Your SlideShare is downloading. ×
8LOVE                 by hachimaeแปดความรัก (8 love)                               1
8LOVE   by hachimae                 2
8LOVE                                                                         by hachimae                                 ...
8LOVE                                                                           by hachimae                        LESSON ...
8LOVE                                                                         by hachimaeที่ตางจังหวัด”    ่           ศิล...
8LOVE                                                                               by hachimaeLOVE 2 : MY DOG          26...
8LOVE                                                                              by hachimae           “ขอบคุณมากครับคุณ...
8LOVE                                                                          by hachimae          บุรุษไปษณีย์จากไป เธอเ...
8LOVE                                                                          by hachimaeLOVE 3 : MY FRIEND         26 DE...
8LOVE                                                                                 by hachimaeครับ”            หญิงสาวต...
8LOVE                                                                          by hachimaeLOVE 4 : MY DAD         26 DECEM...
8LOVE                                                                          by hachimaeเข้ าไปด้ านในโดยมีสายตาของพนักง...
8LOVE                                                                           by hachimaeห้ องที่เขาต้ องการจะเข้ าไป คง...
8LOVE                                                                 by hachimae       แม่คง..ยืนพูดโทรศัพท์อยูตรงเฉลียงน...
8LOVE                                                                                         by hachimaeLOVE 5 : MY PATIE...
8LOVE                                                                            by hachimae           “อ๋อ..อาการก็เหมือน...
8LOVE                                                                                     by hachimae          ภากรยิ้ มแย...
8LOVE                                                                               by hachimaeLOVE 6 : FRIEND OR LOVER   ...
8LOVE                                                                             by hachimae              ไฟหน้ าบ้ านดวง...
8LOVE                                                                          by hachimae         “หืม..”         โอมกลืน...
8LOVE                                                                                     by hachimaeLOVE 7 : MY BROTHER  ...
8LOVE                                                                                     by hachimaeแม่ที่ทํางานทําธุรกิจ...
8LOVE                                                                                by hachimae           “วันนี ้ปานต้ อ...
8LOVE                                                                           by hachimae           “ไปห้ างนะพี่ปิติ” ป...
8LOVE                                                                              by hachimae           ปานเบะปากทําท่าจา...
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
8 love free full edition (extended)
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

8 love free full edition (extended)

1,516

Published on

0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total Views
1,516
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
39
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Transcript of "8 love free full edition (extended)"

  1. 1. 8LOVE by hachimaeแปดความรัก (8 love) 1
  2. 2. 8LOVE by hachimae 2
