• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
FB Ackermans 1.3
 

FB Ackermans 1.3

on

  • 337 views

 

Statistics

Views

Total Views
337
Views on SlideShare
337
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    FB Ackermans 1.3 FB Ackermans 1.3 Presentation Transcript

    •  
    • Sven werkte hard aan promoties, om zo geld te kunnen verdienen, en om uiteindelijk het huisje te kunnen verbouwen. Hij vroeg aan Julie of zij bij hem wilde komen wonen, en samen verbouwden ze het huisje. Julie haar levenswens is Commissaris Heldin worden, en ze vond ook meteen de baan die haar er bij gaat helpen, en haalde op haar eerste dag al meteen promotie. Wat er vorige keer gebeurde:
    • Sven staat al vroeg op, en hij laat Julie liggen. Vandaag heeft ze vrij, en haar rust heeft ze zeker nodig, als je tot twee uur s`nachts moet werken. Snel maakt hij het bed op, en loopt de kamer uit.
    • Hij douchet zich snel, en daarna gaat hij naar de studeerkamer. Hopelijk zal zijn droombaan er nu wel zijn, hij wil niet langer wachten als het kan. Maar helaas, ook vandaag wacht hem een grote teleurstelling.
    • Sven trekt snel zijn pak aan, en Julie wordt wakker. “Blijf liggen,” zegt Sven meteen, maar Julie schudt haar hoofd. “Hoeft niet, ik ben niet meer moe,” zegt ze, en ze staat op. “Ik ben weg, tot straks.” En Sven geeft Julie nog snel een zoen voor hij weggaat.
    • Hij loopt naar buiten, en gooit onderweg even de oude krant weg. Daarna stapt hij in.
    • Eerst gaat Julie naar de wc, en daarna gaat ze douchen.
    • Na nog een ontbijt begint Julie met trainen, trainen voor een nieuwe promotie.
    • Na het trainen vermaakt ze zich zelf door met de Wii te gaan spelen. “Het is best eenzaam, om jezelf de rest van de middag te vermaken. Hopelijk verandert dat snel,” mompelt ze, terwijl ze een poppetje door de straat laat lopen.
    • Na het spelen gaat Julie nog leren hoe ze haar woede moet beheersen. Ze vindt haar relatie met Sven heerlijk, en wil dat nooit kwijt. En een ruzie voorkomen helpt daar enorm bij.
    •  
    • Tevreden gaat Sven naar binnen, en trekt zijn pak uit. Hoewel hij niet promotie haalde in de Criminaliteit, is het nog geen reden om geen feestje te vieren. En ook Julie had gister promotie gehaald, en dat moesten ze ook nog vieren.
    • “ Hallo, schat,” zegt Sven terwijl hij naar Julie toe loopt. Hij slaat zijn armen om haar heen. “Van waar deze begroeting?” lacht Julie.
    • “ Ik heb promotie gehaald,” glimlacht Sven, en Julie springt in zijn armen. “Dat is geweldig,” fluistert ze in zijn oor.
    • “ Als we zo door blijven gaan, zit het straks helemaal goed met ons,” zegt Julie voor ze hem zoent. “Kom,” zegt Sven na een innige zoen, en hij trekt Julie mee.
    • “ Weet je al dat ik gelukkig ben met jou?” vroeg Sven tussen twee zoenen door. “Ja, en ik ben ook gelukkig met jou.” Sven duwt haar omlaag, en rustig gaan ze door met vrijen.
    • “ Laat maar eens zien hoe gelukkig je met me bent,” zegt Julie hees, en Sven lacht. “Dat doe ik maar al te graag,” en hij trekt haar onder de dekens.
    • Dat het koppeltje druk bezig is, is maar al te duidelijk. En na een tijdje, een lange tijd komen ze boven de dekens. “Ik hou van je,” zeggen ze tegen elkaar.
    • En in plaats om samen in slaap te vallen, komen ze allebei overeind. “Ik zal voor ons het avond eten gaan maken,” glimlacht Sven naar Julie, terwijl hij opstaat. “Is goed, ik ga even naar de wc.”
    • Sven besluit niet moeilijk te doen over het eten, en een makkelijk gerecht te pakken. “Een salade komt eraan,” fluit hij terwijl hij bezig is.
    • “ Het smaakt heerlijk,” zegt Julie, even later tijdens het eten. “ Julie, hoe denk jij over kinderen?” vraagt Sven opeens. “Hoe bedoel je?” vraagt ze verschrikt. “Zou je later kinderen willen hebben?” vraagt hij opeens, een beetje geschrokken.
