Your SlideShare is downloading. ×
животот и делото на некои физичари оригинал
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Saving this for later?

Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime - even offline.

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply

животот и делото на некои физичари оригинал

1,192
views

Published on


0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
1,192
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
12
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. ВОВЕД Физичарите се занимавале со сите аспекти на материјата и енергијата.Неговата или нејзината работа се движи од основните истражувања во повеќетоосновни закони на природата за практична развој на уреди и инструменти.Студијата на физиката паѓа во многу категории. Тие вклучуваат студии надвижење и својства на физички објекти и мали и големи (класични и квантнатамеханика, астрофизиката),својствата на бранови (оптика, акустика,електромагнетни), својствата на материјата (цврста состојба, плазма физика), иосновните својства на материјата и енергијата (атомски, нуклеарната и физикатана честички). Низ повеќето категории, физичари, исто така, имаат тенденција да сеспецијализираат во теоретски и експериментални работа. Теоретски физичарикористат математички концепти да анализира и да го предвидат однесувањетона физичкиот свет. Експериментални физичари користат лабораторискиексперименти за да се потврди овие теоретски предвидувања или развиваатуреди и инструменти. Многу физичари работат независно на проблеми, додека други работатво лаборатории, како дел од тимовите за време на траењето на одреденипроекти. Многу работа во традиционалните средини исто како и наУниверзитетот физичари, но многу разгранување и во инженеринг полиња идруги научни области, кои работат со инженери и други научници во области напреклопување. Поради нивната широка научна позадина, физичари во индустријата сепознати по нивната способност за работа во многу области и помогнаа да сесоздаде многу нетрадиционални полиња. Физика не е за слабо срце, но за ониесо добри математички вештини кои сакаат широка научно образование испособноста да филијала подоцна во други области, физика може да биде саморабота. 1
  • 2. ЖИВОТОТ И ДЕЛОТО НА НЕКОИ ФИЗИЧАРИ Сер Исак Њутн - истакнат физичар, основоположник на класичната -Њутнова механика. Роден на 4 јануари 1643 година во Вулсторп, починал на 31март 1727 година во Кенсингтон. Покрај физиката, тој се занимавал и соматематика, астрономија, алхемија и теологија. Њутн го опишал принципот науниверзалната гравитација и трите закони за движење. Тој покажал декадвижењето на предметите на Земјата и движењето на небесните тела е условеноод истите природни закони, докажувајќи ја корелацијата помеѓу Кеплеровитезакони за планетарно движење и неговата теорија на гравитација, со тоа гиотстранил и последните сомнежи за хелиоцентризам и ја започнал научнатареволуција. Во областа на механиката, Њутн ги објавил принципите законзервација на моментот и аголниот момент. Работел и во областа на оптиката,прв докажал дека белата светлина е збир од сите бои на видливиот спектар -набљудувајќи како призмата ја разложува белата светлина, го конструирал ипрвиот рефлектирачки телескоп. Исто така има голем придонес и воматематиката во развојот на диференцијалнотот и интегрираното сметање. ЗаЊутн се вели дека е еден од највлијателните научници на ситевремиња - на подножјето на неговиот споменик во Кембриџ пишува „Со силатана своите мисли го надминува човечкиот род“. СЕР ИСАК ЊУТН Мајкл Фарадеј е роден на 22 септември 1791 година, во Лондон. Тоје англиски физичар и хемичар, познат претежно по откритијата и придонеситево областа на електромагнетизмот и електрохемијата.