Www Irpdf Com(7593)
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Www Irpdf Com(7593)

on

  • 873 views

 

Statistics

Views

Total Views
873
Views on SlideShare
873
Embed Views
0

Actions

Likes
1
Downloads
6
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Www Irpdf Com(7593) Www Irpdf Com(7593) Document Transcript

  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫زﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﺑﯿﺎن ﺧﻮد ﻋﺎﺟﺰ اﺳﺖ ...‬ ‫اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺴﺘﻘﻞ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﮐﻨﮑﺎﺷﯽ اﺳﺖ در آﻏﺎز. آﻏﺎزي ﺑﺮ ﺧﺪا ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن و در زﺑﺎن ﺑﺮاي ﺧﺪا و در‬ ‫ﺧﺪا ﺑﺮاي زﺑﺎن. در ﺑﺨﺶ اول آن ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ ﺑﺤﺚ و‬ ‫ﺳﺨﻨﯽ در ﺣﺪود و ﺻﻐﻮر ﻣﻌﺮﻓﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان »اﻧﺴﺎن و ﻫﺴﺘﯽ‬ ‫ﻫﺮﻣﻨﻮﺗﯿﮑﯽ« ﻣﯽ ﭘﺮدازم. در ﺑﺨﺶ دوم ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﺤﺘﻮاي اﺻﻠﯽ ﻣﻨﺘﻬﺎ ﻧﻪ‬ ‫ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ ﭘﺨﺘﻪ ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﻣﺪﺧﻞ »... و ﺧﺪاﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻧﺰدﯾﮑﯽ اﺳﺖ‬ ‫...« ﺧﻮاﻫﻢ ﭘﺮداﺧﺖ و از آن ﭘﺲ ﭘﺎﯾﺎن و ﺗﮑﻤﻠﻪ ﺑﺤﺚ را ﺑﺎ ﺳﺨﻨﯽ در ﻣﻌﻨﺎي‬ ‫وﺟﻮدي و ذﻫﻨﯽ ﺑﻮدن ﺧﺪا ﯾﺎ ﺟﺪال ﺧﺎرﺟﯽ و ذﻫﻨﯽ ﺑﻮدﻧﺶ ﺑﺎ ﻧﺎم »ﯾﮏ‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ؟!« رﻗﻢ ﺧﻮاﻫﻢ زد.‬ ‫١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫اﻧﺴﺎن و ﻫﺴﺘﯽ ﻫﺮﻣﻨﻮﺗﯿﮑﯽ‬ ‫ﻫﺮ درﮐﯽ ، ﻣﺴﺒﻮق ﺑﻪ ﺣﻀﻮر آدﻣﯽ در ﻫﺴﺘﯽ اﺳﺖ . ﯾﻌﻨﯽ ﭘﯿﺶ زﻣﯿﻨﻪ ﺗﻤﺎم‬ ‫ادراﮐﺎت ، ادراك ﺣﻀﻮري )ﺷﻬﻮدي( آدﻣﯽ اﺳﺖ . از اﯾﻨﺮو اﻧﺴﺎن‬ ‫»ﺷﻬﻮدﮔﺮي اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪ« اﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ درك و ﻓﻬﻢ ، ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﺷﻬﻮد اﺳﺘﻮار اﺳﺖ‬ ‫. ﭘﺲ ﺑﺮ ﻫﺴﺘﯽ اﻧﺴﺎن دو ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺰرگ ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻬﻮد و اﻧﺪﯾﺸﻪ )ﺗﻔﮑﺮ(‬ ‫ﺣﺎﮐﻢ اﺳﺖ و در واﻗﻊ ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن ﻫﻢ ﻏﯿﺮ از اﯾﻦ دو ﻣﻔﻬﻮم ﻧﯿﺴﺖ .‬ ‫آدﻣﯽ ﺑﺪون ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ، ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ارﺳﻄﻮ ﻫﻢ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ :‬ ‫»ﺣﯿﻮاﻧﯽ ﻧﺎﻃﻖ« اﺳﺖ و ﻧﻄﻖ ، ﻓﺼﻞ اوﺳﺖ از دﯾﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮدات ﻫﻢ ﺟﻨﺲ‬ ‫ﺧﻮد . ﭘﺲ اﺳﺎﺳﺎً ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن ﺑﺪون ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر ﻧﯿﺴﺖ .‬ ‫اﻧﺴﺎن ﺑﺮاي ﮐﺴﺐ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻫﻤﻮاره ﺑﻪ دادهﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﻬﻮد – ﺑﻪ‬ ‫ﻋﻨﻮان ﭘﺎﯾﻪ ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ – و ﺗﺠﺮﺑﻪ – ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ – درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ‬ ‫دارد ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ اﺳﺖ . ﭘﺲ ﻫﻤﻮاره ﺧﺎرج از ﻣﻦ »ﭼﯿﺰي« وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫دادهاي اﻧﺘﻘﺎل ﻣﯽدﻫﺪ و در ﻫﺴﺘﯽام درﮔﯿﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﻫﺴﺘﯽ آﻏﺎز ﮔﺮدد ﮐﻪ‬ ‫ﻫﺴﺘﯽ ﺑﺎ دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮏ ذﻫﻦ و واﻗﻊ آﻏﺎز ﻣﯽﮔﺮدد .‬ ‫واﻗﻊ ارﺟﺎﻋﯽ ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ »ﺧﺎرج از ﻣﻦ« وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﺻﻮرت ﺗﺠﺮﺑﯽ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺒﻮﻗﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻬﻮدي ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ اﺳﺖ و‬ ‫درك ﻫﻢ ﻫﻤﺎن درﮔﯿﺮ ﺷﺪن ﺑﺎ اﺑﮋه و ﮐﺸﻒ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻣﻤﮑﻦ از آن اﺳﺖ .‬ ‫ﭼﺮاﮐﻪ آﻧﭽﻪ ﺑﻪ درك ﻣﻦ ﻣﯽآﯾﺪ »ﺑﻌﺪي« از آن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺎرج از ﻣﻦ‬ ‫وﺟﻮد دارد زﯾﺮا ﻣﻦ ﻫﻤﻮاره از ﺑﻌﺪي و از درﯾﭽﻪاي ﺑﺪان ﻣﯽﻧﮕﺮم . ﺑﺮاي‬ ‫ﻣﺜﺎل : آﻧﭽﻪ ﮐﻪ در ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻪ ﺧﻮد ﻣﺴﺒﻮق ﺑﻪ ﺷﻬﻮد اﺳﺖ –ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺮاي‬ ‫ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي آن ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻮﺟﻮدي ﻗﺒﻞ از ﺣﺼﻮل ﺧﻮد ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ‬ ‫٢‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫اﺳﺖ – ﻗﺎﺑﻞ رؤﯾﺖ اﺳﺖ ، اﻧﻌﮑﺎس ﻧﻮري از ﻃﻮل ﻣﻮج 004 ﺗﺎ 007 ﻧﺎﻧﻮ‬ ‫ﻣﺘﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺷﺊ در اﯾﻦ ﻣﺤﺪوده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ، اﻣﮑﺎن دﺧﯿﻞ ﺷﺪن در‬ ‫ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻦ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ ؛ ﯾﻌﻨﯽ اﮔﺮ ﺷﺊ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻧﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮد را ﻣﺘﺠﻠﯽ ﮐﻨﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﻮزه درك ﻣﻦ وارد ﺷﻮد ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻗﺎﺑﻞ درك اﺳﺖ ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ »آﻧﮕﻮﻧﻪ ﺗﺠﻠﯽ ﮐﺮدﻧﺶ« ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ از آن اﺳﺖ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻗﺎﺑﻞ درك‬ ‫اﺳﺖ . ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ در ﺧﻮد ﻣﻔﻬﻮم ﻣﻌﻨﺎﺳﺎزي آدﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻌﺪي و درﯾﭽﻪاي‬ ‫دﯾﮕﺮ وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻔﻬﻮم ﺣﻘﯿﻘﯽ آن ﺷﺊ ﺑﯿﺮون از ﻣﻦ ، دور‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ آن ﻣﻔﻬﻮم را دروﻧﯽﺗﺮ )اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺮ( ﻣﯽﮐﻨﺪ .‬ ‫آﻧﭽﻪ در ﭘﺮوژه ﻣﻌﻨﺎﺳﺎزي ﻧﻘﺶ اﺳﺎﺳﯽ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد »ذﻫﻨﯿﺖ« آدﻣﯽ‬ ‫اﺳﺖ . ﯾﻌﻨﯽ ذﻫﻨﯿﺖ ﻋﯿﻨﮑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ آدﻣﯽ از آن ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﯽﻧﮕﺮد .