Your SlideShare is downloading. ×
0
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Update 13
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Update 13

183

Published on

Published in: Travel
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
183
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1.  
  • 2. <ul><li>Linte omhelst weer de kleine Silvia. Silvia giert het uit. Bijna de hele tijd lacht ze doordat Linte met haar speelt. Linte kietelt Silvia af en toe. ‘Linte lief.’ fluistert Silvia opeens. </li></ul>
  • 3. <ul><li>Linte kijkt verbaasd naar Silvia die zo net een zin zei dat over haar grote zus ging. Linte voelt haar hart wat harder gaan. Gewoon door die woorden van Silvia is Linte ontroerd. </li></ul>
  • 4. <ul><li>In de woonkamer warmt Daan zijn handen op. Alles is mooi verbouwd. Zo heeft de hele familie nu ook een kachel. De winter is erg koud, maar ook de herfst kan fris zijn. Daan heeft zijn normale kleren nog niet aangetrokken. </li></ul>
  • 5. <ul><li>Terwijl hij zich verwarmt loopt Ruth vol verbazing naar alle verbouwende dingen. ‘Wat is het toch mooi geworden, toch mam?’ merkt Ruth op. Lisa knikt. ‘ik had dit alleen maar kunnen dromen lieverd. Je vader heeft het voor elkaar gekregen.’ </li></ul>
  • 6. <ul><li>Iedereen komt zo’n beetje naar beneden wandelen. Alex trekt zijn sportkleren aan. Terwijl Max toe kijkt naar zijn vader begint Lisa te lachen. ‘Kan ons leven nog stuk? Ik denk het niet.’ Iedereen juicht vrolijk behalve Ruth. </li></ul>
  • 7. <ul><li>Max trekt zich er niks van aan en loopt naar de bank. Daar laat hij zich vallen. Het warme omhulsel van de bank laat hem bijna in slaap vallen. ‘heb je slecht geslapen Max?’ vraagt Alex. ‘Hmm, misschien.’ mompelt max. </li></ul>
  • 8. <ul><li>Buiten zijn Ruth en Daan alweer in volle gang. ‘leuk dat we vandaag opgroeien.’ lacht Daan. Ruth knikt zachtjes maar zegt er niets bij. ‘Wat is er Ruth? De laatste dagen gedraag je je anders. Hoe komt dat?’ Ruth buigt haar hoofd. ‘Ik moet gewoon even aan het weer wennen.’ </li></ul>
  • 9. <ul><li>‘ Ruth ik ken je. Het gaat niet om het weer.’ zegt Daan. ‘Misschien niet maar wat maakt dat jou uit?’ vraagt Ruth. ‘Ik ben je tweelingbroer. Het is gewoon mijn taak om je te helpen als je je niet lekker voelt. En ik moet weten wat er aan de hand.’ </li></ul>
  • 10. <ul><li>Linte komt net de kamer van Silvia uitzetten. Het gezin is weer in de weer met van alles. Rustig pakt Linte een boek en begint wat te leren. </li></ul>
  • 11. <ul><li>De drie jongste kinderen spelen vrolijk aan de speeltafel. Max heeft al het meest vaak gebouwen gemaakt. En dan mag het resultaat er nu ook wel zijn. Ook Jordi doet zijn uiterste best. </li></ul>
  • 12. <ul><li>Maar uiteindelijk moet hij toch toegeven dat Max de mooiste toren bouwt. Silvia kijkt steeds opzij hoe haar grote broers een toren bouwen. Aandachtig probeert Silvia het ook na te maken. </li></ul>
  • 13. <ul><li>Buiten springen Ruth en Daan nog steeds. ‘Ruth vertel het me nou maar. Draai er niet om heen.’ zegt Daan. Ruth laat een traan vallen en springt vervolgens wat langzamer. ‘Daan ik kan het je moeilijk zeggen.’ Ruth slikt een paar keer duidelijk door haar keel. </li></ul>
  • 14. <ul><li>‘ Maar ik ben je tweelingbroer. Ik wil je helpen. Probeer het maar te zeggen. Voor jou heb ik alle tijd van de wereld.’ Daan springt gewoon door. Zijn lach doet Ruth toch iets opvrolijken. </li></ul>
  • 15. <ul><li>‘ Als ik het je vertel Daan, beloof je me dan dat je het aan niemand vertelt?’ vraagt Ruth. Daan knikt. ‘Ik heb een klein beetje aan mama vertelt maar meer ook niet. Nou het zit zo: Laatst ging ik op de computer en…’ </li></ul>
