Your SlideShare is downloading. ×
De weken zijn voorbij gevlogen, en het isondertussen alweer bijna kerst. Vandaag isde laatste dag voor de kerstvakantie, e...
Ik knik. We hebben het deze laatste weekvoor de vakantie erg druk gehad, metallerlei verslagen en werkstukken die nogingel...
Ik lach en knik. Gezellig is het zeker. Sindsde avond dat Danny en ik elkaar toevalligin het park tegenkwamen is mijn leve...
Dagmar heeft Danny nu ook eindelijkontmoet, en ze kunnen het goed metelkaar vinden. Ik had ook niet andersverwacht, eerlij...
Een paar weken na het vertrek van Robertkreeg Danny een e-mailtje van hem. Hij zatop Ibiza, en vermaakte zich kostelijk.Da...
Over geluk gesproken: Tirza en Martijn zijnook nog steeds bij elkaar. We spreken nuvaak met zijn vieren gezellig wat af. D...
Ja, het leven is goed. Eindelijk.Ik glimlach en kijk weer op naar Tirza.“Sorry, wat zei je?” vraag ik als ik merk datze ee...
Tirza kijkt me aan en glimlacht. “Dat is hetzeker.”Dan gaat de bel, en automatisch staan weop om ons naar de laatste les v...
Als ik die middag thuis kom, wacht me eenfijne verrassing. Danny zit, samen metDagmar, op de bank, met een schaalkoekjes.E...
Ik lach. “Mafkees. Je weet wel wat ikbedoel. Ik dacht dat je vanmiddag moestwerken? Je zou morgen pas komen.”“Klopt,” zegt...
Ik knik en zeg met twinkelende ogen: “Nukun je tenminste helpen met hetkerstdiner voor morgen.”“O, gaat het je daarom!” la...
“Nou, gelukkig hoef je nog maar één dagjete wachten,” zegt Dagmar.Ik knik. Morgen is het eerste kerstdag, enkomt Tirza met...
“Laten we dat dan maar als een tekenopvatten dat we haar niet meer moetenvragen,” zeg ik nors.“Lynn, ik weet dat je haar e...
Dan klinkt de deurbel, en kijken we alledrie verbaasd op. Ik kijk nog verbaasderals ik zie wie er voor de deur staat.Maris...
“Ja, natuurlijk,” zegt Dagmar, en ze staptopzij zodat Mariska door kan lopen.Danny en ik zitten nog steeds op de banken ki...
Mariska knikt en glimlacht naar Danny.“Hallo,” zegt ze. “Leuk je te ontmoeten.”Ik frons mijn wenkbrauwen. Wat doet zeineen...
“Ik kom jullie vertellen dat ik weer op reisga,” zegt ze. “Net als voor… het ongeluk.”Ik zie dat ze even slikt. “Ik ben no...
“Oké. Nou, dan hou ik je niet tegen,” zegtDagmar. “Wanneer ben je van plan tevertrekken?”“Morgen,” zegt Mariska. “Ik heb a...
Maar ik kan niet zeggen dat ik dat ergvind. Eigenlijk vind ik het alleen maar fijn.Het geeft me rust, om te weten dat ze v...
“Dus ik kan je niet meer overhalen ommorgen kerst met ons te komen vieren?”vraagt Dagmar.Ik kijk haar aan, en frons mijnwe...
Dan wendt ze zich tot mij. “Lynn, ik weetdat ik de laatste tijd niet bepaald deperfecte moeder ben geweest. Eigenlijkben i...
“Nou – eh – dank je. Denk ik,” zeg ikdaarom maar. Ik weet niet of ze nou echtoprecht spijt heeft. Dat is namelijk niksvoor...
Mariska glimlacht. “Nou. Dan ga ik nudenk ik maar weer eens. Ik heb nog watinpakwerk te doen voor morgen. Lynn,zorg goed v...
“Bedankt Dagmar. Echt. Je ben de bestezus die ik me kan wensen. Bedankt dat jezo goed voor me hebt gezorgd de laatstetijd....