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل : رﻧﮕﯿﻦ ﮐﺮدن ﺻﻮرت ﺑﺮاي ﺳﺮخ ﭘﻮﺳﺘﺎن ﻣﻌﺎﻧﯽاي از ﺟﻨﺲ‬ ‫ﻗﺪرت ، ﺷﺠﺎﻋﺖ و ... را ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﻣﺎ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﻣﺪرن ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ را‬ ‫ﺗﺪاﻋﯽ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ ﭼﻮن ﻫﯿﭻ ذﻫﻨﯿﺘﯽ از آن ﻧﺪارد .‬ ‫ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺷﻬﻮد – ﮐﻪ »ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻼواﺳﻄﻪ« اﺳﺖ ﺑﺎ آﻧﭽﻪ ﺧﺎرج از ﻣﻦ اﺳﺖ‬ ‫، آﻧﻬﻢ ﻧﻪ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺷﺊ ﺑﻠﮑﻪ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎ ﺑﻌﺪ وﺟﻮدي آن ﯾﻌﻨﯽ ؛‬ ‫اﯾﺠﺎد راﺑﻄﻪاي آﻧﺘﻮﻟﻮژﯾﮏ – دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭽﮑﺪام از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻌﺮﻓﺖ ، ارﺟﺎﻋﯽ‬ ‫ﺑﺮوﻧﯽ ﻧﺪارﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮﺟﻊ ﻫﻤﻪ آﻧﻬﺎ دروﻧﯽ اﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﭘﺮوژه ﻣﻌﻨﺎﺳﺎزي ؛‬ ‫»ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪاي« اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از آﻏﺎز آن – ﮐﻪ‬ ‫ارﺟﺎﻋﯽ ﺑﻼواﺳﻄﻪ ﺑﻪ ﺧﺎرج اﺳﺖ – ﺑﻘﯿﻪ ﭘﺮوژه در درون آدﻣﯽ و ﺑﺎ ارﺟﺎﻋﯽ‬ ‫دروﻧﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﯽﺷﻮد . از اﯾﻨﺮو ﺳﻬﻢ ﻋﻘﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻨﺒﻌﯽ ﮐﻪ در ﺧﻮد ،‬ ‫ﺣﻘﺎﯾﻖ )ﮔﺰارهﻫﺎي ﺧﻮد-واﺿﺢ( را دارد ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﯿﺎري ﺳﻠﺒﯽ )ﮐﻪ‬ ‫٣‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان آﻧﺮا ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ اﺑﻄﺎل ﭘﺬﯾﺮي ﻫﻢ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﮐﺮد( ﺑﺮاي ﮐﺸﻒ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﻤﮑﻦ‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﻣﯽﺷﻮد .‬ ‫از دﯾﮕﺮ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻣﻌﻨﺎي ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﮐﺎرﮐﺮد ﮔﺰارهاي اﺷﺎره ﮐﺮد‬ ‫ﯾﻌﻨﯽ ؛ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻤﺎن ﻧﻘﺸﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺰاره »ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺑﺎزي ﮐﺮدن« آﻧﺮا دارد ﮐﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﻧﻮع ﺗﻌﺒﯿﺮ از ﮐﺎرﮐﺮدﮔﺮاﯾﯽ ﺑﺎز ، ﺧﻮد ارﺟﺎﻋﯽ دﯾﮕﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﻞ ، ﭼﺮا ﮐﻪ‬ ‫ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻋﻤﻠﯽ ﮔﺰاره ، ﮐﺎري اﺳﺖ اﻧﺘﺰاﻋﯽ ، اﮔﺮﭼﻪ ﺳﻮﯾﻪاي ﺗﺠﺮﺑﯽ‬ ‫ﻧﯿﺰ دارد .‬ ‫در ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺗﻮان از ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﯿﺎن ﺷﻬﻮد و اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺖ‬ ‫؛ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮد ﻗﻮي ﺗﺮ ، اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ و ﻫﺮﭼﻪ اﻧﺪﯾﺸﻪ‬ ‫ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ ، ﺷﻬﻮد ﻗﻮي ﺗﺮ .‬ ‫آﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺸﮑﻞ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﻣﻄﺮح ﻣﯽﺷﻮد ، دﺧﺎﻟﺖ ﻗﻮه ﻓﺎﻫﻤﻪ در ﻗﻮه‬ ‫واﻫﻤﻪ )ﻣﻨﺒﻊ ﺷﻬﻮد( و ﺣﮑﻢ اﯾﻦ را ﺑﺮ آن ﻣﺘﺮﺗﺐ ﮐﺮدن اﺳﺖ . ﭼﺮا ﮐﻪ اﺣﮑﺎم‬ ‫ﻗﻮه ﻓﺎﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻧﯿﺎز دارﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮرد ﺻﺪق و ﮐﺬب واﻗﻊ ﺷﻮﻧﺪ و اﻣﺎ‬ ‫ﺑﺮاي ﺷﻬﻮد ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺎز ﻧﯿﺴﺖ ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﺷﻬﻮد ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺣﻮزه ﺷﮏ ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻮزه ﯾﻘﯿﻦ و ﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﻮزه ﺻﺪق و ﮐﺬب ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪارد ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ اﺳﺖ ؛ ﻧﺸﺎﻧﻪاي ﺑﺮاي ﻓﻌﺎل ﻧﻤﻮدن ﻗﻮه ﻓﺎﻫﻤﻪ . ﭘﺲ ﻣﯽﺗﻮان‬ ‫ﭘﺮوژه ﻣﻌﻨﺎﺳﺎزي را ﮐﺸﻒ ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﻫﺴﺘﯽ داﻧﺴﺖ ، ﯾﻌﻨﯽ آدﻣﯽ‬ ‫ﻣﻮﺟﻮدي ﻣﺆول اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﺴﺘﻤﺮ ، ﮔﺎم ﺑﻪ ﮔﺎم »در ﭘﯽ آواز‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﯽرود« .‬ ‫ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﺮس اﺳﺖ ﺑﺮ دو ﻧﻮع اﺳﺖ ؛ ﯾﮑﯽ ﻣﻌﻄﻮف‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻓﺎﺻﻠﻪ اﺳﺖ ، ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ آدﻣﯽ ﺑﻪ آن ﻧﻮع از ﺷﻨﺎﺧﺖ دﺳﺖ‬ ‫ﯾﺎﺑﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و از اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ‬ ‫۴‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﺗﻮان ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ از ﺷﻨﺎﺧﺖ آن ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﻨﻮﻣﻦ )ﭘﺪﯾﺪار( ﻣﻮﺿﻮع رﺳﯿﺪ .‬ ‫و دﯾﮕﺮي ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻋﺪم ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﯾﺪ ، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺤﺼﻮل‬ ‫ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻼواﺳﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫۵‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫... و ﺧﺪاﯾﯽ ﮐﻪ د ر اﯾﻦ ﻧﺰدﯾﮑﯽ اﺳﺖ ...‬ ‫ﻋﺮف ﻣﺒﺤﺜﯽ ﮐﻪ در آن ﺑﻪ ﮐﻨﮑﺎﺷﯽ ذﻫﻨﯽ - زﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﭘﺮداﺧﺖ از اﻧﺴﺎن‬ ‫آﻏﺎز ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺗﻤﺎﯾﺰش ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮﺟﻮدات ﺑﺴﻂ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺧﺪا‬ ‫ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﺮدد ﺗﺎ از آن ﻃﺮﯾﻖ دوﺑﺎره ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن را ﺑﺎزﯾﺎﺑﯿﻢ و »ﻣﻌﻤﺎي‬ ‫زﺑﺎن« را ﺑﮕﺸﺎﯾﯿﻢ ﮐﻪ؛ آﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ، ﺑﯿﺶ از آﻧﮑﻪ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، ﮐﻠﻤﻪ‬ ‫اﺳﺖ. دورﻧﻤﺎي اﯾﻦ ﺳﻄﻮر ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﯿﻮان‬ ‫ﻧﺎﻃﻖ و ﺧﻮاﺳﺘﮕﺎه زﺑﺎن و ﻣﻌﻨﺎي ﺧﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺪﯾﻮن آن ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮوﯾﺪ ﻧﮕﻔﺖ.‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره در ﻃﻮل ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﺸﺮ ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺼﻞ‬ ‫ﻣﻤﯿﺰ و ﺑﺮﺗﺮي اﻧﺴﺎن از ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﻄﺮح ﺷﺪه و ﻫﻤﻮاره اﻓﺘﺨﺎري ﺑﺮاي‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻣﺤﺴﻮب ﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ، ﺑﺤﺚ را ﭘﯿﺶ ﺑﺮم؛ ﻋﻠﻢ.‬ ‫ﻋﻠﻢ، ﺷﻨﺎﺧﺖ، داﻧﺎﯾﯽ ﺟﺮﯾﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬ ‫ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎي آﻧﺮا ﺑﯿﺎن ﮐﺮد. ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ -ﻫﻤﺎن اﻣﻮري‬ ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺮﯾﺎن ﺳﺎز ﻋﻠﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ- را ﻣﯽ ﺗﻮان در ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺻﻮرﺗﯽ اﻧﺘﺰاﻋﯽ از ﻫﻢ ﺗﻔﮑﯿﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و ﻫﺮﮐﺪام ﭘﯿﺸﯿﻨﻪ اي دارﻧﺪ –ﮐﻪ در‬ ‫ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﺤﺚ از آﻧﻬﺎ ﯾﺎد ﺷﺪ- ﻋﻨﻮان ﮐﺮد.‬ ‫ﺟﺮﯾﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻋﻠﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه آﻏﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد، ﻣﺸﺎﻫﺪه‬ ‫ﺑﺮﺧﻮرد ﺣﻮاس اﺳﺖ ﺑﺎ ﺟﻬﺎن ﺧﺎرج ﯾﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺣﻮاس اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﮑﯽ‬ ‫۶‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﻣﺤﯿﻄﯽ، ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺑﻨﺎ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺎي ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ،‬ ‫ﺳﺎﯾﮑﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ و ﺳﻮﺳﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﻮاﻟﯽ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﯾﺎ ﭼﻨﺪ‬ ‫ﻣﻮرد از آن ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﭘﺎﯾﻪ اي رﻓﺘﺎر -ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺎي ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ از‬ ‫آﻧﻬﺎ ﯾﺎد ﺷﺪ- ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﻫﻤﺎن ﻧﯿﺎز ﻏﺮﯾﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت‬ ‫ﺳﻮال در ﻓﻀﺎي ذﻫﻨﯽ - زﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎز ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺮﺣﻠﻪ دوم ﯾﺎ ﭘﺮدازش را ﺷﮑﻞ ﻣﯽ دﻫﺪ. ﺳﻮال )ﭘﺮدازش( ﭘﺎﺳﺦ ﺧﻮد را ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﻣﺴﺘﺘﺮ در ﺧﻮد دارد از اﯾﻨﺮو ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮم ﮐﻪ ﺳﻮﮔﯿﺮي آن ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﮐﻪ ﻫﻤﺎن‬ ‫‪i‬‬ ‫ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺬﮐﻮر‬ ‫اﺳﺘﻨﺘﺎج ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ در ﯾﮏ ﮐﻞ زﻣﺎﻧﻤﻨﺪ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ‬ ‫ﺟﺮﯾﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﻠﻢ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﺪ . ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎي ﮐﺎر ﺻﺮﻓﺎً اﯾﻀﺎﺣﯽ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ‬ ‫ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮه از ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ، اﻣﺎ ﻗﺒﻮل اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻣﻌﻤﺎﯾﯽ را ﮐﻪ از آﻏﺎز از آن ﯾﺎد ﮐﺮدﯾﻢ، ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ.‬ ‫اﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎن و ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺼﻞ ﻣﻤﻤﯿﺰ اﻧﺴﺎن و ﺣﯿﻮان ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ از‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ اﺷﺘﺮاﮐﺎت وﺟﻮدي ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه اﺳﺖ ﭼﻪ؛ آﻧﭽﻪ ﻣﻮﺟﻮد زﻧﺪه اش ﻣﯽ‬ ‫ﻧﺎﻣﯿﻢ زﻧﺪﮔﯿﺶ دﻗﯿﻘﺎً ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺮﯾﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه، ﭘﺮدازش و اﺳﺘﻨﺘﺎج‬ ‫اﺳﺖ.‬ ‫٧‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﯾﮏ ﮔﯿﺎه را در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ رﯾﺸﻪ اش ﺑﺎ ﺧﺎك در ارﺗﺒﺎط اﺳﺖ و ﺑﻪ آن‬ ‫ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ دﻫﺪ از اﯾﻨﺮو ﺧﺎك را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺧﺎك ﺑﻪ ﻧﯿﺎز‬ ‫ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﮔﯿﺎه ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ دﻫﺪ و ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﺶ وا ﻣﯽ دارد ﮐﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﺮاﺣﻞ‬ ‫ﭘﺮدازش و اﺳﺘﻨﺘﺎج اﺳﺖ. از ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺪ آﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ از ازت ﺧﺎك اﺳﺘﻔﺎده‬ ‫ﻧﻤﺎﯾﻢ و ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ دﻫﺪ ﺑﻠﯽ )ازت را ﺟﺬب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ( ﯾﺎ ﺧﯿﺮ )ﺑﻪ ازت اﺟﺎزه‬ ‫ورود ﻧﻤﯽ دﻫﺪ( ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ آﻧﭽﻪ ﻋﻠﻤﺶ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﯿﻢ و ﺗﻔﺎوت ﺣﯿﻮان و‬ ‫اﻧﺴﺎن را از آن ﻣﯽ داﻧﯿﻢ در واﻗﻊ ﺻﻔﺖ ذاﺗﯽ ﺗﻤﺎم ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه اﺳﺖ و‬ ‫ﮔﺮﻫﯽ از ﮐﺎر ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ.‬ ‫ﭘﺲ ﭼﺎره ﮐﺎر را در ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺑﺠﻮﯾﯿﻢ؟ ﻓﺼﻞ ﻣﻤﯿﺰ اﻧﺴﺎن و ﺣﯿﻮان‬ ‫ﭼﯿﺴﺖ؟ ﭘﺎﺳﺦ اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﻬﺎ را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﺘﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪه، ﭘﺮدازش‬ ‫و اﺳﺘﻨﺘﺎج ﯾﺎﻓﺖ. در ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه از ﯾﮏ ﺳﻮ و‬ ‫وﺿﻌﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ از ﺳﻮﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮان وﺟﻪ ﺗﻔﺎوت اﯾﻦ دو ﮔﻮن‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ را ﯾﺎﻓﺖ. ﺗﻐﯿﯿﺮ ، ﯾﮑﯽ از ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮاردي اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻧﮕﺎه اول‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﮑﻪ اﺧﺘﻼف در ﺑﻌﺪ وﺟﻮدي ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ در‬ ‫ﻣﺎﻫﯿﺖ آن اﺳﺖ و در ﺷﺪت و ﺿﻌﻔﺶ ﭘﺲ اﯾﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ از ﻣﻘﻮﻣﺎت‬ ‫ذاﺗﯽ ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن و وﺟﻪ ﺗﻔﺎوت زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ و ﺣﯿﻮاﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﭘﺲ ﻣﯽ ﺗﻮان ﻗﺪﻣﯽ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ رﻓﺖ و از ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ دﯾﮕﺮ ﮔﻔﺖ ؛ ﮐﻨﺘﺮل، ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ‬ ‫ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ؛ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺘﺮل .‬ ‫٨‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺘﺮل و ﺗﺠﻠﯽ آن در واﻗﻌﯿﺖ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺗﻔﺎوﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در‬ ‫اﺧﺘﻼف ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه از ﯾﮑﺴﻮ و اﻧﺴﺎن از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ آﺷﮑﺎر‬ ‫ﻣﯽ ﮔﺮدد. ﮐﻨﺘﺮل اﻧﺴﺎن ﺑﺮ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﮐﻪ ﻓﻨﺎوري و ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي و ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﯽ را‬ ‫ﻣﯽ آﻓﺮﯾﻨﺪ و ﮐﻨﺘﺮل اﻧﺴﺎن ﺑﺮ ﺧﻮد ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺎء ادﯾﺎن و ﻋﺮﻓﺎن اﺳﺖ ﻫﻤﺎن‬ ‫ﺣﻠﻘﻪ ﻣﻔﻘﻮده اﺻﻠﯽ اﺳﺖ.‬ ‫اﮔﺮ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻨﺘﺮل اﺳﺎس ﺗﻔﺎوت ﻣﺎﺑﯿﻦ اﻧﺴﺎن و ﺣﯿﻮان )ﺑﻄﻮر‬ ‫ﮐﻠﯽ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ( اﺳﺖ، ﺑﺎز ﻣﯽ ﺗﻮان ﻣﺮﺣﻠﻪ اي دﯾﮕﺮ ﻋﻘﺐ‬ ‫ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐﺮد و در ﻣﻮرد ﻣﻨﺸﺎء ﮐﻨﺘﺮل ﻧﯿﺰ ﮐﻨﮑﺎﺷﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﺮد. ﺑﻄﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮان ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺤﺼﻮل اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺘﺮل اﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺎﻟﺖ‬ ‫ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ زﻣﯿﻨﻪ ﺳﺎز وﻗﻮع اﻣﺮي در واﻗﻊ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺒﻨﺎ ﻣﯽ ﺗﻮان‬ ‫در دﯾﮕﺮ ﺗﻔﺎوت اﻧﺴﺎن و ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻧﻈﺮي اﻓﮑﻨﺪ و آن‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻣﺴﺌﻠﻪ زﺑﺎن اﺳﺖ، زﺑﺎن اﻣﮑﺎﻧﯽ ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ وﺟﻮد واﻗﻌﯽ‬ ‫درﮔﺎﻫﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﺎن وﺟﻮد ذﻫﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ را ﻧﯿﺰ ﺑﺮ اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ‬ ‫ﺑﺸﺮ از ﻃﺮﯾﻖ زﺑﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺷﺊ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي ﺑﺴﺎزد ﮐﻪ در ﺻﻮرت‬ ‫ﻋﺪم ﺣﻀﻮر ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ آن ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺣﻀﻮري ذﻫﻨﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و اﻣﮑﺎن ﺗﻐﯿﯿﺮ‬ ‫و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﮐﻨﺘﺮل را در اﻧﺴﺎن اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻢ ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ‬ ‫ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ و ﻫﻢ ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ دﯾﻨﯽ ﻧﯿﺰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫آﻧﭽﻪ ﮐﻪ از ﮐﺘﺎب ﺗﻮﺗﻢ و ﺗﺎﺑﻮي ﻓﺮوﯾﺪ – ﮐﻪ ﺧﻮد ارﺟﺎﻋﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب‬ ‫ﻫﺎي ﺑﺰرﮔﺎن اﻧﺴﺎن ﺷﻨﺎﺳﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﯾﺰر و دﯾﮕﺮان – ﺑﺮ ﻣﯽ آﯾﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ‬ ‫٩‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﮐﻪ اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﻪ و اﺳﻢ ﺟﻬﺖ ﮔﯿﺮي ﻋﺠﯿﺐ و ﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ‬ ‫اﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﮐﻪ اﺳﻤﯽ از ﻣﺮده ﻧﻤﯽ ﺑﺮدﻧﺪ، در ﺑﻌﻀﯽ از ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﻪ‬ ‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮده ﻫﻢ ﻧﺎم ﺑﻮدﻧﺪ اﺳﻢ ﺧﻮد را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ دادﻧﺪ و در ﺑﻌﻀﯽ‬ ‫ﺟﺎﻫﺎ اﺳﻢ ﻣﺮده را ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮ اﺳﻤﯽ از او ﻧﺒﺮﻧﺪ در ادﯾﺎن ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺧﺪا اﺳﻤﯽ دارد ﮐﻪ ﺑﻪ اﺳﻢ اﻋﻈﻢ ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ و ﮐﺴﯽ آﻧﺮا ﻧﻤﯽ داﻧﺪ. اﯾﻦ ﻫﺎ‬ ‫ﻫﻤﻪ ﺗﺄﮐﯿﺪي اﺳﺖ ﺑﺮ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﮐﺎرﺑﺮدش ﻧﺰد اﻗﻮام اوﻟﯿﻪ‬ ‫داﺷﺘﻪ اﺳﺖ . اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ اﺳﻢ را ﺻﺮﻓﺎً ﻗﺮاردادي ﻋﺎدي ﻧﻤﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﺗﺼﻮر‬ ‫وي ﺑﺮ آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ اﺳﻢ ﮐﻞ ﺷﺨﺼﯿﺖ ، ﺻﻔﺎت ، وﯾﮋﮔﯽ و اﻧﺮژي آن ﺷﺊ‬ ‫را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد . اﻫﻤﯿﺖ اﺳﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﻫﻮﯾﺪا ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ اﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي‬ ‫اﻣﮑﺎن ﺗﺴﻠﻂ اﺳﺖ، ﻧﺎم ﻧﻬﺎدن ﺑﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﺸﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﺑﺮ ذﻫﻨﯽ ﮐﺮدن و در‬ ‫ﻧﺘﯿﺠﻪ دم دﺳﺖ ﮐﺮدن آن ﺷﺊ ﮐﻪ از اﺣﺴﺎس ﺗﻐﯿﯿﺮ وﺟﻮد ذﻫﻨﯽ اش ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮان در آن ﺗﻐﯿﯿﺮ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد.‬ ‫اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ در اوﻟﯽ ﺗﺮﯾﻦ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺧﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ زﻧﺪه ﺑﯿﻨﯽ ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ ﺑﻪ‬ ‫ﻗﺪرت ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﻓﮑﺮ و اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮد و ﺟﺎدو ﻣﺤﺼﻮل ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺎن ﺑﯿﻨﯽ‬ ‫اوﻟﯿﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﯾﮏ ﺟﺮﯾﺎن ذﻫﻨﯽ ﺑﺠﺎي ﯾﮏ ﻓﻌﻞ واﻗﻌﯽ اﺷﺘﺒﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮد اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ اي اﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن در ﺧﻮد اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽ‬ ‫ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را ﺑﻪ ﺟﻬﺎن واﻗﻌﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ دﻫﺪ و اﯾﻦ ﻫﻤﺎن اﺗﻔﺎﻗﯽ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺟﺎدو ﻣﯽ اﻓﺘﺪ؛ در ذﻫﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﻫﺮ ﺗﺼﻮري در ﻣﻮرد ﺷﺨﺺ‬ ‫ﺻﻮرت ﺑﮕﯿﺮد ﻫﻤﺎن ﺗﺼﻮر در واﻗﻊ ﺑﻪ وﻗﻮع ﻣﯽ ﭘﯿﻮﻧﺪد.