• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Zburzenia
 

Zburzenia

on

  • 4,221 views

 

Statistics

Views

Total Views
4,221
Views on SlideShare
3,803
Embed Views
418

Actions

Likes
1
Downloads
39
Comments
0

3 Embeds 418

http://psychologiczna.edu.pl 412
http://ib2lotarnow.pl 3
https://j.iplsc.com 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Zburzenia Zburzenia Presentation Transcript

    • 1. Tempo rozwoju psychologicznego dzieci jest zróżnicowane – trudnośd w odróżnieniu zaburzenia psychologicznego od względnie typowych problemów rozwoju i dojrzewania.2. Błędy oceny dorosłych idą w dwóch kierunkach: niedocenianie objawów sygnalizujących problem („z tego się wyrasta”) lub traktowanie naturalnych kryzysów czy trudnych zachowao jako patologię .3. Diagnozowanie dzieci i młodzieży jest trudne: – Dzieci nie potrafią mówid wprost o problemie, dorośli musza interpretowad zachowania dzieci. – Większośd problemów psychologicznych dzieci związana jest z jakimś okresowym kontekstem (np.: badania wykazuj, że 70% dzieci wyraźnie nadaktywnych w szkole, nie zachowuje się tak ani w domu, ani w czasie badani).
    • 4. Istnieją skomplikowane kombinacje zaburzeo.5. Różne konfiguracje objawów zmieniają się wraz z wiekiem.6. Niektóre objawy związane są z wieloma różnymi zaburzeniami.7. TYM CO ODRÓŻNIA ZABURZENIA WIEKU DZIECIĘCEGO OD NORMALNYCH RÓŻNIC W ROZWOJU JEST CZĘSTO JEDYNIE STOPIEO NASILENIA.
    • JAKO ZABURZONE PSYCHOLOGICZNIE TRAKTUJE SIĘ TAKIE FUNKCJONOWANIE DZIECKA, KTÓRE:1. nie spełnia oczekiwao związanych z wiekiem i kontekstem społeczno – kulturowym w jakim jest wychowane,2. jeśli problem jaki dziecko przeżywa jest długi, uporczywy i nasilony,3. zaburza on dziecko lub innych (dziecko cierpi albo zadaje cierpienie innym)
    • • Dla większości zaburzeo istnieją różnorodne możliwe przyczyny: – społeczne źródła problemów psychicznych nakładają się na – wyznaczniki biologiczne (trudno ustalid co jest pierwotne a co wtórne).• Zaburzenia rozwojowe zajmują szeroki zakres problemów: – od specyficznych trudności w uczeniu się, np.: matematyki lub ortografii – do upośledzenia umysłowego.
    • PODSTAWOWE OBSZARY ZABURZEO PSYCHOLOGICZNYCH WIEKU DZIECIĘCEGO:1. Trudności w uczeniu się (pisanie, czytanie, arytmetyka).2. Rozwojowe trudności w mówieniu, autyzm wczesno – dziecięcy i upośledzenie umysłowe (maja trwały charakter).3. Zaburzenia emocjonalne – dominuje lęk, niepokój, smutek, nieśmiałośd lub nadmierne przywiązanie, np.: fobie, lęk społeczny, depresja, zaburzenia dystansu pomiędzy dzieckiem i dorosłym.
    • 4. Zaburzenia związane z zachowaniem destruktywnym i uzależnienia: • nadaktywnośd, • brak koncentracji uwagi, • destruktywnośd, • agresja, • negowanie autorytetu, • nadużywanie narkotyków i alkoholu, • brak samokontroli.5. Zaburzenia nawyków i odżywiania – trwałe powtarzanie niefunkcjonalnych i nie adaptacyjnych zachowao np.: moczenie, jąkanie, bulimia, anoreksja.6. Zaburzenia identyfikacji z płcią.
    • OSIĄGNIĘCIA I OBSZARY RYZYKA W KOLEJNYCH ETAPACH ROZWOJOWYCH• Duże badania populacyjne wykazują, że około 55% zdiagnozowanych zaburzeo występuje w połączeniu z jednym lub większą liczbą zaburzeo.• Jedna z ważnych zasad pedagogiki specjalnej mówi, że jeden deficyt rozwojowy wywołuje u dzieci kolejne dysfunkcje.• Rozpowszechnienie zaburzeo psychologicznych u dzieci szacuje się na około 17,5 % całości populacji.
