• Like
  • Save
V&O   update 6
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
531
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Na nog een kopje koffie te hebbengedronken en de details door tehebben gesproken, ging Yvonne gauwweer op huis aan, waar een oppas opIsa paste. Ze wilde zo snel mogelijkweer naar haar dochtertje toe. Nietalleen omdat ze bij haar wilde zijn,maar ook omdat ze de oppas niet voornog een uur wilde betalen. Zeprobeerde zo zuinig mogelijk te zijn,en dat was soms nog knap lastig.
  • 2. Myrthe had met haar mee naar huiswillen gaan, maar dat had Yvonneafgeslagen. Haar vriendin had nu almeer dan genoeg voor haar gedaan. Zewas haar erg dankbaar, maar ze wildenu even alleen zijn – met Isa. Terwijl zeop haar horloge keek stapte ze uit delift op haar verdieping. Ze was mooiop tijd.
  • 3. Ze stak de sleutel in het slot en dachtaan wat ze de rest van de dag zou gaandoen. Helemaal niks, had ze besloten.Ze wilde de gebeurtenissen eens goedoverdenken, en alles op een rijtjezetten. Maar toen ze de deur opendeedstond haar een nare verrassing tewachten. Uit de woonkamer klonk eenstem die ze uit duizenden zouherkennen, en die niet welkom was inhaar huis. Met een klap gooide ze dedeur dicht en rende ze de kamer in.
  • 4. ‚Wat doe jij in mijn huis?‛ riep zekwaad naar de rug van haar ex-man.‚Rot op!‛De oppas keek haar geschrokken aan,maar Yvonne zag het niet.Ondertussen stond Geert op van deplek op de grond waar hij met Isa hadzitten spelen. ‚Ook goeiemorgen,‛ zeihij met een klein glimlachje.Yvonne klemde haar kaken op elkaar.‚Wat doe je hier?‛ vroeg ze nog eenkeer.
  • 5. ‚Ik kom mijn dochter bezoeken,‛ zeiGeert en hij sloeg zijn armen overelkaar. ‚Is daar iets mis mee?‛‚Of daar iets mis mee is?! Je bent zesmaanden volledig uit beeld geweesten nu kom je ineens weer binnenwalsen, achter mijn rug om terwijl ikniet thuis ben!‛ riep Yvonne.De oppas, een meisje van een jaar ofnegentien met de naam Mieke, keekmet grote ogen toe, en nu pas merkteYvonne haar op.
  • 6. ‚Sorry,‛ zei ze, een beetje beschaamd,al vroeg ze zich ook af of het meisjezomaar iedereen zou binnen laten diezei hij Isa’s vader was. Daar moest zehet nog maar eens met haar overhebben. ‚Er ligt geld op het aanrecht,pak het maar. Ik bel je nog wel voor devolgende keer, oké?‛Mieke knikte, pakte het geld enmaakte snel dat ze wegkwam uit hetappartement. Toen keerde Yvonne zichweer naar Geert. ‚Heb je daar enigeverklaring voor?‛ zei ze, alsof de korteonderbreking niet hadplaatsgevonden.
  • 7. Geert haalde zijn schouders op. ‚Ikhad het druk.‛‚Te druk om je eigen dochter tebezoeken?‛ vroeg Yvonne terwijl zevoelde hoe ze rood aan begon te lopenvan woede. ‚En dan durf je ook nogineens met zo’n belachelijke brief aante komen zetten dat je de voogdij overhaar wilt? Waar slaat dat in ’shemelsnaam op?‛Geert zuchtte. ‚Misschien moeten weeven gaan zitten.‛
  • 8. ‚Misschien wel,‛ siste Yvonne. ‚Danheb je tenminste minder kans dat ik jeaanvlieg.‛Ze wierp even een blik op Isa, die heneen beetje geschrokken aankeek. ‚Hetis goed, liefje, ga maar lekker verderspelen,‛ zei Yvonne met een tedereglimlach.Isa keek nog even wantrouwend vanhaar moeder naar haar vader, maardeed toen wat haar gezegd werd, enrichtte zich weer op haar speelgoed.