  • 16. <ul><li>Ruth maakt haar zin niet af. ‘Ruth ga door ik luister.’ zegt Daan. ‘Oke, nou toen ik op de computer was kreeg ik berichtjes van jongens en dacht ik ook een paar meisjes, maar meer jongens…’ Ruth slikt weer een paar keer. </li></ul>
  • 17. <ul><li>‘ In die berichtjes stond dat…’ Ruth wil haar zin af maken maar wordt afgehaakt door Linte die naar buiten loopt. ‘Hallo jarige jopjes.’ lacht ze. Linte loopt ongestoord door met Ruth en Daan die haar nakijken. </li></ul>
  • 18. <ul><li>‘ Tot vanmiddag!’ zegt Linte nog snel. Vervolgens doet ze de deur van de carpool open. De chauffeur start weer de motor en rijdt weg. Het gezoef van de motor is nog steeds te horen als de carpool al verdwenen is. </li></ul>
  • 19. <ul><li>Binnen spelen Jordi, Max en Silvia nog steeds aan de speeltafel. ‘laten we samen een toren bouwen.’ bedenkt Max ineens. ‘Ja dat lijkt me een goed idee.’ antwoordt Jordi. Silvia verstaat maar half van wat er gezegd wordt en doet gewoon gezellig mee. </li></ul>
  • 20. <ul><li>Ruth praat nog steeds met Daan maar steeds wordt ze gestoord. Hoewel ze het niet wil zeggen moet ze dat gewoon. Daan is haar grote broer. Een broer die haar snapt. Dus ze moet het wel zeggen. ‘Daan ik wordt bedreigd en nog veel meer. Maar laten we er niet verder over praten.’ zegt Ruth ineens. </li></ul>
  • 21. <ul><li>‘ Je wordt bedreigd? Ik hoop dat dat het ergste is en dat andere niet zo erg is.’ Ruth haalt opgelucht adem. Gelukkig praat hij er niet verder over. Het is immers haar en zijn verjaardag. En die verjaardag mag niet worden verpest. </li></ul>
  • 22. <ul><li>Als Ruth uit haar gedachten gaat komt Linte net de carpool uitstappen. ‘Hallo zusje van me. Ik ben zo benieuwd naar het opgroeien.’ Ruth knikt. ‘Ik ben ook benieuwd. Laten we maar naar binnen gaan.’ </li></ul>
  • 23. <ul><li>Binnen aangekomen staat Daan al ongeduldig voor de taart. Ook Max en Jordi bevinden zich al in de keuken. ‘Waar blijven papa en mama?’ vraagt Daan. Linte haalt haar schouders op. ‘Die komen vast zo.’ </li></ul>
  • 24. <ul><li>Ruth loopt naar de andere kant van de tafel waar ook een taart staat. Een paar mooie, gekleurde kaarsjes branden in de taart. ‘Mag ik ze als eerst uitblazen?’ vraagt Daan. </li></ul>
  • 25. <ul><li>‘ Jij moet als eerst ja.’ antwoordt Ruth. Het hart van de tweeling gaat een tikkeltje harder. ‘Hier zijn we al.’ roept Lisa haastig als ze de eetkamer binnenkomt. </li></ul>
  • 26. <ul><li>Meteen pakt Lisa haar ratel tevoorschijn en laat haar enthousiasme los. Waarneer ook Alex binnenkomt wil Daan al blazen. Maar dan komt ook Silvia de eetkamer in lopen. Zonder maar één keer te kruipen gaat ze bij iedereen zitten. </li></ul>
  • 27. <ul><li>‘ Kom op Daan. Het lukt je wel.’ roept Alex. Daan knikt. Maar toch wacht hij nog even met blazen. Is zijn wens goed? Wil hij zeker die wens? Oke. </li></ul>
  • 28. <ul><li>Ruth staat ook twijfelend na te denken over haar wens. Natuurlijk heeft ze er al over nagedacht maar op het allerlaatste moment kan je soms twijfelen. </li></ul>
  • 29. <ul><li>Daan neemt een grote hap lucht en blaast in één keer de kaarsjes uit. Eerst doet hij nog even zijn wens en dan komen de tintelingen al bij hem kruipend in de tenen. </li></ul>
  • 30. <ul><li>Aan de andere kant van de tafel blaast ook Ruth alle kaarsjes uit. Ook zij doet een klein wensje met de hoop dat de wens uitkomt en voelt de tintelingen. </li></ul>
  • 31. <ul><li>De hele familie heeft nu eerst zijn aandacht gericht op Daan. Hij groeit het eerst op. Max is dolbij. Zijn broer wordt zijn hele grote broer. Daan springt in de lcuht waarbij er allerlei kleuren ontstaan. </li></ul>