‬ ‫٠١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫از اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎز ﻣﯽ ﺗﻮان ﭘﻠﻪ اي دﯾﮕﺮ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ و در ﻣﻮرد آن ﮔﻤﺎﻧﻪ‬ ‫زﻧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﻘﺼﻮد اﺻﻠﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺮﻣﻼ ﺷﻮد.‬ ‫اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ ﺑﻮاﺳﻄﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﻫﻤﻮاره ﺑﺎ ﯾﮑﺴﺮي اﻣﻮري روﺑﺮو‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﮐﻨﺘﺮل را از وي ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﺎ اﻧﻘﺮاض روﺑﺮو‬ ‫ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ اﻣﻮري ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﺗﺴﻠﻄﯽ داﺷﺖ و ﻧﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ. ﺳﯿﻞ، زﻟﺰﻟﻪ،‬ ‫آﺗﺶ ﺳﻮزي ﻃﺒﯿﻌﯽ، ﻣﺮگ، ﺑﯿﻤﺎري، ﺗﻮﻟﺪ، ﮐﺴﺐ روزي، ﺑﺎران و ... ﮐﻪ ﻫﻤﻪ‬ ‫آﻧﻬﺎ از اﻣﮑﺎن ادراﮐﯽ و ﺗﺴﻠﻂ وي دور ﺑﻮدﻧﺪ. ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ ﺗﻮﺟﻪ اش ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﻠﺐ ﺷﻮد ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﮐﻪ ﮐﻨﮑﺎش در‬ ‫آن ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺸﻒ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ در زﻧﺪﮔﯽ وي ﻣﯽ ﺷﻮد ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دو‬ ‫ﺷﺎﺧﺺ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪﮔﯽ ﻣﻄﻠﻖ و ﻣﻌﻨﺎدﻫﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮد. اﻧﺴﺎن‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي ﺧﺪا را درﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ و اﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮاي وي ﻧﻪ ﺧﺎﻟﻖ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه و‬ ‫ﻧﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎ دﻫﻨﺪه ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﺎران را ﺧﺪاي ﻣﯽ ﺑﺎراﻧﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ از‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل اﻧﺴﺎن اوﻟﯿﻪ ﺧﺎرج ﺑﻮده و ﺑﺮاي ﺑﺎرﯾﺪن و ﻧﺒﺎرﯾﺪن آن ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ‬ ‫اﺳﺖ از اﯾﻨﺮو »ﺧﺪا ﺑﺎران را ﻣﯽ ﺑﺎراﻧﺪ« ﺑﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ واﻗﻌﯽ داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﺎرﺑﺮدي – رواﻧﯽ دارد ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﭘﺮوﺳﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ زﺑﺎن و‬ ‫اﻣﮑﺎن ﮐﻨﺘﺮل و ﺗﺴﻠﻂ در اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺷﻮد و اﯾﻦ ﻫﻤﺎن راﺑﻄﻪ دﯾﺎﻟﮑﺘﯿﮑﯽ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻫﻢ در ﮐﺘﺎب ﻣﻘﺪس ﺑﻪ ﺷﮑﻞ : »در آﻏﺎزﮐﻠﻤﻪ ﺑﻮد و ﮐﻠﻤﻪ ﺧﺪا ﺑﻮد« ﺑﯿﺎن‬ ‫ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻫﻢ در ﺿﻤﻦ ﺟﺮﯾﺎن داﺳﺘﺎن آﻓﺮﯾﻨﺶ در ﻗﺮآن ﮐﻪ ﺧﺪا ﺑﺮﺗﺮي‬ ‫اﻧﺴﺎن ﺑﺮ ﻣﻠﮏ را آﻣﻮزش اﺳﺎﻣﯽ ﺑﻪ آدم ﻋﻨﻮان ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.‬ ‫١١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫از اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎز ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ از ﺑﺴﯿﺎري از ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ دﯾﻨﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ از ﻣﯿﺎن‬ ‫آن ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﮑﻠﯿﻒ اﻧﺴﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺪا و وﺿﻌﯿﺖ وي اﺷﺎره ﮐﺮد‬ ‫ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻌﻨﺎي ﺧﺪا ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه و ﻣﻌﻨﺎ دﻫﻨﺪه اﺳﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻌﻨﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺧﺪا روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﻮد ﭼﯿﺴﺖ ؟‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺪاي ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﻟﺰوﻣﺎً ﺻﻔﺘﯽ رواﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﻣﯽ‬ ‫ﯾﺎﺑﺪ و آن اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻄﻠﻖ در ﺟﻮاب ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪﮔﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺪاﺳﺖ و‬ ‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻌﻨﺎ دﻫﻨﺪﮔﯿﺶ ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺼﻒ ﺑﻪ ﺻﻔﺘﯽ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﻫﻤﺎن ﺣﯿﺮت در ﻫﺴﺘﯽ اﺳﺖ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽ ﺗﻮان از ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﻔﻬﻮم ﺧﺪا ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺣﺮف زد ﮐﻪ دو ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﻬﻢ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ و رواﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻧﻪ دارد و ﮐﻞ وﺟﻮد‬ ‫اﻧﺴﺎن را ﺑﺎ اﻣﮑﺎﻧﺎت ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ و رواﻧﯽ آﻣﺎده زﻧﺪﮔﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.‬ ‫٢١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‬ ‫ﭼﻪ‬ ‫دﻗﯿﻘﺎً‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ‬ ‫ﯾﮏ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ؟!‬ ‫»ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮدم ﺷﮏ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﮐﺎر ﻋﻠﻤﯽ اﺳﺖ، اﻣﺎ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻫﻤﺎن‬ ‫اﺳﺘﺎداﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﮏ ﮐﺮدن را ﺑﻪ ﻣﻦ آﻣﻮﺣﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ، ﺷﮏ ﮐﺮدهام.«‬ ‫اوﻣﺒﺮﺗﻮ اﮐﻮ‬ ‫آﻧﭽﻪ اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر در ﺻﺪد ﺑﺮآوردن آن اﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺧﻮد اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﺎر را در ﻫﻢ ﻣﯽرﯾﺰد واﯾﻦ ﻗﺎﻋﺪه ﻗﻮاﻋﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺧﺎﺻﯿﺖ ﺧﻮد ﺷﮑﻨﯽ دارﻧﺪ، ﭼﻪ؛ در ﺑﯿﺮون از زﻣﺎن ﺷﮑﻞ‬ ‫ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﺮ زﻣﺎن ﺣﻤﻞ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، ﻗﻮاﻋﺪ از ﺧﻮد ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ‬ ‫ﻧﺪارﻧﺪ، ﻣﻌﻨﺎي آﻧﻬﺎ در ﺣﺪود و ﺛﻐﻮري اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻫﻢ آﻣﯿﺰي ﺑﺎ‬ ‫ﻣﺼﺪاﻗﺸﺎن ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮد. ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ﻣﺨﺎﻃﺐ اﯾﻦ ﻣﺠﺎل‬ ‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺧُﺮد – ﻧﻮﺷﺖ ﺧﺮده ﺑﮕﯿﺮد ﮐﻪ‬ ‫ﻫﯿﭻ ادﻋﺎﯾﯽ ﺟﺰ »ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻌﻀﻼت ﻓﮑﺮي ﺑﺸﺮ«‬ ‫ﮐﻪ در ﻗﺎﻟﺐ »ﺧﻄﺎﯾﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه« ﻣﯽﮔﻨﺠﻨﺪ ﻧﺪارد، دﻟﺖ‬ ‫ﻧﮕﯿﺮد ، ﺧﺎﺻﯿﺖ اﯾﻦ ﻗﻠﻢ ﻏﺮور ﺟﻮاﻧﯽ آن اﺳﺖ؛ ﻏﺮوري ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫آن اﯾﻤﺎن دارد.‬ ‫٣١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫دﯾﺮ زﻣﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ از ﺟﻬﺎن ﺧﺎرج و ﺣﺲ و ذﻫﻦ ﺑﻪ زﺑﺎن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪ‬ ‫اﺳﺖ، آﻧﺠﺎ ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺻﻮرت ﺳﺆال )ﻣﺸﮑﻠﻪ( ﺷﺪه ﺑﻮد اﮐﻨﻮن ﺧﻮد ﭘﺎﺳﺦ‬ ‫اﺳﺖ.‬ ‫زﺑﺎن ﭘﺪﯾﺪهاي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺎن ﺗﻤﺎم ﭘﺪﯾﺪهﻫﺎي دﯾﮕﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ، در و از ﺳﻪ ﺑﺴﺘﺮ‬ ‫‪ bio ،psycho‬و ‪ Social‬ﺑﺮ ﻣﯽآﯾﺪ و ﭘﯿﺸﯿﻨﻪاي دارد ﺑﻪ درازاي اﻧﺴﺎن‬ ‫اﻣﺎ ﻣﺒﺎﺣﺚ زﺑﺎﻧﯽ ﭘﯿﺸﯿﻨﻪاي ﮐﻤﺘﺮ از اﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬ ‫ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮي و زﺑﺎﻧﯽ اﻧﺴﺎن ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻪ دو ﻣﻔﻬﻮم ﺷﺒﺎﻫﺖ و اﺳﺘﻌﺎره اﺳﺖ.‬ ‫ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ زﺑﺎن ﭘﺪﯾﺪهاي ﺗﺎرﯾﺨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽرود ذﺧﯿﺮهاي‬ ‫زﺑﺎﻧﯽ و ﺑﻪ ﺗﺒﻊ آن ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻣﯽﺳﺎزد ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺑﺴﻂ‬ ‫اﯾﻦ ذﺧﯿﺮه و ﻓﺮﺑﻪ ﺗﺮ ﺷﺪن ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ. آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮان اﻣﺮي ﺗﺎزه‬ ‫ﺑﺮ اﻧﺴﺎن آﺷﮑﺎر ﻣﯽﺷﻮد از ﮔﺬر ﺗﺎرﯾﺨﯽ ذﻫﻦ وي ﻣﯽﮔﺬرد ﺗﺎ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﺑﻪ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻣﺎﻫﻮي ﯾﺎ ﮐﺎرﮐﺮدي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ از اﯾﻨﺮو ﺑﺮ آن ﻧﺎﻣﯽ ﮔﺬارده ﻣﯽﺷﻮد‬ ‫ﮐﻪ وﺟﻮد ﻋﯿﻨﯽاش را ﻟﺒﺎس وﺟﻮد ذﻫﻨﯽ )ﺑﺎر ﻣﺤﺘﻮاﯾﯽ ﮐﻠﻤﻪ( ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ.‬ ‫از اﯾﻦ ﻣﺠﺮاﺳﺖ ﮐﻪ وﺟﻮدي ﻏﯿﺮ از وﺟﻮد ﻋﯿﻨﯽ ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮد و اﺳﺎس‬ ‫ﻣﻨﺎزﻋﺎت ﻓﮑﺮي و زﺑﺎﻧﯽ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺷﻮد، وﺟﻮد ذﻫﻨﯽ ﻫﻤﺎن ارﺟﺎﻋﯽ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎ در آن ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮد و ﺧﻮد ﭘﺮوﺳﻪاي اﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺑﺴﺘﺮ وﺟﻮدي‬ ‫‪ i i‬و ﺗﺎرﯾﺨﯽ ‪ . i i i‬ﻣﺎ زﻧﺪﮔﯽ را آﻧﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﺎدﻣﺎن دادهاﻧﺪ.‬ ‫اﻣﺎ اﯾﻦ روﻧﺪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ اداﻣﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ‬ ‫ﻣﯽرﺳﯿﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﯿﻨﻪاي ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ ﻧﺪارد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺒﺎﻫﺖ،‬ ‫ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮي – زﺑﺎﻧﯽ ﺧﻮد را ﺳﺎﻣﺎن ﺑﺨﺸﺪ و اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭘﺮﺳﺶ اﺳﺎﺳﯽ اﺳﺖ‬ ‫۴١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻠﯿﺪ ﺣﻞ زﺑﺎن و ﻣﺴﺌﻠﻪﻫﺎي زﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ. آدم ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﺎم ﻧﻬﺎد؟ آﻧﭽﻪ‬ ‫زﺑﺎن را ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻧﺎم ﻣﯽﻧﻬﺎد در آدم ﻧﺒﻮد، ﭘﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ اوﻟﯿﻦ‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ ) در ﻣﻌﻨﺎي اﻧﺘﺰاﻋﯽ آن ( آﻓﺮﯾﺪه ﺷﺪ؟‬ ‫ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ اﮐﺘﺸﺎﻓﺎت اﻧﺴﺎن ﮔﻮاﻫﯽ اﺳﺖ ﺑﺮ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻢ ﺗﺼﺎدف و ﻋﺪم دﺧﺎﻟﺖ‬ ‫اراده اﻧﺴﺎن در ﺷﺮوع اﯾﻦ ﭘﺮوﺳﻪ، ﺑﻪ اوﻟﯿﻦﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ، اوﻟﯿﻦ آﺗﺸﯽ ﮐﻪ‬ ‫روﺷﻦ ﺷﺪ؛ آﯾﺎ ﻫﺮﮔﺰ اﻧﺴﺎن در ﺻﺪد آﺗﺶ روﺷﻦ ﮐﺮدن ﺑﻮده اﺳﺖ؟ ﺑﻪ ﺿﺮث‬ ‫ﻗﺎﻃﻊ ﺧﯿﺮ ﭼﺮا ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺎﻫﯿﺘﯽ از اﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪه در ذﻫﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ‬ ‫ﺑﺮ ﺣﺴﺐ آن اﻧﺘﻈﺎري ﺑﯿﺎﻓﺮﯾﻨﺪ ﮐﻪ اراده را در ﺟﻬﺖ ﻣﺤﻘﻖ ﮐﺮدن آن ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ‬ ‫ﮔﺮداﻧﺪ، ﭘﺲ ﺑﺎ آن روﺑﺮو ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﻗﺼﺪ ﻗﺒﻠﯽ و ﺑﻌﺪ آن را ﮐﺎﻧﺎﻟﯿﺰه‬ ‫ﮐﺮده و ﻃﺒﻖ اﺻﻮل ﺧﺎﺻﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﺗﮑﺮار ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ.‬ ‫اوﻟﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺮﺧﻮردي ﻏﺮﯾﺰي و ﻓﺎرغ از ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﻨﻄﻘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺎء آن‬ ‫ﻧﯿﺎزي ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ، رواﻧﯽ و ﯾﺎ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ، اوﻟﯿﻦ ﻧﺎمﻫﺎ، ﻧﺎم ﺑﺪان ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺎ ﻧﺎم ﻧﻬﺎدهاﯾﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ، اوﻟﯿﻦ ﻧﺎمﻫﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﺑﯿﺎﻧﯽ ﺑﯿﺮوﻧﯽ از ﻧﯿﺎزي دروﻧﯽ‬ ‫ﺑﻮدهاﻧﺪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﯾﮑﯽ از ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺬﮐﻮر، ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬار ﺳﯿﺴﺘﻢ‬ ‫ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. و ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن و زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ را از رِﻧﺞ ﺑﯽ‬ ‫ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺗﺎ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺑﻨﺪي ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﺑﻌﺪ‬ ‫ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ زﺑﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ آن ﺣﻤﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺗﺪاﻋﯽ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ‬ ‫دارد ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮم زﻧﺪﮔﯽ را ﺑﺮاي ﻣﺎ ﻣﯽﺳﺎزد. ﻣﻌﻨﺎي ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻧﻪ در ﺗﻄﻮر‬ ‫ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ آن ﮐﻠﻤﻪ، ﮐﻪ در ﮐﺎرﺑﺮدي اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮآوردن ﻧﯿﺎزﻫﺎي‬ ‫»ﻣﻦ« دارد، در ﻧﻘﺸﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در زﻧﺪﮔﯽ»ﻣﻦ« ﺑﺎزي ﻣﯽﮐﻨﺪ. اﻣﺎ ﻣﺸﮑﻠﻪ‬ ‫اﺻﻠﯽ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ »ﺧﻄﺎي ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه« ﺳﺮ ﺑﺮ ﻣﯽآورد، ﻫﺮ اﻧﺴﺎن‬ ‫۵١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫دﻧﯿﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﻣﺘﻔﺎوت از ﻫﻤﻨﻮع ﺧﻮد، ﻫﺮﮐﺴﯽ ﻧﻮﻋﯽ دﻧﯿﺎ را ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ و درك‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻣﺘﻔﺎوت از دﯾﮕﺮي ﮐﻪ در ﺗﻀﺎد ﺑﺎ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺪن اﻧﺴﺎن ﻗﺮار‬ ‫ﻣﯽﮔﯿﺮد، در روﻧﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺪن اﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﺠﺒﻮر اﺳﺖ آﻧﮕﻮﻧﻪ زﻧﺪﮔﯽ‬ ‫ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ دﯾﮕﺮان از او اﻧﺘﻈﺎر دارﻧﺪ، در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﯾﮏ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ رﺳﻤﯿﺖ‬ ‫ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد و آن؛ ﻧﮕﺎه ﻗﺪرت اﺳﺖ، ﻗﺪرت ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽﺳﺎزد آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺧﻮد‬ ‫را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ، آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اﺗﺤﺎد و اﻧﺴﺠﺎم ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﻧﮕﺎه اﻧﺴﺎن‬ ‫ﺷﻮد. آﻧﭽﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﯽﭘﻨﺪارد ﺧﻼﻗﯿﺘﯽ ﻓﮑﺮي اﺳﺖ در واﻗﻊ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ رﻓﻠﮑﺴﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ و اﯾﻦ ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻓﮑﺮي ﻋﺼﺮ ﺧﻮﯾﺶ را ﻣﯽﺳﺎزد، ﮐﻠﻤﺎت را آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ.‬ ‫از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ اﻣﮑﺎن ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻠﻤﻪ، اﺳﺘﻌﺎره ﯾﺎ اﺳﺘﻔﺎده از واﻗﻊ ﺑﺮاي‬ ‫درك ﻓﺮاواﻗﻊ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ؛ واﻗﻊ درﯾﭽﻪاي ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان آﻧﺮا ﺑﺮ اﻧﺘﺰاﻋﯿﺎت‬ ‫ﮔﺸﻮد و از آن ﻣﻨﻈﺮ ﻓﻬﻢ ﮐﺮد.‬ ‫واﻗﻊ آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﺗﻬﯽ و ﻓﺎزغ از ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ، ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻤﺎن ﮐﺎرﮐﺮدي اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ از ﭘﺪﯾﺪهاي ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻧﯿﺎز ﻣﯽﺗﻮان اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ و اﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻢ و ﻓﻌﺎل‬ ‫آﯾﯿﻨﻪ ذﻫﻦ در ﺑﺎزﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻊ اﺳﺖ. ﻣﻌﺎﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎر وﺳﯿﻊ ﺗﺮ از واﻗﻊ‬ ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﮔﺎﻫﯽ ﺳﺮ از ﭘﺪﯾﺪهﻫﺎﯾﯽ در ﻣﯽآورﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺎرﮐﺮدي اﺣﺴﺎﺳﯽ‬ ‫–وﺟﻮدي دارﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺴﺎن ﯾﮏ ﺷﯽء ﭘﺪﯾﺪار ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻌﻨﻮان ﻣﺜﺎل وﻗﺘﯽ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﭘﺪﯾﺪهاي ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻌﺸﻮق را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ، اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﮑﻪ‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻪاي واﻗﻌﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦ ذﻫﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺠﺮاﻫﺎي‬ ‫زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ وﺟﻮد را رو ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﮔﺸﻮده اﺳﺖ و ﻫﻢ و ﻏﻢ ﺧﻮد را‬ ‫۶١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﺻﺮف آن ﮐﺮده اﺳﺖ و اﯾﻦ وﺟﻮد ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺷﺨﺺ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ‬ ‫ﮐﺎرﮐﺮدي دارد از اﯾﻨﺮو ﺑﺮ ذﻫﻨﯽ ﺑﻮدن اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺣﺎل‬ ‫ﺑﺎزﮔﻮﯾﯽ اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺒﻬﻢ در ﮐﻼﻣﯽ ﻣﺒﻬﻢ )ﺷﻌﺮ( ﺑﻪ ﺻﻮرت اﺳﺘﻌﺎره ﻣﻄﺮح‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﮐﺎرﮐﺮدي از ﺷﯽء ﻣﺠﺴﻢ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ اﻧﺘﺰاﻋﯽ‬ ‫راه ﻣﯽﺑﺮد و ﻣﻌﺸﻮق ﺑﺎ ﮔﻞ،ﻣﺎه و ... ﺑﯿﺎن ﻣﯽﺷﻮد. اﺳﺘﻌﺎره ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﻘﺶ را‬ ‫در زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ اﻧﺴﺎن دارد ﭼﻪ؛ ﻣﺒﻨﺎﻫﺎي زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ اﻧﺴﺎن ﮐﻪ ﺿﺎﻣﻦ‬ ‫ﺑﻬﺪاﺷﺖ رواﻧﯽ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻬﯿﻨﮕﯽ زﻧﺪﮔﯽ وي ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺒﮏ ﺑﯿﺎن‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد.‬ ‫ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﺒﻨﺎ ﻣﯽﺗﻮان ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت و دﻏﺪﻏﻪﻫﺎي اﯾﻦ‬ ‫ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺸﺮي اﻧﺪاﺧﺖ. ﺧﺪا ﭼﯿﺴﺖ؟ آﯾﺎ وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ دارد؟ )ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ( ﯾﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﭘﺪﯾﺪهاي ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ؟ ) آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻠﺤﺪان‬ ‫ﻣﯽاﻧﺪﯾﺸﻨﺪ( ﻗﺒﻞ از ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺆال ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺻﻮرت ﻣﺴﺌﻠﻪ‬ ‫ﭘﺮداﺧﺖ.