    • Wszystkie zaburzenia tego wieku dotyczą procesów: SEPARACJI i INDYWIDUACJI.Zaburzenia wynikają z:• nadmiernego symbiotycznego związku z matką• pozbawienia opieki i ciepła czyli deprywacji, wynika to z: – emocjonalnego odrzucenia dziecka (ciężki przebieg porodu – trauma poporodowa, psychoza porodowa), – niechęci do dziecka - jeśli nie było chciane, lub gdy jest chore, – niedojrzałości rodziców.POZBAWIENIE OPIEKI POWODUJE NIE ZASPOKOJENIE POTRZEB PSYCHICZNYCH,ZABURZONY ROZWÓJ PSYCHICZNY I FIZYCZNY (SIEROCIOCE, SZPITALE).
    • • Wiek szczególnej podatności na wystąpienie zaburzeo – oprócz wczesnej fazy dojrzewania to drugi rok życia – wrastająca samoświadomośd wyzwala zachowania negatywistyczne („negatywistyczny kryzys” lub „straszne dwulatki”).• Charakterystyczny jest: nasilony niepokój, częsty płacz, wybuchy złości – wyzwalają u wielu rodziców reakcje, które wprowadzają dzieci w stan silnego stresu.
    • „INDEKS RODZINNYCH NIESZCZĘŚD” WPŁYWAJĄCY NA ROZWÓJ ZABURZEOa) nasilona dysharmonia małżeoskab) niski status społecznyc) ciasnota mieszkaniowa lub bardzo liczna rodzinad) przestępczośd jednego z rodzicówe) objawy psychopatologiczne u matkif) przekazanie dziecka pod opiekę służb społecznych
    • TRZY STYLE WYCHOWANIA • AUTOKRATYCZNY • PERMISYWNY • DEMOKRATYCZNY
    • WPŁYW TRZECH WŁAŚCIWOŚCI MOTYWACYJNO - EMOCJONALNYCH RODZICÓW:• obojętnośd – prowadzi do zachowao destrukcyjnych i autodestrukcyjnych• wrażliwośd w nadmiarze, np.: rodzice reagują niepokojem na każdą odmienna od oczekiwanej reakcje dziecka (przekonanie o niespełnieniu oczekiwao rodziców kształtuje tożsamośd dziecka, a jego poczucie winy zaburza normalne funkcjonowanie)• ambicje rodzicielskie – „przygotowanie dziecka do życia w świecie konkurencji”, przytłaczanie nadmiernym doskonaleniem uzdolnieo i umiejętności dziecka, skutek - zaburzenia emocjonalne i psychomotoryczne, tzw. Zespół przewlekłego zmęczenia
    • DEPRESJA DZIECIĘCAwynika z zerwania więzi: matka – dziecko; trauma (3 – 4 rok życia)• I FAZA PROTESTU – odmawianie jedzenia, płacz, krzyk• II FAZA ROZPACZY – mniejsza aktywnośd , monotonne kiwanie się,• III FAZA ODRZUCENIA ZWIĄZKÓW EMOCJONALNYCH – autyzm, objawy somatyczne, wegetatywne, osłabienie odporności na choroby, utrata wagi – czasem kooczy się śmiercią - u młodszych dzieci, u starszych – agresja, upór, wybuchy złości (pojawiają się mechanizmy obronne – przeniesienia złości na osoby nie karzące)
    • DEPRESJA DZIECIĘCAMałe dzieci, które znajdują się w depresji:• mają niewyjaśnione w inny sposób objawy fizyczne, takie jak: różnego rodzaju bóle, skurcze, nudności, brak prawidłowego rozwoju wzrostu, moczenie nocne, astma, uczucie zmęczenia, problemy z zasypianiem, koszmary nocne,• mogą przejawiad zachowania autodestruktywne, np. uderzad w coś głową,• są agresywne w odniesieniu do otoczenia - np. biją - albo zaczynają nagle kłamad czy kraśd,• wydają się apatyczne, letargiczne (ospałe), chod niekiedy bywają z kolei pobudzone i trudno je wtedy kontrolowad,• mogą odczuwad lęk separacyjny, trudno je wtedy uspokoid.