  3. 3. 8LOVE by hachimae คํานํา ในโลกใบนี ้มีความรักหลากหลายนับแสนนับล้ านรูปแบบ ไม่วาจะเป็ นรักของพ่อแม่ รัก ่ของพี่น้อง รักของหนุมสาว รักของเจ้ านายกับสัตว์เลี ้ยง รักของผู้ให้ รักของผู้รับ รักของพระเจ้ า ่รักของสัตว์ รักของต้ นไม้ และนานาความรักทีคงพรรณนาไม่หมด.. ่ ความรักที่กําลังจะกล่าวถึงนี ้คือความรักในแปดรูปแบบที่ใคร ๆ หลายคนอาจจะเคยพานพบหรื อประสบด้ วยตัวเอง ความรักทังหมดนี ้เกิดขึ ้นในช่วงส่งท้ ายปี เก่า ต้ อนรับปี ใหม่ ซึง ้ ่เป็ นช่วงที่บรรยากาศรอบตัวเต็มเปี่ ยมไปด้ วยสีสนแห่งความรื่ นรมย์ ั ในเมื่อกล่าวถึงความรักแปดรูปแบบ แสดงว่าจะต้ องมีชื่อตัวละครมากมายกว่า 16 ชื่อหรื อมากกว่าทีคงทําให้ ยากแก่การจดจํา..ผู้ เขียนจึงพยายามเขียนบรรยายลักษณะของแต่ตว ่ ัละครให้ จดจําได้ ง่ายที่สด..ดังนันผู้อานไม่จําเป็ นที่จะต้ องจดจําชื่อของตัวละคร ุ ้ ่ แค่จดจําว่าแปดรูปแบบนันมีอะไรบ้ างก็เพียงพอแล้ ว.. ้ ขอเชิญพบกับแปดความรักส่งท้ ายปี .. ผลงาน 8love ได้ แรงบันดาลใจขณะอ่านหนังสือเรื่ อง The world is flat เล่มสอง ในเล่มได้ กล่าวถึงกฎการทําธุรกิจในยุคปั จจุบน ซึงอ่านไปอ่านมาก็ดนเกิดไอเดียทีจะเขียนเรื่ องนี ้ ั ่ ั ่วันนันประมาณวันที่ 24 – 25 ธันวาคม ก็เลยคิดว่าน่าจะเอามาโยงกับปี ใหม่ จึงคิดพล็อตความ ้รักแปดแบบที่เกิดขึ ้นในวันส่งท้ ายปี เก่าช่วงวันที่ 26 ธันวาคม 2551 ถึง 1 มกราคม 2552 เหตุผลที่มี 8 ความรักเพราะเป็ นเรื่ องที่แต่งขึ ้นส่งท้ ายปี 08 3
  4. 4. 8LOVE by hachimae LESSON 1 : LOVE 8LOVE 1 : MY LOVE 26 DECEMBER,PUBLIC GARDEN เด็กชายอายุ 12 ปี คนหนึงนังมองคูรักคูหนึงซึงยืนถกเถียงกันห่างออกไปราว 10 เมตร ่ ่ ่ ่ ่ ่แม้ หางขนาดนันก็ยงได้ ยินเสียงทังคูคยกันพอรู้เรื่ อง.. ่ ้ ั ้ ่ ุ ศิลาจับต้ นแขนแฟนสาวแล้ วเขย่าเบา ๆ “ไม่ใช่อย่างนันนะ ที่ผมไปไม่ได้ ต้องการจะ ้หนีไปจากคุณซะหน่อย” นฤมลที่ยืนหันด้ านข้ างให้ เขาค้ อนมองเขาทังนํ ้าตา “ร้ อยทังร้ อยก็ต้องพูดแบบนี ้” ้ ้ ศิลาจ้ องหน้ าเธอ พูดอะไรไปก็ไม่ยอมเชื่อ เขาปล่อยแขนเธอ ซึงยิ่งทําให้ เธอรู้สก ่ ึเหมือนเขากําลังหลุดลอยไปไกล.. “ทํางานต่างจังหวัด แต่กลับบอกว่ามาหาไม่ได้ มันหมายความว่ายัง ไง นอกจากเธอจะเอาข้ ออ้ างนี ้มาตีจากฉันน่ะ ต่างจังหวัดนะไม่ใช่ตางประเทศถึงจะมาหาไม่ได้ นะ” ่ ่ ศิลาอึกอักทีจะอธิบาย พอเขาพูด นฤมลก็ชิงพูดอีก ่ “หมูนี ้ก็เริ่มทําให้ ฉนปรับตัวได้ กบการจากไปของเธอแล้ วนี่ ตังแต่อ้างว่ามีงานต้ องทํา ่ ั ั ้เยอะมากเพราะได้ เลือนขัน ไม่มาหา ไม่มาตามนัด เบี ้ยวนัด ให้ ฉนต้ องเคว้ งรอเธอถึงเทียงคืน” ่ ้ ั ่ “เที่ยงคืน” ศิลาขมวดคิ ้ว “วันนันฉันเมสเสจบอกเธอแล้ วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องรอน่ะ” ้ “ล่าสุดก็ไอ้ นี่” นฤมลชี ้ลงพื ้น บนพื ้นดินมีกระดาษสองใบ มันคือบัตรเชิญรับประทานอาหารบนภัตตาคารลอยฟ้ าที่ยับยูยี่เพราะเธอขยํามันแล้ วปาทิ ้งอย่างไม่ใยดี ่ “แก้ ตวจากเมื่ออาทิตย์ก่อนซื ้อบัตรภัตตาคารหรู ๆ อย่างนี ้เอามาให้ พอเอาเข้ าจริ ง ๆ ัเธอก็ไปไม่ได้ ” นฤมลพูดเสียงสัน “รู้มย มันยิ่งทําให้ ฉนรู้สกแย่..ถ้ าเธอไม่ไป ฉันยิ่งเจ็บกว่าเก่า ่ ั้ ั ึสู้ไม่ต้องเอามาให้ ไม่ต้องทําอะไรทังนัน แล้ วก็..ไม่ต้องมาในวันนี ้เพื่อมาบอกว่าเธอจะไปทํางาน ้ ้ 4
  5. 5. 8LOVE by hachimaeที่ตางจังหวัด” ่ ศิลาจนปั ญญาที่จะแก้ ตว ได้ แต่ถอนหายใจ ก่ายมือไปมาในอากาศ “เดี๋ยว ๆ นะ” เขา ัพยายามระงับอารมณ์หงุดหงิด พยายามสรรหาคําพูดเพื่ออธิบาย แต่แล้ วก็พดได้ แค่เพียง “... ูเออช่างมันเหอะ” นฤมลหรี่ ตามองเขา “ช่างมัน.?” “ช่างมัน!!” เขาตะโกนใส่หน้ าแล้ วหมุนตัวเดินกลับไปทางออกสวนสาธารณะ มฤมลนิ่งอึ ้ง เข่าทรุดลงก้ มหน้ านิ่ง มองเห็นบัตรเชิญของภัตตาคารอยูตรงหน้ า เธอ ่ทําท่าจะเอื ้อมหยิบมันขึ ้นมา แต่แล้ วก็ชกมือกลับพลางร้ องไห้ สะอึกสะอื ้น ผมปรกใบหน้ ายุง ั ่เหยิง จากที่นงชันเข่าก็แบะขาลงนังกองกับพื ้น ั่ ่ “ลุกขึ ้นมา..” ศิลาเอ่ยขึ ้น เขายังไม่ไปไหน เดินย้ อนกลับมา ยืนแขนไปตรงหน้ าเธอ ่“ลุกขึ ้นมา” เขาย่อตัวไปรวบไหลเธอดึงขึ ้น แต่เธอสะบัดแขนเขาอย่างแรง แล้ วคว้ าบัตรเชิญสองใบปาใส่ต้นขาเขา ศิลาสูดหายใจหนักหน่วงพยายามอดกลันเอาไว้ ้ “จะลุกหรื อไม่ลก” ุ “...” “ไม่ลก..ก็ดี” ุ “...” “ถ้ าไม่ลก ผมจะไม่สนใจคุณอีกต่อไป” เขาเงยหน้ ามองท้ องฟ้ าสูดหายใจลึกๆ พร้ อม ุกับหมุนรอบตัวเองรอบหนึงแล้ วหยุดตรงหน้ าเธอซึงมองเห็นแค่ผมเผ้ าที่ยงเหยิงอีกครัง เขาเริ่ ม ่ ่ ุ่ ้พยักหน้ าช้ า ๆ ขณะที่ดวงตาเริ่ มแดง “ก็ด.ี .ก็ด.ี .ผมจะได้ ไม่ต้องห่วงอะไร ไปทํางานอย่างสบายใจ” “..!” ศิลายืนเงียบอยูนานนับนาที จากนันย่อตัวลงจ้ องมอง เอามือไปเขี่ยผมที่ปรกหน้ าขอ ่ ้เธอ แต่เธอสะบัดอย่างแรงอีกครังจนเขาหงายหลังก้ นกระแทกพื ้น ้ ศิลายันตัวเองลุกขึ ้นยืนทันที ยื่นมือชี ้ไปที่เธอแล้ วทําท่าจะพูดบางอย่างออกมาแต่ก็ระงับเอา แล้ วก็ตดสินใจเดินกลับออกไปจริ ง ๆ ั นฤมลสะอึกสะอื ้นไหล่สะท้ านอยูอย่างนัน... ่ ้ 5