ﮐﻪ آﯾﺎ ﻣﯽﺗﻮان ﺗﻔﺎوﺗﯽ اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺘﺒﺮ ﻣﯿﺎن اﯾﻦ دو وﺟﻮد ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ؟‬ ‫در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ دﻧﯿﺎي ﻣﺎ ﮐﻠﻤﺎت و ﺑﻪ ﺗﺒﻊ آن ﺷﺒﺎﻫﺖﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ روي‬ ‫ﻫﻢ ﻣﻌﻨﺎ و ﻣﻘﺼﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﯾﻌﻨﯽ ﺳﺮو ﮐﺎر ﻣﺎ در واﻗﻊ‬ ‫ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮد ﺳﺎﺧﺘﻪاﯾﻢ و ارﺗﺒﺎط ﻣﺎ ﺑﺎ ﺟﻬﺎن ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺗﺒﻌﯽ اﺳﺖ.‬ ‫اﯾﻀﺎح ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺴﺌﻠﻪﻫﺎي ﻓﮑﺮي و ﺻﺪق و ﮐﺬبﻫﺎي ﻣﺎ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻌﺎرﯾﻔﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از آن ﻣﻔﻬﻮم دارﯾﻢ ﻧﻪ وﺟﻮد ﯾﺎ ﻋﺪم وﺟﻮد آن.‬ ‫ﻣﺎ ﭘﯽ ﮔﻢ ﮐﺮدﻧﯽ ﻣﯽﮔﺮدﯾﻢ/ ﮐﻪ در آن ﮔﻢ ﺷﺪهاﯾﻢ‬ ‫٧١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﺣﺎل ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﺜﺎل ﻗﺒﻠﯽ ﺑﺎز ﻣﯽﮔﺮدﯾﻢ، اﻧﺴﺎﻧﯽ را در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ دﯾﮕﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﻪ وﺟﻮدي ﺑﻪ ﻧﺎم ﻣﻌﺸﻮق ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮده و اﯾﻤﺎن دارد.‬ ‫آﯾﺎ ﻣﻌﺸﻮق وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ دارد ﯾﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﭘﺪﯾﺪهاي ذﻫﻨﯽ اﺳﺖ؟ ﺳﺆال اﯾﻦ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ آﯾﺎ ﭼﯿﺰي ﺧﺎرج از ذﻫﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺑﻪ زﺑﺎن دﯾﮕﺮ‬ ‫آﯾﺎ ﺗﺎ ﭼﯿﺰي وﺟﻮد ذﻫﻨﯽ ﻧﯿﺎﺑﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ وﺟﻮدي ﺧﺎرﺟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ و آﯾﺎ‬ ‫ازﻋﺎن ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﺎرﺟﯽ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ اﺣﺴﺎﺳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ادراﮐﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد‬ ‫ﻣﯽآﯾﺪ؟ ﺑﺮاي »ﻣﻦ« ي ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻣﻌﺸﻮق واﻗﻌﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪهاي‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻞ زﻧﺪﮔﯿﺶ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ و اﯾﻦ ﻫﻤﺎن اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮاي دﯾﮕﺮي ﻣﺤﻠﯽ از اﻋﺮاب ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺎز ﻫﯿﭻ ﺧﻠﻠﯽ در‬ ‫ﻧﻈﺎم ﻓﮑﺮي ﻋﺎﺷﻖ اﯾﺠﺎد ﻧﻤﯽﺷﻮد ﭼﻪ؛‬ ‫اﮔﺮ در دﯾﺪه ﻣﺠﻨﻮن ﻧﺸﯿﻨﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺧﻮﺑﯽ ﻟﯿﻠﯽ ﻧﺒﯿﻨﯽ‬ ‫ﻣﻌﺸﻮق ﺧﻮد اﺳﺘﻌﺎرهاي اﺳﺖ از اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮل ادراك اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺜﺎﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮدي ﮐﻪ ﻗﺪرت اﻟﻘﺎي ﺣﯿﺎت و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ را دارد، ﺟﺎﻣﻊ اﻣﯿﺪ اﺳﺖ‬ ‫و دور از دﺳﺘﺮس ﻓﺮض ﻣﯽﺷﻮد. و اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺒﯿﯿﻨﯽ ﮐﻪ »ﻣﻦ« از ﻫﺴﺘﯽ‬ ‫دارد و ﻣﻨﻈﺮي اﺳﺖ ﮐﻪ »ﻣﻦ« ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻇﺮف وﺟﻮدي و‬ ‫وﺿﻌﯿﺖ رواﻧﯽ »ﻣﻦ« ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. و ﻧﻬﺎﯾﺘﺎً ﻣﺼﺪاق ﻣﻌﺸﻮق، ﺧﻮد، اﺳﺘﻌﺎره‬ ‫اﺳﺘﻌﺎره ﻣﯽﺷﻮد از اﯾﻨﺮو ﮔﻨﮓ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ.‬ ‫وﺿﻌﯿﺖ ﺧﺪا ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮال اﺳﺖ ﻣﻨﺘﻬﺎ در ﺷﻤﻮل و اﻃﻼﻗﯽ وﺳﯿﻊ ﺗﺮ.‬ ‫ﺧﺪا اﺣﺴﺎﺳﯽ اﺳﺖ از اﻧﺮژياي ﺑﺮﺗﺮ از اراده اﻧﺴﺎن ﮐﻪ در و ﺑﺎ‬ ‫٨١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬
  • ‫‪www.IrPDF.com‬‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻫﺴﺘﯽ ﺟﺮﯾﺎن ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از آﻧﮑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪاي وﺟﻮدي‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺮاﮔﺘﯿﮏ اﺳﺖ و ﻋﻤﻼً در زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎن وارد ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎ او‬ ‫ﻣﯽﮔﺮﯾﺪ، ﻣﯽرﻗﺼﺪ و در ﮐﻞ زﻧﺪﮔﯿﺶ ﺟﺎري ﻣﯽﮔﺮدد، ﻫﻢ‬ ‫ﺗﻮاﺿﻊ را ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﯽآﻣﻮزد و ﻫﻢ ﺑﺮ اﻧﺮژياش ﻣﯽاﻓﺰاﯾﺪ، ﮐﻮﻟﻪ‬ ‫ﺑﺎرش را ﺑﺮ دوش ﻣﯽﮐﺸﺪ و از ﺧﺴﺘﮕﯿﺶ ﻣﯽﮐﺎﻫﺪ و اﯾﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺆﻣﻦ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺻﺮف اﯾﻤﺎﻧﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﺠﺮﺑﻪ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯿﺶ ﺑﺪاﻧﻬﺎ ﻧﺎﺋﻞ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزﮔﻮﯾﯽ آن ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ؛‬ ‫اﷲ ﻧﻮر اﻟﺴﻤﺎوات و اﻻرض‬ ‫ﺣﺎل اﯾﻦ ﺗﺒﯿﯿﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﻨﯿﺖ رواﻧﯽ اﻧﺴﺎن را ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻣﮕﺮ اﻧﺴﺎن‬ ‫ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ؟ ﺧﺪا اﺳﺘﻌﺎره اﺳﺘﻌﺎره اﺳﺖ؛ ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻤﺎم اﻧﺮژيﻫﺎي ﻣﺜﺒﺖ‬ ‫ﮐﯿﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﯽ روان اﻧﺴﺎن را در ﻃﻮﻓﺎنﻫﺎﯾﯽ ﻣﻬﯿﺐ ﻣﺄﻣﻦ اﺳﺖ. اوﻟﯿﻦ‬ ‫ﺑﺎري ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺷﺪ ﺧﺪا ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ ﭼﻪ؛ در آﻏﺎز ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻮد و‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ ﺧﺪا ﺑﻮد ...‬ ‫‪i‬‬ ‫ﻣﻨﻈﻮر ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ )ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ( رواﻧﯽ )ﺳﺎﯾﮑﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ( و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ )ﺳﻮﺳﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ( اﺳﺖ.‬ ‫‪ ii‬ﺷﺎﻣﻞ ﺑﻌﺪ رواﻧﯽ و ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ‬ ‫‪iii‬‬ ‫ﯾﺎ ﻫﻤﺎن اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ارﺟﺎﻋﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﺮف وﺿﻊ ﮐﺮده ﺗﺎ ﺧﻮب و ﺑﺪي‬ ‫را در وﺟﻮد ﻧﻬﺎدﯾﻨﻪ ﮐﻨﺪ و ﻫﻤﻮاره ﺑﻪ ﺟﺎي ﺿﻤﺎﻧﺖ ﻋﻤﻠﯽ ﻗﺎﻧﻮن ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺒﻨﺎي اﺧﻼﻗﯽ ﺗﻔﮑﺮ را ﺑﻪ‬ ‫ﺷﮑﻞ ﻋﺎم ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻮد.‬ ‫٩١‬ ‫‪www.IrPDF.com‬‬