    • Autyzm wczesno – dziecięcy• Zaburzenie ujawniające się w pierwszych trzech latach życia dziecka,• przejawiające się nieprawidłowym rozwojem psychicznym dotyczącym głównie kontaktu z otoczeniem i mowy mimo braku typowego upośledzenia umysłowego,• Rozwój dziecka zasadniczo od początku jest nieprawidłowy,• Autyzm może mied różne postaci i różne stopnie głębokości, zachowanie dwójki dzieci z autyzmem może się bardzo różnid.
    • Autyzm wczesno – dziecięcy Choroba polega głównie na:• Upośledzonym kontakcie z otoczeniem oraz na zaburzeniach mowy, dzieci te bądź nie mówią (mutyzm), bądź używają "własnej mowy" z licznymi nieprawidłowościami,• Charakterystyczne jest nie używanie zaimka "ja„,• Mowa nie ma komunikacyjnego charakteru,• Dzieci autystyczne mało interesują się ludźmi (rodzicami), nie manifestują potrzeby ich obecności ani przywiązania do nich,• Ich uwagę mogą natomiast skupiad przedmioty,• Na zmiany w otoczeniu reagują typowo lękiem, protestem, pobudzeniem i agresją,• Ruchy, zwłaszcza palców i rąk, mają często charakter stereotypowy.
    • Autyzm wczesno – dziecięcy• Choruje jedna na 500 osób,• Przyczyny autyzmu są słabo poznane, prawdopodobnie rolę mogą odgrywad czynniki prowadzące do uszkodzenia mózgu w okresie okołoporodowym,• Rokowanie w autyzmie jest poważne, znaczna częśd dzieci nie jest i nie będzie zdolna do samodzielnego życia,• Specjalistyczne formy psychoterapii mogą wpłynąd korzystnie na zdolnośd dziecka autystycznego do kontaktu z otoczeniem,• Przy właściwej opiece wiele zachowao autystycznych może złagodnied, a nawet mogą one ustąpid,• Stosuje się terapię (mowa, zachowanie), a także leki i zalecenia dietetyczne.
    • Zaburzenia identyfikacji płciowej okresu dzieciostwa• pomiędzy 2 a 4 rokiem życia• charakteryzują się uporczywym głębokim niezadowoleniem z własnej płci wraz z chęcią posiadania cech płci przeciwnej,• np.: gdy dziewczynce umiera matka to chce odrzucid tę płed.• cechują się stałym zainteresowaniem ubraniem i postępowaniem płci przeciwnej i odrzucaniem własnej płci,• rozpoznanie wymaga ustalenia głębokich zaburzeo identyfikacji płci; nie wystarczy stwierdzenie u dziewczynek zachowania chłopięcego, a u chłopców - zachowania dziewczęcego,• jeśli to zaburzenie się utrzymuje to w szkole dochodzi do następnych zaburzeo.
    • ZABURZENIA OKRESU PRZEDSZKOLNEGO• W tym okresie najważniejsze zaburzenia dzieją się w triadzie (dziecko + matka + ojciec).• W tym okresie dziecko nie odróżnia rzeczywistości od fantazji, przyczyny od skutku – i to powoduje, że charakterystycznymi problemami patologicznymi tego okresu są lęki.• Lęk separacyjny u dzieci rozpoczynających przedszkole• Lęki przyrodnicze (ciemnośd, burza, huczące morze)• Lęk przed oczekiwana karą
    • Mutyzm wybiórczy• 5,6 lat• Charakteryzuje się wyraźną, emocjonalnie zdeterminowaną wybiórczością werbalnego komunikowania się,• polegającą na tym, że dziecko w pewnych sytuacjach rozmawia swobodnie, ale w innych (określonych) - przestaje mówid.• Zaburzeniu towarzyszą zwykle pewne cechy osobowości, takie jak: lękliwośd, wycofywanie się, nadmierna wrażliwośd lub upór.
    • Zaburzenia wydalania• MOCZENIE FUNKCJONALNE (mimowolne)  4, 5 rok życia - po ukooczonym treningu czystości,  13 – 14 % pięciolatków, częściej występuje u chłopców, częściej w instytu- cjach wychowawczych niż w domu,  u części osób zanika, ale około 1% dorosłych ma problemy z tym zaburzenie,  kary i zawstydzanie wyzwalają zaburzenia wtórne.• MIMOWOLNE LUB INTENCJONALNE NIE TRZYMANIE KAŁU  po 4 roku życia,  jest to przetwarzanie napięcia agresywnego,  pojawia się w rodzinach gdzie był ostry trening czystości.
