• Like
  • Save
Elkarreraginezko nobela taldekoa
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Elkarreraginezko nobela taldekoa

on

  • 181 views

 

Statistics

Views

Total Views
181
Views on SlideShare
181
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft Word

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Elkarreraginezko nobela taldekoa Elkarreraginezko nobela taldekoa Document Transcript

    • Los Angeleseko tsunamia Egileak: Gaizka Iturrioz, Gaizka Urra, Unai Garcia eta Markel Uribarren. Bazen behin,orain dela hamar urte Texasen familia bat, aitak fabrika batean lan egiten zuen , amak etxean egiten zuen lan, etxea garbitzen eta janaria prestatzen. Alaba ikasketak egiten zebilen eta seme txikia ikastolan zebilen. Familia guztiak volley-balean jolasten zuen baina ez ziren batere onak, dibertsioagatik jolasten zuten ez beste ezergatik. Beti torneoetara apuntatzen ziren baina denetan azkenak gelditzen ziren partidu bat ere ez irabazi gabe.
    • Beraien etxea ez zegoen oso egoera onean eta beste etxe bat bilatzen hasi ziren, baina ez zuten diru askorik orduan ezin zuten luxuzko etxerik erosi eta gainera Texasen ez zegoen etxe salmenta handirik. Interneten bidez Los Angelesen etxe pila bat zeudela salgai konturatu ziren eta prezio oso baxuan gainera. Erosi zuten etxea hondartzaren parean zegoen eta egunero volley-balean jolastera jaisten ziren entrenatzeko. Asko entrenatu zirelako oso onak egin ziren eta txapelketan apuntatzen hasi ziren eta pixkanaka txapelketak eta sari asko irabazten hasi ziren, gero eta hobeak ziren. Egun batean munduko txapelketa batera aurkeztu ziren, Euskal Herritik ere jende asko aurkeztu zen familiarekin batera. Gainera hurbil zuten hondartza, txapelketan lagunak eginez gain, gogor borrokatzen zuten eta horrela pasatu zuten lehenengo txanda. Egun hori oso ona izan zen eta arratsaldean ospatzeko, piknik bat egin zuten hondartzan. Baina hurrengo egunean hurrengo txanda pasatzeko asko entrenatu behar zuten eta oso gogor entrenatzen hasi ziren. Asko hobetu zuten arratsalde hartan baina ez zen nahikoa izan hurrengo txanda erraz pasatzeko. Heldu zen eguna eta bigarren tanda jolasteko prestatu ziren, beti bezala, ama hasi zen ateratzen. Ez ziren oso ondo hasi, 6-0 galtzen hasi bait ziren, baina galtzeko beldurrik gabe, partidua erremontatzen hasi ziren baina erremontadaren erdian, aitak min hartu zuen hankan, eta ezin zuen ezer gertatu ez balitz bezala jolastu. Ia ezer ez zuen egiten eta taldeak hiru pertsonekin egon balego bezala jolasten zuen. Baina bertan zegoen gizon batek bere taldean jolasteko boluntarioa izateko prest zegoen eta berarekin partidoa bategatik irabazi zuten. Eskerrak emateko bere etxera gonbidatu zuten afaltzera. Eta gizon hark hurrengo partidua finala izango zela esan zieten eta oso pozik jarri ziren. Azkenean heldu zen finalaren eguna, partaideak oso urduri zeuden jakinda irabazi egiten bazuten diru asko irabaziko zutela. Partida hasi eta markagailuan aurretik jarri ziren, 0-4 irabazten hasi ziren, bigarren zatian berriz, txarrera joan zen dena, ez zuten indarrik eta 6-4 geratu ziren , baina azkenean semeak lidergoa hartu eta familia osoa, indar barik geratu zen hori, animatu eta denak gogo asko ipintzen hasi ziren. Orduan pixkanaka pixkanaka, azken puntua geratzen zitzaien munduko txapelketa irabazteko eta azken tantoa egiten zuen taldeak irabazi egingo zuen.Orduan izan zen, ura atzera joan zen eta bapatean... hondartza hutsik geratu zen eta segundu gutxitara kristoneko olatu bat, hau da tsunami erraldoi bat etorri zen, eta hondartzan zegoen jende guztia korrika hasi zen, ez zekiten nora joan. 1.aukera: Tsunamiak harrapatu eta zaurituta irten joan 2. orrira 2.aukera: Tsunamiak harrapatu eta zauritu gabe ireten joan 3. orrira _____________________________________1________________________________________ Korriketan joan ziren denak ahal zuten eta hurrinen, etxeren batera sartu nahian. Ama eta semea, alde batetik joan ziren eta aita eta alaba, beste batetik. Ama eta semea, leku altu batera joaten saiatu ziren eta aita eta alaba, etxeetara joan nahi zuten. Baina ez zuten lortu ez batak eta ez besteak nahi zuten lekuetara joatea, denei tsunamiak harrapatu zien.