Тој бил син на ковач и неговото семејство било исклучително сиромашно. На12-годишна возраст тој почнал да разносува весници, а на 14-годишен станувакниговезец. Тој го проучувал магнетното поле околу жицата по која течеелектрична струја и го формулирал поимот електромагнетно поле во физиката.Исто така ја открил електромагнетната индукција, димагнетизмот и законот заелектролиза, и врската помеѓу магнетното поле и светлината. Тој го открили бензенот. Некои го сметаат за најдобар експериментатор во историјата на науката.Станал технички набљудувач во лабораторијата на Кралскиот институт иобјавил два научни труда - за „ротацијата“ на струја околу магнетот и завртењето на магнетот околу струјата. На 2 јуни 1821 склучил брак со СараБарнард (1800-1879), со која се запознал во црква, која и двајцата ја посетувале. 2
  • 3. Фарадеј бил многу религиозен христијанин. Во периодот до 1821 објавил околу40 научни работи. Во тоа време почнува сè повеќе да се интересира за струјата имагнетизмот, како и за врската помеѓу нив.Здравјето на Фарадеј почнало да се нарушува, најверојатно од постојанитементални тензии. Во 1855 година неговото здравје се влошува и тој бил прунуден да сеоткаже од интензивна научна работа. Тој значително ја изгубил телеснататежина и почнал да ја губи меморијата. Мајкл Фарадеј умрел на 25август 1867 година. МАЈКЛ ФАРАДЕЈ Алберт Ајнштајн (14 март 1879 – 18 април 1955)бил германски теоретски физичар, најпознат по неговата теорија нарелативноста и теоријата за масно-енергетска еквиваленција, E = mc2.Ајнштајн ја добил Нобеловата награда за физика во 1921 година „за неговатаработа во полето на теоретската физика, а особено за неговото откритиена фотоелектричниот ефект. Во огромниот број на придонеси на Ајнштајн кон физиката се вбројуванеговата специјална теорија на релативноста, која ги споила механиката иелектромагнетизмот, и неговата општа теорија на релативноста, која јапроширила теоријата на релативноста за нерамномерното движење, создавајќинова теорија на гравитација. Ајнштајн објавил преку 300 научни и над 150ненаучни дела. Има статус на славност во заедницата на физиката, амагазинот Тајм во 1999 го именува како „Личност на векот“. Во поширокатакултура, името „Ајнштајн“ стана синоним на генијалност.Ајнштајн студиралво Цирих . По завршени студии Ајнштајн се вработува во Патентниот завод наШвајцарија. Ајнштајн докторирал во 1905 година со теза "Нов вид навоспоставување на молекуларни димензии" . На 2 август 1939година Ајнштајнму пишува писмо на американскиот претседател Френклин Рузвелт,поттикнувајќи го да започне истражувања за пронаоѓање на нуклеарнооружје.Ајнштајн бил и приврзаник на ционизмот.Во 1952 новосоздадената Држава Израел му понудува да стане втор претседателна земјата, но Ајнштајн ја одбива понудата, тврдејќи дека не поседува доволноспособности за справување со луѓе. 3
  • 4. АЛБЕРТ АЈНШТАЈН НИКОЛА ТЕСЛА ( 10 јули 1856 - Њујорк, 7 јануари 1943)бил генијален истражувач и пронаоѓач на полето на Електротехниката ирадиотехниката. Тесла е најпознат по своите револуционерни откритија вообласта на електро-магнетизмоткон крајот на 19-ти и почетокот на 20-ти век. Во 1893 година и откако е прогласен за неспорен победник во "Војната наструите", тој станува најпочитуваниот и најголемиот американски и светскинаучник.Единицатаво СИ системот за густина на магнетенфлукс или магнетна индукција во негова чест е наречена Тесла.Во 1943 година, Врховниот Судна САД го прогласи Тесла за единственпронаоѓач на радиото. НИКОЛА ТЕСЛА АНДРЕ МАРИ АМПЕР (22 јануари 1775 - 1836), основач наелектродинамиката, француски физичар и математичар. Тој е основоположникна теоријата на магнетизмот во нераскинливата врска со електрицитетот. Гооткрил и проучувал заемното дејство на електричните струи. Во негова чест енаречена единицата за јачина на струјата ампер (A). 4