Dagmar lacht. “Doe dat.”Mariska en Dagmar laten elkaar los, enMariska opent de deur. “Dag allemaal.”“Dag, goeie reis,” zeg...
“Goh,” zeg ik. “Dat was vreemd.”Danny legt zijn hand op mijn knie. “Gaathet?”“Ja hoor,” zeg ik. “Ik ben gewoon verbaasd.Ik...
“Ik denk dat het wel oprecht was,” zegtDagmar, die ook weer is komen zitten. “Ikdenk alleen dat ze geen idee heefthóeveel ...
De rest van de middag besteden we aande voorbereidingen voor het kerstfeestvan morgen. Ik bak samen met Danny nogeen ladin...
Danny en ik kleden ons om in mijn kamer,terwijl we nog kletsen over de dag vanvandaag, en morgen, eerste kerstdag. Ikkijk ...
“Slijmbal,” zeg ik lachend, en ik geef hemeen kusje op zijn neus.Danny gromt. “Ik kan ook nooit iets liefstegen je zeggen,...
“Misschien moeten we maar gaan slapen,”zegt Danny. “Morgen moeten we er weervroeg uit.”Ik knik. “Misschien is dat wel het ...
“Welterusten,” zeg ik met een grijns.Danny grinnikt. “Welterusten.” Dan loopthij naar de logeerkamer. Tegelijk doen wede d...
Ik kruip mijn bed in, en denk aan morgen,en hoe gezellig het vast zal worden. Meteen glimlach op mijn gezicht val ik in sl...
Als ik de volgende ochtend wakker word ishet al licht. Ik duw mezelf op mijnellebogen omhoog, en kijk naar buiten. Ikslaak...
Ik huppel mijn kamer uit en loop die vanDanny zonder te kloppen binnen. Hij ligtnog te slapen, maar ik maak hem wakker.Het...
Danny duwt zichzelf omhoog en gaat opde rand van het bed zitten. Hij wrijft in zijnogen en kijkt me dan met een ietwatslap...
Dan omhelst hij me weer. “Deze kerst is nual perfect,” zegt hij.Ik knik. “Dit wordt de mooiste kerst die ikooit beleefd he...
Om kwart over elf gaat de deurbel en zijnonze gasten gearriveerd.“Sorry dat we zo laat zijn,” zegt Lize. “Hetis behoorlijk...
Ik ben naast Tirza gaan zitten, en wekletsen even over de net begonnenvakantie.“Jammer dat Martijn niet mee konkomen,” zeg...
“Inderdaad. Overmorgen gaan we samennaar de sauna.” Tirza glimlacht tevreden.De rest van de ochtend en middag zittenwe gez...
Die avond schuiven we allemaal aan aande grote tafel die we voor de gelegenheidvan een vriendin van Dagmar hebbengeleend. ...
Als iedereen vol zit, ruimen we met zijnallen af, en is het voor Tirza en haar familietijd om naar huis te gaan. Bij de de...
Ik blijf even in de deuropening staan, enDanny slaat zijn armen om me heen.“Het was een geweldige dag,” fluistert hijin mi...
Ik trek mijn jas aan, en loop door deachterdeur naar buiten. Elmo looptmiauwend achter me aan. Op de rand vanhet terras ga...
De achterdeur gaat open, en als ik omkijkzie ik dat Dagmar naar buiten stapt. Zekomt naast me zitten en aait Elmo ookeven ...
Dagmar knikt. “Vond ik ook. Alles iseindelijk weer goed, en terug bij hetoude.”Ik schud mijn hoofd. “Nee, niet terug bijhe...
Na een poosje gaat de achterdeuropnieuw open en komt Danny naar buiten.“Alles is opgeruimd,” zegt hij, en hij komtnaast me...
“Het maakt niet uit wat de toekomst zalbrengen. Dit zal altijd mijn thuis blijven.”                     ~*~
Einde
Update 30
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Update 30

266

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
266
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Transcript of "Update 30"

  1. 1. De weken zijn voorbij gevlogen, en het isondertussen alweer bijna kerst. Vandaag isde laatste dag voor de kerstvakantie, en erhangt een uitgelaten sfeer op school.Iedereen heeft zin in de kerstdagen, ookde leraren. Het is pauze, en Tirza en iklopen samen naar ons vaste tafeltje in dehoek van de kantine. We gaan zitten, enpakken onze lunch uit onze tas.“Nog één uurtje, en dan zijn we vrij!” zegtTirza vrolijk. “Eindelijk, ik dacht dat ergeen einde zou komen aan deze week.”
