻴﻥ... ﺤﺘﺴﻬﺭﻱ ﺒﺎﻟﻴل ﻤﻌﺎﻫﻡ.. ﺤﺘﻜﻭﻨﻲ ﻤﻭﺠﻭﺩﻩ... ﺃﻨﺎ ﺤﺎﺠﻲ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺨﺎﻴﻑ ﻤﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫٠١‬
  • ‫- ﻫﻭ ﺤﻴﻜﻭﻥ ﻤﻭﺠﻭﺩ... ﻷ ﻷ... ﻜﻠﻜﻭﺍ ﺴﺘﺎﺕ ﻓﻲ ﺒﻌﺽ.‬ ‫ﻭﺒﻌﺩﻴﻥ ﻫﻭ ﺭﺠﻊ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﺃﻭ ﻤﺵ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﻫﻭ ﻤﻌﺎﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﺎﺭﻴﺎ... ﺩﻗﺕ ﻤﺯﺍﻤﻴﺭﻙ ﻓﻲ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل... ﻭﺍﷲ ﺒﺘﺎﻜل ﻓﺼﻭﺹ ﺍﻟﻌﻘل.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل ﻭﻫﻭ ﺒﺫﺭﺓ ﺍﻟﻔﺠﺭ ﺍﻟﺠﻲ.. ﻭﺒﻴﻁﺭﺩ ﺍﻟﺠﻥ ﻭﺍﻟﺴﻡ ﻭﺍﻟﻬﻡ... ﻫﻭ ﺍﻟﻤﻭﺍل‬ ‫ﻭﺍﻷﺤﻼﻡ.‬ ‫- ﺒﻨﺸﺎﻫﺩ ﺍﻟﻌﺩﺭﺍ ﻓﻲ ﺠﻤﺎﻟﻙ... ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻨﻔﺴﻪ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺒﻴﺴﺠﺩ ﻗﺩﺍﻤﻙ.‬ ‫- ﺒﺸﻭﻓﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﺘﻤﻪ ﻭﺍﻟﻐﻴﻤﻪ ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻭﺍﻟﻨﻬﺎﺭ.‬ ‫- ﺒﻴﻐﻨﻲ ﻟﻴﻜﻲ ﺍﻟﻨﺴﻴﻡ ﻭﺍﻟﻬﺩﻴﺭ ﻭﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل ﻭﺍﻟﻘﻨﺎﺩﻴل.‬ ‫- ﻤﻭﺠﻭﺩ ﻴﺎ ﺒﻭﻟﻭ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﺒﺒﺭﻜﺔ ﻴﺴﻭﻉ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫- ﻤﺎﺭﻴﺎ ﻟﻴﻪ ﺒﺘﻔﻀﻠﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻋﻨﻲ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺒﻔﻀﻠﻪ ﻫﻭ ﻓﺎﺭﺽ ﻨﻔﺴﻪ ﺯﻱ ﻤﻭﺝ ﺍﻟﺒﺤﺭ.‬ ‫- ﺒﻠﻐﻪ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﻩ... ﺒﻠﻐﻪ.. ﺒﻠﻐﻪ...‬ ‫- ﺍﻨﺕ ﺭﺠﻌﺕ ﺘﺎﻨﻲ ﻴﺎ ﺨﺭﻓﺎﻥ... ﻤﺎ ﻟﻴﻙ ﻏﻴﺭ ﺍﻟﺒﻠﻐﻪ.‬ ‫- ﺴﻴﺒﻪ ﻓﻲ ﺤﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺁﻤﺭﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺒﺄﻤﺭﻙ... ﻟﻜﻥ ﺤﺎﻗﻭل ﻟﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﻤﺎﺭﻴﺎ... ﻟﻴﻪ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫**************‬ ‫** ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻁﻭل ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻗﺩﺍﻡ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﻴﺠﺎﻟﺱ ﺠﺎﺭﺓ ﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﺍﻟﺨﺭﺩﻭﺍﺘﻲ.‬ ‫ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻁﻭل ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻴﺒﺹ ﻓﻲ ﺍﻟﺭﺍﻴﺢ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﺠﺎﻱ ﻜﺄﻨﻪ ﺒﻴﺩﻭﺭ ﻋﻠﻰ ﺤﺎﺠﻪ.. ﻭﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﻁﻭل‬ ‫ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻴﺄﻜل ﻭﻴﺸﺭﺏ ﻜﻠﺒﺘﻪ ﺍﻟﻌﺯﻴﺯﺓ ﻜﻴﻤﺎ ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻻﺘﻨﻴﻥ ﻤﺸﻐﻭﻟﻴﻥ.. ﻤﺸﻐﻭﻟﻴﻥ ﻓﻲ ﺇﻴﻪ... ﻓﻲ‬ ‫ﱢ‬ ‫ﻤﺭﺴﺎل.‬ ‫** ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻴﻘﻭل: ﻗل ﻟﻪ‬ ‫- ﻗﻠﺔ ﺨﺎﻟﻙ ﺒﻴﻘﻭﻟﻙ ﺍﻟﻠﻴل ﺨﻴﺎﻁ ﻗﻠﻭﺏ.‬ ‫ﻭﺨﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.. ﻗﻠﺒﻪ ﻤﺘﺴﺭﻓل ﺒﻘﻠﺒﻙ.. ﺤﺎﻓﻅ ﻋﻠﻰ ﻨﻔﺴﻙ.‬ ‫١١‬
  • ‫ﺍﻟﻠﻴل ﻓﻲ ﺍﻟﺤﺯﻥ ﻁﻭﻴل.. ﻭﺨﺎﻟﻙ ﻤﺎ ﻋﺎﺩ ﻴﺘﺤﻤل ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺴﻼﻤﻲ ﻟﻴﻙ ﻭﺴـﻼﻡ ﻤﺎﺭﺜـﺎ‬ ‫ﻤﺭﺍﺕ ﺨﺎﻟﻙ.‬ ‫- ﻗﻠﻪ ﻜﻤﺎﻥ ﻴﻘﻭل ﻟﻤﺤﻤﺩ ﺍﻥ ﺍﻟﻭﺍﺩ ﺼﺒﺤﻲ ﺃﺨﻭﻩ ﻤﻠﻤﻭﻡ ﺍﻟﻴﻭﻤﻴﻥ ﺩﻭل ﻋﻠـﻰ ﺍﻟـﻭﺍﺩ ﺒﻭﻟـﻭ‬ ‫ﺍﻟﺼﺎﻴﻊ ﻭﺩﻩ ﻭﺍﺩ ﺘﻠﻔﺎﻥ ﺤﻴﺘﻠﻑ ﺃﻤﻠﻪ... ﻋﺎﻜﺴﻭﺍ ﺩﻴﻜﻲ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﺃﺒﻠﻪ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻟﺤﻀﺎﻨﻪ‬ ‫ﻭﺃﻨﺕ ﻋﺎﺭﻑ ﻋﺒﺩﻩ ﻏﻔﻴﺭ ﺍﻟﺤﻀﺎﻨﻪ ﺭﺍﺠل ﻜﻔﻴﻑ ﻤﻌـﺭﻓﺵ ﻴﻌﻤـل ﺤﺎﺠـﻪ ﻟـﻭﻻ ﺃﺒﻠـﻪ‬ ‫ﻤﺎﺭﺠﺭﻴﺕ ﺒﺨﺕ ﻓﻴﻪ ﻓﻠﻡ ﻨﻔﺴﻪ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻜﺘﺭ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﻪ ﻤﺎ ﺤﻴﻔﻴﺩ ﻴﺎ ﺼﻼﺡ ﻴﺎ ﺨﻭﻱ.. ﺒﻜﺭﻩ ﻴﻌﺎﻭﺩ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻭﻴﻌﺩل ﺍﻟﻤﺎﻴل ﻴﺴﻨﺩ‬ ‫ﺍﻵﻴل ﻭﻻ ﻴﻬﺩﻩ.‬ ‫- ﻴﺭﺠﻊ ﺒﺎﻟﺴﻼﻤﻪ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ.‬ ‫- ﺍﻟﻔﻁﺎﺭ ﻗﺭﺏ ﻭﺍﻟﻤﻐﺭﺏ ﻋﻠﻰ ﻭﺸﻙ... ﺘﻔﺘﻜﺭ ﻤﺎﺭﺜﺎ ﻤﺤﻀﺭﻩ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺠﻭﺩﻩ ﺒﺎﻟﻤﻭﺠﻭﺩﻩ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ.‬ ‫*********‬ ‫** ﺒﻌﺩ ﺍﻟﻔﻁﺎﺭ ﺍﻟﺼﻭﺍﺭﻴﺦ... ﺍﻟﺯﻴﻨﻪ.. ﻟﻌﺏ ﺍﻟﻜﻭﺭﻩ.. ﺍﻟﻔﻭﺍﻨﻴﺱ.. ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻤﺸﻐﻭل ﻓﻲ ﻤﻜﻭﺓ ﺍﻟﻌﻴﺩ‬ ‫ﻟﻠﺤﻲ ﻜﻠﻪ.. ﻭﺼﻼﺡ ﻓﻲ ﺍﻟﺼﻼﺓ.. ﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻤﺭﻴﺢ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻴﺕ.. ﻤﺎﺭﺠﺭﻴﺕ ﺭﺍﺤﺕ ﻤﻊ ﺩﺍﺩﺍ‬ ‫ﺁﻨﺎ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ.. ﺃﻭﺴﻊ ﺒﻴﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺘﺘﻌﻠﻡ ﻤﻨﻬﺎ ﻋﻤﺎﻴل ﺍﻟﻜﺤﻙ ﻷﻡ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻭﺃﻡ ﺼﺒﺤﻲ‬ ‫ﻭﻤﻌﺎﻫﻡ ﺘﺭﻴﺯ ﻭﻤﺎﺭﺜﺎ ﻭﺃﻡ ﺭﻭﺯ....‬ ‫- ﺇﺯﺍﻱ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺘﺘﺠﻭﺯ ﺒﻭﻟﻭ... ﺩﻩ ﻜﻼﻡ ﻭﻻ ﻴﻘﻭﻟﻭﺍ ﻤﻘﺩﺱ ﻭﻻ ﺸﻤﺎﺱ... ﺍﻋﻘﻠﻲ ﻴﺎ ﺘﺭﻴﺯ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺩﺍﺩﺍ... ﺒﻭﻟﻭ ﻭﻟﺩ ﺘﻤﺎﻡ ﺒﺱ ﻫﻭ ﻁﺎﻴﺵ ﺸﻭﻴﻪ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﺒﺕ ﺠﺩﻉ ﻤﻴﺘﻌﻭﻀﺵ.. ﻭﺒﻨﺘﻙ ﺒﺘﺤﺒﻪ... ﻭﻤﺎ ﺘﻠﻭﻤﻬﺎﺵ.‬ ‫ﻤﺎ ﺍﻨﺘﻲ ﺤﺒﺘﻲ ﺍﺒﻥ ﻋﺭﺏ ﺒﺭﻀﻭ.‬ ‫- ﺒﻜﺭﻩ ﻟﻤﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﻌﺎﻭﺩ.. ﺤﻴﻔﺘﺢ ﻤﺤل ﻟﺤﺎﻟﻪ... ﻭﺤﻴﺒﻘﻰ ﻋﺎل.‬ ‫- ﺍﺨﺭﺠﻲ ﻤﻨﻬﺎ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﺜﺎ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺘﻜﻠﻤﻨﺎ ﻴﺎ ﺩﺍﺩﺍ ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ ﻴﺸﻭﻑ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﺒﺘﻲ.‬ ‫- ﻭﻤﺎﻟﻬﺎ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﺩﻱ ﺯﻱ ﺍﻟﻘﻤﺭ ﻭﺒﻜﺭﺓ ﻴﺠﻴﻠﻬﺎ ﻋﺩﻟﻬﺎ.‬ ‫- ﻤﻨﻜﺴﺭﻩ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺩﻱ... ﻭﻤﺒﺘﻜﻠﻤﺵ ﺤﺩ.‬ ‫- ﺨﻠﻲ ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺤﺎﻤﺩ ﻴﺸﻭﻓﻬﺎ.‬ ‫- ﻤﺴﺎﻓﺭ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ ﻤﺴﺎﻓﺭ... ﺯﻱ ﺒﺎﻗﻲ ﺍﻟﻤﺴﺎﻓﺭﻴﻥ.‬ ‫٢١‬
