Andragogika

6,144 views

Published on

0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
6,144
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
18
Actions
Shares
0
Downloads
58
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Andragogika

  1. 1. ANDRAGOGIKA DOROSŁY WOBEC EDUKACJI Dariusz Porada V EMiI z
  2. 2. <ul><li>Andragogika - kształcenie dorosłych. Powstała w XX wieku. Początkowo stanowiła część składową pedagogiki ogólnej i filozofii wychowania. </li></ul><ul><li>Jej rozwój związany jest także z antropologią filozoficzną, psychologią człowieka dorosłego, etyką, socjologią kultury i wychowania, historią oświaty i myśli pedagogicznej. </li></ul><ul><li>Oświata dorosłych jako działalność pedagogiczna obejmuje uczenie, nauczanie, kształcenie, samokształcenie. Celem jest wspieranie rozwoju osobowości osób dorosłych. </li></ul>
  3. 3. Cechy wyróżniające nauczanie dorosłych <ul><li>Dorośli są autonomiczni . Muszą znać cele szkolenia i wewnętrznie się z nimi zgadzać. Poczucie autonomiczności wzmocnione jest, gdy uczestnicy mają możliwość wpływu na kształt szkolenia. </li></ul><ul><li>Dorośli opierają naukę o własne doświadczenia i wiedzę . Nauczanie nowych umiejętności powinno odnosić się do ich dotychczasowej wiedzy, umiejętności i doświadczenia. Ich znajomość w procesie przygotowania oraz jego realizacji jest kluczowym warunkiem sukcesu. </li></ul><ul><li>Dorośli są nastawieni na osiąganie celów . Od początku szkolenia uczestnicy powinni znać postawione cele, które muszą być jasno zdefiniowane i mierzalne. </li></ul>
  4. 4. Cechy wyróżniające nauczanie dorosłych <ul><li>Dorośli muszą widzieć adekwatność szkolenia do swoich zadań w pracy lub potrzeb osobistych. Istotne jest wskazanie uczestnikom w jaki sposób szkolenie może być dla nich wartościowe. </li></ul><ul><li>Dorośli są praktyczni . Chcą wiedzieć jak zastosować nabyte umiejętności. Szkolenie powinno być prowadzone przez praktyków i zawierać duży udział aktywności praktycznych. </li></ul><ul><li>Jak wszyscy uczący się, dorośli powinni być traktowani z respektem . Powinni mieć możliwość wyrażania swoich uwag i opinii przed, w czasie i po szkoleniu oraz mieć przekonanie, że są słuchani. </li></ul>
  5. 5. Efektywność edukacji dorosłych <ul><li>Czy osoby dorosłe są w stanie uczyć się efektywnie? </li></ul><ul><li>Aktywność edukacyjna dorosłych przeżywa swój renesans wraz z rozwojem i zmianami we współczesnym społeczeństwie postindustrialnym. Tworzone są systemy kształcenia zawodowego, które jest swoistą inwestycją w ludzi np.: Uniwersytety Trzeciego Wieku. </li></ul>
  6. 6. Efektywność edukacji dorosłych <ul><li>Człowiek dorosły, mimo postępującego procesu starzenia się biologicznego, przez całe życie dysponuje znacznym potencjałem rozwoju i możliwościami uczenia się. </li></ul><ul><li>Badania nad uczeniem się nowych treści przez młodzież i osoby starsze wykazały, że ludzie zachowują zdolność do uczenia się do późnego wieku, pod warunkiem, że metody edukacji są dostosowane do poziomu i właściwości ich sprawności intelektualnych. </li></ul>
  7. 7. Efektywność edukacji dorosłych <ul><li>Za procesy uczenia się dorosłych odpowiada: </li></ul><ul><li>inteligencja skrystalizowana – wykorzystująca nabyte doświadczenia i nawyki umysłowe, wzrost płynności słownej, nowe strategie myślenia i organizacji wiedzy. </li></ul><ul><li>inteligencja płynna – wrodzona </li></ul>
