Snottoetje
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Snottoetje

on

  • 428 views

Two fairy tales for children and brave adults (Dutch).

Two fairy tales for children and brave adults (Dutch).

Statistics

Views

Total Views
428
Views on SlideShare
428
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Snottoetje Snottoetje Document Transcript

  • Snottoetje En Het parfum Twee sprookjes geschreven door Fredrik HamerDe sprookjes Snottoetje en Het parfum zijn in de periode 2006-2010 op mijnwebsite gepubliceerd. Ik wens iedereen veel leesplezier toe. En een sterke maag! Fredrikhamer©2006-2011
  • SnottoetjeEr was eens een meisje dat gruwelijk werd gepest. De mensen vonden haar lelijken dik. Op school mocht ze niet mee doen met gym.‘Ga jij maar uit je neus eten.’, zei de leraar tegen het meisje. ‘Dat is het enigewaar jij goed in bent.’De kinderen uit haar klas lachten gemeen en ze noemden het meisje Snottoetje.Het arme kind huilde hard en zij wenste dat zij nooit was geboren. In de nachtging het meisje bij het open raam staan en zij fantaseerde over het eeuwigeleven. Zij was echter nog te jong voor de grote reis en verdrietig vluchtte zijhet bed in.Tijdens een droom verscheen een fee in haar slaapkamer en de fee zei:‘Waarom heb jij zoveel zelfmedelijden, jongedame? Je gaat naar school om teleren en als de leraar zegt dat je uit je neus moet eten, waarom doe jij dat danniet? Wie ben jij om aan zijn wijsheid te twijfelen?Het meisje werd zwetend wakker. Zij stak een vinger in haar neus en ze ataarzelend een stuk snot op; een fee spreek je liever niet tegen.Al snel ging het gerucht dat Snottoetje alleen nog uit haar neus at. Grotebrokken snot verdwenen in haar mond. Haar ouders maakten zich grote zorgenen zij namen hun dochter mee naar een psychiater. De diagnose van de arts wasverrassend.‘Uw dochter is kerngezond en zij geniet duidelijk van het neuseten. Volgens hetmeisje is het snot voedzaam en vochtrijk. Ik ben geen diëtist, maar het lijkterop dat uw dochter gelijk heeft. Ik heb niet eerder een kind gezien dat zo goeddoorvoed is.’De ouders waren opgelucht toen ze hoorden dat hun dochter niet gek wasgeworden en zij besloten het neuseten oogluikend toe te staan.Snottoetje werd met de dag mooier en slanker. De jongens floten bewonderendnaar haar en zij vroegen plagend om een neushapje. Een jaloers klasgenootje konhet niet hebben dat het meisje zoveel aandacht kreeg en zij bedacht samen meteen paar vriendinnen een boosaardig plannetje. Op een avond zouden zijSnottoetje meelokken naar een eng bos en haar daar hulpeloos achterlaten.Alleen beesten eten uit hun neus, vond het gemene wicht en beesten horen in hetbos thuis.
  • Snottoetje was helemaal niet blij met de uitnodiging om te gaan wandelen in hetbos. Zij vond de meisjes uit de klas helemaal niet aardig. De pijn zat te diep.Haar ouders waren echter in de wolken. Het leek erop dat de kinderen hundochter eindelijk aanvaardden. En zo ging Snottoetje met de vier meiden op pad.De klasgenootjes kletsten vrolijk met het meisje dat zij zo haatten; zij wildenniet dat Snottoetje argwaan kreeg.De meisjes liepen steeds dieper het bos in. Eerst volgden zij een kronkelendpaadje naar een heuvel, maar al snel waren zij verdwaald. De scholieren zagenalleen nog bomen en struiken en toen de meisjes beseften in welke situatie zijterecht waren