Attentional effects
on the P1 component
Rob van der Lubbe
Dominic Portain
Knut Jägersberg
Alisha Siebold
Katrin Bangel
Bart Hilhorst

Achtergrond
 Posner (1990): 3-factor model of attention
 Sustained attention
 Target Detection
 Orienting
 Luck et al (1989): attention and P1
 Basis: early selection
 Attended stimuli -> higher P1 amplitude

Hypothese
 P1 amplitudes afhankelijk van stimuli
 stimuli zijn van gelijkwaardige kwaliteit
 verwachting: amplitudeverschil A
(overeenkomstig met Luck et al. (1989))
 RT afhankelijk van mate van aandacht
 P1 latentie
 geassocieerd met RT
B
 verwachting: snellere P1 onset bij kleinere RT

Hypothese
 Simon effect
 Stimuli en reactie aan de zelfde kant
leidt tot lagere RT
 Simon effect is een aandachtseffect
 Invloed van responsvoorbereiding op P1?
 Verwachting: klein effect (invloed van cue)

Procedure
fixatie trial onset cue target
700 ms 400 ms 400 ms 200 ms
 oefening, dan 4 blokken à 80 trials
 kleur staat voor een aandachtshelft 12,1°
 reactie op orientatie van target

Analyse
 reactietijden tussen target en respons
 EEG: 100-250ms na target onset
 Verwijderde trials:
 oogbewegingen
 premature reactie
 artefacten
 Vergelijking van ERP data
 aandacht: linker vs rechter kant
 snelle of langzame respons (2 groepen)

Amplitude
A
ipsilateraal
contralateraal

Aandacht rechts
B
L
fast
slow
R

Aandacht links
L
fast C
slow
R

Discussie
Aandacht medieert de P1 component
A  Amplitude
 Aandacht lijkt de gevoeligheid te verhogen
 verhoogde gevoeligheid leidt tot hogere activiteit
B  Latentie
 Aandacht optimaliseert vooraf neuronale paden
 attentional preparation leidt tot snellere detectie
 versnelde detectie van stimuli leidt tot lage RT

Discussie
C Attentional Bias
 fast vs slow verschil
 alleen voor het rechter visuele veld
 geen effect voor het linkerveld
 efficiёntere verwerking
 natural attentional bias voor linker visuele veld
 bevestigt eerdere resultaten (Posner, 1990)

Future research
Implicaties
 lage statistische onderscheidingsvermogen
 alleen 4 proefpersonen
 geen praktische implicaties mogelijk
Aanbevelingen
 drie groepen van RT ipv twee
 invloeden op P1 component?
 preparatieinterval varieeren