• Save
Αρχιτεκτονικη
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Αρχιτεκτονικη

on

  • 501 views

 

Statistics

Views

Total Views
501
Views on SlideShare
439
Embed Views
62

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

1 Embed 62

http://3lyk-kater.pie.sch.gr 62

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Αρχιτεκτονικη Αρχιτεκτονικη Document Transcript

    • Σχολικό Έτος: 2012/13 - Α’ Τετράμηνο 3ο ΓΕΛ Κατερίνης Α’ Λυκείου Ομαδική εργασία ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ(PROJECT)ΜΕ ΘΕΜΑ : ‘’ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ’’ΟΜΑΔΑ: ‘’ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ’’ΜΕΛΗ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ ΤΣΟΛΕΡΙΔΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΝΤΑΡΛΑΓΙΑΝΝΗ ΝΙΚΟΣ ΠΙΤΣΙΛΗΣ
    • ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Εισαγωγή για την Αρχιτεκτονική………………………….. Σελ. 3 Οι Αρχιτέκτονες του Παρθενώνα…………………………. Σελ. 4 Περιγραφή του Παρθενώνα…………………………………… Σελ. 5 Η Δομή και τα ‘’μυστικά’’ του Παρθενώνα…………….. Σελ. 8 Η Ιστορία του Παρθενώνα……………………………………... Σελ. 11 Βιβλιογραφία……...…………………………………………………... Σελ. 13
    •  ΕΙΣΑΓΩΓΗ Αρχιτεκτονική είναι τόσο η τέχνη όσο και η επιστήμη τουσχεδιασμού και της υλοποίησης κτιρίων. Το σχέδιο και η έκφρασητου, που είναι ο σχεδιασμός, πραγματώνουν ένα αντικείμενο, ένασύστημα μία αντικειμενική υλική διάσταση. Ένας πιο γενικόςορισμός θα περιελάμβανε το σχεδιασμό όλων των κτιστώνυποδομών στο περιβάλλον, από το μακροσκοπικό επίπεδο τουσχεδιασμού πόλεων ως το μικροσκοπικό του σχεδιασμού επίπλωνκαι προϊόντων καθημερινής χρήσης. Η αρχιτεκτονική περιλαμβάνειόχι μόνο το σχεδιασμό αλλά και το προϊόν της υλοποίησης.Ετυμολογικά, ο όρος προέρχεται από το ελληνικό αρχή και τέχνη. Η ιστορία της αρχιτεκτονικής των αρχαίων Ελλήνων μας διδάσκειότι ναοί άρχισαν να κατασκευάζονται από την ομηρική εποχή καιέπειτα και πως οι προγενέστεροι τόποι λατρείας ήταν τα Ιερά. Οιαρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν ναό αποκλειστικά το ιδιαίτερο κτίσμα,μέσα στο οποίο στεγαζόταν και φυλασσόταν το άγαλμα τηςλατρευόμενης θεότητας, σε αντιδιαστολή προς το Ιερό, δηλαδή τονιερό χώρο, ο οποίος περιλάμβανε τον ναό, τους βωμούς, τααναθήματα και τις κατοικίες των ιερέων.
