CELE DYDAKTYCZNE

 KONSTRUKCJA PROGRAMU

PRZYGOTOWANIE MATERIAŁÓW
     DYDAKTYCZNYCH
CELEM NAUCZANIA JEST POMÓC
         UCZĄCYM SIĘ W:

• nabyciu, utrzymaniu i wykorzystaniu wiedzy
• zrozumieniu, przeanaliz...
3 podejścia studentów do studiowania


       • głębokie
       • powierzchowne
       • strategiczne
Przy podejściu głębokim student:


•   wykazuje zainteresowanie
•   stara się zrozumieć
•   wiąŜe nowe informacje z wiedzą...
Przy podejściu powierzchownym student

• stara się zaliczyć zadanie / kurs
• opanowuje informacje pamięciowo
• skupia się ...
Przy podejściu strategicznym student


• organizuje sobie pracę
• dobrze rozporządza czasem
• skupia się na uzyskaniu pozy...
TAKSONOMIE CELÓW KSZTAŁCENIA



To zadania dydaktyczne obejmujące 3 dziedziny
działalności:
POZNAWCZĄ
PSYCHOMOTORYCZNĄ
AFE...
DZIEDZINA POZNAWCZA:
1. Umiejętność zapamiętywania i odtwarzania
   informacji
2. Zdolność rozróŜniania, interpretowania
 ...
Taksonomia Blooma:

w dziedzinie poznawczej:


                ocena
               synteza
                analiza
      ...
DZIEDZINA PSYCHORUCHOWA
Ocena czynności wymagających nie tylko myślenia,
lecz równieŜ kontroli narządów zmysłów, mięśni,
k...
Taksonomia (Dave’a):
w dziedzinie afektywnej



               naturalizacja
                artykulacja
                 ...
DZIEDZINA AFEKTYWNA
Klasyfikuje uczucia w działaniu człowieka, jego
   postawy i zachowanie w róŜnych sytuacjach
1. Postaw...
Taksonomia Blooma:

w dziedzinie afektywnej



                 charakteryzacja
                  organizowanie
          ...
Cel kształcenia (określony na podstawie
          zadań zawodowych)
    To co na zakończenie okresu pobierania nauki
    u...
KSZTAŁCENIE W OPARCIU O WYNIKI
     (EFEKTY KSZTAŁCENIA)
    CHARAKTERYZUJĄCE SIĘ:
Opracowaniem jasno określonych i opubli...
SPOSÓB PLANOWANIA EFEKTÓW
 CZĄSTKOWYCH W PROCESIE
       KSZTAŁCENIA

           Efekt końcowy


     Efekt danej fazy szk...
Efekty kształcenia:

To co nauczyciel zakłada iŜ student ma
wiedzieć, umieć wykonać i wykazywać jako
postawę po zakończeni...
Efekty kształcenia dla kursu: Farmakognozja
Po skończeniu kursu student winien umieć :

- identyfikować wtórne metabolity ...
Kształcenie oparte na wyobraŜeniach


Kształcenie oparte na wynikach


Kształcenie oparte na dowodach
INSTYTUCJE/JEDNOSTKI
UCZESTNICZĄCE W USTALANIU CELÓW
          KSZTAŁCENIA
 - Rada Główna Szkolnictwa WyŜszego
 - Minister...
INSTYTUCJE/JEDNOSTKI
     UCZESTNICZĄCE W USTALANIU
       CELÓW KSZTAŁCENIA cd.
-   absolwenci?
-   przedstawiciele zawod...
CELEM DEKLARACJI BOLOŃSKIEJ
             JEST:

Utworzenie wspólnej przestrzeni
  edukacyjnej w Europie jako sposobu na
  ...
CELE SZCZEGÓŁOWE:

 1. System czytelnych i porównywalnych stopni
 2. System ksztalcenia w zasadzie oparty o dwa cykle
 3. ...
STRATEGIA TWORZENIAM PROGRAMU:

 • Określenie misji (zadań) i uzyskanie zgody
 • Wsparcie dla nauczycieli
 • Wybór zainter...
STRUKTURY KWALIFIKACJI

