• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Cruzadas
 

Cruzadas

on

  • 4,230 views

As Cruzadas

As Cruzadas
Presentación sobre as Cruzadas realizada por alumnos de 2º da ESO do IES Praia Barraña no curso 2007-2008

Statistics

Views

Total Views
4,230
Views on SlideShare
1,507
Embed Views
2,723

Actions

Likes
1
Downloads
5
Comments
0

1 Embed 2,723

http://www.edu.xunta.es 2723

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

CC Attribution-NonCommercial LicenseCC Attribution-NonCommercial License

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Cruzadas Cruzadas Presentation Transcript

    • As cruzadasMARCOSIRIACARLOS 2ºAIES Praia BarrañaCurso 2007-2008
    • As cruzadas¿Qué foron as cruzadas?As Cruzadas foron unhas campañas militares comúnmente feitas a petición do papado, e que tiñeron lugar entre os séculos XI e XIII contra os musulmáns para reconquistar Terra Santa.As Cruzadas foron expedicións emprendidas en cumplimento dun solemne voto para liberar os Lugares Santos da dominación musulmana. A orixe da palabra remontase a cruz feita de tela e usada como insignia na roupa exterior dos que tomaron parte nesas iniciativas. CABALEIRO
    • ¿Cómo foron as guerras?As guerras que dende o século VIII mantiñan descontinuamente os reinos crisitiáns do norte da Península Ibérica contra o musulmán Califato de Córdoba, e que a historiografía coñece como Reconquista, continuaron de forma igualmente discontinua dende o século XI contra os reinos de taifas, os almorávides, e os almohades, nalgunhas ocasións coa calificación de cruzada otorgada polo Papa como na batalla de Navas de Tolosa (1212) ou no seu episodio final: a guerra de Granada (1482-1492). No norte de Europa organizáronse cruzadas contras os prusianos e lituanos. Cristians contra musulmáns
    • A 1ª CRUZADAÓ Papa Gregorio VII debeselle a idea de que os países crisitiáns para loitar contra o islam.O certo e que o Papa Urbano II (1088- 1099) foi quen a puxo en practica. No penúltimo día do Concilio de Clermont (Francia) xoves 27 de novembro de 1095, proclamou, o grito de “Dieu lo volti”(¡Dios lo quiere!), a denominada primeira cruzada (1096-1099). URBANO II
    • A predicación de Urbano II puxo en marcha en primeiro lugar a multitude de xente humilde, dirixida polo predicador Pedro de Amiens o Ermitaño. Este grupo formou a chamada “Cruzada Popular”, dos pobres ou “Cruzada de Pedro o Ermitaño”. De forma desorganizada dirixense cara o oriente, provocando matanzas de xudeus o seu paso. A sua chegada a Bizancio, o Basileus apresurouse a envialos o outro lado do Bósforo. Despreocupadamente internaronse nun territorio turco, onde foron aniquilados facilmente. PEDRO DE AMIENS “O ERMITAÑO”
    • Moito máis organizada foi a chamada “Cruzada dos Príncipes”(denominada habitualmente na historiografía como a 1ª Cruzada), formada por unha serie de contigentes armados procedentes principalmente de Francia, Países Baixos e o reino normando de Sicilia. Estes grupos iban dirixidos por segundones da nobreza, como Godofredo de Bouillon, Raimundo de Tolosa e Bohemundo de Tarento.Durante a sua estancia en Constantinopla estes xefes xuraron devolver o Imperio Bizantino aqueles territorios perdidos frente os turcos. GODOFREDO DE BOUILLON
    • Desde Bizancio dirixironse hacia Siria atravesando o territorio selyucida, onde conseguiron unha serie de sorprendentes victorias. Xa en Siria puxeron sitio en Antioquia, que conquistaron tras un asedio de sete meses. Sen embargo, non devolveron o Imperio Bizantino , senon que Bohemundo retuvoa para si formando o Principado de Antioquía.Dende Antioquía dirixironse hacia Xerusalén conquistando algunhas plazas polo camiño. En xuño de 1099 sitiaron a capital, que caeu nas mans dos cruzados o 15 xullo de 1099. Na conquista realizaron unha terrible matanza, que non respetou a xudeus, nin a musulmáns, mulleres ou nenos. CAPTURA DE XERUSALENCon esta conquista rematou a primeira DURANTE A PRIMEIRA cruzada. CRUZADA