gekomen barstten zij allemaal in huilen uit. Er was niets te etenen er was niets te drinken. Alleen Snottoetje bleef kalm; zij vertrouwde op haarneus.Dagenlang dwaalden de meisjes door het enge bos. De krachten namen langzaamaf. Snottoetje deed haar uiterste best haar klasgenootjes bij te staan, maar demeisjes wilden niets van haar weten. Als er niet snel hulp kwam, dan zouden devier meisjes van uitputting sterven.Een meisje besefte dat de situatie hopeloos was. Zij weigerde echter zichzonder verzet naar het einde te laten leiden. Met de laatste krachten kroop hetmeisje baar Snottoetje toe, die ontspannen bij een boom lag te slapen. Mettranen in haar ogen en op een bijna verontschuldigende toon stamelde ze tothaar vriendinnen:‘Ik heb geen keus; ik moet eten uit haar neus.’Het meisje stak een vinger in de neus van Snottoetje en at het snot op. Niet langdaarna voelde zij hoe de krachten in haar lichaam terugkeerden. Hethongergevoel verdween en zij had geen dorst meer. Twee van haar klasgenootjeszagen hoe snel hun vriendinnetje herstelde en zij volgden met pijn in het harthaar voorbeeld. Alleen het meisje dat zo graag wraak wilde nemen weigerde uithet neus van Snottoetje te eten. Zij stierf liever en dat deed zij ook.Niet lang daarna werden de meisjes gered. Het nieuws dat de neus vanSnottoetje het leven van drie klasgenootjes had gered sloeg in als een bom.Snottoetje was een heldin en zij werd door haar dorpgenoten op handengedragen. Uit je neus eten werd een trend. In de winkel kon je specialeneuslepels en neusvorken kopen en het plaatselijke restaurant serveerde alleennog Frans snot. De schoolmaaltijden werden afgeschaft en de leerlingen kregen
  • les in het neuspeuteren. Een meisje wilde alleen aardappelen, groente en fruiteten; zij werd gruwelijk gepest.
  • Het parfumEr was eens een meisje dat graag een flesje parfum wilde hebben. Helaas warenhaar ouders arm. Dat vond het meisje niet leuk. Snikkend lag ze op haar bedje.‘Ach, lief kind. Huil je nu alweer?’, vroeg haar moeder verdrietig.Het meisje knikte. ‘Ik wil zo graag een flesje parfum hebben.’‘Je wilt lekker ruiken.’, zei moeder begrijpend, terwijl ze de traantjes van hetgezicht van haar dochter veegde. ‘Zoals een prinsesje in een sprookje.’‘Waarom zijn wij arm, mama? Zo kan ik toch niet gelukkig zijn.’De moeder nam haar dochter op schoot en zei: ‘Niet alleen rijke mensen zijngelukkig, mijn kind. Het geluk zit in jezelf.’Het meisje snapte er niets van.‘Diep in het bos woont een fee.’, zei de moeder. ‘Zij vervult wensen van kinderenals de wens uit een gouden hart komt. Misschien moet jij maar eens met de feegaan praten.’Het meisje sprong opgewonden van de schoot van haar moeder.‘Mag ik? Mag ik?’‘Natuurlijk mag je naar de fee, als je dat wilt.’, antwoordde de moederglimlachend. ‘Besef wel dat je maar èèn wens mag doen. Weet dus goed wat jewens en hoe je met de gift omgaat. Je bepaalt uiteindelijk zelf je lot.’‘Iedereen zal mijn lot ruiken.’, zei het meisje.Moeder hielp haar dochter met het aantrekken van de jas. ‘Wel voor donkerthuis zijn hoor.’, riep moeder nog toen het meisje richting het bos liep, maarhaar stem werd niet gehoord.Het meisje rende en rende, tot ze diep in het bos was. Het was er stil ensomber. De fee was nergens te bekennen. De angst klopte in haar keel.