• Ramowa struktura kwalifikacji Europejskiego
Obszaru Szkolnictwa WyŜszego:
• Krajowa Struktura Kw...
Dublińskie deskryptory efektów
                  kształcenia
(wiedza i rozumienie

• wykorzystanie w praktyce wiedzy i zdo...
Projekt Komisji Europejskiej TUNING

Lista kluczowych kompetencji ogólnych
i kierunkowo specyficznych absolwentów
określon...
STRATEGIE EDUKACYJNE

1. Uczenie się przez przyswajanie (wiedza
   papka)

2. Uczenie się przez odkrywanie

3. Uczenie się...
JAK ZDEFINIUJESZ PROGRAM
             KSZTAŁCENIA?

Program kształcenia jest planem działania dotyczącym:
• uczących się
•...
PROGRAM KSZTAŁCENIA


Ukierunkowany na NAUCZANY PRZEDMIOT
(trzeba nauczyć się „wszystkiego” z danej dziedziny )


Ukierunk...
UKRYTY PROGRAM



Program                Program
oficjalny              nauczany



            Program
            nauczo...
ZASADY PROGRAMOWANEGO
               UCZENIA SIĘ



• Posuwanie się do przodu małymi krokami, według
  własnego tempa
• Os...
TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA
        SIĘ PROGRAMOWEGO

                I. PROGRAM LINIOWY

 R1          R2            R3   ...
TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA
       SIĘ PROGRAMOWEGO cd.

               II. PROGRAM ROZGAŁĘZIONY

                 U1
R1  ...
TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA
     SIĘ PROGRAMOWEGO cd.

             III. PROGRAM BLOKOWY

Program blokowy składa się z „bl...
R1 Blok informacyjny

    Blok sprawdzający   Blok informacyjny
                           uzupełniający



    Blok probl...
MODELE PROGRAMÓW NA STUDIACH
           LEKARSKICH

- oparty o przedmioty
                                          poziom...
PROBLEM INTEGRACJI NAUCZANIA
                (I)


W studiach przed dyplomowych bardzo waŜne jest
wbudowanie nauk podstawo...
A. UJĘCIE TRADYCYJNE                            B. PRÓBA INTEGRACJI
Podział na lata                                   Wbud...
Konstrukcja programu w oparciu o punkty
                 ECTS

   EUROPEAN
     CREDIT
       TRANSFER
         SYSTEM (EC...
ECTS
    (to system zawodowy a nie prawny)

moŜe być stosowany w kształceniu

    • Na poziomie wyŜszym
    • Specjalistyc...
System ECTS
ułatwia odczytanie i porównanie programów
  studentom przemieszczającym się z uczelni do
  uczelni

•Punkty EC...
ECTS
•Punkty kredytowe stanowią miarę pracy
(obciąŜenia) studenta zwiazana z realizacją celu
(programu):
• studiów 300 pkt...
ECTS
Punkty kredytowe obejmują czas:
    a wykładów
    a seminariów
    a zajęć fakultatywnych
    a nauki własnej
    a ...
ECTS
Nie naleŜy wiązać pkt kredytowych z:
               - liczbą godzin wykładowych
               - rangą i jakością kur...
ECTS – skala ocen*


stopień A 10% najlepszych studentów (bdb)

stopień B 25% następnych studentów              (pdb)
stop...
ECTS – skala ocen cd.

*w odniesieniu do studentów, którzy nie zdali egzaminu


   stopień FX – (-dst)

   stopień F – nie...
ECTS: stworzony celem ułatwienia uznawania
  studiów odbytych za granicą i przenoszenia
  osiągnięć z uczelni do uczelni
 ...
System akumulacji punktów ECTS zmienia:
• Sposób widzenia procesy dydaktycznego
  (zwrócenie uwagi na obciąŜenie studenta)...
ECTS

• ObciąŜenie roczne 1500-1800 godzin (36-40
  tyg.) 60 pkt
• ObciąŜenie tygodniowe 40-45 godzin

 1 pkt – 25-30 godz...
Cele dydaktyczne
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Cele dydaktyczne

8,385
-1

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
8,385
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
32
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Cele dydaktyczne