  • ‫- ﺒﻜﺭﺓ ﻴﻌﺎﻭﺩ ﺒﺸﺎﺭﺓ.. ﻭﻴﻌﺎﻭﺩ ﺍﻟﻜل.‬ ‫- ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺩﻋﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﺸﺎ.‬ ‫- ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ ﻓﻲ ﺍﻟﻘﺩﺍﺱ.‬ ‫- ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﻪ ﺸﺎﻓﺕ ﺍﻟﺒﺨﺕ ﻟﻤﺎﺭﻴﺎ ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻋﻥ ﻗﺭﻴﺏ ﺍﻹﻜﻠﻴل ﻭﺍﻟﻔﺭﺡ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻤﺎ ﻴﺯﻴﻥ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﻭﻓﺎﻁﻤﻪ ﻏﻴﺭﻱ... ﻭﺍﻨﺘﻲ ﻋﺭﻓﺎﻨﻲ ﻓﻲ ﺍﻟﺯﻭﺍﻕ.‬ ‫- ﺘﺴﻠﻤﻲ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫ﺒﻜﺭﻩ ﻨﺸﻭﻑ ﺍﻟﻭﻟﺩ ﻭﻟﺩ ﺍﻟﻭﻟﺩ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﻭﺍﷲ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﻤﻔﺘﺭﺠﻪ.‬ ‫** ﻋﻠﻰ ﺴﻠﻡ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻗﺎﺒﻠﺕ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﺍﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺃﻫﻼ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻓﻲ ﺤﺎﺠﺔ؟ ﺤﺩ ﻴﻜﺸﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﻴﺩ؟‬ ‫- ﻻ.. ﺃﺒﺩﺍ.‬ ‫- ﺇﺫﺍ ﻜﻨﺕ ﺯﻋﻼﻨﺔ ﻤﻥ ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻤﻠﻪ ﺒﻭﻟﻭ... ﺃﻨﺎ ﻤﻠﻴﺵ ﺩﻋﻭﺓ ﺤﺘﻰ ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻲ.‬ ‫- ﺍﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻋﻠﻰ ﺒﻭﻟﻭ ﺘﻬﻭﻥ.‬ ‫- ﻴﺒﻘﻰ ﻓﻴﻪ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻨﺘﻲ ﺃﺨﺒﺎﺭﻙ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﺴﻌﻴﺩﺓ ﺠﺩﺍ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻌﺕ ﻟﻲ ﺠﻭﺍﺏ.‬ ‫- ﺇﻤﺘﻰ؟‬ ‫- ﻤﻥ ﺯﻤﺎﻥ... ﺒﺱ ﺃﻨﺎ ﺒﻘﺭﺍﻩ ﻜل ﻴﻭﻡ... ﻜﺄﻨﻪ ﻟﺴﻪ ﺠﻲ.‬ ‫- ﻭﺃﺒﻠﻪ ﺘﺭﻴﺯ ﺒﺘﺸﻭﻓﻙ.‬ ‫- ﻤﺭﺓ ﺸﺎﻓﺘﻨﻲ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻟﻲ... ﻋﺠﺒﻙ ﺇﻴﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻭﺍﺩ ﺩﻩ ﻟﻜﻥ ﻅﺒﻁﺘﻬﺎ ﻤﺭﺓ ﺒﺘﻘﺭﺍ ﻫﻲ‬ ‫ﺍﻟﺠﻭﺍﺏ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺴﻌﺩﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻤﻔﻴﺵ ﻭﺍﺤﺩﺓ ﻤﺘﺤﺒﻬﻭﺵ.. ﺤﺘﻰ ﺃﻤﻲ.. ﺒﺱ ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ ﻗﺎﻟﺘﻠﻲ ﻫﻭ‬ ‫ﻟﻴﻜﻲ.‬ ‫٣١‬
  • ‫- ﻓﺎﻁﻤﻪ.... ﺇﻴﻪ ﺭﺃﻴﻙ ﻓﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ؟‬ ‫*****‬ ‫** ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ ﺯﻋﻕ ﺒﺄﻋﻠﻰ ﺤﺴﻪ:‬ ‫- ﻤﺤﻤﺩ ﻭﺼل ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.‬ ‫- ﺇﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﺤﺴﻥ... ﻭﺤﺸﺘﻨﻲ ﻴﺎ ﺭﺍﺠل.‬ ‫** ﻤﻥ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ ﻁﻠﺕ ﺍﻟﺴﺘﺎﺕ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﻨـﺎﺩﻱ ﻭﺴـﺎﻴﺒﻴﻥ ﺼـﻭﺍﻨﻲ ﺍﻟﻜﺤـﻙ ﻟﻠﻨـﺎﺭ‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﻔﺭﻥ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻗﻠﺕ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﻤﻔﺘﺭﺠﻪ.‬ ‫- ﻤﺤﻤﺩ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ ﺤﻤﺩ ﷲ ﻉ ﺍﻟﺴﻼﻤﻪ.‬ ‫** ﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﺨﺎﺭﺝ ﻤﻥ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﻓﺎﺠﺄﻩ ﺍﻟﺨﺒﺭ ﻭﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﺴﻤﻊ ﻨﺯل ﺠﺭﻱ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﻴـﺕ‬ ‫ﻭﻤﺎﺭﻴﺎ ﺴﺎﺒﺕ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻭﻁﻠﻌﺕ ﺘﺠﺭﻱ ﻭﻭﺍﻜﻴﻡ ﺴﺒﻕ ﺍﻟﻜل...‬ ‫- ﻋﺎﺩ ﺍﻟﺭﺠﺎل ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.‬ ‫- ﺴﻼﻤﺎﺕ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﺃﻤﺎل ﻓﻴﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.. ﺨﺩ ﺃﺠﺎﺯﺓ ﻤﻌﺎﻙ.‬ ‫- ﻁﺏ ﻗﺎﻟﻙ ﺃﺠﺎﺯﺘﻪ ﺇﻤﺘﻰ ﻭﻻ ﻤﺘﻌﺭﻓﺵ.‬ ‫- ﺃﺼل ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺭﺍﺠل ﻴﻌﺘﻤﺩ ﻋﻠﻴﻪ.‬ ‫- ﺃﺼل ﺩﻱ ﺤﺭﺏ ﻴﺎ ﺍﺨﻭﺍﻨﺎ ﻤﺵ ﺃﻱ ﻜﻼﻡ.‬ ‫** ﻟﻜﻥ ﻤﺤﻤﺩ ﺒﺹ ﻓﻲ ﻋﻴﻭﻥ ﺍﻟﻜل ﻭﻗﺎل:‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻴﺒﻌﺕ ﻟﻜﻡ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﺍﺤﺩ.. ﻭﺍﺤﺩ... ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫** ﺼﺭﺨﺕ ﺃﻡ ﺼﺒﺤﻲ:‬ ‫- ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫ﺇﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺩﻩ ﺨﺒﺭ ﺘﻘﻭﻟﻪ ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺭﺏ ﻤﺎ ﻴﺠﻴﺏ ﺍﻟﺭﺩﻯ.. ﺠﻴﺘﻨﺎ ﺒﺎﻟﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ )ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﻗﺎﻟﺕ(.‬ ‫- ﺤﺯﻨﻲ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ )ﻤﺎﺭﺜﺎ ﻗﺎﻟﺕ(.‬ ‫٤١‬
  • ‫** ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻗﺎل:‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻁﻤﻨﺘﻨﻲ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺍﻨﺕ ﺠﻨﺏ ﻴﺴﻭﻉ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫ﻴﺒﻘﻰ ﺃﻜﻴﺩ ﻭﺼﻠﻙ ﺍﻟﻤﺭﺴﺎل.‬ ‫ﻭﺍﷲ ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻤﺎ ﻴﻌﺭﻑ ﺍﻟﺴﻜﺎﺕ.. ﻭﺃﻜﻴﺩ ﺭﺍﺡ ﻴﺘﻜﻠﻡ ﻤﻊ ﻗﻠﺒﻲ ﺍﻟﻤﻠﻀﻭﻡ ﺒﻘﻠﺒﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫- ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﻪ ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﻔﺭﺡ ﻋﻥ ﺍﻟﻘﺭﻴﺏ ﻭﺍﻹﻜﻠﻴل ﺤﻀﻨﻙ ﻴﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻗﻭل ﻴﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺠﻲ‬ ‫ﻭﻻ ﻤﺵ ﺠﻲ ﻗﻭل.. ﻗﻭل.‬ ‫** ﺍﻨﺨﺭﻁ ﺍﻟﺒﻌﺽ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻜﺎﺀ ﻭﺍﻓﺽ ﺍﻵﺨﺭﻭﻥ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﻘﺎﻫﻲ ﻭﺍﻟﻁﺭﻗﺎﺕ ﻭﺴﻤﻊ ﺍﻟﺠﻤﻴـﻊ‬ ‫ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ ﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺠﻤﻌﺕ ﻤﻨﻭﻑ ﺘﻼﺘﺎﺕ‬ ‫ﻀﺭﺏ ﺍﻟﺒﺭﻭﺠﻲ ﻓﻲ ﺘﻼ‬ ‫ﺍﺴ ـﺘﺩﻋﺕ ﺍﻻﺠ ـﺎﺯﺍﺕ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ﺴﻤﻌﺕ ﻗﻭﻴـﺴﻨﺎ ﺍﻟﺨﺒـﺭ‬ ‫ﻗﺎل ﺍﻨﺘﺒﺎﻩ ﻴﺎ ﺴـﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ﻁﺎﻟﻊ ﺤﻤﺎﺭ ﻤـﻥ ﺍﻟﻐـﻴﻁ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤــﻊ ﺒﺎﻟﺒﻴــﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ـﻊ ـﺵ ـﺎﻟﺒﻠﻎ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ﻤـ ﺒـ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ـﻊ ﺍﻟﺒﻴـ ـﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـﻊ ـﺵ ـﺎﻟﺒﻠﻎ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ﻤـ ﺒـ‬ ‫** ﺠﺭﻴﺕ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻋﻠﻰ ﻤﺤﻤﺩ:‬ ‫- ﺇﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﻪ؟‬ ‫- ﻋﺎﻤل ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ؟‬ ‫- ﻋﺎﻤل ﺇﻴﻪ... ﻤﺵ ﻋﺎﺭﻑ ﺃﻋﻤل ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺍﻟﺼﺒﺭ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﻜل ﻤﺭﺓ ﻜﺩﻩ. ﺴﻼﻤﺎﺕ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ... ﻓﻴﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻴﺒﻌﺕ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ‬ ‫ﻭﻓﻲ ﺍﻵﺨﺭ ﺍﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺤﻴﻘﺩﺭﻭﺍ ﻴﻨﺴﻭﻩ.... ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻤﺎﺕ ﻭﻫﻤﺎ ﺒﻴﺩﻭﺭﻭﺍ ﻋﻠﻴﻪ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺤل ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺘﻔﺭﺝ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﺃﻻ ﻗﻭﻟﻴﻠﻲ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ....‬ ‫*****‬ ‫٥١‬