  6. 6. 8LOVE by hachimaeLOVE 2 : MY DOG 26 DECEMBER,HOME คนแก่มกจะชอบเลี ้ยงสัตว์เลี ้ยงเพื่อให้ ตวเองหายเหงา... ั ั ถ้ านิยามของปราณี หญิงชราวัย 65 ปี คนนี ้คือการที่มีความสุขที่เห็นลูกของตนไปมีครอบครัวที่อบอุน มีกิจการงานทําที่ดี แม้ ตวเองจะต้ องเงียบเหงาเดียวดายแค่ไหนก็อดทนได้ ่ ั เธอจะเฝ้ ารอวันสําคัญในรอบปี ที่ลก ๆ จะกลับมาเยี่ยม.. ู แต่พอ..ลูกของเธอมีลก ทุกอย่างก็ดจะเปลียน..แน่นอน เธอเข้ าใจดีวาลูกของเธอต้ อง ู ู ่ ่ทุมเทความรักให้ หลานของเธออยูแล้ ว ซึงนันเป็ นภาพที่เธออยากให้ เป็ นแบบนัน เพราะด้ วยการ ่ ่ ่ ่ ้ปลูกฝั งของเธอทีดีทําให้ ลกเอาใจใส่หลานเหมือนกับที่เธอเอาใจใส่ลก.. ่ ู ู แม้ จะต้ องทนเหงาอยูในบ้ านหลังเก่าย่านชานเมืองแห่งนี ้ก็ตาม.. ่ ปราณีมองปฎิทินแบบแขวนซึงเมือเช้ าเธอฉีกเลข 25 ออก..วันนี ้วันที่ 26 ธันวาคม ่ ่ เมื่อเช้ าหลังจากที่เธอฉีกปฎิทินด้ วยหัวใจที่พองโตเมื่อเห็นว่าวันปี ใหม่ใกล้ เข้ ามาทุกขณะ หัวใจของเธอก็แฟบลงทันทีเมื่อได้ รับโทรศัพท์ของลูกชาย “คุณแม่ครับ..ปี ใหม่นีผมคงต้องขอโทษคุณแม่ดวย ผมไปไม่ได้น่ะครับ” ้ ้ “เอ๋..ทําไมล่ะ” “คือพอดีว่าหลานคุณแม่น่ะมันอ้อนให้พาไปเทียวเชี ยงใหม่น่ะครับ” ่ “อ๋อ..อย่างนันหรอกหรื อ ไม่เป็ นไรไปเถอะ ๆ มาหาแม่เมื ่อไหร่ ก็ได้” ตอนนันปราณียง ้ ้ ัยิ้ มเมือนึกถึงหน้าหลานชาย ่ “ความจริ งผมอยากให้คณแม่ไปด้วยแต่ว่าทีผมจะไปเทียวกันมันค่อนข้างสมบุกสมบัน ุ ่ ่ก็เลย..” “โอ้ย..แม่ไม่ไปหรอก แม่เทียวแบบนันไม่ไหวหรอก ไปกันเถอะ ๆ” ่ ้ 6
  7. 7. 8LOVE by hachimae “ขอบคุณมากครับคุณแม่ทีเ่ ข้าใจ ถ้าอย่างนันปี ใหม่ผมจะโทรมาสวัสดีปีใหม่อีกครัง ้ ้ตอนทีพวกเราเทียวกันอยู่นะครับ แล้วเดียวจะถ่ายรู ปมาอวด” ่ ่ ๋ ปราณีหวเราะ “ได้ ๆ..” ั หลังจากทีวางหู..ปราณีเดินกลับมานังทีเ่ ก้ าอี ้โยกตัวเดิมที่เคยนังประจํา ่ ่ ่ นํ ้าตาซึมออกมาเล็กน้ อยอย่างไม่ร้ ูตว ั จริ งอยูที่ลกชายไม่ได้ ไม่มาเพราะละทิ ้งเธอไป ่ ู แต่โทรมาบอกว่าเหตุผลที่ไม่มานัน ้เพราะจะไปเที่ยวกับครอบครัวของตัวเอง แม้ ร้ ูวาเป็ นอย่างนันเธอก็ยงอดน้ อยใจไม่ได้ ่ ้ ั ปราณีมีลกคนเดียว และสามีก็เสียไปเมื่อ 5 ปี ก่อนด้ วยโรคหัวใจ ู ปราณีเคยถูกรถชน จึงจําเป็ นทีจะต้ องไปทํากายภาพบําบัดที่โรงพยาบาลทุก ๆ เดือน ่แต่เธอก็มกจะไปบ่อยกว่าเดือนละครัง เพราะที่นนมีคนวัยเดียวกันให้ คยแก้ เหงาได้ บ้าง ั ้ ั่ ุ พอคิดถึงใบหน้ าลูกชายและหลานชาย จู่ ๆ ก็มีอะไรมาตอมที่เท้ าของเธอ เป็ นสุนขอายุ 2 ขวบของเธอชื่อว่าโฮ่ง ั จริ งสิ..ฉันยังมีแกนี่นา.. ปราณีเช็ดคราบนํ ้าตาแล้ วก้ มลงคว้ าเอาโฮ่งที่ตวสูงแค่ฟตเดียวขึ ้นมา ั ุ โฮ่งเป็ นสุนขพันธ์บางแก้ ว ขนสะอาดสะอ้ านเพราะเธอหมันดูแลมันตลอด จมูกทียืน ั ่ ่ออกมาก็คอยแต่จะดอมดมเจ้ าของแล้ วก็เลียอย่างรักใคร่ “โอ้ ย พอแล้ วจักจี ้”๊ โฮ่งก็เป็ นเหมือนตัวแทนของลูกชายของเธอ เพราะโฮ่งเป็ นสุนขที่ลกชายซื ้อมาให้ อยู่ ั ูเป็ นเพื่อน เพราะเธอไม่ยอมไปอยูกบลูกชายที่บ้านหลังใหม่ ่ ั ตรงผนังบ้ านด้ านหนึงมีรูปสามีทเี่ สียชีวิตไปแขวนอยูรวมกับรูปเครือญาติ เพราะเหตุนี ้ ่ ่เธอจึงไมยอมจากที่นี่ไป “ตอนนี ้ก็มีแต่แกแหละเนอะ” ปราณีจ๊ ปากใส่โฮ่ง “มีแต่แกเท่านันแหละเนอะ ที่อยูเ่ ป็ น ุ ้เพื่อนฉันตอนปี ใหม่” มีเสียงบีบแตรรถดังมาจากหน้ าบ้ าน เป็ นเสียงของบุรษไปรษณีย์นนเอง ั่ ปราณีปล่อยโฮ่งลง แล้ วลุกขึ ้นเดิน แต่คงไม่ทนใจบุรุษไปรษณีย์ ั “ผมเอาเสียบไว้ ที่รัวนะ” ้ “จ้ า..” 7
  8. 8. 8LOVE by hachimae บุรุษไปษณีย์จากไป เธอเดินมาหยิบจดหมายที่รว บนซองมีเขียนทีอยูผ้ สง.. ั้ ่ ่ ู่ ผู้สงคือลูกชายของเธอนันเอง..เธอรี บเปิ ดออกอ่านทันที โฮ่งวิงมาดอมดมทีเ่ ท้ า เธอจึง ่ ่ ่เขี่ยมันออกไป คุณแม่ครับ ไม่ร้ ูวาจดหมายฉบับบนี ้จะได้ รับก่อนหรื อหลังจากทีผม ่ ่ จะโทรไปบอกคุณแม่วาผมคงไปเยี่ยมคุณแม่วนปี ใหม่ไม่ได้ ผมกลัวว่าคุณแม่ ่ ั จะไม่มีอะไรทําหรื อเหงาในวันปี ใหม่ ผมก็เลยส่งบัตรสีใบนี ้มาให้ ครับ ความ ่ จริ งบัตรสีใบนี ้เราสามคน พ่อแม่ลกตังใจจะชวนคุณแม่ไปด้ วยกัน แต่ลกชาย ่ ู ้ ู ผมดันขอร้ องให้ พาไปเที่ยวเชียงใหม่ผมจึงต้ องเอาบัตรนี ้มาให้ คณแม่ คุณแม่ ุ จะเอาไปให้ ใครต่อหรื อพาใครไปเป็ นเพื่อนคุณแม่ก็ได้ นะครับผมไม่วาอะไร ่ ดีกว่าทิ ้งมันไปเสียเปล่า ๆ ปราณีมองบัตร 4 ใบในมือ มันเป็ นบัตรเชิญของภัตตาคารลอยฟ้ า.. 8
  9. 9. 8LOVE by hachimaeLOVE 3 : MY FRIEND 26 DECEMBER,PUBLIC GARDEN หากยังจําได้ ..มีเด็กผู้ชายคนหนึงอายุราว 12 ปี ยืนมองคูรักคูหนึงซึงกําลังทะเลาะกัน ่ ่ ่ ่ ่อยูในสวนสาธารณะ เด็กชายเฝ้ ามองเธออยูนาน แล้ วก็ตดสินใจเดินเข้ าไปหา ่ ่ ั “พี่สาวเป็ นอะไรหรื อเปล่าครับ” เสียงใสกังวาลของเด็กชายทําให้ ผ้ หญิงที่นงอยูเ่ งย ู ั่หน้ าขึ ้นมอง คราบนํ ้าตาเปรอะหน้ าไปหมด “ไม่..ไม่เป็ นอะไรจ้ ะ” เธอฝื นยิ ้ม “พี่ทะเลาะกับแฟนหรื อครับ” เด็กชายไม่ร้ ูวาคําถามของเขานันแทงใจดําเธอขนาดไหน เธอเบ้ ปากทําท่าจะร้ องไห้ ่ ้ออกมาอีก “เดี๋ยวก็ดีเองแหละครับ..” นํ ้าเสียงของเด็กชายบ่งบอกถึงการปลอบโยนได้ อย่างชัดเจน “หืม..” เธอเปลียนสีหน้ าทันที ่ “เพื่อนของบอลชอบพูดแบบนี ้ ว่าเดี๋ยวมันก็ดีเอง ไม่ต้องไปคิดให้ ปวดหัว ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว สู้คิดว่าพรุ่งนี ้จะเล่นอะไรดีกว่า” เธอยิ ้ม.. “เพื่อนของเธอก็คงน่ารักเหมือนเธอแหละนะ” “เพื่อนของบอลน่ารักกว่าบอลเยอะแยะเลยครับ เพราะว่าเค้ าเป็ นลูกครึ่งญี่ปน” ุ่ “งันหรื อจ้ ะ” เธอยิ ้ม “มีเพื่อนเป็ นลูกครึ่งก็ดีนะ” ้ “ก็ดีครับ แต่วาก็ไม่ดีทเี่ ค้ าป่ วย” ่ “ป่ วยเหรอ..” “เค้ าชื่อริ วจินะครับ..ริ วจิป่วยเป็ นโรคอะไรสักอย่างที่ต้องเปลียนเลือดอยูบอย ๆ น่ะ ่ ่ ่ ่ 9