    • A 2ª CRUZADAGracias a división dos estados musulmáns, os estados latinos, conseguiron establecerse e sobrevivir. Os dous primeiros reis de Xerusalén, Balduino I e Balduino II foron gobernantes capaces de estender o reino dende o Mediterráneo e o rio Jordán, e incluso máis alá. Rápidamente integraronse no cambiante sistema de alianzas locais e así puideron verse enfrontamentos entre un estado cristian cun musulmán contra a alianza doutro estado cristian con outro estado musulmán. BALDUINO I
    • Zengi, gobernador de Mosul e de Alepo, que en 1144 conquisto Edesa, liquidando o primeiro dos estados Francos, como resposta a esta conquista que puxo de manifesto a debilidade dos estados cruzados, o papa Eugenio III, a través de Bernardo, abad de claraval, predicou en decembro de 1145 a 2ª Cruzada. Nesta Cruzada participaron reis da cristiandade, encabezados por Luis VII de Francia, acompañado do emperador xermánico Conrado III. Os desacordos entre os franceses e os alemáns, así como cos bizantinos foron constantes en toda a expedición.Cando ambos reis chegaron a Terra Santa (por separado) decidiron que Edesa era un obxectivo pouco importante, e marcharon cara Xerusalén, dende alí decidiron atacar Damasco, a expedición foi un fracaso. Con este ataque inútil conseguiron que LUIS VII DE FRANCIA Damasco caera en mans de Nur al-Din.
    • A 3ª cruzadaAs intromisións do reino de Xerusalén no decadente califato fatimí de Exipto levaron ó sultán Nur al-Din a mandar ó seu lugarteniente Saladino a facerse cargo da situación. Non fixo falta moito tempo para que Saladino se convertise no amo de Exipto, ainda que ata a morte de Nur al-Din no 1174 respetou a soberania deste. Tra la sua morte Saladino proclamouse sultán de Exipto e de Siria, dando comezo a dinastía de ayyubí. Saladino era un home sabio e logrou a absoluta unión das faccións musulmáns. Así como o control político e militar dende Exipto ata Siria. SALADINO
    • Saladino era un musulmán devoto e decidido a expulsar os cruzados de Terra Santa. Ó reino de Xerusalén rexido por Balduino IV de Xerusalén, e rodeado xa por un solo estado, viuse obrigado a firmar fráxiles treguas seguidas por escaramuzas, tratando de retrasar o inevitable final.Trala morte do rei Balduino IV de Xerusalén, o estado dividiuse en distintas faccións, pacifistas ou belicosas, e pasou a convertirse en rei, debido o enlace matrimonial que mantiña ca irmá do falecido patriarca, o xeneral do exército unido de Xerusalén: Guy de Lusignan. El mesmo apoiaba unha política agresiva e de non negociación cos sarracenos e abogaba polo seu sometemento e derrota en combate, cousa a que os seus detractores opoñianse. GUY DE LUSIGNAN
    • A radicalidade relixiosa e o apoio ó brazo máis radical da orde dos Templarios. Nos seus ataques a diversas localidades e a estructuras sarracenas acabarian nun enfrontamento final entre Guy de Lusignan e o propio Saladino. De feito faise culpable a Guy de Lusignan da derrota e perdida de Xerusalén, pola sua obsesión de enfrontarse o exército de Saladino e a sua falta de visión para a protección da cidade e os seus habitantes.Reinaldo de Châtillon foi un bandido con titulo de cabaleiro que non se consideraba atado polas treguas firmadas. Saqueaba caravanas e incluso armou expedicións de piratas para atacar os barcos de peregrinos que iban a Meca, cidade moi importante para os musulmáns. O ataque definitivo foi contra unha caravana na que iba a irmá de Saladino, que xurou mátalo coas súas propias mans. XERUSALÉN