  • ‫ﻗﺼﺔ )ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ(‬ ‫- ﻴﻭﻡ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻲ ﺍﺘﺸﺩ ﺨﺸﺏ ﺍﻟﺸﺎﺩﺭ... ﻜﺎﻨﺕ ﻟﻴﻠﺔ ﻷﻫل ﺍﷲ.‬ ‫ﻏﻨﻰ ﻓﻴﻬﺎ ﺍﻟﻤﻨﺸﺩ ﻭﻗﺎل:‬ ‫ﺼﺒﺢ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻴـﺎ ﺨـﻲ‬ ‫ﺸﺎﻴﻔﻙ ﻓﻲ ﻟﻴﻠﻲ ﻀـﻲ‬ ‫ـﻭﺭﻙ ـﻼ ـﻲ‬ ‫ﻴﻤـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ﻨـ‬ ‫ـﺎ ـﻭﺕ‬ ‫ـﺎ ﻨﻬﺎﺭﻨـ ﻴﻔـ‬ ‫ﻟﻤـ‬ ‫ﺼﺒﺢ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻴـﺎ ﺨـﻲ‬ ‫ﺍﺘﻨﻁﻁﺕ ﺍﻟﻌﻴﺎل ﻭﻗﺎﻟﺕ... ﻴﺎ ﺭﺍﺠل ﻴﺎ ﻋﺠﻭﺯ... ﻴﺎ ﺭﺍﺠل ﻴﺎ ﻋﺠﻭﺯ...‬ ‫−‬ ‫ﺼﺭﺥ ﺍﻟﻌﺠﻭﺯ ﻭﻗﺎل... ﺍﺘﺭﺒﻰ ﻴﺎ ﻭﻻ....‬ ‫−‬ ‫ﻭﻋﺠﻭﺯ ﺍﻟﺤﺘﻪ ﻜﺎﻥ ﺍﺴﻤﻪ ﺍﻟﻤﻠﻙ... ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻓﺎﺭﻭﻕ.. ﻗﺎﻋﺩ ﻗﺩﺍﻡ ﺩﻜﺎﻨﻪ.. ﻴﻬﻭﻱ ﻋﻠﻰ ﻨﻔـﺴﻪ‬ ‫ﺒﻤﻨﺸﺔ ﻭﺴﺄﻟﻨﺎﻩ ﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻜﺎﻥ ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺴﻤﺎﻙ ﻤﻠﻙ... ﻗﻠﻨﺎ:‬ ‫ﻜﺎﻥ ﻓﻭﺍﻋﻠﻲ ﺃﺤﻤﺭ ﻨﻭﺒﻲ ﻗﺎﻟﻲ ﻴﺎ ﻓﺎﺭﻭﻕ.. ﺤﻤﻴﺩﻩ ﺃﺤﻤﺭ ﻁﻭﺒﻲ ﻭﺍﻨﺎ ﺯﻱ ﻤﺎ ﺍﻨﺕ ﺸﺎﻴﻑ..‬ ‫−‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻨﺕ ﻫل ﻫﻼﻟﻙ ﻴﺎ ﻤﻠﻙ ﻭﻜﺎﻤل ﺍﻷﻭﺼﺎﻑ... ﺤﻘﻙ ﻤﻘﺎﻡ ﻭﻨﺩﻋﻴﻠﻙ...‬ ‫ﻤﻊ ﺼﻭﺕ ﺍﻟﻤﻨﺸﺩ... ﺴﻨﺩ ﺩﻗﻨﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻌﺼﺎﻴﺎ.. ﻭﻗﺎل...‬ ‫−‬ ‫- ﺒﺨﻭﺭ ﻭﺠﺎﻭﻱ ﻴﺎ ﻤﺠﺎﻭﺭﻴﻥ... ﺒﺱ ﻴﻌﻭﺩ ﺍﻟﻤﺴﻜﻴﻥ...‬ ‫ﻭﺍﻟﻤﺴﻜﻴﻥ ﻋﻴﺎﻟﻪ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ ﻭﺍﺤﺩ ﻭﺭﺍ ﺍﻟﺘﺎﻨﻲ.. ﻭﻤﻌﺎﻫﻡ ﻋﻴﺎل ﺍﻟﺤﺘﻪ...‬ ‫ﻭﻤﻔﻀﻠﺵ ﻤﻨﻬﻡ ﻏﻴﺭ ﻤﻴﺴﻭ... ﺍﻟﻠﻲ ﻜل ﻤﺎ ﻴﻘﻭﻡ ﺸﺎﺩﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻠﻲ ﻏﺎﻭﻱ ﺸـﻭﺍﺩﺭ‬ ‫ﺒﻴﺼﺭﺥ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﺴﺠﻴﻥ ﻫﺫﻩ ﺍﻟﻐﺭﻓﺔ.‬ ‫ﺃﺭﻯ ﺍﻷﻀﻭﺍﺀ ﻋﺒﺭ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ.‬ ‫ﺒﻴﻨﻤﺎ ﺫﻜﺭﻴﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﻁﻔﻭﻟﺔ ﺘﺠﺭﻱ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺩﺭﺍﻥ.‬ ‫٦١‬
  • ‫- ﻻﻋﺒﻨﻲ ﻭﺍﻻﻋﺒﻙ... ﻭﺍﻜﺴﺭ ﺼﻭﺍﺒﻌﻙ.‬ ‫- ﻜﻴﻠﻭ ﺒﺎﻤﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ ﻁﻭﺍﺡ ﻁﻭﺍﺡ ﻤﻴﺨﻠﻴﺵ ﺤﺩ ﻴﺭﻭﺡ.‬ ‫- ﻤﺼﺭ.... ﺴﻭﺭﻴﺎ... ﻤﺼﺭ... ﺴﻭﺭﻴﺎ.... ﻤﺼﺭ.‬ ‫- ﺘﺠﺭﻱ ﻫﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺩﺭﺍﻥ.‬ ‫ﺒﻴﻨﻤﺎ ﺼﻭﺕ ﺃﻤﻲ ﻴﺄﺘﻲ‬ ‫ﻋﺒﺭ ﺜﻘﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ:‬ ‫- ﻨﻔﺴﻲ ﺃﺯﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﻨﺒﻲ ﻴﻠﻲ ﺒﻼﺩﻙ ﺒﻌﻴﺩﺓ.‬ ‫)ﺼﻭﺕ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ ﻴﺄﺘﻲ(‬ ‫ﺸﻔﻴﻌﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻫﺎﺸﻤﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺒﺎﻟﺭﺤﻤﺔ ﺘﻌﺎﻟﻰ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺃﺩﻴﺕ ﺍﻟﺭﺴﺎﻟﺔ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻋﻠﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺨﺎﺘﻡ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﺭﻭﺍﺩ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(‬ ‫- ﻗﺎﺩﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﺭﺍﻀﻲ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯﻴﺔ.‬ ‫- ﻨﺯﻴل ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫- ﺸﻲ ﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ ﻫﺎﺸﻡ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺩﻱ ﺍﻟﻨﻭﺭ.... ﻴﺎ ﺩﻱ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻨﺎ ﺃﺒﻭ ﺍﻟﻌﺩل ﺍﻟﺩﻨﺩﺭﺍﻭﻱ.‬ ‫- ﻜﺭﻤﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺒﺭ ﻤﺼﺭ ﻨﻭﺭ.‬ ‫٧١‬
  • ‫- ﺍﻟﺒﺎﻤﻴﺔ ﻗﺭﻭﻨﻬﺎ ﻁﺎﻟﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﺤﻠﺕ ﺍﻟﻔﻼﻴﻙ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻼ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺸﺭﻋﺎﻥ ﻁﺎﻴﺭﺓ... ﻁﺎﺭﺕ ﻤﺎ ﻟﻘﺕ ﺍﻟﻠﻲ ﻴﻘﺒﻀﻬﺎ.. ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺍﻟﺨﻴﺭ ﺃﺼﻨﺎﻑ ﺃﺼﻨﺎﻑ.... ﻭﺤﻤل ﺍﻟﺩﻗﻴﻕ ﻭﺍﺼل.‬ ‫ﻤﻥ ﺒﺭ ﺍﻟﺸﺎﻡ ﻤﻥ ﻜﻨﻌﺎﻥ... ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﻋﻁﺎﻴﺎﻙ ﻴﺎ ﺠﻭﺍﺩ... ﺴﻔﺭﻨﺎ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ ﻭﻨﻭﺍﺤﻴﻬﺎ.. ﺒﺠﻭﺍﺭ ﺍﻟﺤﺒﻴﺏ ﺍﻟﻬﺎﺩﻱ‬ ‫ﻤﺎﻫﺭ: ﺃﻨﺎ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ.. ﺴﻴﺩﻨﺎ ﺍﻟﻭﻟﻲ ﺒﻴﻨﺎﺩﻱ.. ﻗﻭﻡ ﻤﻌﺎﻴﺎ ﻨﻭل ﺍﻟﺒﺭﻜﺔ.‬ ‫ﺤﻲ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫******************‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﺩﻩ ﻜﺎﻥ ﻤﺎﻫﺭ... ﻭﺩﻱ ﻜﺎﻨﺕ ﺩﻨﺩﺭﺓ... ﺩﻨﺩﺭﺓ.. ﻟﻤﺎ ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺎ ﻭﻫﻭ ﻫﻨﺎﻙ...‬ ‫)ﻋﻭﺩﺓ ﺍﻟﺫﻜﺭﻴﺎﺕ(.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺁﻻﻑ ﺍﻷﻋﻭﺍﻡ.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺭﻜﻥ ﺍﻟﺼﻼﺓ.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﺠﺒل.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺒﻌﺜﺔ ﺍﻟﺭﺴﻭل.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺃﺭﺽ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.‬ ‫- ﺤﻴﺙ ﺤﻜﻡ ﺍﻟﻤﻠﻙ.‬ ‫- ﻴﺎ ﻤﻥ ﺨﺎﻥ ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻭﺼﺎﺭ ﻋﺸﻴﻘﺎ ﻟﻠﻤﻠﻜﺔ.. ﺨﻠﻘﺘﻙ ﺘﻤﺴﺎﺤﺎ ﺃﺯﻟﻴﺎ ﻤﻥ ﺃﺠل ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ... ﻨﺩﺭ ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﺭﺽ ﺍﻹﻟﻪ... ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ ﻴﻔﺭﻭﻥ.‬ ‫- ﻨﻌﻡ.... ﺴﻴﺘﻀﻭﺭ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﺠﻭﻋﺎ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ.... ﺇﻥ ﻟﻡ ﻴﺠﺩ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﺨﻭﻨﺔ ﺴﻴﺄﻜل ﻋﺸﺎﻗﺎ.‬ ‫ﺃﻟﻡ ﺘﻜﻥ ﺍﻟﻤﻠﻜﺔ ﺨﺎﺌﻨﺔ ﻭﻋﺎﺸﻘﺔ.‬ ‫- ﻗﻠﺕ ﺃﺯﻟﻴﺎ ﻤﻥ ﺃﺠل ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ... ﻭﻟﺘﻜﻥ ﺍﻟﻤﻠﻜﺔ ﺃﻭل ﻁﻌﺎﻡ ﻟﻪ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ... ﻜﻠﻤﺔ ﻤﻥ ﻭﺯﻴﺭﻙ.‬ ‫ﻻ ﺃﺭﻯ ﺴﻭﻯ ﺼﺭﺨﺎﺕ ﻓﻲ ﺠﻨﺒﺎﺕ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.‬ ‫٨١‬