  10. 10. 8LOVE by hachimaeครับ” หญิงสาวตกใจ “..ลูคีเมีย หรื อไม่ก็ธาลัลซีเมียน่ะเหรอ” “ไม่ร้ ูสครับ รู้แต่วาริ วจิป่วยเป็ นแบบนี ้ เวลาที่ริวจิกลับมาจากเปลียนเลือด หน้ าตาริ วจิ ิ ่ ่ดูแย่มาก บอลสงสารเค้ า เค้ าบอกว่าเจ็บมากด้ วย” “งันหรื อจ้ ะ น่าสงสารริ วจิจง ยังเด็กอยูแท้ ๆ” ้ ั ่ “แต่ริวจิก็ชอบพูดว่า เดียวก็ดีเอง เสมอ ๆ เหมือนริ วจิเค้ าไม่คอยเครี ยดเท่าไหร่เลย ๋ ่บอลกลับเครี ยดแทนเค้ า” เดี๋ยวก็ดเี อง.. ไม่นาเชื่อว่าคําพูดของเด็กวัยเพียง 12 ปี จะทําให้ นฤมลมีแรงลุกขึ ้นยืนอย่างที่ไม่ต้อง ่ฝื น เธอหยิบเอาบัตรสองใบที่ตกอยูที่พื ้นขึ ้นมาคลีออกแล้ วพยายามดึงให้ เรี ยบที่สด จากนันยื่น ่ ่ ุ ้ให้ เด็กที่ชื่อบอล “อ้ ะ..พี่ให้ ” บัตรเชิญของภัตตาคารลอยฟ้ าอยูตรงหน้ าเด็กชาย เด็กชายยืนงุนงงมองบัตรเชิญนัน ่ ้ด้ วยความรู้สกแบบเด็ก ๆ ว่าเขาจะเอามันไปทําไม.. ึ “ไปกับเพื่อนของเธอ คิดซะว่านี่เป็ นของขวัญวันปี ใหม่ ในฐานะทีเ่ ธอเป็ นเด็กดี..ที่นี่นะ ่ใคร ๆ ก็อยากทีจะไป ถึงกับต้ องจองบัตรกันข้ ามเดือนเชียวนะกว่าจะได้ บตรเชิญนี่มา..ไปกิน ่ ัอาหารให้ พงกางไปเลยนะ” ุ 10
  11. 11. 8LOVE by hachimaeLOVE 4 : MY DAD 26 DECEMBER,SUWANNABHUMI AIRPORT ปราโมทย์ลากกระเป๋ าใบใหญ่ออกมาจากจุดรับกระเป๋ าหลังลงจากเครื่ องบิน เดินตามทางลงบันไดเลือนมาชันล่างลุดเพื่อรอแท็กซี่ ่ ้ พ่อของลูกน่ะ..อาการแย่ลงทุกทีเลยนะ เสียงของแม่ดงก้ องอยูในหัว.. ั ่ ไม่แน่ว่า..คุณพ่ออาจจะ..ยังไงก็ตาม ถ้าลูกมาได้ก็รีบมาเยียมพ่อเค้าหน่อยนะ ่ เขาต่อคิวรถแท็กซี่อยูนานกว่า 10 นาที สุดท้ ายก็ได้ นงแท็กซี่คนหนึง หลังจากเอา ่ ั่ ั ่สัมภาระยัดใส่ท้ายรถเขานังลงด้ านหลังคนขับ ่ “ไปไหนหรื อครับ” “hospital..อ้ ะ..sorry..โรงพยาบาลครับ” เขาบอกชื่อโรงพยาบาลแก่คนขับแท็กซี่ไป ตังแต่อายุ 18 หลังจบมัธยมปลาย เขาก็ถกส่งไปเรี ยนต่อที่อเมริกาจนจบปริ ญญาตรี ้ ูและทํางานที่นน..เป็ นเวลากว่า 6 ปี ที่เขาไม่ได้ กลับมาที่ประเทศไทย ซึงพลอยทําให้ สาเนียงไทย ั่ ่ ํเปร่งไปด้ วย ส่งท้ ายปี เก่าปี นี ้เขาวางแผนเอาไว้ วาจะฉลองกับแฟนสาวชาวอเมริ กนที่นน แต่กลับ ่ ั ั่ต้ องมาทราบข่าวจากแม่วาพ่อของเขากําลังป่ วยหนักรักษาอาการอยูที่โรงพยาบาล ่ ่ ความจริงแฟนสาวของเขาอยากจะตามมาด้ วยเพื่อถือโอกาสมาฉลองปี ใหม่ที่นี่ แต่เขาไม่ให้ มา เพราะกลัวว่าพ่ออาจจะรับไม่ได้ ที่ลกชายตัวเองมีแฟนเป็ นฝรั่ง ที่สาคัฐเข้ ายังไม่เคย ู ํแย้ มเรื่ องมีแฟนมาก่อน แต่อย่างน้ อยเขาก็ได้ ฉลองคริ สมาสต์กบแฟนสาวก่อนที่จะทราบข่าวนี ้แล้ ว ั ประมาณครึ่งชัวโมง ปราโมทย์มาถึงหน้ าโรงพยาบาล ลากเอากระเป๋ าเดินทางใบใหญ่ ่ 11
  12. 12. 8LOVE by hachimaeเข้ าไปด้ านในโดยมีสายตาของพนักงานต้ อนรับมองอย่างสงสัย “ขอประทานโทษนะคะ ไม่ทราบว่าข้ างในกระเป๋ ามีอะไร” “เสื ้อผ้ าครับ” “ดิฉนขอตรวจหน่อยได้ มยคะ” ั ั้ “ผมมาเยี่ยมพ่อผม ท่านชื่อไพศาลเป็ นหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลนี่นะ” ่ “อ้ ะ..” พนักงานต้ อนรับคนนันมองหน้ าเขา “คุณคือ..” ้ “งันผมฝากกระเป๋ านี่เอาไว้ ตรงนี ้ แล้ วช่วยบอกทีวาพ่อผมอยูไหน” ้ ่ ่ “ค่ะ..เอ่อ..ห้ องวีไอพีรูมชันบนสุดค่ะ” ้ ปราโมทย์พยักหน้ าวางกระเป๋ าพิงเคาน์เตอร์ ประชาสัมพันธ์แล้ วเดินหายเข้ าไปในลิฟท์.. แกน่ะ..ยังโกรธพ่ออยู่ใช่มยทีส่งให้แกไปเรี ยนอเมริ กา ทําไมถึงไม่เข้าใจซะทีว่าพ่อหวัง ั้ ่ดีกบแกมากแค่ไหน คนอืน ๆ น่ะดิ้ นรนกันจะเป็ นจะตายทีจะได้ไปเรี ยนเมื องนอก แต่แกกลับ.. ั ่ ่ คําพูดนี ้เป็ นคําพูดของพ่อเมื่อ 3 เดือนก่อนตอนที่คยโทรศัพท์กน พ่อของเขาโทรมา.. ุ ั “เมื ่อไหร่ แกจะกลับ” “ผมไม่กลับ..” “แกเรี ยนจบแล้ว แกก็ควรจะกลับมารับช่วงต่อทีนี่ ฉันไม่ได้ให้แกไปเรี ยนฟรี ๆ หรอก ่นะ” “แล้วผมอยากไปหรื อไงล่ะ” เขาขึ้นเสียงกรอกใส่โทรศัพท์ “ผมไม่อยากไป พ่อก็บงคับ ัให้ผมไป พอผมชอบทีนี่ พ่อก็จะให้ผมกลับอย่างนันน่ะเหรอ” ่ ้ “...” “ยังไงผมก็ไม่กลับ ผมจะทํางานทีนี” ่ ่ “หรื อว่าแกมี คนรักอยู่ทีนน” ่ ั่ “...” เขาเลิ กลัก แม้จะแค่คยกันทางโทรศัพท์ “ไม่มี..ผมแค่อยากทํางานทีนี่ ไม่อยาก ุ ่ทํางานทีเ่ มื องไทย” จากนันสายหลุดไปดือ ๆ แต่เขาก็ไม่สนใจ.. ้ ้ ประตูลฟท์เปิ ดออก เขาเดินไปตามเฉลียงสวนกับนายแพทย์คนหนึงที่เพิ่งออกมาจาก ิ ่ห้ องคนไข้ เขาเหลือบมองปายชื่อ นายแพทย์คนนี ้ชื่อภากร ้ ดูจากท่าทางแล้ วคงจะเป็ นนายแพทย์สาคัญคนหนึง เขามองหมายเลขห้ องและพบว่านายแพทย์คนนันเพิงออกมาจาก ํ ่ ้ ่ 12