    •  ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης ήταν οι δύο περίφημοι αρχιτέκτονες τουδεύτερου μισού του 5ου π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα. Οι ναοί και ταέργα που κατασκεύασαν ήταν μεγάλα, σε σημασία και τελειότητα. Ο Καλλικράτης εργάστηκε σε τέσσερα μεγάλα έργα της αρχαίαςΑθήνας, σύμφωνα με αναφορές του Πλούταρχου: Στα Μακρά Τείχη τηςπόλης (460 – 450 π.Χ.), στην επιδιόρθωση τμήματος των περιφερειακώντειχών των Αθηνών, στην ανοικοδόμηση ναού, αφιερωμένου στηνΆπτερο Νίκη στην Ακρόπολη, το 448 π.Χ. και τέλος, σύμφωνα με τονΠλούταρχο πάλι, συνεργάστηκε με τον Ικτίνο για την ανέγερση τουΠαρθενώνα. Ο Ικτίνος υπήρξε σύγχρονος και στενός φίλος του μεγάλου γλύπτηΦειδία. Και οι δύο εργάστηκαν την εποχή του Περικλή. Σύμφωνα με τοΒιτρούβιο, ο Ικτίνος συνέγραψε μαζί με τον Κάρπιο την τεχνική μελέτη«για τον Δωρικό ναό της Αθηνάς στην Αθήνα». Ο Παυσανίας αναφέρειότι έχτισε τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στην Αρκαδία. Επίσης,στον Ικτίνο ανατέθηκε η κατασκευή του Τελεστηρίου της Δήμητρας στηνΕλευσίνα και η κατασκευή του Παρθενώνα στην Ακρόπολη (μαζί με τονΚαλλικράτη). Απ’ ότι φαίνεται ο Ικτίνος εγκατέλειψε την Αττική μετά τηνκατασκευή του Παρθενώνα. Πήγε στην Πελοπόννησο όπου έχτισε τονναό του Επικούρειου Απόλλωνα.
    •  ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ Ο Παρθενώνας, ναός χτισμένος προς τιμήν της Αθηνάς, προστάτιδαςτης πόλης της Αθήνας, υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίαςσημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα. Ηεποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικάσχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθησε έναντιτων συμμάχων της κατά την περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας. Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της Αθηναϊκήςπολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Είναι ένας από τουςλίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός μεανάγλυφες όλες του τις μετόπες. Πολλά τμήματα του γλυπτούδιακόσμου, του επιστυλίου και των φατνωμάτων της οροφής έφερανγραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιήθηκεπεντελικό μάρμαρο, εκτός από το στυλοβάτη που κατασκευάστηκε απόασβεστόλιθο.Το εσωτερικό του Παρθενώνα αποτελείται από τέσσερα τμήματα:α. τον πρόδομο, δηλαδή τον προθάλαμο του ναού, στην ανατολικήπλευρά,β. τον σηκό ή το άδυτον, τον κυρίως ναό, στο κέντρο,γ. τον οπισθόδομο στη δυτική πλευρά, όπου φυλάσσονταν οι θησαυροίτου ιερού και της πόλης, καιδ. τον οπισθόναο, τη συνέχεια του οπισθόδομου. Το πτερό είχε 8 κίονες κατά πλάτος και 17 κατά μήκος. Η τοποθέτησητων κιόνων είναι ασυνήθιστα πυκνή με αναλογία διαμέτρου κίονα καιμετακιονίου διαστήματος. Στις στενές πλευρές υπήρχε και δεύτερησειρά 6 κιόνων που δημιουργούσε την ψευδαίσθηση δίπτερου ναού.Μια άλλη ιδιομορφία ήταν η ύπαρξη ζωφόρου που περιέτρεχε το σηκόσε όλο του το μήκος και αποτελεί ίσως την πιο φανερή από τις ιωνικέςεπιδράσεις. Οι μετόπες της ανατολικής πλευράς απεικονίζουν τηΓιγαντομαχία. Στην δυτική παριστάνεται Αμαζονομαχία, στη νότιαΚενταυρομαχία και στη βόρεια σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο. Ηζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την πιο μεγάληθρησκευτική γιορτή των αρχαίων Αθηνών, και περιλαμβάνει μορφέςθεών, ζώων και περίπου 360 μορφές ανθρώπων. Τα δύο αετώματα τουναού απεικονίζουν σκηνές από την μυθολογία: πάνω από την κύριαείσοδο του ναού, στα ανατολικά, την γέννηση της Αθηνάς και στηνδυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα για την κατοχή τηςαττικής γης. Αν και ο ναός αυτός διέφερε από άλλους δωρικούς ναούς