  • ‫ﻭﻨﺩﻋﻭ ﺍﻹﻟﻪ ﺃﻥ ﻴﻔﻲ ﺍﻟﻨﻬﺭ ﺒﺤﺠﻤﻪ.‬ ‫ﺤﻲ.... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻋﻭﺩ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(.‬ ‫- ﻨﻁﻬﺭ ﺍﻟﻤﺭﺠﻭﻡ ﻭﺍﻟﺯﺍﻨﻲ.‬ ‫ﻻ ﻨﺭﻴﺩﻙ ﺃﻥ ﺘﺒﻴﻊ ﺃﻭ ﺘﺸﺘﺭﻱ.‬ ‫ﻨﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﻤﻔﺭﻭﻡ ﻭﺍﻟﻀﺎﻨﻰ.‬ ‫ﻭﻤﻥ ﺩﺨل ﺭﺤﻤﺘﻨﺎ ﻨﺎل ﺍﻟﺸﻤﺒﺭﻱ.‬ ‫- ﺃﻨﺕ ﻓﻲ ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.... ﺍﻨﺕ ﻓﻲ ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﺍﷲ... ﺍﷲ.‬ ‫- ﺘﻼﺕ ﺃﻴﺎﻡ ﺒﻠﻴﺎﻟﻴﻬﻡ ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﺔ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺒﺭﻜﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺩﻨﺩﺭﺓ... ﺒﺭﻜﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫ﻨﻅﺭﺓ ﻟﻬﺫﺍ ﺍﻟﻭﺍﺩﻱ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺤﻘﻕ ﻟﻲ ﻤﺭﺍﺩﻱ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺘﻌﻠﻡ ﺤﻕ ﺍﻵﺘﻲ...... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻤﻥ ﺨﻠﻑ ﺍﻟﻤﺂﺘﻲ..... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫***********‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﻤﺎ ﺯﺍﻟﺕ ﺍﻷﻀﻭﺍﺀ ﺘﻌﺒﺙ ﺒﻌﻴﻨﻲ.‬ ‫ﻭﻤﺎ ﺯﺍﻟﺕ ﺃﻤﻲ ﺘﺜﺭﺜﺭ ﻋﺒﺭ ﺜﻘﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ.‬ ‫)ﻤﻥ ﺤﺠﺭﺓ ﺃﺨﺭﻯ(.‬ ‫- ﺒﻜﺭﺓ ﺘﺭﺠﻊ ﺒﺎﻟﺴﻼﻤﺔ.‬ ‫- ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﺴﺎﻓﺭﺕ ﺭﻭﺯ ﺒﺘﻲ.. ﻤﺎ ﻋﺩﺵ ﻟﻴﺎ ﻏﻴﺭ ﻀﺎﻀﺎ.‬ ‫- ﺩﻩ ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﺴﻤﻪ ﻜﻼﻡ.‬ ‫- ﻀﺎﻀﺎ ﻜﻠﺏ ﺼﺤﻴﺢ ﻟﻜﻥ ﺍﺒﻥ ﺃﺼل.‬ ‫- ﺤﺩ ﻴﻁﻭل ﻴﺭﻭﺡ ﺍﺴﺘﺭﺍﻟﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﻨﻪ ﷲ ﻤﺤﺭﻭﺱ ﺤﺭﻤﻨﻲ ﻤﻥ ﺒﺘﻲ ﺒﺩﺭﻱ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﻤﺎﻟﻪ ﺒﺱ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ... ﻤﻘﻠﻰ ﻤﺤﺘﺭﻡ ﻭﻤﻌﺘﺒﺭ.‬ ‫٩١‬
  • ‫- ﺍﻁﻤﻨﻲ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ ﺒﺘﻙ ﺒﺨﻴﺭ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﻭﻻﺩ ﻴﻜﺒﺭﻭﺍ ﻻ ﺇﻨﺠﻴل ﻭﻻ ﺘﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻴﻭﻩ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫- ﻤﺤﺭﻭﺱ ﺩﻩ ﻤﺵ ﺍﺒﻥ ﺒﻁﻥ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺃﺨﺘﻲ ﻴﻌﻨﻲ ﻭﻻﺩ ﺍﻟﺒﻁﻥ ﻜﺎﻨﻭﺍ ﻋﻤﻠﻭﺍ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﻟﻴﻪ..... ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺨﻠﻲ ﻟﻙ ﻤﻴﺴﻭ.‬ ‫- ﻤﻴﺴﻭ.... ﺃﻨﺎ ﻋﺎﺭﻓﻪ ﺠﺭﺍﻟﻙ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ.‬ ‫- ﻤﻌﻠﺵ.... ﻴﻤﻜﻥ ﻤﻭﺕ ﻤﺎﻫﺭ ﺯﻋﻠﻪ.... ﺃﺼﻠﻬﻡ ﻜﺎﻨﻭﺍ ﺃﺼﺤﺎﺏ.‬ ‫- ﺤﻘﻪ..... ﻜﺎﻨﻭﺍ ﻤﺴﺎﻓﺭﻴﻥ ﺴﻭﺍ.... ﺤﺩ ﻴﺼﺩﻕ.‬ ‫)ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(‬ ‫ﺤﻲ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫- ﺘﻼﺕ ﺃﻴﺎﻡ ﺒﻠﻴﺎﻟﻴﻬﻡ ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﺔ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﻤﺎﺕ ﻭﺍﺤﺩ ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﻴﺩﻴﻥ... ﻤﻥ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ... ﺠﻪ ﻴﻤﻭﺕ ﻋﻠﻰ ﺒﺎﺒﻙ... ﻴﺘﻜﻔﻥ ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ‬ ‫ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫ﺤﻲ.... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫*******‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ(‬ ‫- ﺁﻩ ﻴﺎ ﺒﻠﺩ ﻁﻤﻊ.‬ ‫- ﺃﻫﺩﺍ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ... ﻋﻴﺎل ﻻ ﺭﺒﺎﻴﻪ ﻭﻻ ﺨﺸﺎ.‬ ‫- ﻤﻴﻥ ﻴﺭﺒﻲ...... ﺍﻟﺘل ﺨﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫- ﺩﻩ ﻜﻼﻡ.... ﺍﻟﻌﻴﺎل ﻴﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻓﻴﻨﻙ ﻴﺎ ﻁﻴﻁﺎ.... ﺸﻭﻑ ﻭﻟﺩﻙ ﻴﺴﺒﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻁﻴﻁﺎ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺠﻤﺎل... ﺍﷲ ﻴﺭﺤﻡ ﻋﻘﻠﻪ... ﺃﺨﺩﺘﻪ ﺒﻨﺎﺕ ﺍﻷﺘﺭﺍﻙ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻷﺘﺭﺍﻙ ﻤﺎ ﻋﻤﻠﻭﺍ ﻜﺩﻩ.‬ ‫- ﺃﺘﺭﺍﻙ ﻭﺒﺱ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ... ﻗﻭل ﻋﻴﺎل ﺍﻟﺨﻭﺍﺠﺎﺕ ﻋﻠﻰ ﻜل ﺸﻜل ﻭﻟﻭﻥ ﺩﺨﻠﻭﺍ ﻭﻁﻠﻌﻭﺍ ﻤﺎ‬ ‫ﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻓﻘﺭ ﻭﺠﻭﻉ.... ﻭﻜﻤﺎﻥ ﻗﻠﺔ ﺭﺒﺎﻴﻪ.... ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﻁﻤﺕ ﻴﺎ ﻨﺎﺱ.‬ ‫٠٢‬
  • ‫- ﺩﺭﻴﺕ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ.... ﺒﺴﻁﺎﻭﻱ ﺍﻟﻤﺅﺫﻱ ﻏﻭﻯ ﺍﻟﺒﺕ ﺇﺤﺴﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﻋﻠﻡ ﺤﺴﻭﻨﻪ ﺍﻟﻜﻴﻑ.‬ ‫- ﻭﻤﺄﺩﻥ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﺍﻹﺯﺍﺯﻩ ﻋﻠﻰ ﺒﻘﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺘل ﺨﺭﺒﺎﻥ... ﺨﺭﺒﺎﻥ ﻴﺎ ﻓﺭﺍﻓﻴﺭﻭ.‬ ‫- ﺩﻋﻴﻨﺎﻜﻲ ﻴﺎ ﻋﺩﺭﺍ ﻤﺎ ﻟﺒﻴﺘﻲ.‬ ‫*************‬ ‫)ﻏﺭﻓﺔ ﺍﻷﻡ(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫- ﻤﻴﺴﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭ.‬ ‫- ﻻ ﻴﺎ ﻤﻭﺭﻴﻪ....... ﺒﺭﺍﺤﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﻟﺩ... ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺒﺘﺎﻉ ﺭﺒﻨﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺍﺒﻨﻲ ﻗﻭﻟﻲ ﺒﺱ ﺒﺘﻜﻠﻡ ﻤﻴﻥ...... ﺁﻩ ﻟﻭ ﺍﻋﺭﻑ.... ﺭﻴﺤﻨﻲ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ.‬ ‫- ﻗﻁﻊ ﺒﻪ ﺨﺎﻟﻪ ﻨﺠﻴﺏ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ..... ﺴﺎﺒﻪ ﻭﺴﺎﻓﺭ ﻭﻫﻭ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﺭﺒﻴﻪ.‬ ‫- ﺩﻩ ﻜﻼﻡ ﺒﻘﻰ ﻟﻪ ﺯﻤﺎﻥ.‬ ‫- ﺃﻻ ﻗﻭﻟﻲ ﻟﻲ.... ﻫﻭ ﻋﻤل ﺇﻴﻪ ﻓﻲ ﻤﺤل ﺍﻟﻔﺯﺏ؟‬ ‫- ﺒﺎﻋﻪ.... ﻴﺸﺘﻐل ﻤﻊ ﺍﻟﺨﻭﺍﺠﺎﺕ ﺃﻀﻤﻥ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻜﺎﻥ ﺍﺒﻥ ﺤﻼل.... ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﻓﻴﻥ ﺃﺭﺍﻀﻴﻪ.‬ ‫- ﻜﺎﻥ ﻭﺍﺨﺩ ﺒﺎﻟﻪ ﻤﻥ ﻤﻴﺴﻭ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﻌﻴﻨﻪ ﻭﻴﻌﻴﻥ ﻤﻴﺴﻭ.... ﺍﻟﻠﻲ ﻴﺭﻭﺡ ﻋﺩﻴﻠﻪ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.‬ ‫- ﻤﺵ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺸﺎﺀ ﺍﷲ......... ﻋﻤﺭﻩ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.‬ ‫- ﻻ..... ﻴﻔﺼل ﻟﻼﻤﺭﺍ ﻫﻨﺎﻙ.‬ ‫- ﻋﺒﺩﻩ ﺘﺭﺯﻱ ﻤﺤﺘﺭﻡ..... ﺘﻼﻗﻴﻪ ﺯﻋﻼﻥ..... ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﻷﻫل ﻭﺍﻟﺨﻼﻥ ﻭﺍﻟﻨﺎﺱ.‬ ‫- ﺯﻋﻼﻥ.... ﺩﻭل ﻋﻨﺩﻫﻡ ﺍﻟﻤﺎل ﻭﻤﺎل ﺍﻟﻤﺎل...... ﻋﺎﻤل ﻟﻴﻠﻪ ﻷﻫل ﺍﷲ... ﻭﺍﻟﺯﻴﻨﺎﺕ‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺭﺒﺎﺕ.... ﻭﺤﺒﺎل ﺍﻟﻨﻭﺭ... ﻤﺎﻟﻴﻪ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.‬ ‫- ﺤﺒﺎل ﺍﻟﻨﻭﺭ........ ﻗﻭﻟﻲ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.... ﻗﻭﻟﻲ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﺤﻲ..... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻏﺭﻓﺔ ﻤﻴﺴﻭ(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫١٢‬