  13. 13. 8LOVE by hachimaeห้ องที่เขาต้ องการจะเข้ าไป คงเป็ นแพทย์ประจําคนไข้ ของคุณพ่อหรื อไม่ก็สนิทกับคุณพ่อจึงมาเยี่ยม ประตูมีช่องกระจกที่สามารถมองเข้ าไปได้ แม้ จะมีผ้าม่านเล็ก ๆ ปิ ดแต่ก็ปิดไม่สนิท ในห้ องมีแม่ที่นงเฝ้ าพ่อของเขาอยูลาพัง ั่ ่ ํ ปราโมทย์จบลูกบิดประตู...ทําท่าจะเปิ ดแต่ก็ดงมือกลับ ั ึ “ฮัลโหล..ลูกเหรอจ้ะ นีแม่เองนะ เป็ นยังไงบ้าง ทํางานเป็ นยังไงบ้าง” ่ “ก็ดีครับแม่..ผมกํ าลังสนุกกับมันอยู่เลย” “งันหรื อ..” ้ “นีพ่อวานให้แม่มาพูดกับผมหรื อเปล่าว่าให้กลับไปน่ะครับ” ่ “อ๋อ..เปล่าจ้ะเปล่า แม่แค่..เอ่อ” “...” “พ่อของลูกน่ะ..อาการแย่ลงทุกทีเลยนะ” “ครับ พ่อเป็ นอะไร” “โรคหัวใจ” “โรคหัวใจหรื อครับ ทําไมพ่อเป็ นถึงบอร์ ดผูบริ หารแล้วปล่อยให้ตวเองเป็ นโรคหัวใจ ้ ัแบบนีได้ล่ะครับ” ้ “สมัยหนุ่ม ๆ พ่อของลูกทํางานหนักมาก พักผ่อนน้อย ตอนแก่ก็เลยเป็ นแบบนี ้ ลูกเองก็เหมื อนกัน อย่าหักโหมงานให้มากนักนะ” “แล้วอาการคุณพอเป็ นไงบ้างล่ะครับ” “...” “แม่ครับ อาการคุณพ่อเป็ นยังไง” “...ก็..ลูกกลับมาได้หรื อเปล่า กลับมาเยียมพ่อเค้าสักนิดได้มย สักอาทิ ตย์หนึ่งก็ยงดี ” ่ ั้ ั “...” “แม่เห็นแล้วไม่สบาย เวลาตืนก็บ่นว่าอยากให้ลูกมา เวลาหลับก็เพ้อถึงลูก” ่ “...” เขาพูดอะไรไม่ออก แต่ดวงตามี นํ้าตาซึ มออกมา “มาหน่อยนะ แม่เองก็คิดถึงลูก” ประโยคสุดท้ายแม่ของเขาร้องไห้โฮออกมา แต่พอรู้ตวก็รีบปาดนํ้าตาและปรับเสียงพูด “แม่แอบออกมาโทรศัพท์หาลูกข้างนอก แม่คงต้องกลับไป ัดูพ่อในห้องแล้วล่ะ” 13
  14. 14. 8LOVE by hachimae แม่คง..ยืนพูดโทรศัพท์อยูตรงเฉลียงนี ้ ยืนอยูหน้ าห้ องนี ้.. ่ ่ “ถ้าอย่างนันผมจะลองเคลียร์ งานดูก่อนนะครับ แต่ยงไม่รบปากว่าจะไปได้หรื อเปล่า” ้ ั ั ถึงจะพูดแบบนันออกไป แต่พอวางหูจากแม่เขาก็รีบเดินเข้ าไปในห้ องนอนแล้ วบอก ้กับแฟนสาวว่าจะกลับเมืองไทยสักระยะ.. พอคิดมาถึงตรงจุดนี ้..ประตูห้องวีไอพีก็เปิ ดออกโดยแม่ของเขาเอง.. แม่ของเขาดีใจมากที่เห็นหน้ าเขาจึงปล่อยบัตรเชิญภัตตาคารในมือทิ ้งก่อนเข้ าไปสวมกอดเขาอย่างแนบแน่น.. 14
  15. 15. 8LOVE by hachimaeLOVE 5 : MY PATIENT 26 DECEMBER,HOSPITAL ภากรเดินออกมาจากลิฟท์ที่จอดอยูที่ชน 3 แผนกอายุรเวชแล้ วตรงไปตามเฉลียงมุงสู่ ่ ั้ ่ห้ องหนึง ท่าทางที่สขมบวกกับการเป็ นนายแพทย์ใหญ่ทําให้ ขณะที่เดินนางพยาบาลจะทักทาย ่ ุุด้ วยความเคารพ เขาแค่ยิ ้มพยักหน้ าตอบอย่างอ่อนน้ อมก่อนเดินผ่านไป พอเปิ ดประตูห้องคนไข้ ห้องหนึง ่ สีหน้ าที่เคยสุขมก็เปลียนเป็ นสดใสร่าเริ งขึ ้นมา ุ ่ฉับพลัน “สวัสดีครับ ว่าไงคนเก่งของหมอ” “คุณหมอมาแล้ ว..” คนไข้ เป็ นเด็กผู้หญิงอายุ 13 ปี ที่ถกสะเก็ดระเบิดจากเหตุระเบิดอุกอาจกลางสวนสนุก ูที่เป็ นข่าวเมื่อ 1เดือนก่อน...แม้ ผานไป 1 เดือนแต่ก็ยงจําเป็ นต้ องดูอาการที่โรงพยาบาลเพื่อรอ ่ ัการผ่าตัดศัลยกรรม ถึงจะบอกว่าสีหน้ าของภากรดูสดใสร่าเริงแค่ไหนก็ตาม แต่จิตใจของเขากลับรู้สกห่อ ึเหี่ยวเมื่อได้ เห็นร่างกายที่เต็มไปด้ วยรอยแผลเป็ นและสะเก็ดแผลที่แห้ งรอให้ หลุดออกเองตามธรรมชาติ ยิ่งได้ เห็นรูปภาพของเด็กคนนี ้ซึงถ่ายก่อนที่จะโดนระเบิดเพียงแค่ไม่ถึงนาทีก็ยิ่งทําให้ ่เขาซึงเป็ นนายแพทย์ที่เห็นคนไข้ อาการสาหัสและคนตายมามากแล้ วก็ยงทนรับไม่ได้ ่ ั ถ้ าลองให้ ภากรบรรยายลักษณะของคนไข้ เด็กผู้หญิงรายนี ้ เขาเองก็คงยากทีจะ ่อธิบายได้ หมด สรุปได้ เพียงคําเดียวว่าเธอไม่เหลือเค้ าแห่งความน่ารักสดใสอย่างทีเ่ คยมีอีกเลยเธอกลายเป็ นเหมือน..มนุษย์ซงมีแผลเป็ นทัวร่างและมีสะเก็ดแผลน่าเกลียด ึ่ ่ ซํ ้าร้ ายยังมีตม ุ่หนองใสและขุนเกิดขึ ้นมากมาย ่ เพราะฉะนันสิงที่ภากรจะทําได้ นนคือต้ องร่าเริ งให้ มากที่สดเมื่ออยู่ตอหน้ าเด็กหญิงผู้นี ้ ้ ่ ั่ ุ ่ “คนไข้ ระดับวีไอพีของคุณหมอเป็ นยังไงบ้ างหรื อคะ” 15
  16. 16. 8LOVE by hachimae “อ๋อ..อาการก็เหมือนเดิมน่ะ โรคคนแก่ก็งี ้แหละ” ภากรพยายามพูดคุยกับเด็กคนนี ้ เมื่อหาเรื่ องคุยไม่ได้ ก็จะหยิบเอาเรื่ องคนไข้ คนโน้ นคนนี ้มาเล่าให้ ฟังพร้ อมกับอธิบายวิธีการรักษาทุกขันตอน ซึ่งน่าแปลกที่เด็กคนนี ้ตังใจฟั งอย่าง ้ ้ไม่มีเบื่อ “หมายความว่าอาการของเค้ าก็คงเป็ นแบบนี ้เรื่ อย ๆ หรื อคะ” “ใช่..แต่ไม่ต้องห่วงหรอก คนเรามีเกิดก็ต้องมีเจ็บ มีเจ็บก็ต้องมีตาย” “หนูเข้ าใจค่ะ ก็เหมือนหนูนี่แหละ” “ใครบอกล่ะ..หนูหายดีขึ ้นมากแล้ ว หนูเป็ นคนไข้ ที่ทําให้ หมอภูมิใจว่ารักษาหายได้เพราะตัวเองเก่งมาก ๆ เชียวนะ” เด็กหญิงหัวเราะชอบใจ แต่เธอขยับตัวมากไม่ได้ เพราะจะรู้สกแสบไปทัวทังตัว แต่พอ ึ ่ ้อยูตอหน้ าหมอภากร จะเจ็บแค่ไหนเธอก็ไม่ยอมเผยให้ เห็น แม้ แต่หวเราะเธอก็ยงต้ องทนเจ็บ ่ ่ ั ัใบหน้ า “คุยหมออย่าหลงตัวเองสิคะ” ภากรเองก็ร้ ูทงรู้วาเด็กคนนี ้เจ็บแต่เก็บซ่อนความรู้สก นันยิ่งทําให้ เขาเจ็บปวดมากขึ ้น ั้ ่ ึ ่.. “พีค่ะ..