    • Zaburzenia odżywiania• nadmierny apetyt,• brak łaknienia,• agresja pokarmowa – szkodliwe upodobania pokarmowe Zakłóca to relacje między dzieckiem a matką.
    • Zaburzenia snu• trudności w zasypianiu,• częste budzenie się,• niespokojny sen,• uwarunkowane emocjonalnymi problemami występującymi podczas dnia.• Rzadziej parasomie (chodzenie przez sen, mówienie, nadmierna ruchliwośd, lęki nocne)• 10 – 15% dzieci,• do 15 roku życia zanikają wraz z dojrzewaniem.
    • NIEPEŁNOSPRAWNOŚD INTELEKTUALNA• Najczęściej ujawnia się w okresie przedszkolnym• częściej pojawia się u chłopców,• często towarzyszą jej inne deficyty rozwojowe• IQ podawane według skali Wechslera
    • NIEPEŁNOSPRAWNOŚD INTELEKTUALNA W STOPNIU LEKKIM• 69 – 55 IQ Wechslera• Poziom intelektualny charakterystyczny dla 12 roku życia.• Ta forma deficytu intelektualnego stanowi najwięcej rozpoznao.• Osoby takie są samodzielne i zaradne społecznie, nie powinny jednak wykonywad zawodów wymagających podejmowania decyzji, ponieważ nie osiągnęły etapu myślenia abstrakcyjnego w rozwoju poznawczym.• Życie rodzinne przebiega bez trudności.• W socjalizacji mogą nabywad zaburzeo osobowościowych, ze względu na atmosferę otoczenia i stosunek innych.• Obecnie istnieje tendencja do wprowadzania zajęd korekcyjnych, przy intensywniejszym treningu poznawczym w dłuższym czasie osoby z upośledzeniem w stopniu lekkim osiągają podobne wyniki co osoby z przeciętnym IQ.• Do 12 roku życia brak różnic rozwojowych.
    • NIEPEŁNOSPRAWNOŚD INTELEKTUALNA W STOPNIU UMIARKOWANYM• 54 – 40 IQ Wechslera• funkcjonowanie intelektualne na poziomie 9 roku życia,• w okresie przedszkolnym istnieją trudności z nabywaniem reguł społecznych (lojalnośd, współdziałanie),• niezręcznośd fizyczna, powolny rozwój motoryczny,• poza tym do 9 roku życia rozwój jest prawidłowy,• osoby takie mogą nabywad umiejętności samoobsługowe, nie gubią się w dobrze znanym terenie, mogą pracowad w zakładach pracy chronionej.
    • NIEPEŁNOSPRAWNOŚD INTELEKTUALNA W STOPNIU ZNACZNYM• 39 – 25 IQ Wechslera• poziom rozwoju 6-latka,• O koło 4-5 roku życia zauważalne spóźnienie rozwoju psychofi- zycznego,• osoby te mogą opanowad samo- obsługę, przy stałej opiece mogą wyuczyd się czynności domowych, ale nie są zdolne do wyuczenia zawodu.
    • NIEPEŁNOSPRAWNOŚD INTELEKTUALNA W STOPNIU GŁĘBOKIM• poniżej 25 IQ Wechslera• poziom funkcjonowania odpowiadający 3 r. ż.• możliwe jest opanowanie tylko najprostszej samoobsługi,• osoby te żyją krótko, rodzą się najczęściej zdeformowane fizycznie, przez całe życie wymagają opieki instytucjonalnej.
    • ZABURZENIA W WIEKU SZKOLNYMWiększośd zaburzeo na tym etapie życiabierze się ze szkoły: • porównywanie się z rówieśnikami, • rozwój nowej tożsamości, • częste doznawanie niepowodzenia – obniża poczucie własnej wartości.
    • DYSLEKSJA• Główną cechą jest specyficzne i znaczne upośledzenie rozwoju umiejętności czytania, którego nie tłumaczy wyłącznie wiek umysłowy dziecka, obniżenie ostrości wzroku lub nieadekwatny proces nauczania.• Upośledzone mogą byd wszystkie następujące funkcje: – umiejętnośd rozumienia tekstu czytanego, – rozpoznawania czytanych słów, – ustnego czytania oraz – sprawnośd wykonywania zadao wymagających umiejętności czytania.• Specyficznym zaburzeniom czytania często towarzyszą kłopoty z ortografią, które utrzymują się często w wieku młodzieoczym, nawet jeśli nastąpił pewien postęp w czytaniu.• Zaburzenia czytania poprzedzają zazwyczaj zaburzenia rozwoju mowy i języka, w okresie szkolnym towarzyszą im zwykle zaburzenia emocjonalne i zachowania.
