Kind in Aalst

567 views
486 views

Published on

Kind zijn in Aalst ... korte weergave van een mix van de ervaringen van een kind van vandaag en de herinneringen van haar papa.

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
567
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Kind in Aalst

  1. 1. Kind in AalstOnze flinke dochter Tamara was behoorlijk lastig. Je zag het. Je hoorde het en voelde hetook. Kortom: je kon gewoonweg niet anders dan opmerken dat zij er schoon genoeg van hadom vier hoog met haar poppen op het tapijt te zitten spelen, terwijl de ganse middag al eenverleidelijk zonnetje door de vensters binnenlonkte.Aanvankelijk had alles zich beperkt tot een korte rustpauze wanneer ze, rondwandelend meteen pop in haar armen die wat hulp kon gebruiken bij het inslapen, in de zonnestralen terechtkwam en er zich prompt gevangen wist. Het beurtelings uitdoven en aanzwellen van haarslaapliedje, was voor mij het teken geweest dat zij erin slaagde de verlokkingen van destralende sirene met haar gezang te overstemmen. Gaandeweg was het zingen echterstilgevallen en werd de pop alsmaar achtelozer meegesleurd.Het was zonder meer duidelijk dat de gebundelde kracht van de gefilterde zonnestralen nietzonder uitwerking bleven. - Nu is het buiten zeker lente, papa ?Ergens ter hoogte van het tafelblad staarden twee bruine oogjes mij leergierig aan. Tenzij ikmij vergiste en zich vooral een geheime verwachting weerspiegelde in de onschuldige blikvan mijn dochtertje. - Nee, Tamaraatje, het is zomer nu. - Maar in de zomer is het buiten ook warm, hé papa? - Ja meisje, nu is het buiten zéér warm. - Maar, moest de zon weg zijn, zou het dan nog zeer warm zijn, papa? - Neen, meisje, eens de zon weg is zal het snel weer afkoelen. - En misschien wel regenen, hé papa, zoals gisteren? - Ja, misschien krijgen wij wel weer onweer. - Dan gaan wij zeker nu gauw naar het park, papa, anders moeten wij straks weer lopen voor de regen! - Neen, meisje, vandaag moet papa werken. Vandaag gaan we niet naar het park. - Toe, papaatje, ik speel niet meer graag met mijn popjes. Ik wil naar het park gaan! - Neen, Tamaraatje, papa moet werken nu. - Toe, papa, toe! - Nee, Tamaraatje. Als papa “neen” zegt, is het neen. En laat papa nu verder werken!Het moet toegegeven worden: ze hield zich kranig, mijn dochtertje. Geen gezeur, geenvoetengetrampel. Geen geween. Neen, mijn dochter wist wanneer zij moest toegeven enaanvaardde haar verlies als een grote meid. Toch een slim meisje, die Tamara!Rustig raapte zij haar popjes op en stopte ze in haar speelgoedkoffer. Even nog sloeg ik haargade uit het wit van mijn ogen, maar toen zij met een fruitsap uit de keuken terugkeerde enzich behaaglijk in de zetel nestelde met haar favoriete prentenboekjes, wist ik de vredebezegeld.Ik nipte even aan mijn ondertussen koude koffie – dat komt er allemaal van, smaakt naar niksmeer! – en werkte verder aan mijn artikelstatistiek.
  2. 2. Twee producten en honderdtwintig stuks verder: - Papa …. - Ja, meisje? - Gij ziet mama wel graag, hé ? - Ja, meisje. - En Tamaraatje ook, hé? - Natuurlijk, meisje! - Gij zoudt wel niet willen dat ik ziek wordt, hé papa?“Lap”, dacht ik bij mezelf, “mevrouw zet haar tweede offensief in. Maar dat ging nu eensniet lukken zie! Daar zou ze vroeger moeten voor opstaan, die sluwe meid! - Nee, meisje, ik heb niet graag dat je ziek wordt, maar één dagje binnen zitten zal je echt geen kwaad doen. Laat papa nu alsjeblief verder werken, wil je? - Ja, papa, maar ik zat deze week toch al bijna alle dagen binnen en tante Mieke zei gisteren nog dat ik er zo wittekens uit zie en dat zij al bijna dacht dat ik ziek was en toen heeft mama gezegd dat gij op zaterdag en zondag met mij zou gaan wandelen en dat ik er veel gezonder zou uitzien moest ik maar wat meer buite komen en vandaag is zondag, hé papa?Eigenlijk had ze daar wel een punt: ze zàg er maar bleekjes uit, onze Tamara. Tja, een kindtussen muren, een appartementskind, een hokjesmensje … twéé maanden vakantie kregen diesnotaapjes, maar als je niet naar het zuiden trekt, dan is zo’n meid in feite nog beter af opschool!Wat er ook van zij, de statistiek kon wachten tot ’s avonds, maar vanavond zou er geen zonmeer zijn voor mijn meisje. Wie weet trouwens of we de volgende dagen nog konden gaanwandelen? Het weer kon best omslaan. Vorig jaar was het toch ook zo gegaan; 2 wekenhoogzomer, maar daarna was het beginnen regenen tot het einde van de vakantie ...Even later huppelde een onafgebroken taterende Tamara uitgelaten naast mij de trappen af. - Gaan wij weer langs de Zeepbergbrug, papa? - De wàt, Tamara? - De Zeep-Berg-Brug! - Malle meid. De Zéé-Berg-Brug bedoel je! - Maar nee, papa, de Zéép-Berg-Brug! Je weet wel: waar de Dender gewassen wordt!Ik moest onwillekeurig lachen. Een van die bandieten van nonkels had haar weer eens goedte grazen genomen! De Dender wassen aan de Zeepbergbrug. Dat verdiende een prijs! Man,man, man, … de idee! - Papa, gaan wij dan langs de Zeepbergbrug om te kijken hoe ze de Dender wassen? - Ja meisje, we zullen langs de brug wandelen. Ik zal je de restanten tonen van de oude Zeeberg-brouwerij, waarnaar de brug genoemd werd.Even later stonden wij op de brug en overtuigde Tamara mij van haar gelijk: ik kon er mijinderdaad zelf van overtuigen hoe wat verder, aan het Sas, de Dender gewassen werd: een
