(หนังสื อพิมพ์บานเมือง คอลัมน์คดีปกครอง ฉบับวันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2555)
้
25
เพือนบ้ านเลียงไก่ เป็ นเรื่องใหญ่ ถงศาล
่...
2
เมื่ อผูฟ้องคดี เลี้ ยงไก่ เพีย ง 3 ถึ ง 4 ตัว และภายหลังเพิ่มเป็ น 6 ตัว ในพื้ นที่ หมู่ บ้านจัดสรรและ
้
ก่อสร้างเล้าไก...
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

เพื่อนบ้านเลี้ยงไก่เป็นเรื่องใหญ่ถึงศาลปกครอง

624

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
624
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
3
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Transcript of "เพื่อนบ้านเลี้ยงไก่เป็นเรื่องใหญ่ถึงศาลปกครอง"

  1. 1. (หนังสื อพิมพ์บานเมือง คอลัมน์คดีปกครอง ฉบับวันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2555) ้ 25 เพือนบ้ านเลียงไก่ เป็ นเรื่องใหญ่ ถงศาล ่ ้ ึ ั ่ คดีปกครองที่นามาเล่าสู่ กนฟังในวันนี้ เป็ นเรื่ องของผูฟ้องคดีซ่ ึ งอาศัยอยูในบ้านทาวเฮาส์สองชั้น ้ ั ใกล้กบบ้านของผูร้องสอด ซึ่งได้สร้างเล้าไก่และเลี้ยงไก่ไว้หลายตัวในที่ดินของตนเองบริ เวณฝั่งถนนด้านตรงข้าม ้ ผูฟ้องคดี ได้แจ้งให้เทศบาลแก้ไขและร้องเรี ยนไปยังหน่วยงานต่างๆ หลายครั้ง เช่น สถานี ตารวจ ้ ศูนย์รับเรื่ องราวร้องทุกข์ของจังหวัดโดยอ้างว่าได้รับความเดือดร้อนหรื อเสี ยหายจากการที่ผูร้องสอดเลี้ยงไก่หลายตัว ้ ในเวลากลางคืนไก่จะขันเสี ยงดังทาให้นอนหลับไม่เพียงพอ ไก่ถ่ายมูลเรี่ ยราด ส่ งกลิ่นเหม็น เล้าไก่สร้างไม่ถูกลักษณะ มีขนไก่ซ่ ึ งมีไรไก่ติดอยู่ปลิวมาในบ้านทาให้ติดเสื้ อผ้าที่ตากไว้และทาให้ผูฟ้องคดี และภรรยามีอาการคัน รวมถึงเสี ยง ้ และละอองน้ าจากเครื่ องปั๊ มน้ าที่ ผูร้องสอดใช้ในการล้างรถทาให้มูลไก่กระจายไปทัวและเปิ ดใช้เครื่ องปั๊ มลมเสี ยงดัง ้ ่ เกินสมควร ต่อมาผูถูกฟ้ องคดี (เทศบาลและนายกเทศมนตรี ) ได้ตรวจสอบข้อเท็จจริ งและแจ้งว่าผูร้องสอด ้ ้ เลี้ยงไก่ในพื้นที่ ของผูร้องสอดจริ งและใช้เครื่ องล้างรถยนต์จริ ง แต่มิได้สร้างความเดื อดร้อนแก่บุคคลอื่น เพราะไก่ ้ ่ ที่เลี้ยงไว้มีประมาณ 3 ถึง 4 ตัว โดยมีโรงเรื อนที่สะอาดอยูห่างจากบ้านผูฟ้องคดีประมาณ 10 เมตร ส่ วนการใช้เครื่ องปั๊ มน้ า ้ และเครื่ องปั๊ มลมในการล้างรถเป็ นครั้งคราวมิได้ก่อเหตุเดือดร้อนราคาญแก่ผอื่นแต่อย่างใด ู้ ผูฟ้องคดีเห็นว่าเป็ นคาชี้แจงที่ไม่มีเหตุผลขัดกับข้อเท็จจริ ง จึงนาคดีน้ ีมาฟ้ องต่อศาลปกครอง ขอให้ ้ ผูถูกฟ้ องคดีสงให้ผร้องสอดรื้ อเล้าไก่และระงับการใช้เครื่ องปั๊ มฉี ดน้ า ้ ั่ ู ้ เทศบาลและนายกเทศมนตรีมหน้ าทีตามกฎหมายที่จะต้ องห้ ามมิให้ ผู้ใดก่ อเหตุราคาญหรือไม่ ? ี ่ ่ มาตรา 25 แห่ งพระราชบัญญัตการสาธารณสุ ข พ.