  • 32. <ul><li>En met zijn ogen dicht belandt hij op de grond. ‘Kan ik kijken?’ vraagt hij benauwd. ‘Zie ik er niet lelijk uit? Of valt het mee?’ iedereen antwoordt nee. Snel draait Daan zich om, om nu de aandacht aan zijn zusje te geven. </li></ul>
  • 33. <ul><li>‘ Kom op kom op kom op!’ roept Max weer dolblij. Ruth springt omhoog. Ook nu ontstaan er felle kleuren om Ruth heen. </li></ul>
  • 34. <ul><li>Linte kan niet wachten tot ze de grond raakt. Eindelijk is haar zus weer net zo oud als zij. Met een vragende blik kijkt ze hoe Ruth veranderd in een tiener. </li></ul>
  • 35. <ul><li>Het moet nou eenmaal gebeuren en zo belandt Ruth als tiener op de grond. Linte kan het wel uitschreeuwen van blijdschap. ‘Ze is een tiener! Een tiener, hoera!’ Ruth heeft het nog maar amper door warneer Linte nog meer uitkraamt. </li></ul>
  • 36. <ul><li>‘ Ik wist dat het je ging lukken meid. Zo wat voor een sim ben je?’ vraagt Linte. Ruth knikt. ‘Ik ben net als jij een familiesim!’ Op beide tieners ontstaan grote glimlachen. ‘Ik wist datje daarvoor zou kiezen. Ik voelde dat al aan.’ zegt Linte </li></ul>
  • 37. <ul><li>Daan komt bij Ruth staan en kijkt haar met een verrassende blik aan. ‘Je bent mooi geworden.’ fluistert hij. Ruth glimlacht. ‘Dat zeg je altijd. Maar goed, dankje. Jij ziet er trouwens ook niet slecht uit. Wat voor sim ben jij?’ Daan kleurt een beetje rood. </li></ul>
  • 38. <ul><li>‘ Nou zeg maar gewoon.’ zegt Ruth. Daan stamelt een beetje. ‘Nou, nnou, goed dannn, ik ben een, een, oke: ik ben een popu-sim.’ Daan wil zijn hoofd wat verbergen. ‘Ik weet dat jullie dat niet gewild hebben maar zo ben ik nu eenmaal. Ruth knikt. ‘ik wilde dat juist. Ik wilde dat je naar je eigen hart keek.’ </li></ul>
  • 39. <ul><li>‘ Bedankt Ruth.’ antwoordt Daan. Samen geven ze elkaar wat gebaren die ze natuurlijk meteen snappen aangezien ze een tweeling zijn. Samen lopen ze naar de kledingkast waar ze een nieuw setje aan trekken. </li></ul>
  • 40. <ul><li>Even later staan Daan en Ruth in de woonkamer te wachten op de reacties van de anderen. ‘Daan, vindt je me wel echt mooi geworden?’ vraagt Ruth onzeker. Daan knikt. ‘Natuurlijk, je bent echt mooi geworden. Maar als je het zeker wilt weten kijk dan in de spiegel.’ </li></ul>
  • 41. <ul><li>‘ Maar wat als ik eruit concludeer dat ik lelijk ben geworden.’ snikt Ruth. Daan vangt haar op en troost haar zoals iedere broer dat bij een zus zou doen. ‘Ik weet zeker dat je mooi bent. En als je je zelf toch niet zo mooi vindt, doe er dan wat mascara op.’ lacht Daan. </li></ul>
  • 42. <ul><li>Op Ruth haar gezicht verschijnt een glimlach. ‘ik heb zelf gezegd dat mascara alles weer mooi kan laten worden. Hoe heb ik dat kunnen zeggen?’ antwoordt Ruth. Daan schudt zijn hoofd. ‘Het is echt niet nodig. Ga maar kijken.’ </li></ul>
  • 43. <ul><li>Een paar tellen later staat Ruth teleurgesteld voor de spiegel. ‘ Ben ik dit echt? Dat kan niet waar zijn. Vroeger was ik zo trots op mezelf. Maar nu voel ik al meteen de onzekerheid die me bezit en trots die afneemt.’ </li></ul>
  • 44. <ul><li>Zachtjes begint ze te huilen. Toevallig hoort Daan haar. Hij wandelt naar binnen waar Ruth haar gezicht bedekt met haar handen. ‘Ruth, je bent teleurgesteld ik zie dat. Kom op, het is te fiksen.’ zegt Daan. </li></ul>
  • 45. <ul><li>‘ Ik denk van wel.’ antwoordt Ruth. Meteen draait ze zich om en gaat aan de slag met de make-up die er in het kastje boven haar hoofd te bevinden is. </li></ul>
  • 46. <ul><li>Het resultaat laat Ruth een glimlachen. ‘Is het beter?’ vraagt Ruth aan Daan. Meteen lacht Daan vol enthousiasme. ‘Ik ken de oude Ruth weer.’ antwoordt hij. </li></ul>
  • 47. <ul><li>Ook Linte wandelt naar binnen. ‘Zullen we maar even naar de winkel gaan om een bikini enzo te kopen? Mijn badpak mag wel eens weg. Ik heb geen zin om er zo bij te lopen.’ Ruth knikt. ‘Dat doen we!’ </li></ul>