  • ‫- ﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭﺍ.‬ ‫- ﻤﺎﻫﺭ... ﺍﻨﺕ ﺠﻴﺕ.‬ ‫- ﻓﻴﻥ ﻋﻘﻠﻙ؟ ﺴﺎﻓﺭ ﻤﻊ ﺍﻟﻠﻲ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ؟ ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺕ... ﺍﻨﺕ ﻨﺎﺴﻲ؟‬ ‫- ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ.... ﻋﺎﻤل ﻟﻴﻠﻪ... ﺸﻭﻑ... ﻓﻜﺭﺘﻨﻲ ﺒﺼﻭﺍﻥ ﺍﻟﻌﺯﺍ ﺒﺘﺎﻋﻙ..‬ ‫- ﺸﺎﻴﻑ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺸﺎﻴﻑ.... ﻤﺵ ﻫﻲ ﺩﻱ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﻜﻠﻬﻡ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ ﻭﺴﺎﺒﻭﻨﺎ... ﻜﺎﻥ ﻻﺯﻡ ﺘﺠﻥ ﺍﻨﺕ ﻭﺃﻤﻭﺕ ﺃﻨﺎ.‬ ‫- ﻓﺎﻜﺭ ﺃﻴﺎﻤﻨﺎ ﻓﻲ ﺩﻨﺩﺭﺓ؟‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ.... ﺃﺭﺽ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.... ﺃﺭﺽ ﺍﻹﻟﻪ... ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ... ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﻜﺎﻥ ﺒﻴﺎﻜل‬ ‫ﻋﺸﺎﻕ ﻭﻻ ﺨﻭﻨﻪ؟‬ ‫- ﻤﺎﻫﺭ.... ﺍﻨﺕ ﻤﺵ ﺤﺘﺭﺠﻊ؟‬ ‫- ﺒﺹ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺒﺹ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ... ﺸﺎﻴﻑ ﺍﻟﺤﻀﺭﻩ؟ ﺸﺎﻴﻑ ﺍﻟﻨﻭﺭ؟ ﺴﺎﻤﻊ ﺍﻟﻨﺎﺱ‬ ‫ﺒﻴﻘﻭﻟﻭﺍ ﺇ ﻴﻪ؟‬ ‫- ﺍﻟﺒﺎﻤﻴﺔ ﻗﺭﻭﻨﻬﺎ ﻁﺎﻟﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺸﺭﻋﺎﻥ ﻁﺎﻴﺭﻩ.‬ ‫- ﺩﻋﻴﻨﺎﻜﻲ ﻴﺎ ﻋﺩﺭﺍ ﻤﺎﻟﺒﻴﺘﻲ.‬ ‫- ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﻪ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺤﻤل ﺍﻟﺩﻗﻴﻕ ﻭﺍﺼل.‬ ‫- ﺤﺘﻰ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻁﻠﻌﺕ ﺒﻼﺩﻩ ﺒﻌﻴﺩﺓ.‬ ‫ﺴﺭﺍﻴﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻁﻭﺤﺕ ﺍﻟﻜل... ﻤﺤﺩﺵ ﻋﺎﺭﻑ ﻴﺭﻭﺡ.‬ ‫ﻨﺎﺩﻱ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻋﻠﻰ ﺃﻤﻙ ﻭﻗﻭﻟﻬﺎ.‬ ‫ﺒﺭﺍﺤﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﺍﺩ... ﺩﻩ ﺒﺘﺎﻉ ﺭﺒﻨﺎ.‬ ‫ﻨﺎﺩﻱ ﻭﻗﻭﻟﻬﺎ... ﻻﻋﺒﻨﻲ ﻭﺍﻻﻋﺒﻙ ﻭﺍﻜﺴﺭ ﺼﻭﺍﺒﻌﻙ.. ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫)ﺍﻟﻜل ﺒﻴﻨﺎﺩﻱ ﻭﻴﻘﻭل(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ... ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ...‬ ‫**************‬ ‫٢٢‬
  • ‫ﻗﺼﺔ )ﻤﻭﺍل ﺍﻟﻠﻴل(‬ ‫ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﻨﺕ ﺼﻌﻴﺩﻴﺔ ﻤﺘﻌﺭﻓﺵ ﺍﻟﻠﻭﻉ.. ﻤﺤﺒﺘﺵ ﻏﻴﺭ ﺭﺍﺠل ﻭﺍﺤﺩ ﻭﺍﺘﺠﻭﺯﺘﻪ ﻫـﻭ ﻋﺒـﺩ‬ ‫ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ... ﻟﻜﻥ ﻴﻭﻡ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻲ ﺭﻜﺏ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﺍﻟﻬﻡ.. ﻜﺎﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻴﻁﻠﻊ ﻜل ﻟﻴﻠـﺔ‬ ‫ﻓﻭﻕ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﻪ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﺎﺘﻨﻲ ﺤﺒﻴﺏ ﻜﺎﻥ ﻋﻨﺩﻯ ﻏﺎﻟﻲ‬ ‫ﻭﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﻟﻴل ﻜﻠﻔﺕ ﺨﺎﻁﺭ‬ ‫ﺨﻠﻲ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻴﺤﻀﺭ ﻗﺒﺎﻟﻲ‬ ‫ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﺴﺘﻐﺭﺒﺕ ﻤﻭﺍل ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﺍﻟﺤﺯﻴﻥ ﻭﻜﺎﻨﻭﺍ ﺒﻴﺴﺄﻟﻭﺍ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺩﺍﻴﻤﺎ:‬ ‫- ﻤﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻭﻟﻴﻪ ﺤﺯﻴﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ؟‬ ‫- ﺘﺭﺩ ﺸﺎﺩﻴﻪ ﻭﺘﻘﻭل:‬ ‫- ﺁﻩ ﻟﻭ ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﺨﻠﻑ... ﻜﺎﻥ ﻴﻔﺭﺡ ﻤﻭﺍل ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺤﻠﻡ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻠﻑ... ﻭﺍﺴﺘﻨﺕ ﺴﻨﺔ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻴﺔ ﻭﻤﺠﺎﺵ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﻭﻫﻲ ﻤـﺵ ﻗـﺎﺩﺭﺓ‬ ‫ﺘﻌﻤل ﺤﺎﺠﺔ. ﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻗﺎﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻷﻤﻬﺎ:‬ ‫- ﺍﺴﻤﻌﻲ ﻴﺎﻤﺎ ﺍﺤﻨﺎ ﻤﻥ ﺍﻟﺼﺒﺢ ﻨﺭﺤل ﻟﺒﻼﺩ ﺍﷲ ﻭﻟﺨﻠﻕ ﺍﷲ ﻭﻨﺸﻭﻑ ﺤل ﻟﻠﻤﺸﻜل ﺩﻩ.‬ ‫- ﻭﺒﻌﺩﻫﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻫﻭ ﺍﻟﻬﻡ ﻭﺍﺤﺩ.. ﻤﻭﺍﻟﻙ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺤﺯﻥ ﻗﻠﺒﻙ ﻭﺼﻭﺍﺘﻲ.‬ ‫- ﺍﺴﻤﻌﻲ ﺍﺤﻨﺎ ﻤﻥ ﺍﻟﺼﺒﺢ ﻨﺒﺤﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.‬ ‫- ﻭﻨﺠﻴﺏ ﻤﻨﻴﻥ.. ﻭﻻ ﻓﻜﺭﻙ ﺨﺎﻟﻙ ﻋﺒﺩﻩ ﺤﻴﺼﺭﻑ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻤﻥ ﺼﻨﺩﻭﻕ ﺍﻟﺴﺎﻗﻊ.‬ ‫- ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺘﺼﺭﻑ ﻋﻠﻴﻜﻲ ﻭﻋﻠﻴﻬﺎ ﻴﺎﻤﺎ.‬ ‫ﺒﺤﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ ﻭﻓﻲ ﺍﻟﻁﺭﻴﻕ ﺴﺄﻟﺕ ﻜل ﺍﻟﻠﻲ ﻗﺎﺒﻠﺘﻬﻡ ﻭﺃﻭل ﻤﺎ ﺴﺄﻟﺕ ﺴﺄﻟﺕ‬ ‫ﺸﻴﺦ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﺭﺩ ﻭﻗﺎل:‬ ‫- ﺨﻁﺎ ﻋﻴﺴﻰ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﺎﺀ... ﻭﺘﻜﻠﻡ ﻤﻭﺴﻰ ﻓﺠﺎﺀﻩ ﺍﻟﺭﺩ ﺩﻋﻭﺓ ﻟﻴﻜﻲ ﻤﺨﺼﻭﺹ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ‬ ‫ﻴﻭﻡ ﺍﻟﺠﻤﻌﺔ ﻴﻭﻫﺒﻙ ﺭﺒﻙ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﺍﻟﺼﺎﻟﺢ.‬ ‫ﻓﻜﺭﻫﺎ ﻜﻼﻤﻪ ﺒﻜﻼﻡ ﺍﻷﻡ ﺭﻴﺤﺎﻨﺔ ﻟﻤﺎ ﻋﺩﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺩﻴﺭ:‬ ‫- ﻴﺎ ﻤﻥ ﻭﻫﺏ ﺍﻟﻌﺩﻭﺍ ﻴﺴﻭﻉ ﺃﻭﻫﺏ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺨﻠﻔﻪ ﺘﺭﻴﺤﻬﺎ.‬ ‫٣٢‬
  • ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﺒﻴﻁﺦ ﺍﻟﻤﺸﻭﺍﺭ ﺒﻘﻠﺒﻪ ﺍﻟﺤﺩﻴﺩ... ﻻ ﻴﻜل ﻭﻻ ﻴﻤل.. ﻭﻤﻥ ﺸﺒﺎﻙ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﻤل ﺍﻟﺤﺠﺭ‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺠﺭ ﻤﻥ ﻜﺘﺭ ﻤﺎ ﻓﺎﺘﻭﺍ ﻓﻲ ﻋﻴﻭﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻭﻤﻥ ﺒﻌﺩ ﺍﻟﻠﺕ ﻭﺍﻟﻌﺠﻥ ﻭﻜﺘﺭ ﺍﻟﻜﻼﻡ ﻤﻠﺕ‬ ‫ﻭﺸﻭﺵ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﺒﻌﻀﻴﻬﺎ.. ﻭﻤﻥ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﻭﺸﻭﺵ ﺸﺎﻓﺕ ﻭﺵ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺍﻓﺘﻜﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻴﻠﺔ‬ ‫ﺠﻭﺍﺯﻫﺎ.‬ ‫- ﻓﺭﺤﺔ ﺍﻟﺠﻭﺍﺯ ﻤﺎ ﺘﺴﺎﻭﻴﻬﺎ ﻓﺭﺤﺔ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺼﺢ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ... ﻤﺎ ﻜﺎﻨﺕ ﻓﺭﺤﺎﻨﻪ ﻜﺩﻩ... ﻻ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻁﻭﺒﻪ ﻭﻻ ﺍﻟﺠﻬﺎﺯ.‬ ‫- ﺃﻴﺎﻤﻴﻬﺎ ﺃﻤﻲ ﻗﺎﻟﺕ.. ﺩﻱ ﻤﺎ ﺒﺘﻌﺭﻓﺵ ﺘﻁﺒﺦ ﻭﻻ ﺘﻌﺩل ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﺒﺱ ﺃﻨﺎ ﻗﻠﺕ ﻤﻔﻴﺵ‬ ‫ﻏﻴﺭ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺃﻤﻙ ﻗﺭﺸﺎﻨﻲ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫- ﺃﻤﻲ ﺒﺘﺤﺒﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﺱ ﺍﻟﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﺍﻤﻬﻡ ﻋﻨﺩﻴﻬﺎ.‬ ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﻌﻨﻲ ﺍﻤﻬﻡ.‬ ‫- ﺍﻟﻭﻟﺩ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﺒﺘﺤﺒﻪ.‬ ‫ﻭﻭﺼﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.. ﻭﻨﺯﻟﺕ ﻋﻨﺩ ﺨﺎﻟﻬﺎ ﻋﺒﺩﻩ ﺼﺎﺤﺏ ﺜﻼﺠﺔ ﺍﻟﺴﺎﻗﻊ ﻓﻲ ﺸﺎﺭﻋﻨﺎ..‬ ‫ﻗﺎﺒل ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺒﻨﺕ ﺍﺨﺘﻪ ﻭﺍﻤﻬﺎ ﺒﺎﻟﺘﺭﺤﺎﺏ ﻭﺍﻟﻔﺭﺡ ﻭﻗﺎﻟﻬﺎ:‬ ‫- ﻤﺎﻟﻙ ﺩﺒﻼﻨﻪ ﻜﺩﻩ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺴﺤﺭ ﻤﺎ ﺒﺎﻟﻴﺩ ﺤﻴﻠﻪ ﻴﺎ ﺨﺎل.. ﺁﻩ ﻟﻭ ﺭﺒﻙ ﻴﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﺨﻠﻑ.‬ ‫- ﻗﻠﻨﺎ ﺍﻟﻁﺏ ﻭﺍﻟﺩﻭﺍ.‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﺴﻠﻴﻤﺔ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺯﻱ ﺒﺎﻗﻲ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﺤﺘﺎﺭ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻓﻲ ﺃﻤﺭ ﺒﺕ ﺍﺨﺘﻪ.. ﻟﻜﻥ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﻋﻤل ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺸﺎﻑ‬ ‫ﺸﻐﻼﻨﺔ ﺘﻌﻴﺵ ﻤﻨﻬﺎ ﻷﻥ ﺸﻜل ﺍﻟﺤﻜﺎﻴﺔ ﺤﺘﻁﻭل.‬ ‫ﻭﺍﺸﺘﻐﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻨﺩ ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﺠﺎﺭﺓ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ.. ﻭﺃﻫﻲ ﺴﺕ ﻜﺒﻴﺭﺓ ﻭﻤﺤﺘﺎﺠﺔ ﻟﺤﺩ ﻴﺨﺩﻤﻬﺎ..‬ ‫ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﺤﺒﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﺤﺎﻭﻟﺕ ﺘﺴﺎﻋﺩﻫﺎ ﻓﻲ ﻤﺸﻜﻠﺘﻬﺎ ﻭﺍﻟﺼﺭﺍﺤﺔ ﺍﻟﺴﺕ ﻋﻤﻠﺕ ﺍﻟﺒﺩﻉ ﻭﺴﺄﻟﺕ‬ ‫ﻜل ﺼﺤﺎﺒﻬﺎ ﻭﻤﻌﺎﺭﻓﻬﺎ ﻭﺠﻴﺭﺍﻨﻬﺎ... ﻤﻨﻬﻡ ﺍﻟﻠﻲ ﻗﺎل:‬ ‫- ﺭﻗﻰ ﻤﻥ ﺒﺸﺭﻯ ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ.. ﺘﻔﻙ ﺍﻟﻌﻤل.‬ ‫- ﻭﻻ ﻭﺼﻔﺔ ﻤﻥ ﻭﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺤﺎﻤﺩ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ ﻨﺼﺤﺘﻬﻡ ﻨﺼﻴﺤﺔ ﺘﻤﺎﻡ.‬ ‫- ﻤﻔﻴﺵ ﻏﻴﺭ ﺠﻤﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ.. ﺩﻱ ﻗﺎﺩﺭﺓ.‬ ‫٤٢‬
  • ‫ﺠﻤﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ ﺒﺼﺕ ﻓﻲ ﻋﻴﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻗﺎﻟﺕ:‬ ‫- ﺭﻗﻴﺘﻙ ﻭﺍﺴﺘﺭﻗﻴﺘﻙ ﻤﻥ ﻜل ﻋﻴﻥ ﺸﺎﺭﺩﺓ.‬ ‫ﻤﻥ ﻋﻴﻥ ﺍﻟﺒﺎﺭﻭﺩ ﻭﺍﻟﻌﻨﻜﺒﻭﺕ ﻭﻜل ﻋﻴﻥ ﺒﺎﺭﺩﺓ.‬ ‫ﺤﻠﻡ ﺍﻟﺨﺭﻴﻑ ﻤﺎ ﻴﺨﺒﺯ ﺭﻏﻴﻑ.‬ ‫ﻭﺭﻏﻴﻔﻙ ﻁﺎﻴﺵ ﻻ ﻤﻠﺩﻥ ﻭﻻ ﻓﺎﻴﺵ.‬ ‫ﻴﺎ ﻤﻘﺴﻡ ﺍﻟﻤﻌﺎﻴﺵ.. ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺭﻭﻴﺎﻨﺔ.‬ ‫ﺫﻱ ﺍﻟﺒﺢ ﺸﺒﻌﺎﻨﺔ.. ﺨﻠﻴﻬﺎ ﺘﺨﻠﻑ ﺤﺩﺍﻨﺎ.‬ ‫ﻭﺒﻘﺩﺭﺘﻙ ﻴﺎ ﻤﻘﺴﻡ ﺘﺼﺒﺢ ﻤﻠﻴﺎﻨﺔ.‬ ‫ﻭﻓﻀﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺩﻱ ﺍﻟﺤﺎل ﻟﺤﺩ ﻤﺎ ﺒﻘﻴﺕ ﺍﻟﺴﺤﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﺃﻭﺩﺓ ﻨﻭﻤﻬﺎ ﻤﻠﻴﺎﻨﺔ ﻟﺤﺩ ﻁﻤﺔ ﻋﻴﻨﻬﺎ‬ ‫ﺯﻱ ﻤﺎ ﻫﻲ ﺒﺘﻘﻭل... ﻟﻜﻥ ﻤﻔﻴﺵ ﻓﺎﻴﺩﺓ.. ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺤﻠﻤﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺤﻠﻡ.‬ ‫ﻟﻴل ﻭﺭﺍ ﻟﻴل ﻭﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ... ﻭﻓﻲ ﺍﻟﻨﺹ ﻤﺄﺩﻨﺔ‬ ‫ﻭﺸﺎﺏ ﺃﺴﻤﺭ ﺴﺎﻨﺩ ﻋﻠﻴﻬﺎ.. ﻤﺠﺭﻭﺡ ﺍﻷﻴﺩ ﻭﺍﻟﻘﺩﻡ ﻗﺎل:‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻻ ﺘﺸﺭﻗﻲ ﻭﻻ ﺘﻐﺭﺒﻲ ﺒﺎﻟﻁﻭل ﺃﻭ ﺒﺎﻟﻌﺭﺽ.. ﻭﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﺘﺒﺤﺭﻱ‬ ‫ﺒﺤﺭﻱ ﻟﺒﻁﻥ ﺍﻷﺭﺽ... ﺠﺒﺭﻱ ﺠﺒﻴﺭﺓ ﺘﺒﻘﻰ ﺃﻤﻴﺭﺓ ﻭﺨﻠﻔﻙ ﺯﻴﻥ.‬ ‫ﻭﺤﻜﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺤﻠﻤﻬﺎ ﻟﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﺼﺎﺤﺒﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺴﺕ ﻏﻠﺒﺎﻨﺔ‬ ‫ﻭﻭﺤﺩﺍﻨﻴﺔ.. ﻟﻜﻥ ﺍﻷﻫﻡ ﺍﻨﻬﺎ ﺯﻱ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻤﻌﺭﻓﺘﺵ ﻟﻠﺨﻠﻑ ﻁﺭﻴﻕ... ﻭﻗﺎﻟﺘﻠﻬﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ...‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﺤﻠﻤﻙ ﻴﺨﻭﻑ.. ﻋﻠﻴﻙ ﻤﺭﺴﺎل ﺘﻜﺘﺒﻴﻪ ﻭﺼﺎﺤﺒﻪ ﻤﻜﺴﻭﺭ ﺍﻟﻘﻠﺏ ﻭﺃﻤﺎﻨﺔ ﻋﻠﻴﻙ‬ ‫ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﻟﻤﺎ ﺃﻤﻭﺕ ﻭﺯﻋﻲ ﻋﻠﻰ ﺭﻭﺤﻲ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﻭﺍﻟﻨﺤﻭﺭ ﺘﻜﻭﻥ ﺘﻼﺘﺔ ﻭﺍﻟﺒﺴﻭﺍ ﺃﺒﻴﺽ‬ ‫ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ.‬ ‫- ﻟﻜﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻤﺎ ﻓﻬﻤﺘﺵ ﺤﺎﺠﺔ ﻤﻥ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﻓﻀل ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻤﺤﻴﺭﻫﺎ.. ﻭﻫﻲ ﻤﺵ ﻨﺎﻗﺼﺔ ﺤﻴﺭﺓ‬ ‫ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﺴﺄﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ.‬ ‫- ﺇﻴﻪ ﺭﻤﺎﻙ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ ﻋﻠﻰ ﻜﺎﺭ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ.‬ ‫- ﺭﺩﺕ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﻗﺎﻟﺕ.‬ ‫٥٢‬