    • “ Nou, ik wil kinderen hebben, maar niet zo`n hele bende. Hoezo? Wil jij er geen?” zegt ze. “Ja wel, maar ik wil gewoon weten hoe jij er over denkt,” legt hij uit, en eet snel verder.
    • Na het eten, is het al weer voorbij tien uur, en omdat ze allebei een beetje moe waren, na het ‘avontuur’, kruipen ze meteen in bed. In huis is het al snel stil, maar tegen middernacht denkt iemand dat het wel wat opschudding kan gebruiken.
    • Een beruchte inbreker loopt op zijn tenen rond het huis. Hij bekijkt snel even of iedereen wel in bed ligt, en als hij niets hoort, loopt hij naar de voordeur.
    • “ Hier valt wel iets te halen,” en hij breekt de voordeur open.
    • Maar zodra hij de deur open doet, gaat het alarm af. Sommige inbrekers zijn niet al te snugger, en deze inbreker is een levend voorbeeld. In de overtuiging dat niemand het alarm hoort, sluipt hij naar de studeerkamer.
    • Meteen als het alarm afgaat, komt de politie eraan. En binnen een paar minuten staat er al een politieauto in de straat. De agent springt de auto uit en sprint naar binnen.
    • In de slaapkamer worden Sven en Julie wakker van het alarm. Snel gooien ze de dekens van hun af, en rennen naar de woonkamer. De agent rent hun voorbij, naar de inbreker.
    • Als ze achter de agent aan rennen, zien ze dat de agent en de inbreker al in een gevecht zitten. De agent en de inbreker krijgen allebei flinke klappen, en Sven en Julie kunnen niets doen.
    • Het begint er slecht uit te zien voor de agent, als hij opeens op de inbreker springt en als winnaar uit het gevecht komt. De inbreker kreunt, en probeert te ontsnappen.
    • Maar de agent laat zich niet foppen, en grijpt de handboeien. Vastgebonden wordt de inbreker de auto in geduwd.
    • In de woonkamer houdt Sven een trillende Julie vast. “Rustig maar, Julie, de inbreker is weg en heeft niets gestolen. Gelukkig,” zegt hij, terwijl hij haar op haar voorhoofd zoent.
    • “ Hopelijk gebeurt het niet meer. Ik ben nog nooit zo van streek geweest. Zoiets hoort niet te gebeuren. Ik ben helemaal misselijk,” mompelt Julie. “Maak je maar geen zorgen, het is voorbij, en we leven allebei nog,” zegt Sven geruststellend.
    • “ Ga maar slapen, ik praat nog wel even met de politieagent. Ik kom er zo aan,” zegt hij tegen Julie, en geeft haar nog een zoen. De agent komt terug, en bedankt Sven. “Deze inbreker, Gordon de Koning, wilden we al lang achter de tralies zien, en daarom krijgen jullie van ons een beloning,” zegt de agent voor hij weggaat.
    • Als de agent weg is, kruipt Sven ook weer in bed. “Alles is veilig,” fluistert hij in het oor van Julie, voor hij in slaap valt.
    • De volgende ochtend worden ze samen wakker. “Wat zou ik toch graag willen dat ik die inbreker gedroomd had,” mompelt Julie. “Juist niet, nu weten we alleen maar dat we nooit roekeloos moeten worden,” zegt Sven, en hij komt overeind.
    • “ Je hebt gelijk,” zegt Julie als ze ook overeind komt. “Maar zoiets meemaken, is wel heel erg naar.” En ze laat haar schouders hangen. Sven loopt naar haar toe.
    • “ Hier worden we alleen maar sterker van,” zegt Sven, en hij legt zijn hand op haar wang. “Daar heb je ook gelijk in,” en ze lacht.
    • “ Ik stel me gewoon aan,” zegt Julie, en ze slaat haar armen om hem heen. “Dat mag heus wel,” grijnst Sven, voor hij haar zoent. “Ik ga me aankleden, de auto komt al om 7 uur,” zegt Sven na de omhelzing.
    • En terwijl Sven gaat douchen en aankleden, bereidt Julie alvast het ontbijt. “Jak, alles maakt me misselijk,” mompelt Julie, terwijl ze ingrediënten uit de koelkast haalt.
    • Julie heeft nog maar net de boterhammen gesmeerd, of ze laat alles vallen, en sprint naar de wc. Sven komt net de badkamer uit, als Julie hem opzij duwt. “Opzij,” mompelt Julie, terwijl ze doorrent naar de wc. “Julie? Wat is er?” vraagt Sven verbaasd.