  2. 2. Ik knik. We hebben het deze laatste weekvoor de vakantie erg druk gehad, metallerlei verslagen en werkstukken die nogingeleverd moesten worden. “Ik heb er zinin,” zeg ik. “Danny komt de hele vakantielogeren.”Tirza wiebelt ondeugend met haarwenkbrauwen. “Gezellig…” zegt ze,waarna ze lachend mijn hand ontwijkt, dienaar haar hoofd gaat. “Wat?” zegt ze mettwinkelende ogen. “Dat is toch gezellig? Ofniet soms?”
  3. 3. Ik lach en knik. Gezellig is het zeker. Sindsde avond dat Danny en ik elkaar toevalligin het park tegenkwamen is mijn levenweer helemaal perfect. Mijn relatie metDanny is beter dan hij ooit geweest is,doordat we nu weten hoe het is om elkaarte moeten missen. We zijn erg vaaksamen, en Danny is nu ook vaak bij onsthuis te vinden. Hij woont nog steeds inzijn eentje in het appartement waar hijvroeger met Robert woonde, maar is daarliever niet.
  4. 4. Dagmar heeft Danny nu ook eindelijkontmoet, en ze kunnen het goed metelkaar vinden. Ik had ook niet andersverwacht, eerlijk gezegd. Danny blijft vaaketen, waardoor we best vaak met z’ndrieën zijn. Mariska woont sinds een paarweken weer in haar eigen appartement,en is sindsdien niet vaak meer bij onsgeweest. Maar dat vindt niemand eenprobleem, we hoeven haar er niet meerbij te hebben na alles wat er is gebeurd.
  5. 5. Een paar weken na het vertrek van Robertkreeg Danny een e-mailtje van hem. Hij zatop Ibiza, en vermaakte zich kostelijk.Daarna heeft Danny niks meer gehoordvan zijn broer. We weten niet waar Robertnu uithangt, maar ook dat kan ons nietzoveel schelen. We zijn gelukkig, eindelijk,en niemand kan dat geluk nu nog kapotmaken.
  6. 6. Over geluk gesproken: Tirza en Martijn zijnook nog steeds bij elkaar. We spreken nuvaak met zijn vieren gezellig wat af. Dannyen Martijn zijn ondertussen hele goedevrienden geworden, waardoor het voorhen net zo leuk is als voor Tirza en mij. Zeblijken een hoop gemeen te hebben, enkunnen uren over auto’s praten, waar zeallebei dol op zijn.
  7. 7. Ja, het leven is goed. Eindelijk.Ik glimlach en kijk weer op naar Tirza.“Sorry, wat zei je?” vraag ik als ik merk datze een heel verhaal tegen me heeftgehouden.Tirza zucht, maar lacht. “Waar zat je met jehoofd? Je hebt zeker de kerstkriebels, ofniet?”“Ik denk het,” zeg ik en ik lach ook. “Ikdacht aan de afgelopen tijd en hoe allestoch weer op zijn pootjes terecht isgekomen.”
  8. 8. Tirza kijkt me aan en glimlacht. “Dat is hetzeker.”Dan gaat de bel, en automatisch staan weop om ons naar de laatste les van dit jaarte begeven. Helaas hebben we nietdezelfde les, dus scheiden onze wegen bijde deur van de kantine.“Tot morgen, hè,” zeg ik.Tirza knikt, en dan gaan we allebei eenandere kant op.
  9. 9. Als ik die middag thuis kom, wacht me eenfijne verrassing. Danny zit, samen metDagmar, op de bank, met een schaalkoekjes.Een enorme glimlach verschijnt op mijngezicht als ik hem zie zitten. “Hee,” zeg ik.Danny springt op, en komt naar me toe.“Hee,” zegt hij, en hij geeft me een zoen.“Wat doe jij nou hier?” vraag ik.Danny grinnikt. “Nou ja, zeg. Ik had weleen wat warmer welkom verwacht.”