ช่วยถ่ายรู ปให้หนูหน่อย”เด็กหญิ งสะกิ ดเอวของชายคนหนึ่งทีกําลังยืนหันหลัง ่ ่ให้มองคนรักของตัวเองทีกําลังเล่นไวกิ้ งผาดโผน ่ ชายคนนันคือภากร เขาหันหลังกลับมาพบเด็กหญิ งหน้าตาน่ารักสมวัยคนหนึ่ง “อะไร ้นะครับ” “ช่วยถ่ายรู ปให้หนูหน่อยค่ะ ตรงนันน่ะค่ะ” เด็กหญิ งชี ้ไปทีห่นตัวการ์ ตูนซึ่งเจาะเว้น ้ ่ ุหน้าเอาไว้ให้คนเข้าไปยืนถ่ายได้ “อ๋อ..ได้สิ” เขารับกล้องมา เด็กหญิ งวิ่ งไปเอาศีรษะพาดลงตรงช่องว่างนัน ตอนนันภากรรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนีตงแต่ ้ ้ ้ ั้แรกเห็น ยิ่ งเห็นท่าทางการวิ่ งแล้วก็ยิ่งหลงรัก “เอานะ..หนึ่ง..สอง..สาม”เขากดชัตเตอร์ เด็กหญิ งวิ่ งเข้ามา “ขอบคุณค่ะ” แล้วยืนมื อขอกล้องคืน ่ เขาคืนกล้องให้พร้อมกับหยิ บกล้องของตัวเองออกมาจากกระเป๋ า “งันพีขอถ่ายรู ปคู่ ้ ่กับหนูหน่อยได้หรื อเปล่า” “ได้สิคะ” 16
  17. 17. 8LOVE by hachimae ภากรยิ้ มแย้ม “รอเดียวนะ ขอตังกล้องก่อน หนูไปยืนอยู่ตรงนันนะ ตรงรัวไวกิ้ งตรง ๋ ้ ้ ้นัน” ้ เด็กหญิ งวิ่ งไปยืนเกาะขอบรัวของเครื ่องเล่นไวกิ้ งทีมีคนรักของเขากํ าลังเล่นอยู่ กรี ๊ด ้ ่เสียงดังลันผสมกับคนอืน ๆ เขาตังใจจะถ่ายอวดคนรักโดยมี ฉากไวกิ้ งทีมีค นรักของเขาอยู่ดวย ่ ่ ้ ่ ้ พอตังกล้องเรี ยบร้อย เขาก็รีบวิ่ งมายืนย่อตัวข้าง ๆ เด็กหญิ งแล้วกอดเอว ้ “พอเห็นแสงกระพริ บแล้วยิ้ มเลยนะ” กล้องตังเอาไว้ 10 วิ นาที พอถึง 3 วิ นาทีสดท้ายเด็กหญิ งก็ฉีกยิ้ ม ภากรเองก็เอาหน้า ้ ุแนบกับหน้าของเด็กหญิ ง.. ลูกของฉันกับเธอจะน่ารักแบบนีมยนะ... ้ ั้ “โอเค..เยียมมาก ขอบใจมากนะครับ”ภากรผละจากตัวเด็กวิ่ งไปทีกล้อง “ยืนตรงนัน ่ ่ ้ก่อนนะ พีขอรู ปเดียวอีกรู ป ..เอานะ หนึ่ง สอง ..” ่ ่ ก่อนหน้านันเล็กน้อยไวกิ้ งรอบนันได้หมดลง คนทีอยู่บนไวกิ้ งทยอยกันลงมา แล้วมี ชด ้ ้ ่ ุใหม่ทยอยขึ้นไป “..สาม” ไวกิ้งระเบิดตอนนั้นเอง.. “เงียบอีกแล้ วนะคะ” เด็กหญิงว่า “อ้ ะ..เปล่า ๆ ไม่มีอะไร คิดอะไรเพลิน ๆ” “วันนี ้แฟนคุณหมอไม่มาหรื อคะ” “เค้ าทํางานน่ะ แต่เดี๋ยวคงไปทานข้ าวเย็นด้ วยกัน” “ฮิ ๆ ขอให้ อร่อยนะคะ” “อ้ อจริ งสิ..เกือบลืมไปแน่ะ” ภากรล้ วงกระเป๋ าเสื ้อกราวน์ หยิบบัตรภัตตาคารลอยฟ้ าขึ ้นมาใบหนึง “ของขวัญวันปี ใหม่” ่ “อะไรหรื อคะ” เด็กหญิงพยายามฝื นยกมือขึ ้นหยิบ “บัตรเชิญของภัตตาคารลอยฟ้ าน่ะ คนที่จะได้ บตรเชิญนี ้ต้ องสมัครเข้ าคิวเพื่อมี ัโอกาสได้ ทานอาหารที่นี่นานเป็ นเดือนเชียวนะ แล้ วพอถึงคิวเรา เค้ าก็จะส่งบัตรเชิญแบบนี ้มาเก็บไว้ เป็ นที่ระลึกได้ วาเราก็ไปทานมาแล้ ว” ่ “อ๋อ..” เด็กหญิงมองบัตรเชิญนัน “แต่วาหนูคงไปไม่..” ้ ่ “ไปได้ ส.ิ .ขอแค่หนูอดทนรักษาอีกนิด พี่หมอจะพาหนูไปเอง..” 17
  18. 18. 8LOVE by hachimaeLOVE 6 : FRIEND OR LOVER 26 DECEMBER,HOUSE “นี่พี่จะต้ องไปทํางานต่างจังหวัดจริ ง ๆ น่ะเหรอ” วิดาขึ ้นเสียงสูงใส่พี่ชาย “ต่างประเทศไม่ใช่ตางจังหวัด” ่ “แล้ วทําไมไปบอกพี่นฤมลว่าไปต่างจังหวัดล่ะ ทัง้ ๆ ที่จะไปต่างประเทศน่ะ” “ถ้ าบอกว่าไปรัสเซียเค้ าคงจะให้ พี่ไปหรอก เค้ าฝั งใจกับความรุนแรงที่นน” ั่ “แต่วาตอนนี ้พี่เค้ าก็โกรธพี่มากเหมือนกันนี่ แค่บอกว่าไปต่างจังหวัดน่ะ” ่ “ที่โกรธเพราะไม่ให้ ไปส่ง ไม่ให้ ไปหา แล้ วก็จะไม่กลับมาหาต่างหาก..ก็จะทําแบบนัน ้ได้ ไงล่ะ ต่างประเทศนี่ ไม่ใช่ตางจังหวัด” ่ วิดากลอกตาไปมา “เอาเถอะ ๆ..พี่จะไปไหนก็เรื่ องของพี่แหละ ดาไม่อยากเกี่ยวด้ วยหรอก ขอแค่พี่สงเงินมาให้ ใช้ ก็พอ” วิดายิ ้มใส่ ่ “ไม่คิดจะห่วงบ้ างเลยรึไง” “ห่วงทําไมล่ะ เลียนจะตาย มีพี่นฤมลห่วงอยูแล้ วยังจะเรี ยกร้ องความสนใจจาก ่ ่น้ องสาวอีก” วิดาสะบัดหน้ าหนีเดินไปที่ต้ เู ย็นพอดีกบที่มีเสียงกดกริ่ งหน้ าบ้ าง ั “ไปเปิ ดสิ” “อะไร พี่อยูใกล้ ประตูมากกว่าก็ไปเปิ ดสิ..” วิดาเปิ ดตู้เย็นรื อโยเกริ์ ตขึ ้นมาถ้ วยหนึง ่ ้ ่กําลังจะเปิ ดฝาออก “งันก็อย่าหวังว่าจะส่งเงินมาให้ ไปหางานพิเศษทําเอาเองละกัน” ้ วิดาชะงักค้ างอยูในท่าเปิ ดฝา “ชิ..มาเรี ยกร้ องให้ น้องสาวเป็ นห่วงแต่ตวเองกลับไม่ ่ ัเหลียวแลน้ องสาว” เธอหยิบช้ อนพลาสติกบนหลังตู้แล้ วเดินไปตักโยเกริ์ ตเข้ าปากไป ตรงไปเปิ ดประตูรัวหน้ าบ้ าน ้ 18