  • 5. АНДРЕ МАРИ АМПЕР Џејмс Ват (1736 – 1819) му ја дал на светот една од најважнитемашини на сите времиња кондензирачката парна машина. Во 1757 година билпоставен за произведувач на научни инструменти и делови на универзитетотво Глазгов, каде што ги проучувал механичките потенцијали на пареата.Поправајќи една парна машина во 1764 година, дошол на идеја како одвоено даја згусне пареата; ова го направило прочуен во светот. ЏЕЈМС ВАТ Галилео Галилеј италијански физичар, математичар, астроном ифилозоф, еден од главните основоположници на Научната револуција. Роден ена 15 февруари 1564 година во Пиза, а умрел на 8 јануари 1643 воТоскана.Галилео е нарекуван татко на модерната астрономија, татко намодерната физика, татко на науката, како и Татко на Модерната Наука.Тој ги поставил основите на кинематиката и динамиката, ги забележал фазитена Венера, сателитите на Јупитер, и ги забележал и анализирал точките насонцето. Исто тако, работел и на применета наука и технологија, измислувајќиго војничкиот компас.Но, Галилеј стапил во конфликт со Католичката Црква, и бил изведен предИнквизицијата. Галилео бил обвинет за подржување на Коперниковото учење,дека Сонцето е центар на вселената, што било спротивно со теолошкото учењеод тоа време. На судењето спроведено во 1633, Галилеј бил приморан да се 5
  • 6. откаже од своите убедувања, и бил осуден на домашен притвор до крајот наживотот. Но и покрај тоа, тој ја прошепотил познатата изрека „Сепак се врти“. ГАЛИЛЕО ГАЛИЛЕЈ Пјер Кири (Париз, 15 мај 1859 - 19 април 1906 Париз) eфранцуски физичар и хемичар. Добитник е на Нобеловата награда за физика.Пјер Кири го откри пиезо-електрицитетот на кристалот, а со својатасопруга Марија Склодовска - Кири ги откри радиоактивните елементи- полониумот и радиумот.. Во неговите рани тинејџерски години, покажа силнаспособност, да решава разни задачи од областа на математиката и геометријата.На 18 години тој заврши магистратура, но не премина брзо на докторатскитестудии, поради недостиг на пари.. За време на докторатските студии, тојдизајнирал и направил една направа, со која се одржувал биланс за мерење намагнетните коефициенти. Пјер Кири учел Феромагнетизам, Парамагнетизам иДиамагнетизам за неговите докторатски студии, па од нив исто така отркил идека ефектот на температурата на Парамагнетизам кој сега е познаткако какоКириев закон. Тој исто така открил дека феромагнетските супстанции сеизложени на кристална температура, на која супстанциите го загубија своетофаромагнетно однесување. Марија Склодовска – Кири ( 7 ноември 1867 - 4 јули 1934) билаполско-француски физичар и хемичар. Таа е пионер во областана радиоактивноста, а подоцна станува првиот двократен добитникна Нобеловата награда и единствениот добитник на Нобеловата награда во дверазлични области на науката – физика и хемија. Таа, исто така, е првата женашто била поканета да предава на Универзитетот Сорбона во Париз. Родена ево Варшава на 7 ноември 1867година, но во 1891, на возраст од 24 години, сепреселува во Франција да студира природни науки во Париз. Таму ги добивасите свои универзитетски дипломи и ја развива својата научна кариера, со штостанува натурализиран граѓанин на Франција. Основач е на институтите „Кири“во Париз и во Варшава. 6
  • 7. Нејзиното детство било тажно, обележано со смртта на нејзината сестра, а почетири години и на нејзината мајка. Било забележано дека има неверојатнопомнење и способност за исцрпувачка работа, занемарувајќи ги дури и хранатаи спиењето за време на учењето. После матурирањето на самопетнаесетгодишна возраст, била потполно исцрпена и била испратена на село зада закрепне. не и било дозволено да се запише на ниту еден универзитет, такашто неколку години била принудена да работи како гувернанта и да го посетуванелегалниот т.н. „Летечки Универзитет“. Конечно, со финансиска помош однејзината постара сестра Брониа, се преселила во Париз. Посетувала приватенженски колеџ, а потоа студирала физика и математика на „Сорбона“ и завршилапрва во генерацијата, во пролетта 1893 година. Една година подоцна,магистрирала на математика, исто така на „Сорбона“. Под менторство на АнриБекерел, во 1903 година докторирала на Високата школа за индустриска физикаи хемија во Париз, како прва жена – доктор на науки во Франција.