  8. 8. Efektywność edukacji dorosłych <ul><li>Najszybciej i najsprawniej dorośli uczą się tego, co jest związane z ich działaniem celowym, a więc z pracą zawodową, szczególnie taką, która stawia wysokie wymagania pracownikowi. </li></ul><ul><li>Taka praca zapewnia człowiekowi mimo zaawansowanego wieku wysoki poziom w dziedzinach, w których specjalizował się przez lata. </li></ul><ul><li>Często wiedza i umiejętność tworzą nową jakość, nazywaną mądrością, wynikającą z operacji intelektualnych wykonywanych na nagromadzonym bogatym doświadczeniu. </li></ul>
  9. 9. Aktywność mózgu <ul><li>Warunkiem rozwoju jest nieustanna aktywność umysłowa. Tak jak ćwiczenia fizyczne podtrzymują sprawność ciała, tak ćwiczenie umysłu zapewnia długotrwałą zdolność uczenia się. </li></ul><ul><li>Skuteczność uczenia się zależy w pierwszym rzędzie od doświadczeń edukacyjnych w życiu i aktywności w gromadzeniu wiedzy. </li></ul>
  10. 10. Aktywność mózgu <ul><li>Skuteczność i efektywność uczenia się dorosłych zależą od tego, jaką strukturę wiedzy im proponujemy, na ile mogą wykorzystać dotychczasowe umiejętności, nawyki, postawy. Trudniej jest je zmienić niż tworzyć nowe. </li></ul>
  11. 11. Źródło: D. Wechsler, „Hold” and „Don’t Hold” Tests, w: Chown S. M. (red.), Human ageing. Selected readings, Harmondsworth, 1972, s. 26-27
  12. 13. Jak uczą się ludzie dorośli ? <ul><li>Ludzie dorośli uczą się zależnie od wieku, zdolności i doświadczeń edukacyjnych. Ze względu na te uwarunkowania, organizując szkolenie zawodowe, należy pamiętać o starannym doborze grup. Zaniechanie tego kroku jest często źródłem klęski organizatorów szkoleń. </li></ul>
  13. 14. Jak uczą się ludzie dorośli ? <ul><li>Uczenie sztuczne - pamięciowe. Dorośli lepiej zapamiętują to, co kojarzy im się z już posiadanymi wiadomościami i co wydaje się im ważne i potrzebne, co mogą wykorzystać w życiu/pracy. </li></ul><ul><li>Uczenie naturalne - rozpatrywanie konkretnych rozwiązań na przykładach, analiza i synteza przypadków, zwana metodą studium przypadku (ang. case study, spolszczone: metoda kejsów). </li></ul>
  14. 15. Jak uczą się ludzie dorośli ? <ul><li>Umiejętności interpersonalne kształtujemy przede wszystkim w działaniu, poprzedzając prezentacje i ćwiczenia wyjaśnieniami i przykładami. W kształceniu należy wykorzystywać potrzebę aktywności w zdobywaniu wiedzy i umiejętności, jakie mają dorośli. Metody aktywizujące są o 70% skuteczniejsze niż metody przekazu informacji w postaci wykładu. W działaniu czy rozwiązaniu problemów bezpośrednio związanych z pracą stopień zapamiętywania wyraźnie wzrasta. </li></ul>
  15. 16. Jak uczą się ludzie dorośli ?
  16. 17. Jak kształcić dorosłych? <ul><li>Celem zajęć nie jest prezentacja materiału, lecz uzyskanie w umysłach słuchaczy przyrostu wiedzy, zrozumienia zadania lub opanowanie umiejętności. </li></ul><ul><li>Efekt dotyczy zmiany &quot;w słuchaczu&quot;, a nie czynności nauczającego. </li></ul><ul><li>Słuchacze powinni chcieć się uczyć . </li></ul>
  17. 18. Jak kształcić dorosłych? <ul><li>Wyróżnić można dwa kierunki pracy oświatowej z dorosłymi: </li></ul><ul><li>ekstensywny- obejmuje formy masowego oddziaływania w celu szerokiego, szybkiego rozpowszechniania wiadomości np. mass media. /Jak najszybciej do jak największej liczby osób- ILOŚĆ/ </li></ul><ul><li>intensywny- celem jest doprowadzenie do głębszych przeobrażeń osobowości, rozwijanie możliwości, postawy twórczej osobnika. / Mała liczba osób – JAKOŚĆ/ </li></ul>