    • όσον αφορά στην έκταση της διακόσμησής του, παρόλα αυτά ηδιακόσμηση αυτή δεν επηρέαζε την ενότητα του συνόλου, έτσι ώστε ναδημιουργείται μια ισορροπημένη, ιδανική αρχιτεκτονική μορφή. Στο εσωτερικό υπήρχε δίτονη δωρική κιονοστοιχία σχήματος «Π», πουδημιουργούσε ένα υπερώο, από το οποίο οι επισκέπτες μπορούσαν ναθαυμάσουν από διάφορα σημεία το χρυσελεφάντινο άγαλμα τηςΑθηνάς. Στον οπισθόδομο φυλασσόταν ο θησαυρός, δηλαδή ταπολύτιμα αφιερώματα της Αθηνάς. Η οροφή του στηριζόταν σετέσσερις ιωνικούς κίονες. Η στέγη ολόκληρου του ναού, μαζί με τουςστρωτήρες, τους καλυπτήρες και τα ακροκέραμα, ήταν μαρμάρινη, αλλάστηριζόταν σε μεγάλες ξύλινες δοκούς. Στη φήμη του ναού συνέτειναν και οι ασύλληπτες εκλεπτύνσεις, οιαδιόρατες αποκλίσεις από την κατακόρυφο και την οριζόντιακατεύθυνση και οι αρμονικές αναλογίες. Ο στυλοβάτης παρουσίαζεελαφρά τυμπανοειδή καμπύλωση, οι ραδινοί κίονες απέκλιναν από τηνκατακόρυφο προς το κέντρο του ναού και η συνολική σχεδίαση ήτανπυραμιδοειδής. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχανόταν μία κίνηση προς ταμέσα και προς τα πάνω που μετέτρεπε τον Παρθενώνα σε έναπαλλόμενο οργανικό σύνολο. Η ένταση των κιόνων απέδιδε οπτικά τογεγονός ότι σήκωναν μεγάλο βάρος. Οι αναρίθμητες αυτές λεπτότητεςσχεδιάστηκαν με μεγαλοφυή τρόπο και εκτελέστηκαν με απαράμιλλημαθηματική ακρίβεια. Πρόκειται για περίπτερο διπλό δωρικό ναό, που παρουσιάζει πολλάπρωτότυπα και μοναδικά στοιχεία στον αρχιτεκτονικό του σχεδιασμό.Στις γωνίες των αετωμάτων είχαν τοποθετηθεί αγάλματα ως ακρωτήριακαι στην κορυφή τους περίτεχνα μαρμάρινα ανθέμια μεγάλουμεγέθους. Οι 92 μετόπες, που εναλλάσσονται με τα τρίγλυφα, είναιτοποθετημένες πάνω από το επιστύλιο της εξωτερικής κιονοστοιχίαςτου ναού και κάτω από το γείσο. Είναι διακοσμημένες με ανάγλυφεςπαραστάσεις, τα παλαιότερα από τα αρχιτεκτονικά γλυπτά τουΠαρθενώνα. Η πομπή ξεκινούσε από τη νοτιοδυτική γωνία του ναού καικατέληγε στο κέντρο της ανατολικής πλευράς, όπου εικονιζόταν ηστιγμή της παράδοσης του νέου πέπλου στη θεά Αθηνά, παρουσία τωνδώδεκα θεών του Ολύμπου αλλά και των μυθικών προγονικών ηρώωντων Αθηναίων. Θεοί και θνητοί, ιππείς, πεζοί, νέοι και γέροντες,μουσικοί, 360 μορφές συνολικά, συμμετέχουν στη ρυθμική πομπή, μαζίμε δεκάδες μορφές ζώων που οδηγούνται προς θυσία. Ο Παρθενώνας προκαλεί το θαυμασμό όχι μόνο για τον πλουσιότατο,αριστουργηματικό και ριζοσπαστικό για την εποχή του γλυπτόδιάκοσμο, αλλά και για την αρμονία που εκπέμπει ως αρχιτεκτόνημα
    • και τις ιδανικές του αναλογίες. Πρέπει να σταθούμε απέναντι από τηδυτική του πλευρά, που είναι η καλύτερα διατηρημένη, για νααντιληφθούμε πλήρως το μεγαλείο του. Οι κίονες που τον περιβάλλουνδίνουν ρυθμό και κίνηση στο μνημείο και επιτρέπουν τη δημιουργίαφωτοσκιάσεων που ζωντανεύουν το σύνολο. Η επιφάνεια τουστυλοβάτη έχει μια ελαφρότατη έξαρση σε κάθε μακρά πλευρά προς τοκέντρο, που όμως σβήνει και χάνεται ομαλά στα 70 περίπου μέτρα τουμήκους του. Ανάλογη είναι και η καμπυλότητα των επιστυλίων. Οιελαφρότατες αυτές καμπυλώσεις χαρίζουν στο σπουδαίο αυτόοικοδόμημα ελαστικότητα και ανάταση. Οι δε κίονες κλίνουν ελαφρώςπρος τα μέσα, έτσι ώστε οι νοητές τους προεκτάσεις προς τα πάνω νασυναντιούνται σχηματίζοντας πυραμίδα. Μπορούμε λοιπόν ναφανταστούμε την τελειότητα στον υπολογισμό του κάθε μέλους αλλάκαι τη μαθηματική ακρίβεια που απαιτούσε η εκτέλεση ενός τέτοιουκτηρίου.