На „Сорбона“ го запознала, а подоцна и се омажила за Пјер Кири. Заедно, гипроучувале радиоактивните материјали, особено минералот уранинит, кој ималнеобично својство да биде порадиоактивен од ураниумот што се добивал однего. До 1898 година, веќе извлекле логично објаснување: минералот сигурносодржел примеси од некоја непозната радиоактивна супстанца, која што биламногу порадиоактивна од ураниумот. Така, на 26 декември, Марија Кири гообјавила постоењето на оваа нова супстанца. По неколкугодишна непрекинатаработа, рафинирале неколку тони од минералот, изолирајќи, на тојначин, радиум хлорид (на 20 април 1902 година), како и два нови хемискиелементи. Првиот го нарекле полониум, во чест на родната земја на Марија, адругиот радиум, поради интензивната радиоактивност.Заедно со Пјер Кири и Анри Бекерел, ја добила Нобеловата награда за физикаво 1903 година, „како признание за исклучителниот придонес во нивнотозаедничко истражување на феноменот на радиоактивноста откриен од Проф.Анри Бекерел“. Така, таа станала првата жена добитник на Нобеловата награда.Осум години подоцна, ја добила и Нобеловата награда за хемија во 1911година, „како признание за нејзиниот придонес за напредокот на хемијата сооткривањето на елементите радиум и полониум, со изолирањето на радиумот исо проучувањето на својствата и соединенијата на овој значаен хемискиелемент“. истражуваат. Само еден месец по добивањето на Нобеловата награда, билахоспитализирана поради депресија и проблеми со бубрезите. Инаку, во 1910година, во чест на нејзиниот сопруг кој бил прегазен од кочија четири години,основната единица за мерење на радиоактивноста била наречена кири.Починала на 4 јули причината била апластична анемија По смртта билапогребана во истите гробишта во кои почивал и Пјер Кири, но во април 1995година, во чест на големите достигнувања, посмртните останки им билепренесени во Пантеон во Париз, помеѓу најславните личности од францускатаисторија. И, повторно, Марија Кири е првата жена погребана во Пантеон, вознак на признание за нејзиното дело.Ќерката на Пјер и Марија Кири, Ирена Жолио - Кири, и зетот Фредерик Жолио– Кири биле, исто така, физичари кои се занимавале со изучување нарадиоактивноста и станале добитници на Нобеловата награда за хемија во 1935година. 7
  • 8. ПЈЕР КИРИ Јоханес Кеплер (27 декември 1571 – 15 ноември 1630) бил германскиматематичар, астроном и астролог и клучна фигура во астрономскатареволуција на 17 век. Тој е најпознат за неговите закони за планетарно движење,кодифицирани од други астрономи според основата на неговитедела Astronomia nova, Harmonices Mundi и Епитом на коперниковатаастрономија.Пред Кеплер, планетарните орбити били пресметувани преку комбинации накружните движења на небесни сфери. По Кеплер, астрономите го сменилесвоето внимание кон орбитите - патишта кои можат математички да сепретстават какоелипси. Кеплеровите закони исто така овозможиле една одосновите на теоријата на Исак Њутн за универзална гравитација.За време на неговата кариера, Кеплер бил учител по математика во семинарскоучилиште во Грац, Австрија, асистент на астрономот Тихо Брахе, дворскиотматематичар на императорот Рудолф II; математичар во Линц, Австрија исоветник на генералот Алберт фон Валенштајн. Тој исто така извршил големпридонес на полето на оптиката, измислил подобрена верзијана рефрактирачкиот телескоп(Кеплеров телескоп) и помогнал да селегитемизираат телескопските пронајдоци на уште еден научник од неговатагенерација, Галилео Галилеј.Кеплер живеел во доба каде немала јасна границамеѓу астрономијата иастрологијата, но имало голема поделеност наастрономијата на две гранки -математичка и физичка (гранка од попрестижнатадисциплина на природната философија). Кеплер вовел и религиозни аргументии појаснувања во неговите дела, мотивиран од религиозната осуда дека Бог госоздал светот со интелигентен план кој е прифатлив преку природната светлинана разумот. Кеплер ја опишал неговара нова астрономија како „небеснафизика“, како „екскурзија воаристотеловата Метафизика“, и како „додаток наделото За небото“, исто така на Аристотел, трансформирајќи ја античкататрадициjа за физичка космологија со третирањето на математиката како дел одуниверзалната математичка физика. 8