    • Olatua pasatu ostean ama eta semea embor batean geratu ziren babestu egin zirela pentsatzen, baina oraindik ez zen bukatu, uretan zeudenean beste olatu handiago bat etorri zen, kotxe eta zuhaitz asko gainetik pasatu eta ama eta semea aurretik eraman zuen. Beldurra zeukaten beste olatu bat etortzeak, horregatik ahal zuten azkarren zuhaitz handi eta luze batera igo ziren gordeta edota babestuta egoteko. Pasatu ziren tsunamiak eta ama eta semea zuhaitzean zeuden, baina, ez zegoen aita eta alabaren arrastorik. Aita eta alaba, etxe handi bateko teilatura igo ziren, olatu erraldoiek ezin izan zuten etxe hori bota. Orduan aitak gizon bat urak eramaten diola ikusi eta lagundu egin zion, teilatutik jauzi bat egin zuen laguntzeko baina alabak ezetz esan zion, bere bizitza horrela ez sakrifikatzek, ama eta semea aurkitu behar zutela, lagundu nahi baziola, soka bat edo botatzeko, baina ez jauzi egiteko. Orduan, aitak, soka bat bota zion, neskatoak esan bezala. Gizon hark soka heldu zuen eta bien artean uretatik atara zuten. Uretatik ataratzeagatik, emaztea eta semea bilatzen lagunduko ziela esan zien. Baina momentu hartan, egin beharreko lehenengo gauza, ospitale batera joatea zen, aitak zauri larri bat baizeukan sahietsetan. Alaba eta gizonaren laguntzarekin, poliki-poliki ospitale bat aurkitzen hasi ziren. Orduak pasatzen ziren eta oraindik ez zuten ezer aurkitu, egunak eta egunak ibiltzen jarraitzen zuten ia deskantsatu gabe. Aita geroz eta okerrago zegoen, zauriak gero eta eragin gehiago egiten zion bere gorputzari eta gehiago kostatzen zitzaion ibiltzea, azkenean ospitale bat aurkitu zuten baina oso egoera txarrean zegon eta ezin izan zuten ezer egin ordu batzuk geroago emakume bat aurkitu zuten eta zorionez mediku oso ona zen, baina oraindik sendatzea kostatzen zitzaion, egun asko zihoalako mediku bat ikusi barik, baina kostata sendatu zen. Ama eta semea, bitartean, ospitalez-ospitale joaten ziren aita eta alaba aurkitu nahian, herrizherri, etxez-etxe, baina ezer, ez zituzten aurkitzen. Baina semea, pentsatzen hasi zen, zenbat ospitaletan begiratu zuten eta zenbat falta zitzaien. Orduan, konturatu zen, ospitale bakarra geratzen zitzaiela eta esperantza handiarekin, hurrengo egunean gauzak hartu eta bertara joango zirela esan zion amak. Iritsi zen hurrengo eguna eta esan bezala, gauzak hartu eta ospitale hartara joateko martxan jarri ziren. Bidean, ume baten oihuak entzuten zituzten, agian alabarenak ziren, ahalik eta azkarren oihuak zetozten lekura joan ziren, baina zoritxarrez ez ziren alabarenak, beste ume batenak ziren. Umearekin batera, ospitalera bidean jarraitu zuten, mutiko txiki hark, zauri asko zituen gorputz guztian zehar, eta mediku bat behar zuen ahalik eta azkarren. Familia baino lehenago, umeaz kezkatu ziren eta gertuen zegoen ospitale batera joan ziren, ez falta zitzaien ospitalera. Gertuen zegoenera joan ziren ume hura sendatzeko asmoz. Egun asko egon behar izan ziren mutikoa sendatu ahal zuten edo ez jakiteko, baina zorionez aste bat beranduago sendatu zutela esan zieten, operazio larriak egin zituztela baina ongi irten zela dena. Alta jazotzeko aste bat itxaron nahi baduzu joan zaitez 4. orrira Alta momentuan jaso nahi baduzu joan zaitez 7. orrira __________________________________2________________________________________ Denak korrika hasi ziren hirirantz baina olatua oso azkar zetorren eta seme txikiari ideia bat bururatu zitzaion ondoko torrera igotzea baina olatua hondartzan zegoen ordurako eta familia dena eskutik heldu eta ez zirela askatuko hitz eman zuten orduan olatua heldu eta denak