  1. 1. CELE DYDAKTYCZNE KONSTRUKCJA PROGRAMU PRZYGOTOWANIE MATERIAŁÓW DYDAKTYCZNYCH
  2. 2. CELEM NAUCZANIA JEST POMÓC UCZĄCYM SIĘ W: • nabyciu, utrzymaniu i wykorzystaniu wiedzy • zrozumieniu, przeanalizowaniu, systematycznym ujęciu i ewaluacji • osiągnięciu umiejętności praktycznych • wyrobieniu nawyków • ukształtowaniu postaw
  3. 3. 3 podejścia studentów do studiowania • głębokie • powierzchowne • strategiczne
  4. 4. Przy podejściu głębokim student: • wykazuje zainteresowanie • stara się zrozumieć • wiąŜe nowe informacje z wiedzą poprzednią • porównuje koncepcje z doświadczeniem • zwraca uwagę na logikę argumentów • odnosi się krytycznie do dowodów
  5. 5. Przy podejściu powierzchownym student • stara się zaliczyć zadanie / kurs • opanowuje informacje pamięciowo • skupia się na elementach nie dostrzegając całości • nie zastanawia się nad procesem, ani celem uczenia się • ogranicza się do notatek • boi się „oblania” i ma słabą motywację
  6. 6. Przy podejściu strategicznym student • organizuje sobie pracę • dobrze rozporządza czasem • skupia się na uzyskaniu pozytywnej oceny
  7. 7. TAKSONOMIE CELÓW KSZTAŁCENIA To zadania dydaktyczne obejmujące 3 dziedziny działalności: POZNAWCZĄ PSYCHOMOTORYCZNĄ AFEKTYWNĄ
  8. 8. DZIEDZINA POZNAWCZA: 1. Umiejętność zapamiętywania i odtwarzania informacji 2. Zdolność rozróŜniania, interpretowania faktów i zjawisk 3. Umiejętność zastosowania wiedzy w praktyce 4. Umiejętność rozwiązywania problemów nowych i złoŜonych 5. Zdolność wydawania sądów, opinii, tworzenia
  9. 9. Taksonomia Blooma: w dziedzinie poznawczej: ocena synteza analiza zastosowanie rozumienie wiedza
  10. 10. DZIEDZINA PSYCHORUCHOWA Ocena czynności wymagających nie tylko myślenia, lecz równieŜ kontroli narządów zmysłów, mięśni, koordynacji ruchów, precyzji Obejmuje • naśladowanie •dochodzenie do biegłości •Umiejętność wykorzystania umiejętności w nowych sytuacjach
  11. 11. Taksonomia (Dave’a): w dziedzinie afektywnej naturalizacja artykulacja precyzja manipulowanie naśladowanie
  12. 12. DZIEDZINA AFEKTYWNA Klasyfikuje uczucia w działaniu człowieka, jego postawy i zachowanie w róŜnych sytuacjach 1. Postawa bierna (słuchanie) 2. Reagowanie konstruktywne (gestem, słowem lub czynem) 3. Umiejętność osądzenia postawy, akceptacji, lub odrzucenia 4. Umiejętność wdraŜania pewnych zasad 5. Właściwy”styl Ŝycia”
  13. 13. Taksonomia Blooma: w dziedzinie afektywnej charakteryzacja organizowanie akceptowanie odpowiadanie odbiór
  14. 14. Cel kształcenia (określony na podstawie zadań zawodowych) To co na zakończenie okresu pobierania nauki uczący się powinni umieć wykonywać, a czego nie umieli przed rozpoczęciem nauki. Cele kształcenia określa się równieŜ jako „cele uczenia się” w przeciwieństwie do „celów nauczania”. Określają one, co uczący się, a nie nauczający, powinien umieć wykonywać. Definicją celu kształcenia jest jego oczekiwany rezultat końcowy, a nie opis lub streszczenie programu.
  15. 15. KSZTAŁCENIE W OPARCIU O WYNIKI (EFEKTY KSZTAŁCENIA) CHARAKTERYZUJĄCE SIĘ: Opracowaniem jasno określonych i opublikowanych wyników nauczania, które mają być osiągnięte przed końcem kursu Opracowaniem programu, strategii i warunków nauczania zapewniających osiągnięcie załoŜonych wyników Opracowaniem systemu oceniania adekwatnego dla załoŜonych wyników pozwalającego na ocenę kaŜdego studenta Opracowanie systemu remediacji i pomocy dla studentów