  • 9. Јоханес Кеплер Никола Коперник бил полски астроном, кој прв ја изнелмодерната варијанта на теоријата за хелиоцентричниот сончев систем, вонеговата епохална книга „De revolutionibus orbium coelestium" („За движењетона небесните топки“). Коперник е роден на 19 февруари 1473 година воградот Торун. Се школувал во Полска и Италија, животот претежно го поминалработејќи во Фромборк, Царска Прусија, каде што и починал на 24 мај1543година.Бил математичар,астроном, правник, физичар, учител, гувернер, администратор,дипломат, економист и војник. Тој ја сметал астрономијата за негова вокација.Неговата теорија дека Сонцето, а не Земјата, е центар на Вселената, се смета заедна од најважните и решавачките за понатамошниот развој на астрономијата,вклучително се смета и за една од најважните теории за човештвото.Кога бил на десетгодишна возраст, неговиот татко, богат трговец со бакар ипочитуван граѓанин на Торун, умира. Многу малку се знае за мајката на НиколаКоперник – Барбара ВатценродеВо 1491 Коперник пристапил во Краковската Академија каде веројатно за првпат се судрил со астрономијата, под менторство на неговиот учител – АлбертБруѕевски. После четиригодишен престој во Краков, заминал за Италија, кадезапочнал со студии по медицина и право на универзитетитево Болоња и Падова. Неговиот чичко – бискуп ги финансирал неговите студии,и посакувал Никола исто така што стане бискуп. Но, Коперник за време настудиите во Ферара, се среќава со познатиот астроном Доменико Мариа Новарада Ферара. Коперник аплицирал за неговото менторство, и така станал неговвоспитаник и помошник. Првите опсервации што Коперник ги направил, билево 1497 година, заедно до Новара, и се забележани во неговата книга „Derevolutionibus orbium coelestium“.во 1504 година почнал со детално проучување и поткрепување на сопственататеорија. Ја напуштил Италија и отишол да работи во Фромборк.Во 1514 година тој го изнел својот „Commentariolus“ – краток ракопис, во кој гиобјаснува неговите идеи за хелиоцентричниот систем – и го пуштил во употребаза блиски луѓе. За време на војната меѓу Тевтонскиот Поредок и Кралството 9
  • 10. Полска, Коперник успешно го спасува Олзтин, главен на кралските трупи,заробен од војските на Алберт Бранденбуршки.Во 1542, во име на Коперник, Ретикус издава теза за тригонометрија, којаподоцна ја вклучува во втората книга „De revolutionibus“. Под голем притисокна Ретикус, Коперник конечно попуштил, и ја дал својата книга на печатењево Нирнберг, под покровителство на Тидеман Гизе, бискуп и негов близокпријател.Инспирацијата на Коперник му дошла, не од набљудувањето на планетите, анепосредно по читањето на двајца автори, Цицерон и Плутарх .).Овие автори пишувале за земја која зе движи околу сонце.Главната теорија на Никола Коперник била издадена во неговата книга „Задвижењето на небесните топки“, во годината на неговата смрт, иако тој дошолдо заклучоците неколку децении порано.Во книгата, уште на нејзиниот почеток, тој се оградува од теоријата загеоцентричен универзум, во кој Земјата е негов центар. Коперник билкатегоричен дека Земјата е само една планета која се движи околу Сонцето, иправи периоди од една година, и околу својата оска прави период од еден ден.Тој дошол до точниот распоред на познатите планети и ја објаснил прецесијатана рамнодениците точно, со мали отстапки.