    • DYSORTOGRAFIA• specyficzne zaburzenie w nauce pisania, objawiające się popełnianiem błędów ortografi- cznych pomimo znajomości zasad pisowni i odpowiedniej motywacji do poprawnego pisania.• Od 3 - 10% dzieci• Dziecko popełnia błędy typu: – zamiany liter podobnych graficznie p-b, b-d, m-n, a-o, a-ą w-m; – mylenie głosek dźwięcznych i bezdźwięcznych p-b (babka - bapka), g-k (kogut - kokut); – różnicowanie zmiękczeo np. ś-si (siano - śano), d-ci (dma - cima); – przestawianie liter w wyrazie; – gubienie lub dodawanie liter; – ortografia (nie różnicowanie pisowni u-ó, rz-ż, ch-h, – pisownia łączno - rozdzielna itp.).
    • DYSKALKULIA• zaburzenie zdolności matematycznych• dyskalkulicy stanowią 4-6% społeczeostwa• objawy, które można zaobserwowad w życiu powszednim: – problemy z odczytywaniem poprawnej godziny z zegarka – zapominanie następnego etapu jakiejś operacji – błędy "nieuwagi" – trudności w rozumieniu języka matematycznego – liczenie na palcach – trudności w odczytywaniu map – częste naciskanie złych przycisków w kalkulatorze – uczeo wydaje się rozumied temat na lekcji, ale nie umie samodzielnie pojąd go w domu – trudności w kontynuowaniu rozpoczętych procesów matematycznych
    • DYSGRAFIA• częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania, spowodowana mikrouszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego lub zaburzeniami ośrodkowych funkcji wzrokowych i słuchowych.• pismo dysgrafika jest nieestetyczne i nieczytelne.• OBJAWY DYSGRAFII: – niedokładności w odtwarzaniu liter, ich połączeo, niekształtnośd liter – niewłaściwe proporcje liter w obrębie wyrazów (zróżnicowanie wielkości) – nierównomierne zagęszczenie pisma – niejednolite położenie pisma (nachylenie liter) – litery "drżące" o niepewnej linii
    • Elementy diagnozy• Wywiad z rodzicami - dostarcza informacji dotyczących rozwoju dziecka od najwcześniejszego okresu życia, warunków rozwoju, kariery szkolnej, motywacji do nauki, stanu zdrowia np. wad wzroku, słuchu.• Badanie psychologiczne - ustala poziom rozwoju umysłowego, poziom rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych zaangażowanych w procesy czytania i pisania, takich jak percepcja i pamięd wzrokowa, słuchowa, motoryka.• Badanie pedagogiczne - obejmuje ocenę umiejętności czytania i pisania oraz szczegółową analizę błędów w pisaniu i czytaniu.
    • Wybitni …Auguste Rodin Thomas Alva Edison(1840-1917) słynny Winston Churchill (1847-1939) światowejrzeźbiarz w dzieciń- (1874-1965) wielki sławy naukowiec,stwie postrzegany był angielski polityk, historyk, Albert Einstein fizyk, wynalazca, nigdyjako idiota, absolutnie w szkole był chłopcem, (1879-1955) jeden nie przyswoił sobieniezdolny. któremu ciągle się coś nie ortografii, miał też z największych uczonychPrzez całe życie nie udawało. W swoich problemy z arytmetyką. XX w., miał trudnościmógł opanować wiedzy wspomnieniach napisał:z zakresu ortografii "...czas szkoły to czas w nauce czytania.i arytmetyki. ciemności, czarna Zaczął czytad, mając 9 lat. dziura na mapie mojej Trudności z pisaniem miał życiowej podróży". zawsze.
    • ATTENTION DEFICIT HYPERACTIVITY DISORDERCZYLI ZESPÓŁ NADPOBUDLIWOŚCI PSYCHORUCHOWEJokreślany w literaturze jako zespół nadpobudliwości psychoruchowejz deficytem uwagi lub zaburzenia hiperkinetyczne. ZESPÓŁ NADPOBUDLIWOŚCI PSYCHORUCHOWEJ MA PODŁOŻE BIOLOGICZNE TO ZNACZY, ŻE NIE WYNIKA ON Z BŁĘDÓW WYCHOWAWCZYCH, CZY CZYNNIKÓW PSYCHOGENNYCH.