  16. 16. SPOSÓB PLANOWANIA EFEKTÓW CZĄSTKOWYCH W PROCESIE KSZTAŁCENIA Efekt końcowy Efekt danej fazy szkolenia (semestru/roku studiów) Efekt kursu (zajęć przedmiotu) Efekt poszczególnych zajęć
  17. 17. Efekty kształcenia: To co nauczyciel zakłada iŜ student ma wiedzieć, umieć wykonać i wykazywać jako postawę po zakończeniu studiów (kursu) Kompetencje To co student rzeczywiście wie, umie wykonać i wykazuje jako postawę po zakończeniu studiów (kursu)
  18. 18. Efekty kształcenia dla kursu: Farmakognozja Po skończeniu kursu student winien umieć : - identyfikować wtórne metabolity roślinne - wyjaśnić ich znaczenie w róŜnych roślinach i regionach - przedyskutować zagadnienia etyczne związane z produkcją leków z gatunków zagroŜonych - zaprojektować zwiększenie ilości metabolitów przy uŜyciu biotechnologii - napisać artykuł przeglądowy (3000 słów) w oparciu o piśmiennictwo
  19. 19. Kształcenie oparte na wyobraŜeniach Kształcenie oparte na wynikach Kształcenie oparte na dowodach
  20. 20. INSTYTUCJE/JEDNOSTKI UCZESTNICZĄCE W USTALANIU CELÓW KSZTAŁCENIA - Rada Główna Szkolnictwa WyŜszego - Ministerstwo Edukacji i Ministerstwo Zdrowia - Konferencja Rektorów/Prorektorów i Dziekanów - Rada Wydziału - Towarzystwa naukowe - nauczyciele akademiccy - studenci
  21. 21. INSTYTUCJE/JEDNOSTKI UCZESTNICZĄCE W USTALANIU CELÓW KSZTAŁCENIA cd. - absolwenci? - przedstawiciele zawodu? - przedstawiciele zawodów pokrewnych? - przedstawiciele pracodawców? - przedstawiciele władz społecznych? - przedstawiciele pacjentów?
  22. 22. CELEM DEKLARACJI BOLOŃSKIEJ JEST: Utworzenie wspólnej przestrzeni edukacyjnej w Europie jako sposobu na zwiększenie: mobilności i łatwości zatrudnienia konkurencyjności i atrakcyjności kształcenia w Europie wobec świata Cel ten winien być osiągnięty do końca bieŜącej dekady
  23. 23. CELE SZCZEGÓŁOWE: 1. System czytelnych i porównywalnych stopni 2. System ksztalcenia w zasadzie oparty o dwa cykle 3. Cykl pierwszy istotny dla rynku pracy 4. Cykl drugi wymaga ukończenia cyklu pierwszego 5. System akumulacji i transferu kredytów 6. Mobilność studentów i kadry 7. Współpraca przy zapewnieniu jakości 8. Europejski wymiar edukacji wyŜszej
  24. 24. STRATEGIA TWORZENIAM PROGRAMU: • Określenie misji (zadań) i uzyskanie zgody • Wsparcie dla nauczycieli • Wybór zainteresowanych nauczycieli •Podjecie decyzji co zrobi z dotychczasowym programem: (zrezygnować, przebudować, stworzyć hybrydę) Ewentualnie • Zaprosić eksperta z zewnątrz • Wysłać kogoś na naukę
  25. 25. STRUKTURY KWALIFIKACJI • Ramowa struktura kwalifikacji Europejskiego Obszaru Szkolnictwa WyŜszego: • Krajowa Struktura Kwalifikacji (KaSK) •To opis kwalifikacji po kaŜdym stopniu ksztalcenia w języku Deskryptorów Dublińskich)
  26. 26. Dublińskie deskryptory efektów kształcenia (wiedza i rozumienie • wykorzystanie w praktyce wiedzy i zdolności rozumienia • ocena i formułowanie sądów • umiejętności komunikacji • umiejętności uczenia się
  27. 27. Projekt Komisji Europejskiej TUNING Lista kluczowych kompetencji ogólnych i kierunkowo specyficznych absolwentów określonych studiów Ustalona w oparciu o opinie:nauczycieli akademickich,absolwentów, pracodawców i studentów z róŜnych krajów http://tuning.unideusto.org