  18. 19. Motywowanie <ul><li>Motywowanie grupy uczących się jest trudnym, ale nieodzownym warunkiem dobrze zorganizowanego procesu edukacji. Zewnętrzne potrzeby, takie jak chęć uzyskania lepszej pracy, wyższego stanowiska, szansa awansu, motywują do uczestnictwa w szkoleniach, lecz również i pewne zabiegi natury psychologicznej zwiększają siłę motywacji uczących się w trakcie zajęć. </li></ul>
  19. 20. Motywowanie <ul><li>1. Skupiać uwagę uczestników. 2. Wzmacniać poczucie pewności siebie uczestników: - nowe informacje naruszają dotychczasową swobodę działania uczestników; - analiza błędów dokonywana w grupie może być momentem psychologicznie trudnym (poczucie własnej wartości!); - duże porcje materiału rodzą niepokój co do własnych zdolności opanowania go; - praca w grupie narzuca spontaniczne porównywanie się uczestników, co może ograniczać aktywność bardziej nieśmiałych; - nie dopuść, aby uczestnicy obawiali się ujawnienia swych błędów; - sukcesy i porażki w procesie uczenia się to naturalne kroki w poruszaniu się do przodu, naprawdę ważny jest stosunek do nich uczącego się; - w uczącej się grupie każdy ma szansę wykazania swej wartości dla efektów pracy tej grupy </li></ul>
  20. 21. Motywowanie <ul><li>3. Omawiać stosowane metody nauczania: - praca w parach lub w małych grupach sprzyja budowaniu otwartości w grupie. 4. Wydobywać, podkreślać i opierać się na ujawnianej w trakcie wykładu wiedzy i doświadczeniach uczestników: - pokazuj twoje korzyści jako wykładowcy z pracy z tą grupą. 5. Interpretować błędy jako cenne odkrycia dla procesu uczenia się: - wprowadzać lekki sposób poszukiwania popełnionych przez uczestników błędów, np. w formie gry sytuacyjnej; - przypominać zyski z uczenia się w grupie: zwiększenie zasobu praktycznych informacji oraz poznanie indywidualnych zróżnicowań w odbiorze nowych informacji. 6. Podkreślać współodpowiedzialność uczestników za proces uczenia się. </li></ul>
  21. 22. Najczęstsze błędy <ul><li>Błędy popełniają zarówno uczący się, jak też dydaktycy i organizatorzy. Błędy uczących się dotyczą przede wszystkim stylu uczenia się, złej organizacji czasu nauki, zbyt małej liczby ćwiczeń i powtórzeń. Uczący sądzą, że wystarczy uczestniczyć </li></ul><ul><li>w szkoleniach, aby opanować wiedzę i umiejętności. </li></ul>
  22. 23. Najczęstsze błędy <ul><li>Słuchacze: </li></ul><ul><li>- niewłaściwego sposobu utrwalania wiadomości </li></ul><ul><li>porównywanie swoich wyników z rezultatami osiąganymi przez innych uczestników /zbyt wysokie – samozadowolenie i spadek motywacji, zbyt niskie – onieśmielenie i wycofanie się/ </li></ul><ul><li>zwracanie uwagi na mało znaczące szczegóły, przy jednoczesnym pomijaniu najważniejszych informacji </li></ul><ul><li>znudzenie, zniechęcenie uczestników szkolenia </li></ul>
  23. 24. Najczęstsze błędy <ul><li>Nauczyciele: </li></ul><ul><li>pomijanie lub opuszczanie tych wiadomości, lub przy ćwiczeniu umiejętności tych czynności, które wydają się zbyt proste lub oczywiste </li></ul><ul><li>zbyt niejasna i zagmatwana prezentacja, niedokładny pokaz czynności, fragmentaryczność </li></ul><ul><li>zły sposób kontroli wyników </li></ul><ul><li>powierzchowna analiza potrzeb szkoleniowych </li></ul><ul><li>duże grupy szkoleniowe /brak lub niska interakcja/ </li></ul>

×