    • SFERA RUCHOWA• wyraźny niepokój ruchowy• niemożnośd pozostawania w bezruchu przez nawet krótki czas• podrywanie się z miejsca• bezcelowe chodzenie• zwiększona szybkośd i częsta zmiennośd ruchów (wrażenie ciągłego pośpiechu)• bieganie, przymusowe wymachiwanie rękami, podskakiwanie• wzmożone drobne ruchy kooczyn (machanie nogami, głośne deptanie, poruszanie palcami rąk, ciągłe zajmowanie się rzeczami, które leżą w zasięgu rąk lub nóg, kiwanie się na krześle itp.)
    • SFERA POZNAWCZA• trudności w skupieniu uwagi (zależna od czynników afektywnych)• brak wytrwałości w przypadku małego zainteresowania i niedostrzegania bezpośredniej korzyści z działania• przerzucanie uwagi z obiektu na obiekt (udzielanie nieprawidłowych, nieprzemyślanych odpowiedzi na pytania lub nieprawidłowe rozwiązywanie zadao)• brak umiejętności planowania• u wielu dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi występują pewnego rodzaju zaburzenia mowy lub języka, do których należą: – opóźnienie rozwoju mowy – kłopoty z artykulacją – problemy ze strukturą zdania – nieprawidłowe układanie dźwięków
    • SFERA EMOCJONALNA• nieopanowane, nieraz bardzo silne reakcje emocjonalne• wzmożona ekspresja uczud• zwiększona wrażliwośd emocjonalna na bodźce otoczenia• wybuchy złości• impulsywnośd działania
    • CECHY OSOBOWOŚCI DZIECKA CZĘSTO WYSTĘPUJĄCE Z ZABURZENIAMI KONCENTRACJI UWAGI:• działanie impulsywne,• chęd dominowania w grupie,• niska samoocena,• okresowo występująca depresja,• zaburzenia snu: wczesne budzenie się, trudności z zaśnięciem, niespokojny sen,• trudności w nawiązywaniu kontaktów z rówieśni- kami, popisują się przed rówieśnikami żeby zwrócid na siebie uwagę (tzw. błazny klasowe).
    • Tiki• Tik jest mimowolnym, raptownym, powtarzającym się, nierytmicznym ruchem (obejmującym najczęściej ograniczone grupy mięśni) lub wyrzucaniem z siebie dźwięków lub wyrazów, które nie służą żadnemu widocznemu celowi.• Tiki są przeżywane jako coś, czemu nie można się oprzed, ale zazwyczaj można się powstrzymad w pewnym stopniu i raczej na krótko.• Tiki nasilają się w okresie stresu, a znikają podczas snu.• podejrzewa się etiologię organiczną• Często zdarza się, że gdy rodzice mają tik to dziecko tez.
    • Tiki• pospolite tiki ruchowe: mruganie oczami, ruchy szyi, wzruszanie ramionami, grymasy twarzy.• pospolite tiki głosowe (wokalne): pochrząkiwanie, szczekający kaszel, pociąganie nosem i syczenie.• złożone tiki ruchowe: uderzanie się, skakanie i podskakiwanie,• złożone tiki głosowe: powtarzanie pojedynczych słów, społecznie nieakceptowanych, często obscenicznych słów, rzadziej zdao (koprolalia)
    • Jąkanie• Jako zaburzenie płynności mowy po 3 r. ż.• Jest to wielokrotne powtarzanie 1 samogłoski lub sylaby• przy większym zaburzeniu - czerwienienie, wysiłek, pocenie się.• Nasila się podczas przeżywania emocji.• Zaburzenie wzrasta pod wpływem błędów wychowawczych i podczas napiętnowania przez rówieśników.• U chłopców występuje 4 razy częściej.• Dyspozycje do jąkania się mają dzieci: leworęczne, niezręczne motorycznie, neurotyczne
    • Fobia szkolna• nieuzasadniony, nieracjonalny, paniczny, połączony z reakcjami wegetatywnymi lęk.• Może wzrastad powoli, ale może także pojawid się nagle (gorączka, biegunka, wymioty)• pojawia się pomiędzy 5 a 7 r. ż. albo 10-12,• fobie częściej występują u dziewcząt.