  • 48. <ul><li>Ruth belt meteen een taxi die ook snel arriveert. ‘Waar gaan jullie heen?’ vraagt Daan warneer Ruth en Linte de woonkamer inlopen met hun wat duurdere kleding. ‘Naar de winkel.’ antwoorden ze allebei tegelijkertijd. </li></ul>
  • 49. <ul><li>Kort daarna zitten Ruth en Linte in de taxi die ze naar de winkel brengt. ‘Spannend he?’ vraagt Ruth aan Linte. ‘Ja, we zijn nog nooit zo laat nog naar de winkel geweest, wie weet vinden we wel een jongen voor je.’ antwoord Linte. </li></ul>
  • 50. <ul><li>Ruth begint te blozen. ‘Zullen we het over een ander onderwerp hebben?’ vraagt ze zenuwachtig. De chauffeur kijkt haar met een lach aan. ‘Het maakt niet uit hoor.’ zegt de chauffeur. Maar voordat Linte en Ruth het over een ander onderwerp kunnen hebben is de taxi gearriveerd. </li></ul>
  • 51. <ul><li>Linte en Ruth kopen de kleding die ze het meest aanspreekt. Een paar mooie kleren voor de anderen is ook wel nodig. Dus wordt er ook kleding gekocht voor de rest van de familie. </li></ul>
  • 52. <ul><li>Vlot betaalt Linte het geld aan de kassa mevrouw. Maar Ruth lijkt er in het begin nog even moeite mee te hebben. Gelukkig komt ze er met behulp van de kassa mevrouw toch nog uit. </li></ul>
  • 53. <ul><li>Enthousiast gaan ze daarna bij een andere winkel langs om vol uit hun borst te zingen en wat te eten. De mensen kijken geïnteresseerd naar hun zang. Samen als duo klinken ze prachtig. </li></ul>
  • 54. <ul><li>Na het zingen maken ze nog even kennis met de mensen die genoten van hun zang. ‘Ik ben Freek. Misschien ken je me wel. Ik bende vader van Jos.’ zegt de man. ‘Linte, aangenaam.’ ‘Zeg, ben jj niet de gene waar veel roddels over verteld worden? Of zijn ze waar?’ </li></ul>
  • 55. <ul><li>Linte draait zich snel om, net alsof ze niets gehoord heeft. Freek trekt zich er niets van aan. Gelukkig, denkt Linte. Haar hart was zo juist al helemaal in spanning. </li></ul>
  • 56. <ul><li>Met nog een hart vol spanning en trillende handen probeert ze met een vrouw te praten. Maar helaas eindigt zij ook bij de roddels. ‘Is het waar dat jullie familie iets heeft vermoord? En een bos in brand lieten steken waar een beschermde diersoort was, die heel veel geld op kon leveren?’ </li></ul>
  • 57. <ul><li>Freek gaat voor haar staan. ‘Is het waar? Je stamelt maar wat, ik vraag je wel iets hoor!’ Maar Linte deinst alleen maar achteruit. ‘Ik weet van niets meneer.’ stamelt ze. ‘Luister naar me! Als het waar is dan krijg je spijt, spijt die je heel je leven gaat veranderen.’ </li></ul>
  • 58. <ul><li>Zo snel als ze kunnen renner Linte en Ruth het gebouw uit. Linte voelt haar ogen branden. Een paar doorzichtige druppels vallen over haar gezicht. Hoe moest nog verder het gepraat van die man aanhoren. Ruth snapt er niets van. Wat is er toch allemaal aan de hand?’ vraagt ze zich af. </li></ul>
  • 59. <ul><li>Linte voelt een beetje aan haar handen. Die trillen helemaal. Nog steeds vallende tranen over haar gezicht. Een koude windvlaag doet haar nog meer rillen. ‘Ik wil weg Ruth. Zo snel mogelijk weg!’ </li></ul>
  • 60. <ul><li>‘ Het is zo geregeld.’ antwoordt Ruth. Ze belt snel de taxi op. Maar nadat ze de telefoon op zijn plaats heeft gelegd voelt ze ook haar hart in spanning. Die dreigingen! Dat heeft er vast iets mee te maken! </li></ul>
  • 61. <ul><li>Snel arriveert gelukkig de taxi. Onderweg zegt niemand iets in de taxi waarop de chauffeur de hele tijd naar de gezichten staart naar haar klanten. Ruth en Linte proberen hun tranen in bedwang te houden. Ze snappen alles van elkaar nu eindelijk. Dit is hartstikke erg! </li></ul>
  • 62. &nbsp;

×