Witte Donderdag 2010, Ten Bos

102
238
Ga jij met mij de weg die leven heet,een weg van nu eens dansen, dan weer hinken?Deel jij met mij zoveel aan lief en leedwil jij die levensbeker met drinken?Wil jij met mij ten einde toe, godweet, tot waar alleen nog horizon kan blinken?

238
Ga jij met mij de weg die uittocht heet, een weg van opzien, afzien, en van zwerven? Een tocht die uit moet lopen, hemelsbreed op leven voor wie ongeleefd al sterven, en liefde voor wie aan de onmin leed een thuis voor alwie onderdak moest derven.
(mel.: ‘Zo vriendelijk en veilig’)

238
Licht dat ons aanstoot in de morgen, voortijdig licht waarin wij staankoud, één voor één, en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan.Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig als wij zijnniet uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn.
(H. Oosterhuis / Oomen)

238
Licht , zevenvoudig vuur van boven, warmte als bron van ons bestaan,waakvlam van liefde, niet te doven, vonken die dansend verder gaan.Vuur dat het onrecht wil verteren, als as wil strooien in de zee,dat ons wil voorgaan in dit leven, vrij van elk duivels waanidee.
(Biep/ Oomen)

Gezegend zij die vrienden zijn elkaar een steun en toeverlaat,die delen brood en leven, die heiligen Uw naam.

Gezegend zij die vrienden zijn, die moeizaam of van hartedelen brood en vrede die stichten hier Uw rijk.

Laat niets je verontrusten, laat niets je beangstigen.Wie God heeft, ontbreekt niets,God alleen is genoeg

238
Pr. Het was geen ritueel.Het waren alledaagse gebaren en doodgewoon brood en beker,waarvan Hij tot op goddelijke diepte, de ware zin en betekenis openbaarde:

238
Al.
het brood is het innerlijke, échteleven dat we met Hem delen;de beker, alles wat ons hart beroert en heilig is,alles wat ons door God gegeven is te doen, al het zoet dat we mogen smaken al het zuur dat we moeten proeven,

238
Pr. Gods belofte en Gods wil waar te maken in je leven.Brood en beker een testament: doe wat Ik heb gedaan.

238
Pr. Het was geen bloedeloos ritueel, zijn woorden geen gemeenplaatsen.
Al.
Het was een afscheid in vertrouwen, een vaarwel met grote toekomst:alles zal in God worden voltooid, allen in Hem vereeuwigd.

238
Pr. Dit afscheid van Jezus.In de loop der tijden onder leerstellige dogma's bedolven,soms overwoekerd door vrome devoties,struikelblok geworden tussen de christenen,vaak en nu weer de inzet van een machtsstrijd.

238
Al.
Dit afscheid van Jezus is vanaf het begin simpel maar intens herdachten door de christenen gevierd. 'Zij kwamen samen in een of ander huis;ze braken het brood, dankten Goden deelden alles samen.

238
Pr. Zo had het moeten blijven; zo zou het weer moeten worden:weten en vieren dat wij met Hem, delen in het Ene goddelijke Leven;weten en vieren dat we geroepen zijn te doen wat Hij heeft gedaan;weten en vieren dat wij en alle levenooit hoe dan ook zullen worden voltooid.

238
Al.
Wij mensen samen met alle leven onderweg;wij mensen in de spits, wegwerkers, baanbrekers;door Hem, met Hem, tot in Hem.

238
Gedenken wij wat is geschied:dat wij geschapen zijn om niet,geboren en getogenom mensen met elkaar te zijn,elkaar te zijn tot brood en wijn,in vrede ongelogen.

238
Daartoe zijn wij toch ooit bevrijd,uit niets en angstland weggeleidnaar goed en eerlijk leven.Zo kunnen wij de toekomst aandoor niet naar angstland t'rugte gaan,maar om elkaar te geven
(jan van opbergen/ Biep)

Witte Donderdag 2010, Ten Bos

by guestfabd5dc on Apr 04, 2010

Accessibility

Categories

Tags

Upload Details

Usage Rights

1 Embed 1

Statistics

Witte Donderdag 2010, Ten Bos — Presentation Transcript