  28. 28. STRATEGIE EDUKACYJNE 1. Uczenie się przez przyswajanie (wiedza papka) 2. Uczenie się przez odkrywanie 3. Uczenie się przez przeŜywanie 4. Uczenie się przez wykonywanie
  29. 29. JAK ZDEFINIUJESZ PROGRAM KSZTAŁCENIA? Program kształcenia jest planem działania dotyczącym: • uczących się • i nauczycieli i obejmującym • cele kształcenia • metody i środki dydaktyczne • miejsce i czas na naukę • metody kontroli i oceny wyników
  30. 30. PROGRAM KSZTAŁCENIA Ukierunkowany na NAUCZANY PRZEDMIOT (trzeba nauczyć się „wszystkiego” z danej dziedziny ) Ukierunkowany na WYMAGANE KOMPETENCJE (trzeba nauczyć się dobrze wykonywać czynności na przewidywanym stanowisku)
  31. 31. UKRYTY PROGRAM Program Program oficjalny nauczany Program nauczony
  32. 32. ZASADY PROGRAMOWANEGO UCZENIA SIĘ • Posuwanie się do przodu małymi krokami, według własnego tempa • Osiąganie celów cząstkowych przez powtarzanie zadań dydaktycznych „aŜ do skutku” • Uczenie się małych porcji wiedzy podstawowej i następowe uzupełnianie jej informacjami dodatkowymi (tzn. bloki rozszerzające) • Niezwłoczna kontrola postępów i ocena osiągnięć i błędów (bloki kontrolne) • Wzbudzanie i rozwijanie zainteresowań przez atrakcyjną aranŜację treści i odwołanie się do materiałów źródłowych
  33. 33. TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA SIĘ PROGRAMOWEGO I. PROGRAM LINIOWY R1 R2 R3 R4 R5 W kolejnych „ramkach” programu liniowego znajdują się małe porcje informacji (coraz trudniejszych). Z następną ramką zapoznajesz się dopiero wtedy, gdy nauczyłeś się poprzedniej.
  34. 34. TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA SIĘ PROGRAMOWEGO cd. II. PROGRAM ROZGAŁĘZIONY U1 R1 ramka K Ramka 01 R2 Ramka informacyjna U2 kontrolna 02 informacyjna 03 W ramkach programu rozgałęzionego znajdują się większe porcje informacji, po których następuje ramka kontrolna, zawierająca pytania sprawdzające. Udzielenie prawidłowej odpowiedzi uprawnia do przejścia do następnej ramki informacyjnej; w przeciwnym wypadku musisz cofnąć się do odpowiedniej ramki uzupełniającej.
  35. 35. TRZY GŁÓWNE SPOSOBY UCZENIA SIĘ PROGRAMOWEGO cd. III. PROGRAM BLOKOWY Program blokowy składa się z „bloków” informacyjnych, problemowych i sprawdzających oraz bloków uzupełniających. Uczący się zapoznaje się najpierw z podanym zbiorem informacji, które następnie ma wykorzystać do rozwiązania określonego problemu. Jeśli nie odpowie na pytania kontrolne lub nie potrafi rozwiązać problemu – musi zapoznać się z dodatkowymi wyjaśnieniami, zawartymi w blokach uzupełniających.
  36. 36. R1 Blok informacyjny Blok sprawdzający Blok informacyjny uzupełniający Blok problemowy Blok sprawdzający Blok problemowy uzupełniający R2 Blok informacyjny I tak dalej ...
  37. 37. MODELE PROGRAMÓW NA STUDIACH LEKARSKICH - oparty o przedmioty poziomo - oparty o przedmioty zintegrowany pionowo - oparty o systemy (układy) - oparty o rozwiązywanie problemu - „wszechogarniający” - wyróŜniający „rdzeń” programu i opcje