  • ‫ﺭﺒﻨﺎ ﺤﺭﻤﻨﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﻟﺩ.. ﻭﻓﻴﻥ ﺃﻻﻗﻴﻬﻡ ﻏﻴﺭ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ ﻭﻜﻤﺎﻥ ﺒﻘﻴﺕ ﺃﺴﻘﻴﻬﻡ ﺸﺎﻱ‬ ‫ﻭﺤﻠﻴﺏ ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﺒﺘﺤﺒﻪ.‬ ‫- ﻜﺄﻨﻙ ﺍﻤﻬﻡ ﺒﺼﺤﻴﺢ.‬ ‫- ﻭﻓﻜﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ ﻜﻼﻡ ﺍﻟﺤﺠﺔ ﻭﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺤﻴﻌﺩﻱ ﺒﻬﺎ ﺍﻟﻌﻤﺭ ﺯﻴﻬﺎ ﺘﺘﻔﺭﺝ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﻟﺩ‬ ‫ﻭﺘﺴﻘﻴﻬﻡ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻨﻔﺴﻬﺎ:‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺍﺴﻭﺩﺕ ﻓﻲ ﻋﻴﻨﻴﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﺠﺎﻫﺎ ﺍﻟﻤﻭﺍل ﻤﻥ ﺁﺨﺭ ﺍﻟﺼﻌﻴﺩ ﺒﻴﻘﻭل:‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﺎﺘﻨﻲ ﺤﺒﻴﺏ ﻜﺎﻥ ﻋﻨﺩﻱ ﻏﺎﻟﻲ‬ ‫ﻭﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﻟﻴل ﻜﻠﻑ ﺨﺎﻁﺭ‬ ‫ﺨﻠﻲ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻴﺤﻀﺭ ﻗﺒﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫- ﻓﻴﻨﻙ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫- ﻓﻜﺭﻙ ﺭﺍﻴﻕ.. ﻭﺒﻤﺩﺡ ﺍﺴﻤﻙ ﻓﻲ ﻭﺭﺍﻴﻕ...‬ ‫ﻤﺤﺒﻭﺱ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﺒﻴﻥ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﻭﺍﻟﻤﻭﺍل.‬ ‫- ﻤﺵ ﻜﻨﺕ ﺒﺤﺭﺕ ﻤﻌﺎﻱ.‬ ‫- ﻴﻔﺘﺢ ﺍﷲ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ... ﺒﺤﺭﻙ ﻤﺎ ﺤﻴﻘﺭﺒﺵ ﻓﻼﻴﻙ.. ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻤﺵ ﻤﻀﻤﻭﻥ ﺤﺘﻰ ﺒﻬﺎﻴﻡ ﺍﻟﺩﺍﺭ‬ ‫ﺍﻋﺸﺎﺭ ﻭﻤﻥ ﺒﺩﺭﻱ ﻗﺎﻁﻌﻪ ﺍﻟﺤﻠﻴﺏ.‬ ‫ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺴﻤﻌﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻤﻥ ﺸﺒﺎﻙ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ ﻓﻲ ﺒﻴﺕ ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺤﻭل ﺍﷲ.‬ ‫- ﻭﻗﻌﺕ ﻓﻲ ﻋﺯ ﺍﻟﻀﻬﺭ.‬ ‫- ﻤﺎﺘﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ.‬ ‫ﺠﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﻤﻜﺎﻥ ﺍﻟﺨﺒﺭ ﺘﺘﺄﻜﺩ ﻭﺍﺘﺄﻜﺩﺕ ﻭﻗﺎﻟﺕ:‬ ‫- ﻭﺼﻴﺘﻙ ﻤﺤﻔﻭﻅﺔ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ.. ﺸﺎﻱ ﻭﺤﻠﻴﺏ ﻟﻠﺨﻠﻕ ﻜﻠﻬﻡ.. ﻭﺍﻟﻨﺤﻭﺭ ﺘﻜﻭﻥ ﺘﻼﺘﻪ ﻭﺍﻟﻠﺒﺱ‬ ‫ﺃﺒﻴﺽ ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ.. ﻟﻜﻥ ﺤﻴﻔﻴﺩ ﺒﺈﻴﻪ.‬ ‫ﺨﻠﺼﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﺼﻴﺔ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻜﻠﻪ ﺸﺭﺏ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﻭﻟﺒﺱ ﺃﺒﻴﺽ ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ ﻭﻓﻲ‬ ‫ﺁﺨﺭ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﺭﻭﺤﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﻜﺘﺒﺕ ﺠﻭﺍﺏ.. ﻗﺎﻟﺕ ﻓﻴﻪ:‬ ‫٦٢‬
  • ‫- ﻋﺯﻴﺯﻱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫ﻜﻔﻴﺎﻨﺎ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﻭﻻ ﻓﻜﺭﻙ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻜﻤﺎﻥ ﺘﻤﻭﺕ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ... ﻟﺴﺎﻙ ﺒﺘﻐﻨﻲ ﻤﻭﺍﻟﻙ..‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ.. ﺨﺎﻴﻑ ﻤﻥ ﺍﻟﻠﻴل.. ﻤﻬﻤﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﺤﺭ.. ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﺤﺭﺕ ﻭﻟﻘﻴﺕ ﺍﻟﺩﺍﺭ.. ﺍﻨﻬﺎ‬ ‫ﺘﻔﻀل ﻤﻌﺎﻙ.. ﻜﻴﻑ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺍﺤﻨﺎ ﺒﻌﺎﺩ.. ﺃﻨﺎ ﻤﻌﺎﻭﺩﺓ..‬ ‫ﺸﺎﺩﻴﺔ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺭﺼﻴﻑ ﺍﻟﻤﺤﻁﺔ ﻭﺩﻉ ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻗﺎل ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻴﻌﺯ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻓﺭﺍﻗﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ... ﺭﺍﺡ ﻨﻌﻤل ﺇﻴﻪ ﻤﻥ ﻏﻴﺭﻙ.‬ ‫- ﻗﺎل ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﻓﻲ ﺼﻭﺕ ﻭﺍﺤﺩ.‬ ‫- ﻻ ﻨﺸﺭﻕ ﻭﻻ ﻨﻐﺭﺏ ﺒﺎﻟﻁﻭل ﺃﻭ ﺒﺎﻟﻌﺭﺽ.. ﺇﺤﻨﺎ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻨﺒﺤﺭ.. ﻨﺒﺤﺭ ﻟﺒﻁﻥ ﺍﻷﺭﺽ‬ ‫ﻷﺠل ﻨﺸﻭﻕ ﺍﻟﻌﻤﺎﺭ ﻭﺍﻟﺨﻀﺎﺭ.‬ ‫ﻭﺍﻨﺘﻰ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺠﺒﺭﻱ ﺠﺒﻴﺭﺓ ﺘﺒﻘﻰ ﺃﻤﻴﺭﺓ.. ﻭﺨﻠﻔﻙ ﺯﻴﻥ.‬ ‫- ﻭﺴﺎﻋﺘﻬﺎ ﻜﺎﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻓﻭﻕ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﺒﻴﺒﺹ ﻟﺒﻌﻴﺩ ﻤﺴﺘﻨﻲ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻤﺎ ﺘﻭﺼل‬ ‫ﻭﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺠﻼﺏ ﺍﻟﺨﻴﺭ ﻗﺎﻴﻡ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﻴﻌﺘﺏ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻘﻠﺏ ﻓﻲ ﺍﺤﺴﺎﺴﻪ‬ ‫ﻭﻴﻘﻭل ﻤﻭﺍل ﻭﻜﻤﺎﻥ ﻤـﻭﺍل ﺃﺼل ﺍﻟﻤﻭﺍﻭﻴل ﺼﻨﻌﺔ ﻨﺎﺴـﻪ‬ ‫ﻗﻨﺎﺩﻴل ﺍﻟﺨﻴﺭ ﻗﺎﺩﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﺒﺘﻨﻭﺭ ﺸـﻤﻊ ﻓـﻲ ﺤﺎﺭﺘﻨـﺎ‬ ‫ﻭﺃﻨﺎ ﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﺩﻩ ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻏﺯﺍل ﻭﻤﺩﻭﺭ ﺭﻤﺢ ﻓﻲ ﺤﺘﺘﻨﺎ‬ ‫ﻜﺭﻭﺍﻥ ﺍﻟﺨﻴﺭ ﺩﺍﻴﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﺒﻴﻘﻭل ﻴـﺎ ﻤﻐـﺎﺭﺏ ﻋـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﺃﻨﺎ ﺃﻗﻭل ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﻤـﻭﺍل ﻭﺍﺘﻨﻴﻥ ﻭﺤﻴﺠﻲ ﺍﻟﻔﺠﺭ ﻴﺼﺤﻴﻨﺎ‬ ‫٧٢‬
  • ‫ﻗﺼﺔ )ﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ(‬ ‫ﻤﻥ ﺒﻌﺩ ﺍﻟﺒﺤﺭ.. ﺭﺩﺕ ﺭﺠﻠﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.. ﻭﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺯﻗﺯﻗﺕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻤﻥ‬ ‫ﻋﻔﺭﺘﺔ ﺍﻟﻌﻴﺎل.. ﻓﻜﺭﺘﻨﻲ ﺒﺤﺎﺠﺔ ﻜﺎﻨﺕ ﺼﺎﺤﺒﺘﻬﺎ.. ﻗﺎﺒﻠﺘﻨﻲ ﻓﻲ ﻴﻭﻡ.. ﻜﻨﺕ ﺭﺍﺠﻊ ﺯﻱ ﻜﺩﻩ ﻤﻥ ﻋﻨﺩ‬ ‫ﺍﻟﺒﺤﺭ....‬ ‫- ﻜﻨﺕ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﻭﻻ؟‬ ‫- ﻋﻴﻨﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﺔ ﺒﺘﻨﺎﻡ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﻪ ﻭﻟﻭﻥ ﺃﺤﻤﺭ ﻤﺎﻟﻲ ﺍﻟﺴﻤﺎ‬ ‫ﻭﺍﻷﺭﺽ.‬ ‫- ﺍﻭﻋﻰ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﻠﺤﺱ ﻋﻴﻨﻙ.. ﻻ ﺘﻼﻗﻲ ﺭﻏﻴﻑ ﺍﻟﻌﻴﺵ ﻭﻻ ﻤﺭﺍ ﺤﺭﻩ ﺘﺯﻴﻨﻙ..‬ ‫ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻠﻴل ﺍﻜﺘﻴﺭ ﺃﻋﺘﺎﺏ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻤﻠﻌﻭﻥ.. ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﺴﻤﺎ ﻭﺍﻷﺭﺽ..‬ ‫ﻭﺍﷲ ﺍﻟﻠﻴل ﻤﺎﻟﻪ ﺫﻥ.. ﻤﻠﻌﻭﻨﻪ.. ﻜﻤﺎﻥ ﺒﺘﻪ ﻨﺩﺍﻫﻪ ﺒﺘﻨﺎﺩﻱ ﻤﻥ ﺒﻌﻴﺩ.. ﺒﺘﻠﻡ ﻤﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺨﺸﻡ‬ ‫ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻭﺒﺘﻪ.. ﻴﺎ‬ ‫ﺍﻟﻐﻨﺎﻭﻱ ﻭﺘﺯﻭﺩ ﺍﻟﺠﺭﻭﺡ ﻭﻤﺎ ﺘﺴﻴﺏ ﻤﺩﺍﻭﻱ.. ﺸﺭﻙ‬ ‫ﺨﻭﻓﻲ.. ﻟﻭ ﻏﻭﺘﻬﻡ ﻭﻻ ﺃﺫﺘﻬﻡ.. ﻭﺃﻨﺕ ﻴﺎ ﻭﻟﺩ ﻻ ﺯﺍﺩﻩ ﻭﻻ ﺯﻭﺍﺩ ﻴﺎ ﺨﻭﻓﻲ ﻟﻭ ﻁﺎﻟﻭﻙ ﻭﻻ‬ ‫ﺤﻜﻤﻭﻙ ﻭﻻ ﺘﻌﻤل ﺯﻱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﺭﺍﺠﻊ ﺁﺨﺭ‬ ‫ﺃﻴﺎﻤﻪ ﻓﻲ ﺤﺭﺍﺭﺓ ﺍﻟﺠﻭ‬ ‫ﻀﺎﻤﻡ ﻴﺩﻩ ﺒﻠﻔﺔ ﺴﻤﻙ.. ﻴﻘﻭل ﺇﻴﻪ ﻭﺍﺤﺩ ﺯﻴﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻘﻴﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺤﺘﻰ ﺩﻡ ﺍﻟﻭﺍﺤﺩ ﺭﺍﻓﺽ ﻴﻜﻭﻥ ﻤﻨﻪ... ﺍﻟﺩﻡ ﺤﻴﻔﻁ ﻤﻥ ﺍﻟﻨﻔﻭﺥ ﺍﻟﻭﺵ ﻴﺘﺤﺭﻕ ﻓﻲ ﺍﻟﺼﻬﺩ...‬ ‫ﻭﺍﻟﺩﻡ ﻴﺘﺤﺭﻕ ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﺍ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﺍﻟﻭﻟﺩ ﻤﺵ ﺤﺎﺴﻪ ﺒﺤﺎﺠﻪ.. ﺇﻻ ﻜل ﻴﻭﻡ ﻴﺎ ﺒﺎ ﻋﺒﺩ‬ ‫ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺯﻭﺩ ﻓﻲ ﺍﻟﺯﻭﺍﺩﺓ....‬ ‫- ﺘﻬﺎﻤﻲ ﺭﺴﺘﻕ ﺍﻟﺤﺎل ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﺴﺎﻓﺭ... ﻭﻤﺒﺭﻭﻙ ﺭﻤﻰ ﺍﻟﺤﻤل ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﻬﺭ ﻭﺍﻟﻔﺭﻓﺸﻪ ﻤﺎ‬ ‫ﻫﻭ ﻻ ﻋﻴل ﻭﻻ ﺘﻴل... ﺃﻤﺎ ﺯﻴﺩﺍﻥ.. ﻫﺞ.. ﺴﺎﺏ ﺍﻟﺠﻤل ﺒﻤﺎ ﺤﻤل ﻭﺭﺍﺡ ﺍﻟﻭﺍﺩﻱ ﺍﻟﺠﺩﻴﺩ ﻤﺎ‬ ‫ﺤﺩ ﺭﺍﻜﺒﻪ ﺍﻟﻬﻡ ﻭﻁﺎﻓﺢ ﺒﻪ ﺍﻟﻜﻴل ﺇﻻ ﺍﻨﺕ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻤﺎﺸﻲ ﻤﺵ ﺩﺍﺭﻱ ﺒﺎﻟﺩﻨﻴﺎ.. ﻏﺭﻗﺎﻥ ﻓﻲ ﻤﺸﺎﻜﻠﻪ....‬ ‫ﻅﻬﺭﺕ ﻗﻁﺔ ﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫ﺠﺎﺩﺕ ﻴﺩﻩ ﺒﺭﻤﻴﺔ ﺴﻤﻙ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻘﻁﺔ ﻁﻠﺒﺕ ﺃﻜﺘﺭ ﻭﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫- ﺒﺘﻁﻠﻊ ﺍﻟﻘﻁﻁ ﺒﺱ ﻤﻨﻴﻥ.. ﺒﻴﻥ ﺭﻴﺤﺔ ﺍﻟﺴﻤﻙ ﻤﻠﻴﻪ ﺍﻟﺠﻭ.‬ ‫٨٢‬