ศ. 2535 บัญญัติวา ในกรณี ที่มีเหตุอนอาจก่อให้เกิด ิ ั ความเดื อดร้ อนแก่ ผูอาศัยในบริ เวณใกล้เคี ยงหรื อผูที่ ต ้องประสบกับเหตุ น้ ันดังต่ อไปนี้ ให้ถื อว่าเป็ นเหตุ ร าคาญ ... ้ ้ (2) การเลี้ ยงสัตว์ในที่ หรื อโดยวิธีใด หรื อมีจานวนเกิ นสมควรจนเป็ นเหตุให้เสื่ อมหรื ออาจเป็ นอันตรายต่อสุ ขภาพ ... (4) การกระทาใดๆ อันเป็ นเหตุให้เกิ ดกลิ่น แสง รังสี เสี ยง ความร้อน สิ่ งมีพิษ ความสั่นสะเทื อน ฝุ่ น ละออง เขม่า เถ้า หรื อกรณี อื่นใดจนเป็ นเหตุให้เสื่ อมหรื ออาจเป็ นอันตรายต่อสุขภาพ และมาตรา 15 แห่ งพระราชบัญญัติรักษาความสะอาด และความเป็ นระเบี ยบเรี ยบร้ อยของบ้ านเมื อง พ.ศ. 2535 บัญ ญัติ ว่ า ห้ ามมิ ให้ ผู ้ใ ดล้างรถยนต์ รถจักรยานยนต์ หรื อล้อเลื่ อนบนถนนหรื อสถานสาธารณะ และทาให้ถนนหรื อสถานสาธารณะสกปรกเลอะเทอะ และให้เจ้าพนักงาน ท้องถิ่นมีอานาจห้ามมิให้ก่อเหตุราคาญ รวมทั้งระวังและกากับดูแลให้ปราศจากเหตุราคาญ ตลอดจนสอดส่ องกวดขัน ไม่ให้มีการฝ่ าฝื นกฎหมายและตักเตือนผูกระทาผิดหรื อสั่งให้ผูกระทาผิดแก้ไขหรื อขจัดความสกปรกหรื อความไม่เป็ น ้ ้ ระเบี ยบหรื อความไม่เรี ยบร้ อยให้หมดไปด้วย (มาตรา 26 แห่ งพระราชบั ญญัติสาธารณสุ ข พ.ศ. 2535 และมาตรา 44 แห่ งพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็ นระเบียบเรี ยบร้ อยของบ้ านเมือง พ.ศ. 2535) ดังนั้น เทศบาลและนายกเทศมนตรีจงมีหน้ าทีตามทีกฎหมายกาหนด ึ ่ ่ การเลี้ยงไก่ ของผู้ ร้ องสอดเป็ นเหตุ ร าคาญตามมาตรา 25 แห่ งพระราชบั ญญั ติการสาธารณสุ ข พ.ศ. 2535 หรือไม่ ? ศาลปกครองสู ง สุ ด วินิ จ ฉั ย ว่ า ตามมาตรา 29 แห่ งพระราชบัญญัติ ก ารสาธารณสุ ข พ.ศ. 2535 ให้อานาจราชการส่ วนท้องถิ่นออกข้อกาหนดเพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็ นอยู่ที่เหมาะสมกับการดารงชี พ ของประชาชนในท้อ งถิ่ น หรื อ เพื่ อ ป้ องกัน อัน ตรายจากเชื้ อ โรคเกิ ด จากสั ต ว์ เทศบาลจึ ง ออกเทศบัญ ญัติ เรื่ อ ง การควบคุ ม การเลี้ ยงสัตว์หรื อปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2543 โดยไม่ได้กาหนดให้สัตว์ประเภทไก่ เป็ นสัต ว์ที่ตองควบคุ ม ้ การเลี้ยงภายในเขตเทศบาลและเทศบัญญัติ เรื่ อง การควบคุมกิจการที่ เป็ นอันตรายต่อสุ ขภาพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 กาหนดให้การเลี้ยงไก่ที่มีจานวนตั้งแต่ 20 ตัวขึ้นไป จึงจะถือเป็ นกิจการที่อนตรายต่อสุขภาพที่ตองขออนุญาต ั ้