  19. 19. 8LOVE by hachimae ไฟหน้ าบ้ านดวงหนึงติด ๆ ดับ ๆ กระพริ บบ้ างไม่กระพริ บบ้ าง ทําให้ วิดามองเห็นคน ่ที่มาไม่ชด เธอเดินตรงไปเปิ ดไฟดวงเล็กข้ างประตูอกดวง พอไฟสว่างเธอก็ตกใจที่เห็นเพื่อนคน ั ีหนึงในชันเรี ยนมาถึงที่บ้าน ่ ้ “โอมหรื อ..มาทําไมน่ะ” ท่าทีของโอมดูเคอะเขินชอบกล “คือ..คือว่า มีของอยากให้ ดาน่ะ” “หืม..” วิดาทําตาโต ปากเลอะคราบโยเกริ์ ต เพื่อนที่ชื่อโอมชี ้ที่ปาก “ปากเธอเลอะน่ะ” “จะให้ อะไรฉันเหรอ” วิดาไม่ใส่ใจกับปากตัวเอง “อ๋อ ๆ” โอมเปิ ดกระเป๋ าสะพายออกมา หยิบบัตรสองใบขึ ้นมา “นีนะ” ่ ่ วิดารับบัตรที่ลอดผ่านรัวบ้ าน “เฮ้ ยโอม..นี่มนบัตรภัตตาคารลอยฟ้ านี่ โอมเอามาให้ ้ ัดาทําไมน่ะ” “คือ..ว่า..” “อย่าบอกนะว่าผู้หญิงที่จีบไม่รับบัตรนี ้ ก็เลยเสียดายทิ ้งไม่ลง จะไปเองคนเดียวก็ชํ ้าใจก็เลยเอามาให้ ดาน่ะ” “อ้ า..ใช่ ๆ” โอมโกหก “แบบนัน..แบบนันแหละ ฮะ ๆๆ” ้ ้ วิดาหรี่ตามองเพื่อนอย่างไม่แน่ใจ โอมหลบตามองไปทางอื่น “อ้ ะ ๆ ช่างเถอะ ..ขอบใจนะ ถึงมันจะเป็ นแค่ของที่ทิ ้งแล้ วก็เถอะ แต่ฉนก็ดใจที่จะได้ ั ีไปกินอาหารหรู ๆ บนภัตตาคารลอยฟ้ า..นี่โอมรู้หรื อเปล่าว่าฉันน่ะฝั นอยากไปที่นี่นานแล้ ว แต่พี่ชายฉันเคี่ยวไม่ยอมพาไปซะที ทัง้ ๆ ทีเ่ คยเห็นบัตรนี ้วางอยูในบ้ านแต่ก็ไม่มีโอกาสหยิบเอาไป ่เพราะว่าพี่เค้ าอยากจะไปกับแฟนของเค้ าน่ะ” “อ๋อ ๆ เหรอ..งี ้ฝั นก็เป็ นจริ งแล้ วดิ” “ก็ใช่นะสิ” วิดาตักโยเกริ์ ตเข้ าปาก “ว่าแต่ให้ ฉนสองใบจริง ๆ อะนะ ฉันก็อยากได้ ่ ัหรอกนะ แต่อีกใบนึงก็ไม่ร้ ูจะชวนใครไป ที่แน่ ๆ ฉันไม่ชวนพี่ชายฉันหรอก ตาเคี่ยวนัน” เธอตัก ่โยเกริ์ ตจนหมด แล้ วใช้ ช้อนขูดเอาเศษเหลือตามขอบถ้ วยขึ ้นมาอีก “งันฉันขอคืนใบนึง” ้ “อือ ๆ นายเอาไปให้ คนอื่นเถอะ ของฉันใบเดียวก็พอ” “ไปกับโอมนะ” 19
  20. 20. 8LOVE by hachimae “หืม..” โอมกลืนนํ ้าลายลงคอ มองเห็นลูกกะเดือกชัดเจน “ปี ใหม่พอดี..ดาไปฉลองปี ใหม่กบ ัโอมนะ” วิดาสําลักโยเกิร์ตจนพ่นใส่หน้ าโอม ตอนนันไฟที่ติด ๆ ดับ ๆ สว่างจ้ าขึ ้นทันที ้ 20
  21. 21. 8LOVE by hachimaeLOVE 7 : MY BROTHER 26 DECEMBER,HOUSE “เอาอันนี ้ อันนี ้ แล้ วก็อนนี ้ครับ” เด็กหนุมวัย 16 ปี ชี ้ไปที่ขนมไทยที่ถกตัดแบ่งในถาด ั ่ ูวางขายอยูในตู้ที่มีพลาสติกใส่ปิดมิดชิด “อ้ อ..อันนันด้ วยครับ” ่ ้ “ทําไมซื ้อเยอะจังล่ะ กินหมดเหรอ” แม่ค้ามองหุนผอมบางของเด็กหนุม ่ ่ “ผมป่ าวกินคนเดียวหรอกครับ ผมซื ้อไปฝากน้ อง” “ตายจริ ง..น่ารักจัง เป็ นพี่ชายทีดีจริ ง ๆ..แต่วาปาก็มาขายแถวหมูบ้านนี ้ได้ สกพักแล้ ว ่ ่ ้ ่ ันะ แต่ปาก็เห็นเราเดินไปมาเข้ าออกซอยแค่คนเดียวนี่นา ไม่เห็นเคยเดินมากับน้ องเลย” ้ “อ๋อครับ..น้ องผมไม่ชอบเดินออกมา ส่วนมากถ้ าจะออกจะนังรถมาน่ะครับ” ่ “ทําไมล่ะ แปลกคนนะ เด็ก ๆ ต้ องวิงเล่นสิ วันหลังบอกน้ องเธอออกมาวิ่งเล่น แล้ ว ่เดี๋ยวปาจะให้ กินฟรี หนึงชิ ้น” ้ ่ “ขอบคุณครับ แต่วาน้ องผมเค้ าเดินไม่ได้ นะครับ” ่ ่ ปาคนขายขนมหวานเอามือปองปาก ช้ อนใหญ่หนาที่ตกขนมหล่นใส่ถาดอะลูมเิ นียม ้ ้ ัเสียงดัง “..ปาขอโทษนะ..” ้ “ไม่เป็ นไรครับ ผมชินแล้ ว” “น้ องเธอ ทําไมถึง..” “น้ องผมขี่จกรยานเล่นจนล้ ม ขาตกลงไปในบ่อนํ ้าเสียที่ฝาเปิ ดทิ ้งไว้ อยูนะครับ แล้ ว ั ่ ่เหล็กก็ทิ่มขาจนรักษาไม่ได้ ก็เลยต้ องตัดขาทิ ้งก่อนที่จะตกเลือดภายใน” ปาขายขนมหยีปากเพราะนึกภาพตาม เหตุการณ์นนคงน่าสยดสยอง ้ ั้ “ไปก่อนนะครับ แล้ วเดี๋ยวผมพาน้ องมาอุดหนุน” ปิ ติเดินเข้ ามาในบ้ านหลังใหญ่โตหลังหนึงซึงอยู่ท้ายซอย ่ ่ แท้ ที่จริ งพ่อแม่ของปิ ติมีฐานะรํ่ ารวย แต่กลับปล่อยให้ ลกชายสองคนอยูบ้านตามลําพัง เรื่ องแบบนี ้เกิดขึ ้นเสมอกับพ่อ ู ่ 21
  22. 22. 8LOVE by hachimaeแม่ที่ทํางานทําธุรกิจจนลืมลูกตัวเอง แต่แม้ เด็กทังสองจะไม่ต้องคิดเรื่ องเงินทอง มีความสุขสบายทางกาย มีคนรับใช้ คอย ้ดูแล แต่ภายในใจกลับหงอยเหงาเหมือนต้ นไม้ ที่ขาดการรดนํ ้าใส่ป๋ ยอย่างสมํ่าเสมอ ุ แม้ ยงเด็กแต่ก็เห็นว่าความใหญ่โตของบ้ านตรงหน้ าเป็ นสิงจอมปลอม เสื ้อที่ปิติใส่จึง ั ่เป็ นเสื ้อธรรมดาไม่โก้ หรู อาจเป็ นเพราะว่าเขาคิดว่ามันมากเกินไปที่จะให้ ความสบายแก่ตวเอง ั เพราะเขาคิดแบบนี ้ เขาจึงดูแลน้ องชายที่พิการทุกอย่างคนเดียวโดยไม่ให้ คนรับใช้ต้ องมาวุนวาย ่ วันไหนที่ไปโรงเรี ยน น้ องชายของเขาจะต้ องอยูกบคนรับใช้ ซึงก็ได้ แค่หาอาหารครบ ่ ั ่สามมื ้อให้ ทาน หลังจากนันน้ องชายของเขาก็ผลุบหายเข้ าไปในห้ องนอนที่อยูชนล่าง ้ ่ ั้ แต่ถ้าวันไหนที่ปิติอยู่ คนรับใช้ จะได้ เห็นสองพี่น้องเล่นกันรอบบ้ าน เริ่ มตังแต่ใน ้ห้ องนอน ห้ องนังเล่น ไปจนถึงสวนหน้ าบ้ าน ่ น้ องชายของเขาพยายามหัดใช้ ขาเทียมกับขาข้ างซ้ ายที่ถกตัดไป แต่หดเท่าไหร่ก็ไม่ ู ัชินเสียที.. “ฉันก็รกลูกหรอกนะ แต่ว่าจะให้ฉนป่ าวประกาศว่าตัวเองมี ลูกพิการอย่างนันน่ะเหรอ ั ั ้...ให้เค้าอยู่แต่ในบ้านแหละดีแล้ว แล้วก็จ้างครู สอนพิ เศษมาสักคน จ้างพยาบาลมาคอยดูแลส่วนปิ ติ ก็เริ่ มหัดให้ออกงานกับเธอบ้างก็ได้ ปิ ติ โตเป็ นหนุ่มแล้วนะ ต้องรู้จกคนซะตังแต่ตอนนี” ั ้ ้ ปิ ติ แอบได้ยินพ่อพูดแบบนันกับแม่ ซึ่ งทําให้เขาตัดสิ นใจว่าจะดูแลน้องชายคนนีไป ้ ้ตลอดชี วิต “ขนมมาแล้ ว..” เสียงทีเ่ พิ่งแตกหนุมทําให้ น้องของเขาไม่คอยคุ้นเท่าไหร่ แต่พอรู้วา ่ ่ ่เป็ นพี่ชายก็ดใจ ี ปานหมุนเก้ าอี ้เข็นอย่างคล่องแคล่วหันมาหาพี่ชายที่กําลังเดินเข้ าบ้ าน มองถุงขนมทีชู ่ขึ ้น ปานเป็ นเด็กตัวเล็ก ยิ่งขาเสียก็ยิ่งไม่ได้ ออกกําลังกาย แม้ จะอายุ 13 ปี แล้ วแต่กลับเหมือนเด็กอายุ 11 ปี “ขนมอะไรน่ะพี่ปิติ” “ไม่ร้ ูสิ ไม่ร้ ูจกชื่อ แต่เห็นว่ามันน่ากินดีก็เลยซื ้อมา” ั “คงไม่ใช่แซนวิชกับครัวซองต์นาเบื่อ ๆ นะพี่” ่ “ไม่ใช่ ๆ นี่ขนมไทย น่าจะอร่อยนะ” 22