    •  Η ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ‘’ΜΥΣΤΙΚΑ’’ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ Όσον αφορά τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, το έτος 447 π.Χ. ο Ικτίνοςκαι ο Καλλικράτης, με τη γενική επίβλεψη του Φειδία και του Περικλή,έκτισαν το νέο ναό της Αθηνάς Παρθένου, τον Παρθενώνα. Ο ρυθμόςήταν καθαρά Δωρικός, με ορθογώνιο σχήμα. Σύμφωνα με τιςπερισσότερες αναφορές, ο Ικτίνος έκανε τα σχέδια της Ακρόπολης και οΚαλλικράτης είχε την επίβλεψη των έργων. Ο ναός χτίστηκε πάνω σταθεμέλια του προηγούμενου που είχε κτιστεί επί Πεισιστράτου και τονείχαν καταστρέψει οι Πέρσες. Εννέα χρόνια χρειάστηκαν για τηνανέγερση του ναού. Όλα όσα έχουν ανακαλυφθεί για τον ναό αυτό, μαρτυρούν ότι οιδημιουργοί του Παρθενώνα κατείχαν ξεχασμένες γνώσεις που τιςεφάρμοσαν στην κατασκευή του. Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτηςκατασκεύασαν το ναό με ασύλληπτες λεπτομέρειες και με αυτό τοντρόπο τον μετέτρεψαν σε έναν οργανισμό παλλόμενο από εσωτερικήζωή. Συγκεκριμένα, σε κάθε μέρος του ναού επικρατούσε ένα σύστημααναλογίας σύμφωνα με τον κανόνα του Πολυγνώτου και όλες οιδιαστάσεις είχαν μια δεδομένη σχέση με τη διάμετρο του κίονα. Κάθεκίονας είχε ελάχιστα μεγαλύτερη διάμετρο από τη βάση μέχρι τη μέση,λέπταινε προς την κορυφή και έκλινε προς το κέντρο της κιονοστοιχίαςστην οποία ανήκε. Έτσι οι κίονες του Παρθενώνα δεν είναι κάθετοι,αλλά αν προεκταθούν νοητά προς τα επάνω, συναντιούνται στα 1852μέτρα, σχηματίζοντας μια νοητή πυραμίδα, η κορυφή της οποίαςβρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο που ήταν τοποθετημένο τοκεφάλι του αγάλματος της Αθηνάς. Κατά περίεργο επίσης τρόπο, οόγκος της πυραμίδας αυτής είναι ο μισός της μεγάλης πυραμίδας τηςΑιγύπτου, 45.000.000 ελληνικά κυβικά πόδια. Για να πετύχουν οι αρχιτέκτονες τις καμπυλώσεις αυτές, δεν μπορούσεκανένας λίθος του ναού να έχει κανονικό ορθογώνιο σχήμα. Αντιθέτως,σχεδόν κάθε λίθος έχει εντελώς δικό του σχήμα και μοναδική θέσημέσα στο σύνολο, γιατί οι καμπυλώσεις και οι κλίσεις δημιουργούσανδιαφορετικές γωνίες και επιφάνειες σε κάθε σημείο του κτιρίου. Για ναεπιτευχθεί λοιπόν μία τέτοια κατασκευή ήταν απαραίτητος ο τέλειοςυπολογισμός του κάθε μέλους, αλλά και η μαθηματικά ακριβέστατηεκτέλεση. Επίσης, οι γωνιακοί κίονες είχαν ελάχιστα μεγαλύτερη διάμετρο απότους άλλους. Οι μετόπες έδιναν την εντύπωση του τετραγώνου, κι όμως