  10. 10. Ik lach. “Mafkees. Je weet wel wat ikbedoel. Ik dacht dat je vanmiddag moestwerken? Je zou morgen pas komen.”“Klopt,” zegt Danny. “Maar ze hadden teveel mensen ingeroosterd. Toen heb ik memaar opgeofferd, en heb ik een vrijemiddag geaccepteerd.”Ik sla mijn armen om hem heen. “Dat vindik nou helemaal niet erg,” zeg ik lachend.“Mooi zo, dat hoopte ik al.”
  11. 11. Ik knik en zeg met twinkelende ogen: “Nukun je tenminste helpen met hetkerstdiner voor morgen.”“O, gaat het je daarom!” lacht Danny.“Nou, ik help met plezier, hoor. Maar latenwe eerst even gezellig thee drinken metDagmar.”We gaan bij Dagmar zitten, en ik pak eendoor mij zelfgemaakt koekje. “Mmm,” zegik als ik een hapje heb genomen. “Ik houvan kerst.”
  12. 12. “Nou, gelukkig hoef je nog maar één dagjete wachten,” zegt Dagmar.Ik knik. Morgen is het eerste kerstdag, enkomt Tirza met haar familie de hele daghier om samen kerst te vieren. En Danny iser natuurlijk ook bij.“Heb je Mariska eigenlijk nog gevraagd?”vraag ik aan Dagmar. Ik hoop van niet, ikwil namelijk niet dat zij de sfeer komtverpesten, wat geheid gaat gebeuren alsze er ook bij is.Dagmar haalt haar schouders op. “Ik hebgebeld, maar ik kreeg hetantwoordapparaat.”
  13. 13. “Laten we dat dan maar als een tekenopvatten dat we haar niet meer moetenvragen,” zeg ik nors.“Lynn, ik weet dat je haar er niet bij wilthebben, maar ik moest haar toch vragen.Ze heeft een moeilijke tijd achter de rug,en ze is nog wel mijn zus,” zegt Dagmar.Ik haal mijn schouders op. “Soms je beniets té goed voor deze wereld,” zeg ik.Dagmar lacht.
  14. 14. Dan klinkt de deurbel, en kijken we alledrie verbaasd op. Ik kijk nog verbaasderals ik zie wie er voor de deur staat.Mariska.Dagmar staat gauw op en opent de deur.“Hee,” zegt ze een beetje beduusd.“Uhm, hoi,” antwoordt Mariska. “Mag ikbinnen komen? Ik heb wat te – eh –vertellen.”Mijn hart begint sneller te slaan. De vorigekeer dat Mariska vroeg of ze even binnenmocht komen was toen ze ons verteldedat ze zwanger was.
  15. 15. “Ja, natuurlijk,” zegt Dagmar, en ze staptopzij zodat Mariska door kan lopen.Danny en ik zitten nog steeds op de banken kijken elkaar even aan. Wat zou ze tevertellen hebben? We hebben geen idee.Mariska gaat op de andere bank zitten englimlacht even naar mij. Ik kijk haar aan,zonder terug te glimlachen.“Eh – dag mevrouw Visser. Ik ben Danny,”zegt Danny. Mariska heeft Dannynatuurlijk nog nooit ontmoet, dat was ikbijna vergeten.
  16. 16. Mariska knikt en glimlacht naar Danny.“Hallo,” zegt ze. “Leuk je te ontmoeten.”Ik frons mijn wenkbrauwen. Wat doet zeineens aardig. Al is het ook vrij normaalom vriendelijk te doen tegen vreemden,zelfs voor Mariska, bedenk ik me.Dagmar is ondertussen naast Mariska opde bank gaan zitten. “Wat wilde je onsvertellen?” vraagt ze.“O ja,” zegt Mariska. Ze ziet er heel rustiguit, dus het zal wel niet net zoietsdramatisch zijn als de vorige keer.