  23. 23. 8LOVE by hachimae “วันนี ้ปานต้ องไปโรงพยาบาลทํากายภาพหรื อเปล่าน่ะพี่ปิติ” ปานคนน้ องถาม “ปานขี ้เกียจไป” “ขี ้เกียจแล้ วจะเดินได้ หรื อไง อย่าเพิ่งพูดเลยมากินขนมดีกว่า” ปิ ติมกจะหงุดหงิดเมื่อ ัปานปฏิเสธที่จะไปโรงพยาบาล ปานเข็นเก้ าอี ้เข็นตามปิ ติเข้ าไปในครัว มองปิ ติเอาขนมใส่จาน “วันนี ้เราแอบไปห้ างกันดีกว่า ห้ างที่อยูใกล้ ๆ โรงพยาบาลน่ะ” ่ “ก็ดีนะ..งันไปทํากายภาพบําบัดเสร็ จเราไปห้ างกัน” ้ “แต่ปานไม่ไปโรงพยาบาลนะ ปานจะไปห้ างเลย” “...” “นะพี่ ขอวันเดียวเอง” “เอ้ ากินสิ..อร่อยดี” ปิ ติเคี ้ยวชิ ้นหนึงแล้ วในปาก ยื่น ๆ จานให้ น้องชาย ่ “ไม่กินอะ ท้ องเสียมาว่าไง” “ไม่เสียหรอก ขนมนี่พเี่ ห็นเค้ าขายมาหลายวันแล้ ว คนก็ซื ้อเยอะ วันนี ้ถึงได้ ตดสินใจ ัซื ้อ เค้ าทําสะอาด” “ผมไม่อยากลุกนังชักโครกบ่อย ๆ นะ พี่ต้องเข้ าไปทนกลินเหม็นอีก” ่ ่ “เออน่า..กินเถอะ จะท้ องเสียก็เสียไปไม่เห็นจะเป็ นอะไร ถ้ าอยากเข้ าห้ องนํ ้าคนเดียวพี่ไม่เข้ าไปด้ วยก็ได้ ” ปานส่ายหน้ า.. “...” ปิ ติวางจานลงบนโต๊ ะซึงปานเอื ้อมหยิบถึง “งันพี่เอาไว้ ตรงนี ้ อยากกินก็กินเอานะ ่ ้เดี๋ยวพี่ไปเตรี ยมตัวก่อน” ปิ ติเดินออกจากห้ องครัว “ปานไม่ไปนะ..” ปานพูดไล่หลังพี่ชาย แต่ปิติไม่สนใจเดินขึ ้นบันไดไป.. ครู่ตอมา ปิ ติเดินกลับลงมาพร้ อมกระเป๋ าถือ ปานยังอยู่ในห้ องครัว ยังไม่ได้ แตะต้ อง ่ขนมที่ปิติซื ้อมา ปิ ติทําเป็ นไม่สนใจเดินไปเข็นปานออกมาจากห้ องครัวแล้ วตะโกนหาลุงคนขับรถ ครู่หนึงลุงคนขับรถวิ่งเข้ ามา รู้หน้ าที่วาควรจะช่วยปิ ติยกเก้ าอี ้เข็นลงขันบันได 5 ขัน ่ ่ ้ ้หน้ าบ้ าน จากนันลุงคนขับหายไป แล้ วกลับมาพร้ อมรถเบนซ์คันใหญ่จอดเทียบหน้ าบ้ าน ลงมา ้อุ้มปานขึ ้นจากเก้ าอี ้เข็น 23
  24. 24. 8LOVE by hachimae “ไปห้ างนะพี่ปิติ” ปานที่อยูในอ้ อมแขนของลุงคนขับพูดขึ ้น ่ ปิ ติไม่พดตอบ พับเก้ าอี ้เข็นยัดใส่ท้ายรถ “ลุงเอาปานเข้ าไปในรถสิครับ” ู ลุงคนขับเปิ ดประตูรถแล้ วจัดให้ ปานนังลง ปิ ติเดินอ้ อมไปอีกฝั่ งเปิ ดประตูแล้ วนังลง ่ ่ข้ างปาน “พี่ปิติ..” ลุงคนขับก้ าวเข้ ามานังทีตําแหน่งคนขับ ่ ่ “ไปโรงพยาบาล” “ไม่นะลุง..ไปห้ างแถวนันแทน” ้ “..” ปิ ติเงียบไปพูดอะไร “ไปห้ างนะลุง” “ตราบใดทีปานยังเดิ นไม่ได้เหมื อนคนปกติ เราก็ตองเก็บเขาเอาไว้อย่างนี ้ รอจนถึง ่ ้วันทีปานใช้ขาเทียมได้คล่อง ถึงตอนนันก็บงคับให้ใส่กางเกงขายาวตลอดไม่ให้ใครรู้ แล้วถึงจะ ่ ้ ัออกไปไหนต่อไหนได้” “ไปโรงพยาบาล” ปิ ติบอก ลุงคนขับรถมีทาทางลําบากใจไม่น้อย มองพี่น้องทังสองผ่านกระจกหลัง ่ ้ ปานเปิ ดประตูรถแล้ วพุงตัวออกไปล้ มกองลงบนพื ้นอิฐตัวหนอนหน้ าบ้ าน ทังลุงและปิ ่ ้ติตางก็ตกใจเปิ ดประตูรถออกมาพร้ อมกัน ลุคนขับรี บอุ้มปานขึ ้นมาและพบว่าเข่าทังสองข้ าง ่ ้ถลอก ขาเทียมหลุมออกมาเผยให้ เห็นเนื ้อผิวด้ านที่ถกตัดขาออกไป ู แทนที่ปิติจะโอ๋เหมือนเคยเขากลับตวาดใส่น้อง “จะบ้ าหรื อไง..อยากตายหรื อไง” “ถ้ าให้ ปานไปโรงพยาบาลปานไม่ไป” “แล้ วไม่อยากหายหรื อไง ไม่อยากเดินได้ หรื อไง ไม่อยากวิงเล่นเหมือนเด็กคนอื่น ๆ ่เค้ าหรื อไง” ปานเม้ มปากแน่นมองหน้ าพี่ชาย “ไม่อยาก..ปล่อย” ปานบอกให้ ลงคนขับปล่อยเขาลง ุ“ปล่อยสิ ให้ ปานนังตรงนัน” เขาชี ้ไปที่บนได 5 ขัน ่ ้ ั ้ พอคนขับวางปานลง ปิ ติก็เข้ าไปอุ้มขึ ้นมา ปานตัวหนักมากเพราะกินเยอะและไม่ได้ออกกําลังกาย แถมยังดิ ้นไปมา แต่แทนที่จะเอาเข้ ารถ ปิ ติกลับเดินออกไปที่สวนหน้ าบ้ านแล้ วจงใจปล่อยปานลงกระแทกพื ้น 24
  25. 25. 8LOVE by hachimae ปานเบะปากทําท่าจากร้ องไห้ อยูบนพื ้นสนามหญ้ า ่ “ลุกขึ ้นมา” ปิ ติพด ู คนขับรถวิงตามมา แต่ก็ได้ แค่มอง ไม่กล้ าเข้ าไปยุง ่ ่ “พี่บอกให้ ลกขึ ้นมา” ุ “ปานเจ็บนะ” ปานเอามือจับก้ นตัวเอง “ลุกขึ ้นมา!!” ปานจ้ องพีชาย รู้สกโกรธขึ ้นมา “ปานลุกไม่ได้ !! ปานไม่มีขาซ้ ายจะลุกได้ ยงไง” ่ ึ ั “ก็อวดเก่งนักนี.่ .เดินไม่ได้ ลกไม่ได้ ก็ยงจะไม่ยอมไปโรงพยาบาล ถ้ าอยากไปห้ างนัก ก็ ุ ัลุกจากตรงที่ไปขึ ้นรถเอาเอง” “ถ้ าปานไปที่รถเองได้ ” ปานจ้ องมองพี่ชายอย่างน้ อยใจ “ปานจะได้ ไปห้ างและไม่ต้องไปโรงพยาบาลใช่มย” ั้ “ใช่..” “ได้ ..งันก็ได้ ลุงหยิบขาเทียมให้ ที” ้ “ไม่ใช้ ขาเทียม” ปิ ติพดเสียงแข็ง “เดินไป โดยไม่ต้องใช้ ขาเทียม” ู ปานจ้ องหน้ าพี่ชาย เริ่ มมีนํ ้าตาเอ่อล้ น “ได้ สิ..พีอยากแกล้ งปานแบบนี ้ก็ได้ เป็ นพี่ ่ประสาอะไรแกล้ งน้ องตัวเองที่พิการ” ปิ ติสะกิดใจตรงคําว่า พิการ แม้ ปานจะพูดได้ หน้ าตาเฉยแต่สาหรับปิ ติแล้ วคําว่าพิการ ํมันทิ่มแทงเข้ าไปในใจ สภาพตอนนี ้ของปานไม่ตางไปจากสุนขคล฀

×