    • είχαν κάποιες καμπύλες που εξουδετέρωναν τις οπτικές απάτες, γιατίδιαφορετικά δεν θα υπήρχε η οπτική αρμονία. Αυτές οι προσαρμογέςαπαιτούσαν πολύ υψηλές γνώσεις μαθηματικών και οπτικής, σε μιατέλεια ένωση με την τέχνη. Ακόμα, στο σχέδιο του Παρθενώνα δεν υπάρχει καμία ευθεία γραμμή.Παντού συναντάμε απαλές καμπύλες. Το οπτικό αποτέλεσμα είναιεκτός από αρμονικό, πολλές φορές και απροσδόκητο, μιας και οΠαρθενώνας καταφέρνει να δείχνει εντυπωσιακά μεγαλύτερος από τοπραγματικό του μέγεθος, χωρίς όμως να βαραίνει το χώρο. Το πιο σημαντικό είναι πως ο Παρθενώνας χτίστηκε με έναν ιδιαίτερο,αντισεισμικό τρόπο, με τα τμήματά του να είναι ενωμένα με λιωμένομολύβι στις κατάλληλες διαμορφωμένες ενώσεις των μαρμάρων του.Ειδικότερα, για τον Παρθενώνα ο Ν. Τογαρίδης αναφέρει: «η αρθρωτή –σπονδυλική κατασκευή των κιόνων και η τέλεια κατεργασία τωνσπονδύλων με διάφορο σχήμα συντελεί στην αρίστη σεισμικήσυμπεριφορά του Παρθενώνα». Όσον αφορά την τοποθεσία που είναι χτισμένος ο ναός σε σχέση μεκάποια άλλα κτίσματα της αρχαίας Αθήνας, το κέντρο του Παρθενώνααπέχει εξίσου από το κέντρο του Ηφαιστείου, από το κέντρο τουβήματος των ρητόρων της Πνύκας, από το κέντρο της βάσεως τουμνημείου του Φιλοπάππου και από το κέντρο του σηκού του Ναού τουΟλυμπίου Διός. Όλα τα παραπάνω με μέγιστη προσέγγιση. Επίσης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η κατασκευή αλλά και ηθέση που είναι χτισμένος ο Παρθενώνας φανερώνουν μια ιδιαίτερηαρμονία ανάμεσα στα μέτρα του ναού με τα μέτρα της γης. Αν εξετάσουμε μερικά ακόμα στοιχεία θα διαπιστώσουμε ότι ο ναόςτου Παρθενώνα είναι δομημένος σε τέτοια θέση και με τέτοιο τρόπο,ώστε να αντλεί το μέγιστο της συμπαντικής ενέργειας και να τη διαχέειαποκλειστικά στο εγγύς περιβάλλον του. Αυτό δηλώνει ότι τα μέτρα τουΠαρθενώνα δεν είναι τυχαία, αλλά οι κατασκευαστές του γνώριζαν τιςδιαστάσεις τη Γης και φυσικά το σφαιρικό της σχήμα. Επιπλέον, οιαρχαίοι Έλληνες φαίνεται ότι χρησιμοποίησαν σαν μονάδα μέτρησηςγια το χτίσιμο του Παρθενώνα όχι το σημερινό «μέτρο» αλλά το «πόδι».Η πλατφόρμα πάνω στην οποία στέκονται οι κολώνες του ναού, έχουνμια ελαφριά καμπύλη και στις τέσσερις γωνίες, σαν να ήταν ένα μικρόκομμάτι της σφαίρας της γης. Ο Ερατοσθένης, που έζησε στηνΑλεξάνδρεια μεταξύ 276 και 196 π.Χ., αναφέρεται ως ο πρώτοςάνθρωπος που υπολόγισε με μεγάλη προσέγγιση την ακτίνα της Γης.Από τα παραπάνω όμως, φαίνεται ότι και οι κατασκευαστές τουΠαρθενώνα γνώριζαν τις διαστάσεις τη Γης, πολύ πριν τον Ερατοσθένη.