  3. 3. vlokkende schuimmassa klom uit het kolkende water tegen het houten staketsel omhoog enonttrok dit goeddeels aan het gezicht.Tamaraatje vond het een enig zicht. Zij interpreteerde het schuim zonder meer positief: Hier,voor haar ogen werd die vuile, stinkende waterstroom gewassen om dan als een mooie,idyllische rivier verder te stromen. Hoe leg je zo’n kind uit dat dit schuim toch niet helemaalkan vergeleken worden met het schuim dat thuis bij het wassen van de vaat geproduceerdwordt. lhoewel: in tegenspraak met berichten over “natuurlijke oorzaken”, circuleert in Aalstsinds jaar en dag de niet bevestigde uitleg dat de schuimbergen op het traject van de Dender inwerkelijkheid veroorzaakt worden door lekken of lozingen in een bedrijf uit Ath.Tja … hoe verklaar je dat schuim? Pollen in april; wellicht vruchten in september … enbuiten deze periodes dan ?Hoe dan ook. Er werd weer gevist op de Dender. En de rivier stonk ook belange niet meerzoals in mijn jeugd. Er was nog hoop voor het nageslacht! Toen ik glimlachend op mijndochtertje neerkeek, merkte ik dat ook zij het schuim al vergeten was.- Nogal een geluk hé, papa, dat wij zo vlug vertrokken zijn- Ja, hé, nu hebben we lekker veel tijd om te wandelen !- Maar neen, papa. Anders zaten we wel weer in de regen, hé!- Regen?- Straks zal de zon wel helemaal achter de wolken weggestoken zijn, hé papa!Ik keek omhoog. In de ganse lucht: geen wolkje te bespeuren. - Maar meisje toch, ik zie helemaal geen wolken! - HahaHaar betweterig lachje ergerde mij.Gelukkig kreeg ik vlug tekst en uitleg. Verwonderd omdat haar papa zo dom kon zijn bevalmijn kleine meid: - kijk ‘ne keer achter U!En met haar kleine vinger wijzend naar de schouwpijp van de Aalsterse zetmeelfabriek van deSyral-groep, verklaarde ze slim: - Kijk maar eens, papa, hoeveel wolken er uit die schouw komen! Kom, laat ons snel verder gaan, want straks zijn wij toch nog te laat!Ik stond perplex en vond de moed niet om de kleine dame uit te leggen dat die mooie wolkjesveel te weinig water bevatten om het weer te doen keren. Ondertussen dacht ik wel opnieuwterug aan mijn eigen jeugd, toen Syral nog “De Glucoseries Réunies” heetten, of “Amylum”en de halve stad regelmatig een fijne suikerregen te verwerken kreeg en wakker werd ondereen dunne, kunstmatige sneeuwlaag die huizen en auto’s gelijk beetje bij beetje aan hetomtoveren was in een onbewoonbare, kleverige, stinkende fabriekskoer.Gelukkig was er heel wat verbeterd in Aalst! Het verkeersvrije Stadscentrum, de opkuis vande historische gebouwen, de gebouwenverlichting … beetje bij beetje kon de stad concurreren
  4. 4. met toeristische attracties uit Frankrijk en Italië … Glimlachend wandelde ik verder, terwijlmijn flinke dochter aan mijn hand de grote wereld afspeurde naar nieuwe ontdekkingen.Even later kuierden wij in het mooie stadspark tussen de mooi verzorgde grasperken enprachtige aanplantingen door naar het romantische melkhuisje en genoten wij van het zomersgroen, de kalmte, de ontspannen sfeer op het terrasje en de spelende kinderen op het grotespeelveld.Het leek een andere wereld, een soort alternatief milieu waar een kind nog een kind mag zijnen waar ook voor de ouden van dagen een plaatsje was ingeruimd dat hen toeliet op eigentempo te genieten van een biertje, een kaartje, of gewoon de geur van gras en bloemen.Mijmerend volgde ik Tamara op haar onvoorspelbare tocht kris-kras over het speelveld enverder, tussen de bomen door richting Osbroeck. - Papaaaa! - Ja meisje? - Waarom zwemmen al die vissen op hun zij, papa?Pollen op Dender • zaterdag 24 april 2010 • Bron: Het Nieuwsblad • Auteur: (vg)AALST - Wandelaars merkten aan de Sint Annabrug veel schuim op het water. De brandweer stelde vast datveel pollen en bloesems in het water waren terechtgekomen. Het natuurlijke product zorgde voor schuim op deDender.http://board.digif.eu/viewtopic.php?f=20&t=6456&start=0 • 11 juni 2008, 20h58 • Re: Langs de dender • tozumi schreef:Wat is de Dender toch mooi (als er niet teveel schuim op staat …)Wie gaat zich daar in wassen met Fa of Dove zeep? - of is er een schipper die zijn bootje gawassen heeft metDreft?

×