    • Fobia szkolnaTrzy rodzaje fobii szkolnych: Fobia związana z rozpoczęciem nauki szkolnej – zachwiane poczucie bezpieczeostwa Fobia powstająca w wyniku uporczywych niepowodzeo szkolnych Fobia przymusów – oparta o mechanizm lęku przed niepowodzeniem przy wysokim poziomie aspiracjiLęki szkolne – zjawisko powszechne
    • ZABURZENIA ZACHOWANIA• mówimy o nich gdy jest to indywidualne lub grupowe działanie wyraźnie niezgodne z zasadami społecznymi: agresja, destrukcja, narkomania• Również reagowanie agresją pod wpływem oznak cierpienia innych, wtedy mówimy o osobowości psychotycznej,• młodzież z zaburzeniami zachowania ma: – duże zapotrzebowanie na stymulację oraz – agresję, oraz – dużą odpornośd na ból, – nieumiejętnośd uczenie się pod wpływem kary.
    • ZABURZENIA ZACHOWANIA• dręczenie rówieśników – jest źródłem długotrwałych zachowao lękowych, rola agresora i ofiary może utorowad drogę ku zrachowaniom przestępczym• agresja grupowa - frustracja, potrzeba znalezienia uznania, sekty, budowanie tożsamości poprzez niszczenie, negacje, budowanie tożsamości poprzez grupę• zachowania autodestrukcyjne
    • ZABURZENIA TOŻSAMOŚCI WRAZ Z DEPRESJĄ• badania (koniec lat 80, Kraków): – wśród 13 i 14-latków, 15 przypadków samobójstw na 100 tysięcy ludzi – a w populacji 15 - 19-latków - 50 samobójstw na 100 tysięcy• samobójstwa wśród adolescentów są 2 przyczyną zgonów• chłopcy popełniają samobójstwo 3 razy częściej niż dziewczęta - skutecznie• samobójstwo jest najbardziej skrajnym objawem depresji• u młodzieży trudno wyłapad depresję bo wygląda inaczej niż u dorosłych• wyższa depresyjnośd w szkołach wymagających
    • ZABURZENIA TOŻSAMOŚCI WRAZ Z DEPRESJĄ• objawy: – trudności w koncentracji uwagi, – pogorszenie pamięci, – obniżenie wyników w nauce, – ogólne złe samopoczucie, – apatia, – uczucie nudy, izolacji, pustki uczuciowej, bezsensowności życia, – labilnośd nastroju.
    • ZABURZENIA JEDZENIA JADŁOWSTRĘT PSYCHICZNY CZYLI ANOREKSJA NERVOSA• celowa utrata wagi wywołana i podtrzymywana przez osobę chorą• występuje u około 0,5 do 1,0 % dziewcząt, zaczyna się pomiędzy 13 a 18 r.• największe nasilenie 17 i 18 r. ż.• śmiertelnośd oceniana jest na kilka do kilkunastu procent.• pacjentki mają zaburzony obraz proporcji własnego ciała, mają wyraźne zaburzenia percepcji bodźców płynących z wewnątrz ciała: nie identyfikują zmęczenia, brak uczucia głodu.• skuteczna jest terapia poznawcza - koncentracja na wyglądzie• dziewczęta te mają poczucie braku wpływu na świat - czują że mogą kontrolowad tylko swoje ciało.
    • JADŁOWSTRĘT PSYCHICZNY– niska samoocena,– poczucie beznadziejności i brak wiary w siebie,– lęk przed dorosłością i dojrzewaniem,– utrata około 25 kg– zmniejszenie się owłosienia pod pachami i na narządach płciowych, a więcej na nogach,– zwolnienie czynności serca i tętna, niskie ciśnienie krwi– obniżenie ciśnienia,– wzdęcia i zaparcia– obrzęki dłoni i stóp, zimne dłonie– niedokrwistość (anemia)– brak miesiączki lub bardzo wydłużone okresy między menstruacjami– Bezsenność– częste bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia
    • BULIMIA NERVOSA• patologiczne obżeranie się a potem wymioty• częściej występuje u kobiet• Objawy: – wstręt do samej siebie, – obrzydzenie, – poczucie winy.• bulimia jest łatwiejsza do wyprowadzenia od anoreksji• bulimiczki prowadzą aktywne życie seksualne,• nadużywają leków i alkoholu.
    • W adolescencji nie ma jasnej granicy pomiędzy normą a patologią. Granica jest płynna.
    • DZIĘKUJĘZA UWAGĘ