    • Sven komt Julie ongerust achterna, en ziet hoe Julie alles eruit gooit in de wc. Hij loopt naar toe, en wrijft over haar rug. “Alles goed?” vraagt hij als ze alles eruit heeft gegooid. “Nee,” mompelt Julie, terwijl ze trillend overeind komt. “Misschien moet je vandaag toch maar thuis blijven. Je bent een beetje ziek,” stelt Sven voor, maar Julie schudt haar hoofd. “Ik wil gaan werken,” zegt ze.
    • En als Sven gaat eten, gaat Julie douchen en naar de wc. Hij heeft net zijn boterham op, als de auto voor staat. “Julie? Ik ga nu naar mijn werk,” roept hij, “Weet je zeker dat je wil gaan werken?” “Jahaa,” klinkt Julie geërgerd.
    • Sven haalt zijn schouders op, en trekt zijn pak aan. Door zijn promotie wordt Sven nu door een chiquere auto gebracht. “Maar een baan in de Criminaliteit zou fijner zijn,” mompelt Sven, terwijl hij instapt.
    • Even later moet Julie ook al gaan naar haar werk. Ze voelt zich eigenlijk nog steeds misselijk, en ze had beter de raad van Sven kunnen opvolgen. Maar ze wil heel graag de top bereiken in de Ordehandhaving, en thuis blijven helpt niet echt.
    • En met een tinteling in haar buik stapt ze in.
    • Rond drie uur worden Sven en Julie thuisgebracht. Helaas hebben ze allebei geen promotie. “Jammer,” zucht Julie, maar ze haalt haar schouders op.
    • “ Voel je je nog ziek?” vraagt Sven, terwijl hij Julie zoent. “Mwah, ziek was ik niet, gewoon misselijk. Ik geloof dat ik gewoon erg van streek was.”
    • Daarna gaan ze allebei douchen of in bad, want het was een lange dag op werk. “ Ik ga even zoeken naar een baan in de Criminaliteit,” zegt Sven, als hij klaar is met douchen.
    • Zou er vandaag wel een baan zijn? Hij zoekt al lang, maar al die tijd heeft hij niets gevonden. Maar deze keer wel. Hij sluit de computer af, en kan het nauwelijks geloven. Eindelijk heeft hij een baan in de criminaliteit!
    • “ Julie! Eindelijk heb ik een baan gevonden in de Criminaliteit,” zegt Sven, en hij trekt haar naar zich toe. “Ons perfecte leven begint nu,” fluistert Julie in zijn oor.
    • “ Maar het kan altijd beter, niet waar?” vraagt hij. “Ja,” knikt Julie. “Dan past dit er ook helemaal bij.” En hij neemt een stap naar achter.
    • Hij knielt, en steekt een hand in zijn zak. “Julie, je bent zo lief, aardig en mooi. Je maakte van mij een gelukkig man, en ik hoop dat je dat voor altijd wil blijven doen. Dus daarom vraag ik, wil je met me trouwen, Julie?” zegt Sven.
    • “ Ooh, Sven,” Julie is verrast, “Natuurlijk wil ik met je trouwen.” En ze pakt de ring uit het doosje. “Het is perfect,” fluistert ze.
    • Sven komt overeind, en Julie springt in zijn armen. “Jij maakt mij ook gelukkig,” en ze zoent hem. “Kom, ik ga eten maken voor ons.”
    • Ze begint met een simpele spaghetti, dat is meer dan genoeg om de verloving te vieren. “Kom maar eten,” zegt ze als de spaghetti klaar is.
    • “ Het smaakt heerlijk, Julie,” zegt Sven. “Het is inderdaad heerlijk, al zeg ik het zelf,” lacht Julie.
    • Opeens houdt Julie op met eten, en kijkt pijnlijk. “Julie? Is er iets?” vraagt Sven bezorgd. “Ik voel me niet goed, zo`n pijn in mijn buik,” mompelt ze, en ze komt overeind.
    • Meteen voelt ze hoe iets in haar buik beweegt. “Sven, ik ben zwanger,” brangt Julie verbaasd uit. “Echt waar?” en Sven begint te stralen. “Ja, maar eerst trek ik gemakkelijke kleding aan. Dit zit nogal strak,” zegt Julie, en ze loopt naar de slaapkamer toe.
    • Sven komt haar achterna, en kijkt toe hoe Julie zich in gemakkelijkere kleding hijst. “Wauw, ons kindje,” zegt Sven en hij wrijft over haar buik. “Geweldig, nietwaar?” straalt Julie, “Maar ik ga nu naar bed, ik ben doodop.” “Ik ga ook naar bed,” zegt Sven.
    • Beide trekken ze hun pyjama aan, Julie met wat meer moeite, en kruipen het bed in. “Welterusten lieverd,” fluistert Sven tegen Julie, “En welterusten baby,” zegt hij erachter aan. “Jij ook,” glimlacht Julie.