  17. 17. “Ik kom jullie vertellen dat ik weer op reisga,” zegt ze. “Net als voor… het ongeluk.”Ik zie dat ze even slikt. “Ik ben nog nietover de dood van Alexander heen, en ikdenk dat het goed voor me is als ik er eventussenuit ga. Zo kan ik alles tenminsterustig verwerken.”Dagmar knikt. “Dat is misschien wel zo,inderdaad. Maar denk je dat je het welaan kunt, zo in je eentje?”“Ja,” zegt Mariska zelfverzekerd. “Ik heb erlang over nagedacht, en ik denk dat dit hetbeste voor me is op dit moment.”
  18. 18. “Oké. Nou, dan hou ik je niet tegen,” zegtDagmar. “Wanneer ben je van plan tevertrekken?”“Morgen,” zegt Mariska. “Ik heb allesgeregeld op mijn werk, en hetappartement ben ik ook kwijt.Morgenochtend vroeg geef ik de sleutelaan de makelaar, en dan vertrek ik naarIndia.”Dagmar knikt langzaam. “Dat is al bestsnel.”Ik kijk naar Mariska, naar haar kalmegelaatsuitdrukking en de ontspannenmanier waarop ze op de bank zit. Nu zal zeweer vertrekken uit mijn leven. Ik zal haarvoorlopig niet terug zien.
  19. 19. Maar ik kan niet zeggen dat ik dat ergvind. Eigenlijk vind ik het alleen maar fijn.Het geeft me rust, om te weten dat ze verweg is. Dat is altijd al zo geweest. Ja, ikheb me altijd rot gevoeld om het feit datmijn ouders nooit echt van me hielden,maar ik werd altijd onrustig als ze in debuurt waren, en als ze dan weer warenvertrokken voelde ik altijd een zekereopluchting. En dat is nu weer het geval. Ikheb een hoop rottigheid meegemaakt delaatste tijd, en het vertrek van Mariska isdaar de perfecte afsluiting van.
  20. 20. “Dus ik kan je niet meer overhalen ommorgen kerst met ons te komen vieren?”vraagt Dagmar.Ik kijk haar aan, en frons mijnwenkbrauwen. Wat doet ze nou? Wil zehaar er soms echt bij hebben?Tot mijn opluchting schudt Mariska haarhoofd. “Nee, ik heb alles geregeld voormorgen, en ik kan mijn vlucht natuurlijkniet missen. Maar bedankt voor hetaanbod.”
  21. 21. Dan wendt ze zich tot mij. “Lynn, ik weetdat ik de laatste tijd niet bepaald deperfecte moeder ben geweest. Eigenlijkben ik dat nooit echt geweest. Daar wil ikme voor verontschuldigen. Het spijt me alsik je pijn heb gedaan. Maar ik ben nou nietbepaald voor het moederschap in de wieggelegd, al is dat natuurlijk geen excuus.Dus – eh – bij deze: sorry.”Ik kijk haar met open mond aan. Zegt zenou echt sorry? Ik kan het bijna nietgeloven.
  22. 22. “Nou – eh – dank je. Denk ik,” zeg ikdaarom maar. Ik weet niet of ze nou echtoprecht spijt heeft. Dat is namelijk niksvoor Mariska. Mariska denkt aan zichzelfin de eerste plaats, dat is altijd al zogeweest. Ik kan het me dus bijna nietvoorstellen dat ze het meent. Maar dat zalik niet tegen haar zeggen, het beste is nuom maar gewoon afscheid te nemen. Ikwil niet met ruzie uit elkaar gaan, ook alheb ik haar nog steeds niet vergeven.Misschien zijn het de kerstkriebels diespreken, maar ik wil gewoon dat iedereengelukkig is. Ik wil geen ruzie meer maken.
  23. 23. Mariska glimlacht. “Nou. Dan ga ik nudenk ik maar weer eens. Ik heb nog watinpakwerk te doen voor morgen. Lynn,zorg goed voor jezelf, oké? Danny, het wasleuk je te ontmoeten.”Danny knikt. “Insgelijks.”Mariska staat op, en Dagmar volgt haarvoorbeeld. “Ik zal je even uitlaten.”Samen lopen ze naar de deur, en daardraait Mariska zich om.
