Historia de vida: Asunción e Xulia
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Like this? Share it with your network

Share

Historia de vida: Asunción e Xulia

  • 1,177 views
Uploaded on

Traballo do alumnado de 4º da ESO de CC SS sobre a vida das súas avoas, avós ou persoas maiores do seu entorno.

Traballo do alumnado de 4º da ESO de CC SS sobre a vida das súas avoas, avós ou persoas maiores do seu entorno.

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
1,177
On Slideshare
1,008
From Embeds
169
Number of Embeds
5

Actions

Shares
Downloads
5
Comments
0
Likes
0

Embeds 169

http://museodonaurelio.wordpress.com 108
http://caladinhos.blogspot.com 37
http://caladinhos.blogspot.com.es 21
https://museodonaurelio.wordpress.com 2
http://www.slideshare.net 1

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide












Transcript

  • 1. ASUNCIÓN E XULIA RODRÍGUEZ TATO Autoras: Vanesa Aboy e Tania Caeiro
  • 2. Asunción Rodriguez Tato, anque todos lle chaman Chucha naceu o 1 de outubro de 1931 en Trasponte. Son catro irmás, unha é Xulia, e outras dúas, Carmen e Pura. Durmía nos follatos do millo, non había camas: “Había que conformarse, e unha vez que te acostumabas, xa estaba”. Casou no ano 1962 con Manuel González Álvarez. Xulia Rodríguez Tato naceu o 30 de setembro de 1940, nunha familia modesta. Na súa infancia non había máis que traballo, pata saír adiante había que traballar arreo.
  • 3. ESCOLA Asunción era a máis vella das irmás, e tiña que coidar de todas, mentras seus pais traballaban. Case non foi a escola, só sabe ler e escribir, sumar e restar. Como dí ela “ só nos ensinaban o esencial”. Foi a escola a Meira e eran moi pouquiños nas clases . Xulia recorda que cando foi a escola os horarios eran de nove a unha pola mañá e de tres a cinco pola tarde. Tiñan un taboleiro de lousa e un libro para todas as materias. Só sabe ler e escribir, sumar, restar e, con dificultade, dividir. Ela di: “antes non che daban tantas cousas coma vós agora, só o esencial”. Os mestres eran moi esixentes, pero “levabámonos moi ben con eles, non como agora, que non hai respecto ningún”.
  • 4. O LECER: os xogos Cando Asunción era pequena non se xogaba moito, algúns xogos eran o pela jato, a pita cega e a corda. A ela só lle gustaba xogar ao pela jato (ás agachadas). Xulia tampouco tiña moito tempo para xogar, xa que había que traballar moito (case nin se ía á escola). Ela xogaba á pincha, aos peóns e ao balón. Tamén botaban carreiras.
  • 5. O LECER: festas e mozos Algúns días do ano había baile. “ A min facíame moita ilusión ir. Sempre tiñamos que ir acompañadas doutros mozos e mozas, senón os nosos pais non nos deixaban saír. Eu acórdome dun rapaz que veu comigo o meu primeiro baile, chamábase Antón. Él quería ser o meu mozo, pero meus pais non me deixaban”, di Asunción. A Xulia non a deixaron ir ás festas ata os 18 anos, en parte porque non había cartos. Naqueles tempos non se pensaba nos mozos, e ademais non había nin tempo.
  • 6. VODA E FAMILIA Asunción casou en Cuntis. A comida de voda fixérona na súa propia casa. Na lúa de mel foron a Vilaxoán: “Non sei como puidemos ir só a Vilagarcía, co que nos gustaba viaxar”. Á voda só ían as persoas da familia, máis un ou dous amigos cercanos.
  • 7. Xulia casou aos 39 anos e tivo dous fillos, Eusebio e Xosé Manuel. Daquela era obrigatorio casa pola Igrexa e non se falaba de separación (hoxe está separada). Ela herdou a casa dos pais e desde a voda viviron nela. Di que “antes a familia estaba moi unida, había traballos nos que participaban todos, ata os veciños”.
  • 8. TRABALLO E EMIGRACIÓN “No tempo libre o que faciamos era coser e bordar xerseis, habitualmente para os fillos ou netos”, di Asunción. Fíxolle unha bufanda á filla, que pasou a ser da neta cando cumpriu 6 anos. Asunción facia calcetíns de lá, moi gordos para andar descalza pola casa. Xulia traballou na casa e no campo, coas vacas e na veiga. Aos 14 anos comezou a traballar no Hotel de Cuntis, facendo as camas e limpando as habitacións. O seu home tivo que emigrar a Suiza para traballar de albanel.
  • 9. Asunción, cando casou, emigrou co seu marido a Inglaterra, onde estiveron 8 anos. Miña avoa, estando en inglaterra tivo tres abortos, eran todo homes. Ao cuarto intento tivo a miña nai, Teresa. O motivo da emigracion foi para mellorar a vida, sendo chamados por amigos e familiares que xa estaban alí.
  • 10. A CASA E A ALDEA A casa familiar era de dúas plantas como agora, pero onde antes había unha bodega agora hai un salón. Onde agora hai un comedor antes era onde se gardaba a leña para o inverno. A cociña era moi sinxela, cunha cociña de ferro e, máis tarde, unha neveira. Hoxe está chea de mobles e con vitrocerámica. Antes na aldeas había moita xente. Os veciños xuntábanse o domingo para ir á misa. As rúas eran de terra e as casas pequena e acolledoras, só os ricos tiñan casas grandes.
  • 11. A VIDA Xulia quedou sen nai aos 54 anos e sen pai aos 56 anos. Foi moi duro. Antes non había moitos médicos e a maioría da xente morría de enfermidades que se descoñecían. Cando unha persoa enfermaba o médico viña cando podía porque tiña que atender a moitas persoas. A relixión era moi importante e todas eran moi relixiosas: “Non como agora, que non hai máis que ateos”.
  • 12. POLITICA A Asunción non lle gustaba Franco: “a min non me gustaba que Franco gobernara. A vida era moi dura, había toque de queda, ninguén podía estar nas rúas despois das nove na noite”. Para Xulia os tempos de Franco eran moi estritos: “Non podías facer nada malo, senón os gardas pegábanche ou levábante presa. Só con velos xa tiñamos medo”. Sen embargo di que “Franco fixo cousas boas e malas, pero se Franco vivira non había o que hai agora”.