    • De volgende ochtend worden Sven en Julie al vroeg wakker. “Goedemorgen,” zegt Sven, terwijl hij over de buik van Julie wrijft.
    • Als ze allebei zijn aangekleed, en hun behoeften hebben gevuld, wendt Sven zich naar Julie. “Hallo, baby,” zegt hij tegen de buik van Julie, “Ik ben je papa, en ik ga ontzettend goed voor jou zorgen.” “Dat zul je zeker,” glimlacht Julie.
    • Julie kijkt haar verloofde aan. Dan neemt ze een besluit. “Sven, ik wil ons kindje een goede toekomst geven, dat weet je,” zegt Julie, “Dus ik vind dat we nu moeten trouwen, zodat de baby jouw achternaam krijgt, vooral als hij of zij de legacy voortzet.”
    • “ Je hebt gelijk, Julie,” en hij pakt een ring uit zijn zak. “En ik kan niet langer wachten.” “Julie, met deze ring verbind ik me met jou, en word ik jouw man.” En hij schuift de ring om haar vinger.
    • Julie prevelt hetzelfde, en even later zijn ze getrouwd. “Nu ben je voor eeuwig van mij, Julie Ackermans,” glimlacht Sven, en hij trekt zijn vrouw naar hem toe.
    • “ Ik hou van je,” zegt Julie, en ze zoent Sven. “Ik hou ook van jou, en van onze baby,” zegt Sven. “En nu ga ik eten maken voor ons drieën.”
    • “ En heb je zin in je eerste werkdag?” vraagt Julie, als ze even later aan de boterhammen zitten. “Ja, heel erg, maar ik begin wel een beetje zenuwachtig te worden,” beaamt Sven.
    • “ Ik weet zeker dat het goed zal komen,” fluistert Julie, en ze knijpt in zijn hand. “Dat hoop ik ook,” mompelt Sven.
    • “ Ik hou van je, en ik hoop dat je het een beetje vol houdt vandaag, alleen,” zegt Sven. Hij zoent haar op de lippen, en aait over haar wang. “Helemaal alleen zal ik niet zijn,” glimlacht Julie, en ze wrijft over haar buik.
    • Een uurtje later komt de carpool al aan, en nerveus stapt Sven de auto in. Ergens wil hij toch bij Julie blijven, maar Crimineel Meesterbrein wordt je niet zomaar.
    • Nu ze zwanger is, heeft Julie zwangerschapsverlof, en ze kan ook niet thuis veel doen dan stil zitten. De baby zorgt er voor dat ze het rustig aan doet, en ze doet dan ook wat bij een zwangerschap hoort. Ze slaapt, eet, douchet, gaat naar de wc, en de tijd daar tussen vult ze op met het lezen van kookboeken. Voor hun kindje komt, wil Julie graag leren hoe ze handig wordt in de keuken.
    • En laat in de middag probeert ze een nieuw recept uit, namelijk een echt winters soepje. Iets wat vaak overgaat van generatie op generatie, ‘Grootmoeders Kommetje Troost’ heet het.
    • Even later staat de soep op het fornuis, en begint het lekker te ruiken in het huisje. Zo meteen komt Sven thuis, en kunnen ze meteen aan tafel. En Sven komt de straat al inrijden.
    •  
    • “ Hé, lieverd, het ruikt hier heerlijk,” zegt Sven als hij binnenkomt. Hij schuift meteen aan, en valt aan op de soep. “Raad eens, ik heb promotie,” zegt Sven. “Wauw, nu al? Gefeliciteerd,” zegt Julie, en ze straalt. Hun leven gaat echt goed, nu.
    • De rest van het diner praten ze over hun banen en hun aankomend kindje. “We zijn er het dus eens, wat de naam van het kindje wordt als het een jongentje is en als het een meisje wordt?” vraagt Julie. “Ja, we zijn het eens,” glimlacht Sven.
    • Na het eten gaat Julie tv kijken, ze heeft verder nergens zin in, terwijl Sven gaat werken aan zijn Creativiteit. Na twee uurtjes houdt Julie het voor gezien, en loopt naar de koelkast.
    • Ze pakt nog een kom soep, die in de ijskast staat. Ze gooit de soep naar binnen, zo een grote honger heeft ze. Nadat het kommetje leeg is, heeft ze alweer buikpijn, maar het kan ook de baby zijn. Julie komt overeind.
    • Ze voelt hoe de baby schopt, en verrast lacht ze naar haar buik. “Rustig aan, baby, voor mama is het allemaal nog erg nieuw. En pijnlijk is het ook,” zegt ze tegen haar buik.
    • Daarna kruipt Julie haar bed in, en Sven volgt haar voorbeeld. “ Welterusten Julie, en baby,” zegt Sven, en hij legt zijn handen op de buik van Julie.
    •