  38. 38. PROBLEM INTEGRACJI NAUCZANIA (I) W studiach przed dyplomowych bardzo waŜne jest wbudowanie nauk podstawowych w program nauczania klinicznego Najlepszą okazją do zintegrowanego uczenia się jest stwarzanie problemowych sytuacji dydaktycznych (zamiast wykładów podających, zawierających sprecyzowaną wiedzę monotematyczną!)
  39. 39. A. UJĘCIE TRADYCYJNE B. PRÓBA INTEGRACJI Podział na lata Wbudowanie nauk przedkliniczne i podstawowych w kliniczne studia kliniczne VI V IV lata studiów III II I Nauki podstawowe Przedmioty kliniczne Ale ... WaŜne jest nie tyle zintegrowane nauczanie, ile zintegrowane uczenie się!
  40. 40. Konstrukcja programu w oparciu o punkty ECTS EUROPEAN CREDIT TRANSFER SYSTEM (ECTS)
  41. 41. ECTS (to system zawodowy a nie prawny) moŜe być stosowany w kształceniu • Na poziomie wyŜszym • Specjalistycznym (jeszcze nie - Rzym 2003) • Ustawicznym • W ramach studiów doktoranckich
  42. 42. System ECTS ułatwia odczytanie i porównanie programów studentom przemieszczającym się z uczelni do uczelni •Punkty ECTS stanowią miarę osiągnięcia celu uczenia się w formie zestawu : - wiedzy - umiejętności - kompetencji •mogą być przyznane wyłącznie po potwierdzeniu zrealizowania celu kursu przez studenta
  43. 43. ECTS •Punkty kredytowe stanowią miarę pracy (obciąŜenia) studenta zwiazana z realizacją celu (programu): • studiów 300 pkt studia magisterskie 5-letnie • 360 pkt.studia magisterskie 6 -letnie • roku – 60 pkt • semestru – 30 pkt. • przedmiotu 1-........ Pkt.
  44. 44. ECTS Punkty kredytowe obejmują czas: a wykładów a seminariów a zajęć fakultatywnych a nauki własnej a przygotowania do egzaminów a zbierania materiałów i pisania dysertacji a przygotowania projektu a praktyk zawodowych
  45. 45. ECTS Nie naleŜy wiązać pkt kredytowych z: - liczbą godzin wykładowych - rangą i jakością kursu - zajęciami, z których nie ma sprawdzianu - zajęciami z WF
  46. 46. ECTS – skala ocen* stopień A 10% najlepszych studentów (bdb) stopień B 25% następnych studentów (pdb) stopień C 30% dalszych studentów (db) stopień D 25% dalszych studentów (ddb) stopień E 10% najsłabszych studentów (dst) *w odniesieniu do studentów, którzy zdali egzamin
  47. 47. ECTS – skala ocen cd. *w odniesieniu do studentów, którzy nie zdali egzaminu stopień FX – (-dst) stopień F – niedostateczny – (ndst) 0 pkt ECTS
  48. 48. ECTS: stworzony celem ułatwienia uznawania studiów odbytych za granicą i przenoszenia osiągnięć z uczelni do uczelni (Punkt stanowi miarę względną) obecnie: - dodano system akumulacji pkt kredytowych jako wyraz pracy wykonanej na pewnym poziomie na drodze do uznanych kwalifikacji (nie przenoszone automatycznie z jednego kontekstu do drugiego) (Punkt stanowi miarę bezwzględną)
  49. 49. System akumulacji punktów ECTS zmienia: • Sposób widzenia procesy dydaktycznego (zwrócenie uwagi na obciąŜenie studenta) • Organizację procesy dydaktycznego (większa elastyczność w zakresie programu, tempa i systemu studiów) • Sposób przygotowania programu studiów
  50. 50. ECTS • ObciąŜenie roczne 1500-1800 godzin (36-40 tyg.) 60 pkt • ObciąŜenie tygodniowe 40-45 godzin 1 pkt – 25-30 godz. pracy studenta (Zajęcia zorganizowane + praca własna) 1 tydzień - 1,5 punktu Przedmiot 3-punktowy – 10% semestralnegp obciąŜenia
  1. A particular slide catching your eye?

    Clipping is a handy way to collect important slides you want to go back to later.

×