  24. 24. “Bedankt Dagmar. Echt. Je ben de bestezus die ik me kan wensen. Bedankt dat jezo goed voor me hebt gezorgd de laatstetijd. En natuurlijk dat je al die jaren zogoed voor Lynn hebt gezorgd. Het spijtme, van alles.”Dagmar glimlacht en slaat haar armenom Mariska heen. “Het is al goed. Zorg jijnou maar dat je er weer bovenop komten dat je veilig in India aankomt.”Mariska houdt Dagmar even stevig vast.“Dat zal ik doen. Ik zal iets leuks voorjullie meebrengen.”
  25. 25. Dagmar lacht. “Doe dat.”Mariska en Dagmar laten elkaar los, enMariska opent de deur. “Dag allemaal.”“Dag, goeie reis,” zeg ik.Dan draait Mariska zich om, en loopt ze dedeur uit. Even later horen we een autostarten en wegrijden.
  26. 26. “Goh,” zeg ik. “Dat was vreemd.”Danny legt zijn hand op mijn knie. “Gaathet?”“Ja hoor,” zeg ik. “Ik ben gewoon verbaasd.Ik had niet verwacht dat Mariska ooit nogeens haar verontschuldigingen aan zoubieden. En ik vraag me ook af of hetoprecht was.”“Het leek redelijk oprecht,” zegt Danny.Ik haal mijn schouders op. “Ja, dat is waar.Maar ik ken haar…”
  27. 27. “Ik denk dat het wel oprecht was,” zegtDagmar, die ook weer is komen zitten. “Ikdenk alleen dat ze geen idee heefthóeveel pijn ze ons heeft gedaan.Mariska heeft altijd al in haar eigenwereldje geleefd.”Ik knik langzaam. “Ik denk dat je gelijkhebt.”“Maar nu is ze weer weg. En ik denk datniemand dat erg vindt, of wel?” vraagtDagmar.Ik schud mijn hoofd. “Ik heb er absoluutgeen problemen mee. Dat hoofdstuk isnu officieel afgesloten.”
  28. 28. De rest van de middag besteden we aande voorbereidingen voor het kerstfeestvan morgen. Ik bak samen met Danny nogeen lading koekjes, en Dagmar maakt dehele kamer schoon. Ondertussen zingenwe gezellig met z’n drieën allerleikerstliedjes, en loopt Elmo overaltussendoor te miauwen. Het is gezellig, enik heb het kerstgevoel al helemaal tepakken. Die avond kijken we met z’ndrieën een kerstfilm op tv, waarna we optijd naar bed gaan.
  29. 29. Danny en ik kleden ons om in mijn kamer,terwijl we nog kletsen over de dag vanvandaag, en morgen, eerste kerstdag. Ikkijk hem aan, en glimlach.“Wat is er?” vraagt Danny.Ik haal mijn schouders op. “Niks. Ikbedacht me alleen weer eens een keertjehoeveel mazzel ik heb met jou.”Danny glimlacht en slaat zijn armen omme heen. “Dat bedenk ik me iedere keerals ik naar je kijk.”
  30. 30. “Slijmbal,” zeg ik lachend, en ik geef hemeen kusje op zijn neus.Danny gromt. “Ik kan ook nooit iets liefstegen je zeggen,” zegt hij quasi-verontwaardigd en met twinkelende ogen.“Je kan wel iets liefs dóen…” zeg iksuggestief.Dat ziet Danny als een uitnodiging, en hijkust me. Even staan we hartstochtelijk tezoenen, maar na een poosje haalt Dannyzijn lippen van de mijne. Hij heeft blosjesop zijn wangen staan, en zijn haar zit doorde war. Ik giechel.