Дал точно произнесување и за годишните времиња, заради фактот деказемјината оска не е нормално (од геометрија) поставена во однос на рамнинатана нејзината орбита..Коперник исто така ги заменил Птоломеевите екванти со повеќе епикружници.Системот на Коперник, соодветно на тоа, содржел повеќе епикружници.Системот на Коперник не бил експериментално подобар од системот наПтоломеј. Коперник се плашел од ова, и поради недостаток на докази, сепотпрел на тоа – како би требало да изгледа елегантно и целосно тој систем..Теоријата на Коперник окажала влијание врз работата на ГалилеоГалилеј, Јоханес Кеплер, кој ја доразвил, а се обидел и да ја докаже.Галилеовите набљудувања на фазите на Венера, биле првите практични доказикои ја поткрепувале теоријата на Коперник.Коперниковиот систем може да биде систематизиран и поделен во седумначела. 1. Во универзумот не постои центар 2. Центарот на универзумот е близу до Сонцето 3. Растојанието меѓу Земјата и Сонцето е незначителна во однос на растојанието меѓу Земјата и ѕвездите 4. Движењето на Земјата околу нејзината оска е одговорно за дневното движење на ѕвездите 5. Годишните движења на Сонцето се предизвикани од движењто на Земјата околу Сонцето 6. Ретроградното движење на планетите е резултат на движењето на Земјата, од каде што набљудуваме. 10
  • 11. Книгата „За движењето на небесните топки“ (1543) била резултат на деценииистоштувачка работа. Таа (нејзиниот оригинал) почнува со анонимен предговород Андреас Осиандер, теолог и пријател на Коперник, кој наведува дека таатеорија не значи дека е вистинита надвор од рамките на тезите наастрономијата.Актуелната верзија на книгата на Коперник започнува со писмо од неговиотпријател Никола Шоенберг, Архибискупот на Капуа, кој го мотивира Коперникда ја публикува својата книга.Во продолжителен вовед, Коперник ја посветува својата книга на Папа ПавлеТрети, наведувајки ги причините зошто порано не го издал својот труд, стравотод несогласување, и укажува дека ако неговата теорија се испостави за точна,тогаш црквата ќе може да развие по-точен календар.Во тоа време биле крајно неопходни реформи во тогашниот Јулијанскикалендар и затоа црквата имала голема потреба од астрономите и нивнитенаоди.Книгата на Коперник била поделена во шест книги: 1. Генерален осврт на хелиоцентричната теорија, и генерално претставување на истата пред светот 2. Теоретско излагање на принципите на сферичната астрономија и список на ѕвезди (како темел на аргументите изнесени понатаму) 3. Видливите движења на Сонцето и феномените сврзани со тоа 4. Опис на Месечината и нејзините орбитални движења 5. Конкретен приказ на новиот систем 6. Конкретен приказ на новиот систем (2). Никола Коперник Алессандро Волта бил италијански физичар. Волта се родил на 18бевруари 1745 година и се школовал во граду Комо.Родителите на Волта Филипо Волта и Марија Магдалена го пуштиле да сешколова во Језуитска школа и да станеадвокат. Волта напишал песна налатински „De vi attractiva ignis electrici ac phaenomenis inde pendentibus“, во којае опишувал својата електрична појава. Во 1774. година бил професор пофизика во својот роден град, а 1779. година бил професор на универзитетот воПавиј. 1791. бил примен за член на Ројал Сосајети Клаб во Лондон, а 1794. сеоженил за Терезом Пелегрини. 11
  • 12. Волта извршил многу експерименти , во 1775. годинеја изработил Електрофор,справа која произведувала статички електрицитет. 1776. и 1777. се посветил на хемиски планови и ги открива метанот.1800. година го направил Волтин електростатички стуб. Волтиниотелектростатички стуб е батерија, која се састои од наизменично п плоча бакар ицинк.Волта починал на 5. март 1827 и бил погребан во градот Комо во Италија. Алесандро Волта Вилхелм Едуард Вебер бил роден 24 Октомври 1804. Тој билгермански физичар и, заедно со Карл Фридрих Гаус, изумителот на првитеелектромагнетни телеграфски.