    • arrastratu zituen hirirantz ur azpian zeudela beraien bizitzako segundurik luzeenak izango ziren baina oraindik eskutik helduta zeuden. Ur azalera heldu zirenean familia guztia oso beldurtuta zegoen, ur korronteak ez eramateko zuhaitz handi bati helduta gelditu ziren, baina itsaso halderantz begiratu eta beste olatu handi bat zetorren, hau da beste tsunami bat, oraingo honetan familiako zaharrenari idea bat bururatu zitzaion erdi urperatuta zegoen torre batera igotzea, torrea hotel bat zen eta paretak kristalezkoak ziren horregatik errazago egin zitzaien barrura sartzea, baina barrualdea ongi zegoen hori izan zen familiari harraroa egin zitzaiona, baina zorionez larrialdietako igogailua martxan zebilen. Gora igo zirenean jendez beteta zegoen eta ez zegoen ez urik ez janaririk, orduan uretara bueltatu ziren eta pixka bat hurrundu zirenean olatuak torrea bota eta denak hil ziren. Orduan, eskerrak eman zioten jainkoari horra ez igotzeagatik, urak barrurantz eramaten zieten bitartean zuhaitz handi bat ikusi zuten eta arrama batera heldu ziren. Pixka bat iraun zuten arramari helduta, baila ur korrontea oso handia zenez, azkenerako soltatu egin ziren eta haizeak ere norabidea aldatu zuen, lehen mendialderantz jotzen zuen, ba orain itsaso alderantz. Familiako aitari ideia bat bururatu zitzaion, erdi urperatuta zegoen etxe bateko teilatura igotzea eta bertan ura zeramatzan egur zatiekin balsa bat eraikitzea, ez zen lan zaila izan, aitak bere motxilan soka zati batzuk zituelako, egurrak lotu besterik ez zuten egin behar, zorionez uraren mareak poliki poliki bera egiten hasi zen, baina etxeko teilatua asko mugitzen zen eta erabaki zuten baltsan sartzea, baina aitak pixka bat pentsatu ondoren harri bat soka zati batekin lotzea pentsatu zuen aingura bat izango balitz bezala erabiltzeko eta horrela aingurarekinur korronteak mugitu gabe egon zitezkeen baltzan. Orduak eta orduak igaro zituzten baltzan, uraren maila pixkanaka-pixkanaka jeisten hari zen eta hurrunera larrialdi zerbitzukoen itsasontzi bat ikusi zuten, horduan denek kamiseta kendu eta ohiuka hasi ziren: LAGUNDU, LAGUNDU!!!!!!!!, ematen zuen itsazontzia beraiengana hurbiltzen zitzaiela. Baina gutxien espero zuten momentuan itsasoko ur guztia barrurantz joan zen eta bat batean beste tsunami bat zetorrela ikusi zuten, hau bai zen handia, denak mendira igotzea erabaki zuten horrela ez ziren itoko, baina geroz handiagoa zen, bat batean seme txikienak helikoptero matxuratu bat ikusi zuten, zorionez aitak abilezia handia zuen apurtutako gauzak konpontzen eta helikopoteroak aireratzea egin zuen, haize handia egiten zuenez zaia egin zitzaien aireratzea, baina jainkoaren laguntzaz lortu zuten, denak harriturik lehioetatik lurrera begiratzen zuten, dena apurtuta zegoen eta urez beteta, urak txokolate kolorea zeukan hondakinez betea, helikopteroa aitak gidatzen zuenez bera izan zen konturatzen lehena gasolina gutxi zeukatela eta horduan mendi baten puntan aterrizatzen zaiatu ziren eta alaxe egin zute.
