การพัฒนาตัวชี้วัดและการติดตามและประเมินผลความเหลื่อมล้ำด้านการพัฒนาในประเทศไทย
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

การพัฒนาตัวชี้วัดและการติดตามและประเมินผลความเหลื่อมล้ำด้านการพัฒนาในประเทศไทย

on

  • 1,180 views

 

Statistics

Views

Total Views
1,180
Views on SlideShare
1,180
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
12
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

การพัฒนาตัวชี้วัดและการติดตามและประเมินผลความเหลื่อมล้ำด้านการพัฒนาในประเทศไทย การพัฒนาตัวชี้วัดและการติดตามและประเมินผลความเหลื่อมล้ำด้านการพัฒนาในประเทศไทย Document Transcript

  • ข้อเสนอแนวคิดเพื่อการพัฒนาตัวชี้วัดและการติดตามและประเมินผลความเหลื่อมล้้า ด้านการพัฒนาในประเทศไทย โดย นายเชิญ ไกรนรา1.หลักการและเหตุผลสานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ได้พยายามจัดทาดัชนีชี้วัดการพัฒนาที่สาคัญ เช่น ดัชนีชี้วัดความอยู่เย็นเป็นสุขในสังคมไทย ดัชนีความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจ และดัชนีการพัฒนาที่ยั่งยืน ซึ่งนับว่าเป็นแนวคิดที่ดีแต่ดัชนีดังกล่าวยังเป็นตัวชี้วัดภาพรวมการพัฒนาระดับประเทศ ในขณะที่ในปัจจุบันประเทศไทยกาลังเผชิญกับปัญหาวิกฤตทางสังคมอันเนื่องมาจากความเหลื่อมล้าด้านการพัฒนาในมิติต่างๆ แต่การจัดทาดัชนีชี้วัดความเหลื่อมล้าดังกล่าวยังมีน้อย กระจัดกระจาย และยังไม่ตอบสนองต่อความท้าทายของการพัฒนาประเทศในปัจจุบัน2.บทวิเคราะห์ / แนวความคิด / ข้อเสนอดังนั้นจึงควรพัฒนาตัวชี้วัดความเหลื่อมล้าด้านการพัฒนาประเทศในเชิงพื้นที่ระดับภาค ระดับจังหวัด และระหว่างพื้นที่เมืองและพื้นที่ชนบทเป็นการเฉพาะ ซึ่งเป็นความจาเป็นเร่งด่วนในการประเมินผลความอยู่เย็นเป็นสุขของสังคมไทย โดยตัวชี้วัดที่สาคัญควรประกอบด้วย 2.1 ความเหลื่อมล้้าด้านกายภาพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับสภาพภูมิศาสตร์และสภาพทางธรรมชาติ - สภาพอากาศ - ระยะทางจากตลาด/การเข้าถึงตลาด/ระยะทางจากจุดศูนย์กลาง - ความหนาแน่นของประชากร - แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของประชากรเมือง - อัตราการย้ายถิ่นฐานของประชากรระหว่างภาค ระหว่างจังหวัด และภายในจังหวัด - อัตราการย้ายถิ่นฐานเพื่อการทางานของประชากรจากประเทศเพื่อนบ้านสู่ประเทศไทย (ถ้ามี) 2.2 ความเหลื่อมล้้าด้านเศรษฐกิจ ซึ่งเกี่ยวข้องกับความแตกต่างของคุณภาพและปริมาณของผลผลิตของ แต่ละพื้นที่ -รายได้ต่อหัวของประชากร -โครงสร้างอุตสาหกรรม -รายได้จากภาษี -โครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอานวยความสะดวก -การมีงานทา -อัตราความยากจน -พื้นที่ชลประทาน -ผลิตภาพทางการเกษตรต่อไร่ -ความเข้มข้นของการเพาะปลูกการเกษตร -การกระจายตัวของการใช้ปุ๋ยเคมีต่อไร่ของพื้นที่ทาการเพาะปลูก 2.3 ความเหลื่อมล้้าด้านสังคม ซึ่งเกี่ยวข้องกับรายได้หรือมาตรฐานการครองชีพของประชากร -การว่างงาน 1
  • -โครงสร้างของการว่างงาน -แนวโน้มการมีงานทา -ประชากรวัยแรงงาน -ระดับการศึกษาและโครงสร้างอาชีพ -รายได้ -สภาพการดารงชีวิต -แนวโน้มของประชากร -การเข้าถึงบริการสาธารณสุข -การเข้าถึงน้าสะอาด -การถือครองที่ดิน -อัตราของการใช้จ่ายงบประมาณต่อหัวของประชากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเมื่อเปรียบเทียบกับค่าเฉลี่ยระดับประเทศ -บทบาทของสตรีต่อการพัฒนาพื้นที่ โดยประยุกต์ใช้ตัวชี้วัดดังกล่าวในการติดตามประเมินผลแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11ตามหลักการจัดการแบบมุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์ (Results-Based Management: RBM) และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียตามกาหนดระยะเวลาการติดตามและประเมินผล และใช้ประโยชน์ของความรู้ที่ได้รับจากการติดตามและประเมินผลเพื่อการวางแผนและการจัดทาแผนงาน เพื่อให้ สศช.เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้และส่งเสริมการติดตามผลที่มุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์ให้เป็นวัฒนธรรมองค์กรและเผยแพร่สูสาธารณะอย่างกว้างขวาง โดยใช้สื่อที่หลากหลาย ตลอดทั้งสร้างเครือข่ายการติดตามผลและประเมินผลอย่างกว้างขวางทั้งระดับชาติ ระดับจังหวัดและระดับท้องถิ่นรวมทั้งส่งเสริมการมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคม3.ผลที่คาดว่าจะได้รับ 3.1 ทาให้มีตัวชี้วัดความเหลื่อมล้าด้านการพัฒนาเชิงพื้นที่ระดับภาค ระดับจังหวัดและระหว่างพื้นที่เมืองและพื้นที่ชนบทเพิ่มมากขึ้น 3.2 มีการประยุกต์ใช้ตัวชี้วัดดังกล่าวเพื่อเร่งขับเคลื่อนเพื่อเสริมสร้างความสมดุล ความอยู่ดีมีสุขของสังคมไทยและสนับสนุนการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน4.ตัวชี้วัดความส้าเร็จ 4.1 ประชาชนกลุ่มเป้าหมายได้รับประโยชน์จากการประยุกต์ใช้ตัวชี้วัดความเหลื่อมล้าด้านการพัฒนาดังกล่าวและโดยองค์รวมมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น 4.2 ปัญหาความเหลื่อมล้าด้านการพัฒนาในสังคมไทยได้รับการแก้ไขอย่างถูกต้อง นาไปสู่การกระจายผลประโยชน์อย่างกว้างขวาง ทั่วถึง สมดุลและส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืน ลงชื่อ เชิญ ผู้เสนอแนวคิด (นายเชิญ ไกรนรา) วันที่ 20 /กุมภาพันธ์/2556 2