  • ‫ﻋﻠﻰ ﻋﻴﻨﻪ ﻓﻠﺘﺕ ﻴﺩﻩ.‬ ‫ﺴﻤﻜﻪ ﻜﻤﺎﻥ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻘﻁﻪ ﻁﻠﺒﺕ ﺃﻜﺘﺭ ﻭﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ:‬ ‫- ﻤﻠﻌﻭﻥ ﺃﺒﻭﻙ ﺒﻨﺕ ﻜﻼﺏ.‬ ‫ﺍﻟﻘﻁ ﺤﻴﺎﻜل.. ﻋﺸﺎ ﺍﻟﻭﻟﺩ.. ﻭﺍﷲ ﻤﺎﻟﻴﻜﻲ ﻏﻴﺭ ﺍﻟﻤﺭﻜﻭﺏ.‬ ‫ﻁﺎﺭﺕ ﺍﻟﻘﻁﺔ ﻤﻥ ﺃﺩﺍﻤﻪ.. ﺭﻭﺡ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻟﻌﻴﺎﻟﻪ ﻴﺘﻤﺩﺩ ﺸﻭﻴﻪ ﺴﺎﻋﺔ ﺍﻟﻌﺼﺭ... ﻭﺃﻜﻠﺔ ﺍﻟﺴﻤﻙ..‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻐﺭﺒﻴﺔ ﻟﻜﻥ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻨﺎﻡ.. ﻓﻲ ﺴﺎﻋﺔ ﺍﻷﺩﺍﻥ.. ﺩﺨل ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﻗﻭل ﻭﺍﺤﺩ.. ﻗﻭل‬ ‫ﺍﺘﻨﻴﻥ.. ﻗﻭل ﻤﻴﻪ.‬ ‫- ﻗﻭﻡ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﻋﻠﻲ ﻓﻴﻥ.‬ ‫- ﻗﻭﻡ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﺒﺱ ﻋﻠﻲ ﻓﻴﻥ.‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﺠﻴﻨﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻜﺎﻟﻐﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻁﺔ ﻓﻘﻴﺭﺓ ﻤﺎﻟﻬﺎ ﻗﻴﻤﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﻁﻠﺒﺕ ﺤﺴﻨﺔ ﺴﻤﻜﺔ ﻴﺘﻴﻤﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺭﺨﻴﺼﺔ ﻋﺎﻤل ﻫﻴﺼﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﺒﺭﺠﻠﺔ ﻭﺸﻁﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻤﺎ ﻫﻲ ﺭﺨﻴﺼﺔ ﻭﺍﷲ ﻋﺯﻴﺯﺓ.‬ ‫−‬ ‫ﻋﺯﻴﺯﺓ ﻭﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﺠﻴﻨﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻜﺎﻟﻐﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻨﺎﺨﺩﻩ ﺍﻟﺤﻕ ﻟﻠﻐﻠﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫٩٢‬
  • ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫- ﻤﺤﻜﻤﺔ.‬ ‫- ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ... ﺍﻨﺕ ﻤﺘﻬﻡ ﺒﻀﺭﺏ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﻟﻤﺎﺜﻠﺔ ﺃﻤﺎﻤﻙ...‬ ‫)ﺘﻼﻭﺍﺕ ﻋﻠﻰ ﺭﺃﺱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ(.‬ ‫ﺍﻟﺤﻕ ﻴﺄﺘﻲ ﻤﻥ‬ ‫ﺨﻠﻑ ﺍﻟﻅﺎﻟﻡ ﻷﻨﻪ‬ ‫ﻋﺩل ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻴﺤﻜﻡ ﺍﻟﻌﺎﻟﻡ‬ ‫ﻟﻴﺠﻔﻑ ﺁﻨﻴﺔ ﺍﻟﻅﻠﻡ‬ ‫ﻤﻥ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ‬ ‫- ﺍﻟﺴﻤﻙ.. ﻋﺸﺎ ﺍﻟﻭﻟﺩ...‬ ‫ﻜﻤﺎﺸﻪ ﻫﻲ ﻴﺩ ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﻟﻤﻥ ﻭﺯﻉ ﺍﻷﺭﺯﺍﻕ‬ ‫ﻓﻲ ﺤﻭﺯﺓ ﺍﻟﻅﻠﻡ‬ ‫ﺒﺩﻻ ﻤﻨﻰ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﺃﺒﺩﻱ ﺍﻟﻤﻴﻼﺩ‬ ‫ﺃﺒﺩﻱ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ‬ ‫- ﻤﺤﻜﻤﺔ.‬ ‫- ﺤﻜﻤﺕ ﺍﻟﻤﺤﻜﻤﺔ ﻋﻠﻰ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺍﻟﻤﺘﻬﻡ ﻓﻲ ﻗﻀﻴﺔ ﻀﺭﺏ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﻟﻤﺘﻤﺜﻠﺔ ﻓﻲ ﻗﻁ.‬ ‫ﺒﺄﻥ ﻴﺼﺒﺢ ﺍﻟﺴﻤﻙ ﺍﻟﻤﺫﻜﻭﺭ ﻤﺴﻤﻭﻤﺎ‬ ‫ﻓﺈﺫﺍ ﻀﺭﺏ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﻫﻠﺔ ﺍﻷﻭﻟﻰ.. ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﺯﻭﺠﺘﻪ ﻭﺃﻭﻻﺩﻩ.‬ ‫ﻭﺇﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻀﺭﺒﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺭﺓ ﺍﻟﺜﺎﻨﻴﺔ.. ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﺯﻭﺠﺘﻪ ﻭﺃﻤﺎ ﺇﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻀﺭﺒﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﺴﻤﻜﺔ‬ ‫ﺍﻟﺜﺎﻟﺜﺔ... ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﻋﻠﻰ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺤﺒل ﺍﷲ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻓﻁ ﻤﻥ ﺍﻟﻨﻭﻡ ﻤﻔﺯﻭﻉ.‬ ‫- ﺴﻼﻡ ﻗﻭﻻ ﻤﻥ ﺭﺏ ﺭﺤﻴﻡ... ﺴﻼﻡ ﻗﻭﻻ ﻤﻥ ﺭﺏ ﺭﺤﻴﻡ... ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺠﺭﻯ.‬ ‫٠٣‬
  • ‫- ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ... ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﻴﻼ ﺍﻟﺴﻤﻙ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻗﺎﻡ... ﻴﺄﻜل ﺍﻟﺴﻤﻙ... ﺸﺎﻑ ﻭﺸﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺭﺍﻴﺎ.. ﺤﺼل ﺍﻟﻤﺤﺫﻭﺭ.. ﺍﻟﻭﺵ ﻜﺭﻤﺵ..‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﻌﺭ ﺍﺒﻴﺽ.. ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺼﺭﺥ.‬ ‫- ﺤﺼل ﺍﻟﻤﺤﺫﻭﺭ.‬ ‫- ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﻟﻜﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻤﺭﺩﺵ.. ﺭﺠﻊ ﻟﺴﺭﻴﺭﻩ ﻨﺎﻡ.‬ ‫ﻏﺭﺒﺕ ﺒﺭﻭﺤﻪ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺭﺍﺡ ﻓﻲ ﺁﺨﺭ ﺴﻤﻜﺔ....‬ ‫ﺃﺼل ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﺘﻌﻭﺩﺕ ﺘﻌﻤل ﺍﻟﺤﻴﻠﻪ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﻴﻌﺩﻱ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﻤﺎ ﻴﻌﺩﻴﺵ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺍﻟﺴﻤﻜﺔ ﺩﻱ ﻜﺎﻨﺕ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﻁﻤﻊ‬ ‫ﻭﻻ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﻘﺴﻭﺓ‬ ‫ﻭﻻ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﺨﻭﻑ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ؟‬ ‫ﻤﺎﺕ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺴﺭﻩ ﻤﻌﺎﻩ.‬ ‫ﻤﻠﻌﻭﻥ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻭﺒﺘﻪ... ﻤﻠﻌﻭﻥ.‬ ‫ﻓﻲ ﻟﺤﻅﺔ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﺼﻭﺕ ﺍﻟﻨﺩﺍ ﻴﺩﻭﺏ‬ ‫ﻭﺃﺸﻭﻑ ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻏﺎﺭﺏ ﺒﻴﻜﻲ ﻤﻥ ﺍﻷﻟﻡ‬ ‫ﻓﻲ ﻟﺤﻅﺔ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﺃﺤﺯﺍﻨﺎ ﻻﺒﺴﻪ ﺘﻭﺏ‬ ‫ﻭﺸﺎﻟﻬﺎ ﺤﺭ ﻁﺎﻴﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻟﻠﺠﻨﻭﺏ‬ ‫*************‬ ‫ﺘﻤﺕ ﺒﺤﻤﺩ ﺍﷲ‬ ‫ﺃﺤﻤﺩ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻜﺭﻴﻡ‬ ‫١٣‬