Hangout Strijp-S

300 views

Published on

Strijp-S roept het verlangen op naar plekken in de stad waar je gewoon een krant kunt lezen, tv kunt kijken, werkt op je laptop, onderuit kunt zitten, muziek luistert, mensen ontmoet, koffie drinkt of iets eet en gebruik maakt van gratis Wi-Fi. Een informele smeltkroes van off-line en on-line werelden, afspraken en ontmoetingen die is gevuld met geroezemoes, koffiegeuren en stadsgeluiden. Een plek waar je het gevoel hebt onder bekende vreemden en vreemde bekenden te zijn en waar je altijd heen kunt. Naar een hangout dus.

Published in: News & Politics
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
300
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Hangout Strijp-S

  1. 1. Een Hangout voor Strijp-SStrijp-S zal -als we alle grote verhalen, plannen en uithangborden moeten geloven- modelstaan voor het nieuwe Eindhoven, voor een stedelijke mix van wonen, werken, winkelen envrije tijd en met wat de beroemde antropologe Jane Jacobs noemt “many corners to turn” endat allemaal liefst dag en nacht. Een soort Times Square van Eindhoven als stedelijkknooppunt en als showcase voor de nieuwe verbondenheid van cultuur en economie.Laatst kwam ik dankzij een van mijn Facebook vrienden het geweldige verhaal “Urbanium”van Eline Bochem tegen. Een verhaal over het verlangen naar plekken in de stad waar jegewoon een krant kunt lezen, tv kunt kijken, werkt op je laptop, onderuit kunt zitten, muziekluistert, mensen ontmoet, koffie drinkt of iets eet en gebruik maakt van gratis Wi-Fi. Geencommerciële plek waar ze ieder kwartier komen vragen of je nog wat wilt drinken en als jewilt afrekenen je eindeloos laten wachten. Ook geen stille studiezaal zoals op de technischeuniversiteit. Of doodse koffie corner zoals die op de eerste verdieping van de openbarebibliotheek. Nee, eerder een informele smeltkroes van off-line en on-line netwerken,afspraken en ontmoetingen die is gevuld met geroezemoes, koffiegeuren en stadsgeluiden.Een plek waar ze Starbucks of illy schenken. En waar je het gevoel hebt onder bekendevreemden en vreemde bekenden te zijn en waar je altijd terecht kunt.Derde plaatsenRay Oldenburg houdt in “The Great Good Place” een hartstochtelijk pleidooi voor wat hijnoemt dit soort “derde plaatsen”. Het zijn openbare gelegenheden naast de eerste (huis) en detweede plaats (werk). Derde plaatsen zijn openbare plekken waar mensen informeelbijeenkomen en waar uitwisseling de belangrijkste activiteit is. Vaak gaat het omvoorzieningen in de sfeer van koffiehuizen, terrassen, pubs en saloons, maar kan het ook gaanom een bank op een plein, een buurtwinkel, een kapper of een wasserij. Derde plaatsen zijnbijvoorbeeld de koffiehuizen en traditionele badhuizen van de Turkse gemeenschap of detheehuizen van de Chinese gemeenschap.Niet alle openbare gelegenheden verdienen volgens hem het predicaat derde plaats. Daarvoormoeten ze zich wel op neutraal terrein bevinden (niet thuis en niet op de werkplek), als socialegelijkschakelaar fungeren (alle rangen, standen, godsdiensten en nationaliteiten zijn erwelkom), een speelse en informele atmosfeer kennen en stamgasten hebben die de toonzetten. Derde plaatsen zijn er tegenwoordig steeds minder volgens hem terwijl ze vanfundamenteel belang zijn voor elke vitale gemeenschap.HangoutIk huur nu al iets meer dan 5 jaar kantoorruimte op Strijp-S. Eerst in het Klokgebouw en nu inhet Glasgebouw. En nog steeds lukt het me niet om me er echt thuis te voelen. Het is en blijfteen saaie en onpersoonlijke werkomgeving en bouwput. Natuurlijk worden er met groteregelmaat feestjes, internationale festivals en spraakmakende congressen georganiseerd. Enrijdt inmiddels de Phileas over het terrein, zijn er wat bomen gepland en is er drinkwaterbeschikbaar. Maar daarvan krijg ik geen thuisgevoel of gevoel van verbondenheid. Laat staandat door al die activiteiten in al die jaren iets zoals een Strijp-S community is ontstaan.Zo ik me al verbonden voel is het steeds via allerhande misstanden, zaken rondbrandveiligheid, stijgende huren, reeksen inbraken of pogingen daartoe, ontruimingsplannenin geval van calamiteiten en het groeiend aantal verordeningen, voorschiften en regels.
  2. 2. Om een creatieve community op Strijp-S te laten ontstaan en iets van alle ambities en groteverhalen waar te maken moet er een snel een plek komen als die waar Eline en Ray het overhebben en waarvan je bijna zeker weet er relaties, bekenden of onbekenden tegen te komen.Liefst een beetje centraal gelegen, liefst op de begane grond, liefst zeven dagen per week enliefst ook nog tot in de kleine uurtjes. Een “hangout” voor alles en iedereen die iets met hetgebied heeft. Waar? Wat te denken van de begane grond in de centraal gelegen grote bruinedoos met dat oranje toupetje bij de ingang aan de Kastanjelaan. Want het nieuwe Strijp-Sontstaat niet op de tekentafels van stedenbouwkundigen, in de hoofden van architecten of indie van rendementhoppende ontwikkelaars, lintknippende politici of ruimteverhurendemakelaars.De kosten van zo’n plek horen onderdeel te zijn van het grote verhaal, van hetontwikkelbudget voor het hele gebied en moeten worden betaald door de ontwikkelendepartijen. Daar een jonge uitbater mee opzadelen is ronduit kortzichtig, getuigt van verkeerdezuinigheid en van weinig zicht op de manier waarop dit gebied zich zou moeten ontwikkelen.Natuurlijk roepen Trudo, de ontwikkelaar en de gemeente al jaren dit soort zaken. Maar dansteeds als onderdeel van het eindplaatje over 5 jaar of 10 jaar of over nog later. Nee, als er ietsis wat het gebied nú nodig heeft is het wel zo’n “hangout”. Zo’n kristallisatiepunt en stedelijklaboratorium voor iedereen die er gaat wonen, er nu en straks werkt en studeert, er wil chillen,wat wil lanterfanten, anderen wil ontmoeten, er afgesproken hebt of er gewoon iets wil gaandrinken of eten. En rond een dergelijke omgeving groeit dan als vanzelf de nieuwe Strijp-Scommunity, het stukje Eindhoven van de toekomst.Eindhoven 4 augustus 2010.Han le Blanc, huurder Strijp-S.
