Convertinme Nunha Vasilla Esnaquizada
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Convertinme Nunha Vasilla Esnaquizada

on

  • 575 views

Texto de Xoán Paulo II.

Texto de Xoán Paulo II.

Statistics

Views

Total Views
575
Views on SlideShare
575
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
9
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Convertinme Nunha Vasilla Esnaquizada Convertinme Nunha Vasilla Esnaquizada Presentation Transcript

  • Convertinme nunha vasilla esnaquizada Xoán Paulo II Texto da mensaxe pronunciada polo papa Xoán Paulo II durante a súa visita ao monumento de Yad Vashem en Israel: As palabras do antigo Salmo elévanse dende os nosos corazóns: quot;Convertinme nunha vasilla esnaquizada. Escoito as calumnias de moitos, ¡O terror circúndame!, cando conspiran no meu contra, cando traman para quitarme a vida. Pero confío en ti, Señor. E digo, Ti és o meu Deusquot;. Neste lugar de lembranza, a mente, o corazón e o alma senten unha necesidade extrema de silencio. Silencio no que lembrar. Silencio no que tratar de dar algún sentido ás memorias que chegan en torrente. Silencio porque non hai palabras o bastante fortes coma para deplorar a terríbel traxedia do Shoah. Os meus propios recordos persoais remóntanse a todo o sucedido cando os nazis ocuparon Polonia durante a Guerra. Recordo aos meus amigos e veciños xudeus, algúns dos cales morreron, mentres que outros sobreviviron. Vin a Yad Vashem a render homenaxe aos millóns de xudeus que, desposuídos de todo, en especial da súa dignidade humana, foron asasinados no Holocausto. Pasou máis de medio século, pero a lembranza persiste. Aquí, coma en Auschwitz e en moitos outros lugares de Europa, asobállanos o eco dos estremecedores queixumes de tantos. Homes, mulleres e nenos claman cara a nós dende o abismo dos horrores que coñeceron. ¿Como podemos desoír os seus berros? Ninguén pode esquecer ou ignorar o acontecido. Ninguén pode diminuír as súas enormes dimensións. Desexamos lembrar. Pero desexamos lembrar cun obxectivo, especificamente, co de garantir que a maldade xamais prevalecerá de novo, como fíxoo no caso dos millóns de vítimas inocentes do nazismo. ¿Como é posíbel que o home teña tanto desprezo polo home? Porque chegara ao momento de desprezar a Deus. Só unha ideoloxía sen Deus pode planificar e
  • executar o exterminio de todo un pobo. O honor que o Estado de Israel conferiu aos quot;xentiles xustosquot; en Yad Vashem, por actuar heroicamente para salvar aos xudeus, en ocasións ate o punto de ofrecer as súas propias vidas, é un recoñecemento de que nin sequera nas horas máis sombrías extínguense todas as luces. É por iso que os Salmos, do mesmo xeito que a Biblia enteira, aínda que ben ao tanto da capacidade humana para o mal, tamén proclaman que non será a maldade a que terá a derradeira palabra. Dende o máis profundo do sufrimento e a dor, o corazón dos crentes clama: quot;Confío en ti, Señor. Digo, Ti és o meu Deusquot; (Salmo 31:14). Os xudeus e os cristiáns comparten un inmenso patrimonio espiritual, derivado da mesma autorrevelación de Deus. As nosas ensinanzas relixiosas e a nosa experiencia espiritual demandan que superemos a maldade co ben. Recordamos, mais non con desexo algún de vinganza ou de incentivo para o odio. Para nós, recordar significa orar pola paz e a xustiza e comprometernos coas súas causas. Só un mundo en paz, con xustiza para todos, pode evitar a repetición dos erros e dos terríbeis crimes do pasado. Coma bispo de Roma e sucesor do apóstolo Pedro, asegúrolle ao pobo xudeu que a Igrexa Católica, motivada polas leis evanxélicas de verdade e amor, non por consideracións políticas, está profundamente entristecida polo odio, os actos de persecución e as manifestacións de antisemitismo dirixidos en contra dos xudeus por parte de cristiáns, en calquera período e en calquera lugar. A Igrexa rexeita o racismo en calquera das súas manifestacións, coma unha negación da imaxe do Creador intrínseca en cada ser humano. Neste lugar de solemne lembranza, oro ferventemente porque a nosa dor pola traxedia sufrida polo pobo xudeu no Século XX conduza cara unha nova relación entre cristiáns e xudeus. Construamos un futuro novo no cal non haxa máis sentimentos antixudeus entre cristiáns ou sentimentos anticristiáns entre os xudeus, senón máis ben o respecto mutuo requirido de quen adora a un único Creador e Señor e volven a vista cara a Abraham como un pai común na fe. O mundo debe escoitar a advertencia que provén das vítimas do Holocausto e do testemuño dos sobreviventes. Aquí, en Yad Vashem, a memoria persiste e arde nos nosos corazóns. Fainos berrar: quot;Escoito as calumnias de moitos, ¡O terror circúndame!... Pero confío en ti, Señor. E digo, 'Ti és o meu Deusquot; (Salmo 31:13-15).