    • Hotz asko egiten zuenez aita egur bila joan zen, amak berriz bitartean kanpaleku bat egiten zuen. 1. aukera: Dauden lekua kaxkarra izatea nahi baduzu zoaz 5. orrialdera 2. aukera: Dauden lekua emankorra izatea nahi baduzu zoaz 6. orrialadera ______________________________3___________________________________________ Mutiko txiki hark, alta jaso arte, aste bat egon behar zen ospitalean, gutxienez eta horrek, ama eta semeari asko luzatzen zien. Baina ez zuten arazorik bertan itxaroteko, umea sendatzen zen bitartean. Pasa zen aste luze bat eta ospitaletik irten ziren. Kilometro asko gelditzen zitzaien ospitalera heltzeko baina ez zitzaien, inola ere, distantzia axola. Hiru haiek bidaia hasteko prest zeuden bitartean, aita eta alaba ospitalean zeuden, aita eta gizon hura nola zeuden ikusten. Gizon hari, ebakuntza larri bat egin behar zioten eta aitari aldiz, ebakuntza egin behar ziotela esan zioten, baina lasai egoteko jende asko zegoela aurretik. Egin zioten aitona zaharrari ebakuntza eta ospitalean gelditu behar zela erreposatzen, hilabete erdi gutxi gorabehera. Orain aitaren txanda zen, baina kirofanoan sartzeko beldur handia zuen, agian bizirik ez zelako irtengo pentsatzen zuelako. Kostata, bere alabak konbentzitu egin zuen eta kirofanoan sartu zen, beldur gutxiagorekin, baina beldurrez. Operazioa bukatutakoan, medikua neskatoarengana hurbildu zen aurpegi triste batekin eta dena ondo irten zela esanez. Momentu batez, bihotza gelditu zitzaion alabari, medikuaren aurpegia ikusita. Aste luze bat pasatu zen eta ama eta semea, mutiko txikiarekin ospitaletik irten eta azkenengora joateko bidaia hasi ziren. Egun asko pasatu zituzten ibiltzen eta ehun kilometro baino gehiago egiten zituzten egunean, gelditu gabe. Azkenean, kostata, heldu ziren ospitalera, baina gosez eta egarriz zeuden. Egin behar zuten lehenengo gauza ura eta janaria bilatzea zen. Aurkitu zuten nahikoa janari eta nahikoa ur eta momentu hartan semea eraikuntza hartako pasiloetatik ikusi zuten. Ziztu bizian abiatu ziren mutilaren atzetik eta gizon misteriotsu batekin hitzegiten ikusi zuten. Orduan amak izugarrizko garraxia bota zuen, “seeemeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!”. Momentu hartan, denak korriketan joan ziren elkarren artean besarkatzera. Aitak alta jaso zuenean, denak auto batean sartu ziren etxera joateko, baina bat-batean, edifizio handi bat erori zitzaien gainean, eta denak hil egin ziren. 4
    • Inguru kaxkar horretan ez zuten bizitzarik egon behar zela espero baina mutila jateko bila joan zenean basurde bat ikusi zuen eta bera ikustean bere zulora sartu zen mutila orduak eta orduak egon zen basurdea irteteko zain baina ezer orduan maxusta batzuk hartu eta berriro era kanpalekura bueltatu zen. Hurrrengo egunean esnatu zirenean amak sare bat egin zuen erropetako ariarekin eta aitak makil eta harri batekin arma bat basurdea hiltzeko. Basurdearen zulora joan zirenean basurde familia guztia zegoen bertan eta eta ikusi bezain pronto barrura sartu ziren. Alaba aspertzen ari zen eta buelta bat ematera joan zen eta beste zulo bat ikusi zuen beste aldean eta bere familiari abisatzera joan zen eta amari izugarrizko ideia bat bururatu zitzaion. Antortxa bat eraiki zuten eta sua eman zioten eta zuloetako batean sartu zuten basurdeak izuturik korrika irten ziren zulotik eta sarean sartu eta aitak denak hil zituen bera armarekin. Ondoren kanpalekura eraman zituzten eta bat sukaldatu eta jan egin zuten gauerako. Hurrengo goizean mutikoa paseo luze bat egitera joan zen eta derrepentean ahots batzukentzun zituen eta korrika batean ahotsengana joan zen. Bertan pertsona pila bat zeuden baina ez zuten beraien hizkuntza ulertzen. Bere familia abisatzera joan zen eta denak pertsonengana joan ziren amak hizkuntza asko zekien eta kasualitatez hori bazekien eta tratu bat proposatu zien beraien basurde guztiak emango zieten eta beraiek 4 zaldi emango zieten zibilizazioa bilatzeko. Eta beraiek beraien bidaia luzeari hasieraeman zioten....... 5 Inguru guztia zuhaitzez beterik zegoenez aitak oso bizkor ekarri zituen zuhaitz abar lehor batzuk sua egiteko, amak aldiz pixka bat gehiago tardatu zuen txabola bat egiten, baina askenerako bukatu zuen, amak eginiko txabola nahiko handia zen denak sartzeko modukoa, baina orduan etorri zitzaien arazoa ez zekiten sua egiten, metxeroa poltsikoan zeukaten, baina tsunamian uretan sartu eta ez zuen txinpartarik ere ez ateratzen, orduan amari ideia bat iruditu zitzaion lehengoan telebistan “El ultimo superviviente” ikusi zuen eta hark sua nola egin erakusten zuen bi harriekin. Orduan amak bi harri hartu eta txinpartekin sua egin zuen berotzeko, zorionez motxilan 5 banana zituen eta elkarrekin janez gau pasa zuten. Biharamunean aita gerrako bere teknikekin ehizatzera joan zen, mendian tranpak jarri zituen basurderenbat ehizatzeko asmos, amak bitartean