    • Declarada a guerra, o groso exercito cruzado, xunto cos Templarios e os Hospitalarios enfrontáronse as tropas de Saladino nos Cornos de Hattin o 4 de xullo de 1187. Os exércitos Cristians foron derrotados, deixando o reino indefenso e perdendo un dos fragmentos da Vera Cruz. Saladino matou cas súas propias mans a Reinaldo de Châtillon. Algúns dos cabaleiros Templarios e Hospitalarios foron capturados e executados. Saladino procedeu a ocupar gran parte do reino, salvo as prazas costeiras, abastecidas dende o mar, e en outubro do mesmo ano conquistou Xerusalén. Comparada coa toma de 1099, esta foi case incruenta, ainda que os seus habitantes deberon que pagar un considerable rescate e algúns foron escravizados. O reino de Xerusalén CABALEIROS desaparecera. TEMPLARIOS
    • A toma de Xerusalén conmocionou a Europa e o papa Gregorio VIII convocou unha nova cruzada. Nesta participaron reis dos mais importantes da cristiandade: Ricardo Corazón de León, Felipe II Augusto de Francia e o emperador Federico I Barbarroja. Este ultimo, o mando do grupo mais poderoso, seguiu a ruta terrestre, na que sufriu algunhas baixas. Cerca de Siria, sen embargo, o emperador morreu afogado mentres se bañaba no río Salef e o seu exercito xa non continou cara Palestina. FEDERICO I “BARBARROJA”
    • Os exércitos inglés e francés chegaron pola ruta marítima. O seu primeiro e único éxito foi a captura de Acre o 13 de xullo de 1191, tras a cal Ricardo realizou unha matanza de varios miles de prisioneiros. Esta matanza militarmente deulle oxixeno para seguir cara o sur a súa meta:Xerusalén, e ademais valeulle o nome polo que seria recoñecido na historia, Corazón de León.Felipe II Augusto estaba preocupado polos problemas no seu pais e molesto polas rivalidades con Ricardo, polo que regresou a Francia, deixando a Ricardo o mando da cruzada. Este chegou ata as proximidades de Xerusalén, pero en lugar de atacar decidiu firmar unha tregua con Saladino, temendo que o seu exercito diezmado por 12.000 homes non fora capaz de soster o RICARDO sitio de Xerusalén. CORAZÓN DE LEÓN
    • Pensando nunha nova cruzada e no non arriscarse militarmente unha derrota que non lle daría os Cristians a posibilidade do control posterior da Cidade Santa, pactaron co mesmo Saladino, quen tamén estaba cansado e diezmado, a tregua que permitía o libre acceso dos peregrinos á Cidade Santa.Saladino faleceu 6 meses despois. Ricardo morreu en 1199 por unha frecha no seu regreso a Europa. Desta forma cerrábase a terceira Cruzada cun novo fracaso para os dous bandos, deixando sen esperanza os reinos Francos. LOITA ENTRE SALADINO E RICARDO
    • A 4ª CRUZADATra la tregua firmada na terceira cruzada e a morte de Saladino no 1193, sucedéronse algúns anos de relativa paz, nos que os estados Francos do litoral convertéronse en pouco mais que colonias comerciantes italianas. En 1199, o papa Inocencio III decidiu convocar unha nova cruzada para aliviar a situación dos estados cruzados. Esta cuarta cruzada non debería incluír reis e ir dirixida contra Exipto, considerado o punto mais débil dos estados musulmáns.O non ser xa posible a ruta terrestre, os cruzados deberían tomar a ruta marítima, polo que se concentraron en Venecia. El dux Enrico Dandolo coaligouse co xefe da expedición Bonifacio de Montferrato e cun usurpador bizantino, Alejo IV Ángelo para cambiar o destino da cruzada e dirixila contra Constantinopla, o estar os 3 interesados na deposición do basileus do momento, Alejo III Ángelo. INOCENCIO III
    • Inicialmente os cruzados foron empregados para loitar cotra os húngaros en Zara, polo que foron excomulgados polo papa. Dende alí dirixironse cara Bizancio, onde conseguiron instalar a Alejo IV como basileus en 1203. Sen embargo, o novo basileus non puido cumprir as promesas feitas ós cruzados, o que orixinou toda clase de disturbios. Foi disposto polos propios bizantinos, que coroaron a Alejo V Ducas. Este provocou a intervención definitiva dos cruzados, que conquistaron a cidade o 12 de abril de 1204. o saqueo da cidade foi terrible. Miles de cristians foron asasinados polos cruzados. Desvalixaron e destruíron mansións, palacios, igrexas e a propia basílica de Santa Sofia. Con elo ALEJO IV chegaba á sua fin o Imperio Bizantino. ÁNGELO