  • 9. Yvonne ging zitten en keek naar Geert,nu met een hele andere blik in haarogen. Een blik vol verachting. Ze hadniet verwacht dat ze ooit zoiets voordeze man zou voelen. Ze hadverwacht dat ze haar ‘en ze leefdennog lang en gelukkig’ met deze manzou hebben. Nou, viel dat even flinktegen.
  • 10. ‚Wil je me nu dan misschien uitleggenwaar die rechtszaak op slaat?‛ zeiYvonne zacht en dreigend. ‚Waaromwil je in vredesnaam de volledigevoogdij over Isa? Je hebt haar zesmaanden niet gezien! Zelfs toen wenog getrouwd waren zag je haaramper, omdat je het te druk had met jewerk. En die del,‛ voegde ze er aantoe.
  • 11. Geert keek haar met een ruk aan. ‚Diedel is nu anders wel mijn vrouw,‛ zeihij vinnig.‚Wat?‛ Yvonne had niet verwacht dathet haar uit zou maken, maar ditvoelde als een klap in haar gezicht.Ook al voelde ze helemaal niets meer –behalve misschien een beetje haat –voor Geert, dit kwam toch even hardaan. Ze had niet verwacht dat hij hetuit zou houden met – hoe heette zeook alweer? – Esmee.
  • 12. ‚We zijn een maand geledengetrouwd,‛ zei Geert. ‚En… Ze is nudrie maanden zwanger,‛ voegde hij eraan toe.‚Goh,‛ mompelde Yvonne, niet wetendwat ze hierop moest antwoorden.‚We willen allebei graag dat ons kindopgroeit met zijn of haar grote zus,‛ zeiGeert. ‚Daarom willen we de voogdij.‛
  • 13. Yvonne snoof. ‚Ga nu niet eens devader die het beste voor zijn kind wiluithangen, want we weten allebei dat jezo egoïstisch als de pest bent.‛Geert keek beledigd en een beetjeverbaasd.‚Ja, dat had je zeker niet verwacht, hè,dat ik niet zomaar zou meegaan in alleswat je zegt. Maar ik zal jou eens watvertellen: dingen zijn veranderd, Geert.Ik ben niet meer dat meisje van achttiendie alles doet wat je wilt. En zolang alsik er iets over te zeggen heb zal je Isaniet krijgen.‛
  • 14. Geert glimlachte. ‚Maar dat is het noujuist, Yvonne. Je hebt er niets over tezeggen, de rechter bepaalt het. En ikkan mijn advocaat nu in ieder gevalmeedelen dat Isa veel beter af is bij mijthuis,‛ zei hij terwijl hij minachtendrondkeek door het appartement.Yvonne voelde een steek in haar maag,en even voelde ze weer eenpaniekaanval opkomen, maar dieonderdrukte ze gauw.
  • 15. ‚Jij bent dan financieel gezien debetere ouder van ons twee, maaremotioneel win ik dit op m’n sloffen,‛zei ze.‚We zullen wel zien wat er gaatgebeuren,‛ zei Geert, geheel op zijngemak en volkomen zelfverzekerd.Yvonne stond op. ‚Dat zullen wezeker. En nu wegwezen,‛ zei ze metgebalde vuisten.
  • 16. Geert stond braaf op en Yvonne liepmet hem mee naar de deur. ‚En laat ikje hier niet weer zien,‛ zei Yvonne metgebalde vuisten.‚Goh, dat zal mijn advocaat leukvinden om te horen,‛ zei Geertmeesmuilend. ‚Dat ik mijn dochterniet mag zien van jou. Heel interessantzal hij dat vinden.‛Daarna trok hij de voordeur open.Yvonne, inmiddels kokend van woedegooide de deur met een smak achterhem dicht.
  • 17. Trillend liep ze terug naar dewoonkamer, waar Isa ondertussengestopt was met spelen en haarmoeder bang aankeek.‚Mama?‛‚Het is al goed schatje,‛ zei Yvonne enze tilde haar dochtertje op en druktehaar dicht tegen zich aan. ‚Het is algoed.‛Terwijl ze dat zei liep er één enkeletraan over haar wang. Want of hetgoed ging komen, dat wist ze zo netnog niet…