    • aurkitutako ohial batzuekin SOS jarri zuen lurrean, hegazkinenbat edo helikoptero bat pasatzen bazen beraiei zalbatzeko, baina ez zuten zorte handirik eduki. Pazientzia asko zutelako patxaraz itxaron zuten baina familiako zaharrenak, hau da aitak ezan zuen zegurueneik ez dela helikopterorik ezta egazkinik pasko eta horregatik herri edo hiri baten bila menditik jeistea erabaki zuten, horduak eta horduak igaro zituzten oinezean baina ezer ere ez, udan arratsaldeko 6:00 tan iluntzen duenez, lo egiteko kanpaleku txiki bat eraiki zuten eta egur pixka batekin sua egin zuten. Biaramunean kanpalekua jaso eta ibiltzen baten bila hasi ziren, goizean goiz behe lainoa zegoenez ez zuten asko ikusten, baina oso abentura zaleak zirenez aurrera jarraitu zuten, bi ordu oinez egin ondoren azkenean iritsi ziren Los Angelesera, dena apurtuta zegoen, lokatzez beteta, etxe gehienak falta ziren eta besteak apurtuta zeuden, zoritxarrez heuren etxea txikituta zegoen baina eurak ondo zeudenez pozik zeuden, inork ez zuen zauririk ez ezer eta ondo zeudenez beste hiritar batzuek egiten zuten berdina egiten hasi ziren, larrialdi zerbitzukoei eta suhiltzaileei laguntzen. Larrialdi zerbitzukoek obra-ondakinetatik gorpuak ateratzen zebiltzaten, suhiltzaileek metroaren geltokitik ura ateratzen zebiltzaten... Iluntzean Los Angeles hiriko alkateak etxea galdu zuten familia bakoitzari 200.000 euro emango ziola, horrela beste etxe bat erosi zezaten, eta Los Angelesen bizitzen jarraitu zezaten. Handik urte batzuetara hiriak lehen bezala izaten jarraitu zuen. _______________________________6______________________________________________ Hurrengo egunean aita eta alaba falta zaien hospitalera joateko nahian zeuden, baina kotxeren bat edo garraio bat behar zuten, hurrun zegoelako hospitala. Auto bat bazegoen baina kotxearen jabea oso burugogorra zen eta ez zien inola ere, kotxerik utzi nahi. Orduan asko haserretu ziren jabearekin eta lurrera bota zuten giltzak hartzeko eta autoarekin oso bizkor handik atera ziren. Ordu batzuk beranduago, zentru horretara heldu ziren eta kotxea haitzarte batetik behera bota zuten, pistarik ez usteko.Hospitalean sartu ziren ama eta semea bilatzeko. Zentrua besteak baino handiagoa zen, zailagoa izango zen bilatzea, noski, gainera ez zegoen oso ondo antolatuta. Gelaz gela zihoaten bilaka, hor egon behar zen, nun bestela? Azkenean ama aurkitu zuten oso kezkatuta sema operatzen ari ziren eta oso operazio zaila ematen zuen ez zioten gelan sartzen utzi, dena kontatu ostean eta besarkadak asko eman ostean semea irten zen. Ondo zegoen iada, ez zen ain larria.
    • Orduan, ahal zuten eta azkarren abiatu zuten taxi batean, ez zuten dirurik baina doanik zen. Aireportura heltzerakoan, aitonak deitu zien “Bidaia ordainduko dizuet eta behar duzuen dena” esan zien.Gehiegi itxaron egin behar zuten, baina ez zion axola. Ordua zen, hegazkinera igo behar ziren, orduan, milaka polizi agertu ziren Aitaren eta alabaren izena esanez eta polizien bulegoetara behartu zuten. Amak eta semak lagundu egin zieten eta epailearengana joan beharra zuten. Ez zekiten zergatik, ez ziren gogoratzen, baina gero epailearen ondoan kotxea lapurtu zioten gizona zegoen eta ez zutenez ez abokaturik ez laguntzarik zuzen joan ziren kartzelara. Aitonak, orduan lagundu beharra zuen eta Los Angelesera joan zen kartzelatik ateratzeko asmoz. Heldu zenean bera ere zerbait ilegala egin zuen eta kartzelan zegoenean ihes egin zuen, horregatik aitona ere atxilotu zuten. Urte batzuk beranduago familia gosez hil egin zen. _______________________________7______________________________________________