    • Ο Παρθενώνας παρουσιάζει τέλεια αρμονικές αναλογίες μέχρι τηνπαραμικρή του λεπτομέρεια· μολονότι ο ναός αυτός ήταν μεγαλύτεροςαπό τους άλλους δωρικούς ναούς της εποχής του, οι αναλογίες τουήταν τόσο αρμονικές, ώστε να του προσδίδουν εκπληκτική ομοιογένειαμορφής, μνημειώδη μεγαλοπρέπεια και πρωτοφανή χάρη σε σύγκρισημε τους πιο βαρείς δωρικούς προκατόχους του.
    •  Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Η κατασκευή του Παρθενώνα ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. Αμέσως μετά τημάχη του Μαραθώνα, συνεχίζει να χτίζεται το 490 π.Χ., έμεινε όμωςημιτελής, μέχρι το ύψος μερικών σπονδύλων των κιόνων του. Το 480-479 π.Χ. καταστρέφεται από τους Πέρσες μαζί με τα άλλα μνημεία τηςΑκρόπολης. Μετά την επιστροφή των Αθηναίων στην πόλη οισπόνδυλοι του κατεστραμμένου ναού χρησιμοποιήθηκαν ωςοικοδομικό υλικό στο βόρειο τείχος της Ακρόπολης, όπου είναι μέχρισήμερα ορατοί για τον επισκέπτη που κοιτάζει το βράχο από τηνπλευρά της οδού Αθηνάς και το Μοναστηράκι. Αμέσως μετά ο Κίμων ανέθεσε την κατασκευή ενός δεύτερουΠαρθενώνα στον αρχιτέκτονα Καλλικράτη . Και αυτό το εγχείρημα όμωςέμεινε ημιτελές με το θάνατο του Κίμωνα το 450 π.Χ. Το 447/6 π.Χ.αρχίζει σύμφωνα με τις πηγές η λατόμευση μαρμάρου για ένα νέο,μεγαλύτερο Παρθενώνα, αυτόν που θα ολοκληρωθεί τελικά σταπλαίσια του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή για την Αθήνα. Ο Παρθενώνας διατηρήθηκε άθικτος έως και τους Μακεδονικούςχρόνους. Αντίθετα, μάλιστα, μετά τον Γρανικό, στον Παρθενώνααναρτήθηκαν ως τρόπαια χρυσές ασπίδες, λάφυρα της νίκηςτου Αλέξανδρου. Οι πρώτες καταστροφές έγιναν επί Λάχαρη, τον οποίοόρισε τύραννο των Αθηνών ο Κάσσανδρος, σύμφωνα με την αφήγησητου Παυσανία. Αυτός απέσπασε τις ασπίδες από τον Παρθενώνα, τοχρυσάφι και τα κοσμήματα από το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς.Καταστροφές υπέστη και ο οπισθόδομος του ναού, όταν τονχρησιμοποίησε ως προσωπικό του κατάλυμα ο Δημήτριος οΠολιορκητής. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους δεν καταγράφονται αλλαγές στονΠαρθενώνα, που συνεχίζει να διατηρεί αναλλοίωτη τη φυσιογνωμία καιτην αίγλη του ακόμη και στους μεταχριστιανικούς αιώνες, παρόλο πουεπί εποχής Ιουστινιανού η πομπή των Παναθηναίων δεν ανέβαινε πιαστον Παρθενώνα και είχε χαθεί πλέον κάθε λατρεία δημόσια ή ιδιωτικήσύμφωνα με το Λατίνο ρήτορα Κλαύδιο Μαμερτίνο του 4ου αιώνα. Στους Βυζαντινούς χρόνους, αν και γλύτωσε ο Παρθενώνας τηνκαταστροφή από τα διατάγματα του Θεοδόσιου Β, έγινε η πρώτημετατροπή του ναού σε χριστιανική εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ταεγκαίνια της οποίας έγιναν επί αυτοκρατορίας Ιουστινιανού. Στονπρόναο προστέθηκε η αψίδα του ιερού. Από αυτές τις μετατροπές