‘Lieve, lieve fee. Waar ben je toch?’, jammerde het meisje. Niemand antwoordde.Verdrietig ging het meisje op een boomstam zitten. Ze verborg haar gezichtje inhaar handen en ze huilde bittere tranen. De lieve fee bestond niet. Dat wist zenu wel zeker. Zo zou haar wens nooit uitkomen.Plots hoorde het meisje het geritsel van bladeren achter zich. Geschrokken keekze om. Niet ver van haar vandaan stond een mooie jonge vrouw met lang blondhaar.‘O, lieve fee. U bent toch gekomen!’, riep het meisje blij.‘Wat aardig van jou om mijn bomen en planten water te geven.’, zei de fee. ‘Jouwtranen schenken het bos leven. Als dank heb ik een cadeautje voor je.’
  • De fee haalde een flesje parfum te voorschijn en gaf het flesje aan het meisje.‘Gebruik niet meer dan 1 druppel per dag. Het parfum is gemaakt van krachtigebloemen. De sterke geur kan de honger van de dieren opwekken.’‘Ik beloof niet meer te gebruiken dan wat nodig is om gelukkig te zijn.’, zei hetmeisje.Ze opende het flesje en deed een druppel parfum op haar borst. Een heerlijkegeur betoverde de omgeving. Het meisje sloot haar ogen en snoof het parfumdiep op. Zo gelukkig was ze niet eerder geweest. Toen het meisje haar ogen weeropen deed was ze fee verdwenen.‘Dank je wel, lieve fee.’, zei het meisje zachtjes ter afscheid. “U hebt mijn wensvervuld.’Het was intussen avond en het begon donker te worden. Het meisje rende snelrichting huis. Het flesje hield ze stevig in haar handen vast. Ze was bang dat hetparfum zou vallen.Tijdens het hardlopen hield een honingbij haar gezelschap.‘Ach, malle bij.’, riep het meisje plagend. ‘Voor jou heb ik vandaag echt geen tijd.Ga maar lekker met iemand anders spelen.’Maar de honingbij bleef aan haar zij.Het meisje werd moe van het rennen en ze rustte even uit. Ze opende het flesjeen ze rook opnieuw het heerlijke parfum. De honingbij rook de geur ook en wildehet flesje in vliegen. Geïrriteerd joeg het meisje de honingbij weg.‘Misschien moet ik wat extra parfum op mijn borst doen.’, dacht het meisje.‘Mama is verkouden en straks merkt ze niet hoe lekker ik ruik. De engel vindt hetvast niet erg als ik mijn belofte breek; ik doe het niet voor mijzelf.’Het meisje deed wel vijf, zes druppels op haar borst. En juist toen ze het flesjeweer dicht wilde doen kwam de honingbij terug. Het beest vloog meteen op hetmeisje af.‘Weg, mormel.’, riep het meisje en ze probeerde de honingbij dood te slaan.Vervolgens kwam er nog een honingbij, en nog een honingbij en nog een honingbij.Met tientallen tegelijk kwamen ze op het meisje af.‘Ga toch weg.’, riep het meisje, terwijl ze wild om zich heen sloeg. De honingbijenwerden kwaad en staken het meisje in haar borst, armen en gezicht. Door de pijnviel ze op de grond en het parfum stroomde over haar lichaam. De honingbijenbleven steken en niet lang daarna stierf het arme kind.
  • Het meisje werd door de familie begraven op de plek waar zij haar vonden.Sindsdien hing er een heerlijke geur in het bos en de bezoekers die het verhaalvan het meisje en het parfum niet kenden dachten dat het kwam door debloemen die bij het graf groeiden. De bewoners van het bos wisten wel beter. Enhet meisje? Dat rook haar lot niet.
  • Bedankt voor het downloaden van mijn eBook.Voor meer informatie over mijn andere eBooks kunt u mijn Linkedin pagina bezoeken: http://nl.linkedin.com/in/fredrikhamer Of volg mij op Twitter http://twitter.com/fredrikhamer Fredrikhamer©2006-2011