Matanza

1,171 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,171
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
330
Actions
Shares
0
Downloads
6
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Matanza

  1. 1. A MATANZA DO PORCO ñ
  2. 2. OS PREPARATIVOS A matanza adóitase facer en fin de semana, por comodidade, sempre que faga frío ou xeadas e a lúa estea en cuarto minguante (coa lúa chea os xamóns collen o ‘bicho’). Os porcos mátanse cando teñen un ano e medio de idade ou algo menos, cun peso de arredor de 130 quilos. O derradeiro día non se lle dá de comer para que teña as tripas baleiras. A mellor carne é a da femia, pois os machos non castrados teñen un sabor bravún. O encargado de matar ao cocho é o matador, sangrador ou matachín. Como ocorre co capador, este oficio estase a extinguir.
  3. 3. O PRIMEIRO DÍA Mátase o porco na adega ou na porta da casa. Hoxe atórdase antes cun aparello adaptado. Mentres os homes agarran o animal, o matador vaino sangrando cunha incisión na noz cun coitelo longo, todo dunha peza de ferro. Debaixo da gorxa colócase un barreño onde cae o sangue, que unha muller ten que remover para que non calle. Cando o porco está sangrado quéimase con fachos de palla (hoxe con sopretes de butano) para limparlle a pel e quitarlle os pezuños. Mentres uns queiman, outros ráspano cun coitelo, unha pedra ou un sacho. Logo de queimalos pásaselle un auga e frégase cunha pedra.
  4. 4. O PRIMEIRO DÍA As mulleres preparan a mesa para separar as tripas e quitarlle a graxa. A graxa lávase con coidado nun regato ou nunha fonte e ponse en sal. Co rodocelo, unha graxa fina entre as tripas, obtéñense chicharróns ou roxóns, e coa que arrodea os riles faise unto, que logo se colga a afumar durante varios días. Na comida próbase por vez primeira a carne, compartindo todos os participantes a figadeira. Pola noite o porco queda aberto, pendurado na adega. Antes débese coller unha mostra da carne para mandala analizar.
  5. 5. O SEGUNDO DÍA Tállase o porco e sepáranse as carnes de sangue para facer os chourizos de cebola e as carnes máis limpas para facer os chourizos de carne. Sálgase e déixase na maseira. O xamón hai que lle escoar ben o sangue antes de salgalo para que non se estrague. Prepárase a zorza, carne picada e adobiada coa que se farán os chourizos. As mulleres pican unha morea de cebola que logo cocen e deixan escorrendo.
  6. 6. O TERCEIRO DÍA Coa zorza e a cebola cocida énchense os chourizos, primeiro os de sangue ou cebola e logo de carne. Tamén hai quen fai salchichóns, ou chicharróns, co resto da graxa cocida. Outros fan botelos ou androllas, un embutido elaborado con anacos de diafragma, costela e pel de touciño. Unha vez enchidos os chourizos remata a faena e póñense a afumar, os de cebola durante un mes.
  7. 7. OS COSTUMES O matachín cobraba por facer a súa faena ou era un amigo, ao que se invitaba a comer os días da matanza. Mata, abre, talla e chamusca ao cocho. Os homes deitan o porco sobre a superficie onde se vai matar (un banco ou un carro) e agárrano cunhas cordas: dous para as patas de atrás, dous para as de adiante e un para o bandullo. As mulleres fan todo o relacionado coa cociña (lavar as tripas, facer os chourizos, etc.) A matanza era unha tarefa comunitaria na que participaban familiares e veciños. Uns axudábanse aos outros, percorrendo as casas. Os días da matanza eran días de traballo, pero tamén de festa, sobre todo para os homes.

×