    • αυτές το 1877 δεν είχαν μείνει παρά λείψανα τοιχογραφιών καιλιγοστά επιγραφικά χαράγματα στους τοίχους και τους κίονες. Επί Φραγκοκρατίας ο περί τον Παρθενώνα χώρος γίνεται τόποςενδιαίτησης του πρώτου Φράγκου άρχοντα των Αθηνών, Όθωνα, ενώ ηΑκρόπολη γίνεται η έδρα της φραγκικής βαρωνίας και το κέντρο τουιστορικού βίου της πόλης. Ο Παρθενώνας αποδίδεται στη Ρωμαϊκήεκκλησία και γίνεται ναός Λατινικός, τιμώμενος στο όνομα τηςΘεοτόκου. Στη Νοτιοδυτική γωνία προστέθηκε ένα κωδωνοστάσιο, πουεπί Τουρκοκρατίας έγινε μιναρές. Επί Ενετοκρατίας δεν παρατηρήθηκανκαι δεν καταγράφτηκαν αλλαγές στο μνημείο. Από τις αφηγήσεις μεταγενέστερων περιηγητών, όπως ο Ιταλόςνοτάριος Νικόλαος Μαρτόνης που επισκέφθηκε την Ακρόπολητο 1395 ή ο Κυριακός ο Αγκωνίτης που ταξίδεψε το 1436 στην Αθήνα,έχουμε δύο περιγραφές του χριστιανικού Παρθενώνα. Ο πρώτοςεκφραστής της μεσαιωνικής ιδεολογίας απορεί πως είναι δυνατόν ναέχει χτιστεί ένα τόσο μεγάλο κτήριο ενώ ο δεύτερος, εκπρόσωπος τηςΙταλικής Αναγέννησης, επικεντρώνεται στην ομορφιά των αρχαίωνμνημείων. Επί Τουρκοκρατίας η Ακρόπολη έπεσε στα χέρια των Τούρκων το 1458,οπότε και την επισκέφθηκε ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής. Ο ιερός βράχοςέμεινε πλέον γνωστός με το όνομα Ατίνα Καλεσί, δηλαδή φρούριο τωνΑθηνών. Κατά τον 17ο αιώνα ο Παρθενώνας είναι πλέον τζαμί και έχειμιναρέ, που καταστράφηκε το 1687. Τζαμί, ωστόσο που δεν πληρούσετις προδιαγραφές της ισλαμικής θρησκείας και για αυτό δεν έγινε ποτέλατρευτικό τέμενος των Μωαμεθανών. Κατά την εκστρατεία του Φραγκίσκου Μοροζίνη κατά των Αθηνώντο 1687, ο Παρθενώνας υπέστη και το μεγαλύτερο πλήγμα το βράδυ της16ης Σεπτεμβρίου, όταν οβίδα τίναξε την πυριτιδαποθήκη που είχεεγκαταστήσει ο Αλή αγάς, διοικητής του φρουρίου στον ναό.Το μεγαλύτερο τμήμα του ναού προς την ανατολική του πλευράκατέρρευσε. Έκτοτε και μέχρι να παραδοθεί το μνημείο στηναρχαιολογία λεηλατήθηκε συστηματικά κυρίως από τον Λόρδο Έλγιν,ενώ υπέστη σημαντικές καταστροφές κατά την περίοδο της ελληνικήςεπανάστασης του 1821 και την πολιορκία του βράχου από τον ΚιουταχήΜπέη.
    •  ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ www.wikipedia.org www.greatbuildings.com www.nea-acropoli.gr/civilizations/ http://city-view.gr http://dim-galat.pel.sch.gr/projects/akropolis/ «Άγνωστα μεγαλουργήματα των Αρχαίων Ελλήνων», Θεοφάνης Μανιάς «Η ιερή γεωγραφία της Ελλάδος», Νίκος Β. Λίτσας , Εκδόσεις: Έσοπτρον