Komunikacja niewerbalna

Komunikacja niewerbalna to wszelkie zamierzone iniezamierzone, pozasłowne przekazywanie informacji;to po prostu mowa naszego ciała. Może ona byćwielkim sprzymierzeńcem lub przeciwnikiemnegocjatora, dlatego należy poznać jej najważniejszezasady i cechy.

Komunikacja niewerbalna spełnia następujące zadania:2. wspomaga komunikację werbalną poprzez dodanie jej wyrazistości i czytelności,3. funkcjonuje jako samodzielny środek przekazu,4. zaprzecza komunikacji werbalnej.

Ważną cechą komunikacji niewerbalnej jest to, że zachodziczęsto na poziomie podświadomości. Wiele osób zazwyczaj niezdaje sobie sprawy, że oprócz przesyłania informacji w mowie,wysyła także różnego typu sygnały za pomocą swojego ciała.Sygnały te są nieodłącznym procesem komunikacji.Jedną z cech komunikacji niewerbalnej jest także to, że wprzeważającej części przekazuje informacje dotyczące sferyemocjonalnej nadawcy i odnosi się również do emocji osobyodbierającej sygnały.

Literatura podaje różnego typu podziały, które różnią się w niewielkimstopniu. Zakłada się ogólnie, że w całym procesie komunikacyjnym zapomocą słów przekazuje się do 20% informacji, tonu głosu 30 %, mowyciała 50%. Rozkład proporcji zależy oczywiście od kultury iindywidualnych cech danej osoby.

W związku z tak istotną rolą „mowy ciała” w procesiekomunikacji, warto zapamiętać jedną regułę. Jeżeliprzekazujemy pewną informacje o sobie – typu „jestem osobązdecydowaną i pewną siebie” – to ta informacja powinna byćprzekazana również za pomocą kanału niewerbalnego, czyliwinny temu towarzyszyć takie sygnały, jak pewny glos, otwartapostawa ciała, spojrzenie prosto w oczy rozmówcy itp. Wprocesie komunikacji liczy się bowiem spójność przekazu. Wprzeciwnym razie, jeśli ciało będzie wysyłało przekaz odwrotnydo informacji zawartej w słowach to rozmówca nieświadomiezaufa komunikatowi niewerbalnemu. Brak spójności jestsygnałem ostrzegawczym dla otoczenia i nosi nazwę „podwójnegowiązania”.

Dystans to odległość pomiędzy partnerami interakcji, informujenas o stosunkach wzajemnych między nimi. Skracanie dystansu,zbliżanie się do siebie jest znakiem zbliżania psychicznego,oddalanie się stanowi oznakę utraty kontaktu. Strefy dystansu Strefa intymna do 40 cm Strefa osobista do 120 cm Strefa socjalna do 360 cm Strefa otwarta od 360 cm

Kolejnym elementem komunikacji niewerbalnejjest postawa, czyli to, jakie pozycje przyjmujeciało podczas stania lub siedzenia.Nawet pobieżna obserwacja innych ludzi możepokazać, ile informacji niesie z sobą ułożenie ciała.

Postawa otwarta - polegająca na zwróceniusię całym ciałem na wprost, bez krzyżowaniarąk i stóp - oznacza otwartość na kontakt iwymianę informacji, a także zainteresowanierozmówcą i pewność siebie. Taka postawa jestnajbardziej dogodna w trakcie prowadzenianegocjacji, gdyż eliminuje dominację, awyraża partnerstwo między stronami rozmów.

Jest przeciwieństwem postawy otwartej, nazywasię ją także postawą pokorną. Przyjmują ją częstoosoby zdominowane. Może także wyrażaćniepokój, niechęć do rozmowy lub unikaniebezpośredniego kontaktu lub konfrontacji.Charakteryzuje się np. pochylaniem całego ciała iskuleniem ramion, tak jakby ta osoba chciałaochronić się przed ciosem.

POSTAWA OTWARTA POSTAWA ZAMKNIĘTA Postawa wyprostowana  Ciało lekko pochylone Plecy wyprostowane  Plecy przygarbione Łopatki ściągnięte na  Skulone ramiona plecach  Opuszczona głowa Głowa podniesiona  Spuszczony wzrok Wzrok skierowany prosto  Ręce zaplecione na przed siebie piersiach Ręce swobodnie opuszczone wzdłuż ciała

Ton jest najbardziej związany z mową. Ton głosu ,jakim zostało wypowiedziane słowo lub zdanie, madecydujące znaczenie w interpretacji jego znaczenia.Jeżeli ktoś powie „piękny samochód” z ironicznymtonem, to wypowiedz ta zostanie odebrana jako ocenanegatywna.Obok tonu znaczenie ma także akcent (mocniejszewypowiedzenie jednego słowa w zdaniu może zmienićcałe jego znaczenie) i dźwięki paralingwistyczne (np.:odchrząknięcia, płacz, śmiech, pomrukiwania czywestchnienia).

Gestykulacja to ogół ruchów głównie rąk, a także głowy ipozostałychczęści ciała wspomagających mowę i ułatwiającykomunikowanie sięludzi nie rozumiejących wzajemnie swoich języków.Kiedy mówimy nieustannie poruszamy rękami,głową ale też całym ciałem. Ruchy te są skoordynowanez mową i stanowią część całościowego procesukomunikowania się.

Mimika to wszelkie zmiany, które można zaobserwować na ludzkiej twarzy. Mimika przesyła informacje dotyczące naszego stanu emocjonalnego.Szczegółowe badania nad ekspresją twarzy i jej interpretacją doprowadziły do stwierdzenia, że o ile można stosunkowo łatwo opanować postawę swojego ciała i gestykulacje, a następnie wyrażać nimi świadomie wybrane emocje, o tyle kontrolowanie muskulatury twarzy jest bardzo trudne.Oczy – przesyłają wiele informacji dotyczących stanu emocjonalnego np.: gniew lub smutek, które interpretujemy z pakietu danych tj. układ brwi, kierunek spojrzenia i szerokość źrenic.Układ brwi – uniesione do góry oznaczają niedowierzanie, a obniżone zakłopotanie, ściągnięte do środka to oznaka złości.Usta – uniesione lub opuszczone kąciki ust mogą sygnalizować zadowolenie lub jego brak. Drżenie dolnej wargi oznaczają wrogość.

Kontakt wzrokowy z drugą osobą jestnajczęściej pierwszym kontaktem, wejściem winterakcję. Utrzymywanie tego kontaktupodczas rozmowy jest sygnałem gotowości dokomunikacji dla strony przeciwnej, przejawemuwagi i zainteresowania. Uciekanie wzrokiemna boki, spuszczenie oczu i inne przerwy wkontakcie wzrokowym mogą być odbieranejako wycofywanie lub unikanie tematu.Ponadto uporczywe wpatrywanie się oznaczanieugiętość, sztywność myślenia lub niepokój.

Komunikacja niewerbalna

by doradcazawodowygwsh on Jun 22, 2012

Accessibility

Categories

Upload Details

Usage Rights

1 Embed 17

Statistics

Komunikacja niewerbalna Presentation Transcript