  3. 3. Strijp-S needs a hangoutWhat used to be a mayor Philips estate in the center of Eindhoven, will become anurban area that is unique in every respect. No less than 66 acres are turned into aninspiring environment with a mix of living, working and leisure. The final urbandevelopment plan provides for the preservation and renovation of historic buildingscombined with new estate. With creativity and culture being made visible and tangiblein all facets, Strijp-S becomes an area with an unequalled character, ambiance andpersonality, both in the Netherlands and abroad.But, in order to enable the birth of a true Strijp-S community and to fulfill the manyambitions and dreams for this area, a hangout will have to be created. A place wherepeople can meet up, share a Starbuck’s and surf the Internet with free Wi-Fi access.If we are to believe the stories, plans and billboards, Strijp-S is to stand model for the newEindhoven. A new Eindhoven with an urban mix of living, working and leisure, and withwhat anthropologist Jane Jacobs calls many corners to turn. A new Eindhoven that offers thisnot only by day, but by night also: a kind of Times Square as urban junction and as showcasefor the new connectivity between culture and economy.The other day, thanks to one of my Facebook friends, I ventured upon the wonderful storyUrbanium by Eline Bochem. This story tells of the need to have urban places where you canread a newspaper, watch TV, work on your laptop, lounge, listen to music, meet people, havea cup of tea or a bite to eat and enjoy free Wi-Fi Internet access. Not a commercial settingwhere they come to your table every 15 minutes asking if you would like anything else todrink and where you have to wait endlessly before you can pay. Neither is it a quiet studyarea, nor a dead coffee corner on the first floor of the local library. The place I’m talkingabout is an informal melting pot of off- and online networks, dates and meetings. A placefilled with hum and bustle, sensory smells and city noise. A place where they serve Starbucksand where you have the feeling you’re among familiar strangers and strange familiar people.A place where you always feel welcome.Third placesIn the Great Good Place, Ray Oldenburg holds a passionate plea for what he calls ‘thirdplaces’: public places alongside the first (home) and second (work) places. Third places arepublic places where one can get together informally and where exchange is the mostimportant activity. Such places can be coffee or tea corners, pubs or cafés, but can also consistof a bench in a park, a neighborhood shop, a hairdresser’s or a washing salon. Similarly, thirdplaces are the traditional Turkish baths and tea gardens or, for that matter, the age-old Chineseteahouses.Not all public places, according to Oldenburg, deserve to be called third places. For places toqualify for this term, they need to be: on neutral ground (neither home nor work), function associal equalizer (all races, ages, religions, social status’s and nationalities are welcome), havean informal and easy-going atmosphere and have habitués who set the tone. Oldenburg notesthat nowadays the number of third places is diminishing, whereas such places are fundamentalto a vital community.
  4. 4. HangoutFor over 5 years already I’ve been renting office space in the Strijp-S area. Yet, I still don’tfeel at home. It was and still is a dull and impersonal working environment and building site.Of course, there are regular parties, international festivals and important congresses.Nowadays there’s even a regular bus connection. Trees have been planted and we’ve switchedover to potable water. But all this doesn’t make me feel at home or connected in any way. Noteven mentioning the fact that, despite all these activities, no Strijp-S community has emergedin all these years.If I do feel connected in any way, it is only through negative things: inadequate fire safetymeasures, rising office rental prices, burglaries or attempted burglaries, all offset by anincreasing number of rules and regulations.In order to enable the bringing about of a creative community within the Strijp-S area and tofulfill ambitions and dreams for this area, it is absolutely necessary that a place is created asdescribed by Jacobs and Oldenburg. It is a place preferably with a central location, on theground floor, open seven days a week (maybe even round-the-clock), where you are sure tobump into familiar or unfamiliar people: a hang-out for everybody who has anything to dowith Strijp-S. Because of one thing we can be sure: the new Strijp-S won’t become a realityon the drawing tables of urban architects or in the heads of project developers, politicians orreal estate agents.The costs of such a place should be an integral part of the larger whole that is: the overallbudget for the whole area. The developers of the area should pay it. To let a youngentrepreneur turn up for such costs is shortsighted and has little to do with any understandingof how this area should develop.Public housing Trudo, the project developer VolkerWessels and the Eindhoven city councilhave continuously voiced their intentions to support and develop such a living community.But always in a time frame of 5, even 10 years and even later! What this area needs verybadly - and urgently – is a hangout. Such a breeding place and urban laboratory for all wholive in the area, work or study, come there to chill-out, meet-up or have a bite to eat or drink:all these people will ensure that a Stripe-S community will come to life, as it were, all byitself, as a new bit of Eindhoven.Eindhoven, October 2010.Han le Blanc, tenant Strijp-S.

×