  31. 31. “Misschien moeten we maar gaan slapen,”zegt Danny. “Morgen moeten we er weervroeg uit.”Ik knik. “Misschien is dat wel het beste.Morgenavond hebben we genoeg tijd voorandere dingen,” voeg ik er met eenondeugende glimlach aan toe.Danny sluit zijn ogen. “Maak het nou nietnog moeilijker om te vertrekken.”Ik lach. “Sorry.” Dan trek ik hem mee naarde deur van mijn kamer. Ik geef hem nogeen zoen, maar dan doe ik de deur openen duw ik hem naar buiten.
  32. 32. “Welterusten,” zeg ik met een grijns.Danny grinnikt. “Welterusten.” Dan loopthij naar de logeerkamer. Tegelijk doen wede deuren dicht. Ik blijf nog even tegen dedeur leunen, terwijl ik nadenk over deafgelopen dag. Dan schud ik mijn hoofd,en loop ik naar mijn bed. Het is tijd om deafgelopen maanden achter me te laten.
  33. 33. Ik kruip mijn bed in, en denk aan morgen,en hoe gezellig het vast zal worden. Meteen glimlach op mijn gezicht val ik in slaap.
  34. 34. Als ik de volgende ochtend wakker word ishet al licht. Ik duw mezelf op mijnellebogen omhoog, en kijk naar buiten. Ikslaak een kreetje van blijdschap als ikallemaal dikke, witte sneeuwvlokken uitde hemel naar beneden zie dwarrelen.Gelijk klaarwakker klim ik uit bed en loopik naar het raam. Als ik naar buiten kijk, zieik dat alles al bedekt is met een laagsneeuw. Kennelijk heeft het de hele nachtgesneeuwd. Een witte kerst! Wie had datdurven hopen.
  35. 35. Ik huppel mijn kamer uit en loop die vanDanny zonder te kloppen binnen. Hij ligtnog te slapen, maar ik maak hem wakker.Het is sowieso tijd om op te staan, wehebben nog veel te doen voor Tirza enhaar familie komen.“Danny, wakker worden!” fluister ik terwijlik hem zachtjes een beetje heen en weerschud.Danny kreunt. “Wat?”“Wakker worden, het is kerst! En hetsneeuwt!”
  36. 36. Danny duwt zichzelf omhoog en gaat opde rand van het bed zitten. Hij wrijft in zijnogen en kijkt me dan met een ietwatslaperige glimlach aan. “Vrolijk Kerstfeest,”zegt hij.Ik trek hem omhoog en zoen hem. “VrolijkKerstfeest,” zeg ik daarna ook. Dan trek ikhem mee naar het raam. “Kijk,” zeg ikenthousiast. “Het sneeuwt. We hebbeneen witte kerst!”“Wauw,” zegt Danny terwijl hij naar desneeuw staart. “Het ziet er echt uit als eenwinterwonderland.”
  37. 37. Dan omhelst hij me weer. “Deze kerst is nual perfect,” zegt hij.Ik knik. “Dit wordt de mooiste kerst die ikooit beleefd heb.” Ik geef Danny een zoen,en daarna staan we even samen van desneeuw te genieten, totdat ik me los maakuit zijn omhelzing. “Oké,” zeg ik. “Er iswerk aan de winkel! Het is nu negen uur,over twee uur zijn Tirza en haar familiehier!”
  38. 38. Om kwart over elf gaat de deurbel en zijnonze gasten gearriveerd.“Sorry dat we zo laat zijn,” zegt Lize. “Hetis behoorlijk glad op de weg door al diesneeuw.”“Geeft niet, joh,” zegt Dagmar. “Kombinnen!”Iedereen gaat in de woonkamer zitten, enDanny en ik zorgen voor warmechocolademelk en versnaperingen. Nadatwij ook zijn gaan zitten begint iedereen tebabbelen en al snel hangt er een echtekerstsfeer.
  39. 39. Ik ben naast Tirza gaan zitten, en wekletsen even over de net begonnenvakantie.“Jammer dat Martijn niet mee konkomen,” zeg ik.Tirza knikt. “Maar ja, hij moest natuurlijkook kerst vieren met zijn familie, dat is opzich ook wel logisch.”“Dat klopt. En je ziet hem snel genoegweer, natuurlijk.”