  2. 2. 2 เมื่ อผูฟ้องคดี เลี้ ยงไก่ เพีย ง 3 ถึ ง 4 ตัว และภายหลังเพิ่มเป็ น 6 ตัว ในพื้ นที่ หมู่ บ้านจัดสรรและ ้ ก่อสร้างเล้าไก่ขนาดเล็กไว้ในที่ ดินของตนเอง จึ งเป็ นการเลี้ ยงสัตว์ที่มิได้ทาให้เสี ยภาวะความเป็ นอยู่ที่เหมาะสมกับ การดารงชี พของประชาชนในท้องถิ่น ซึ่ งโดยสภาพการหากิ นตามธรรมชาติของไก่อาจมีการถ่ายมูลหรื อมีขนหลุดร่ วง บ้าง เมื่อจานวนไก่และวิธีการเลี้ยงไม่เข้าเงื่ อนไขเป็ นกิ จการที่ เป็ นอันตรายต่อสุ ขภาพตามเทศบัญญัติที่จะต้องการ ควบคุมจึ งถือไม่ได้ว่าการเลี้ยงไก่ของผูร้องสอดถึงขนาดเป็ นเหตุราคาญ อีกทั้งมูลไก่บริ เวณหน้าบ้านของผูฟ้องคดี ้ ้ มีเพียงเล็กน้อยจึ งยังไม่ถึงขนาดเป็ นสภาพข้อเท็จจริ งที่ ตองบังคับตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็ น ้ ระเบียบเรี ยบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 สาหรับการใช้ เครื่องปั๊มนา เครื่องปั๊มลมในการล้างรถยนต์ และเสียงไก่ ขันถือเป็ นเหตุราคาญหรือไม่ ? นั้น ้ ศาลปกครองสู งสุ ดวินิจฉัยว่ า ตามประกาศคณะกรรมการสิ่ งแวดล้อม ครั้งที่ 15 (พ.ศ. 2540) เรื่ อง กาหนดมาตรฐานระดับเสี ยงโดยทัวไปค่าระดับเสี ยงไม่เกิน 70 เดซิ เบลเอ และระดับเสี ยงสู งสุ ดไม่เกิน 115 เดซิ เบลเอ ่ แต่ระดับเสี ยงเครื่ องปั๊ มลมและเครื่ องปั๊ มน้ าของผูร้องสอดบริ เวณหน้าบ้านของผูฟ้องคดีวดระดับเสี ยงได้ 63.4 เดซิ เบลเอ ้ ้ ั ่ และ 42 เดซิเบลเอ ตามลาดับ จึงอยูในเกณฑ์มาตรฐาน ดังนั้น ระดับเสี ยงที่เกิดจากการล้างรถยนต์โดยใช้เครื่ องปั๊ มลม ่ และเครื่ องปั๊ มน้ าที่วดได้ จึงถือไม่ได้วาเป็ นเหตุราคาญตามมาตรา 25 (4) แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 ั ส่ ว นเสี ย งไก่ ขั น โดยภาวะวิสั ยวิญ ญู ช นที่ไ ด้ ยิน ย่ อ มเห็ น ว่ า เป็ นเรื่ อ งปกติธ รรมดาที่เ กิด ขึ้น ได้ โดยไม่ถือเป็ นเรื่ องที่ ทาให้เกิ ดความเดือดร้อนหรื อเป็ นเหตุราคาญและเป็ นสภาวะความเป็ นอยู่และการดารงชีพของ ประชาชนในท้องถิ่น เสียงไก่ ขันตามธรรมชาติกไม่ ทาให้ เป็ นเหตุราคาญแต่ อย่ างใด ็ เมื่อมี การร้องเรี ยนผูถูกฟ้ องคดี ก็ได้มีการตรวจสอบข้อเท็จจริ งแล้วว่าการกระทาของผูร้องสอด ้ ้ ไม่ ถึง กับ เป็ นเหตุใ ห้เสื่ อมหรื อ เป็ นอัน ตรายต่อ สุ ขภาพหรื อ ก่ อ ให้เ กิ ด เหตุเ ดื อดร้ อ นราคาญ และเมื่ อผูถู กฟ้ องคดี ้ ได้ดาเนิ นการแก้ไขปั ญ หาตามข้อร้ องเรี ยนของผูฟ้องคดี มาโดยตลอด จึ งยังไม่ถือว่าผูถูก ฟ้ องคดี ละเลยต่อหน้า ที่ ้ ้ ตามกฎหมาย (คาพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 451/2554) กรณี ดงกล่าวเป็ นอุทาหรณ์ที่ดีสาหรั บประชาชนที่ อยู่ร่วมกันในสังคมว่า แม้จะสามารถใช้สิทธิ ั ของตนได้ แต่การใช้สิทธิ น้ ี จะต้องไม่ไปกระทบกับสิ ทธิ ของบุ คคลอื่ น มิ ฉะนั้น จะเป็ นการใช้สิทธิ เกิ นส่ วนที่ ตน ่ มีและอาจก่อให้เกิดความเสี ยหายต่อบุคคลอื่นจนทาให้ไม่สามารถอยูร่วมกันอย่างสงบสุขในสังคมได้ นายปกครอง (บ้านเมือง) เพื่อนบ้านเลี้ยงไก่ (วรรณพร) / D:นุช

×