    • As cruzadas menoresA convicción dos reiterados fracasos debíanse á falta de inocencia dos cruzados, levou á conclusión de que solo os puros podían reconquistar Xerusalén. En 1212 un predicador de 12 anos organizou a chamada “cruzada dos nenos”, na que miles de nenos e xóvenes recorreron Francia e embarcaron nos seus portos para ir a liberar Terra Santa. Foron capturados por capitáns desaprensivos e vendidos como escravos. Tan solo algúns foron capaces de chegar o cabo duns anos. CRUZADA DOS NENOS
    • A 5ª CRUZADAA V cruzada foi proclamada por Inocencio III en 1213 e partiu en 1218 baixo os auspicios de Honorio III. Como a IV cruzada, tiña como obxectivo conquistar Exipto. Tra lo éxito inicial da conquista de Damieta na desembocadura do Nilo, que aseguraba a supervivencia dos estado francos, os cruzados pudolles a ambición e intentaron atacar o Cairo, fracasando e debendo abandonar incluso o que xa habían conquistado, en 1221. HONORIO III
    • A 6ª CRUZADAA organización da VI cruzada foi un tanto rocambolesca. O papa ordenou ó emperador Federico II Hohenstaufen que fora ás cruzadas como penitencia. O emperador asentiu, pero foi indo demorando á patria, o que lle valeu a excomunión. Finalmente, Federico II partiu en 1228 sen o permiso papal. Sorprendentemente o emperador conseguiu recuperar Xerusalén mediante un acordo diplomático. Autoproclamouse rei de Xerusalén en 1229 e tamén obtivo Belén e Nazareth. FEDERICO II
    • A 7ª CRUZADAEn 1244 volveu caer Xerusalén (esta vez de forma definitiva) o que moveu ó devoto rei Luis IX de Francia (San Luis) a organizar unha nova cruzada, a sétima. Como na V, dirixiuse contra Damieta, pero foi derrotado e fixérono prisioneiro en Mansura (Exipto) con todo o seu exército. LUIS IX
    • A 8ª cruzadaCando volveu a Francia, o mesmo rei emprendeu a chamada VIII cruzada (1269) contra Tunéz, aínda que na realidade era un peón nos intereses do seu irmán Carlos de Anjou rei de Nápoles, que queria evitar a competencia dos mercaderes tunecinos. A peste acabou co rei Luis e gran parte do seu exército en Tunéz (1270).Ainda que algúns papas intentaron predicar novas cruzadas, xa non se organizaron mais, e no 1291, os cruzados evacuaron as súas últimas posesións en Tiro, Sidón e Beirut trala caída San Xoán de Acre. A fin de contas, o único triunfo relevante da cristiandade durante os dous séculos de mais de oito cruzadas foi a toma de Xerusalén por Godofredo de Bouillon CARLOS DE ANJOU na primeira cruzada no ano 1099.
    • Los Caballeros Templarios o La Ordendel Temple fue una orden medieval decarácter religioso y militar, nacidadespués de la primera cruzada. Fue • Esta Orden de Caballerosfundada en Jerusalén, en 1118 pornueve caballeros franceses, con Hugo fue en un principio unade Payens a la cabeza. organización muy limitada aunque en poco tiempo amararon un enorme poder. Su vinculación con las cruzadas en muy grande ya que esta orden nació después de la primera cruzada.
    • Como consecuencias políticas podemos decir que lascruzadas hicieron disminuir el poder de los estadosorientales que tanto amenazaban los territorioseuropeos. Las consecuencias culturales son la convivencia (aunque durante un periodo muy corto) de las diversas culturas que confluyeron en las tierras donde se desarrolló el conflicto En cuanto a las consecuencias económicas, las cruzadas fomentaron el comercio con oriente impulsando así a núcleos comerciales como Venecia, Génova, Marsella … así como la importación de productos desconocidos en Europa.
    • BIBLIOGRAFIAhttp://es.wikipedia.org/wiki/Las_Cruzadas#Cuarta_Cruzadahttp://images.google.es/imghp?hl=es&tab=wi