  40. 40. “Inderdaad. Overmorgen gaan we samennaar de sauna.” Tirza glimlacht tevreden.De rest van de ochtend en middag zittenwe gezellig te kletsen, en wisselen wewat cadeautjes uit. Om drie uur duikenLize en ik de keuken in om het diner klaarte maken, met af en toe wat hulp vanTirza en Danny.“Ik ben blij dat je weer zo gelukkig bent,Lynn,” zegt Lize op een gegeven moment.“Je verdient het echt.”Ik glimlach. “Dank je. Ik ben ook blij datalles weer goed is gekomen.”
  41. 41. Die avond schuiven we allemaal aan aande grote tafel die we voor de gelegenheidvan een vriendin van Dagmar hebbengeleend. Lize en ik serveren een grotekalkoen, en wat salades en groenten.Iedereen smult van het eten, en ik genietvan de complimentjes die ik krijg, en vande gezelligheid. De mensen van wie ik hetmeeste houd zijn allemaal hier aanwezig,op deze kerstavond. Ik had me geenperfectere avond kunnen voorstellen.
  42. 42. Als iedereen vol zit, ruimen we met zijnallen af, en is het voor Tirza en haar familietijd om naar huis te gaan. Bij de deuromhelst Tirza me. “Ik vond hetsupergezellig.”“Ik ook,” antwoord ik. “Ik zie je snel, enveel plezier met Martijn maandag.”Tirza lacht. “Dank je. Succes met hetopruimen van alle rotzooi.”“Ach, da’s niet zo erg,” antwoord ik. “Ikheb goed gezelschap.”Na afscheid te hebben genomen stappenze met z’n vieren de donkere avond in,naar hun auto, om huiswaarts te keren.
  43. 43. Ik blijf even in de deuropening staan, enDanny slaat zijn armen om me heen.“Het was een geweldige dag,” fluistert hijin mijn oor. “En je hebt heerlijk gekookt.”Ik glimlach. “Dank je. Het was inderdaadbest te eten.”Danny lacht. “Zal ik alles gaan opruimen?Dan kun jij even lekker ontspannen.”“Dat zou wel heel heerlijk zijn,” zeg ikdankbaar. “Dan ga ik even buiten zitten.”
  44. 44. Ik trek mijn jas aan, en loop door deachterdeur naar buiten. Elmo looptmiauwend achter me aan. Op de rand vanhet terras ga ik zitten, en ik trek Elmo bijme op schoot. Een poosje staar ik naar dezee, terwijl ik Elmo over zijn kopje aai.Vandaag was geweldig, maar wel ergvermoeiend. Ik kan niet wachten omstraks mijn bed in te duiken. Even denk ikaan Mariska. Zou ze ondertussen al inIndia zijn aangekomen?
  45. 45. De achterdeur gaat open, en als ik omkijkzie ik dat Dagmar naar buiten stapt. Zekomt naast me zitten en aait Elmo ookeven over zijn kopje. Samen kijken we eenpoosje stilletjes naar de branding.“Heb je het leuk gehad vandaag?” vraagtDagmar dan.Ik knik. “Ik heb genoten. Het was echt eengeweldige dag.”
  46. 46. Dagmar knikt. “Vond ik ook. Alles iseindelijk weer goed, en terug bij hetoude.”Ik schud mijn hoofd. “Nee, niet terug bijhet oude.”Dagmar kijkt me vragend aan.“Het is beter. Het is perfect. Ik zou er nuniks meer aan willen veranderen.”Dagmar glimlacht. “Ik ook niet.”Elmo miauwt, en ik streel hem lachendover zijn kopje.
  47. 47. Na een poosje gaat de achterdeuropnieuw open en komt Danny naar buiten.“Alles is opgeruimd,” zegt hij, en hij komtnaast me zitten. “Wat is het toch hier tochmooi,” zegt hij met een zucht.Ik knik. “Dat is het zeker.”Danny pakt mijn hand, en mijn andere legik in die van Dagmar. Elmo miauwt.
  48. 48. “Het maakt niet uit wat de toekomst zalbrengen. Dit zal altijd mijn thuis blijven.” ~*~
  49. 49. Einde

×