[Вебер е роден во Витенберг, каде што неговиот татко, Мајкл Вебер, бешепрофесор по теологија. Вилхелм беше втор од тројца браќа, сите од нив билеодликува со способност за науката. По распадот на Универзитетот во Витенбергнеговиот татко бил префрлен во Хале за време на 1815.Во текот на 1831, по препорака на Карл Фридрих Гаус, тој беше ангажиран одстрана на Универзитетот во Гетинген, како професор по физика, на возраст оддваесет и седум години. . Неговите предавања беа интересни, поучни, исугестивни. Вебер смета дека, со цел темелно да се разбере физиката и сепримени на секојдневен живот, само предавања, иако илустрирани соексперименти, се недоволни, Како студент на дваесет години тој, со својот брат,Ернст Хајнрих Вебер, професор по анатомија на Лајпциг, имале напишано еднакнига Теорија и флуидност. Гаус и Вебер го конструирале првиот електромагнетен телеграфс завреме на 1833 година, кој ги поврзувал опсерваторијата со Институтот зафизика во Гетинген.Студирал магнетизам со теоремитеТој беше избран на странски член на Кралската шведска академија на наукитево текот на 1855.Починал на 23 јуни 1891 година. 12
  • 13. Вилхелм Едуард Вебер Ернст Раденфорд 1871-1937) бил британски физичар и хемичар.Роден е на 30 август 1871 година во Нов Зеланд а починал 19 октомври 1937.Бил пофесор на факултетот во Монтреал потоа предавал во Манчестер а во 1919година бил директор на КЕВЕНДИШ лабараторијата на Кембриџ.Во 1908 година добил Нобелова награда за хемија бидејки имал голема залугаво поучуваљето на радиоактивноста .Зрачењето го класифицирал на алфа-зраците,бета-зраците,и гама зраците. Во1919 тој извел експрерименти во кој бомбардирал елеметот алот со алфачестечките ја извршил првата трансмисија на еден елемен во друг. Ернст Раденфорд Вилијам Томсон - Лорд Келвин (26 јуни 1824 - 17 декември 1907) ероден на 26 јуни 1824 година во Белфаст ,Ирска во семејство на професорпо математика. До десетогодишна возраст образованието го добивал од татка си, а потоа билзапишан во Универзитетот во Глазгов, каде што татко му станал професор.Малиот Вилијам одлично ја следел универзитетската програма. таму ги 13
  • 14. запознал големите достигања на математиката, а потоа во Кембриџ и Париз идостигањата на физиката. Подоцна и тој станал професор на универзитет. Најважни му се трудовите по термодинамика, електродинамика, а се бавел исо механика и хидродинамика. Вилијам Томсон - Лорд Келвин Хајнрих Рудолф Херц (22 февруари 1857 - 1 јануари 1894) билгермански физичар којшто во 1888 експериментално го докажал постоењето наелектромагнетни брановии и утврдил дека нивната брзина е еднаква на брзинатана светлината а ги испитал и нивните дејства. Херцовиот осцилатор послужилкако основ за развој на радио-техниката. Ги изучувал дејствата на катодните иУВ зраците и на одреден начин утврдил фотоелектричен ефект. Единицата заосцилација (фрекфенција) го добила неговото име во негова чест.Херц е роден во Хамбург, Германија во еврејска фамилија која што потоа сепрекрстила во христијанска. Татко му бил советник во Хамбург а мајка му билаќерка на доктор. За време на школувањето во Берлин покажал голем интерес ипознавање за науката и јазиците а учел арапски и санскрит. Наука и инжинерингстудирал во Дрезден. Минхен и Берлин. Бил ученик на Густав Р.Кирхов иХерман фон Хелхотз. Дипломата ја добил во 1880, а до 1883 останалХелхолтзов ученик. Тогаш земал место како предавач на универзитетот воКелн. и тука ги открива електромагнетните бранови. После експериментот на Мишелсон во 1881 кој го докажал непостоењето наземјината патека околу сонцето која што настанала во 17 век, Херц гипреформулирал Максфеловите равенки и дошол до нови откритија. Во текот наекспериментот докажал дека електричните сигнали можат да патуваат низвоздухот како што претпоставувале Џејмс Кларк Максфел и Мајкл Фарадеј, итоа беше основа за откривање и развој на радиото. Хајнрих Рудолф Херц 14